NATASHA JOANNE NICOLAIDES ν. FOLEY SCHOOLS LIMITED, Αρ. Αίτησης: 168/24, 22/10/2024

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου 1967 (Ν.24/67) όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα («ο Νόμος») [1], νόμιμους τόκους και έξοδα πλέον Φ.Π.Α.. Οι Καθ' ων η Αίτηση με τους γενικούς λόγους της έγγραφου εμφάνισής τους απορρίπτουν τις εναντίον τους αξιώσεις προβάλλοντας τους λόγους στους οποίους στηρίζουν την θέση τους για απόρριψη των αξιώσεων της Αιτήτριας. Στην προκειμένη περίπτωση οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν το βάρος να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έγινε νόμιμα βάσει των προβλεπόμενων στο άρθρο 5 του Νόμου όπου καθορίζονται περιοριστικά οι νόμιμοι λόγοι απόλυσης[2]. Πιο συγκεκριμένα, οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν το βάρος να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που περιέχονται στο άρθρο 5 του Νόμου. Την ημέρα της ακρόασης ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση δήλωσε στο Δικαστήριο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν θα προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία προς απόδειξη των ισχυρισμών τους που περιέχονται στο έγγραφο εμφανίσεώς τους αναφορικά με τους λόγους απόλυσης της Αιτήτριας. Με βάση αυτή τη δήλωση του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, το μαχητό τεκμήριο που προνοεί ο Νόμος για παράνομη απόλυση της Αιτήτριας, δεν ανατράπηκε και συνακόλουθα ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας θεωρείται αδικαιολόγητος και παράνομος. Οι δικηγόροι των διαδίκων δήλωσαν ότι το μόνο επίδικο θέμα που παρέμεινε προς απόφανση από το Δικαστήριο είναι το ύψος του συνολικού ποσού που η Αιτήτρια δικαιούται ως αποζημίωση για τον παράνομο τερματισμό της απασχόλησής της. Με βάση τα δικόγραφα και τις δηλώσεις των δικηγόρων τα πιο κάτω γεγονότα είναι παραδεκτά: α) Η Αιτήτρια απασχολήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση από την 01/09/1998 μέχρι τις 29/09/2023 ως καθηγήτρια στο ιδιωτικό σχολείο που διαχειρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση. β) Οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν την απασχόληση της Αιτήτριας με επιστολή τους ημερ. 29/08/2023 με την οποία της έδωσαν δύο μήνες προειδοποίηση. Οι Καθ' ων η Αίτηση ζήτησαν από την Αιτήτρια να μην εργαστεί την περίοδο της προειδοποίησης και της κατέβαλαν πληρωμή αντί προειδοποίησης. γ) Κατά τον χρόνο απόλυσής της ο τελευταίος μηνιαίος μισθός της Αιτήτριας ανερχόταν σε €2.700,

1. Η Αιτήτρια κατά την απασχόλησή της στους Καθ' ων η Αίτηση δεν λάμβανε 13ο μισθό. Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα για σκοπούς του Νόμου (α) η Αιτήτρια ήταν στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση για 25 συναπτά έτη και (β) οι τελευταίες εβδομαδιαίες απολαβές της ανέρχονταν σε €623,08 {(€2.700 Χ 12) ÷ 52}. Η Αιτήτρια πρόσφερε τη μαρτυρία της για να καθοριστεί το ποσό των αποζημιώσεων που δικαιούται δυνάμει του Νόμου. Η εν λόγω μαρτυρία ήταν η μόνη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μας. Η Αιτήτρια κατέθεσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν την απασχόλησή της με τον ισχυρισμό ότι έλαβαν πολλά παράπονα από τους γονείς των μαθητών του σχολείου τους για το πρόσωπό της για τα οποία την ενημέρωσαν τον Απρίλιο του 2023, ότι τα εν λόγω παράπονα συνεχίστηκαν μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς και ότι σε μια νέα συνάντηση που είχαν δεν φάνηκε να έχει διάθεση να συνεργαστεί μαζί τους. Ότι ο εν λόγω ισχυρισμός περιεχόταν στην επιστολή απόλυσής της ημερ. 29/08/2023 (Τεκμήριο 1). Υποστήριξε ότι η απόλυσή της λίγες μέρες πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς την άφησε εκτεθειμένη καθότι δεν μπορούσε να εντοπίσει άλλη κατάλληλη απασχόληση σε άλλο σχολείο ως καθηγήτρια επειδή τα ιδιωτικά σχολεία ικανοποιούν τις ανάγκες τους σε εκπαιδευτικό προσωπικό πριν την έναρξη της κάθε σχολικής χρονιάς. Ότι δεν κατάφερε να βρει εργασία τη σχολική χρονιά 2023 -
2. Ότι έλαβε ως ανεργιακό επίδομα το ποσό των €8,
3. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 δέσμη εγγράφων (α) ένα αντίγραφο μηνύματος sms στο οποίο φαίνεται ότι εγγράφηκε ως άνεργη στη Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης και στο οποίο αναγραφόταν ότι θα έπρεπε να ανανεώσει την αίτησή της κατά την περίοδο από 17/11/2023 μέχρι 21/11/2023 και (β) ένα αντίγραφο μηνύματος ημερομηνία 19/12/2023 προς αυτήν από ιδιωτική πλατφόρμα εξεύρεσης εργασίας για κάποιες νέες θέσεις εργασίας. Σημείωσε ότι την χρονιά 2023 - 2024 η μια κόρη της θα άρχιζε τις σπουδές της στο Ηνωμένο Βασίλειο, η άλλη της κόρη θα φοιτούσε στο σχολείο των Καθ' ων η Αίτηση και το τρίτο της παιδί θα συνέχιζε τη φοίτησή του σε δημόσιο σχολείο. Ότι ενόψει της απόλυσής της έχασε την έκπτωση που δικαιούτο ως μέλος του προσωπικού των Καθ' ων η Αίτηση για την πληρωμή των διδάκτρων της κόρης της στο σχολείο των Καθ' ων η Αίτηση. Ότι η εν λόγω έκπτωση ανερχόταν στο 70% των διδάκτρων. Είπε ότι όταν απολύθηκε ήταν 49 χρονών και μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να βρει άλλη εργασία. Η Αιτήτρια δεν αντεξετάστηκε από τον δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση. Με δεδομένο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας κρίθηκε ως παράνομος θα πρέπει να προχωρήσουμε να αξιολογήσουμε την ενώπιόν μας τεθείσα μαρτυρία με σκοπό να καταλήξουμε στο ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται η Αιτήτρια. Ο νομοθέτης για την προστασία του δικαιώματος της εργασίας έχει θεσπίσει τον Νόμο ο οποίος προβλέπει ότι στην περίπτωση που μια απόλυση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί στη βάση των διατάξεων του Νόμου, ο εργοδότης υποχρεούται όπως καταβάλει αποζημίωση στον εργοδοτούμενο, η οποία αποζημίωση καθορίζεται σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου (βλ. άρθρο 3 του Νόμου και Πρώτο Πίνακα του Νόμου). Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ΄ ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικία του εργοδοτούμενου. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε). Στην προκειμένη περίπτωση η Αιτήτρια αν κηρυσσόταν πλεονάζων προσωπικό θα δικαιούτο το ποσό που αντιστοιχεί στις απολαβές 75,5 εβδομάδων, ήτοι €47.042,54 (75,5 Χ €623,08) ως αποζημίωση από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού και η μέγιστη αποζημίωση που μπορεί να της επιδικάσει το Δικαστήριο αντιστοιχεί στις απολαβές δύο χρόνων €64.800,32 (104 Χ€623,08). Στην υπόθεση Louis Tourist Agency Λτδ v. Αντιγόνης Ηλία

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 98 σημειώνονται τ΄ ακόλουθα: «Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» (Βλέπε επίσης Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ ν. Παπαχριστοδούλου

(2006)1 Α.Α.Δ. 625, Touchstone Technologies Ltd v. Μαυρομμάτη

(2014)1Β Α.Α.Δ. 1829). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει ως αποζημίωση κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμιά περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Αξιολογώντας τη μαρτυρία της Αιτήτριας παρατηρούμε ότι: A. Οι θέσεις της σχετικά με τον λόγο που προέβαλαν οι Καθ' ων η Αίτηση για να την απολύσουν, με την ηλικία της, με το ότι δεν βρήκε άλλη εργασία το 2023 - 2024 και το ύψος του ανεργιακού επιδόματος που έλαβε και με ότι ήταν δύσκολη περίοδος να βρει άλλη εργασία την περίοδο που απολύθηκε, με τα δίδακτρα των παιδιών της και με την έκπτωση που έχασε για τα δίδακτρα της κόρης της που φοιτά στο σχολείο των Καθ' ων η Αίτηση δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση. Δεν εντοπίσαμε κάτι στο περιεχόμενο της μαρτυρίας της που αφορούσε τις εν λόγω θέσεις της το οποίο να κλονίζει το αξιόπιστό της και συνακόλουθα η εν λόγω μαρτυρία της σχετικά με τα πιο πάνω ζητήματα γίνεται αποδεκτή και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα. B. H Αιτήτρια δεν μας ανέφερε συγκεκριμένα και με σαφήνεια τα προσόντα της και τις ικανότητες της, κατά πόσον είχε άλλες προοπτικές εξέλιξης και σταδιοδρομίας στην επιχείρηση των Καθ' ων η Αίτηση, το σύνολο των προσπαθειών που έκανε ώστε να μπορέσει να βρει άλλη κατάλληλη εργασία (αφού

(1)τα στοιχεία που έθεσε ενώπιόν μας αφορούσαν μόνο την εγγραφή της ως άνεργη σε μια ημερομηνία πριν τις 17/11/2023 και ένα μόνο μήνυμα που έλαβε από μια πλατφόρμα ιδιωτικής εργασίας τον Δεκέμβριο του 2023 και

(2)η αναφορά της αφορούσε γενικά και αόριστα άλλα ιδιωτικά σχολεία τα οποία δεν είχαν θέσεις εργασίας) και κατά πόσον αποτεινόμενη για άλλη εργασία αντιμετώπισε πρόβλημα λόγω της ηλικίας της. Σημειώνουμε ότι το γεγονός ότι η Αιτήτρια γράφτηκε άνεργη δεν μπορεί από μόνο του να αποδείξει ότι αναζητούσε εργασία[3]. Περαιτέρω από το ενώπιόν μας υλικό προκύπτει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση απολύοντας την με τον λόγο που προέβαλαν στην επιστολή απόλυσής της μετέδιδαν το μήνυμα ότι η Αιτήτρια επέδειξε αρνητική εργασιακή συμπεριφορά και απόδοση με αποτέλεσμα η απόλυσή της να έχει αρνητικές επιδράσεις στην εργασιακή της φήμη και στις πιθανότητες για μελλοντική εργοδότησή της[4] ως καθηγήτρια. Όμως η Αιτήτρια δεν μας ανέφερε συγκεκριμένα κατά πόσον το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής την εμπόδισε από το να βρει άλλη κατάλληλη εργασία. Το Δικαστήριο, ενόψει των πιο πάνω αδυναμιών στη μαρτυρία της Αιτήτριας δεν μπορεί να προβεί σε πραγματικά ευρήματα αναφορικά με το σύνολο (α) των επιπτώσεων που υπέστηκε η Αιτήτρια από την απώλεια της εργασίας της στους Καθ' ων η Αίτηση και (β) των προσπαθειών που έκανε να βρει άλλη κατάλληλη εργασία. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη ότι: (α) η Αιτήτρια απολύθηκε για λόγους που δεν αποδείχτηκαν ενώπιόν μας ότι ήταν νόμιμοι χωρίς όμως να αποδειχτεί ότι η απόλυσή της ήταν κακόπιστη (σημειώνουμε ότι η Αιτήτρια δεν επικαλέστηκε ότι η απόλυσή της ήταν κακόπιστη και/ή ότι έγινε για αλλότριους σκοπούς), (β) ο λόγος απόλυσης που προβλήθηκε είχε αρνητικές επιδράσεις στην εργασιακή φήμη της Αιτήτριας, (γ) η Αιτήτρια απολύθηκε λίγες μέρες πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς γεγονός που μείωνε σημαντικά τις προοπτικές της ανεύρεσης εργασίας σε άλλο ιδιωτικό σχολείο την περίοδο 2023 - 2024, (δ) η Αιτήτρια εργάστηκε για 25 χρόνια στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση (περίοδος η οποία μπορεί να θεωρηθεί όχι μόνο ως ιδιαιτέρα μακρόχρονη αλλά ως μια ολόκληρη ζωή), (ε) η Αιτήτρια ήταν 49 χρόνων κατά την απόλυσή της (ηλικία που μπορεί να θεωρηθεί ως αρκετά δύσκολη για εξεύρεση εργασίας - σημειώνουμε ότι ενώ η μεγάλη ηλικία μπορεί να θεωρηθεί ως ένας παράγοντας που δυσκολεύει την ένταξη στην αγορά εργασίας και ως εκ τούτου λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο αλλά για να δοθούν όμως σημαντικά αυξημένες αποζημιώσεις ο εργοδοτούμενος οφείλει να αποδείξει ότι όντως στη δική του περίπτωση ο παράγοντας ηλικίας έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να μην καταφέρει να εργοδοτηθεί ξανά), (στ) η Αιτήτρια ελάμβανε πριν την απόλυσή της το ποσό των €623,08 εβδομαδιαίως, (ζ) η Αιτήτρια μετά την απόλυσή της δεν βρήκε άλλη εργασία (χωρίς όμως να αποδείξει ότι κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια να βρει εργασία με αποδοχές παρόμοιες με αυτές που λάμβανε κατά την περίοδο που απολύθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση) και έλαβε ανεργιακό επίδομα ύψους €8.500 και (η) η Αιτήτρια μετά την απόλυσή της έχασε το ωφέλημα της έκπτωσης στα δίδακτρα που πλήρωνε για τη φοίτηση της κόρης της στο σχολείο των Καθ' ων η Αίτηση, κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως της επιδικάσουμε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν με τις απολαβές 86 εβδομάδων, ήτοι €53.584,88 (86Χ€623,08). Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση για το ποσό των €53.584,88 πλέον νόμιμο τόκο. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου οι Καθ' ων η Αίτηση είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν στην Αιτήτρια μόνο το ποσό των απολαβών ενός έτους και το υπόλοιπο ποσό το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Δηλαδή ποσό €32.400,16 πλέον νόμιμο τόκο που αντιστοιχεί με τις απολαβές ενός έτους θα καταβληθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση, το δε υπόλοιπο ποσό €21.184,72 πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Δεν επιδικάζονται οποιαδήποτε έξοδα υπερ της Αιτήτριας και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση ενόψει της δήλωσης των δικηγόρων ότι αυτά έχουν διευθετηθεί. (Υπ.) ............. Ε. Κωνσταντίνου, Δ. (Υπ.) ............ (Υπ.) ............ Ξ. Γεωργίου, Μέλος. Σ. Αριστείδου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί από αυτόν επί τουλάχιστον 26 εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος είχε δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. [2] Το άρθρο 6

(1)του Νόμου προβλέπει ότι: "Καθ΄ οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτούμενου τεκμαίρεται, μέχρι αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων." [3] Στη Θεμιστοκλέους ν. Elyssee Irrigation Ltd, Πολ. Έφεση 131/2012, ημερ.22/09/2017, ECLI:CY:AD:2017:A312 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Ο εφεσείων υποστηρίζει ότι η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου σε σχέση με το κριτήριο (γ) του άρθρου 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, ότι δεν ήταν σε θέση να εξακριβώσει τις συνέπειες που είχε η απόλυση του στη σταδιοδρομία του δεν συνάδει και δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα που το Δικαστήριο έκανε αποδεκτά. Η βάση της εισήγησης ερείδεται στο εύρημα ότι ο εφεσείων ενεγράφη άνεργος και λάμβανε ανεργιακό επίδομα, το οποίο, κατά τον εφεσείοντα, «ερμηνεύεται ότι.αναζητούσε εργασία», ενώ είναι αποδεκτό πως δεν μπορούσε να εκτελέσει χειρονακτική εργασία. Όλα αυτά, υποστηρίζει, καταδεικνύουν ότι προέβη σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για μείωση της ζημιάς του. Η θέση του εφεσείοντα δεν ευσταθεί. Η λήψη ανεργιακού επιδόματος από μόνη της, ουδόλως τεκμηριώνει αναζήτηση εργασίας, ώστε να μπορεί να γίνεται λόγος για ευρήματα του Δικαστηρίου που δεν συνάδουν με τη μαρτυρία. Η αναζήτηση εργασίας πρέπει να αποδειχθεί. Στην προκειμένη περίπτωση η μαρτυρία του εφεσείοντα κατέδειξε το αντίθετο, ότι δηλαδή δεν προσπάθησε να εξεύρει άλλη κατάλληλη γι' αυτόν εργασία. Πρόκειται δε για εύρημα επί πραγματικού γεγονότος το οποίο δεν ελέγχεται από το Εφετείο. Ο εφεσείων ο οποίος έφερε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του, απέτυχε να το αποσείσει για τους λόγους που με λεπτομέρεια καταγράφονται στην πρωτόδικη απόφαση.» [4] Στην υπόθεση Δ.Σ. ν. Argosy Trading Company Ltd , Πολ. Έφεση 310/12 ημερ.13/02/2019 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο, εξετάζοντας τις συνθήκες τερματισμού της απασχόλησης της εφεσείουσας, με αναφορά, κυρίως, στο περιεχόμενο των δύο πιο πάνω επιστολών, διαπίστωσε, κατ' αρχάς, το άμεσο της εφαρμογής του, χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε παρατήρηση ως προς το κατά πόσο η ίδια είχε επιδείξει μεμπτή διαγωγή κατά την εκτέλεση της εργασίας της ως ταμίας. Επιπρόσθετα, επεσήμανε το γενικό και αόριστο τρόπο της αποδιδόμενης σε αυτήν επιλήψιμης συμπεριφοράς, που, κατά τους εφεσίβλητους, αποτέλεσε την αιτία για την απόλυσή της. Λαμβανομένων υπόψη των πιο πάνω παρατηρήσεων, οδηγήθηκε στο εύρημα ότι οι εφεσίβλητοι αποστέρησαν από την εφεσείουσα το δικαίωμα της προτέρας ακρόασης, δυνάμει του άρθρου 7[3] του περί της Συμβάσεως περί του Τερματισμού της Απασχολήσεως (Κυρωτικός) Νόμου του 1985, (Ν. 45/1985). Ωστόσο, το Δικαστήριο διαπίστωσε, επίσης, ότι η εφεσείουσα δεν απέδειξε «απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας» και ότι δεν κατέβαλε εύλογες προσπάθειες εξεύρεσης άλλης κατάλληλης εργασίας. Στη βάση δε των ευρημάτων του, ανωτέρω, καθόρισε την καταβλητέα αποζημίωση στο ποσό των €2.750,00. Δε φαίνεται, όμως, να απασχόλησε το Δικαστήριο το περιεχόμενο των ισχυρισμών των εφεσιβλήτων στις προαναφερθείσες δύο επιστολές τους και, ειδικά, η σημασία που μπορεί να είχαν οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί, τους οποίους οι εφεσίβλητοι, αστήριχτα, πρόβαλαν σε βάρος της εφεσείουσας, ως λόγο απόλυσής της. Με αυτούς, της αποδιδόταν αμέλεια και άρνηση εκτέλεσης καθήκοντος, καθώς, επίσης, μη τήρηση προβλεπομένων διαδικασιών στο πλαίσιο της εργασίας της ως ταμίας. Πρόκειται για σοβαρούς ισχυρισμούς, οι οποίοι μετέδιδαν το σαφές μήνυμα ότι αυτή μειονεκτούσε ως προς την ικανότητά της να λειτουργεί με επιμέλεια και να εφαρμόζει σωστά το σύστημα εργασίας των εργοδοτών της. Την στιγμάτισαν, έτσι, ως ανίκανη στην εκτέλεση της εργασίας της, με, αναμφίβολα, αρνητική επίδραση στην εργασιακή της φήμη και στη μελλοντική εργοδότησή της, ειδικά, ως ταμίας. Η παράλειψη του Δικαστηρίου να λάβει υπόψη του τις πιο πάνω πραγματικές περιστάσεις επί των οποίων στηρίχτηκε ευθέως ο λόγος απόλυσης της εφεσείουσας και τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις από αυτές σε βάρος της αποτελεί σοβαρό σφάλμα, εκ μέρους του. Ως εκ τούτου, ο δεύτερος λόγος έφεσης επιτυγχάνει. Υπό το φως της πιο πάνω κατάληξης, δικαιολογείται η επέμβαση του Δικαστηρίου τούτου, προς αύξηση της επιδικασθείσας αποζημίωσης. Κρίνεται δε ως δίκαιη αποζημίωση το ποσό των €4.125,00, στο οποίο και αυξάνεται η επιδικασθείσα, πρωτόδικα, αποζημίωση.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο