ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΦΙΛΛΙΠΣ ν. Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας διαμέσω του Γενικού Εισαγγελέα κ.α., Αρ. Αίτησης: 287/17, 11/6/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστή E. Μαρνέρου ) Στ. Πολυδώρου ) Μελών Αρ. Αίτησης: 287/17 Μεταξύ: ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΦΙΛΛΙΠΣ Aιτητή και
- Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας διαμέσω του Γενικού Εισαγγελέα
- Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας διαμέσω του Γενικού Εισαγγελέα Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 11 Ιουνίου 2024 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Στ. Σκορδής Για Καθ' ων η Αίτηση: κα Ζ. Ερωτοκρίτου Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Καθ' ων η αίτηση είναι το αρμόδιο Υπουργείο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ήτοι το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, και το αρμόδιο Σώμα/Επιτροπή για τα επίδικα θέματα, ήτοι η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, και ενάγονται δια του Γενικού Εισαγγελέα βάσει των προνοιών της σχετικής νομοθεσίας. Ο Αιτητής κατοικεί στη Λεμεσό και είχε διοριστεί στη θέση του έκτακτου καθηγητή Φωτογραφικής Τέχνης σε σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης στη βάση Συμβάσεων Ορισμένου Χρόνου δυνάμει επιστολών διορισμού και/ή συμβάσεων ορισμένου χρόνου από την 01/09/2005 μέχρι τις 28/08/2016 ως ακολούθως:
- 01/09/2005 - 24/02/2006: Διορισμός σε έκτακτη βάση στα σχολεία Λάρνακας και Λεμεσού.
- 27/02/2006 - 28/08/2006: Ανανέωση διορισμού έκτακτης βάσης.
- 20/09/2006 - 22/12/2006: Διορισμός ως αντικαταστάτης μέχρι την επιστροφή εκπαιδευτικού (στην οποία παραχωρήθηκε άδεια λοχείας) στα ακόλουθα σχολεία: Λύκειο Σολέας, Λύκειο Παλιομετόχου, Α' Ενιαίο Λύκειο Κύκκου, Λύκειο Απ. Μάρκου, Λύκειο Στροβόλου και Λύκειο Αγ. Γεωργίου Λακατάμειας για 24 διδακτικές περιόδους εβδομαδιαίως.
- 15/01/2007 - 30/03/2007: Διορισμός ως αντικαταστάτης μέχρι την επιστροφή εκπαιδευτικού (στην οποία παραχωρήθηκε άδεια ασθενείας) στα ακόλουθα σχολεία: Λύκειο Σολέας, Λύκειο Παλιομετόχου και Λύκειο Αγ. Γεωργίου Λακατάμειας για 24 διδακτικές περιόδους εβδομαδιαίως.
- 16/04/2007 - 29/06/2007: Διορισμός ως αντικαταστάτης μέχρι την επιστροφή εκπαιδευτικού (στην οποία παραχωρήθηκε άδεια λοχείας) στα ακόλουθα σχολεία: Λύκειο Σολέας, Λύκειο Παλιομετόχου και Α' Ενιαίο Λύκειο Κύκκου για 22 διδακτικές περιόδους εβδομαδιαίως.
- 26/09/2007 - 29/02/2008: Διορισμός σε έκτακτη βάση στα σχολεία Λεμεσού και Πάφου.
- 03/03/2008 - 31/08/2008: Ανανέωση διορισμού έκτακτης βάσης.
- 01/09/2008 - 27/02/2009: Διορισμός σε έκτακτη βάση στα σχολεία Λεμεσού και Γυμνάσιο Λευκάρων.
- 02/03/2009 - 31/08/2009: Ανανέωση διορισμού έκτακτης βάσης.
- 01/09/2009 - 26/02/2010: Διορισμός σε έκτακτη βάση στα σχολεία Λεμεσού.
- 01/03/2010 - 31/08/2010: Ανανέωση διορισμού έκτακτης βάσης.
- 01/09/2010 - 25/02/2011: Διορισμός σε έκτακτη βάση στα σχολεία Λεμεσού και Γυμνάσιο Αγρού
- 28/02/2011 - 28/08/2011: Ανανέωση διορισμού έκτακτης βάσης.
- 01/09/2011 - 25/02/2012: Διορισμός σε έκτακτη βάση στα σχολεία Λάρνακας, Κοκκινοχωρίων και Παραλιμνίου.
- 27/02/2012 - 25/08/2012: Ανανέωση διορισμού έκτακτης βάσης.
- 03/09/2012 - 01/03/2013: Διορισμός σε έκτακτη βάση στα σχολεία Λεμεσού και Κολοσσίου.
- 03/03/2013 - 31/08/2013: Ανανέωση διορισμού έκτακτης βάσης.
- 02/09/2013 - 28/02/2014: Διορισμός σε έκτακτη βάση στα σχολεία Λεμεσού και Γυμνάσιο Αγρού.
- 03/03/2014 - 31/08/2014: Ανανέωση διορισμού έκτακτης βάσης.
- 01/09/2014 - 27/02/2015: Διορισμός σε έκτακτη βάση στα σχολεία Πάφου, Π. Χρυσοχούς, Γυμνάσιο Πολεμίου.
- 02/03/2015 - 29/08/2015: Ανανέωση διορισμού έκτακτης βάσης.
- 01/09/2015 - 27/02/2016: Διορισμός σε έκτακτη βάση στα σχολεία Λεμεσού, Λάρνακας, Λύκειο Κολοσσίου και Εμπορική Σχολή Λεμύθου.
- 29/02/2016 - 28/08/2016: Ανανέωση διορισμού έκτακτης βάσης. Οι Καθ' ων η Αίτηση με τη λήξη της τελευταίας εξάμηνης περιόδου διορισμού δεν πρόσφεραν περαιτέρω διορισμό στον Αιτητή και ως εκ τούτου η απασχόληση του Αιτητή τερματίστηκε στις 28/08/
- Ο Αιτητής το 2016 λάμβανε
(1)ως ακάθαρτο μηνιαίο μισθό το ποσό των €2.546,83 και
(2)13ο μισθό. Στον πίνακα διοριστέων καθηγητών Φωτογραφικής Τέχνης το 2016 ο Αιτητής είχε τον αύξοντα αριθμό 1. Από την 01/09/2016 μέχρι σήμερα δεν προσφέρθηκε κάποιος μόνιμος ή έκτακτος διορισμός εκπαιδευτικού στην ειδικότητα Φωτογραφικής Τέχνης. Προσφέρθηκε στον Αιτητή διορισμός σε θέση αντικαταστάτη για την περίοδο 15/11/2016 - 22/12/2016 για το Λύκειο Λατσιών και για το Λανίτειο Λύκειο αλλά ο Αιτητής δεν ανταποκρίθηκε. Περαιτέρω προσφέρθηκε στον Αιτητή διορισμός στη θέση αντικαταστάτη καθηγητή για την περίοδο 14/12/2026 - 22/12/2016 για το Παγκύπριο Λύκειο και για το Λύκειο Αγίου Ιωάννη Λεμεσού αλλά ο Αιτητής δεν τον αποδέχτηκε. Ο Αιτητής κατά την εν λόγω περίοδο βρισκόταν στην Ελλάδα. Λόγω της μη ανταπόκρισης και της άρνησης του Αιτητή προσφέρθηκε διορισμός σε θέση αντικαταστάτη για τις πιο πάνω περιόδους για τα πιο πάνω σχολεία σε καθηγητές που είχαν σειρά προτεραιότητας μετά τον Αιτητή. Δεν έγινε οποιοσδήποτε άλλος διορισμός σε θέση αντικαταστάτη καθηγητή στην ειδικότητα της Φωτογραφικής Τέχνης από την 01/09/2016 μέχρι και σήμερα. Τα πιο πάνω δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα από τους δικηγόρους των διαδίκων. Περαιτέρω κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα ότι η σύμβαση απασχόλησης του Αιτητή ως καθηγητή Φωτογραφικής Τέχνης σε σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης είχε μετατραπεί σε σύμβαση απασχόλησης αορίστου χρόνου στις 18/07/2016 και ότι συνεπεία του εν λόγω γεγονότος ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή τον Αύγουστο του 2016 συνιστούσε παράνομη απόλυση σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Τερματισμού της Απασχολήσεως Νόμου του 1967, Ν.24/67, ως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα («ο Ν.24/67»). Στη βάση των πιο πάνω δηλώσεων το Δικαστήριο δεν χρειάζεται να εξετάσει και να αποφανθεί επί των δικογραφημένων ισχυρισμών που εγείρουν οι Καθ' ων η Αίτηση στην έγγραφο εμφάνισή τους και πιο συγκεκριμένα το Δικαστήριο δεν χρειάζεται να εξετάσει κατά πόσον με βάση τις πρόνοιες του Περί Εργοδοτουμένων με Εργασία Ορισμένου Χρόνου (Απαγόρευση Δυσμενούς Μεταχείρισης) Νόμος του 2003, Ν.98(Ι)/2003 ως έχει τροποποιηθεί («ο Ν.98(Ι)/2003»)
(1)(α) ο Αιτητής, κατά τον ουσιώδη χρόνο, εργαζόταν με σύμβαση ορισμένου χρόνου και (β) οι ετήσιες διακυμάνσεις του αριθμού των μαθητών συνιστούν αντικειμενικό λόγο που δικαιολογεί τις διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου με τις οποίες απασχολείτο ο Αιτητής και
(2)η μη ανανέωση της τελευταίας σύμβασης του Αιτητή τον Σεπτέμβριο του 2016 συνιστά παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του ή όχι. Από τις πιο πάνω δηλώσεις προκύπτει ότι (α) στην περίπτωση του Αιτητή δεν υπήρχαν αντικειμενικοί λόγοι που δικαιολογούσαν την απασχόλησή του με διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου[1] και (β) ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή τον Αύγουστο του 2016 δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 5 του Ν.24/67[2]. Παρέμειναν ως επίδικα θέματα οι θεραπείες που δικαιούται ο Αιτητής λόγω των πιο πάνω. Το άρθρο 3
(1)του Ν.24/67 προβλέπει για τις θεραπείες που δικαιούται ένας εργοδοτούμενος που απολύεται παράνομα. Πιο συγκεκριμένα, το εν λόγω άρθρο προνοεί τ΄ ακόλουθα: « Όταν, κατά ή μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος άρθρου, ο εργοδότης τερματίζη δι' οιονδήποτε λόγον άλλον ή των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων, την απασχόλησιν εργοδοτουμένου ο οποίος έχει απασχοληθή συνεχώς υπ' αυτού επί είκοσι εξ τουλάχιστον εβδομάδας, ο εργοδοτούμενος κέκτηται δικαίωμα εις αποζημίωσιν υπολογιζομένην συμφώνως προς τον Πρώτον Πίνακα: ...................................Νοείται περαιτέρω ότι, προκειμένου περί εργοδοτών οι οποίοι απασχολούν πέραν των δεκαεννέα εργοδοτουμένων, σε περίπτωση κατά την οποία κριθεί ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του εργοδοτουμένου ήταν έκδηλα παράνομος ή παράνομος και κακόπιστος, τότε το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών δύναται, αν κατά τη γνώμη του οι περιστάσεις το δικαιολογούν και ο εργοδοτούμενος το έχει ζητήσει ως θεραπεία, να διατάξει την επαναπρόσληψη του εργοδοτουμένου και ταυτόχρονα την καταβολή αποζημίωσης για τη ζημιά την οποία πράγματι ο εργοδοτούμενος υπέστη ως συνέπεια της απόλυσης του, νοουμένου ότι το ποσό αυτό δε θα υπερβαίνει τα ημερομίσθια δώδεκα μηνών.» Για τα εν λόγω θέματα η μοναδική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μας είναι αυτή του Αιτητή ο οποίος κατέθεσε ενώπιόν μας. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε προφορική μαρτυρία πέραν των παραδεκτών γεγονότων και εγγράφων. Προτού προχωρήσουμε με την παράθεση και την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Αιτητή σημειώνουμε ότι ο Αιτητής, κατά την ακροαματική διαδικασία, απέσυρε την αξίωσή του για επαναπρόσληψή του. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τον Αύγουστο του 2016 τερμάτισαν την απασχόλησή του χωρίς να του δώσουν την οποιαδήποτε προειδοποίηση. Ισχυρίστηκε ότι καθ' όλη τη διάρκεια της απασχόλησής του στους Καθ' ων η Αίτηση ήταν εξαιρετικός και αφοσιωμένος υπάλληλος και εργαζόταν με μεγάλη συνέπεια μετακινούμενος σύμφωνα με τις πρόνοιες της εκάστοτε σύμβασης εργασίας του από σχολείο σε σχολείο. Σημείωσε ότι το 2013 ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα και παρά το ότι ήταν τραυματίας πήγαινε με πατερίτσες και νάρθηκα στο σχολείο για να διδάξει. Είπε ότι συνήθως δίδασκε σε δύο διαφορετικά Λύκεια σε καθημερινή βάση και πολλές φορές ήταν διορισμένος σε Λύκεια διαφορετικών Επαρχιών. Ήταν η θέση ότι είχε επιτύχει εξαιρετικά αποτελέσματα ενόσω εργαζόταν στους Καθ' ων η Αίτηση και ότι λάμβανε διαρκώς επαίνους από τους εργοδότες του. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 (α) δέσμη διάφορων επιστολών από Συνδέσμους Γονέων Λυκείων, Διευθυντές και Επιθεωρητές Μέσης Εκπαίδευσης στις οποίες αναγραφόταν ότι ο Αιτητής ήταν εξαίρετος καθηγητής και συμμετείχε σε πολλές σχολικές εκδηλώσεις και δράσεις και (β) δέσμη βεβαιώσεων για εθελοντικές συμμετοχές του σε διάφορες κοινωνικές και πολιτιστικές δράσεις. Υποστήριξε ότι είναι άνεργος για αρκετά χρόνια και σήμερα μετά από πολλές προσπάθειες εξακολουθεί να είναι άνεργος. Κατέθεσε ως Τεκμήρια 4 και 5 αντίστοιχα την κατάσταση του ασφαλιστικού λογαριασμού του στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις για τα έτη 2001- 2019 και το Δελτίο Εγγραφής Υποψηφίου για εξεύρεση εργασίας ημερομηνίας 18/09/2017. Ότι για τα σχολικά έτη 2018 -2019 και 2019- 2020 εργάστηκε στα επιμορφωτικά κέντρα Λεμεσού ως εκπαιδευτής για τη διδασκαλία το θέματος «Φωτογραφική Τέχνη» για 25 μαθήματα των 90 λεπτών κάθε σχολικό έτος (Τεκμήριο 14). Ότι το 2018 φωτογραφείο στην Πάφο δεν τον προσέλαβε λόγω απόστασης από τη Λεμεσό που κατοικούσε και λόγω του ότι ήταν πάνω από 40 ετών (Τεκμήριο 16). Ότι το 2021 ασθένησε σοβαρά με κορωνοϊό και του πήρε 1.5 χρόνο για να αναρρώσει πλήρως. Κατέθεσε ενώπιόν μας (α) ως Τεκμήρια 2 και 9 έγγραφα τα οποία δεικνύουν ότι από τις 21/03/1997- 05/07/2000 εργάστηκε στην Δημόσια Εκπαίδευση στην Ελλάδα (τα διδακτικά έτη 1996-1997, 1997-1998, 1998-1999 και 1999-2000 εργάστηκε ως συνεργάτης εκπαιδευτικός στα Τ.Ε.Ι Αθήνας), (β) έγγραφα (μέρος του Τεκμηρίου 14) τα οποία δεικνύουν ότι
(1)είναι πτυχιούχος επιστημονικής φωτογραφίας του Πανεπιστημίου Royal Melbourne Institute of Technology University,
(2)τα έτη 1982, 1983 και 1984 εργάστηκε ως δάσκαλος της Ελληνικής γλώσσας (Βασικό Επίπεδο) σε απογευματινά μαθήματα σε σχολείο της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας της Μελβούρνης,
(3)από τον Οκτώβριο του 1993 ως τον Νοέμβριο του 1994 παρέδωσε δωρεάν μαθήματα Φωτογραφίας σε Εργαστήρι Ελεύθερων Σπουδών στην Αθήνα και
(4)από τα τέλη του 1994 μέχρι το 1998 εργάστηκε ως επιμορφωτής σε προγράμματα φωτογραφίας στον Δήμο Χαϊδαρίου και στο Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης Χαϊδαρίου, (γ) έγγραφο από τα Επιμορφωτικά Κέντρα Λευκωσίας στο οποίο φαίνεται ότι το 2004-2005 ήταν εκπαιδευτής στα εν λόγω κέντρα και (δ) ως Τεκμήριο 15 αντίγραφο ταυτότητας εκτοπισμένης οικογένειας στο οποίο αναγράφεται ότι είναι πρόσφυγας από την Πέτρα της Λευκωσίας και ότι γεννήθηκε στις 24/01/1964. Ανέφερε ότι τα έτη 2008, 2009 και 2010 διορίστηκαν μόνιμοι καθηγητές Φωτογραφίας και υποστήριξε ότι το Υπουργείο Παιδείας του ανέφερε ότι ήταν «μέσα στους αμέσως επόμενους που θα διορίζονταν ως μόνιμοι καθηγητές». Ότι ενώ ανέμενε τον μόνιμο διορισμό του
(1)το 2010 εγγράφηκε στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου και το 2014 απέκτησε τον μεταπτυχιακό τίτλο στις «Επιστήμες της Αγωγής» με σκοπό να μπορεί να υποβάλει αίτηση να προαχθεί από καθηγητής σε Βοηθός Διευθυντής Λυκείου και
(2)από το 2006 μέχρι το 2012 συμμετείχε σε διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα που αφορούσαν την εκπαίδευση (Τεκμήριο 8). Υποστήριξε ότι ο τερματισμός της απασχόλησής του το 2016 γκρέμισε το όνειρό του να προαχθεί σε Βοηθό Διευθυντή και τον οδήγησε σε απώλεια καριέρας στην οποία επένδυσε χρόνο και χρήματα για να σπουδάσει στο εξωτερικό, στην Ελλάδα και στην Κύπρο και για την οποία υπέστηκε θυσίες για να αποκτήσει τις εμπειρίες, τις δεξιότητες, τις ικανότητες, τις εξειδικεύσεις και τις τεχνογνωσίες για να είναι καινοτόμος, ικανός και χρήσιμος ως εκπαιδευτικός. Είπε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν τον αποζημίωσαν για την πολυετή προσφορά του ούτε προστάτευσαν το μέλλον του, τις υποχρεώσεις του και την οικογένειά του. Ισχυρίστηκε ότι τα πιο πάνω του κλόνισαν την ψυχολογία του με αποτέλεσμα να πέσει σε κατάθλιψη και ως εκ τούτου να αδυνατεί πλέον να ανταποκρίνεται σε πολλές από τις υποχρεώσεις του όπως π.χ. δεν μπορεί πλέον να συντηρεί τη μητέρα του η οποία είναι 80 ετών και ζει στην Αθήνα. Είπε ότι λόγω του ότι είναι άνεργος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την αγορά διαμερίσματος στην Αθήνα που ήταν έτοιμος να αγοράσει το 2016-2017 και να κλειστεί στο σπίτι και να μην έχει διάθεση για τίποτε. Κατά την αντεξέτασή του, ερωτώμενος σε σχέση με τις προσπάθειες που έκανε να βρει άλλη εργασία μετά τον Αύγουστο του 2016, απάντησε ότι γράφτηκε στο Γραφείο Εργασίας και επισκεπτόταν το εν λόγω Γραφείο. Ότι οι λειτουργοί του εν λόγω Γραφείου προσπαθούσαν να του βρουν κάτι σχετικό με τα προσόντα του. Ότι παρόλο που έκανε διάφορες προσεγγίσεις ακόμα και σε τομείς όχι της ειδικότητάς του στο τέλος και από τις δύο πλευρές «δεν επιδείχθηκε» το ανάλογο ενδιαφέρον. Είπε ότι υπέβαλε αίτηση στο ΤΕΠΑΚ για να διδάξει φωτογραφία αλλά προσέλαβαν άλλο πρόσωπο με λιγότερα προσόντα από αυτόν και ότι έκανε αιτήσεις και σε άλλα τριτοβάθμια εκπαιδευτικά ιδρύματα (κολλέγια) αλλά δεν τον προσέλαβαν. Ισχυρίστηκε ότι δεν κατάφερε να βρει άλλη εργασία μετά το 2016. Υποστήριξε ότι έκανε κάποιες ενέργειες για να εργαστεί ως φωτογράφος σε γάμους και βαφτίσεις αλλά σημείωσε ότι αυτός δεν είναι ο τομέας του καθότι είναι επιστήμονας φωτογράφος έρευνας εξειδικευμένος στην βιοιατρική και δάσκαλος. Από τα παραδεκτά γεγονότα προκύπτει ότι για σκοπούς του Ν.24/67
(1)ο Αιτητής απασχολείτο στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση 1 για 11 χρόνια και
(2)ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός του Αιτητή ανερχόταν στο ποσό των €636,71 [(13Χ2.546,83)÷ 52]. Η μαρτυρία του Αιτητή σε σχέση με την ηλικία και τα προσόντα του πέραν του ότι δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζεται και από τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν ενώπιόν μας και ως τούτου γίνεται αποδεκτή και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα γεγονότων. Από τα εν λόγω γεγονότα προκύπτει ότι ο Αιτητής προσλήφθηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση στην ηλικία των 42 ετών και όταν τερματίστηκε η απασχόλησή του το 2016 ήταν 53 ετών. Σε ότι αφορά τη μαρτυρία του Αιτητή σχετικά με τις εργασίες στις οποίες απασχολήθηκε πριν την πρόσληψή του στους Καθ' ων η Αίτηση και μετά τον τερματισμό της απασχόλησής του από τους Καθ' ων η Αίτηση παρατηρούμε ότι ενώ οι πλείστοι ισχυρισμοί του επιβεβαιώνονται από τα έγγραφα που κατέθεσε ενώπιόν μας ως Τεκμήρια, από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιόν μας προκύπτει ένα κενό σε σχέση με τις απασχολήσεις του Αιτητή κατά την περίοδο 1985 - 1993 και κατά την περίοδο 2000-
- Δεν τέθηκαν οποιαδήποτε στοιχεία σχετικά με το που εργαζόταν ο Αιτητής κατά τις εν λόγω περιόδους. Από τον ασφαλιστέο λογαριασμό του Αιτητή (Τεκμήριο 4) φαίνεται ότι κατά τα έτη 2002, 2003 και 2004 έχει κάποιες μικρού μεγέθους ασφαλιστέες αποδοχές γεγονός που τείνει να καταδείξει ότι δεν εργαζόταν επί πλήρους βάσεως. Περαιτέρω ενώ στο Τεκμήριο 4 φαίνεται ότι το 2017 είχε κάποιες ασφαλιστέες αποδοχές δεν μας ανέφερε από που προέκυψαν οι εν λόγω αποδοχές. Σημειώνουμε ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 5 ο Αιτητής εγγράφηκε στο Γραφείο Εργασίας για αναζήτηση εργασίας ένα χρόνο μετά τον τερματισμό της απασχόλησής του στις 18/09/
- Ακόμη ενώ στο Τεκμήριο 4 αναγράφεται ότι (α) το 2018 δεν είχε οποιεσδήποτε ασφαλιστέες αποδοχές και (β) είχε ελάχιστες αποδοχές το 2019, δεν μας εξήγησε πώς αυτό συνάδει με το γεγονός ότι το 2018 - 2019 και το 2019 - 2020 εργαζόταν ως εκπαιδευτής στα Επιμορφωτικά Κέντρα. Περαιτέρω από τα στοιχεία που έθεσε ενώπιόν μας φαίνεται ότι μέχρι τις 08/11/2019 υπέγραφε ως άνεργος στο Γραφείο Εργασίας και έψαχνε εργασία. Όμως πέραν του Τεκμηρίου 16 που αφορά τον Ιούνιο του 2018 δεν κατέθεσε οποιοδήποτε άλλο απτό στοιχείο που να δηλώνει τις προσπάθειες που έκανε να βρει άλλη εργασία και τους λόγους αποτυχίας του να εξεύρει οποιαδήποτε άλλη κατάλληλη εργασία γι' αυτόν. Η προφορική μαρτυρία του Αιτητή σχετικά με το εν λόγω ζήτημα δεν ήταν τόσο σαφής και συγκεκριμένη ώστε να θέτει ενώπιόν μας όλα τα στοιχεία τα οποία θα αποτελούσαν ένα ασφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή ευρημάτων γεγονότων. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της εν λόγω μαρτυρίας ενώ αποδεχόμαστε ότι ο Αιτητής απασχολήθηκε στις εργασίες που κατέθεσε ότι εργάστηκε πριν την πρόσληψή του από τους Καθ' ων η Αίτηση και μετά την απόλυσή του από τους Καθ' ων η Αίτηση, κρίνουμε ότι (α) ο Αιτητής δεν απέδειξε ότι απώλεσε οποιαδήποτε σταδιοδρομία ή εγκατέλειψε οποιαδήποτε εργασία πλήρους απασχόλησης για να αποδεχτεί τον διορισμό του ως έκτακτος καθηγητής στα δημόσια σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης στην Κύπρο το 2005 και (β) δεν μπορούμε από το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό να προβούμε σε σαφή και συγκεκριμένα ευρήματα γεγονότων σε σχέση με τις προσπάθειες που έκανε ο Αιτητής να βρει άλλη κατάλληλη εργασία και τους λόγους που δεν βρήκε άλλη κατάλληλη απασχόληση και κατά συνέπεια κρίνουμε ότι δεν μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο Αιτητής κατέβαλε όλες τις δυνατές εύλογες προσπάθειες υπό τις περιστάσεις ώστε να βρει άλλη κατάλληλη εργασία (π.χ. ως φωτογράφος) μειώνοντας έτσι τη ζημιά που υπέστηκε λόγω της απόλυσής του. Σημειώνουμε ότι με βάση την αποδεκτή μαρτυρία βρίσκουμε ότι τόσο πριν όσο και μετά την απασχόλησή του στους Καθ' ων η Αίτηση εργαζόταν ως εκπαιδευτικός της τέχνης της Φωτογραφίας. Περαιτέρω από το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό (Τεκμήριο 13 - έγγραφο στο οποίο αναγράφονται τα καθήκοντα και τα απαιτούμενα προσόντα για τη θέση του Βοηθού Διευθυντή Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης) προκύπτει ότι αν ο Αιτητής συνέχιζε στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση θα μπορούσε να υποβάλει αίτηση για προαγωγή στη θέση του Βοηθού Διευθυντή Σχολείου Μέση Εκπαίδευσης. Όμως από το ενώπιόν μας υλικό δεν διαφαίνεται πότε είχαν προκηρυχθεί οι εν λόγω θέσεις και ποιες θα ήταν οι πιθανότητες του Αιτητή να εξασφαλίσει την λόγω θέση. Στη βάση των πιο πάνω το μόνο εύρημα στο οποίο μπορούμε να προβούμε είναι ότι ο Αιτητής με τον τερματισμό της απασχόλησής του το 2016 απώλεσε τη δυνατότητα να υποβάλει σε κάποιο μεταγενέστερο στάδιο αίτηση για προαγωγή του στη θέση του Βοηθού Διευθυντή Σχολείου Μέση Εκπαίδευσης. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή σε σχέση με την εργασιακή απόδοσή του υποστηρίζονται από τα Τεκμήρια που κατέθεσε ενώπιόν μας και δεν αντικρούστηκαν ούτε αμφισβητήθηκαν από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση. Παρατηρούμε όμως ότι σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του ο Αιτητής μας έδωσε την εντύπωση ότι ήταν υπερβολικός. Για παράδειγμα στην περίπτωση που ισχυρίστηκε ότι το 2013 παρά το ότι ήταν πολυτραυματίας δεν πήρε άδεια ασθενείας και πήγαινε στο σχολείο να διδάξει με νάρθηκα και πατερίτσες, δεν κατέθεσε ενώπιόν μας οποιοδήποτε απτό στοιχείο που να υποστηρίζει στην ολότητά του τον εν λόγω ισχυρισμό του. Περιορίστηκε στο να καταθέσει μόνο μια επιστολή της δικηγόρου του (Τεκμήριο 12) με την οποία ζητούσε από το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού να παραδοθούν στον Αιτητή οι ακτινογραφίες και οι ιατρικές εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε ο Αιτητής σε σχέση με το κάταγμα του έξω ιγμόρειου άντρου και οποιεσδήποτε άλλες σωματικές βλάβες υπέστηκε ο Αιτητής από τροχαίο ατύχημα. Στην εν λόγω επιστολή δεν γίνεται οποιαδήποτε συγκεκριμένη αναφορά σε τραύματα του Αιτητή στα πόδια που να δικαιολογούν την αναφορά σε πατερίτσες. Ούτε κατατέθηκε ενώπιόν μας οποιοδήποτε ιατρικό πιστοποιητικό που να δεικνύει τη σοβαρότητα των τραυματισμών του Αιτητή ή τη χορήγηση άδειας απουσίας από την εργασία του λόγω τραυματισμού. Από το σύνολο του ενώπιόν μας υλικού διαφαίνεται ότι ο λόγος απόλυσης του Αιτητή δεν οφειλόταν σε λόγους που αφορούσαν είτε την εργασιακή απόδοση του Αιτητή είτε τη διαγωγή που επέδειξε ο Αιτητής στην εργασία του. Στην παρούσα περίπτωση, παρά το ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν απέδειξαν ότι υπήρχαν αντικειμενικοί λόγοι που δικαιολογούσαν τη μη μετατροπή της σύμβασης του Αιτητή από ορισμένου χρόνου σε αορίστου χρόνου (δηλαδή δεν απέδειξαν ότι η χρήση της σύμβασης ορισμένου χρόνου για την περίπτωση του δικαιολογείται με βάση τις προϋποθέσεις που θέτει ο Ν.98(Ι)/2003) και κατά συνέπεια δεν απέδειξαν το νόμιμο της απόλυσης του Αιτητή (αφού δεν απέδειξαν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή μπορούσε να δικαιολογηθεί με βάση τον Ν.24/67), από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιόν μας δεν διαπιστώνουμε να καταδεικνύεται ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή ήταν κακόπιστος ή έκδηλα παράνομος. Δεν διαφάνηκε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ενήργησαν αυθαίρετα και/ή εκδικητικά προς το πρόσωπο του Αιτητή. Από το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό (βλ. συστατική επιστολή ημερ. 19/02/2024 - μέρος του Τεκμηρίου 11) προκύπτει ότι ο λόγος που οι Καθ' ων η Αίτηση δεν ανανέωσαν τη σύμβαση εργασίας του Αιτητή τον Σεπτέμβριο του 2016 ήταν επειδή λόγω της αλλαγής των αναλυτικών προγραμμάτων στα σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης το μάθημα της Φωτογραφίας δεν προσφερόταν ευρέως με αποτέλεσμα να μην ανανεωθούν όλες οι συμβάσεις των έκτακτων καθηγητών Φωτογραφίας. Από τα παραδεκτά γεγονότα προκύπτει ότι από τον Σεπτέμβριο του 2016 και μετά δεν προσλήφθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση άλλοι καθηγητές Φωτογραφίας. Ο Αιτητής δεν έθεσε ενώπιόν μας οποιαδήποτε απτά και συγκεκριμένα στοιχεία που να υποστηρίζουν τις θέσεις του ότι είχε υποχρέωση να συντηρεί τη μητέρα του, ότι ακύρωσε την αγορά διαμερίσματος στην Αθήνα και ότι πάσχει από κατάθλιψη και δεν έχει όρεξη για τίποτε, με αποτέλεσμα οι εν λόγω ισχυρισμοί του να παραμείνουν μετέωροι και αναπόδεικτοι. Σημειώνουμε ότι ο Αιτητής ενώπιόν μας κατέθεσε συστατική επιστολή από τον Πρόεδρο της Επαρχιακής Επιτροπής Λεμεσού του Παγκύπριου Συνδέσμου Θαλασσαιμίας ημερομηνίας 23/02/2024 - μέρος του Τεκμηρίου 11 στην οποία (σε αντίθεση με τον ισχυρισμό του ότι δεν είχε όρεξη για τίποτε) αναγράφεται ότι από το 2019-2022 ο Αιτητής ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της εν λόγω Επιτροπής ως υπεύθυνος για τα Πολιτιστικά Δρώμενα της εν λόγω Επιτροπής και από το 2022 είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της εν λόγω Επιτροπής στη θέση του Γενικού Γραμματέα με καθήκοντα τις δημόσιες σχέσεις, την τήρηση του αρχείου της εν λόγω Επιτροπής και την οργάνωση και διεκπεραίωση των δραστηριοτήτων της εν λόγω Επιτροπής καθώς και τη βιντεογράφηση και τη φωτογράφιση των εν λόγω δραστηριοτήτων. Λόγω των πιο πάνω αδυναμιών στην εν λόγω μαρτυρία του Αιτητή οι πιο πάνω θέσεις του Αιτητή δεν γίνονται αποδεκτές και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να προβούμε σε εύρημα σε σχέση με τις αρνητικές συνέπειες που είχε η απόλυσή του στην προσωπική του ζωή. Σημειώνουμε ότι σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Ν.24/67, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ' ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικία του εργοδοτούμενου. Η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Ν.24/67 όπως τροποποιήθηκε) και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Ν.24/67, όπως τροποποιήθηκε). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει ως αποζημίωση κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμιά περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Στην υπόθεση Louis Tourist Agency Λτδ v. Αντιγόνης Ηλία
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 98 σημειώνονται τ΄ ακόλουθα: «Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» (Βλέπε επίσης Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ ν. Παπαχριστοδούλου
(2006)1 Α.Α.Δ. 625, Touchstone Technologies Ltd v. Μαυρομμάτη
(2014)1Β Α.Α.Δ. 1829). Στην Πολ. Έφεση 131/2012 Θ. Θεμιστοκλέους ν. Elysee Irrigation Ltd, ημερ. 22/09/2017 αναφέρθηκαν τα εξής: «Η αποζημίωση του εργοδοτουμένου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, το οποίο πρέπει κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να λάβει υπόψη τους παράγοντες που απαριθμούνται στο εν λόγω άρθρο, μεταξύ των οποίων και η απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, στην τερματισθείσα εργασία. .............................. Ο εφεσείων υποστηρίζει ότι η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου σε σχέση με το κριτήριο (γ) του άρθρου 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, ότι δεν ήταν σε θέση να εξακριβώσει τις συνέπειες που είχε η απόλυση του στη σταδιοδρομία του δεν συνάδει και δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα που το Δικαστήριο έκανε αποδεκτά. Η βάση της εισήγησης ερείδεται στο εύρημα ότι ο εφεσείων ενεγράφη άνεργος και λάμβανε ανεργιακό επίδομα, το οποίο, κατά τον εφεσείοντα, «ερμηνεύεται ότι αναζητούσε εργασία», ενώ είναι αποδεκτό πως δεν μπορούσε να εκτελέσει χειρονακτική εργασία. Όλα αυτά, υποστηρίζει, καταδεικνύουν ότι προέβη σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για μείωση της ζημιάς του. Η θέση του εφεσείοντα δεν ευσταθεί. Η λήψη ανεργιακού επιδόματος από μόνη της, ουδόλως τεκμηριώνει αναζήτηση εργασίας, ώστε να μπορεί να γίνεται λόγος για ευρήματα του Δικαστηρίου που δεν συνάδουν με τη μαρτυρία. Η αναζήτηση εργασίας πρέπει να αποδειχθεί. Στην προκειμένη περίπτωση η μαρτυρία του εφεσείοντα κατέδειξε το αντίθετο, ότι δηλαδή δεν προσπάθησε να εξεύρει άλλη κατάλληλη γι' αυτόν εργασία. Πρόκειται δε για εύρημα επί πραγματικού γεγονότος το οποίο δεν ελέγχεται από το Εφετείο. Ο εφεσείων ο οποίος έφερε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του, απέτυχε να το αποσείσει για τους λόγους που με λεπτομέρεια καταγράφονται στην πρωτόδικη απόφαση.» Στην υπόθεση Δ.Σ. ν. Argosy Trading Company Ltd, Πολ. Έφεση 310/12, ημερ.13/02/2019 λήφθηκε υπόψη κατά τον καθορισμό των αποζημιώσεων το γεγονός ότι οι εργοδότες με τον λόγο που προέβαλαν για την απόλυση της εργοδοτουμένης στιγμάτιζαν την εργοδοτούμενη με αποτέλεσμα να επηρεάζονται αρνητικά οι προοπτικές της για μελλοντική εργοδότησή της. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη: (α)
(1)ότι ο Αιτητής απολύθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση κατά παράβαση του Ν.24/67 αφού δεν αποδείχτηκε ενώπιόν μας ότι υπήρχε νόμιμος λόγος και
(2)ότι η χρησιμοποίηση σύμβασης ορισμένου χρόνου το 2016 για την περίπτωση του Αιτητή δεν δικαιολογείτο με βάση τον Ν.98(Ι)/2003, (β) ότι οι Καθ' ων η Αίτηση απολύοντας τον Αιτητή δεν ενήργησαν κακόπιστα, (γ) ότι οι Καθ' ων η Αίτηση με τον λόγο που προέβαλαν για την απόλυση του Αιτητή δεν στιγμάτισαν με οποιοδήποτε τρόπο τον Αιτητή ώστε η απόλυσή του να έχει αρνητικές συνέπειες στις πιθανότητες για μελλοντική εργοδότησή του αφού ο λόγος που προβλήθηκε δεν αναφερόταν σε δική του υπαιτιότητα, (δ) την ηλικία του (ήταν 53 χρόνων κατά την απόλυσή του ηλικία που είναι σχετικά δύσκολη για την εξεύρεση άλλης εργασίας αλλά όχι σε σημείο που να είναι αδύνατη η επανένταξη του Αιτητή στην αγορά εργασίας), (ε) την περίοδο υπηρεσίας του Αιτητή στους Καθ' ων η Αίτηση (11 χρόνια), (στ) το ύψος των εβδομαδιαίων απολαβών που ελάμβανε πριν την απόλυσή του ήτοι €636,71, (η) το γεγονός ότι δεν αποδείχτηκε ενώπιόν μας ότι ο Αιτητής
(1)εγκατέλειψε οποιαδήποτε άλλη υποσχόμενη εργασία για να αποδεχτεί το 2005 τον διορισμό του ως έκτακτος καθηγητής και
(2)μετά την απόλυσή του κατέβαλε όλες τις δυνατές εύλογες προσπάθειες για την εξεύρεση άλλης κατάλληλης εργασίας για αυτόν ώστε να μειώσει τη ζημιά που του προκάλεσε η απόλυσή του το 2016 και (θ) την απώλεια της δυνατότητας που θα είχε ο Αιτητής σε κάποιο στάδιο να υποβάλει αίτηση για προαγωγή στη θέση του Βοηθού Διευθυντή, κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως του επιδικάσουμε αυξημένες αποζημιώσεις[3] που αντιστοιχούν με τις απολαβές 38 εβδομάδων, ήτοι €24.194,98 (38Χ€636,71 ). Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 9(ζ) του Ν.24/67 ο Αιτητής δικαιούται πληρωμή αντί προειδοποίησης που αντιστοιχεί με απολαβές 8 εβδομάδων, ήτοι ποσό €5.093,68 (8Χ€636,71 ). Κατάληξη Εκδίδεται απόφαση υπερ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση για το συνολικό ποσό των €29.288,66 με νόμιμο τόκο. Επιδικάζονται υπερ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλήτη. (Υπ.) ............... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............. (Υπ.) ............... Ε. Μαρνέρου, Μέλος Στ. Πολυδώρου, Μέλος ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Ν.98(Ι)/2003 (όπως ήταν το λεκτικό του κατά τον ουσιώδη χρόνο): «7.
(1)Όπου: (α) Εργοδότης απασχολεί εργοδοτούμενο με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, είτε κατόπιν ανανέωσης της σύμβασης είτε άλλως· (β) ο εργοδοτούμενος αυτός είχε προηγουμένως απασχοληθεί για συνολική περίοδο τριάντα μηνών ή περισσότερο με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου ανεξαρτήτως σειράς διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, η σύμβαση θα θεωρείται για όλους τους σκοπούς ως σύμβαση αορίστου διάρκειας, και οποιαδήποτε πρόνοια στη σύμβαση αυτή η οποία περιορίζει τη διάρκεια της δεν θα ισχύει, εκτός εάν ο εργοδότης αποδείξει ότι η εργοδότηση του εργοδοτουμένου με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου μπορεί να δικαιολογηθεί από αντικειμενικούς λόγους.
(2)Αντικειμενικοί λόγοι υφίστανται ιδιαίτερα όταν: (α) Οι ανάγκες της επιχείρησης ως προς την εκτέλεση μιας εργασίας είναι προσωρινές. (β) Ο εργοδοτούμενος αναπληρώνει κάποιον άλλο εργοδοτούμενο. (γ) Η ιδιαιτερότητα της υπό εκτέλεση εργασίας, δικαιολογεί την ορισμένη χρονική διάρκεια της σύμβασης. (δ) Ο εργοδοτούμενος με εργασία ορισμένου χρόνου εργοδοτείται υπό δοκιμασία. (ε) Η εργοδότηση με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου γίνεται κατ΄ εφαρμογή δικαστικής απόφασης. (στ) Η εργοδότηση με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου αφορά τις συμβάσεις για την απασχόληση στο Στρατό της Δημοκρατίας των Εθελοντών Πενταετούς Υποχρέωσης (ΕΠΥ) και Εθελοντών Υπαξιωματικών.
(3)...............................» [2] Οι λόγοι που δικαιολογούν την απόλυση εργοδοτουμένου και κατά συνέπεια απαλλάσσουν τον εργοδότη από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης και από την υποχρέωση οποιασδήποτε παροχής θεραπείας αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 5 του Ν.24/67: «(α) όταν ο εργοδοτούμενος παραλείπη να εκτελέση την εργασίαν του κατ' ευλόγως ικανοποιητικόν τρόπον: Νοείται ότι προσωρινή ανικανότης προς εργασίαν οφειλομένη εις ασθένειαν, βλάβην, τοκετόν ή νόσον δεν θεωρείται ως εμπίπτουσα εντός της παραγράφου ταύτης. (β) όταν ο εργοδοτούμενος κατέστη πλεονάζων υπό την έννοιαν του Μέρους IV. (γ) όταν ο τερματισμός οφείληται εις ανωτέραν βίαν, πολεμικήν ενέργειαν, πολιτικήν εξέγερσιν, θεομηνίαν ή καταστροφήν των εγκαταστάσεων διά πυρκαϊάς μη οφειλομένης εις εσκεμμένην ενέργειαν ή αμέλειαν του εργοδότου· (δ) όταν η απασχόλησις τερματίζηται κατά την λήξιν συμβάσεως τακτής περιόδου, ή λόγω της υπό του εργοδοτουμένου συμπληρώσεως της κανονικής ηλικίας αφυπηρετήσεως βάσει εθίμου, νόμου, συλλογικής συμφωνίας, συμβάσεως, κανόνων της εργασίας ή άλλως: Νοείται ότι, τηρουμένων των διατάξεων του περί Εργοδοτουμένων με Εργασία Ορισμένου Χρόνου (Απαγόρευση Δυσμενούς Μεταχείρισης) Νόμου του 2003, όταν το Δικαστήριον Εργατικών Διαφορών θεωρή ότι οιαδήποτε σύμβασις τακτής περιόδου ή οιαδήποτε σειρά συμβάσεων τακτών περιόδων δέον να θεωρηθώσιν είτε κεχωρισμένως είτε εν συνδυασμώ ως σύμβασις ακαθορίστου περιόδου, τότε η τοιαύτη σύμβασις ή η τοιαύτη σειρά συμβάσεων θεωρείται ως μη αποτελούσα σύμβασιν τακτής περιόδου διά τους σκοπούς της παρούσης παραγράφου· (ε) όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως: Νοείται ότι όταν ο εργοδότης δεν ασκή το δικαίωμα του προς απόλυσιν εντός λογικού χρονικού διαστήματος από του γεγονότος το οποίον του παρέσχε το δικαίωμα τούτο, θεωρείται ούτος ως εγκαταλείψας το δικαίωμα του να απολύση τον εργοδοτούμενον· (στ) άνευ επηρεασμού της γενικότητος της αμέσως προηγουμένης παραγράφου, τα ακόλουθα δύνανται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (i) διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή· (ii) διάπραξις σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του· (iii) διάπραξις ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηρός συγκαταθέσεως του εργοδότου του· (iν) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του· (ν) σοβαρά ή επαναλαμβανόμενη παράβασις ή παραγνώρισις κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» [3] Το ελάχιστο ποσό που δικαιούτο ο Αιτητής σύμφωνα με τον Ν.24/67, να λάβει ως αποζημιώσεις για παράνομη απόλυση με βάση τα ημερομίσθιά του και την περίοδο απασχόλησής του, ανέρχεται στο ποσό των €16.554,46 (26Χ€636,71). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο