ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ κ.α. ν. PLATANICO WINES AND SPIRITS LTD κ.α., Συνενωμένες Υποθέσεις: 354/2022, 359/2022, 18/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Α. Αλέξη και Μ. Μιχαήλ, Μελών Συνενωμένες Υποθέσεις: 354/2022, 359/2022, Μεταξύ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΙΓΡΗ Αιτήτριες -και-
- PLATANICO WINES AND SPIRITS LTD
- ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 18η Δεκεμβρίου, 2024 Εμφανίσεις: Για Αιτήτριες: κ. Αρ. Γεωργίου Για Καθ' ης η αίτηση 1: κα Κ. Γεωργιάδη για Δήμο & Λία Γεωργιάδη ΔΕΠΕ Για Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού: κ. Χρ. Λεωνίδου ΑΠΟΦΑΣΗ Με τις υπό κρίση συνενωμένες Αιτήσεις οι Αιτήτριες αξιώνουν: (α) από την Καθ' ης η αίτηση 1 («η Εργοδότρια Εταιρεία») αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης τους και διαζευκτικά από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού («το Ταμείο») πληρωμή λόγω πλεονασμού, (β) νόμιμο τόκο, (γ) έξοδα συν Φ.Π.Α. Η Εργοδότρια Εταιρεία, με τους γενικούς λόγους εμφάνισης, αμφισβητεί τις εναντίον της αξιώσεις, ισχυριζόμενη ότι ο τερματισμός της απασχόλησης των Αιτητριών ήταν καθόλα νόμιμος και δικαιολογημένος για λόγους πλεονασμού, που οφείλονταν σε μια κλιμακωτή σταδιακή αναδιοργάνωση του τρόπου λειτουργίας της που διάρκεσε από το 2018 μέχρι το τέλος του 2019 και αφορούσε ειδικότερα τη διακοπή της παραγωγής μιας σειράς προϊόντων αλλά και την εισαγωγή και/ή αγορά και διάθεση τους στην αγορά. Ενώ η εν λόγω αλλαγή διαφαινόταν ότι θα οδηγούσε σε πλεονασμούς επειδή μειώθηκαν οι ανάγκες εργατικού δυναμικού στο τομέα εμφιάλωσης εντός του 2020, οι ανάγκες που προέκυψαν με την πανδημία οδήγησαν σε αναθεώρηση της κατάστασης. Την ίδια περίοδο λόγω αναστολής της λειτουργίας των νυκτερινών κέντρων και κατηγορίας Hotel-Restaurant-Cafe, σταμάτησε μια σειρά προϊόντων. Το 2021 ωστόσο παρατηρήθηκε μείωση των αναγκών και του οινοπνεύματος που συνεχίστηκε και τα επόμενα έτη. Ειδικότερα για το οινόπνευμα η μείωση των πωλήσεων το 2021 σε σχέση με το 2020 άγγιζε το 44% και το 2022 σε περαιτέρω ποσοστό 38%. Είναι η θέση του Ταμείου, ότι το αίτημα των Αιτητριών για πληρωμή λόγω πλεονασμού απορρίφθηκε διότι τα τιθέμενα ενώπιον του στοιχεία δεν δικαιολογούν συνθήκες πλεονασμού. Η απόλυση των Αιτητριών έγινε για λόγους άλλους από τον πλεονασμό και ειδικότερα λόγω της πανδημίας του COVID-
- Η Εργοδότρια Εταιρεία δεν παρουσίαζε μείωση του κύκλου ή του όγκου εργασιών της κατά τον ουσιώδη χρόνο τερματισμού της απασχόλησης των Αιτητριών. Το άρθρο 6
(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στην Εργοδότρια Εταιρεία απόκειται να ανατρέψει το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξει ότι δικαιολογημένα τερμάτισε την απασχόληση των Αιτητριών για τους λόγους που επικαλείται και δη ότι κατέστησαν πλεονάζουσες υπό την έννοια του μέρους IV του Νόμου. Προς ανατροπή του νόμιμου αυτού τεκμηρίου η Εργοδότρια Εταιρεία δεν προσέφερε μαρτυρία. Η μοναδική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή των Αιτητριών. Πρόσθετα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια οι επιστολές απόλυσης των Αιτητριών ημερ. 30.9.
- Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό προκύπτουν τα πιο κάτω γεγονότα: Η Εργοδότρια Εταιρεία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ασχολείται με την παραγωγή κρασιού, ούζου, ξυδιού και άλλων συναφών προϊόντων. Οι Αιτήτριες εργάστηκαν στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας ως εργάτριες, εκτελώντας διάφορες εργασίες που αφορούσαν μεταξύ άλλων τον τομέα της παραγωγής και κυρίως την εμφιάλωση προϊόντων. Η Πρώτη (354/2022) προσλήφθηκε στις 02.01.1995 και η Δεύτερη (359/2022) στις 07.03.
- Και των δύο η απασχόληση τερματίστηκε στις 26.11.2021, με επιστολές πανομοιότυπου περιεχομένου ημερ. 30.9.2021, το περιεχόμενο των οποίων παραθέτουμε: «Μετά λύπης μας θα θέλαμε να σας πληροφορήσουμε ότι ο κύκλος εργασιών της εταιρείας μας έχει μειωθεί αρκετά λόγω της πανδημίας Covid-
- Είμαστε υποχρεωμένοι να σας τερματίσουμε και σας δίνουμε προειδοποίηση 8 εβδομάδων από τις 04.10.2021 - 26.11.2021 (συμπεριλαμβανομένης) Η εταιρεία μας θα σας πληρώσει μισθούς 8 εβδομάδων όπως επίσης και αναλογία 13ου μισθού. Θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για τα άψογα χρόνια συνεργασίας μας και σας ευχόμαστε ότι καλύτερο. Με εκτίμηση Χριστόδουλος Πλατάνης Διευθυντής» Οι τελευταίες ακαθάριστες απολαβές των Αιτητριών ανέρχονταν στο ποσό των €325,23 συμπεριλαμβανομένου και 13ου μισθού. Και οι δύο Αιτήτριες με τις γραπτές καταθέσεις τους επικαλέστηκαν τα ίδια ακριβώς γεγονότα. Είναι κάτοικοι Λυμπιών και κατά τον ουσιώδη χρόνο ευρίσκονταν στο 63ο έτος της ηλικίας τους. Εργάστηκαν στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας για 26 συναπτά έτη και απώλεσαν ξαφνικά την εργασία τους και κάθε εισόδημα που είχαν. Είναι παντρεμένες και μητέρες η μεν πρώτη δύο ενήλικων τέκνων εκ των οποίων το δεύτερο που είναι θυγατέρα, είναι παντρεμένη με δύο παιδιά και σοβαρό πρόβλημα υγείας, που χρήζει συνεχής βοήθειας, οικονομικής και άλλης από την ίδια. Η δε δεύτερη έχει τρία ενήλικα τέκνα, εκ των οποίων ο ένας μένει μαζί της με την οικογένεια του λόγω χαμηλών οικονομικών πόρων και έχει ανάγκη τη βοήθεια της ως γονέα. Οι οικονομικές ανάγκες των οικογενειών τους είναι αυξημένες και λόγω της απώλειες της εργασίας τους αλλά και της χαμηλής σύνταξης των συζύγων τους (€350,00 μηνιαίως) αντιμετώπισαν μεγάλο οικονομικό πρόβλημα. Επίσης αντιμετώπισαν δυσκολίες στην εξεύρεση νέας εργασίας που τις κράτησαν εκτός εργασίας μέχρι που συνταξιοδοτήθηκαν. Αξιολογώντας κατ' αρχάς την πιο πάνω μαρτυρία δεχόμαστε ότι οι Αιτήτριες κατέθεσαν στο Δικαστήριο την πραγματικότητα και μόνο. Τα όσα ανέφεραν βρίσκονται σε πλήρη εναρμόνιση μεταξύ τους και παρέμειναν αναντίλεκτα. Οι δικογραφημένες θέσεις της Εργοδότριας Εταιρείας ελλείψει οποιασδήποτε αντεξέτασης ή παράθεσης οποιασδήποτε μαρτυρίας από μέρους της, παρέμειναν μετέωρες. Καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από την Εργοδότρια Εταιρεία για θεμελίωση των οποιωνδήποτε ισχυρισμών της ή προς απόδειξη των λόγων απόλυσης που προβάλλει στους γενικούς λόγους εμφάνισης, με επακόλουθο να μην επέλθει ανατροπή του καθιερωμένου νόμιμου τεκμηρίου και η απόλυση των Αιτητριών να κρίνεται σε τελικό στάδιο παρά-νομη και αδικαιολόγητη. Υπολογισμός αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Σημειώνουμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Όπως αναφέρθηκε στην Θ. Θεμιστοκλέους ν. Elysee Irrigation Ltd, Πολ. Έφεση 131/2012, ημερ. 22.09.2017, ECLI:CY:AD:2017:A312: «Η αποζημίωση του εργοδοτουμένου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, το οποίο πρέπει κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να λάβει υπόψη τους παράγοντες που απαριθμούνται στο εν λόγω άρθρο, μεταξύ των οποίων και η απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, στην τερματισθείσα εργασία. Επίσης στην υπόθεση Louis Tourist Agency Λτδ v. Αντιγόνης Ηλία
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 98 σελ.104-105 σημειώθηκαν τ' ακόλουθα: «Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη (α) τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση των Αιτητριών, όπως τίθενται ανωτέρω (β) τη διάρκεια της απασχόλησης τους (26 έτη συνεχούς απασχόλησης), (γ) τα ημερομίσθια τους (€325,23 εβδομαδιαίως), (δ) την ηλικία τους (63 ετών κατά τον επίδικό χρόνο που είναι δύσκολη ηλικία για εξεύρεση νέας εργασίας με τους ίδιους ή παραπλήσιους όρους και τα ίδια ή παραπλήσια ωφελήματα), (ε) την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας με όσα έχουμε ήδη παραθέσει και το γεγονός ότι δεν κατάφεραν να εξεύρουν νέα εργασία μέχρι τη συνταξιοδότηση τους, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο να επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης σε κάθε μία από τις Αιτήτριες το ποσό των €26.018,40 που αντιστοιχεί με απολαβές 80 βδομάδων (80 Χ €325,23). Για σκοπούς απόφασης εκδίδεται διάταγμα αποσυνένωσης των υποθέσεων και εκδίδονται αποφάσεις ως ακολούθως: Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 354/2022 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €26.018,40 πλέον νόμιμο τόκο από 06.10.2022 μέχρι τελικής εξόφλησης. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(2)του Νόμου ποσό €16.911,96 που αντιστοιχεί με ημερομίσθια ενός έτους πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί στην Αιτήτρια από την Εργοδότρια Εταιρεία, το δε υπόλοιπο ποσό των €9.106,44 που αντιστοιχεί με ημερομίσθια 28 βδομάδων πλέον νόμιμο τόκο, θα καταβληθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 354/2022 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας το ποσό των €2000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο από 06.10.2022 μέχρι εξοφλήσεως πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 359/2022 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €26.018,40 πλέον νόμιμο τόκο από 12.10.2022 μέχρι τελικής εξόφλησης. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(2)του Νόμου ποσό €16.911,96 που αντιστοιχεί με ημερομίσθια ενός έτους πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί στην Αιτήτρια από την Εργοδότρια Εταιρεία, το δε υπόλοιπο ποσό των €9.106,44 που αντιστοιχεί με ημερομίσθια 28 βδομάδων πλέον νόμιμο τόκο, θα καταβληθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 359/2022 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας το ποσό των €2000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο από 12.10.2022 μέχρι εξοφλήσεως πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Οι Αιτήσεις εναντίον του Ταμείου απορρίπτονται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Α. Αλέξης, Μέλος Μ. Μιχαήλ, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο