Νίκου Νεοφύτου Ηλία ν. FOREST PARK HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτησης: 317/17, 18/7/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστή Σ. Κωνσταντίνου ) Δ. Χαριλάου ) Μελών Αρ. Αίτησης: 317/17 Μεταξύ: Νίκου Νεοφύτου Ηλία Aιτητή ΚΑΙ SKYRIANIDES HOTELS LIMITED Καθ' ων η Αίτηση ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 16/07/2024 Μεταξύ: Νίκου Νεοφύτου Ηλία Aιτητή ΚΑΙ FOREST PARK HOLDINGS LIMITED Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 18 Ιουλίου 2024 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Μ. Ηλία με την κα Α. Στεφάνου για ΗΛΙΑ & ΗΛΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ων η Αίτηση: κα Μ. Πανταζή-Σταυρινού για ΚΟΥΣΙΟΣ ΚΟΡΦΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής με την παρούσα αίτηση εργατικής διαφοράς («η Αίτηση») αξιώνει αποζημιώσεις για εξαναγκασμό του σε παραίτηση, πληρωμή αντί προειδοποίησης, οφειλόμενους δεδουλευμένους μισθούς, ετήσιες άδειες και off, νόμιμους τόκους, δικηγορικά έξοδα πλέον Φ.Π.Α.. Στους γενικούς λόγους της Αίτησης ο Αιτητής προβάλει τον ισχυρισμό ότι απασχολείτο από τους Καθ' ων η Αίτηση σε ξενοδοχείο που διαχειρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση από το 1988. Περαιτέρω στους γενικούς λόγους της Αίτησης ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι εξαναγκάστηκε σε παραίτηση λόγω της διαγωγής των Καθ' ων η Αίτηση. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση από τις αρχές του 2017 μέχρι και τις 15/06/2017 που υπέβαλε την παραίτησή του παρέλειπαν να του καταβάλουν τους δεδουλευμένους μισθούς του παρά τις συνεχείς διαμαρτυρίες του. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν στις 04/09/2017 έγγραφο εμφάνισης. Με τους γενικούς λόγους του έγγραφου εμφάνισής τους απορρίπτουν τις εναντίον τους αξιώσεις. Είναι η θέση τους ότι ο Αιτητής, μετά που του δόθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση άδεια, την οποία άδεια ζήτησε με δική του πρωτοβουλία, δεν επέστρεψε στην εργασία του. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι παρόλο που αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα και σοβαρή μείωση του κύκλου εργασιών τους ουδέποτε με τη συμπεριφορά τους εξανάγκασαν τον Αιτητή σε παραίτηση. Ο Αιτητής στηρίζει τις αξιώσεις του εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση για παράνομο τερματισμό της μεταξύ τους εργασιακής σχέσης στις πρόνοιες του Περί Τερματισμού της Απασχολήσεως Νόμου του 1967, Ν.24/1967 ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα («ο Νόμος»). Το άρθρο 7 του Νόμου προβλέπει ότι: «
(1)Όταν εργοδοτούμενος νομίμως τερματίζη την απασχόλησιν του παρ΄ εργοδότη λόγω της διαγωγής του εργοδότου, τότε ο τερματισμός ούτος θεωρείται ως τερματισμός υπό του εργοδότου υπό την έννοια του άρθρου 3.
(2)Καθ΄ οιονδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν δυνάμει του παρόντος άρθρου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ότι ο εργοδοτούμενος δεν ετερμάτισε την απασχόλησιν του νομίμως». Σύμφωνα με το άρθρο 3
(1)του Νόμου: «3.
(1)Όταν, κατά ή μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος άρθρου, ο εργοδότης τερματίζη δι' οιονδήποτε λόγον άλλον ή των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων, την απασχόλησιν εργοδοτουμένου ο οποίος έχει απασχοληθή συνεχώς υπ' αυτού επί είκοσι εξ τουλάχιστον εβδομάδας, ο εργοδοτούμενος κέκτηται δικαίωμα εις αποζημίωσιν υπολογιζόμενης συμφώνως προς τον Πρώτον Πίνακα:» Στις 16/07/2024 ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση, οι δικηγόροι των δύο πλευρών δήλωσαν από κοινού ως παραδεκτό γεγονός ότι ο Αιτητής υπέβαλε την παραίτησή του από την εργασία του στους Καθ' ων η Αίτηση για τους λόγους που αναφέρονται στους γενικούς λόγους της Αίτησης κάτω από συνθήκες εξαναγκασμού του σε παραίτηση και συνακόλουθα ότι η εν λόγω υποβολή παραίτησης του Αιτητή συνιστά, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του από τους Καθ' ων η Αίτηση. Περαιτέρω δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα τα πιο κάτω γεγονότα:
(1)Ο Αιτητής απασχολήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση από τις 04/08/1988 μέχρι τις 15/06/2017.
(2)Κατά τον χρόνο τερματισμού της εργασιακής σχέσης του Αιτητή με τους Καθ' ων η Αίτηση ο εβδομαδιαίος μισθός του Αιτητή για σκοπούς του Νόμου ανερχόταν σε €456,00.
(3)Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν ήδη καταβάλει στον Αιτητή ένα ποσό που αντιστοιχεί στις ακαθάριστες απολαβές του Αιτητή για 52 εβδομάδες και πληρωμή αντί προειδοποίησης 8 εβδομάδων.
(4)Οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν στον δικηγόρο του Αιτητή τα δικηγορικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας. Οι δικηγόροι των διαδίκων δήλωσαν ότι το μόνο επίδικο θέμα που παρέμεινε προς απόφανση από το Δικαστήριο είναι το ύψος του συνολικού ποσού που ο Αιτητής δικαιούται ως αποζημίωση για τον παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του και ζήτησαν (σημειώνοντας ότι δεν θα προσκομίσουν οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία) από το Δικαστήριο να επιδικάσει το ποσό των αποζημιώσεων που δικαιούται ο Αιτητής στη βάση των παραδεκτών γεγονότων. Σημειώνουμε ότι ο Αιτητής δεν προώθησε τις αυτοτελείς αξιώσεις του για οφειλόμενους δεδουλευμένους μισθούς, για μη παραχωρηθείσες ετήσιες άδειες και για οφειλόμενα off και στη συνέχεια ζήτησε άδεια να αποσύρει τις εν λόγω αξιώσεις του. Στη βάση των πιο πάνω δηλώσεων ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή στις 15/06/2017 κρίνεται ως παράνομος και αδικαιολόγητος. Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα για σκοπούς του Νόμου ο Αιτητής ήταν στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση για 29 συναπτά έτη. Με δεδομένο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή κρίθηκε ως παράνομος θα πρέπει να προχωρήσουμε να αξιολογήσουμε την ενώπιόν μας τεθείσα μαρτυρία με σκοπό να καταλήξουμε στο ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται ο Αιτητής[1]. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ΄ ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικία του εργοδοτούμενου. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει ως αποζημίωση κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμιά περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Στην υπόθεση Louis Tourist Agency Λτδ v. Αντιγόνης Ηλία
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 98 σελ.104-105 σημειώνονται τ' ακόλουθα: «Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» (Βλέπε επίσης Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ ν. Παπαχριστοδούλου
(2006)1 Α.Α.Δ. 625, Touchstone Technologies Ltd v. Μαυρομμάτη
(2014)1Β Α.Α.Δ. 1829, J.A.CABRAS & BROS.LTD v. Χαραλάμπους κ.α
(1992)1Β Α.Α.Δ.896). Με βάση τις πρόνοιες του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, βρίσκουμε ότι το ελάχιστο ποσό που θα ελάμβανε ο Αιτητής αν κηρυσσόταν πλεονάζων προσωπικό θα ανερχόταν στις €34.428 (75.5Χ€456) και η μέγιστη αποζημίωση που μπορεί να του επιδικάσει το Δικαστήριο αντιστοιχεί στις απολαβές δύο χρόνων €47.424 (104Χ€456). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τα μόνα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιόν μας δηλαδή (α) το γεγονός ότι ο Αιτητής εξαναγκάστηκε σε παραίτηση λόγω καθυστέρησης και/ή μη πληρωμής των δεδουλευμένων μισθών του (σημειώνουμε ότι το σύνολο των συνθηκών κάτω από τις οποίες τερματίστηκαν οι υπηρεσίες του Αιτητή δεν τέθηκαν ενώπιόν μας με συγκεκριμένη μαρτυρία και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να προβούμε σε συγκεκριμένο εύρημα κακοπιστίας των Καθ' ων η Αίτηση), (β) την ιδιαίτερα μακρόχρονη υπηρεσία του Αιτητή (29 χρόνια - η οποία περίοδος
(1)μπορεί να θεωρηθεί όχι μόνο ως μακρόχρονη αλλά ως μια ολόκληρη ζωή και
(2)είναι μεγαλύτερη των 25 χρόνων που είναι η μέγιστη περίοδος που λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς πληρωμής από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού και (γ) το ύψος των εβδομαδιαίων απολαβών που ελάμβανε ο Αιτητής πριν την υποβολή της παραίτησης του, κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως του επιδικάσουμε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν με τις απολαβές 79 εβδομάδων, ήτοι €36.024 (79Χ€456) (ποσό που είναι κατά €1.596 μεγαλύτερο από το ποσό που θα λάμβανε αν απολυόταν για λόγους πλεονασμού). Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση για το ποσό των €36.024 πλέον νόμιμο τόκο. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(2)του Νόμου οι Καθ' ων η Αίτηση είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν στον Αιτητή μόνο το ποσό των απολαβών ενός έτους και το υπόλοιπο ποσό το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Δηλαδή ποσό που αντιστοιχεί με τις απολαβές ενός έτους (€23.712) πλέον νόμιμο τόκο θα πρέπει να καταβληθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση, το δε υπόλοιπο ποσό €12.312 πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Οι Καθ' ων η Αίτηση ήδη κατέβαλαν στον Αιτητή το ποσό που αντιστοιχεί στις απολαβές 52 εβδομάδων (€23.712) και σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σίμος Μουζούρης Cosmoplast Ltd
(2007)1 (B) AAΔ σελ. 896, το εν λόγω ποσό θα πρέπει να αφαιρεθεί από το ποσό της αποζημίωσης που έχει επιδικαστεί εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Κατά συνέπεια παρόλο που εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση για το ποσό των €12.312 ως αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν υποχρεούνται να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό προς τον Αιτητή, ενώ το Ταμείο θα πρέπει να καταβάλει στον Αιτητή το ποσό των €12.312 πλέον νόμιμους τόκους. Οι υπόλοιπες αξιώσεις του Αιτητή απορρίπτονται. (Υπ.) ................ Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............. (Υπ.) ............. Σ. Κωνσταντίνου, Μέλος Δ. Χαριλάου, Μέλος ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Όπως σημειώσαμε πιο πάνω σμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί από αυτόν επί τουλάχιστον 26 εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος είχε δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο