Χαράλαμπος Αναστασίου ν. Συμβούλιο Εμπορίας Κυπριακών Πατατών (ΣΕΚΠ), Αρ. Αίτησης: 110/23, 9/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΑΡΝΑΚΑ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστή. Γ. Μιχαηλίδη ) Κ. Γιασουμή ) Μελών. Αρ. Αίτησης: 110/23 Μεταξύ: Χαράλαμπος Αναστασίου Αιτητής και Συμβούλιο Εμπορίας Κυπριακών Πατατών (ΣΕΚΠ) Καθ' ου η αίτηση Μονομερής Αίτηση ημερ. 4/5/23 Ημερομηνία: 9 Μαΐου, 2023 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κ. Χρ. Νεοφύτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με μονομερή αίτηση του ο Αιτητής αιτείται εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση τα ακόλουθα: «Α) Διάταγμα του Σεβαστού που να απαγορεύει στον Καθ' ου η αίτηση να τερματίσει, ή/και να αναστείλει την απασχόληση του Αιτητή, μέχρι τελικής εκδικάσεως της παρούσης Αιτήσεως Εργατικών Διαφορών, ή/και μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β) Οιανδήποτε άλλη διαταγή θεωρήσει το Δικαστήριο ως ορθή και δίκαια υπό τις περιστάσεις. Γ) Τα έξοδα της παρούσης αιτήσεως πλέον ΦΠΑ.» Η παρούσα αίτηση βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρο 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ. 48 Θ.Θ. 1, 2 και 8, στις γενικές αρχές του Νόμου και των κανόνων της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση αίτηση είναι η τρίτη κατά σειρά αίτηση με το ίδιο αιτητικό. Την 25/4/23 καταχωρήθηκε παρόμοια αίτηση η οποία την 27/4/23 απορρίφθηκε από το Δικαστήριο εφόσον το Δικαστήριο θεώρησε ότι δεν αποκαλύπτετο το κατεπείγον. Την 28/4/23 καταχωρήθηκε παρόμοια αίτηση η οποία απορρίφθηκε την 4/5/23 λόγω μη προώθησής της. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζετο η πρώτη αίτηση περιέχοντο στη συνημμένη σε αυτή ένορκη δήλωση του Αιτητή. Σε αυτή, ο Αιτητής αναφέρει ότι η απασχόλησή του ξεκίνησε το 2004, ότι από το 2011 μέχρι και το 2020 παρείχε υπηρεσίες στον Καθ' ου η αίτηση, ότι από το 2020 μέχρι και σήμερα συνεχίζει αδιαλείπτως να είναι εργοδοτούμενος πλήρους απασχόλησης στη θέση αναπληρωτή γενικού διευθυντή, ότι την 20/3/23 οι δικηγόροι του απέστειλαν επιστολή στην οποία εξέφρασαν την απόψη ότι υπάρχει σχέση εξάρτησης μεταξύ των μερών, Τεκμήριο 2, ότι την 5/4/23 οι δικηγόροι του απέστειλαν άλλη επιστολή - γνωμάτευση στην οποία αναφέρεται ότι είναι μισθωτό πρόσωπο, Τεκμήριο 3, ότι την 6/4/23 οι δικηγόροι του Καθ' ου η αίτηση εξέφρασαν τη γνώμη ότι η σχέση του με τον Καθ' ου η αίτηση αποτελεί σχέση μισθωτού με εργοδότη, Τεκμήριο 4, ότι την 7/4/23 οι δικηγόροι του απέστειλαν και άλλη γνωμάτευση στην οποία αναφέρετο ότι υφίσταται σύμβαση εξηρτημένης εργασίας και όχι καθεστώς παροχής υπηρεσιών, Τεκμήριο 5, ότι την 7/4/23 σε κατά πλειοψηφία απόφαση υιοθετήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση η θέση ότι πρέπει να προχωρήσει σε σύναψη σύμβασης με τον Αιτητή ως εργοδοτούμενο αορίστου χρόνου, Τεκμήριο 6 και ότι ο ίδιος θεώρησε «το θέμα λήξαν». Όπως ανέφερει o Aιτητής, την 18/4/23 έμαθε έκπληκτος ότι την 13/4/23 στάλθηκε επιστολή από το Υπουργείο Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, Τεκμήριο 7, στην οποία αναφέρεται ότι η πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Καθ' ου η αίτηση ημερ. 7/4/23 για ανανέωση της σύμβασής του θα πρέπει να τύχει έγκρισης του Υπουργού και ότι ο Υπουργός δεν εγκρίνει την απόφαση για παράταση της μίσθωσης υπηρεσιών του. Περαιτέρω, ο Αιτητής ανέφερε ότι την 19/4/23 στάλθηκε επιστολή από τον Πρόεδρο του Καθ' ου η αίτηση προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου αναφέροντας ότι η Νομική Υπηρεσία έπρεπε να ρωτηθεί κατά πόσο είναι μισθωτός και ότι έπρεπε να τους υποδείξει τρόπο για συνέχιση των υπηρεσιών του, Τεκμήριο
- Επιπλέον, ο Αιτητής ανέφερε ότι την 20/4/23 οι δικηγόροι του απέστειλαν και άλλη επιστολή στον Καθ' ου η αίτηση στην οποία αναφέρετο ότι η σχέση του Αιτητή με τον Καθ' ου η αίτηση αφορά εξηρτημένη εργασία, Τεκμήριο
- Τέλος, ο Αιτητής ανέφερε ότι ικανοποιούνται όλοι οι όροι και οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 εφόσον υπάρχει πολύ σοβαρή και συζητήσιμη υπόθεση με ορατό ορίζοντα επιτυχίας, ότι το θέμα είναι κατεπείγουσας μορφής εφόσον διακινδυνεύεται ολόκληρη η καριέρα του, ότι εάν δεν επιτύχει θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, ότι σε τέτοια περίπτωση οποιαδήποτε τελική απόφαση θα είναι θεωριτικής μόνο σημασίας και ότι έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τον Καθ' ου η αίτηση. Στην δεύτερη αίτηση επαναλήφθηκαν τα πιο πάνω και προστέθηκε ο ισχυρισμός ότι ο Αιτητής ήταν με αναρρωτική άδεια μέχρι και την 28/4/23, ότι εξακολουθούσε να εργάζεται για τον Καθ' ου η αίτηση, ότι ήταν υπό τεράστια πίεση από τους εργοδότες του «με εξαναγκασμό προς παραίτηση ή/και απόλυση» εάν δεν αποδεχόταν «νέους όρους εργοδότησης με άλλη ανεξάρτητη εταιρεία, ως προς την απαλλαγή ή/και απώλεση» δικαιωμάτων του, ότι σπούδασε 8 χρόνια στο εξωτερικό με τελευταία σπουδή στο μάρκετινγκ της κυπριακής πατάτας, ότι έχει 3 εξαρτώμενα ανήλικα τέκνα, ότι ο Καθ' ου η αίτηση κρατά την απόλυσή του «στο χέρι» και ότι δέχεται καθημερινά τηλεφωνήματα «με πίεση» για να υποβάλει την παραίτησή του και να επιστρέψει με άλλους όρους καταστρατηγώντας έτσι τα δικαιώματά του. Στην τρίτη και υπό εξέταση αίτηση ο Αιτητής επανέλαβε τα πιο πάνω και πρόσθεσε στην Ένορκη Δήλωσή του ότι λαμβάνουν χώρα μέτρα «μεθοδεύσεις αφενός μεν συνέχισης της εργασίας» του «αφετέρου δε, πλήρους αποστέρησης .. όλων τω εργασιακών δικαιωμάτων» του, ότι εξακολουθεί να εργάζεται στον Καθ' ου η αίτηση, ότι ο Καθ' ου η αίτηση αναζητεί από την ομάδα πατατοπαραγωγών ΝΕΤΙΟΝΑ Λτδ Οργανωμένοι Πατατοπαραγωγοί Κύπρου την παροχή Διεύθυνσης και Εμπορίας για τις δραστηριότητες του Καθ' ου η αίτηση, ότι η επιστολή, Τεκμήριο 15, φωτογραφίζει τον ίδιο, ότι στάλθηκε επιστολή για συνεδρία την 5/5/23 με θέμα την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του διαγωνισμού αγοράς υπηρεσιών, Τεκμήριο 16 και ότι την 2/5/23 απευθύνθηκε στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων με θέμα αίτημα για καθορισμό της εργασιακής του κατάστασης, Τεκμήριο
- Στην αγόρευσή του ο δικηγόρος του Αιτητή ανέφερε ότι ο Αιτητής καταχώρησε 3 «πανομοιότυπες αιτήσεις», ότι σε κάθε μία προστίθενται νέα γεγονότα που συνηγορούν στο ότι βρίσκεται «μπροστά σε γκρεμό», ότι η τελευταία σύμβαση του Αιτητή με τον Καθ' ου η αίτηση έληξε την 20/4/23, ότι από το 2020 ο Καθ' ου η αίτηση καταβάλλει εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τον Αιτητή, ότι υπήρχε το κατεπείγον από την πρώτη αίτηση που καταχώρησε ο Αιτητής εφόσον την 20/4/23 έληξε η εργοδότηση του Αιτητή και διερωτήθηκε τι πιο επείγον μπορεί να υπάρχει. Περαιτέρω, ο Αιτητής ανέφερε ότι ο Αιτητής επιλαμβάνεται για λογαριασμό του Καθ' ου η αίτηση σοβαρές εργασίες, ότι στη νέα αίτηση προστέθηκαν νέα Τεκμήρια που φωτογραφίζουν τη μεθόδευση απογύμνωσης του Αιτητή από τα εργασιακά του δικαιώματα, ότι ο Καθ' ου η αίτηση με το Τεκμήριο 15 βγήκε σε προσφορές και αναζητεί παροχή υπηρεσιών από Ομάδα Πατατοπαραγωγών για τα ίδια με τα δικά του καθήκοντα και τους ίδιους όρους σε χρονοδιάγραμμα 3 ημερών και ότι αυτή η διαδικασία εγείρει πολλά ερωτηματικά για τα οποία ο Καθ' ου η αίτηση προσπαθεί να καταστήσει συνυπεύθυνο τον Αιτητή. Ο Αιτητής θεωρεί επιπλέον ότι εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα χάσει η αίτηση εργατικής διαφοράς το αντικείμενό της, ότι το Δικαστήριο μπορεί να εκδόσει το αιτούμενο διάταγμα το οποίο να ισχύει μέχρι οι Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων εξετάσουν το αίτημα του, ότι αυτό που ζητά είναι η διατήρηση του status quo, ότι ο Καθ' ου η αίτηση επιθυμεί τη συνέχιση της εργοδότησης του Αιτητή, ότι παρόλο που δεν μπορεί να εξαναγκαστεί ο εργοδότης να διατηρεί στο μισθολόγιο του εργαζόμενο στην προκειμένη περίπτωση ο Καθ' ου η αίτηση δεν θα υποστεί ζημιά εάν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα εφόσον επιθυμεί τη συνέχιση της εργασίας του Αιτητή και ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τον Αιτητή. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να μελετήσει το αίτημα του Αιτητή σε συνάρτηση με τη συνοδευτική ένορκη δήλωση και τα Τεκμήρια. Άκουσε επίσης με προσοχή τον ευπαίδευτο συνήγορο του Αιτητή κατά την αγόρευσή του. Οι βασικές αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων προκύπτουν από το άρθρο 32 του Νόμου 14/
- Της σωρευτικής ωστόσο ικανοποίησης των προϋποθέσεων του εν λόγω άρθρου προέχει το θέμα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να εκδώσει μονομερώς το διάταγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να καταδειχθεί πρώτα ενώπιόν του το επείγον έκδοσης ενός τέτοιου διατάγματος δυνάμει των προνοιών του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Η έκδοση προσωρινού διατάγματος στην απουσία της άλλης πλευράς συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφ' όσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί. Είναι πλέον παγιωμένο ότι μόνο εκεί που συντρέχουν λόγοι που εξ αντικειμένου καθιστούν τη γνωστοποίηση του αιτήματος στον αντίδικο αδύνατη μπορεί να δικαιολογηθεί παρέμβαση ώστε να χορηγηθεί θεραπεία χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά. (Χατζηβασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd
(2004)1 ΑΑΔ 203, 307 και Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Σιακατίδου
(2014)1Α Α.Α.Δ. 637.) Στην υπόθεση Αμβροσιάδου ν. Coward
(2013)1Α Α.Α.Δ. 78, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε, στη σελ. 88, τα ακόλουθα: «Είναι σαφές στη νομολογία ότι το κατεπείγον συνιστά δικαιοδοτικό όρο για την έκδοση διατάγματος επί μονομερούς αίτησης. Η παροχή θεραπείας χωρίς να ακουσθεί η πλευρά εναντίον της οποίας αυτή στρέφεται συνιστά παρέκκλιση από τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης και τα ευρύτερα συνταγματικά θέσμια και δικαιολογείται μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις όπου η ανάγκη είναι τόσο επείγουσα ώστε να μην παρέχεται χρόνος για ειδοποίηση της άλλης πλευράς χωρίς να διακινδυνεύεται η όλη εξασφάλιση η οποία επιδιώκεται. Εξ ου και η αναφορά σε «κατεπείγον». Επανειλημμένα το Εφετείο έχει κατακρίνει την ευκολία με την οποία εκδίδονται διατάγματα επί μονομερούς αίτησης ως θέμα συνήθους τακτικής χωρίς τον ιδιαίτερο προβληματισμό που η φύση του θέματος απαιτεί για την κατάδειξη του όντως κατεπείγοντος του πράγματος, έτσι που να παραγνωρίζεται η θεμελιακή σημασία του κατεπείγοντος ως δικαιοδοτικού όρου. Η τακτική αυτή μάλιστα απολήγει συχνά σε εξευτελισμό της διαδικασίας αφού, με δεδομένη πλέον την έκδοση του διατάγματος ex parte, η τελική κρίση παρατείνεται αδικαιολογήτως, όπως συνέβη και στην προκειμένη περίπτωση που, ενώ το διάταγμα εξεδόθη ex parte την 19.1.2010, η τελική κρίση επήλθε την 21.1.2011, δηλαδή ένα ολόκληρο χρόνο μετά. Και δεν είναι δικαιολογία το ότι η καθυστέρηση μπορεί να οφείλεται σε ανετοιμότητα των δικηγόρων, αφού το δικαστήριο έχει τον έλεγχο και τη διαρκή υποχρέωση της ταχείας διεκπεραίωσης που δεν μπορεί να μεταθέτει. Επαναλαμβάνουμε το τι υποδείξαμε επανειλημμένως, ότι σε περίπτωση ex parte αίτησης για έκδοση διατάγματος είναι απείρως ορθότερο, εκτός βεβαίως αν όντως καταδεικνύεται το κατεπείγον, να δίδεται η ελάχιστη προνοούμενη ειδοποίηση στην άλλη πλευρά και η αίτηση να ακούεται εντός των ελαχίστων ημερών που είναι δυνατό αφού καταχωρηθεί η ένσταση. Αυτό θα αποφεύγει και την ανάγκη εκ των υστέρων κρίσης επί του κατεπείγοντος αλλά και θα διασφαλίζει ότι το δικαστήριο θα είναι πιο πληροφορημένο και ως προς ενδεχόμενη παράλειψη πλήρους αποκάλυψης (που και πάλι αν άλλως διεφαίνετο εκ των υστέρων θα καταργούσε το διάταγμα του) και ως προς την όλη εικόνα της υπόθεσης. Η απόφαση του δικαστηρίου, εκδιδόμενη έτσι και τελικώς και οριστικώς, αλλά και συντόμως ως θα όφειλε, θα εξυπηρετούσε ορθώς τις ανάγκες της δικαιοσύνης.» Στη συνέχεια το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι «αυτές οι παρατηρήσεις ....απευθύνονται και γενικώς προς την πρωτόδικη άσκηση δικαιοδοσίας επί μονομερούς αίτησης για έκδοση διατάγματος» και ότι η μη έγκαιρη αντίδραση έχει αποτέλεσμα να αναιρεί το όποιο κατεπείγον θα μπορούσε να ισχυρίζεται κάποιος προς θεμελίωση της όλης υπόστασης της μονομερούς αίτησής του. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στην υπόθεση Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd (ανωτέρω) όπου λέχθηκε, στη σελ. 646, ότι: «Ένα διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση όταν το στοιχείο του κατεπείγοντος απουσιάζει, εφόσον κατά πάγια νομολογία απουσιάζει καταναλογίαν το δικαιοδοτικό βάθρο και η εξουσία του Δικαστηρίου για την έκδοσή του στην απουσία του αντιδίκου (Stavros Hotel Apartment Ltd (No.2)
(1994)1 ΑΑΔ 836, 841, Babel Boutique Ltd
(1995)1 ΑΑΔ 947, 954, Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd
(2011)1 AAΔ 1377 και ... Αμβροσιάδου ν. ... Coward, Έφεση αρ. 3/11, ημερομηνίας 15.1.13). Στην προκειμένη περίπτωση από την ένορκη δήλωση του Αιτητή που συνοδεύει την αίτηση και από την αγόρευση του δικηγόρου του προκύπτει ότι ο Αιτητής ζητά την κατεπείγον έκδοση του αιτούμενου διατάγματος στην απουσία της άλλης πλευράς γιατί ισχυρίζεται ότι αν δεν εκδοθεί διάταγμα με το οποίο το Δικαστήριο θα απαγορεύει στον Καθ' ου η αίτηση να τερματίσει και να αναστείλει την απασχόληση του Αιτητή μέχρι την τελική εκδίκαση της αίτησης εργατικής διαφοράς θα είναι αδύνατη η απονομή δικαιοσύνης. Στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 27/4/23 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 1, το τελευταίο συμβόλαιο του Αιτητή έληξε την 20/4/23 και, όπως αναφέρθηκε από την πλευρά του Αιτητή, ο Αιτητής συνεχίζει και δεν απομακρύνθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση. Η υπό εκδίκαση αίτηση καταχωρήθηκε την 25/4/23. Από την 18/4/23 που όπως αναφέρει ο Αιτητής έμαθε έκπληκτος για την επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, Τεκμήριο 7, που στάλθηκε προς τον Πρόεδρο του Καθ' ου η αίτηση την 13/4/23 και αναφέρεται σε αυτή ότι ο διορισμός του Αιτητή δεν μπορεί να ολοκληρωθεί χωρίς υπουργική έγκριση και ότι ο Υπουργός Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος δεν εγκρίνει την απόφαση για παράταση της μίσθωσης υπηρεσιών του, μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης διέρρευσε χρόνος πέρι των 7 ημερών. Με βάση τα πιο πάνω, θεωρούμε ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος δεν αποκαλύπτεται ούτε από την αίτηση ούτε από την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει. Δεν φαίνεται να υπάρχει οτιδήποτε που να δικαιολογεί το κατεπείγον για έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς ούτε φαίνεται πως υπήρχαν ή συνέτρεχαν άλλοι λόγοι ή περιστάσεις που να δικαιολογούν το συγκεκριμένο δικονομικό διάβημα στη βάση μονομερούς αίτησης.» Με τα όσα έχουν προστεθεί στην υπό εκδίκαση αίτηση, δεν προκύπτουν λόγοι που εξ αντικειμένου καθιστούν τη γνωστοποίηση του αιτήματος στον αντίδικο αδύνατη και συνεπώς δεν μπορεί να δικαιολογηθεί παρέμβαση και να χορηγηθεί θεραπεία χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά. Το γεγονός ότι ο Αιτητής αναφέρει ότι την 2/5/23 ο Καθ' ου η αίτηση απευθύνθηκε στην ΝΕΤΙΟΝΑ Λτδ Οργανωμένοι Πατατοπαραγωγοί Κύπρου και τους ανέφερε ότι την 25/4/23 αποφασίστηκε να ρωτηθούν «για το κατά πόσο υπάρχει ενδιαφέρον για παροχή υπηρεσιών Διεύθυνσης και Εμπορίας» και όπως δηλώσουν ενδιαφέρον μέχρι την 5/5/23, Τεκμήριο 15, δεν διαφοροποιεί την ανωτέρω κατάληξή μας, εφόσον, μεταξύ άλλων, η εν λόγω ισχυριζόμενη πρόθεση ήταν υπόψη του από την 26/4/23, ότε αναφέρθηκε στο Δικαστήριο κατά την εξέταση της πρώτης αίτησης ότι στην εν λόγω συνεδρία έγινε προσπάθεια για εξαναγκασμό του Αιτητή να υπογράψει άλλο συμβόλαιο με συμβαλλόμενο μέρος την Ομάδα Πατατοπαραγωγών. Με λίγα λόγια δηλαδή θεωρούμε ότι ελλείπει και σε αυτή την περίπτωση το στοιχείο του κατεπείγοντος και περαιτέρω ότι προστέθηκε το στοιχείο της κατάχρησης.[1] Η εξουσία του Δικαστηρίου για καταστολή καταχρηστικών διαδικασιών συνυπάρχει με το εγγενές καθήκον να περιφρουρήσει τη διαδικασία ειδικά ως προς την πολλαπλότητα διαδικασιών για επίτευξη του ιδίου στόχου (βλ. Mammous κ.ά. ν. Willstrop κ.ά.
(2012)1(Α) A.A.Δ. 90). Συνακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για τα έξοδα. (Υπ.) ................ Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής. (Υπ.)............................................ (Υπ.).............................................. Γ. Μιχαηλίδης, Μέλος. Κ. Γιασουμής, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βλέπε υπόθεση Constandinides v. Ekdotiki Eteria Vima Ltd a.o.
(1983)1 CLR 348 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «The power of the Court to control judicial proceedings and restrain abuse of process, is an attribute of the autonomy of the Judiciary and a necessary tool for the efficacy of the judicial process. The decisions in Mavrommatis and Mouzouris, supra though bearing on a different subject, are nonetheless illustrative of the need to stop a party to a proceeding from undermining the authority of the Court and making nonsense of the judicial process. The administration of justice in Cyprus is modelled on the administration of justice under the common law judicial system, subject to this clarification: The autonomy and separateness of the Judiciary in Cyprus is entrenched by a written constitution. A Court of Law has inherent power to control proceeding before it - R. v. Bloomsbury [1976] 1 All E.R. 897 (CA)- as well as restrain abuse of the judicial process Castanho v. Brown and Root (U.K.) Ltd and Another [1981]11 All E.R. 143 (H.E.). Abusive acts or conduct are easy to identify but hard to encompass in an a priory definition. Abuse of process of the court may take a variety of forms and may on occasion be subtle to the point of deception. It is, therefore, best to concentrate on instances of abuses of process judicially recognized, in order to distill therefrom the prevailing judicial trends, as well as ascertain the ambit of the power of the court to restrain abuses.» Στην υπόθεση Χριστοφίδου ν. Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου, Πολ. Εφ. 226/12, ημερ. 22/11/17, ECLI:CY:AD:2017:A412 αναφέρθηκε ότι «Τόσο με βάση της δικονομικές πρόνοιες της Δ.27 θ.3 όσο και βάσει της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου να ελέγχει την ενώπιον του διαδικασία και να παρεμποδίζει, περιστέλλει ή απορρίπτει οτιδήποτε συνιστά κατάχρηση της. ...... Επιπρόσθετα, πάγια νομολογία αναγνωρίζει στο Δικαστήριο σύμφυτη εξουσία επέμβασης όταν η άσκηση μιας αγωγής ή ενός ενδίκου μέσου εκτρέπει την πορεία απονομής της δικαιοσύνης και καταχράται τις παρεχόμενες από το νόμο θεραπείες και διαδικασίες.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο