STEPHEN FYFE ν. UNITEAM MARINE LIMITED LTD, Αρ. Αίτησης: 160/23, 14/12/2023

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου 1967 (Ν.24/67) όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα («ο Νόμος»), νόμιμους τόκους και έξοδα πλέον Φ.Π.Α.. Οι Καθ' ων η Αίτηση με τους γενικούς λόγους της έγγραφου εμφάνισής τους απορρίπτουν τις εναντίον τους αξιώσεις. Ισχυρίζονται ότι κατέβαλαν στον Αιτητή όλα τα ποσά που όφειλαν να καταβάλουν σε αυτόν (συμπεριλαμβανομένων και των μεικτών απολαβών ενός έτους) και ότι ο Αιτητής απάλλαξε τους Καθ' ων η Αίτηση από οποιαδήποτε ευθύνη σε σχέση με τον τερματισμό της απασχόλησής του επιφυλάσσοντας το δικαίωμά του για καταχώρηση αίτησης εργατικής διαφοράς εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση για παράνομη απόλυση και καθορισμό αποζημιώσεων για παράνομη απόλυση πέραν του ενός έτους, τις οποίες καταβάλει το Ταμείο Πλεονασμού. Με βάση τα δικόγραφα τα πιο κάτω γεγονότα είναι παραδεκτά: α) Ο Αιτητής εργαζόταν στους Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι προσφέρουν υπηρεσίες σε διαχειριστές και ιδιοκτήτες πλοίων, ως «Υπεύθυνος Ποιότητας, Ασφάλειας και Περιβάλλοντος» από την 01/04/1996 μέχρι τις 16/03/2023, ημερομηνία κατά την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν την απασχόλησή του μονομερώς με άμεση ισχύ. β) Κατά τον χρόνο απόλυσής του ο μηνιαίος μισθός του Αιτητή ανερχόταν σε €9.000,00. Ο Αιτητής κατά την απασχόλησή του στους Καθ' ων η Αίτηση λάμβανε 13ο μισθό ίσο με ένα ακάθαρτο μηνιαίο μισθό και ένα ετήσιο επίδομα γενεθλίων ίσο με το ½ του μηνιαίου ακάθαρτου μισθού του. Στην προκειμένη περίπτωση οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν το βάρος να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα βάσει των προβλεπόμενων στο άρθρο 5 του Νόμου όπου καθορίζονται περιοριστικά οι νόμιμοι λόγοι απόλυσης[1]. Πιο συγκεκριμένα, οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν το βάρος να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που περιέχονται στο άρθρο 5 του Νόμου. Την ημέρα της ακρόασης ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση δήλωσε στο Δικαστήριο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν θα προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία προς απόδειξη της νομιμότητας της απόλυσης του Αιτητή. Με βάση αυτή τη δήλωση του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, το μαχητό τεκμήριο που προνοεί ο Νόμος για παράνομη απόλυση του Αιτητή δεν ανατράπηκε και συνακόλουθα ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή θεωρείται αδικαιολόγητος και παράνομος. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου και τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου, στην περίπτωση που μια απόλυση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί στη βάση των διατάξεων του Νόμου, ο εργοδότης οφείλει να καταβάλει αποζημίωση στον εργοδοτούμενο, η οποία αποζημίωση καθορίζεται με τις πρόνοιες του Νόμου. Ο Αιτητής πρόσφερε τη μαρτυρία του για να καθοριστεί το ποσό των αποζημιώσεων που δικαιούται δυνάμει του Νόμου. Η εν λόγω μαρτυρία ήταν η μόνη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αιτητή, οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν την απασχόλησή του με επιστολή τους ημερομηνίας 16/03/2023 (Τεκμήριο 1) στην οποία αναγραφόταν μόνο ότι η απασχόλησή του τερματίζεται με άμεση ισχύ για τους λόγους που του εξηγήθηκαν κατά διάρκεια συνάντησης που είχε αυτός με τον Managing Director των Καθ' ων η Αίτηση. Ο Αιτητής σημειώνει ότι κατά την εν λόγω συνάντηση συζητήθηκαν πάρα πολλά θέματα αλλά δεν αναφέρθηκε κάτι που να δικαιολογεί ειδικά την απόλυσή του. Κατέθεσε ως Τεκμήρια 2 και 3, δέσμη αναλυτικών καταστάσεων αποδοχών για το πρόσωπό του για τα έτη 2022 και 2023 και κατάσταση μισθοδοσίας για τον μήνα Οκτώβριο του 2022 στα οποία φαίνεται ότι το επίδομα γενεθλίων δηλωνόταν στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και ότι αποτελούσε μέρος των ετησίων απολαβών του. Οι Καθ' ων η Αίτηση στις 25/03/2023 (Τεκμήριο 4) του κατέβαλαν τους μισθούς του για την περίοδο 01/03/2023 - 16/03/2023, την αναλογία του 13ου μισθού του για το 2023, πληρωμή για τις ετήσιες άδειες που δεν είχε λάβει κατά την περίοδο απασχόλησής του στους Καθ' ων η Αίτηση και ένα ποσό ως πληρωμή αντί προειδοποίησης. Ότι μετά από επιστολή των δικηγόρων του προς τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 31/03/2023 (Τεκμήριο 5) και διαπραγματεύσεις μεταξύ των δικηγόρων του και των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση, οι Καθ' ων η Αίτηση και αυτός υπέγραψαν μια έγγραφη συμφωνία με τίτλο «Discharge Letter and Receipt» (Τεκμήριο 7). Ότι στην έγγραφη αυτή συμφωνία αναφέρεται

(1)ότι οι Καθ' ων η Αίτηση, πέραν των ποσών που του κατέβαλαν τον Μάρτιο του 2023, θα του καταβάλουν (α) το ποσό των €937,50 ως αναλογία για το επίδομα γενεθλίων για το έτος 2023, (β) το ποσό των €121.875,00 ως αποζημίωση για τον τερματισμό της απασχόλησής του και (γ) ένα ποσό ως υπόλοιπο πληρωμής αντί προειδοποίησης και

(2)ότι αυτός δεν εμποδίζεται από το να καταχωρήσει αίτηση στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση με την οποία να διεκδικεί αποζημίωση για παράνομη απόλυση πέραν του ποσού των €121.875,00 που συμφωνήθηκε να του καταβληθεί ως αποζημίωση. Ότι οι Καθ' ων η Αίτηση του κατέβαλαν στις 24/05/2023 (Τεκμήριο 6) το ποσό των €123.958,31 το οποίο περιελάμβανε και το ποσό των €121.875,00 που συμφωνήθηκε να του καταβληθεί ως αποζημίωση. Ότι όταν απολύθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση ήταν 49 χρονών, σε διάσταση με τη σύζυγό του και κατέβαλλε ως διατροφή για τα δύο ανήλικα τέκνα του, ηλικίας 4 και 5 ετών, το ποσό των €1.200,00 τον μήνα. Περαιτέρω ότι κατέβαλλε €500,00 τον μήνα ενοίκιο για τη διαμονή του και €1.200,00 μηναία δόση δανείου στην Τράπεζα Κύπρου. Ότι κατέχει πτυχίο αγγλικού πανεπιστημίου στις Επιχειρηματικές Σπουδές και παρέμεινε άνεργος για δύο μήνες μετά την απόλυσή του. Ο Αιτητής δεν αντεξετάστηκε από τον δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση. Με δεδομένο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή κρίθηκε ως παράνομος θα πρέπει να προχωρήσουμε να αξιολογήσουμε την ενώπιόν μας τεθείσα μαρτυρία με σκοπό να καταλήξουμε στο ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται ο Αιτητής[2]. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Αιτητή παρατηρούμε ότι η μαρτυρία του στην ουσία της παρέμεινε αναντίλεκτη. Δεν εντοπίσαμε κάτι στο περιεχόμενο της μαρτυρίας του το οποίο να κλονίζει το αξιόπιστό της και συνακόλουθα η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα. Σε αυτό το σημείο παρατηρούμε ότι ο Αιτητής δεν μας ανέφερε ποια είναι τα ωφελήματα που έχει στη νέα εργασία του ούτε μας ανέφερε κατά πόσον είχε άλλες προοπτικές εξέλιξης και σταδιοδρομίας στην επιχείρηση των Καθ' ων η Αίτηση. Το Δικαστήριο, ενόψει της εν λόγω αδυναμίας στη μαρτυρία του Αιτητή δεν μπορεί να προβεί σε εύρημα αναφορικά με το σύνολο των επιπτώσεων που υπέστηκε ο Αιτητής από την απώλεια της εργασίας του στους Καθ' ων η Αίτηση. Σημειώνουμε ότι σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ΄ ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικία του εργοδοτούμενου. Περαιτέρω η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε). Στην υπόθεση Louis Tourist Agency Λτδ v. Αντιγόνης Ηλία

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 98 σελ.104-105 σημειώνονται τ΄ ακόλουθα: «Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» (Βλέπε επίσης Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ ν. Παπαχριστοδούλου

(2006)1 Α.Α.Δ. 625, Touchstone Technologies Ltd v. Μαυρομμάτη

(2014)1Β Α.Α.Δ. 1829, J.A.CABRAS & BROS.LTD v. Χαραλάμπους κ.α

(1992)1Β Α.Α.Δ.896). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει ως αποζημίωση κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμιά περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Για σκοπούς του Νόμου (α) ο Αιτητής ήταν στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση 1 για 27 έτη και (β) οι εβδομαδιαίες απολαβές του ανέρχονταν σε €2.336,54 [{(13 Χ €9,000) +€4,500}? 52]. Έχοντας υπόψη την υποπαράγραφο 2[3] του άρθρου 4 του Τέταρτου Πίνακα του Νόμου, βρίσκουμε ότι το ελάχιστο ποσό που θα ελάμβανε ο Αιτητής κηρυσσόταν πλεονάζων προσωπικό θα ανερχόταν στις €58.125,94 (75.5 Χ €769,88) και η μέγιστη αποζημίωση που μπορεί να του επιδικάσει το Δικαστήριο αντιστοιχεί στις απολαβές δύο χρόνων €243.000,16 (104 Χ €2.336,54). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη: (α)

(1)ότι ο Αιτητής απολύθηκε, χωρίς να αποδειχτεί ενώπιόν μας ότι υπήρχε νόμιμος λόγος, κατά παράβαση του Νόμου και

(2)ότι το σύνολο των συνθηκών κάτω από τις οποίες τερματίστηκαν οι υπηρεσίες του Αιτητή δεν τέθηκαν ενώπιόν μας με συγκεκριμένη μαρτυρία (σημειώνουμε ότι ο Αιτητής δεν επικαλέστηκε με σαφήνεια γεγονότα που να δεικνύουν ότι η απόλυσή του ήταν κακόπιστη και/ή ότι έγινε για αλλότριους σκοπούς), (β) ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τον μήνα που απέλυσαν τον Αιτητή κατέβαλαν σε αυτόν μέρος της πληρωμής αντί προειδοποίησης που δικαιούτο με βάση τον Νόμο και δύο μήνες μετά την απόλυσή του, του κατέβαλαν το υπόλοιπο της πληρωμής αντί προειδοποίησης που δικαιούτο και το ποσό των €121.875,00 ως αποζημίωση παρέχοντας τους οικονομικούς πόρους να ζήσει αξιοπρεπώς για ένα διάστημα μέχρι να βρει άλλη εργασία[4], (γ) την μακρόχρονη υπηρεσία του Αιτητή (27 χρόνια -περίοδος που μπορεί να θεωρηθεί όχι μόνο ως μακρόχρονη αλλά ως μια ολόκληρη ζωή), (δ) την ηλικία του (49 χρόνων κατά την απόλυσή του, ηλικία η οποία είναι αρκετά δύσκολη για εξεύρεση εργασίας), (ε) το ότι δύο μήνες ο Αιτητής μετά την απόλυσή του βρήκε άλλη εργασία και (στ) ότι ο Αιτητής ελάμβανε πριν την απόλυσή του το ποσό των €2.336,54 εβδομαδιαίως, κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως επιδικάσουμε στον Αιτητή αποζημιώσεις που αντιστοιχούν με τις απολαβές 78 εβδομάδων, ήτοι €182,250.12 (78 Χ €2.336,54). Το ποσό που κατέβαλαν οι Καθ' ων η Αίτηση στον Αιτητή ως αποζημιώσεις (€121.875,00) σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σίμος Μουζούρης ν. Cosmoplast Ltd

(2007)1 (Β) ΑΑΔ σελ.896, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και να αφαιρεθεί από το ποσό της αποζημίωσης που έχει επιδικαστεί εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση για το ποσό των €60.375,12 (€182.250,12 - €121.875,00) ως αποζημιώσεις για παράνομο και αδικαιολόγητο τερματισμό της απασχόλησής του με νόμιμο τόκο. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου οι Καθ' ων η Αίτηση είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν στον Αιτητή μόνο το ποσό των απολαβών ενός έτους και το υπόλοιπο ποσό το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Οι Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα περίπτωση έχουν ήδη καταβάλει στον Αιτητή το ποσό που αντιστοιχεί στις απολαβές ενός χρόνου. Ως εκ τούτου παρόλο που εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση για το ποσό των €60.375,12 ως αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν υποχρεούνται να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό προς τον Αιτητή ενώ το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού θα πρέπει να καταβάλει στον Αιτητή το ποσό των €60.375,12. Επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση €2.250,00 ως έξοδα πλέον Φ.Π.Α.. (Υπ.) ............... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............. (Υπ.) .............. Μ. Πότσου , Μέλος Σ. Αυγουστή, Μέλος ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Το άρθρο 6

(1)του Νόμου προβλέπει ότι: "Καθ΄ οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτούμενου τεκμαίρεται, μέχρι αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων." [2] Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί από αυτόν επί τουλάχιστον 26 εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος είχε δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. [3] Η εν λόγω υποπαράγραφος προβλέπει ότι: «Νοείται ότι κατά τον υπολογισμόν της εβδομαδιαίας αμοιβής οιονδήποτε ποσόν το οποίο υπερβαίνει το τετραπλάσιο του εβδομαδιαίου ποσού των βασικών ασφαλιστέων αποδοχών όπως τούτο εκάστοτε καθορίζεται στους Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμους του 1980 μέχρι 1993 δεν λαμβάνεται υπόψιν». Το ποσό αυτό για το 2023 ανέρχεται σε €769,88. [4] Βλέπε Πολ. Έφεση 131/2012 Θ. Θεμιστοκλέους ν. Elysee Irrigation Ltd, ημερομηνίας 22/9/2017. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο