Π. Π. ν. THEORIS N. KOUTSOU (KTIMATIKI) LTD, Αρ. Αίτησης: 303/15, 5/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΑΡΝΑΚΑ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστή. Α. Γιάννη ) Α. Ανδρέου ) Μελών Αρ. Αίτησης: 303/15 Μεταξύ: Π. Π. Αιτήτριας και THEORIS N. KOUTSOU (KTIMATIKI) LTD Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 5 Απριλίου, 2023 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα. Αργυρού Χρ. Για τους Καθ' ων η αίτηση: κ. Νικολάου Ν. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια αξιώνει από τους Καθ' ων η αίτηση (στο εξής «η Εργοδότρια Εταιρεία»), μεταξύ άλλων, αποζημιώσεις για παράνομη απόλυση, μισθούς 8 εβδομάδων αντί προειδοποίηση, τόκους, έξοδα και ΦΠΑ. Η Αιτήτρια με το δικόγραφό της ισχυρίζεται ότι απασχολείτο στο Ξενοδοχείο Chrystalla ως καμαριέρα, ότι το εν λόγω Ξενοδοχείο ανέστελλε τις εργασίες του τη χειμερινή περίοδο και ότι την 30/4/15 η Αιτήτρια πληροφορήθηκε ότι προσέλαβαν άλλο άτομο στη θέση της επειδή δήθεν τους ανέφερε ότι θα επέστρεφε την 15/5/15. Αντίθετη είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι, με τους γενικούς λόγους εμφάνισής τους ισχυρίζονται ότι απέστειλαν επιστολή ημερ. 29/1/15 στην Αιτήτρια με την οποία την ενημέρωναν ότι θα την επαναπροσλάμβαναν για την καλοκαιρινή περίοδο του 2015, ότι την 22/4/15 ενημέρωσαν τηλεφωνικώς την Αιτήτρια για να παρουσιαστεί την 23/4/15, ότι εκείνη την ημέρα ενημέρωσαν τις καμαριέρες ότι θα άρχιζαν εργασία την 24/4/15, ότι η Αιτήτρια τους ενημέρωσε ότι εργαζόταν στο συσκευαστήριο και τους ανέφερε ότι μπορούσε να αρχίσει δουλειά την 15/5/15, ότι της απέστειλαν επιστολή ημερ. 30/4/15 ότι δεν θα μπορούσαν να συνεργαστούν μαζί της λόγω του ότι το Ξενοδοχείο τους θα άνοιγε προηγουμένως και δεν μπορούσαν να περιμένουν μέχρι την 15/5/15 και ζητούν απόρριψη της αίτησης με έξοδα. Eνώπιον μας κατέθεσε η Αιτήτρια, ενώ για τους Καθ' ων η αίτηση κατέθεσαν ο κ.Κ., η κ.Μ. και η κ.Κ. Παράλληλα, κατατέθηκαν ως τεκμήρια διάφορα έγγραφα στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967, Ν.24/67 (στο εξής «ο Νόμος»): «Όταν, κατά ή μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος άρθρου, ο εργοδότης τερματίζη δι' οιονδήποτε λόγον άλλον ή τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων, την απασχόλησιν εργοδοτούμενου ο οποίος έχει απασχοληθή συνεχώς υπ' αυτού επί είκοσι έξ τουλάχιστον εβδομάδας, ο εργοδοτούμενος κέκτηται δικαίωμα εις αποζημίωσιν υπολογιζόμενην συμφώνως προς τον Πρώτον Πίνακα». Σύμφωνα με το άρθρο 6
(1)του Νόμου: «. ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρι αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση του εργοδοτουμένου και δεν παρέχουν στον εργαζόμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Στην υπό κρίση αίτηση, οι Καθ' ων η αίτηση διατείνονται λοιπόν ότι παρόλο που ζήτησαν από την Αιτήτρια να επιστρέψει στην εργασία της με το άνοιγμα του Ξενοδοχείου τον Απρίλιο του 2015 αυτή τους ενημέρωσε ότι δεν μπορούσε να επιστρέψει πριν την 15/5/15 ενώ η Αιτήτρια διατείνεται ότι απολύθηκε παράνομα από τους Καθ' ων η αίτηση. Από τα δικόγραφα, τις δηλώσεις των διαδίκων μερών και την ενώπιόν μας μαρτυρία προκύπτουν τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα:
- Οι Καθ' ων η Αίτηση αποτελούν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και διαχειρίζονται το Ξενοδοχείο «Chrystalla Hotel», (στο εξής «το Ξενοδοχείο») το οποίο βρίσκεται στον Πρωταρά.
- Το Ξενοδοχείο ανέστελλε κάθε χρόνο τις εργασίες του κατά τη χειμερινή περίοδο.
- Η εργοδότηση της Αιτήτριας στους Καθ' ων η αίτηση ξεκίνησε τον Ιούνιο του
- Οι τελευταίες εβδομαδιαίες απολαβές της Αιτήτριας για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν σε €244.
- H Αιτήτρια κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι άρχισε να εργάζεται στο Ξενοδοχείο την 1/6/04, ότι από τον Νοέμβριο μέχρι τον Απρίλιο το Ξενοδοχείο ανέστελλε τις εργασίες του, ότι μόλις έκλεινε το Ξενοδοχείο οι υπαλλήλοι έπαιρναν τις άδειές τους, ότι το υπόλοιπο διάστημα που ήταν κλειστό το Ξενοδοχείο λάμβανε ανεργιακό επίδομα, ότι επειδή η οικογένειά της είναι φτωχή ορισμένες ημέρες κατά την χειμερινή περίοδο εργαζόταν στο Συσκευαστήριο Πατατών, (στο εξής «το Συσκευαστήριο»), ότι παρόλο που το Συσκευαστήριο λειτουργούσε μέχρι το τέλος Μαΐου η ίδια σταματούσε και επέστρεφε στην εργασία της στο Ξενοδοχείο μόλις ειδοποιείτο και ότι για τις ημέρες που εργαζόταν στο Συσκευαστήριο λάμβανε βεβαίωση την οποία παρουσίαζε στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και δεν πληρωνόταν ανεργιακό επίδομα. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι την 23/4/15 ειδοποιήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση ότι θα ξεκινούσαν εργασία την επόμενη ημέρα, ότι το Ξενοδοχείο δεν είχε ανοίξει, ότι πήγαν για να το καθαρίσουν, ότι εργάστηκε την 24/4/15, ότι ο κ.Κ. τους είπε να μην εργαστούν την 25 και 26 Απριλίου που ήταν σαββατοκύριακο, ότι την 25/4/12 τηλεφώνησε στον κ.Κ. και του ζήτησε 4 ημέρες άδεια, ότι πολύ πρόθυμα της έδωσε την άδεια που ζήτησε, ότι την 30/4/15 τηλεφώνησε στον κ.Κ. και τον ρώτησε εάν ήταν στο πρόγραμμα της επόμενης ημέρας και ότι ο κ.Κ. της είπε ότι επειδή τον είχε πληροφορήσει ότι θα επέστρεφε στην εργασία της την 15/5/15 προσέλαβε άλλο προσωπικό. Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε επίσης κατά την κυρίως εξέτασή της ότι τηλεφώνησε στον κ.Ε. που ήταν Συντεχνιακός Υπάλληλος, ότι ο κ.Ε. την πληροφόρησε ότι ο κ.Κ. αρνείτο να της επιτρέψει να επιστρέψει πίσω στην εργασία της, ότι την 8/5/15 μετέβηκε με το σύζυγό της στο Ξενοδοχείο, ότι ζήτησε να επιστρέψει πίσω στην εργασία της, ότι ο κ.Κ. αρνήθηκε, ότι ζήτησε επιστολή απόλυσης και ότι ο κ.Κ. της είπε ότι θα κάμει ότι του «πουν οι εργασιακές σχέσεις». Ήταν περαιτέρω η θέση της Αιτήτριας ότι περί τα τέλη Οκτωβρίου του 2014 της τηλεφώνησαν από το Ξενοδοχείο για να πάει να πληρωθεί τον 13ο μισθό και τα οφειλόμενα «εορτολόγια», ότι επέστρεψε πίσω το φάκελο εφόσον δεν υπήρχε μέσα επιταγή, ότι κάλεσε πολλές φορές τον κ.Κ. για να την πληρώσει, ότι δεν πληρώθηκε και ότι αναγκάστηκε να κάμει σχετική καταγγελία στο Γραφείο Εργασιακών Σχέσεων. Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε επιπλέον ότι την 12/5/15 έλαβε επιστολή ημερ. 30/4/15, Τεκμήριο 2, ότι δεν πληροφόρησε τους εργοδότες της ότι θα άρχιζε δουλειά την 15/5/15, ότι είχε απόλυτη ανάγκη να εργαστεί εφόσον ο σύζυγός της δεν εργαζόταν και είχαν χρέη, ότι δυσκολεύτηκε να βρει νέα εργασία, ότι αυτό έγινε τον Ιούνιο του 2015 και ότι είναι βέβαιη ότι ο λόγος που απολύθηκε ήταν η καταγγελία που έκανε για τον 13ο μισθό της. Τέλος, η Αιτήτρια κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι ήταν η πιο παλιά καμαριέρα και ότι πληρώθηκε το ημερομίσθιο της 24/4/15 το οποίο της στάληκε ταχυδρομικώς. Αντεξεταζόμενη η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι στο Συσκευαστήριο πληρωνόταν με την ώρα και με την ημέρα που εργαζόταν, ότι ο λόγος που ζήτησε 4 ημέρες άδεια ήταν επειδή θεώρησε σωστό να ειδοποιήσει το Συσκευαστήριο, ότι κάθε χρόνο εργαζόταν στο Συσκευαστήριο, ότι δεν ειδοποιήθηκε από τον Ιανουάριο του 2015 ότι θα έπρεπε να υπέγραφε «κάποιον κανονισμό» εάν ενδιαφερόταν να συνεχίσει να εργάζεται στο Ξενοδοχείο, ότι ο λόγος που τηλεφώνησε την 30/4/15 και ζήτησε να μάθει εάν ήταν στο πρόγραμμα της επόμενης ημέρας ήταν επειδή η επόμενη ημέρα ήταν η Πρωτομαγιά που είναι αργία και πληρώνονται διπλά όσοι εργάζονται, ότι δεν ζήτησε ποτέ να μην εργαστεί μέχρι την 15/5/15 και ότι δεν έλαβε το Τεκμήριο 2 με συστημένο ταχυδρομείο. Περαιτέρω, η Αιτήτρια αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι το δάνειο που είχε ήταν για να μεταβεί ο σύζυγός της στην Αγγλία για εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, ότι μπορεί να συνέχισε εργασία στο Συσκευαστήριο και τον Μάιο του 2015 εφόσον δεν την κάλεσε πίσω ο κ.Κ., ότι την καταγγελία για τη μη καταβολή 13ου μισθού την έκανε περί τον Νοέμβριο - Δεκέμβριο του 2014 και ότι τελικά πληρώθηκε τον 13ο μισθό της. Ο κ.Κ. είναι διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση. Κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια εργοδοτήθηκε την 21/6/14 ως καμαριέρα, ότι το 2015 το Ξενοδοχείο «υποβλήθηκε σε εκτεταμένη ανακαίνιση», ότι την 1/5/15 θα υποδέχονταν τους πρώτους πελάτες, ότι έστειλαν γι' αυτό το λόγο έγκαιρα επιστολή ημερ. 29/1/15 σε όλο το προσωπικό συμπεριλαμβανομένης και της Αιτήτριας, Τεκμήριο 6, ότι η Αιτήτρια δεν ανταποκρίθηκε στη εν λόγω επιστολή, ότι ο ίδιος την πληροφόρησε την 22/4/15 να παρουσιαστεί στο Ξενοδοχείο την 23/4/15 για ενημέρωση για τα καθήκοντά της, ότι κατά την εν λόγω συνάντηση ήταν παρόν και ο κ.Ε., ότι η Αιτήτρια ανταποκρίθηκε και εργάστηκε την 24/4/15, ότι μετά το πέρας της εργασίας της η Αιτήτρια τον ενημέρωσε ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει την εργασία της στους Καθ' ων η αίτηση πριν την 15/5/15 επειδή εργαζόταν στο Συσκευαστήριο, ότι δεν ζήτησαν οι ίδιοι από τους εργαζόμενους να μην εργαστούν την 25 και 26 Απριλίου του 2015, ότι δεν δόθηκε στην Αιτήτρια τετραήμερη άδεια και ότι εφόσον παρήλθαν 6 ημέρες και η Αιτήτρια δεν παρουσιάστηκε της απέστειλαν επιστολή ημερ. 30/4/15, Τεκμήριο
- Ήταν η θέση του κ.Κ. ότι παρόλο που η Αιτήτρια εξ αρχής αρνήθηκε να προσέλθει στη δουλειά της πριν την 15/5/15, οι ίδιοι, για να είναι σωστοί, περίμεναν μέχρι το τέλος του μήνα εφόσον από το 2012 - 2014 η Αιτήτρια ξεκινούσε εργασία κάθε 1η Μαΐου, ότι την 27/4/15 απέστειλαν επιστολή στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων και ζητούσαν οδηγίες, Τεκμήριο 9 και ότι μετά την 30/4/15 δεν μίλησε με την Αιτήτρια εφόσον «το θέμα είχε κλείσει οριστικά». Ο κ.Κ. ισχυρίστηκε επίσης ότι η Αιτήτρια ειδοποιήθηκε από το λογιστήριο για την επιταγή που αφορούσε το ημερομίσθιο της για την 24/4/15, ότι δεν ανταποκρίθηκε, ότι της στάληκε με συστημένη επιστολή, Τεκμήριο 10 και ότι η Αιτήτρια δεν τους κατάγγειλε ποτέ στις Εργασιακές Σχέσεις. Αντεξεταζόμενος ο κ.Κ. ισχυρίστηκε ότι ο κ.Ε. τον ενημέρωσε ότι η Αιτήτρια μπορούσε να ξεκινήσει εργασία την 15/5/15, ότι γι' αυτό το λόγο έκανε επιστολές προς τη Συντεχνία και τις Εργασιακές Σχέσεις, ότι έκαναν ότι τους υποδείχθηκε από τις Εργασιακές Σχέσεις, ότι κάθε χρόνο η Αιτήτρια επέστρεφε με συνέπεια στην εργασία της όταν την ειδοποιούσαν και ότι οι Εργασιακές Σχέσεις δεν τον ενημέρωσαν για καταγγελία της Αιτήτριας. Περαιτέρω, ο κ.Κ. ισχυρίστηκε ότι το Ξενοδοχείο έκλεινε τέλος Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου κάθε χρόνο, ότι μετά οι εργαζόμενοί τους λάμβαναν άδεια και ακολούθως πληρώνονταν τον 13ο μισθό τους, ότι αυτό συνήθως γινόταν τον Νοέμβριο, ότι αναγκάστηκε να βάλει τις «λαντζέρισες» να κάνουν τις καμαριέρες και ότι σε συνάντηση που είχε με την Αιτήτρια και το σύζυγό της οι τελευταίοι του είπαν ότι θα τα πουν στο Δικαστήριο. Δεύτερη έδωσε μαρτυρία η κ.Μ., η οποία είναι υπεύθυνη λογιστηρίου και του τμήματος μισθοδοσίας. Η κ.Μ., κατά την κυρίως εξέτασή της, ισχυρίστηκε ότι μεταξύ των καθηκόντων της είναι οι πληρωμές του προσωπικού και η διαδικασία πρόσληψης νέου προσωπικού, ότι το Ξενοδοχείο ανακαινίστηκε εκτεταμένα το 2015, ότι θα υποδεχόταν τους πρώτους πελάτες την 1η Μαΐου, ότι ενόψει της μη παρουσίας της Αιτήτριας της δόθηκαν οδηγίες να προχωρήσει με πρόσληψη νέας καμαριέρας σε αντικατάστασή της αλλά και σε πρόσληψη 2 νέων καμαριερών και κατέθεσε ως Τεκμήριο 13 σχετικές βεβαιώσεις για πρόσληψη 3 νέων καμαριερών από 1/5/
- Η κ.Μ. ισχυρίστηκε επιπρόσθετα ότι κατά τη λήξη της τουριστικής περιόδου του 2014, ήτοι περί την 18/11/14 προχώρησαν και εξέδωσαν επιταγή για €540 για πληρωμή αργιών, αδειών, εορτολογίων κτλ, ότι η Αιτήτρια εξαργύρωσε την εν λόγω επιταγή την 19/11/14 και ότι την 2/2/15 πληρώθηκε η Αιτήτρια τον 13ο μισθό της. Αντεξεταζόμενη η κ.Μ. ισχυρίστηκε ότι το Ξενοδοχείο έκλεισε περί την 31/10/14, ότι επαναλειτούργησε την 1/5/15, ότι περί τις 29 - 30 Απριλίου του 2015 ενημερώθηκε από τον Διευθυντή ότι θα προσλαμβάνονταν οι 3 νέες καθαρίστριες και ότι την 1/5/15 έγινε η πρόσληψή τους. Ήταν η θέση της κ.Μ. ότι γενικά πλήρωναν τους 13ους μισθούς μετά που ξεκαθάριζαν τα λογιστικά και τους έδινε ο λογιστής το πράσινο φως, ότι αυτό γινόταν Ιανουάριο με Φεβρουάριο κάθε έτους και ότι δεν γνώριζε κατά πόσο η Αιτήτρια έκανε σχετική καταγγελία στις Εργασιακές Σχέσεις για τον 13ο μισθό του
- Η κ.Κ. είναι Λειτουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων και κατέθεσε Αναλυτική Κατάσταση Αποδοχών σε σχέση με την Αιτήτρια, Τεκμήρια 16 και
- Αντεξεταζόμενη η κ.Κ. ισχυρίστηκε ότι οι απολαβές των Τεκμηρίων 16 και 17 είναι μικτές και ότι ο εργοδότης «είχε εξαίρεση» από το Ταμείο Αδειών. Όπως διαφάνηκε καθ' όλη τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, ο κεντρικός άξονας της όλης υπόθεσης, επί της οποίας υποστήριξαν τις θέσεις τους και οι δύο πλευρές, είναι το κατά πόσο η Αιτήτρια δεν επέστρεψε στην εργασία της ως της ζητήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση ή εάν απολύθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση. Από τη μια, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι μετά τη χειμερινή αναστολή εργασιών επέστρεψε πίσω στην εργασία της και εργάστηκε την 24/4/15, ότι οι Καθ' ων η αίτηση της είπαν να μην εργαστεί το σαββατοκύριακο 25 και 26 Απριλίου, ότι ακολούθως η Αιτήτρια ζήτησε και έλαβε 4 ημέρες άδεια και ότι μετά οι Καθ' ων η αίτηση της είπαν να μην επιστρέψει στην εργασία της, ενώ οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η Αιτήτρια τους πληροφόρησε ότι δεν μπορούσε να επιστρέψει πριν την 15/5/15 και ότι οι ίδιοι δεν το αποδέχθηκαν. Αξιολογώντας τη μαρτυρία της Αιτήτριας παρατηρούμε ότι δεν εντοπίζουμε σε αυτήν ουσιαστικές αντιφάσεις. Ο μόνος ισχυρισμός της Αιτήτριας που δεν συνάδει με τα κατατεθέντα τεκμήρια είναι το κατά πόσο έλαβε το Τεκμήριο 2 με συστημένο ταχυδρομείο. Κατά τα άλλα, σε σχέση με τα επίδικα θέματα, η μαρτυρία της Αιτήτριας μας φάνηκε θετική, φυσική και ειλικρινής και την αποδεχόμαστε. Η Αιτήτρια γενικά μας έκανε πολύ καλή εντύπωση. Δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι τα όσα με σταθερότητα, απλότητα και σαφήνεια κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ανταποκρίνονται πλήρως στην αλήθεια. Θεωρούμε ότι η Αιτήτρια ήρθε στο Δικαστήριο με σκοπό να περιγράψει τα γεγονότα όπως η ίδια τα βίωσε και για όλα τα πιο πάνω κρίνουμε τη μαρτυρία της αξιόπιστη. Από την άλλη, αξιολογώντας τη μαρτυρία του κ.Κ. παρατηρούμε ότι αυτός υπέπεσε σε αρκετές αντιφάσεις. Συγκεκριμένα, σε σχέση με τη μαρτυρία του κ.Κ. παρατηρούμε ότι ενώ αρχικά ισχυρίστηκε ότι το Ξενοδοχείο θα υποδεχόταν τους πρώτους πελάτες την 1/5/15, σε άλλο στάδιο της μαρτυρίας του ισχυρίστηκε ότι αυτό θα γινόταν την 2/5/
- Ενώ ο κ.Κ. κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια τους ενημέρωσε ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει την εργασία της μέχρι την 15/5/15 επειδή εργαζόταν στο Συσκευαστήριο, θέση η οποία συνάδει με τα Τεκμήρια 2 και 9, αντεξεταζόμενος διαφοροποίησε τη θέση του και ισχυρίστηκε ότι ενημερώθηκε από τον κ.Ε. για το ότι η Αιτήτρια μπορούσε να ξεκινήσει εργασία την 15/5/
- Ακόμη και κατόπιν υπόδειξης της αντίφασης, ο κ.Κ. δεν ξεκαθάρισε τη θέση του και ισχυρίστηκε «τώρα ποιος με ενημέρωσε, ποιος δεν με ενημέρωσε ό,τι έχω γραπτώς μπορώ να σου πω σίγουρα». Περαιτέρω, ενώ ο κ.Κ. κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι για τα πιο πάνω τον «ενημέρωσε προσωπικά» η Αιτήτρια μετά «το πέρας της πρώτης μέρας εργασίας της στο ξενοδοχείο», αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια παρόλο που παρουσιάστηκε την πρώτη ημέρα στην εργασία της «δεν παρευρέθηκε στον χώρο εργασίας της την επόμενη» και ότι επικοινώνησε με τον Συντεχνιακό υπάλληλο επειδή η Αιτήτρια δεν παρουσιάστηκε στην εργασία της. Ο κ.Κ. ενώ κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι μετά την 30/4/15 δεν μίλησε με την Αιτήτρια αλλά ούτε με το σύζυγό της, αντεξεταζόμενος ανασκεύασε και ισχυρίστηκε ότι μίλησαν και ότι του ανέφεραν ότι θα τα πουν στο Δικαστήριο. Ο κ.Κ. ισχυρίστηκε αντεξεταζόμενος ότι ζήτησε από τις Εργασιακές Σχέσεις να τον συμβουλεύσουν για το πως πρέπει να προχωρήσει και ότι προχώρησε σύμφωνα με τις σχετικές υποδείξεις, δεν ανέφερε όμως ποιες ήταν αυτές οι υποδείξεις, παρά μόνο ισχυρίστηκε ότι του είπαν «να κάμεις τούτα τα βήματα». Παρατηρούμε επίσης, σε σχέση με τη μαρτυρία του κ.Κ. ότι σε κάποιες περιπτώσεις απέφευγε να απαντήσει ευθέως σε ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέτασή του. Συγκεκριμένα δεν απάντησε σε ερώτηση που αφορούσε στο κατά πόσο γνώριζε ότι η Αιτήτρια εργαζόταν κάθε χρόνο στο Συσκευαστήριο. Περιπλέον, αντεξεταζόμενος ο κ.Κ. δεν μπορούσε να αναφέρει την πηγή γνώσης του για ισχυρισμό του κατά την κυρίως εξέτασή του σε σχέση με εργασία της Αιτήτριας στο Συσκευαστήριο περί τα τέλη Απριλίου του
- Δεν μπορεί να ισχύουν ταυτόχρονα οι δύο ισχυρισμοί των Καθ' ων η αίτηση ήτοι ότι η Αιτήτρια τους ενημέρωσε προφορικά από την 24/4/15 ότι δεν μπορούσε να επιστρέψει στην εργασία της πριν την 15/5/15 και ότι οι ίδιοι από την ίδια ημέρα την πληροφόρησαν ότι δεν το αποδέχονται και ταυτόχρονα να ισχύει ο ισχυρισμός ότι έδωσαν περιθώριο στην Αιτήτρια μέχρι την 30/4/15 για να επιστρέψει στην εργασία της. Εάν ίσχυε ο πρώτος ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση, δηλαδή εάν πράγματι ενημέρωσαν την Αιτήτρια ότι το αίτημά της να επιστρέψει στην εργασία της την 15/5/15 δεν γινόταν αποδεκτό και η Αιτήτρια δεν μετέβαινε άμεσα στην εργασία της δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να περιμένουν μέχρι την 30/4/
- Το ότι οι Καθ' ων η αίτηση προχώρησαν στην ετοιμασία του Τεκμηρίου 2 την 30/4/14 και όχι οποιαδήποτε άλλη ημέρα ενισχύει τη θέση της Αιτήτριας ότι εκείνη την ημέρα τηλεφώνησε στους Καθ' ων η αίτηση για να ρωτήσει εάν ήταν στο πρόγραμμα της επόμενης ημέρας και ότι πληροφορήθηκε για το ότι προσελήφθη άλλο άτομο στη θέση της. Άλλωστε, όπως ανέφερε η κ.Μ. οι Καθ' ων η αίτηση προχώρησαν και αναζήτησαν αντικαταστάτη τον οποίο και εξηύραν περί την 29 - 30 Απριλίου του 2015, αφού μάλιστα προηγουμένως διεξήγαγαν σχετικές συνεντεύξεις, ως η θέση του κ.Κ. Παρατηρούμε ότι στην επιστολή ημερ. 30/4/15 που έστειλαν οι Καθ' ων η αίτηση στην Αιτήτρια, Τεκμήριο 4, αναφέρεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση ζήτησαν από τις καμαριέρες να αρχίσουν εργασία από την 25/4/15, ενώ είναι παραδεκτό ότι οι καμαριέρες εργάστηκαν την 24/4/
- Επίσης, ενώ ήταν η θέση του κ.Κ. ότι μετά που η Αιτήτρια εργάστηκε την 24/4/15 τους ενημέρωσε ότι μπορούσε να αρχίσει εργασία την 15/5/15, στο Τεκμήριο 4 αναφέρεται ότι η εν λόγω ενημέρωση έγινε ημέρα Πέμπτη σε συνέχεια συνάντησης με τον συντεχνιακό, δηλαδή ότι η Αιτήτρια τους ενημέρωσε σχετικά την Πέμπτη 23/4/15 και όχι την 24/4/15 που ήταν Παρασκευή. Η μαρτυρία του κ.Κ. σε σχέση με το πότε πληρωνόταν ο 13ος μισθός ήταν σε αντίθεση με τη σχετική μαρτυρία της κ.Μ. Από τη μια ο κ.Κ. ισχυρίστηκε αντεξεταζόμενος ότι ο 13ος μισθός πληρωνόταν στους υπαλλήλους του Ξενοδοχείου περί τον Νοέμβριο, από την άλλη, η κ.Μ. ισχυρίστηκε ότι αυτό γινόταν περί τον Ιανουάριο - Φεβρουάριο. Αντίθετη ήταν επίσης η θέση του κ.Κ. με αυτή της κ.Μ. σε σχέση με το πότε προσλήφθηκαν νέες καμαριέρες. Ο κ.Κ. ισχυρίστηκε ότι λόγω της άρνησης της Αιτήτριας να επανέλθει στην εργασία της αναγκάστηκαν να μετακινηθούν στους ορόφους «οι λαντζέρισσες» και ότι εξ όσων θυμόταν δεν έγινε αμέσως άλλη πρόσληψη. Η κ.Μ. από την άλλη ισχυρίστηκε ότι την 1/5/15 στο Ξενοδοχείο ξεκίνησαν εργασία στο Ξενοδοχείο 3 νέες καμαριέρες και ότι ενημερώθηκε σχετικά για τις εν λόγω προσλήψεις από τις 29 - 30 Απριλίου του 2015, ως αναφέρουμε ανωτέρω. Περαιτέρω, ενώ ο κ.Κ. αντξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι αρμόδιος για να παραδώσει την επιταγή για τον 13ο μισθό στην Αιτήτρια ήταν η Αθηνά ή η Χ., η κ.Μ. ισχυρίστηκε ότι η κ.Χ. δεν εργαζόταν για «τη συγκεκριμένη εταιρεία». Περαιτέρω, σε σχέση με τη μαρτυρία της κ.Μ. παρατηρούμε ότι αντεξεταζόμενη έδωσε 3 διαφορετικές εκδοχές σε σχέση με το ποιος παρέδιδε τις επιταγές που η ίδια εξέδιδε. Αρχικά ισχυρίστηκε ότι τις έδινε στο λογιστήριο για να τις παραδώσουν στους εργαζόμενους, στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε ποιος παρέδιδε τις επιταγές και εν τέλη ισχυρίστηκε ότι τις πιο πολλές φορές τις παρέδιδε ο διευθυντής. Επίσης, παρατηρούμε ότι η κ.Μ. αρχικά αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι για να καταβληθεί ο 13ος μισθός στους υπαλλήλους πρέπει πρώτα «να ξακαθαριστούν τα λογιστικά» και να τους «δώσει το πράσινο φως» ο λογιστής, κάτι που γίνεται περί τον Ιανουάριο - Φεβρουάριο. Σε άλλο στάδιο της αντεξέτασής της όμως σε υποβολή ότι ο 13ος μισθός πληρώνεται κάθε Δεκέμβριο η κ.Μ. δεν το αρνήθηκε και έδωσε ως λόγο για τη συγκεκριμένη χρονιά την ανακαίνιση που έγινε και ισχυρίστηκε ότι συνεπεία της ανακαίνισης ο λογιστής τους ζήτησε να μην προχωρήσουν σε σχετική πληρωμή πριν τους πει ο ίδιος. Όπως έχει διαφανεί από τα πιο πάνω, η μαρτυρία τόσο του κ.Κ. όσο και της κ.Μ. αναφορικά με τα αμφισβητούμενα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα εργατική διαφορά δεν ήταν σαφής, ξεκάθαρη και σταθερή και σε αρκετά σημεία ήταν αντιφατική μεταξύ της αλλά και με κάποια από τα κατατεθέντα τεκμήρια. Περιπλέον, ο κ.Κ. δεν μας έκανε καλή εντύπωση και δεν μας έπεισε ότι ήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Το ίδιο ισχύει και για την κ.Μι. η οποία εμφανώς προσπάθησε να παρουσιάσει τα γεγονότα όπως η ίδια θεωρούσε ότι συνέφεραν τους Καθ' ων η αίτηση. Για όλα τα πιο πάνω, η μαρτυρία του κ.Κ. και της κ.Μ. δεν κρίνεται αξιόπιστη και απορρίπτεται σε όσα σημεία είναι αντίθετη με αυτή της Αιτήτριας, εφόσον σε αντίθεση με τη μαρτυρία των Καθ' ων η αίτηση, η μαρτυρία της Αιτήτριας, όπως αναφέρουμε και ανωτέρω, μας φάνηκε ειλικρινής και την αποδεχόμαστε. Η μαρτυρία της κ.Κ. δεν αμφισβητήθηκε και την αποδεχόμαστε. Αποδεχόμαστε συνεπώς ότι η μαρτυρία της Αιτήτριας σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα εργατική διαφορά αποδίδει την αλήθεια και ανάλογα είναι τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματά μας στην προκειμένη περίπτωση δεχόμαστε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία κάλεσε την Αιτήτρια να επιστρέψει στην εργασία της την 24/4/14, ότι η Αιτήτρια επέστρεψε και εργάστηκε, ότι οι Καθ' ων η αίτηση ζήτησαν από την Αιτήτρια να μην εργαστεί την 25 και 26 Απριλίου του 2015, ότι η Αιτήτρια ζήτησε και έλαβε άδεια για την περίοδο από 27 - 30 Απριλίου του 2015, ότι οι Καθ' ων η αίτηση την 30/4/15 πληροφόρησαν την Αιτήτρια ότι προσέλαβαν άλλο προσωπικό για να εκτελεί την εργασία της επειδή τους είπε προηγουμένως ότι δεν θα επέστρεφε πριν την 15/5/15 και ότι η Αιτήτρια δεν ανέφερε οποτεδήποτε στους Καθ' ων η αίτηση ότι δεν θα επέστρεφε στην εργασία της πριν την 15/5/
- Έχοντας αυτά ως τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας εργατικής διαφοράς θεωρούμε ότι οι Καθ' ων η αίτηση απέλυσαν παράνομα την Αιτήτρια προφορικά την 30/4/
- Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως αυτούσιο αναφέρεται ανωτέρω, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτουμένου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: «(α) Τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτουμένου˙ (β) την διάρκειαν της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου˙ (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου˙ (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου˙ (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου.» Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε) και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε).[1] Από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας για 11 συναπτά έτη για σκοπούς υπολογισμού αποζημιώσεων. Λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση της Αιτήτριας, τη διάρκεια της υπηρεσίας της καθώς και τη μελλοντική σταδιοδρομία της, ήτοι όλους τους παράγοντες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα για τους οποίους έχουμε ακούσει και αξιολογήσει σχετική μαρτυρία, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο να επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης το ποσό των €6.357 που αντιστοιχεί με απολαβές 26 εβδομάδων. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 9 του Νόμου η Αιτήτρια δικαιούται πληρωμή αντί προειδοποίηση που αντιστοιχεί με απολαβές 8 εβδομάδων, ήτοι ποσό €1.
- Δικαίωμα σε προειδοποίηση παρέχεται και από το άρθρο 11 του περί της Συμβάσεως Περί του Τερματισμού της Απασχολήσεως (Κυρωτικός) Νόμος του 1985 (Ν.45/85). Εκδίδεται επομένως ομόφωνα απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για το συνολικό ποσό των €8.313 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω, επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εις βάρος των Καθ' ων η αίτηση όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής. (Υπ.) .......... (Υπ.) ............. Α. Γιάννη, Μέλος Α. Ανδρέου, Μέλος ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βλ. υπόθεση Touchstone Technologies Ltd v. Μαυρομμάτη
(2014)1B A.A.Δ. 1829. Στην υπόθεση Εκδοτικός Οίκος Δίας Δημόσια Λτδ ν. Παπαχριστοδούλου
(2006)1 Α.Α.Δ. 625, στη σελ. 630, τονίστηκε ότι: «Σύμφωνα με τον πρώτο πίνακα του Ν.24/67, όπως έχει τροποποιηθεί, το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει απόλυτη διακριτική εξουσία να επιδικάσει οποιοδήποτε ποσό κρίνει πρέπον (βλέπε επίσης Demades Auto Supplies (Limassol) Ltd v. Ιωαννίδου
(1996)1 Α.Α.Δ. 228) όπου επιβεβαιώθηκε ότι η εξουσία του πρωτόδικου δικαστηρίου να καθορίζει το ύψος της καταβλητέας αποζημίωσης είναι απόλυτη.» Περαιτέρω, στην υπόθεση Louis Tourist Agency Ltd v. Ηλία
(1992)1 Α.Α.Δ. 98, 105, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4 (δ) του Πίνακα.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο