ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΜΙΧΑΗΛ ν. D.A.G. LIMITED κ.α., Αρ. Αίτησης: 76/16, 31/10/2024

(1)Επιστολή ημερομηνίας 12/3/2014 (Τεκμήριο 3), την οποία υπέγραφε ο κ. Ανδρέας Διαβαστός («ο Α.Δ.») ως ιδιοκτήτης και στην οποία αναγραφόταν (α) ότι από τον Οκτώβριο του 2013 λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών της έγινε μείωση στον μισθό του Αιτητή και (β) ότι ο μισθός του Αιτητή τον Μάρτιο του 2014 ανερχόταν στο ποσό των €1.100 τον μήνα.

(2)Επιστολή η οποία έφερε ημερομηνία 01/09/2014 (Τεκμήριο 4) την οποία υπέγραφε ο Α.Δ. ως ιδιοκτήτης και στην οποία αναγράφονταν τα πιο κάτω: «Είμαι στην δυσάρεστη θέση να σας ενημερώσω ότι στις 26/11/2014 θα τερματιστούν οι υπηρεσίες σας στο εστιατόριο μας και συνάμα στην εταιρεία μας, λόγω ελλείψεως εργασίας ένεκα της οικονομικής κρίσης. Θεωρήστε αυτή την επιστολή ως προειδοποίηση 2 μηνών και 3ον εβδομάδων».

(3)Συστατική επιστολή για το πρόσωπό του ημερομηνίας 14/11/2014 (Τεκμήριο 5) η οποία είναι γραμμένη στην αγγλική γλώσσα και την οποία υπογράφει ο Α.Δ. ως managing director. Ο Αιτητής στις 27/11/2014 υπέβαλε αίτηση (Τεκμήριο 16Α) στο Ταμείο Πλεονασμού για πληρωμή λόγω απόλυσης που οφείλεται σε λόγους πλεονασμού στην οποία ανέγραφε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία τον απέλυσε στις 26/11/2014 δίνοντας του (α) προειδοποίηση από την 01/09/2014 και (β) ως λόγο απόλυσης ότι ο όγκος εργασίας του Εστιατορίου της μειώθηκε αρκετά λόγω της οικονομικής κρίσης. Στις 16/12/2015 το Ταμείο Πλεονασμού με επιστολή του (Τεκμήρια 6 και 16Β) πληροφόρησε τον Αιτητή ότι η αίτησή του ημερομηνίας 27/11/2014 απορρίφθηκε γιατί σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει ενώπιόν του ο τερματισμός της απασχόλησής του δεν οφείλεται σε πλεονασμό όπως καθορίζεται στο άρθρο 16 του Περί Τερματισμού της Απασχολήσεως Νόμου του 1967, Ν.24/67 («ο Νόμος»). Ο Αιτητής καταχώρησε στις 17/02/2016 την παρούσα Αίτηση Εργατικής Διαφοράς («η Αίτηση») στους γενικούς λόγους της οποίας ισχυρίζεται ότι η Εργοδότρια Εταιρεία με επιστολή της ημερομηνίας 01/09/2014 τερμάτισε μονομερώς την απασχόλησή του στις 26/11/2014 προβάλλοντας λόγους πλεονασμού. Με την Αίτηση αξιώνει από την Εργοδότρια Εταιρεία αποζημιώσεις λόγω παράνομου τερματισμού της απασχόλησής του στην περίπτωση που ο τερματισμός της απασχόλησής του τον Νοέμβριο του 2014 αποδειχτεί ότι ήταν παράνομος, έξοδα και νόμιμους τόκους. Διαζευκτικά, αξιώνε από το Ταμείο Πλεονασμού πληρωμή με βάση το άρθρο 16

(1)του Νόμου σε περίπτωση που αποδειχτεί ότι η απόλυσή του οφειλόταν σε λόγους πλεονασμού. Το Ταμείο Πλεονασμού καταχώρησε στις 25/05/2016 έγγραφη εμφάνιση στους γενικούς λόγους της οποίας ισχυρίζεται ότι η αίτηση του Αιτητή για πληρωμή λόγω πλεονασμού απορρίφθηκε γιατί από τα στοιχεία που του δόθηκαν ο τερματισμός της απασχόλησής του δεν οφείλετο σε λόγους πλεονασμού. Πιο συγκεκριμένα, η Εργοδότρια Εταιρεία κατά τον ουσιώδη χρόνο απόλυσης του Αιτητή δεν παρουσίαζε ουσιαστική μείωση του κύκλου εργασιών της και ενώ απέλυσε τον Αιτητή προέβη σε πρόσληψη νέου εργοδοτούμενου που ασκεί τα ίδια και/ή παρόμοια καθήκοντα με τον Αιτητή. Η Εργοδότρια Εταιρεία καταχώρησε έγγραφη εμφάνιση την 01/02/2017 με την οποία απορρίπτει την εναντίον της αξίωση. Στους γενικούς λόγους της έγγραφης εμφάνισής της (ως αυτή τροποποιήθηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 30/10/2017) ενώ παραδέχεται ότι παρέδωσε στον Αιτητή το Τεκμήριο 4 ισχυρίζεται ότι αυτό δεν δόθηκε μονομερώς στον Αιτητή αλλά ότι του δόθηκε κατόπιν επίμονων και επανειλημμένων εκκλήσεων από τον Αιτητή, μετά που της ανακοίνωσε ότι θα αποχωρούσε από την εργασία του αφού βρήκε εργασία στην Αγγλία, ώστε να τον βοηθήσει να πάρει αποζημίωση από το Ταμείο Πλεονασμού. Ισχυρίζεται ότι ουδέποτε είχε πρόθεση να απολύσει τον Αιτητή και/ή ότι ουδέποτε τον απέλυσε. Εν όψει των προβαλλόμενων λόγων υπεράσπισης από την Εργοδότρια Εταιρεία ο Αιτητής στις 25/05/2017 απέσυρε την αίτηση εναντίον του Ταμείου Πλεονασμού. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος απολύεται από τον εργοδότη, το άρθρο 6

(1)του Νόμου καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτουμένου σύμφωνα με το οποίο ο τερματισμός της απασχόλησης τεκμαίρεται μέχρι αποδείξεως του εναντίου ως μη γενόμενος για τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 5 του Νόμου. Δηλαδή, ο εργοδότης φέρει το βάρος απόδειξης του δικαιολογημένου της απόφασής του για απόλυση εντός των πλαισίων του Νόμου. Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος αποχωρεί από την εργασία του λόγω διαγωγής του εργοδότη, τότε σύμφωνα με τις παραγράφους

(1)και

(2)του άρθρου 7 του Νόμου[1], ο εργοδοτούμενος είναι αυτός που φέρει το βάρος απόδειξης ότι τερμάτισε νόμιμα την απασχόλησή του. Στην απόφασή του το Ανώτατο Δικαστήριο στην Πολιτική Έφεση με αριθμό 7791, Επί τοις αφορώσι την αίτηση των Λούης Τούριστ Έϊτσενσυ Λτδ για έκδοση διατάγματος Certiorari [1990] 1 A.A.Δ. 315, όπου το επίδικο ζήτημα αφορούσε το βάρος απόδειξης και το ποιος διάδικος αρχίζει πρώτος την υπόθεση σε διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών σε υπόθεση που ο εργοδότης ισχυριζόταν ότι ο εργοδοτούμενος υπέβαλε παραίτηση και/ή αποχώρησε οικειοθελώς από την εργασία του, ανέφερε ότι πριν εγερθεί το τεκμήριο κάτω από το άρθρο 6

(1)του Νόμου πρέπει ο εργοδοτούμενος να αποδείξει τον τερματισμό της εργοδότησής του και σε περίπτωση που έχει εφαρμογή το άρθρο 7

(1)του Νόμου, τον τερματισμό κάτω από το άρθρο αυτό. Αποφάσισε ότι στην περίπτωση που τέθηκε ενώπιόν του ο εργοδοτούμενος ήταν αυτός που όφειλε να αρχίσει τη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών «διότι όφειλε πρώτα να αποδείξει τον τερματισμό των υπηρεσιών του, όπως ο ισχυρισμός στην αίτησή του.» Σημείωσε ότι η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών θα μπορούσε να αρχίσει από τους εργοδότες μόνο αν ήταν παραδεκτός ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή από αυτούς. Στην υπόθεση Γιώργος Αριστείδου ν. R. K. Super Beton Ltd [1999] 1 Α.Α.Δ. 114 το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι, σε διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών που αφορούν τον Νόμο, το βάρος απόδειξης της απόλυσης το φέρει ο εργοδοτούμενος ενώ το βάρος απόδειξης του λόγου απόλυσης το φέρει ο εργοδότης (βλέπε επίσης Πολιτική Έφεση Αρ. 239/2012 ΛΥΔΙΑΣ ΣΟΥΡΑΪΛΙΔΟΥ V.

1. KIKIS A. DEMETRIOU PROPERTIES LIMITED,
2. ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ, ημερ. 22/11/2017). Στην πρόσφατη απόφασή του ΚΛΕΟΝΙΚΗ ΜΑΚΡΙΔΟΥ V. LANITIS FARM LTD, Πολιτική Έφεση Αρ. 140/2015, ημερ. 03/04/2024 το Ανώτατο Δικαστήριο συνόψισε τις πιο πάνω αρχές και την πιο πάνω νομολογία και σημείωσε τα πιο κάτω: «Σύμφωνα με τις βασικές αρχές του δικαίου της αποδείξεως, το βάρος απόδειξης φέρει αυτός ο οποίος ζητά τη θεραπεία από το Δικαστήριο, είτε ως ενάγων σε πολιτική αγωγή, είτε ως αιτητής σε συγκεκριμένη διαδικασία, εκτός των περιπτώσεων όπου με ρητή πρόνοια του νόμου καθορίζεται ποιος φέρει το βάρος απόδειξης (βλ. Επί τοις Αφορώσι την Αίτηση των Λούης Τούριστ Ειτσενσυ Λτδ

(1990)1 Α.Α.Δ. 315). Στο πλαίσιο του περί Τερματισμού Απασχόλησης Νόμου 1967, Ν. 24/67, ως έχει τροποποιηθεί και συγκεκριμένα το Άρθρο 6

(1)του Νόμου, ο τερματισμός της απασχόλησης του εργοδοτουμένου τεκμαίρεται ότι έγινε αδικαιολόγητα, εκτός αν ο εργοδότης αποδείξει ότι αυτός έγινε για έναν από τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο Άρθρο 5 του Νόμου. Το Άρθρο 5 απαριθμεί τους λόγους βάσει των οποίων ο εργοδότης δύναται να τερματίσει την απασχόληση εργοδοτούμενου του νόμιμα. Στις περιπτώσεις όπου ο εργοδοτούμενος αποχωρεί από την απασχόληση όχι με την ελεύθερη βούληση του αλλά λόγω διαγωγής του εργοδότη, ήτοι λόγω της ύπαρξης εξαναγκασμού σε παραίτηση, που εξισώνεται με παράνομο τερματισμό απασχόλησης εκ μέρους του εργοδότη, είναι ο εργοδοτούμενος ο οποίος, με βάση τα διαλαμβανόμενα στα εδάφια

(1)και

(2)του Άρθρου 7 του Νόμου, έχει το βάρος να αποδείξει ότι τερμάτισε νόμιμα την απασχόλησή του. Στις περιπτώσεις όπου εγείρεται το ερώτημα κατά πόσο υπήρξε τερματισμός της απασχόλησης ή κατά πόσο ο εργοδοτούμενος δεν απολύθηκε καθόλου, το βάρος απόδειξης φέρει ο εργοδοτούμενος ο οποίος θα πρέπει να αποδείξει ότι η απασχόληση του τερματίστηκε μονομερώς από τον εργοδότη. Αν ο εργοδοτούμενος αποδείξει ότι υπήρξε τερματισμός της απασχόλησης του και το θέμα είναι κατά πόσο έχει στοιχειοθετηθεί λόγος τερματισμού σύμφωνα με το Νόμο ο οποίος δεν παρέχει δικαίωμα σε αποζημιώσεις, τότε το βάρος απόδειξης το επιφορτίζεται ο εργοδότης (βλ. Γιώργος Αριστείδου v. R.K. Super Beton Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 114, όπου λέχθηκε ότι «το μεν βάρος της απόδειξης της απόλυσης φέρει ο αιτών, το δε το λόγου, φέρει ο εργοδότης του»). Εν ολίγοις, παρά το ότι είναι ο εργοδότης που θα πρέπει να αποδείξει το νόμιμο της απόλυσης, εκεί όπου έχει στοιχειοθετηθεί ο τερματισμός της απασχόλησης του εργοδοτουμένου, σε περιπτώσεις όπου αμφισβητείται από τον εργοδότη ο τερματισμός απασχόλησης, είναι ο εργοδοτούμενος που θα πρέπει να αποδείξει ότι αυτός ότι έχει λάβει χώρα.» Με βάση τα πιο πάνω στις περιπτώσεις που ο εργοδότης αμφισβητεί τον τερματισμό της απασχόλησης εκ μέρους του, τότε ο εργοδοτούμενος έχει το βάρος να αποδείξει ότι υπήρξε τερματισμός της απασχόλησής του. Στην παρούσα περίπτωση ενόψει των ισχυρισμών της Εργοδότριας Εταιρείας ότι ο Αιτητής αποχώρησε από μόνος του από την εργασία του τερματίζοντας την απασχόλησή του σε αυτήν με δική του πρωτοβουλία και ότι αυτή ουδέποτε αποφάσισε μονομερώς να τερματίσει την απασχόληση του Αιτητή, ο Αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει ότι η Εργοδότρια Εταιρεία τερμάτισε μονομερώς την απασχόλησή του. Λόγω της προβαλλόμενης από την Εργοδότρια Εταιρεία θέσης, ο Αιτητής είναι αυτός που κλήθηκε πρώτος να παρουσιάσει την υπόθεσή του και να αποδείξει ότι η διακοπή της εργοδότησής του στην Εργοδότρια Εταιρεία ήταν το αποτέλεσμα του μονομερούς τερματισμού της απασχόλησής του από την Εργοδότρια Εταιρεία. Προς απόδειξη της υπόθεσης του Αιτητή κατέθεσαν ενόρκως ενώπιόν μας εκτός από τον Αιτητή, ο κ. Παντελής Μαυρομμάτης («ο Π.Μ.») Λειτουργός των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων- εξεταστής αιτήσεων στο Ταμείο Πλεονασμού, ο κ. Χριστόδουλος Μιχαήλ («ο Χρ.Μ.»), γιος του Αιτητή και η κα Αθηνά Κκώστη («η Α.Κ.»), εργοδοτούμενη στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως Επιθεωρήτρια / Ασφαλιστικός Λειτουργός. Για την Εργοδότρια Εταιρεία έδωσε μαρτυρία ο κ. Στέλιος Δημητρίου («ο Στ.Δ.»), πελάτης της Εργοδότριας Εταιρείας, ο κ. Κώστας Κωνσταντίνου («ο Κ.Κ.»), σερβιτόρος στο Εστιατόριο - υπάλληλος της Εργοδότριας Εταιρείας, ο κ. Χαράλαμπος Σάαντ («ο Χ.Σ.») ο οποίος εργάζεται ως μάγειρας στο Εστιατόριο, η κα Όλγα Διαβαστού («η Ο.Δ»), Διευθύντρια της Εργοδότριας Εταιρείας - κόρη του Α.Δ. η οποία εργάζεται ως λογιστής, ταμίας και υπεύθυνη προσωπικού της Εργοδότριας Εταιρείας, ο κ. Ανδρέας Διαβαστός («ο Α.Δ.») ιδρυτής της Εργοδότριας Εταιρείας, πρώην Διευθυντής της Εργοδότριας Εταιρείας και σήμερα υπεύθυνος διαχείρισης και διεύθυνσης του Εστιατορίου, ο κ. Ανδρέας Γιαννακού («ο Α.Γ.»), ο οποίος εργάζεται ως μάγειρας στο Εστιατόριο και ο κ. Γιώργος Γεωργίου («ο Γ.Γ.») ο οποίος είναι σύζυγος της Ο.Δ. και εργάζεται στην Εργοδότρια Εταιρεία ως υπεύθυνος του Εστιατορίου. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ο Αιτητής καταθέτοντας ανέφερε ότι την 01/09/2024, όταν πήγε στο Εστιατόριο για να αρχίσει να εργάζεται, ο Α.Δ. τον ενημέρωσε ότι στις 26/11/2014 θα τερματιζόταν η απασχόλησή του στην Εργοδότρια Εταιρεία και του παρέδωσε το Τεκμήριο 4. Ότι μετά που έλαβε το Τεκμήριο 6 τον Δεκέμβριο του 2015 επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την αρμόδια, για την αίτησή του, λειτουργό του Ταμείου Πλεονασμού και αυτή του ανέφερε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία έδωσε στο Ταμείο Πλεονασμού ελλιπή στοιχεία. Ότι ακολούθως πήγε στο Εστιατόριο όπου συνάντησε τον Α.Δ. και τον ενημέρωσε ότι η αίτησή του για πληρωμή πλεονασμού απορρίφθηκε. Ότι τότε ο Α.Δ. τον διαβεβαίωσε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία θα επικοινωνούσε με την αρμόδια λειτουργό στο Ταμείο Πλεονασμού για την αποστολή περαιτέρω στοιχείων. Ισχυρίστηκε ότι η Ο.Δ. του παρέδωσε με το χέρι:

(1)Πρωτότυπο επιστολής της Εργοδότριας Εταιρείας ημερ. 20/01/2016 (Τεκμήριο 7), την οποία υπέγραφε η Ο.Δ., στην οποία αναγράφεται ότι (α) μετά το κλείσιμο μιας από τις δύο πιτσαρίες που διατηρούσε η Εργοδότρια Εταιρεία στη Λεμεσό τον Σεπτέμβριο του 2012 παρά τις προσπάθειες που έγιναν να μην απολυθεί προσωπικό, η Εργοδότρια Εταιρεία αναγκάστηκε να «ακυρώσει» τη θέση του αρχισερβιτόρου λόγω μείωσης στον τομέα του εστιατορίου και να απολύσει τον Αιτητή που απασχολείτο στη θέση αυτή και (β) μετά την απόλυση του Αιτητή δεν προσελήφθη άλλο άτομο στη θέση του σερβιτόρου.

(2)Βεβαίωση του εξωτερικού ελεγκτή της Εργοδότριας Εταιρείας ημερ. 18/01/2016 (Τεκμήριο 8) στην οποία σημειώνεται ότι μία από τις δύο πιτσαρίες που διατηρούσε η Εργοδότρια Εταιρεία στη Λεμεσό έκλεισε στις 30/09/2012 λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών. Υποστήριξε ότι μετά την 01/09/2014 που του παραδόθηκε το Τεκμήριο 4 άρχισε να αναζητά νέα εργασία ως αρχισερβιτόρος ακόμα και στην Αγγλία καθότι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αγγλία, μιλούσε τη γλώσσα και ήταν εγγεγραμμένος στις εκεί κοινωνικές ασφαλίσεις. Ότι συζητώντας με τον Στ.Δ., πελάτη του Εστιατορίου, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης εστιατορίων fish & chips τύπου take away στο Manchester, το θέμα της απόλυσής του, αυτός του ανέφερε ότι έχει ένα φίλο του ιδιοκτήτη Ιταλικού εστιατορίου στο Manchester, τον κ. Puccini, ο οποίος έψαχνε υπεύθυνο για το εστιατόριό του και του έδωσε το e-mail του για να επικοινωνήσει μαζί του και προσφέρθηκε να τον φιλοξενήσει αφιλοκερδώς σε ένα από τα δωμάτια που είχε αυτός σε περίπτωση που έβρισκε δουλειά στην Αγγλία. Ότι επικοινώνησε με e-mail με τον ιδιοκτήτη του Ιταλικού εστιατορίου εκφράζοντας το ενδιαφέρον του για να δουλέψει σε αυτό ως υπεύθυνος εστιατορίου και αυτός του απάντησε ότι ήθελε πρώτα να τον δει και να τον δοκιμάσει πριν αποφασίσει αν θα τον προσλάβει. Ότι ενημέρωσε τον ιδιοκτήτη του Ιταλικού εστιατορίου ότι η τελευταία μέρα που θα εργαζόταν στην Εργοδότρια Εταιρεία θα ήταν η 26/11/2014 και ότι μόλις βρει φθηνό αεροπορικό εισιτήριο για μετά τις 26/11/2014 θα πήγαινε στο Manchester να τον συναντήσει. Ότι στις 12/09/2014 βρήκε φθηνό αεροπορικό εισιτήριο με προορισμό το Manchester για τις 29/11/2014 και προχώρησε στην αγορά του με επιστροφή στην Κύπρο στις 09/12/2014 (Τεκμήριο 9). Ότι στις 29/11/2014 ταξίδεψε στην Αγγλία όπου ο Στ.Δ. τον παρέλαβε από το αεροδρόμιο του Manchester και την ίδια μέρα τον πήρε (α) στο δωμάτιο που του παραχώρησε για να διαμένει και (β) στη συνέχεια στο Ιταλικό εστιατόριο για να συναντηθεί με τον ιδιοκτήτη του. Ότι συζητώντας με τον ιδιοκτήτη του Ιταλικού εστιατορίου συμφώνησε να εργαστεί σε αυτό ως σερβιτόρος από τις 02/12/2014 με εβδομαδιαίο μισθό £295,50 ο οποίος θα ήταν πληρωτέος στο τέλος της κάθε εβδομάδας που θα εργαζόταν. Ήταν η θέση του ότι επειδή στις 09/12/2014 ο ιδιοκτήτης του Ιταλικού εστιατορίου του ανέφερε ότι δεν θα πληρωνόταν για τις μέρες που εργάστηκε από τις 02/12/2014 μέχρι τις 09/12/2014 αναγκάστηκε να αλλάξει το αεροπορικό εισιτήριο που είχε κρατήσει για την επιστροφή του στην Κύπρο για τις 09/12/2014. Ότι εργάστηκε στο Ιταλικό εστιατόριο μέχρι τις 26/12/2014 ημερομηνία κατά την οποία παραιτήθηκε γιατί ο ιδιοκτήτης του ζητούσε να καθαρίζει το εστιατόριο και να ξεφορτώνει υλικά για το εστιατόριο. Υποστήριξε ότι στη συνέχεια έψαχνε για δουλειά και ότι περί τα μέσα Μαρτίου του 2015 ο Στ.Δ. του ανέφερε ότι προέκυψε μία ελεύθερη θέση εργασίας σε ένα από τα εστιατόριά του. Ότι δεν πρόλαβε να εργαστεί καθότι στις 23/03/2015 τραυματίστηκε στο δεξί του πόδι και δεν μπορούσε να περπατήσει. Ότι επειδή δεν ανάρρωσε στις 08/04/2015 επέστρεψε στην Κύπρο. Ήταν η θέση του ότι το 2014 δεν αντιμετώπιζε οποιαδήποτε οικονομική ή οικογενειακή δυσκολία. Ότι ουδέποτε άσκησε οποιαδήποτε πίεση σε οποιοδήποτε εκπρόσωπο της Εργοδότριας Εταιρείας για να του δώσει επιστολή απόλυσης για σκοπούς πλεονασμού. Ότι αυτός δεν είχε οποιοδήποτε λόγο πριν την ανακοίνωση της απόλυσής του την 01/09/2014 να ψάξει για άλλη εργασία. Ότι η απόλυσή του του χάλασε τις ισορροπίες που είχε στη ζωή του. Υποστήριξε ότι ο Α.Δ., μετά την επίδοση της Αίτησης, επικοινώνησε τηλεφωνικώς με αυτόν και του ζήτησε να υπογράψει δήλωση ότι δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο από τον παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του από την Εργοδότρια Εταιρεία. Ότι αυτός αρνήθηκε να υπογράψει τέτοια δήλωση και είπε στον Α.Δ. ότι για το θέμα θα αποφασίσει το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Ο Π.Μ. κατέθεσε αντίγραφα των ακόλουθων εγγράφων που περιέχονταν στον φάκελο της αίτησης που υπέβαλε ο Αιτητής στο Ταμείο Πλεονασμού για πληρωμή λόγω απόλυσης που οφειλόταν σε πλεονασμό:

(1)Αίτηση του Αιτητή ημερ. 27/11/2014 (Τεκμήριο 16Α).

(2)(α) Επιστολή του Ταμείου Πλεονασμού προς την Εργοδότρια Εταιρεία ημερ. 27/11/2014 με την οποία ζητούσε από την Εργοδότρια Εταιρεία να παραδώσει στο Ταμείο Πλεονασμού συμπληρωμένο το ερωτηματολόγιο που αφορούσε την απόλυση του Αιτητή, και (β) συμπληρωμένο ερωτηματολόγιο από την Εργοδότρια Εταιρεία το οποίο φέρει ημερ. 12/12/2014 και σφραγίδα παραλαβής από το Ταμείο Πλεονασμού ημερ. 13/02/2015 (Δέσμη Εγγράφων Τεκμήριο 16Β).

(3)(α) Επιστολή της Εργοδότριας Εταιρείας προς τη λειτουργό του Ταμείου Πλεονασμού που εξέταζε την αίτηση του Αιτητή ημερ. 08/12/2015 την οποία υπογράφει η Ο.Δ. και στην οποία αναγράφεται ότι οι πωλήσεις στη μία πιτσαρία που διατηρούσε η Εργοδότρια Εταιρεία από τον Σεπτέμβριο του 2012 μειώθηκαν αισθητά, ότι ο Αιτητής απολύθηκε λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών στον τομέα του εστιατορίου της πιτσαρίας και ότι μετά την απόλυση του Αιτητή προσλήφθηκε ένας διανομέας και ένα βοηθός σερβιτόρου με μερική απασχόληση, και (β) αντίγραφα των λογαριασμών των ετήσιων οικονομικών αποτελεσμάτων της Εργοδότριας Εταιρείας από το 2011 μέχρι το 2014 (Δέσμη Εγγράφων Τεκμήριο 16Γ).

(4)Κατάλογος με τα ονόματα των εργοδοτουμένων της Εργοδότριας Εταιρείας (Τεκμήριο 16Δ).

(5)Κατάλογος με τις παροχές που έλαβε ο Αιτητής από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Τεκμήριο 16Ε).

(6)Κατάλογος με τις εργοδοτήσεις του Αιτητή (Τεκμήριο 16ΣΤ).

(7)Σημειώσεις της Εξετάστριας Απαιτήσεων του Ταμείου Πλεονασμού, η οποία εξέτασε την αίτηση του Αιτητή, ημερ. 09/12/2015 (Τεκμήριο 16Ζ) στις οποίες σημειωνόταν (α) ότι δεν υπάρχει δραματική μείωση του κύκλου εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας, (β) ότι υπάρχει πρόσληψη υπαλλήλου σε πανομοιότυπη θέση με αυτή του Αιτητή και (γ) ότι εισηγείται απόρριψη της αίτησης γιατί η απόλυση του Αιτητή δεν οφείλεται σε λόγους πλεονασμού.

(8)Έντυπο υπολογισμού της πληρωμής που θα δικαιούτο ο Αιτητής αν απολυόταν για πραγματικούς λόγους πλεονασμού (Τεκμήριο 16Η).

(9)Επιστολή του Ταμείου Πλεονασμού στον Αιτητή ημερ. 16/12/2015 (Τεκμήριο 16Θ). Σημείωσε ότι από τα στοιχεία του φακέλου εικάζει ότι η Ο.Δ. έστειλε στις 08/12/2015 στο Ταμείο Πλεονασμού το Τεκμήριο 16Γ προς απάντηση ερωτημάτων που της τέθηκαν από τη λειτουργό του Ταμείου που εξέταζε την αίτηση του Αιτητή. Είπε ότι από τα έγγραφα του Τεκμηρίου 16Ε φαίνεται ότι ο Αιτητής αιτήθηκε και έλαβε επίδομα ασθενείας για την περίοδο από 28/04/2015 μέχρι 28/05/2015 και ότι στη συνέχεια υπέβαλε αίτηση για πληρωμή ανεργιακού επιδόματος. Αντεξεταζόμενος σημείωσε ότι από τα στοιχεία του φακέλου φαίνεται ότι η Εργοδότρια Εταιρεία την 01/03/2015 προσέλαβε άτομο που δηλώθηκε στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως σερβιτόρος. Τόνισε ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε άλλο έγγραφο στον φάκελο της αίτησης του Αιτητή πέραν από αυτά που κατέθεσε. Ο Χρ.Μ. κατέθεσε ότι για όσα χρόνια ο Αιτητής εργαζόταν στην Εργοδότρια Εταιρεία είχαν ως οικογένεια οικονομική άνεση και ότι η μοναδική δανειακή υποχρέωση της οικογένειας ήταν το φοιτητικό δάνειο που είχαν λάβει το 2009 για σκοπούς πληρωμής των σπουδών του το οποίο εξοφλείτο από τα ενοίκια που είσπραττε η μητέρα του από καταστήματα που είχε στην ιδιοκτησία της. Ισχυρίστηκε ότι την 01/09/2014 ο Αιτητής του τηλεφώνησε και τον ενημέρωσε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία τον απέλυσε λόγω έλλειψης εργασίας. Υποστήριξε ότι η εν λόγω απόλυση αιφνιδίασε και στεναχώρησε τον πατέρα του και είχε ως συνέπεια την παύση της παρακολούθησης των φροντιστηρίων που παρακολουθούσε η δεκαεξάχρονη τότε αδελφή του. Σημείωσε ότι το 2014 αυτός ήταν ανεξάρτητος οικονομικά. Η Α.Κ. κατέθεσε ότι σύμφωνα με το μηχανογραφικό σύστημα του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ο Αιτητής (α) αιτήθηκε και έλαβε επίδομα ασθενείας για την περίοδο 28/04/2015 μέχρι 28/05/2015 (Τεκμήριο 20) και (β) από τις 02/06/2015 μέχρι 06/09/2016 υπέγραφε ως άνεργος (Τεκμήριο 21). Σημείωσε ότι στο εν λόγω σύστημα φαίνεται ότι η Εργοδότρια Εταιρεία συμπληρώνοντας το ερωτηματολόγιο σχετικά με την αίτηση του Αιτητή για επίδομα ανεργίας ανέγραψε ότι ο λόγος τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή από την Εργοδότρια Εταιρεία ήταν «απόλυση λόγω μείωσης εργασιών». Ο Στ.Δ. κατέθεσε ότι είναι Κύπριος, μόνιμος κάτοικος του Μάντσεστερ Ηνωμένου Βασιλείου και ότι ταξιδεύει πολύ συχνά στην Κύπρο. Ότι όταν έρχεται στην Κύπρο γευματίζει στο Εστιατόριο και ότι έχει δημιουργήσει φιλικές σχέσεις με τους ιδιοκτήτες και το προσωπικό του Εστιατορίου. Ότι τον Αιτητή τον γνώρισε στο Εστιατόριο και ότι με τον καιρό δημιούργησαν φιλικές σχέσεις. Ήταν θέση του ότι αρχές του 2014 σε μια συζήτηση που είχε με τον Αιτητή, ο Αιτητής του είπε ότι έπρεπε να φύγει από την Κύπρο για μια νέα αρχή. Ότι επειδή ο Αιτητής γνώριζε ότι αυτός είχε εστιατόρια Take Away στην Αγγλία και ότι είχε σχέσεις με ιδιοκτήτες άλλων εστιατορίων του ζήτησε να τον βοηθήσει να βρει δουλειά στην Αγγλία. Ότι αυτή η συζήτηση γινόταν κάθε φορά που ερχόταν αυτός στην Κύπρο και πιο συγκεκριμένα, αυτή η συζήτηση με τον Αιτητή έγινε σε τρία ξεχωριστά ταξίδια του στην Κύπρο. Ισχυρίστηκε ότι ρώτησε τον Αιτητή γιατί ήθελε να φύγει από την Κύπρο και ότι αυτός του απάντησε ότι αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα και ότι χρειαζόταν χρήματα. Επίσης ότι του είπε ο Αιτητής ότι θα τον κανονίσει ο Α.Δ. να πάρει χρήματα από το Ταμείο Πλεονασμού τα οποία χρειαζόταν. Ήταν η θέση του ότι ο Αιτητής του παραπονέθηκε ότι προσπαθούσε να πείσει τον Α.Δ. να τον απολύσει για λόγους πλεονασμού αντί να παραιτηθεί ώστε να μπορέσει να πάρει αποζημίωση αλλά ο Α.Δ. αρνιόταν. Ότι αυτός μίλησε με τον Α.Δ. και του είπε αφού είναι σεβαστό το ποσό που θα πάρει ο Αιτητής από το Ταμείο Πλεονασμού ας τον βοηθήσει. Υποστήριξε ότι η συζήτηση περί «εικονικής απόλυσης» του Αιτητή για να λάβει χρήματα από το Ταμείο Πλεονασμού έγινε στην παρουσία αυτού (του Στ.Δ.), του Α.Δ., της Ο.Δ. και άλλων προσώπων που εργάζονταν στο Εστιατόριο. Τόνισε ότι ήταν γνωστή σε αυτόν η επιθυμία του Αιτητή να πείσει τον Α.Δ. να τον απολύσει γι' αυτόν τον σκοπό. Ισχυρίστηκε ότι το καλοκαίρι του 2014 ενημέρωσε τον Αιτητή ότι ένα φιλικό του πρόσωπο, ο κ. Puccini, ο οποίος διατηρούσε Ιταλικό εστιατόριο στο Manchester, μπορούσε να τον προσλάβει στο εστιατόριό του ως σερβιτόρο και του έδωσε τα στοιχεία επικοινωνίας του ώστε να επικοινωνήσει μαζί του. Ότι ο Αιτητής επικοινώνησε με τον κ. Puccini και διευθέτησε να μεταβεί στο Manchester για δουλειά. Ότι αυτός για να βοηθήσει τον Αιτητή του πρότεινε να τον φιλοξενήσει σε ένα από τα δωμάτια που διατηρούσε πάνω από ένα εστιατόριό του μέχρι να εγκατασταθεί στην Αγγλία και να μαζέψει χρήματα. Ότι ο Αιτητής αποδέχτηκε την πρότασή του και καθόλη τη διάρκεια της παραμονής του στην Αγγλία διέμενε σε ένα από τα διαμερίσματά του. Ότι ο Αιτητής εργάστηκε μόνο για 2.5 εβδομάδες στο εστιατόριο Puccini και παραιτήθηκε παραπονούμενος ότι έχει πολλή δουλειά και δεν του αρέσει εκεί η δουλειά. Ότι παρά τις προσπάθειες που έκανε αυτός για να βρει άλλη δουλειά ο Αιτητής, ο Αιτητής προφασιζόμενος διάφορες δικαιολογίες δεν πήγε πουθενά αλλού να εργαστεί. Ότι μετά από κάποιο διάστημα ζήτησε από τον Αιτητή να βοηθά στο εστιατόριό του που βρισκόταν κάτω από το διαμέρισμα που διέμενε και ότι ο Αιτητής κατέβηκε να εργαστεί μόνο μία μέρα και εκείνη την ημέρα ισχυρίστηκε ότι τραυματίστηκε από ένα σάκο πατάτων. Ότι λόγω της στάσης και της συμπεριφοράς που επέδειξε ο Αιτητής από την ημέρα που παραιτήθηκε από το εστιατόριο του κ. Puccini, τον Απρίλιο του 2015 του είπε ότι δεν μπορεί πλέον να διαμένει στο διαμέρισμα και να μην κάνει τίποτε και του πλήρωσε το εισιτήριό του να επιστρέψει στην Κύπρο. Ο Κ.Κ. κατέθεσε ότι είχε φιλικές σχέσεις με τον Αιτητή και ότι δεν ήταν απλώς συνάδελφός του. Ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής για αρκετό καιρό πριν φύγει για Αγγλία του έλεγε ότι θεωρούσε πολύ χαμηλό τον μισθό του και ότι ήθελε να βρει «κάτι καλύτερο για δουλειά». Ότι ο Αιτητής συζητούσε και με πελάτες του Εστιατορίου τα πιο πάνω. Ήταν η θέση του ότι ο Αιτητής του ανέφερε ότι ρώτησε τον Στ.Δ. αν υπάρχει κάποια δουλειά γι' αυτόν στην Αγγλία και ότι ο Στ.Δ. του είπε ότι έχει κάποιους γνωστούς και θα τους ρωτήσει αν χρειάζονται υπάλληλο. Υποστήριξε ότι αυτή η κουβέντα με τον Στ.Δ. έγινε σε δύο - τρεις ξεχωριστές επισκέψεις του Στ.Δ. στο Εστιατόριο «σε διάστημα αρκετών μηνών μέσα στον χρόνο» και ότι ο Αιτητής του μετέφερε το περιεχόμενο των συζητήσεων που είχε με τον Στ.Δ.. Ότι κάποια στιγμή ο Αιτητής του είπε ότι ο Στ.Δ. του βρήκε δουλειά σε ένα εστιατόριο στο Μάντσεστερ στην Αγγλία. Σημείωσε ότι ο Αιτητής του έλεγε συχνά ότι ήθελε ο ίδιος να φύγει, ότι δεν του ανέφερε ποτέ ότι απολύθηκε και ότι του είπε ότι θα φύγει από την εργασία του στο Εστιατόριο επειδή του βρήκε δουλειά ο Στ.Δ. στην Αγγλία όπου υπολόγιζε ότι θα έβγαζε πολλά λεφτά και πως θα σπούδαζε και την κόρη του εκεί. Ότι αυτός ουδέποτε άκουσε ότι ο Αιτητής απολύθηκε. Ανέφερε ότι ενώ θυμάται να γίνονται συζητήσεις με την Ο.Δ. και τον Α.Δ. για το θέμα του πλεονασμού δεν θυμάται συγκεκριμένες λεπτομέρειες ώστε να αναφερθεί σε αυτές τις συζητήσεις. Ότι ο Αιτητής έφυγε για Αγγλία και ότι μετά από λίγους μήνες επέστρεψε στην Κύπρο και ήρθε στο Εστιατόριο όπου μίλησε με την Ο.Δ. και Α.Δ.. Ότι τότε μίλησε και αυτός μαζί του και ο Αιτητής του είπε ότι δεν του βγήκε η δουλειά στην Αγγλία επειδή ήταν δύσκολη και πολλές οι ώρες και ότι είχε χτυπήσει το πόδι του. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι απ' ότι θυμάται «για το πλεονάζον το ζήτησε» ο Αιτητής και ότι γι' αυτό το θέμα συζητούσαν ο Αιτητής με την Ο.Δ. και τον Α.Δ.. Ο Χ.Σ. κατέθεσε ότι εργαζόταν πέντε - έξι ημέρες την εβδομάδα στο Εστιατόριο με τον Αιτητή και ότι είχαν στενή συνεργασία. Ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής του είπε ότι κανόνισε να φύγει για δουλειά στην Αγγλία και ότι του έδειχνε φωτογραφίες του εστιατορίου που θα εργαζόταν από τη σελίδα του εν λόγω εστιατορίου στο Facebook. Ήταν η θέση του ότι ο Αιτητής έλεγε στους υπόλοιπους υπαλλήλους του Εστιατορίου ότι ήθελε να φύγει για Αγγλία και ότι ένας πελάτης θα τον βοηθήσει να βρει δουλειά και θα τον φιλοξενήσει κιόλας. Ανέφερε ότι αυτός γνωρίζει ότι ο Αιτητής μετά που ανακοίνωσε στους ιδιοκτήτες του Εστιατορίου ότι θα φύγει για Αγγλία ζήτησε από αυτούς να τον απολύσουν για να πάρει χρήματα από τον πλεονασμό. Υποστήριξε ότι στις συζητήσεις που είχε αυτός με τον Αιτητή ο Αιτητής αναρωτιόταν αν θα δεχτούν να το πράξουν. Ήταν η θέση του ότι ο Αιτητής τελικά έπεισε τους ιδιοκτήτες του Εστιατορίου και του έδωσαν επιστολή απόλυσης. Αντεξεταζόμενος σημείωσε ότι ο Αιτητής ανακοίνωσε στους ιδιοκτήτες του Εστιατορίου ότι θα φύγει για την Αγγλία πριν τα Χριστούγεννα. Η Ο.Δ. καταθέτοντας ανέφερε ότι περίπου το καλοκαίρι του 2014 ο Αιτητής της ανέφερε ότι επιθυμεί να αποχωρήσει από το Εστιατόριο και πως κάποιος πελάτης του βρήκε δουλειά σε πεντάστερο εστιατόριο στην Αγγλία. Ότι προηγουμένως αυτή είχε διαπιστώσει να συζητιέται στο Εστιατόριο μεταξύ των υπαλλήλων το γεγονός ότι ο Αιτητής ψαχνόταν να φύγει για Αγγλία για κάποιο διάστημα αλλά αυτής προσωπικά της το ανακοίνωσε όταν «έχει ήδη κανονίσει δουλειά στην Αγγλία για να φύγει». Ότι ήταν τότε που της ζήτησε ο Αιτητής ως προσωπική χάρη να τον απολύσουν για λόγους πλεονασμού για να πάρει χρήματα από το Ταμείο Πλεονασμού λέγοντας της ότι είναι κρίμα αφού δούλεψε τόσα χρόνια να χάσει τα χρήματα του πλεονασμού τα οποία τα χρειαζόταν για να βοηθήσει την οικογένειά του. Ισχυρίστηκε ότι αρχικά αυτή αντέδρασε αρνητικά εξηγώντας του ότι δεν δικαιολογείται απόλυσή του για λόγους πλεονασμού. Ότι αυτός επέμενε ζητώντας να τον απολύσουν ώστε να μπορεί να υποβάλει αίτηση στο Ταμείο Πλεονασμού και λέγοντας της ότι αν αυτή δεν γίνει δεκτή δεν θα υπάρχει πρόβλημα. Ότι της ανέφερε τις οικονομικές ανάγκες του και ότι θα έχανε ένα σημαντικό ποσό. Ότι αυτή του είπε ότι θα πρέπει να συζητήσει το θέμα τον Α.Δ.. Ήταν η θέση της ότι ο Α.Δ. ήταν κάθετα αρνητικός αφού δεν ήθελε σε καμία περίπτωση να μπει σε αυτή τη διαδικασία. Ότι ο Α.Δ. της είπε ότι το Ταμείο Πλεονασμού θα ζητήσει οικονομικά και άλλα στοιχεία της Εργοδότριας Εταιρείας και θα φανεί ότι δεν υπάρχει πλεονασμός και ότι θα μπλέξουν και της ζήτησε να πει στον Αιτητή ότι δεν μπορούν να τον απολύσουν. Υποστήριξε ότι μετά που ανέφερε στον Αιτητή ότι δεν μπορούν να τον απολύσουν για λόγους πλεονασμού, ο Αιτητής για αρκετές εβδομάδες πηγαινοερχόταν είτε σε αυτήν είτε στον Α.Δ. και τους παρακαλούσε να τον απολύσουν για να μπορεί να υποβάλει αίτηση στο Ταμείο Πλεονασμού. Ότι αυτής της έλεγε (α) ότι δεν έχουν κάτι να χάσουν, αφού θα πληρώσει το Ταμείο Πλεονασμού και αν το Ταμείο Πλεονασμού δεν δεχτεί την αίτησή του το θέμα θα λήξει εκεί και (β) πως αυτά τα χρήματα θα τον βοηθούσαν πολύ και πως μετά από τόσα χρόνια κοντά τους πρέπει να τον βοηθήσουν. Ότι αυτή επειδή γνώριζε ότι ο Αιτητής αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες αφού (α) ζητούσε σχεδόν κάθε μήνα έναντι από τον μισθό του και (β) πήρε την απόφαση να πάει στο εξωτερικό για μία καλύτερη ζωή όπως έλεγε, πείστηκε στο τέλος από τον Αιτητή να του δώσουν επιστολή απόλυσης και στη συνέχεια αυτή με τη σειρά της έπεισε τον Α.Δ.. Ότι ακολούθως αυτή ετοίμασε το Τεκμήριο 4 όπως της ζήτησε ο Αιτητής το οποίο όμως δεν δόθηκε την 01/09/2014 αλλά λίγες μέρες πριν ο Αιτητής καταθέσει την αίτησή του στο Ταμείο Πλεονασμού. Ότι αυτή υπέγραψε τις απαραίτητες φόρμες και έστειλε τα επιπλέον στοιχεία που της ζητήθηκαν από το Ταμείο Πλεονασμού. Ότι περαιτέρω ετοίμασε και παρέδωσε στον Αιτητή μία συστατική επιστολή στα Αγγλικά που της ζήτησε ο Αιτητής για να πάρει μαζί του στην Αγγλία. Τόνισε ότι ο Αιτητής δεν απολύθηκε με απόφαση της Εργοδότριας Εταιρείας και ότι αυτός ήταν που αποφάσισε να αποχωρήσει από την εργασία του και μετά από αυτή την απόφασή του ζήτησε από την Εργοδότρια Εταιρεία να τον απολύσει εικονικά για να πάρει τα λεφτά από το Ταμείο Πλεονασμού. Ανέφερε ότι δεν θυμάται πότε πληροφορήθηκε ότι η αίτηση του Αιτητή απορρίφθηκε από το Ταμείο Πλεονασμού αλλά όταν έμαθε ότι ο Αιτητής καταχώρησε την Αίτηση και ζητούσε από την Εργοδότρια Εταιρεία αποζημίωση έγινε έξω φρενών. Ότι τόσο αυτή όσο και ο Α.Δ. μίλησαν προσωπικά με τον Αιτητή για την Αίτηση ο οποίος τους επιβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να ζητήσει οτιδήποτε από την Εργοδότρια Εταιρεία και πως έκανε την Αίτηση για να πάρει τα χρήματα από το Ταμείο Πλεονασμού. Υποστήριξε ότι τόσον αυτή όσον και ο Α.Δ. ζήτησαν από τον Αιτητή να τους υπογράψει δήλωση ότι δεν θα έχει απαίτηση εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας και ενώ υποσχόταν ότι θα το πράξει δεν πήγε ποτέ στο Εστιατόριο για να υπογράψει. Αντεξεταζόμενη είπε ότι το Τεκμήριο 4 δόθηκε στον Αιτητή μετά από «πολλά δικά του παρακάλια» και ότι ήταν ο Αιτητής που τους ανέφερε ότι ήθελε να σταματήσει από την εργασία του στις 26/11/

1. Ότι ο Αιτητής ζήτησε να γραφτεί η ημερομηνία 01/09/2014 στο Τεκμήριο 4 ώστε να συμπληρώνεται η περίοδος προειδοποίησης 2.5 μηνών στις 26/11/2014 για να μπορεί να υποβάλει την αίτηση στο Ταμείο Πλεονασμού αμέσως. Ότι το 2014 η Εργοδότρια Εταιρεία είχε κάποια μείωση του κύκλου εργασιών της αλλά δεν ήταν τόσο μεγάλη ώστε να δικαιολογεί πλεονασμό. Ότι δόθηκαν τα Τεκμήρια 7, 8, 16Β και 16Γ στο Ταμείο Πλεονασμού σε διαφορετικά χρονικά σημεία του 2015 και του 2016 για να βοηθήσουν τον Αιτητή ώστε να εγκριθεί η αίτησή του από το Ταμείο Πλεονασμού. Τόνισε ότι ενώ υποβλήθηκε αίτηση στο Ταμείο Πλεονασμού με τον ψεύτικο ισχυρισμό ότι απολύθηκε ο Αιτητής για λόγους πλεονασμού παρουσιάζοντας το Τεκμήριο 4, τα υπόλοιπα στοιχεία που δόθηκαν στο Ταμείο Πλεονασμού δεν ήταν ψεύτικα. Ο Α.Δ. κατέθεσε ότι το καλοκαίρι του 2014 ο Αιτητής τους ανακοίνωσε ότι δέχθηκε πρόταση από ένα τακτικό πελάτη Αγγλοκύπριο που ζούσε στην Αγγλία, τον Στ.Δ., να μεταβεί μόνιμα στην Αγγλία για δουλειά σε ένα εστιατόριο και ότι αποφάσισε να φύγει λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε. Ότι μετά από αυτή την ανακοίνωση του Αιτητή η Ο.Δ. του ανέφερε ότι ο Αιτητής ήθελε να καταθέσει αίτηση στο Ταμείο Πλεονασμού ώστε να πάρει χρήματα από το εν λόγω Ταμείο και πως ζήτησε να τον απολύσει η Εργοδότρια Εταιρεία για λόγους πλεονασμού. Ανέφερε ότι αυτός αρνήθηκε λέγοντας της ότι δεν υπάρχει λόγος να μπουν σε αυτή την διαδικασία αφού θα ζητηθούν στοιχεία που δεν έχουν και ότι δεν θα μπορέσουν να προσλάβουν άλλον για να καλύψουν τη θέση του Αιτητή. Ισχυρίστηκε ότι, επειδή ο Αιτητής εργαζόταν στο Εστιατόριο μέχρι να αποφασίσει πότε θα αποχωρήσει για Αγγλία, όποτε έβλεπε αυτόν και την Ο.Δ. συζητούσε το θέμα του πλεονασμού λέγοντας τους ότι θα έπαιρνε μεγάλο χρηματικό ποσό επειδή εργαζόταν πολλά χρόνια στην Εργοδότρια Εταιρεία και ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν είχε να χάσει κάτι αφού απλώς θα έδινε τα στοιχεία στο Ταμείο Πλεονασμού και ότι αν η αίτησή του απορριπτόταν θα έληγε εκεί το θέμα. Υποστήριξε ότι δέχθηκε πολλές πιέσεις από τον Αιτητή να δεχτεί να τον απολύσει για να καταθέσει την αίτηση στο Ταμείο Πλεονασμού και ότι όσο κόντευε ο καιρός να φύγει για Αγγλία αυτές οι πιέσεις ήταν ακόμα πιο έντονες. Ότι ο Αιτητής του έλεγε ότι χρωστά λεφτά, ότι θέλει να βρει τα πόδια του, ότι έχουν ανάγκη τα παιδιά του και ότι γι' αυτό ξεσηκώνεται να πάει στο εξωτερικό. Ότι ήταν μία ευκαιρία για εκείνον για μία νέα αρχή. Ήταν η θέση του ότι η Ο.Δ. τελικά λυπήθηκε τον Αιτητή και αποφάσισε να τον βοηθήσει και στη συνέχεια έπεισε και αυτόν να του δώσουν το Τεκμήριο
2. Ότι το Τεκμήριο 4 δεν δόθηκε την 01/09/2014 αλλά τον Νοέμβριο του 2014 λίγο πριν φύγει ο Αιτητής για την Αγγλία όταν δέχτηκαν να τον βοηθήσουν να υποβάλει αίτηση στο Ταμείο Πλεονασμού. Είπε ότι ζήτησε από τον Αιτητή να υπογράψει επιστολή ότι δεν έχει καμία απαίτηση από την Εργοδότρια Εταιρεία. Ότι παρόλο που ο Αιτητής υποσχέθηκε ότι θα το πράξει, τελικά δεν υπέγραψε ποτέ τέτοια επιστολή. Ότι τότε αυτό δεν τον ανησύχησε ιδιαίτερα αφού δεν περίμενε ποτέ ότι ο Αιτητής θα απαιτούσε από την Εργοδότρια Εταιρεία αποζημίωση σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης από το Ταμείο Πλεονασμού. Τόνισε ότι ο Αιτητής δεν απολύθηκε με απόφαση της Εργοδότριας Εταιρείας αλλά ότι αυτός αποχώρησε από μόνος από την εργασία του στο Εστιατόριο για να μεταβεί στην Αγγλία. Ανέφερε ότι όταν επέστρεψε ο Αιτητής στην Κύπρο τον Απρίλιο ή τον Μάιο του 2015 ήρθε στο Εστιατόριο και ζήτησε κάποια επιπλέον έγγραφα. Ότι αυτός μόλις έλαβε την Αίτηση επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Αιτητή και του ζήτησε εξηγήσεις για ποιο λόγο ζητούσε αποζημιώσεις από την Εργοδότρια Εταιρεία για παράνομο τερματισμό της εργασίας του. Ότι ο Αιτητής του είπε ότι δεν πρόκειται να απαιτήσει κάτι από την Εργοδότρια Εταιρεία και ότι η δικηγόρος του του ανέφερε ότι είναι απαραίτητο να συμπεριληφθεί η Εργοδότρια Εταιρεία στην Αίτηση για να μπορεί να αμφισβητήσει την απόφαση του Ταμείου Πλεονασμού να απορρίψει την αίτησή του. Ισχυρίστηκε ότι του ζήτησε ξανά να υπογράψει σχετική δήλωση ότι δεν θα έχει απαίτηση από την Εργοδότρια Εταιρεία και πάλι ο Αιτητής υποσχέθηκε ότι θα το πράξει λέγοντας του ότι θα μιλήσει με τη δικηγόρο του για να ετοιμάσει τη δήλωση. Ότι μίλησαν τηλεφωνικώς τέσσερις - πέντε φορές για το θέμα της δήλωσης και στη συνέχεια ο Αιτητής δεν απαντούσε στις κλήσεις του. Ότι όταν τελικά κατάφερε να επικοινωνήσει μαζί του του είπε ότι η δικηγόρος του τον συμβούλεψε να μην υπογράψει μία τέτοια δήλωση και του είπε να μιλήσει απευθείας μαζί της. Ότι όταν κατάφερε να μιλήσει με τη δικηγόρο του αυτή του είπε ότι δεν θα υπογράψει οποιαδήποτε δήλωση ο πελάτης της και ότι θα τα πουν στο Δικαστήριο. Ο Α.Γ. κατέθεσε ότι γνωρίζει πολύ καλά τον Αιτητή καθότι εργάστηκαν μαζί πρώτα σε μια άλλη εταιρεία και μετά στην Εργοδότρια Εταιρεία. Ισχυρίστηκε ότι για αρκετό καιρό πριν φύγει για Αγγλία συχνά ο Αιτητής του έλεγε ότι ήθελε να πάει στην Αγγλία για δουλειά. Ότι κάποια στιγμή ο Αιτητής του είπε ότι του βρήκε δουλειά ένας πελάτης σε εστιατόριο στην Αγγλία. Ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής ουδέποτε του είπε ότι οι ιδιοκτήτες του Εστιατορίου τον απέλυσαν από την εργασία του. Είπε ότι αυτός γνωρίζει ότι οι ιδιοκτήτες της Εργοδότριας Εταιρείας του υπέγραψαν επιστολή για να πάρει χρήματα από το Ταμείο Πλεονασμού αλλά σημείωσε ότι αυτός δεν είχε κάποια ανάμειξη στο τι προηγήθηκε πριν του δώσουν την επιστολή. Τόνισε ότι αυτό που γνωρίζει είναι ότι ο Αιτητής έφυγε από μόνος του με δική του απόφαση να φύγει από το Εστιατόριο. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι το γεγονός ότι ο Αιτητής ήθελε από μόνος του να σταματήσει για να πάει στην Αγγλία το ήξερε από τις συζητήσεις που είχε αυτός με τον Αιτητή ενώ το γεγονός ότι οι ιδιοκτήτες του Εστιατορίου του έδωσαν επιστολή για τον πλεονασμό το άκουσε στο Εστιατόριο από τους ιδιοκτήτες. Ο Γ.Γ. κατέθεσε ότι με την πάροδο των χρόνων ανέπτυξε καλή σχέση με τον Αιτητή. Ισχυρίστηκε ότι αρκετό καιρό πριν φύγει για Αγγλία (περίπου μετά το κούρεμα) έλεγε σε αυτόν προσωπικά ότι ήθελε να πάει στην Αγγλία για δουλειά. Ότι το καλοκαίρι του 2014 ο Αιτητής του είπε ότι ένας πελάτης του Εστιατορίου του βρήκε δουλειά στην Αγγλία και ότι θα έμενε στο Εστιατόριο μέχρι να τελειώσει η σεζόν και μετά θα έφευγε. Ότι μετά από αυτό του ζήτησε να τον βοηθήσει να πείσει τον Α.Δ. να τον απολύσει για να πάρει χρήματα από το Ταμείο Πλεονασμού. Ότι του έλεγε επειδή είναι κρίμα να πάνε χαμένα τα 20 χρόνια της δουλειάς του να πει στον Α.Δ. να του κάνει την χάρη, να μην χάσει τα λεφτά τα οποία είχε ανάγκη. Υποστήριξε ότι αυτός μόνο μία φορά συζήτησε με τον Α.Δ. το αίτημα του Αιτητή ο οποίος του απάντησε «λείψε που το ψυσιηκό να μεν σε εύρει το κρίμα». Ήταν η θέση ότι η Ο.Δ. ήταν αυτή που συνέχισε τις συζητήσεις με τον Α.Δ. για το εν λόγω θέμα. Ότι όταν αυτός ανέφερε στον Αιτητή ότι προσπάθησε αλλά ότι δεν θα ξαναπεί κάτι στον Α.Δ. αυτός του ζήτησε να συνεχίσει τις προσπάθειες με την Ο.Δ.. Ανέφερε ότι ο Αιτητής τον Απρίλιο του 2015 ήρθε στο Εστιατόριο και ζήτησε κάποια έγγραφα από την Ο.Δ.. Ότι τότε ο Αιτητής του είπε ότι επέστρεψε στην Κύπρο γιατί κτύπησε το πόδι του, ότι ο μαγαζάτορας που πήγε ήταν πολύ αυστηρός, ήταν πολλές οι ώρες και δύσκολη η δουλειά. Αντεξεταζόμενος είπε ότι πρώτη φορά βλέπει το Τεκμήριο
3. Είπε ότι εκ των υστέρων έμαθε ότι ο πελάτης που βρήκε δουλειά στον Αιτητή στην Αγγλία ήταν ο Στ.Δ., όταν του το ανέφερε ο Αιτητής με την επιστροφή του από την Αγγλία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Μια εργασιακή σχέση μπορεί να τερματιστεί από τα μέρη της (α) με την απόλυση του εργοδοτουμένου από τον εργοδότη, (β) με την παραίτηση του εργοδοτουμένου από την εργασία του και (γ) μετά από συμφωνία μεταξύ του εργοδότη και του εργοδοτουμένου. Ο μονομερής τερματισμός της εργασιακής σχέσης, είτε από τον εργοδότη είτε από τον εργοδοτούμενο, ασκείται με μονομερή δήλωση βούλησης η οποία μπορεί να εκδηλωθεί με οποιοδήποτε τρόπο γραπτά, προφορικά ή σιωπηρά αρκεί να προκύπτει από αυτή σαφώς και χωρίς αμφιβολία η βούληση του εργοδότη ή του εργοδοτουμένου να τερματίσει την εργασιακή σχέση. Στις περιπτώσεις που ο τερματισμός της εργασιακής σχέσης δεν οφείλεται σε μονομερή καταγγελία της σχέσης από τον εργοδότη ή τον εργοδοτούμενο αλλά είναι το αποτέλεσμα συμφωνίας μεταξύ του εργοδότη και του εργοδοτουμένου τότε δεν υπάρχει απόλυση/τερματισμός της εργασιακής σχέσης που να καλύπτεται από τις πρόνοιες του Νόμου. Ούτε μπορεί ο τερματισμός να θεωρηθεί ότι οφείλεται σε υποβολή οικειοθελούς παραίτησης από τον εργοδοτούμενο[2]. Θεωρείται ότι υπήρξε συναινετική λύση της εργασιακής σχέσης. Σύμφωνα με τις αρχές του εργατικού δικαίου και της νομολογίας, η υποβολή παραίτησης από τον εργοδοτούμενο συνιστά οικειοθελή αποχώρηση στις περιπτώσεις που υποβάλλεται με την ελεύθερη βούληση του εργοδοτουμένου χωρίς την εξάσκηση οποιασδήποτε πίεσης ή απειλής από την εργοδοτική πλευρά[3]. Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος παραιτείται οικειοθελώς από την εργασία του ο εργοδοτούμενος δεν καλύπτεται από τις προστατευτικές διατάξεις του Νόμου και δεν δικαιούται αποζημιώσεις. Όταν αμφισβητείται από τους διαδίκους ο τρόπος τερματισμού της εργασιακής σχέσης το ζήτημα κατά πόσον ένας εργοδοτούμενος έχει παραιτηθεί οικειοθελώς από την εργασία του ή έχει απολυθεί από τον εργοδότη του, είναι θέμα γεγονότων πάνω στα οποία το Δικαστήριο πρέπει να στηριχθεί για να αποφασίσει αφού σταθμίσει όλες τις περιβάλλουσες περιστάσεις. Όπως τέθηκε από τον Sir John Donaldson στην υπόθεση Martin v. Glynwed Distribution Ltd [1983] ICR 511: "Whatever the respective actions of the employer and the employee at the time when the contract of employment is terminated, at the end of the day the questions always remains the same, 'Who really ended the contract of employment?" Στην υπόθεση Γιώργος Αριστείδου ν. R. K. Super Beton Ltd (πιο πάνω) το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι η ύπαρξη επιστολής τερματισμού από μόνη της δεν αποδεικνύει τον τερματισμό της απασχόλησης ενός εργοδοτουμένου και ανέφερε τα πιο κάτω: «Η θέση του δικηγόρου του εφεσείοντα ότι, με την κατάθεση της επιστολής τερματισμού απασχόλησης (Τεκμήριο 1), ο εφεσείων απέδειξε εκείνο που όφειλε να αποδείξει, δηλάδή την απόλυση του, δεν είναι ορθή. Η απόδειξη του τερματισμού της απασχόλησης μπορεί, και πρέπει να γίνεται, όπως έπραξε το πρωτόδικο Δικαστήριο, σε συνδυασμό με την αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας. Το ότι η εργοδότρια απέστειλε στον εφεσείοντα την επιστολή τερματισμού απασχόλησης είναι πραγματικό γεγονός αναμφισβήτητο. Όμως το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε κάθε δικαίωμα, αξιολογώντας την ενώπιον του μαρτυρία στο σύνολο της, να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρξε γνήσιος τερματισμός απασχόλησης. Ότι εκείνο που υπήρξε ήταν σκηνοθεσία τερματισμού.» Στην υπόθεση ΛΥΔΙΑΣ ΣΟΥΡΑΪΛΙΔΟΥ v.
4. KIKIS A. DEMETRIOU PROPERTIES LIMITED,
5. ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ (πιο πάνω) κρίθηκε ότι η εργοδοτούμενη στη βάση του συνόλου της μαρτυρίας που έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν απέδειξε ότι η απασχόλησή της τερματίστηκε μονομερώς από τον εργοδότη της παρά το ότι η μαρτυρία του εργοδότη απορρίφθηκε ως αναξιόπιστη. ΑΝΑΛΥΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Α. Αξιολογώντας το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιόν μας:

(1)Παρατηρούμε ότι η μαρτυρία του Π.Μ. και της Α.Κ. δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή τους. Διευκρίνισαν ποια ήταν η δική τους εμπλοκή σε σχέση με τη μαρτυρία και τα στοιχεία που κατέθεσαν. Και οι δύο απαντούσαν σε όλες τις ερωτήσεις που τους υποβλήθηκαν και έδωσαν όλες τις επεξηγήσεις που τους ζητήθηκαν. Οι θέσεις τους βασίζονταν στα γραπτά τεκμήρια που κατέθεσαν. Κρίνεται πως πρόκειται για μάρτυρες οι οποίοι δεν είχαν προσωπικό συμφέρον από την υπόθεση και ότι μοναδικό σκοπό είχαν να δώσουν στο Δικαστήριο τα στοιχεία που βρίσκονταν σε γνώση τους εξ' αιτίας της θέσης και των καθηκόντων τους. Συνακόλουθα δεχόμαστε τη μαρτυρία τους ως αξιόπιστη και ως εκ τούτου αποτελούν ευρήματά μας ότι (α) στον φάκελο που αφορούσε την αίτηση του Αιτητή στο Ταμείο Πλεονασμού για πληρωμή λόγω απόλυσης που οφείλεται σε λόγους πλεονασμού υπάρχουν τα έγγραφα τα οποία κατέθεσε ο Π.Μ. και (β) στο ηλεκτρονικό αρχείο των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων υπάρχουν τα στοιχεία στα οποία αναφέρθηκε η Α.Κ.. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι:

(1)Η Εργοδότρια Εταιρεία απέστειλε στις 13/02/2015 και 08/12/2015 στο Ταμείο Πλεονασμού έγγραφα (Τεκμήρια 16Β και 7) στα οποία ανέγραφε ότι απέλυσε τον Αιτητή λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών της καθώς και έγγραφα προς υποστήριξη του ισχυρισμού της για μείωση του κύκλου εργασιών της.

(2)Ο Αιτητής από τις 28/04/2015 μέχρι τις 28/05/2015 αιτήθηκε και έλαβε επίδομα ασθενείας λόγω θλάσης δεξιού τετρακέφαλου μυός (βλ. Τεκμήριο 21).

(3)Ο Αιτητής από τις 02/06/2015 μέχρι τις 06/09/2016 υπέγραφε ως άνεργος και αιτείτο επίδομα ανεργίας (βλ. Τεκμήριο 21).

(4)Η Εργοδότρια Εταιρεία στις 14/07/2015 απέστειλε στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων ερωτηματολόγιο σχετικά με την αίτηση του Αιτητή για καταβολή επιδόματος ανεργίας στο οποίο ανέγραψε ότι ο Αιτητής απολύθηκε λόγω μείωσης των εργασιών της (βλ. Τεκμήριο 21).

(2)Δεν αμφισβητήθηκε η ύπαρξη (α) της επιστολής της Εργοδότριας Εταιρείας ημερ. 20/01/2016 (Τεκμήριο 7) και (β) η βεβαίωση του εξωτερικού ελεγκτή της Εργοδότριας Εταιρείας ημερ. 18/01/2016 (Τεκμήριο 8). Β.

(1)Σε σχέση με την υπόλοιπη μαρτυρία που προσκόμισε η πλευρά του Αιτητή σημειώνουμε τα πιο κάτω: (α) Κατά την αντεξέτασή του ο Αιτητής ερωτώμενος σχετικά με τους ισχυρισμούς του αναφορικά με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα την 01/09/2014, είπε απλώς ότι ξαφνιάστηκε όταν του δόθηκε το Τεκμήριο 4 γιατί ως παλιός υπάλληλος δεν το περίμενε. Δεν ανέφερε οτιδήποτε άλλο και όταν ερωτήθηκε ειδικά πώς αντέδρασε, απάντησε ότι αιφνιδιάστηκε επειδή «δεν το περίμενε». Στη συνέχεια στην ερώτηση αν συζήτησε το γεγονός της απόλυσής του με τον Α.Δ. απάντησε «όχι πριν, δεν το περίμενα». Ακολούθως ερωτώμενος κατά πόσον

(1)συζήτησε οτιδήποτε με τον Α.Δ.,

(2)ρώτησε τον Α.Δ. για ποιο λόγο να απολυθεί αυτός μετά από τόσα χρόνια υπηρεσίας και

(3)αντέδρασε με κάποιον τρόπο στην απόλυσή του, απάντησε λέγοντας μονολεκτικά «όχι». Οι εν λόγω απαντήσεις του Αιτητή μας προβληματίζουν καθότι δεν μας φαίνεται φυσικό ένας υπάλληλος με υπηρεσία 20 χρόνων να απολύεται ξαφνικά από τον εργοδότη του χωρίς να το περιμένει και να μην συζητά κάτι με τον εργοδότη του κατά την παράδοση σ' αυτόν της επιστολής απόλυσής του. (β) Ο Αιτητής όταν ρωτήθηκε τι προσπάθειες έκανε να βρει άλλη δουλειά μετά την 01/09/2014, απάντησε γενικά και αόριστα ότι είχε πολλούς φίλους που του σύστηναν «το ένα, το άλλο» και του έλεγαν να πάει «ποτζεί» και «ποδά σε διάφορους τόπους» και όταν του ζητήθηκε κάποιο παράδειγμα, απάντησε με υπεκφυγές αφού είπε «παλιά δούλευα σε ξενοδοχεία, σε εστιατόρια άλλα, είχα δική μου δουλειά, είχα πολλούς γνωστούς και μου έλεγαν εάν θέλεις πήγαινε τζιαμέ θέλουν υπαλλήλους, έπαιρνα κάποιες ιδέες». Είπε ότι μίλησε με τον Στ. Δ. μια μέρα «που ήταν μετά φυσικά την απόλυση, 01/09 την επιστολή που μου έδωσαν, πήγαμε σε ξεχωριστό χώρο και μου είπε» για τον κ. Puccini ο οποίος έψαχνε υπεύθυνο εστιατορίου και του έδωσε το e-mail του κ. Puccini. Υποστήριξε ότι ο Στ.Δ. ήταν στην Κύπρο όταν του δόθηκε η επιστολή απόλυσής του από την Εργοδότρια Εταιρεία και τον συνάντησε σε ένα άλλο εστιατόριο και όχι στο Εστιατόριο. Ότι μετά από την πιο πάνω σύσταση του Στ.Δ. επικοινώνησε με e-mail με τον κ. Puccini ο οποίος του ζήτησε να πάει στην Αγγλία ώστε πρώτα να τον δει και να τον δοκιμάσει πριν τον προσλάβει ως υπεύθυνο εστιατορίου και τον ρώτησε πότε μπορεί να πάει στην Αγγλία. Ότι αυτός του είπε ότι θα πάει μόλις βρει φτηνό αεροπορικό εισιτήριο. Ότι όταν στις 12/09/2014 βρήκε φτηνό αεροπορικό εισιτήριο για τις 29/11/2014 το έκλεισε. Μας δημιουργείται η εύλογη, κατά την κρίση μας, απορία για ποιο λόγο ο Αιτητής ο οποίος όπως κατέθεσε ήταν μόνιμα εγκατεστημένος στην Κύπρο με την οικογένειά του χωρίς οποιαδήποτε προβλήματα μέσα σε 11 μέρες από την, κατ' ισχυρισμό, ξαφνική ανακοίνωση της απόλυσής του, η οποία απόλυση θα λάμβανε χώρα 2.5 μήνες μετά την εν λόγω ανακοίνωση, να κλείσει αεροπορικό εισιτήριο να πάει στην Αγγλία για μια δουλειά, η οποία όπως είπε «δεν ήταν κανονισμένη», χωρίς να περιμένει να δει αν θα κατάφερνε να βρει άλλη κατάλληλη απασχόληση στην Κύπρο μέχρι τις 26/11/2014 που ήταν η τελευταία μέρα της απασχόλησής του στην Εργοδότρια Εταιρεία και χωρίς να εξετάσει το ζήτημα κατά πόσον θα μπορούσε να επιβιώσει οικονομικά μέχρι να βρει άλλη κατάλληλη εργασία στην Κύπρο με τη λήψη επιδόματος ανεργίας. Σε ερώτηση της δικηγόρου της Εργοδότριας Εταιρείας κατά πόσον αναμένει να γίνει πιστευτός από το Δικαστήριο ότι μέσα σε 11 μέρες αποφάσισε, επειδή έψαξε και δεν βρήκε δουλειά στην Κύπρο, να πάει στην Αγγλία σε μια άγνωστη θέση εργασίας με ένα άγνωστο μισθό και να αφήσει την οικογένειά του πίσω, τη στιγμή που δεν είχε κανένα λόγο να φύγει από την Κύπρο αντί να απαντήσει επί της ουσίας της ερώτησης απάντησε γιατί να μην γίνει πιστευτός αφού με την τεχνολογία σήμερα μπορεί κάποιος να κάνει τα πάντα. Ο Αιτητής στην κυρίως εξέτασή του είπε ότι στις 29/11/2014 συμφώνησε με τον κ. Puccini όπως τον εργοδοτήσει στη θέση του σερβιτόρου από τις 02/12/2014 (κατά την αντεξέτασή του διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι ο κ. Puccini τον δοκίμασε μια εβδομάδα, του είπε οκ αλλά δεν τον πήρε ως υπεύθυνο εστιατορίου αλλά ως σερβιτόρο και «για κάτι άλλες δουλειές» (να του καθαρίζει το μαγαζί και να του κατεβάζει πράγματα από το βαν που έφερνε για το εστιατόριο)) με μισθό £295,50 εβδομαδιαίως (σημειώνουμε ότι σε άλλο σημείο της αντεξέτασής του για πρώτη φορά, γενικά και αόριστα χωρίς οποιαδήποτε άλλη αναφορά ή διευκρίνιση, είπε ότι συμφώνησε με τον κ. Puccini να του δίνει ένα μισθό αλλά μετά ο κ. Puccini του έδωσε άλλο μισθό). Περαιτέρω ο Αιτητής στην κυρίως εξέτασή του είπε ότι συμφώνησε με τον κ. Puccini ότι ο μισθός του θα πληρωνόταν στο τέλος της κάθε εβδομάδας που θα εργαζόταν. Ότι στις 09/12/2014 ο κ. Puccini του ανέφερε ότι για τις πρώτες μέρες που εργάστηκε (δηλαδή από 02/12/2014 μέχρι 09/12/2014) δεν θα πληρωνόταν και εξαιτίας αυτής της εξέλιξης υποχρεώθηκε να αλλάξει το αεροπορικό εισιτήριο που είχε κρατήσει για την επιστροφή του στην Κύπρο για τις 09/12/2014. Ότι στο εστιατόριο του κ. Puccini εργάστηκε μέχρι τις 26/12/2014, ημερομηνία κατά την οποία παραιτήθηκε για τον λόγο ότι ο κ. Puccini τον εκμεταλλευόταν και αντί για σερβιτόρος του ζητούσε να καθαρίζει το εστιατόριο και να ξεφορτώνει υλικά για το εστιατόριό του (ενώ προηγουμένως είπε ότι ο κ. Puccini «τον πήρε και για κάτι άλλες δουλειές» που ήταν να καθαρίζει το εστιατόριο και να ξεφορτώνει υλικά). Κατ' αρχάς, ο Αιτητής δεν μας διευκρίνισε για ποια ημερομηνία άλλαξε το αεροπορικό εισιτήριό του για την επιστροφή του στην Κύπρο. Περαιτέρω διερωτόμαστε για ποιο λόγο εφόσον ο σκοπός που πήγε στην Αγγλία ήταν όπως είπε «για δοκιμαστικό» στο εστιατόριο του κ. Puccini, όταν παραιτήθηκε από την εργασία του στον κ. Puccini δεν επέστρεψε στην Κύπρο αλλά παρέμεινε στην Αγγλία εξαρτώμενος από την καλοσύνη του Στ.Δ. που του παρείχε δωρεάν φαγητό και διαμονή σε ένα δωμάτιο μεγέθους ενός μέτρου επί ενάμιση μέτρου, ψάχνοντας για άλλη εργασία μέχρι και τα μέσα Μαρτίου 2015 που αναγκάστηκε να αποδεχτεί μια εργασία για ελάχιστες ώρες που του πρόσφερε ο Στ.Δ. ώστε «να μείνει ζωντανός που λαλεί ο λος». Πέραν τούτου, ο Αιτητής αντεξεταζόμενος είπε ότι ο κ. Puccini πλήρωνε κάθε Παρασκευή και όταν ήρθε η Παρασκευή μετά τις 02/12/2014 ο κ. Puccini του είπε ότι δεν θα τον πληρώσει την πρώτη εβδομάδα και ότι τα χρήματα του μισθού του «θα έμεναν μέσα» (κατά την επανεξέτασή του είπε ότι τα χρήματα της πρώτης εβδομάδας τα κρατούν «για να σε πληρώσουν μετά» χωρίς να δώσει άλλη διευκρίνιση). Δεν μας ανέφερε με σαφήνεια κατά πόσον πληρώθηκε ή όχι τον μισθό του για την πρώτη εβδομάδα που ισχυρίστηκε ότι εργάστηκε στον κ. Puccini όταν παραιτήθηκε στις 26/12/2014. Παρατηρούμε ότι οι 02/12/2014 και 09/12/2014 ήταν Τρίτες και ότι οι ημέρες που πληρώθηκε ο Αιτητής με βάση τα Τεκμήρια 10Α, 10Β και 10Γ ήταν Παρασκευές, άρα ο ισχυρισμός του ότι στις 09/12/2014 μέρα Παρασκευή του είπε ο κ. Puccini ότι δεν θα τον πληρώσει δεν ευσταθεί. Από τα Τεκμήρια 10Α, 10Β και 10Γ φαίνεται ότι ο Αιτητής εργάστηκε μόνο 2.5 εβδομάδες στο εστιατόριο του κ. Puccini (σημειώνουμε ότι και η δικηγόρος του Αιτητή αντεξετάζοντας τους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας τους υπέβαλε ότι ο Αιτητής εργάστηκε στο εστιατόριο του κ. Puccini για 2.5 εβδομάδες) γεγονός που δεν συνάδει με τις θέσεις του Αιτητή ότι εργάστηκε στο εστιατόριο του κ. Puccini από τις 02/12/2014 μέχρι τις 26/12/2014 και ότι τα λεφτά της πρώτης εβδομάδας θα τα πληρωνόταν μετά. Και εξηγούμε. Από τα Τεκμήρια 10Α, 10Β και 10Γ φαίνεται ότι ο Αιτητής πληρώθηκε για τις εβδομάδες 05/12/2014 - 12/12/2014, 12/12/2014 - 19/12/2014 και 19/12/2014 - 26/12/2014 για εργασία 2.5 εβδομάδων, γεγονός που δεικνύει ότι

(1)στην περίπτωση που ο Αιτητής εργάστηκε στον κ. Puccini από τις 02/12/2014, δεν πληρώθηκε μόνο για τρεις μέρες (την περίοδο 02/12/2014 - 04/12/2014) και όχι για μια εβδομάδα και

(2)στην περίπτωση που ο Αιτητής εργάστηκε στον κ. Puccini από τις 02/12/2014 και πληρώθηκε στις 26/12/2014 την πρώτη εβδομάδα που εργάστηκε, ο Αιτητής δεν παραιτήθηκε στις 26/12/2014 αλλά νωρίτερα. Μας ξενίζει ιδιαίτερα το γεγονός ότι όλα τα έγγραφα που κατέθεσε ο Αιτητής δεικνύουν την ημερομηνία τερματισμού της απασχόλησής του στο εστιατόριο του κ. Puccini αλλά όχι την ημερομηνία πρόσληψής του. (γ) (

1. i)Ερωτώμενος κατά την αντεξέτασή του ποια ήταν η διευθέτηση που έκανε με τον Στ.Δ. σε σχέση με τη διαμονή του σε δωμάτιο ιδιοκτησίας του Στ.Δ. και πιο συγκεκριμένα, αν αυτή θα ήταν μόνιμη ή δωρεάν μέχρι να ξεκινήσει να δουλεύει και να βρει ένα δικό του χώρο τον οποίο θα πληρώνει, απάντησε με υπεκφυγές. Αρχικά είπε ότι ο Στ.Δ. «προσφέρθηκε, μου έδωσε ένα δωμάτιο για να μπορέσω να μεινίσκω κάπου τέλος πάντων, μέχρι που πήγα στον Puccini, ο Puccini με δοκίμασε μια εβδομάδα, είπε μου οκ, αλλά δεν με πήρε σαν διευθυντή του εστιατορίου, με πήρε σαν σερβιτόρο και κάτι άλλες δουλειές ..». Στη συνέχεια, όταν του υποβλήθηκε ξανά η ίδια ερώτηση, απάντησε ότι ήταν η καλοσύνη του ανθρώπου, ότι υπάρχουν και καλοί άνθρωποι και ότι ήθελε να τον βοηθήσει ο άνθρωπος. Ακολούθως σε υποβολή ότι ο Στ.Δ. του παραχώρησε το δωμάτιο προσωρινά μέχρι να αρχίσει δουλειά και να βρει τον δικό του χώρο απάντησε ότι ο Στ.Δ. του έδωσε το δωμάτιο για να μένει και του είπε ότι σε περίπτωση που δεν βρει δουλειά μπορεί να τον βάλει σε ένα από τα εστιατόριά του (σημειώνουμε ότι σε ένα άλλο σημείο της μαρτυρίας του είπε ότι ο Στ.Δ. του ανέφερε ότι αυτός δεν έχει θέση εργασίας σε ένα από τα εστιατόριά του να του προσφέρει). (
2. ii)Ενώ στην κυρίως εξέτασή του ο Αιτητής ανέφερε ότι ο Στ.Δ. περί τα μέσα Μαρτίου του 2015 του ανέφερε ότι προέκυψε μια ελεύθερη θέση εργασίας σε ένα από τα εστιατόριά του αλλά δεν πρόλαβε να εργαστεί στον Στ.Δ. καθότι στις 22/03/2015 τραυματίστηκε και δεν μπορούσε να περπατήσει, κατά την αντεξέτασή του είπε ότι ο Στ.Δ. «έδειχνε» να ήθελε να τον ξεφορτωθεί γιατί τον πήρε σε ένα κουμπάρο του που είχε φισιάδικο να πάει να δουλέψει αλλά δεν του έδινε εργασία στα δικά του, το γιατί αυτός δεν το ξέρει και μετά του έδωσε εργασία σε ένα μαγαζί του και ότι όντως πήγε σε ένα μαγαζί του Στ.Δ. όπου ο Στ.Δ. τον έβαλε να καθαρίζει και να ψήνει πατάτες, να αλευρώνει το ψάρι, να δουλεύει εκεί στον γύρο και τα hamburger που είχε εκεί και δούλευε 3-4 ώρες βοηθώντας τους ανθρώπους εκεί. Επίσης σε άλλο σημείο της αντεξέτασής του είπε ότι τη μέρα που τραυματίστηκε στο μαγαζί του Στ.Δ. δεν εργαζόταν αλλά πήγε να βοηθήσει τον υπάλληλο του Στ.Δ. που δεν έπιανε off την Κυριακή να καθαρίσει τις πατάτες. (δ) Στην κυρίως εξέτασή του είπε ότι η Ο.Δ. του έδωσε στις 20/01/2016 τα Τεκμήρια 7 και 8 σημειώνοντας ότι το Τεκμήριο 7 του δόθηκε ως απόδειξη ότι η Εργοδότρια Εταιρεία επικοινώνησε με το Ταμείο Πλεονασμού. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με το Τεκμήριο 7 είπε ότι το ζήτησε αυτός από την Ο.Δ. για να του δείξει ότι το έστειλε στο Ταμείο Πλεονασμού (το οποίο ζητούσε έξτρα χαρτιά γιατί ήταν ελλιπή τα στοιχεία που έστειλε η Εργοδότρια Εταιρεία όπως τον ενημέρωσαν από το Ταμείο Πλεονασμού) αλλά δεν ξέρει αν όντως η Ο.Δ. το έστειλε στο Ταμείο Πλεονασμού. Στη συνέχεια διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι ρώτησε την Ο.Δ. αν υπήρχε κάποια επαφή με το Ταμείο Πλεονασμού και αυτή του είπε ότι έστειλε το Τεκμήριο 7. Σε ότι αφορά το Τεκμήριο 8 κατά την αντεξέτασή του είπε ότι δεν ξέρει για ποιο σκοπό του το έδωσε η Ο.Δ. και ότι αυτός «πήρε ότι χαρτιά» του έδωσε η Ο.Δ.. Ακολούθως είπε ότι δεν ξέρει γιατί του έδωσε η Ο.Δ. τα Τεκμήρια 7 και 8 και στη συνέχεια ανασκεύασε λέγοντας ότι όταν αυτός ρώτησε την Ο.Δ. αν είχε επικοινωνία με το Ταμείο Πλεονασμού η Ο.Δ. του είπε ότι έστειλε αυτά τα δύο χαρτιά και του έδωσε τα Τεκμήρια 7 και 8. Ο Αιτητής δεν ανέφερε τι έλαβε χώρα από τη μέρα που έλαβε τα Τεκμήρια 7 και 8 από την Ο.Δ. μέχρι την καταχώρηση της Αίτησης, γεγονός που δεν μας φαίνεται φυσικό. Εφόσον αυτός επικοινώνησε με το Ταμείο Πλεονασμού (μετά που έλαβε γνώση για την απόρριψη της αίτησής του) το οποίο τον ενημέρωσε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία απέστειλε ελλιπή στοιχεία στο Ταμείο Πλεονασμού και μετά από αυτό

(1)ο Α.Δ. τον διαβεβαίωσε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία θα στείλει όλα τα στοιχεία στο Ταμείο Πλεονασμού και

(2)η Ο.Δ. του έδωσε τα Τεκμήρια 7 και 8 για να του δείξει ότι τα έστειλε στο Ταμείο Πλεονασμού μετά την απόρριψη της αίτησής του, διερωτόμαστε για ποιο λόγο ο Αιτητής καταχώρησε την Αίτηση χωρίς να επικοινωνήσει ξανά με το Ταμείο Πλεονασμού για να ενημερωθεί αν η Εργοδότρια Εταιρεία απέστειλε όλα τα στοιχεία και αν αυτά είναι ικανοποιητικά ώστε να αναθεωρηθεί η απορριπτική απόφαση του Ταμείου Πλεονασμού. Κατά τη γνώμη μας κάποιος στη θέση του Αιτητή, υπό τις περιστάσεις που έθεσε αυτός ενώπιόν μας, θα ανέφερε ότι προέβηκε σε κάποια ενέργεια ώστε να διαπιστώσει κατά πόσον τα Τεκμήρια 7 και 8 εξετάστηκαν από το Ταμείο Πλεονασμού προτού καταχωρήσει την Αίτηση. (ε) Ενώ στην κυρίως εξέτασή του δεν ανέφερε ότι πριν την επίδοση της Αίτησης στην Εργοδότρια Εταιρεία είχε οποιοδήποτε ζήτημα ή συζήτηση με τον Α.Δ. σχετικά με τον τερματισμό της απασχόλησής του από την Εργοδότρια Εταιρεία για λόγους πλεονασμού, αντεξεταζόμενος είπε ότι ο Α.Δ. τον πήρε τηλέφωνο του 2016 και του ζητούσε να υπογράψει χαρτί ότι δεν έχει απαίτηση από την Εργοδότρια Εταιρεία όταν έβαλε και δικηγόρο που του συνέστησε ο Α.Δ. λέγοντας του με ειρωνεία «εάν θέλεις βάλε και δικηγόρο» (αφήνοντας να νοηθεί ότι μίλησε με τον Α.Δ. πριν διορίσει δικηγόρο). Δεν μας φαίνεται φυσικό το γεγονός ότι ο Αιτητής είπε απλώς γενικά και αόριστα ότι του είπε κάτι τέτοιο ο Α.Δ. με ειρωνεία χωρίς να θέσει το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν μια τέτοια συζήτηση και τον λόγο που του είπε ο Α.Δ. κάτι τέτοιο. Περαιτέρω δεν μας ανέφερε για ποιο λόγο και πότε πήγε και ρώτησε στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις για τα δικαιώματά του και πότε έμαθε αυτός ότι αν υπέγραφε το χαρτί που του ζητούσε ο Α.Δ. θα έχανε τα δικαιώματά του για τον παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του. (στ) Ενώ ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι επειδή η Εργοδότρια Εταιρεία καθυστερούσε να του καταβάλει τον μηνιαίο μισθό του, καθότι γινόταν 7 ή 8 του μηνός για να πληρωθεί, ζητούσε και έπαιρνε ένα ποσό προκαταβολικά έναντι του μισθού του για να πληρώσει τους λογαριασμούς, ο Χρ. Μ., σε υποβολή ότι ο πατέρας του είπε ότι για να πληρωθούν οι λογαριασμοί ζητούσε να πληρωθεί έναντι του μισθού του, απάντησε ότι αυτό δεν ισχύει. Ούτε ο Αιτητής ούτε ο Χρ.Μ. έθεσαν ενώπιόν μας οποιαδήποτε στοιχεία που να στηρίζουν τη θέση τους ότι η κόρη του Αιτητή τον Δεκέμβριο του 2014 αναγκάστηκε λόγω της απόλυσης του Αιτητή να σταματήσει τα φροντιστήρια που παρακολουθούσε. Ούτε μας έδωσαν μια πειστική και σαφή εξήγηση για ποιο λόγο ενώ ως οικογένεια δεν αντιμετώπιζαν οποιοδήποτε οικονομικό πρόβλημα πριν την απόλυση του Αιτητή και ο Αιτητής τον Δεκέμβριο του 2014 εργαζόταν στην Αγγλία προέκυψε αμέσως η ανάγκη να σταματήσει η κόρη του Αιτητή τα φροντιστήρια της τον Δεκέμβριο του 2014. Ο Χρ. Μ. ερωτώμενος σχετικά απαντούσε γενικά με επιχειρήματα χωρίς να θέσει ενώπιόν μας συγκεκριμένο υπόβαθρο γεγονότων που να στηρίζει το σύνολο των οικονομικών περιστάσεων της οικογένειάς του.

(2)Σε αυτό το σημείο θα ήταν παράλειψή μας να μην σημειώσουμε ότι οι υποβολές της δικηγόρου του Αιτητή στους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας ότι (α) η Εργοδότρια Εταιρεία είχε «στοχοποιήσει» τον Αιτητή λόγω των μειώσεων στο μισθό του το 2013 και το 2014 και της αποστολής σε αυτόν το 1997 του Τεκμηρίου 25 - γραπτή παρατήρηση/προειδοποίηση από την Εργοδότρια Εταιρεία (ο Αιτητής στην κυρίως εξέτασή του είπε ότι ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε παρατήρηση ή επίπληξη από την Εργοδότρια Εταιρεία αναφορικά με την εκτέλεση των καθηκόντων του και η Εργοδότρια Εταιρεία έδειχνε να είναι πάντα ικανοποιημένη από τον τρόπο που εκτελούσε τα καθήκοντά του), (β) ο Α.Δ. γνώρισε τον Στ.Δ. μετά το 2016 μέσω του Κ.Κ., (γ) η Εργοδότρια Εταιρεία απέλυσε τον Γιώργο/Γιούρι, τον Ανδρέα Παρασκευά και τη γυναίκα του Κ.Κ. και (δ) η Εργοδότρια Εταιρεία απέλυσε τον κ. Μίκυ γιατί αγόρασε πίτσα από ανταγωνιστή της Εργοδότριας Εταιρείας, παρέμειναν μετέωρες και αναπόδεικτες εφόσον δεν έγιναν αποδεκτές από τους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας και δεν προσφέρθηκε τέτοια μαρτυρία από την πλευρά του Αιτητή (βλ. Στέγη Ευγηρίας «Αρχάγγελος Μιχαήλ» Καϊμακλίου ν. Αργυρίδου, Πολιτική Έφεση Αρ. 32/2014, ημερ. 29/09/2021, ECLI:CY:AD:2021:A430). Περαιτέρω δεν μπορούμε να αντιληφθούμε για ποιο λόγο οι υποβολές που αφορούσαν τον τερματισμό της εργασιακής σχέσης της συζύγου του Κ.Κ. με την Εργοδότρια Εταιρεία και τη μεσολάβηση του Κ.Κ. μετά το 2016 ώστε ο Α.Δ. να γνωρίσει τον Στ.Δ. δεν υποβλήθηκαν από τη δικηγόρο του Αιτητή στον Κ.Κ..

(3)Kρίνουμε ότι τα στοιχεία που εντοπίσαμε στην προφορική μαρτυρία του Αιτητή και του Χρ.Μ. και τα αναφέρουμε πιο πάνω, δημιουργούν σοβαρές αδυναμίες στην εκδοχή της πλευράς του Αιτητή αλλά και στο να αφήσουν θετική εικόνα στο Δικαστήριο ο Αιτητής και ο Χρ.Μ.. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της προφορικής μαρτυρίας που έθεσαν ενώπιόν μας, είμαστε της γνώμης ότι, παρά την ύπαρξη των Τεκμηρίων 4, 7, 16Β, 16Γ και 21 που τείνουν να υποστηρίξουν την εκδοχή του Αιτητή, η μαρτυρία του Αιτητή και του Χρ.Μ. σχετικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η εργασιακή σχέση του Αιτητή με την Εργοδότρια Εταιρεία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως αξιόπιστη και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Γ. Σε ότι αφορά τη μαρτυρία που προσκόμισε η Εργοδότρια Εταιρεία παρατηρούμε τα πιο κάτω:

(1)Η δικηγόρος του Αιτητή αντεξέταζε τον Στ.Δ. πέραν των τριών ωρών. Δεν διαπιστώσαμε κατά τη διάρκεια της προφορικής μαρτυρίας του Στ.Δ. ότι ο Στ.Δ. δεν μπορούσε να εκφραστεί με επάρκεια στην ελληνική γλώσσα παρά

(1)τη μικρή δυσκολία που είχε κατά την ανάγνωση της γραπτής δήλωσής του κατά την κυρίως εξέτασή του και

(2)το ότι κατά την αντεξέτασή του (α) φάνηκε ότι δεν γνώριζε τι σημαίνει η λέξη «εμπλοκή» που αναγραφόταν στη γραπτή δήλωσή του και (β) αναφερόταν σε «ταμείο προνοίας» αντί σε «ταμείο πλεονασμού». Ο Στ.Δ. ήταν σταθερός και πειστικός στις αναφορές του σχετικά με τις σχέσεις του με τον Αιτητή και τον Α.Δ., με το ότι ο Αιτητής του ζήτησε τέλη του 2013 - αρχές του 2014 να τον βοηθήσει να βρει εργασία στην Αγγλία, με το ότι αυτός έρχεται 3 - 4 φορές τον χρόνο στην Κύπρο, με το ότι είχε συζητήσεις με τον Αιτητή σχετικά με την παράκληση του Αιτητή να του βρει εργασία στην Αγγλία σε τρεις διαφορετικές επισκέψεις του στην Κύπρο και με το ότι έφερε σε επαφή τον Αιτητή με τον κ. Puccini. Αντέκρουσε με πειστικότητα, σταθερότητα και σαφήνεια τις υποβολές της δικηγόρου του Αιτητή ότι οι σχέσεις του με τον Αιτητή ήταν απλώς τυπικές και όχι φιλικές, ότι ο κ. Puccini υποσχέθηκε στον Αιτητή ότι θα τον προσελάμβανε ως υπεύθυνο εστιατορίου και επειδή δεν τήρησε την πιο πάνω υπόσχεσή του ο Αιτητής αναγκάστηκε να παραιτηθεί και ότι τα χρήματα για την πληρωμή του αεροπορικού εισιτηρίου για την επιστροφή του Αιτητή στην Κύπρο τα έστειλε η σύζυγος του Αιτητή. Σε αυτό το σημείο σημειώνουμε ότι οι πιο πάνω αναφερόμενες υποβολές της δικηγόρου του Αιτητή στον Στ.Δ. είναι σε πλήρη διάσταση με τις θέσεις που προέβαλε ο Αιτητής κατά την ένορκη μαρτυρία του αφού ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι είχε φιλικές σχέσεις με τον Στ.Δ., ότι ο κ. Puccini ήθελε να τον δει πριν τον προσλάβει ως υπεύθυνο εστιατορίου, ότι συμφώνησε με τον κ. Puccini να τον προσλάβει ως σερβιτόρο και ότι το αεροπορικό εισιτήριο για την επιστροφή του στην Κύπρο «του το έκοψε» ο Στ.Δ.. Περαιτέρω δεν μπορούμε να αντιληφθούμε πώς γίνεται οι σχέσεις του Αιτητή με τον Στ.Δ. να είναι απλώς τυπικές (ως ήταν η υποβολή της δικηγόρου του Αιτητή στον Στ.Δ.) και ο Στ.Δ., όχι μόνο να συστήσει τον Αιτητή στον κ. Puccini, αλλά (α) να τον παραλάβει από το αεροδρόμιο στο Manchester και να τον πάρει με το αυτοκίνητό του στο εστιατόριο του κ. Puccini και (β) να του προσφέρει χώρο διαμονής μέχρι να μπορέσει να βρει δικό του χώρο διαμονής χωρίς να ζητήσει οποιαδήποτε αμοιβή. Παρατηρούμε όμως ότι ο Στ.Δ. (α) ενώ στη γραπτή δήλωσή του αναφέρθηκε σε συζήτηση περί «εικονικής» απόλυσης του Αιτητή, όταν ερωτήθηκε κατά την αντεξέτασή του σε δύο διαφορετικές δικασίμους για την εν λόγω αναφορά του είπε ότι δεν καταλαβαίνει τι εννοεί η δικηγόρος του Αιτητή με τη λέξη «εικονική» και (β) δεν θυμόταν και δεν μπορούσε να δώσει σαφείς, λεπτομερείς και σταθερές απαντήσεις στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέτασή του σε σχέση

(1)με τις αναφορές του Αιτητή σε αυτόν για το αίτημά του προς τους εργοδότες του να τον βοηθήσουν να λάβει αποζημίωση από το Ταμείο Πλεονασμού και

(2)τις συνθήκες που περιβάλλουν το εν λόγω αίτημα του Αιτητή. Δεν μας φαίνεται φυσικό το πιο πάνω γεγονός και οι εξηγήσεις που έδωσε για τις πιο πάνω αδυναμίες στη μαρτυρία του δεν μας φάνηκαν πειστικές. Περαιτέρω, παρατηρούμε ότι ενώ ο Στ.Δ. ισχυρίστηκε ότι γνώριζε όλη την οικογένεια του Α.Δ., ότι ενημερώθηκε από την Ο.Δ. ότι ο Αιτητής την έπεισε να του δώσει η Εργοδότρια Εταιρεία επιστολή απόλυσης ώστε να μπορεί να υποβάλει αίτηση στο Ταμείο Πλεονασμού, ότι αυτός συζητούσε με την Ο.Δ. και τον Α. Δ. το ζήτημα της «εικονικής απόλυσης» του Αιτητή, η Ο.Δ. σε αντίθεση με τον Στ.Δ. είπε κατά την αντεξέτασή της ότι δεν γνωρίζει τον Στ.Δ. και ότι ουδέποτε μίλησε με τον Στ.Δ., γεγονός που μας δημιουργεί σοβαρές αμφιβολίες σε ότι αφορά την αξιοπιστία του Στ.Δ. και της Ο.Δ.. Ακόμη ενώ ο Στ. Δ. ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής ζήτησε μόνο από την Ο.Δ. να του δοθεί επιστολή απόλυσης για λόγους πλεονασμού, η Ο.Δ. και ο Α.Δ. κατέθεσαν ότι ο Αιτητής ζητούσε και από τους δύο να του δοθεί επιστολή απόλυσης για λόγους πλεονασμού.

(2)Σε αυτό το σημείο σημειώνουμε ότι μας ξενίζει το γεγονός ότι τόσο ο Στ.Δ. όσο και η Ο.Δ. και ο Α.Δ. όταν τους υποβλήθηκε ότι δεν αναφέρονταν σε συγκεκριμένες ημερομηνίες κατά τη μαρτυρία τους σε σχέση με τα κατ' ισχυρισμό τους γεγονότα που έλαβαν χώρα, απάντησαν ότι είναι συγχυσμένοι και δεν θυμούνται και στη συνέχεια αναφέρθηκαν ο καθένας στην ηλικία του. Περαιτέρω δεν μας φαίνεται φυσικό ότι τόσο ο Στ.Δ. όσο και ο Α.Δ. χρησιμοποίησαν τη λέξη «σεβαστό ποσό» χωρίς όμως να αναφερθούν στο ύψος του ποσού. Ο Στ.Δ. στη γραπτή δήλωσή του ανέφερε ότι μίλησε με τον Α.Δ. για το αίτημα του Αιτητή να του δώσουν επιστολή πλεονασμού και του είπε ότι αφού είναι σεβαστό το ποσό που θα έπαιρνε ο Αιτητής από το Ταμείο Πλεονασμού ας βοηθήσει τον Αιτητή (σημειώνουμε ότι κατά την αντεξέτασή του είπε ότι δεν γνωρίζει το ύψος του ποσού που θα δικαιούτο ο Αιτητής από το Ταμείο Πλεονασμού, ότι «έτσι είπασιν σεβαστό ποσό» (χωρίς να μας πει ποιοι το είπαν) και σε ερώτηση τι ακριβώς ζήτησε αυτός από τον Α.Δ. να κάνει ώστε να βοηθήσει τον Αιτητή απάντησε ότι δεν θυμάται). Ο Α.Δ. κατά την αντεξέτασή του είπε μόνο ότι δάνεισε τον Αιτητή δύο φορές ένα σεβαστό ποσό χωρίς να μας δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.

(3)Ενώ η Ο.Δ. και ο Α.Δ. ήταν σταθεροί στις γενικές θέσεις τους ότι ο Αιτητής πρώτα τους ανέφερε ότι θα φύγει από την εργασία του και θα μεταβεί στην Αγγλία να εργαστεί και στη συνέχεια με παρακάλια τους έπεισε να του δοθεί από την Εργοδότρια Εταιρεία το Τεκμήριο 4 ώστε να μπορεί να υποβάλει αίτηση στο Ταμείο Πλεονασμού, εντοπίσαμε σε σημαντικά ζητήματα, για την εκδοχή της Εργοδότριας Εταιρείας στο σύνολο της, ουσιαστικές, κατά τη γνώμη μας, αδυναμίες στη μαρτυρία τους. Πιο συγκεκριμένα, (α) η μαρτυρία της Ο.Δ. και του Α.Δ. σε αρκετά σημεία της

(1)δεν ήταν σε συμφωνία με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της Εργοδότριας Εταιρείας και

(2)δεν ήταν σαφής και επαρκώς συγκεκριμένη και (β) σε κάποια σημεία υπήρχε διάσταση μεταξύ των θέσεων που προέβαλε η Ο.Δ. και ο Α.Δ.. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα πιο κάτω: (α) Η Ο.Δ. δεν απάντησε με καθαρότητα και σαφήνεια στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν σχετικά με το ότι ο Α.Δ. στο Τεκμήριο 4 (το οποίο φέρει ημερομηνία 01/09/2014) υπογράφει ως ιδιοκτήτης ενώ στο Τεκμήριο 5 (το οποίο φέρει ημερομηνία 14/11/2014) υπογράφει ως managing director σε συσχετισμό με

(1)τις αλλαγές που έγιναν στη μετοχική δομή και στο διοικητικό συμβούλιο της Εργοδότριας Εταιρείας την 01/10/2014 και

(2)τη θέση που προέβαλε ότι το Τεκμήριο 4 δόθηκε στον Αιτητή τον Νοέμβριο του 2014 περίπου την περίοδο που δόθηκε το Τεκμήριο

1. Ενόψει του ότι η θέση της Ο.Δ. και του Α.Δ. ήταν ότι τα εν λόγω Τεκμήρια ετοιμάστηκαν από την Ο.Δ. και υπογράφηκαν από τον Α.Δ. και δόθηκαν την ίδια περίπου χρονική περίοδο και πιο συγκεκριμένα, λίγο πριν φύγει ο Αιτητής από την εργασία του περί τα μέσα του Νοεμβρίου του 2014, δεν μας φαίνεται φυσικό το γεγονός ότι η Ο.Δ. δεν απάντησε με σαφήνεια. Ο Α.Δ. κατά την αντεξέτασή του όταν του υποβλήθηκε ότι το Τεκμήριο 4 δόθηκε την 01/09/2014 απάντησε καταφατικά λέγοντας ότι συμφωνεί με ότι γράφουν τα χαρτιά. Η Ο.Δ. κατά την αντεξέτασή της είπε ότι αυτό το Τεκμήριο μπορεί να δόθηκε σε άλλη ημερομηνία από αυτή που είπε στην κυρίως εξέτασή της και ότι μπορεί να δόθηκε στις 29/09/2014 ή στις 30/09/2014 και ότι «δεν θα παίζουμε με τις μέρες». Σημειώνουμε ότι στην παράγραφο 5(α) των γενικών λόγων της έγγραφης εμφάνισης της Εργοδότριας Εταιρείας αναγράφεται ότι η επιστολή τερματισμού των υπηρεσιών του Αιτητή παραδόθηκε στις 26/11/
2. (β) Ενώ η Ο.Δ. δεν αμφισβήτησε ότι αυτή ετοίμασε το Τεκμήριο 7, δεν αναφέρθηκε στο πώς το εν λόγω Τεκμήριο βρέθηκε στα χέρια του Αιτητή παρά το ότι ο Αιτητής ρητά και ξεκάθαρα στην κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι τα Τεκμήρια 7 και 8 του δόθηκαν από την Ο.Δ., γεγονός που μας προβληματίζει. Αντεξεταζόμενη είπε

(1)ότι τα Τεκμήρια 7 και 8 στάληκαν στο Ταμείο Πλεονασμού,

(2)ότι ίσως το Τεκμήριο 8 να ετοιμάστηκε από τον λογιστή της Εργοδότριας Εταιρείας ώστε να εξηγήσει στο Ταμείο Πλεονασμού την κατάσταση μετά το κλείσιμο της μιας από δύο πιτσαρίες που διαχειριζόταν η Εργοδότρια Εταιρεία στη Λεμεσό (σημειώνουμε ότι αυτή η θέση της προβλήθηκε σε υποβολή που της έγινε ότι το Ταμείο Πλεονασμού απέρριψε την αίτηση του Αιτητή επειδή τα στοιχεία που του δόθηκαν δεν αποδείκνυαν μείωση του κύκλου εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας) και

(3)ότι το Τεκμήριο 7 ετοιμάστηκε ως απάντηση της απόρριψης της αίτησης του Αιτητή από το Ταμείο Πλεονασμού (χωρίς όμως να αναφέρει αν το έδωσε στον Αιτητή). Είπε ότι δεν θυμάται να έδωσε στον Αιτητή το Τεκμήριο

1. Σημειώνουμε ότι (α) στον φάκελο το Ταμείου Πλεονασμού δεν είναι κατατεθειμένα τα Τεκμήρια 7 και 8 και ότι ουδέποτε υποβλήθηκε στους μάρτυρες του Αιτητή κατά την αντεξέτασή τους από τη δικηγόρο της Εργοδότριας Εταιρείας ότι τα εν λόγω έγγραφα δόθηκαν από την Εργοδότρια Εταιρεία στο Ταμείο Πλεονασμού και (β) κατά τη μαρτυρία τους η Ο.Δ. και ο Α.Δ. δεν ανέφεραν ότι επικοινώνησαν με το Ταμείο Πλεονασμού μετά την απόρριψη της αίτησης του Αιτητή από το Ταμείο Πλεονασμού μετά από αίτημα του Αιτητή ώστε να επανεξεταστεί η αίτησή του και δεν τους δόθηκαν οποιεσδήποτε λεπτομέρειες σχετικά με την αίτηση του Αιτητή από το Ταμείο Πλεονασμού ως ο δικογραφημένος ισχυρισμός της Εργοδότριας Εταιρείας στην παράγραφο 5(ε) των γενικών λόγων της έγγραφης εμφάνισής της. Περαιτέρω στο δικόγραφό της η Εργοδότρια Εταιρεία ισχυρίζεται ότι δεν υπήρξε καμία άλλη επικοινωνία με τον Αιτητή μετά που αυτός την ενημέρωσε για την απόρριψη της αίτησής του από το Ταμείο Πλεονασμού και της ζήτησε να επικοινωνήσει με το Ταμείο Πλεονασμού ώστε να επανεξεταστεί η αίτησή του. Η Ο.Δ. στις ερωτήσεις που τις έγιναν σχετικά με το τι ενέργειες έγιναν μετά που ενημερώθηκε η Εργοδότρια Εταιρεία για την απόρριψη της αίτησης του Αιτητή από το Ταμείο Πλεονασμού δεν απαντούσε με σαφήνεια και σταθερότητα. Αρχικά είπε ότι αυτή προσωπικά δεν ήρθε σε επικοινωνία με τον Αιτητή, στη συνέχεια ανασκεύασε και είπε ότι νομίζει ότι ο Αιτητής την πήρε τηλέφωνο μια φόρα και της είπε ότι θα έρθει να της δώσει ένα χαρτί ότι δεν ζητά κάτι από την Εργοδότρια Εταιρεία επειδή έφυγε μόνος του αλλά δεν θυμόταν πότε έγινε αυτό, ακολούθως διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι ο Αιτητής την πήρε μια φορά τηλέφωνο και την ενημέρωσε ότι δεν εγκρίθηκε η αίτησή του και αυτή του είπε να έρθει να της δώσει «το χαρτί παραίτησης» όπως το συμφώνησαν. Δεν μας ανέφερε όμως πότε «συμφωνήσαν» για να τους δώσει ο Αιτητής το «χαρτί παραίτησης» και είπε ότι δεν θυμόταν πότε και πόσες φορές μίλησε με τον Αιτητή για «το χαρτί παραίτησης» που του ζητούσε να υπογράψει. Ούτε αναφέρθηκε στα Τεκμήρια 7 και
2. Η Ο.Δ. όταν ρωτήθηκε για ποιο λόγο δεν ζήτησε όταν δόθηκε το Τεκμήριο 4 στον Αιτητή να της δοθεί από τον Αιτητή δήλωση ότι αν δεν εγκριθεί η αίτηση από το Ταμείο Πλεονασμού δεν θα ζητήσει οτιδήποτε από την Εργοδότρια Εταιρεία απάντησε ότι «δεν σεϊτανεύτηκε» τότε να το ζητήσει γραπτώς, ενώ στην παράγραφο

(5)(δ) των γενικών λόγων της έγγραφης εμφάνισής της η Εργοδότρια Εταιρεία ισχυρίζεται ότι ο Α.Δ. συμβουλεύτηκε δικηγόρο ο οποίος τον συμβούλευσε να ετοιμάσει μια δήλωση να υπογράψει ο Αιτητής ότι δεν θα έχει καμιά απαίτηση από την Εργοδότρια Εταιρεία αλλά αυτός βρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες αναχώρησε από την Κύπρο χωρίς να υπογράψει την εν λόγω δήλωση. Ο Α.Δ. καταθέτοντας αφού αναφέρθηκε στο πώς, σύμφωνα με αυτόν, δόθηκε το Τεκμήριο 4 στον Αιτητή, ανέφερε γενικά και αόριστα μόνο ότι ζήτησε από τον Αιτητή να υπογράψει επιστολή ότι δεν έχει καμία απαίτηση από την Εργοδότρια Εταιρεία αλλά, παρόλο που ο Αιτητής υποσχέθηκε να το πράξει, τελικά δεν υπογράφηκε ποτέ τέτοια επιστολή και ότι μετά που επιδόθηκε η Αίτηση στην Εργοδότρια Εταιρεία του ζήτησε ξανά να υπογράψει δήλωση ότι δεν έχει απαίτηση από την Εργοδότρια Εταιρεία και πάλι ο Αιτητής υποσχέθηκε ότι θα το πράξει αλλά στη συνέχεια αρνήθηκε επικαλούμενος συμβουλή από τη δικηγόρο του. Δεν αναφέρθηκε στα Τεκμήρια 7 και 8 και περιορίστηκε στο να αναφέρει μόνο ότι όταν ο Αιτητής επέστρεψε στην Κύπρο τον Απρίλιο ή Μάιο του 2015 πήγε στο Εστιατόριο και ζήτησε κάποια επιπλέον έγγραφα (χωρίς να μας αναφέρει ποια ήταν αυτά τα επιπλέον έγγραφα) και απ' ότι γνωρίζει είχαν σταλεί κάποια επιπλέον έγγραφα στο Ταμείο Πλεονασμού από την Ο.Δ. (χωρίς να μας αναφέρει πότε και ποια έγγραφα στάληκαν από την Ο.Δ. στο Ταμείο Πλεονασμού). Σε αυτό το σημείο σημειώνουμε ότι ενώ ο Κ.Κ. και ο Γ.Γ. κατέθεσαν ότι τον Απρίλιο του 2015 ο Αιτητής πήγε στο Εστιατόριο και συνομίλησε με την Ο.Δ. και τον Α.Δ. και ζήτησε κάποια χαρτιά από την Ο.Δ., η Ο.Δ. στην κυρίως εξέτασή της δεν ανάφερε οτιδήποτε σχετικό και στην αντεξέτασή της απλώς ανάφερε ότι όταν επέστρεψε πίσω ο Αιτητής από την Αγγλία αυτή του είπε αν θέλει να επιστρέψει στην εργασία του μπορεί να το κάνει και αυτός αρνήθηκε. Αντεξεταζόμενος ο Α.Δ. για πρώτη φορά ανέφερε ότι όταν ο Αιτητής επέστρεψε από την Αγγλία και έμαθε ότι απορρίφθηκε η αίτησή του από το Ταμείο Πλεονασμού τους ζήτησε «συμπληρωματικά στοιχεία» να παρουσιάσει στο Δικαστήριο γιατί θα κινούσε αγωγή του Ταμείου Πλεονασμού. Ότι τότε αυτός του ζήτησε να υπογράψει επιστολή ότι δεν έχει απαίτηση από την Εργοδότρια Εταιρεία και ο Αιτητής του απάντησε ότι θα το πράξει όταν του δώσει τα στοιχεία. Ότι δυστυχώς η Ο.Δ. του έδωσε «τα χαρτιά» χωρίς να υπογράψει κάτι ο Αιτητής και ότι όταν αυτός το έμαθε τον πήρε τηλέφωνο να έρθει να υπογράψει αλλά ο Αιτητής με διάφορες δικαιολογίες δεν πήγε να υπογράψει και στο τέλος τον παρέπεμψε στη δικηγόρο του. Στις ερωτήσεις που του έγιναν δεν απάντησε ξεκάθαρα αν αυτά έγιναν πριν ή μετά την επίδοση της Αίτησης στην Εργοδότρια Εταιρεία. Οι ισχυρισμοί της Ο.Δ. και του Α.Δ. σχετικά με τις προκαταβολές που λάμβανε ο Αιτητής έναντι του μισθού του, με το ότι ο Αιτητής χρωστούσε χρήματα στην Εργοδότρια Εταιρεία και η Εργοδότρια Εταιρεία του χάρισε αυτά τα χρήματα όταν τερματίστηκε η μεταξύ τους εργασιακή σχέση και με το ότι ο Α.Δ. δάνεισε τον Αιτητή χρήματα, τέθηκαν ενώπιόν μας γενικά και αόριστα χωρίς οποιεσδήποτε λεπτομέρειες που να τους στηρίζουν γεγονός που πλήττει το αξιόπιστό τους. Ενώ ο Α.Δ. είπε ότι όλα αυτά φαίνονται στα βιβλία της Εργοδότριας Εταιρείας, η Ο.Δ. είπε ότι δεν έχει οποιαδήποτε στοιχεία καθότι πέρασε αρκετός χρόνος από τότε που έλαβαν χώρα τα εν λόγω γεγονότα. Ο Α.Δ. ενώ αρχικά όταν ερωτήθηκε σχετικά με τους μισθούς του Αιτητή ως αυτοί δηλώθηκαν στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων το 2013, προέβαλε τη θέση ότι δεν ασχολείται με τα οικονομικά της Εργοδότριας Εταιρείας και είπε ότι η μείωση που έγινε στον μισθό του Αιτητή μπορεί να έγινε λόγω μείωσης των ωρών εργασίας όταν υπήρχε μείωση του κύκλου εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας, στη συνέχεια όταν του υποδείχτηκε το Τεκμήριο 3 ανασκεύασε λέγοντας ότι το 2013 έγινε η επιστολή, αλλά δεν ξέρει πότε στάληκε, επειδή υπήρξε μείωση των ωρών εργασίας λόγω μείωσης των εργασιών (σημειώνουμε ότι η εν λόγω επιστολή φέρει ημερομ. 12/03/2014 και την υπογράφει αυτός) και ότι όλα τα έγγραφα τα ετοιμάζουν τα παιδιά του και ότι αυτός παίρνει τις οικονομικές αποφάσεις και ασχολείται με τις τράπεζες και προχώρησε στο να αναφερθεί στις συνθήκες που αφορούσαν τη μείωση του μισθού του Αιτητή και το τι έγινε με τους μισθούς των υπόλοιπων υπαλλήλων του Εστιατορίου. Επίσης ο Α.Δ. προέβαλε, κατά την αντεξέτασή του, τη θέση ότι αρνείτο να δώσει επιστολή απόλυσης στον Αιτητή για λόγους πλεονασμού επειδή γνώριζε ότι τα στοιχεία και τα βιβλία της Εργοδότριας Εταιρείας δεν δικαιολογούσαν πλεονασμό (σημειώνουμε (i) ότι στην παράγραφο 5(β) των γενικών λόγων της έγγραφης εμφάνισης της Εργοδότριας Εταιρεία αναγράφεται ότι ο Α.Δ. αρνήθηκε αρχικά να δώσει επιστολή απόλυσης στον Αιτητή «λόγω του ότι δεν θα μπορούσε να προσλάβει κάποιο άλλο υπάλληλο μετά την αποχώρηση του Αιτητή» από το Εστιατόριο «για τους επόμενους 6 μήνες ως είναι οι κανονισμοί» και (ii) ότι ο Α.Δ. ερωτώμενος για τις μειώσεις των μισθών των υπαλλήλων της Εργοδότριας Εταιρείας απάντησε ότι αυτές έγιναν με σκοπό να μην απολυθεί κάποιος υπάλληλος λόγω μείωσης των εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας και ότι με τη μείωση των μισθών έγινε και μείωση στις ώρες εργασίας των υπαλλήλων στο Εστιατόριο). Η Ο.Δ. ερωτώμενη σχετικά με τα στοιχεία που έδειχναν οι οικονομικές καταστάσεις της Εργοδότριας Εταιρείας που απέστειλε αυτή στο Ταμείο Πλεονασμού για σκοπούς εξέτασης της αίτησης του Αιτητή δεν απαντούσε ξεκάθαρα και με σαφήνεια σχετικά με τη μείωση του κύκλου εργασιών που φαινόταν σε αυτές και σημείωσε ότι ο λόγος που το Ταμείο Πλεονασμού απέρριψε την αίτηση του Αιτητή ήταν επειδή υπήρχε μια πρόσληψη ενός σερβιτόρου με μερική απασχόληση.

(4)Σημειώνουμε ότι οι θέσεις των Α.Δ. και Ο.Δ. σχετικά (α) με το πότε και κάτω από ποιες συνθήκες δόθηκαν τα Τεκμήρια 4, 7 και 8 στον Αιτητή και (β) με το ότι ο Αιτητής τους υποσχέθηκε ότι, σε περίπτωση απόρριψης της αίτησής του από το Ταμείο Πλεονασμού, δεν θα ζητήσει αποζημιώσεις από την Εργοδότρια Εταιρεία και ότι θα υπέγραφε σχετική γραπτή δήλωση με την οποία θα δήλωνε ότι δεν έχει την οποιαδήποτε απαίτηση από την Εργοδότρια Εταιρεία σχετικά με τον τερματισμό της μεταξύ τους εργασιακής σχέσης, δεν τέθηκαν στον Αιτητή κατά την αντεξέτασή του. Καμία εξήγηση ή δικαιολογία δεν δόθηκε για την παράλειψη της υποβολής των εν λόγω ουσιαστικών ισχυρισμών τους στον Αιτητή. Καθοδηγούμενοι από τις αποφάσεις στις υποθέσεις Fredericou Schools Co Ltd v. Acuac Inc

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ 1527, Adidas v. The Jonitexo Ltd

(1987)1 CLR 383, βρίσκουμε ότι το εν λόγω γεγονός εξασθενεί ουσιαστικά τη βαρύτητα των εν λόγω ισχυρισμών της Ο.Δ. και του Α.Δ..

(5)Κρίνουμε τις πιο πάνω αδυναμίες στη μαρτυρία των Στ.Δ., Ο.Δ. και Α.Δ. ως τόσο ουσιαστικές που μας εμποδίζουν από το να θεωρήσουμε τη μαρτυρία τους ως ασφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή ευρημάτων σχετικά με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Ενόψει των πιο πάνω, η μαρτυρία τους δεν γίνεται αποδεκτή.

(6)Ο Κ.Κ., ο Χ.Σ. και ο Α.Γ. εργάζονται ακόμη στην Εργοδότρια Εταιρεία και ενόψει και της θέσης της δικηγόρου του Αιτητή ότι λόγω της εξάρτησής τους από την Εργοδότρια Εταιρεία προσήλθαν στο Δικαστήριο για να στηρίξουν τον εργοδότη τους εξετάσαμε με μεγάλη προσοχή τη μαρτυρία τους για σκοπούς αξιολόγησής της.

(7)(α) Ο Κ.Κ. ήταν σταθερός στις θέσεις του στις απαντήσεις που έδινε κατά την αντεξέτασή του σε σχέση με τους βασικούς ισχυρισμούς του. Απαντούσε θετικά για τα γεγονότα που αυτός γνώριζε λέγοντας από που τα γνώριζε ενώ για γεγονότα που είτε δεν είχε άμεση ή προσωπική γνώση είτε δεν τα θυμόταν, δεν δίσταζε να το αναφέρει και δεν επιχειρούσε να προβεί σε υποθέσεις. Σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 εξήγησε για ποιο λόγο ισχυρίστηκε ότι το εν λόγω περιεχόμενο «δεν ισχύει». Επίσης εξήγησε με πειστικότητα με ποιο τρόπο γνώριζε λεπτομέρειες σχετικά με τον τερματισμό της εργασιακής σχέσης του Αιτητή με την Εργοδότρια Εταιρεία. Δεν μας άφησε την εντύπωση ότι ήρθε να καταθέσει γιατί είχε κάποιο συμφέρον. Αντίθετα η εντύπωση που σχηματίσαμε ήταν ότι με τη μαρτυρία του παρουσίασε στο Δικαστήριο τα γεγονότα που βίωσε και γνώριζε εξ' αιτίας της σχέσης του με τον Αιτητή. Σημειώνουμε ότι ο ισχυρισμός του Κ.Κ. ότι με τον Αιτητή είχαν αναπτύξει μια φιλική σχέση και δεν ήταν απλώς συνάδελφοι ήταν σε συμφωνία με τη μαρτυρία του Αιτητή ο οποίος ισχυρίστηκε ότι είχε τον Κ.Κ. όπως τον αδελφό του. Δεν θεωρούμε, υπό το φως του συνόλου της μαρτυρίας του, ότι το γεγονός ότι δεν θυμόταν πότε ακριβώς η Εργοδότρια Εταιρεία του μείωσε τον μηνιαίο μισθό του το 2013 - 2014 (σημειώνουμε ότι δεν αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός ότι μειώθηκαν οι μισθοί όλων των υπαλλήλων της Εργοδότριας Εταιρείας δύο φορές κατά την περίοδο 2013 - 2014) και με ποιο τρόπο του ανακοινώθηκε η εν λόγω μείωση, πλήττει την αξιοπιστία της μαρτυρίας του σε τέτοιο βαθμό που να απορριφθεί ολόκληρη η μαρτυρία του από τον εν λόγω γεγονός και μόνο. Όμως οι ουσιαστικοί ισχυρισμοί του ότι

(1)ο Αιτητής για αρκετό καιρό πριν φύγει για την Αγγλία του έλεγε ότι δεν ήταν ευχαριστημένος με τον μισθό του και ότι είναι χαμηλός ο μισθός του,

(2)ο Αιτητής του είπε ότι ο Στ.Δ. μπορεί να τον βοηθήσει να βρει εργασία στην Αγγλία και ακολούθως του είπε ότι θα φύγει από την εργασία του επειδή του βρήκε δουλειά ο Στ.Δ.,

(3)ο Αιτητής, σε συζητήσεις που είχαν, του ανέφερε ότι περίμενε να βγάλει πολλά λεφτά στην Αγγλία και ότι αν πήγαιναν όλα καλά θα έπαιρνε και την οικογένειά του στην Αγγλία,

(4)ο Αιτητής ουδέποτε του ανέφερε ότι απολύθηκε από την Εργοδότρια Εταιρεία,

(5)ο Αιτητής λίγους μήνες μετά που έφυγε για την Αγγλία επέστρεψε στην Κύπρο και πήγε στο Εστιατόριο όπου μίλησε με την Ο.Δ. και τον Α.Δ. και μαζί του και σε αυτόν είπε ότι δεν του βγήκε η δουλειά στην Αγγλία και

(6)η Εργοδότρια Εταιρεία δεν προβαίνει σε απολύσεις και ότι όσα χρόνια εργάζεται αυτός στο Εστιατόριο δεν έχουν γίνει απολύσεις, δεν έχουν υποβληθεί στον Αιτητή κατά την αντεξέτασή του (η μόνη υποβολή που έγινε στον Αιτητή σε σχέση με τον Κ.Κ. ήταν ότι είχε παραπονεθεί στον Κ.Κ. ότι δεν μπορούσε να πείσει τον Α.Δ. να τον απολύσει ώστε να πάρει χρήματα από το Ταμείο Πλεονασμού), γεγονός που στέρησε στον Αιτητή την ευκαιρία να θέσει ενώπιόν μας τις δικές του θέσεις σχετικά με τους λόγω ισχυρισμούς του Κ.Κ. και στο Δικαστήριο την ευκαιρία να αντιπαραβάλει την υπόσταση των θέσεων του Κ.Κ. σε συσχετισμό με τις σχετικές θέσεις του Αιτητή. Είμαστε της γνώμης ότι το εν λόγω γεγονός μας εμποδίζει από το να αποδώσουμε ουσιαστική βαρύτητα στη μαρτυρία του. (β) Μας ξενίζει το γεγονός ότι ο Χ.Σ., ο οποίος ήταν ο μόνος από τους τρεις πιο πάνω υπαλλήλους της Εργοδότριας Εταιρείας που ανέφερε ότι οι σχέσεις του με τον Αιτητή ήταν επαγγελματικές μέσα στα πλαίσια της συνεργασίας τους στον χώρο εργασίας της Εργοδότριας Εταιρείας και όχι στενές ή φιλικές, κατέθεσε (

1. i)ότι ο Αιτητής στις μεταξύ τους συζητήσεις που είχαν κυρίως «στα διαλείμματα του προσωπικού» (α) του ανέφερε ότι ζήτησε από τους εκπροσώπους της Εργοδότριας Εταιρείας να τον απολύσουν ώστε να πάρει χρήματα από το Ταμείο Πλεονασμού, (β) αναρωτιόταν αν θα δεχθούν οι εργοδότες του την πρότασή του να τον απολύσουν για λόγους πλεονασμού ώστε να μην φαίνεται ότι παραιτήθηκε από μόνος του για να μπορεί να κάνει διαδικασία να πάρει χρήματα από το Ταμείο Πλεονασμού, (γ) του έδειχνε φωτογραφίες του εστιατορίου που θα πήγαινε εργαστεί στην Αγγλία από την σελίδα του εστιατορίου στο Facebook και (δ) του είπε ότι η Ο.Δ. ετοίμασε και έστειλε μια συστατική επιστολή για το πρόσωπό του για να βοηθήσει στην πρόσληψή του στο εστιατόριο στην Αγγλία και (
2. ii)ότι ο Αιτητής του είπε ότι δανείστηκε χρήματα από την Eργοδότρια Εταιρεία και οι ιδιοκτήτες της Εργοδότριας Εταιρείας του τα χάρισαν όταν έφυγε για Αγγλία, την στιγμή που οι Κ.Κ. και Α.Γ. (οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι είχαν φιλικές σχέσεις με τον Αιτητή) δεν ανέφεραν οτιδήποτε σχετικά με τα πιο πάνω. Περαιτέρω σημειώνουμε ότι ενώ ο Χ.Σ. υποστήριξε ότι οι ιδιοκτήτες της Εργοδότριας Εταιρείας έδωσαν το Τεκμήριο 4 στον Αιτητή για να τον ευχαριστήσουν για τόσα χρόνια υπηρεσίας που είχε στην Εργοδότρια Εταιρεία δεν μας ανέφερε με σαφήνεια και ξεκάθαρα την πηγή της γνώσης του (σημειώνουμε ότι (
3. i)η θέση του ήταν ότι η μόνη συζήτηση που είχε αυτός με τους εκπροσώπους της Εργοδότριας Εταιρείας για το θέμα του Αιτητή ήταν ότι ο Αιτητής κίνησε αγωγή της Εργοδότριας Εταιρείας και (
4. ii)ερωτώμενος, κατά την αντεξέτασή του, πώς έπεισε ο Αιτητής τους εκπροσώπους της Εργοδότριας Εταιρείας να τον απολύσουν απάντησε ότι δεν ξέρει γιατί δεν ήταν κοντά στις συζητήσεις που έκανε ο Αιτητής μαζί τους αλλά εφόσον αυτοί δέχτηκαν σημαίνει ότι τους έπεισε). Περαιτέρω ο Χ.Σ. σε ορισμένα σημεία της μαρτυρίας αντί να αναφέρεται σε γεγονότα που γνώριζε προέβαινε σε υποθέσεις και επιχειρηματολογούσε. Τα πιο πάνω μας δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες σχετικά με την αξιοπιστία του Χ.Σ. και ως εκ τούτου η μαρτυρία του κρίνεται ως μη αποδεχτή. (γ) Ο Α.Γ. κλήθηκε να δώσει μαρτυρία μετά από υποβολές της δικηγόρου του Αιτητή στους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας ότι ο Α.Γ. δεν ήθελε να έρθει στο Δικαστήριο να μαρτυρήσει ώστε να πει ψέματα στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει τις θέσεις της Εργοδότριας Εταιρείας ως του ζητήθηκε από τους εκπροσώπους της Εργοδότριας Εταιρείας. Με πειστικότητα, φυσικότητα και σταθερότητα εξήγησε για ποιο λόγο δεν ήθελε αρχικά να έρθει στο Δικαστήριο και για ποιο λόγο ήρθε μετά. Παρόλο που δεν θυμόταν πότε χρονικά έγιναν οι αναφορές από τον Αιτητή ότι θα σταματήσει από την εργασία του στο Εστιατόριο και θα μεταβεί στην Αγγλία ήταν σταθερός στις σχετικές θέσεις του και διευκρίνισε ποια ήταν η πηγή των γνώσεων του σε σχέση με τους ισχυρισμούς του ότι ο Αιτητής σταμάτησε από μόνος του και ότι οι εργοδότες του υπέγραψαν επιστολή για να πάρει ο Αιτητής χρήματα από το Ταμείο Πλεονασμού. Οι βασικές θέσεις του ότι ο Αιτητής έλεγε από μόνος του ότι θα σταματήσει και θα πάει στην Αγγλία για δουλειά και ότι ουδέποτε ο Αιτητής είπε σε αυτόν, είτε πριν φύγει για την Αγγλία είτε μετά, ότι τον απέλυσε η Εργοδότρια Εταιρεία και αν κάτι τέτοιο ήταν αλήθεια θα του το είχε πει ο Αιτητής, δεν τέθηκαν στον Αιτητή κατά την αντεξέτασή του ώστε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τη δική του εκδοχή σε σχέση με τις εν λόγω θέσεις. Ως εκ τούτου κρίνουμε ότι οι θέσεις που προέβαλε ο Α.Γ. δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο.

(6)Σε σχέση με τη μαρτυρία του Γ.Γ. σημειώνουμε κατ' αρχάς ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν προτίθετο να τον προσκομίσει ως μάρτυρα στην παρούσα διαδικασία αλλά τον κάλεσε να προσέλθει να δώσει μαρτυρία μετά που η δικηγόρος του Αιτητή υπέβαλε στους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας ότι ο Γ.Γ. δεν κλήθηκε να έρθει στο Δικαστήριο επειδή αρνείτο να πει ψέματα σε σχέση με τις συνθήκες τερματισμού της εργασιακής σχέσης του Αιτητή με την Εργοδότρια Εταιρεία. Λόγω του πιο πάνω γεγονότος δεν θεωρούμε ότι η προβολή για πρώτη φορά κατά την ακροαματική διαδικασία κάποιων ισχυρισμών του Γ.Γ. συνιστά από μόνη της ένδειξη ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί του συνιστούν εκ των υστέρων σκέψεις του Γ.Γ. και της πλευράς της Εργοδότριας Εταιρείας ως εισηγήθηκε η δικηγόρος του Αιτητή. Ο Γ.Γ. εξήγησε πειστικά για ποιο λόγο δεν κλήθηκε από την αρχή να δώσει μαρτυρία. Προσεγγίσαμε τη μαρτυρία του με πολλή προσοχή ενόψει της σχέσης του Γ.Γ. με τον Α.Δ. και την Ο.Δ.. Η μαρτυρία του Γ.Γ. ήταν σταθερή, σαφής, με συνοχή και χωρίς υπερβολές. Δεν εντοπίσαμε οτιδήποτε στη μαρτυρία του που μπορεί να αξιολογηθεί ως ουσιαστική αντίφαση. Ούτε υπάρχει κάποιο στοιχείο στη μαρτυρία του που να μην συνάδει με την υπόλοιπη μαρτυρία που προσκόμισε η πλευρά της Εργοδότριας Εταιρείας ώστε να κλονίζει την αξιοπιστία του. Όμως οι θέσεις του ότι ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τον Αιτητή, ότι ο Αιτητής από το 2013 και μετά του έλεγε ότι ήθελε να πάει στη Αγγλία για δουλειά, ότι το καλοκαίρι του 2014 ο Αιτητής του είπε ότι ένας πελάτης του Εστιατορίου του βρήκε δουλειά στην Αγγλία και ότι θα έμενε στο Εστιατόριο μέχρι να τελειώσει η σεζόν και μετά θα έφευγε, ότι ο Αιτητής του είπε ότι θα πάει στην Αγγλία για ένα καλύτερο μέλλον και αν του αρέσει θα πάρει και την οικογένειά του και ότι η κόρη του θα σπουδάσει στην Αγγλία, ότι ο Αιτητής του ζήτησε να πείσει τον Α.Δ. και την Ο.Δ. να τον απολύσουν για να πάρει χρήματα από το Ταμείο Πλεονασμού και ότι τον Απρίλιο του 2015 ο Αιτητής πήγε στο Εστιατόριο και ζήτησε κάποια έγγραφα από την Ο.Δ., δεν τέθηκαν στον Αιτητή κατά την αντεξέτασή του με αποτέλεσμα ο Αιτητής να στερηθεί της ευκαιρίας να προβάλει τις δικές του θέσεις και να αντικρούσει τις θέσεις του Γ.Γ.. Λόγω του πιο πάνω γεγονότος δεν θα αποδώσουμε οποιαδήποτε βαρύτητα στις εν λόγω θέσεις του Γ.Γ.. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι η ομόφωνη κατάληξή μας ότι ο Αιτητής ο οποίος είχε το βάρος απόδειξης της υπόθεσής του, απέτυχε να αποδείξει, λόγω μη προσκόμισης αξιόπιστης και αποτελεσματικής μαρτυρίας, ότι η απασχόλησή του στην Εργοδότρια Εταιρεία τερματίστηκε μονομερώς από την Εργοδότρια Εταιρεία. Το γεγονός ότι η προσκομισθείσα μαρτυρία από την Εργοδότρια Εταιρεία, είτε δεν έγινε αποδεχτή ως αξιόπιστη είτε δεν της δόθηκε οποιαδήποτε βαρύτητα, με αποτέλεσμα να μην αποδειχτεί η θέση της Εργοδότριας Εταιρείας ως προβάλλεται στην έγγραφο εμφάνισή της, δεν προσθέτει στην αδυναμία της μαρτυρίας που προσκομίστηκε προς υποστήριξη της υπόθεσης του Αιτητή (Kades v. Nicolaou & Another [1986] 1 C.L.R. 212, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας ν. Νέστωρα Χ'' Νέστωρος [1990] 1 C.L.R. 41, Paphos Stone C. Estates Ltd v. Μάκη Νεοπτολέμου, Πολιτική Έφεση Αρ. 361/2009, ημερ. 03/07/2014, ΛΥΔΙΑΣ ΣΟΥΡΑΪΛΙΔΟΥ v. 1. KIKIS A. DEMETRIOU PROPERTIES LIMITED, 2. ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ). Συνακόλουθα η Αίτηση απορρίπτεται. Υπό τις περιστάσεις, ενόψει του ότι ούτε η Εργοδότρια Εταιρεία προσκόμισε σαφή, αξιόπιστη και αποτελεσματική μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου στην οποία θα μπορούσε το Δικαστήριο να βασιστεί για την εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με τα γεγονότα που περιβάλλουν τον τερματισμό της εργασιακής σχέσης της με τον Αιτητή δεν επιδικάζουμε έξοδα υπέρ της Εργοδότριας Εταιρείας[4]. Σε αυτό το σημείο σημειώνουμε ότι, ενόψει της θέσης που προέβαλε η Εργοδότρια Εταιρεία στην ενώπιόν μας διαδικασία, δίνονται οδηγίες στον Πρωτοκολλήτη όπως αποστείλει αντίγραφα της έγγραφου εμφάνισης της Εργοδότριας Εταιρείας και των γραπτών δηλώσεων της Ο.Δ. και του Α.Δ. στον Γενικό Εισαγγελέα για σκοπούς διερεύνησης πιθανής διάπραξης από την Εργοδότρια Εταιρεία και/ή οποιοδήποτε άλλο εμπλεκόμενο πρόσωπο ποινικού αδικήματος κατά παράβαση του άρθρου 27 του Νόμου[5]. (Υπ.) ............... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............. (Υπ.) ............... Σ. Χαραλάμπους, Μέλος Ν. Καλαθάς, Μέλος ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] «7.

(1)Όταν ο εργοδοτούμενος νομίμως τερματίζη την απασχόλησιν του παρ΄ εργοδότη λόγω της διαγωγής του εργοδότη, τότε ο τερματισμός ούτως θεωρείται ως τερματισμός υπό του εργοδότου υπό την έννοια του άρθρου 3.

(2)Καθ΄ οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν δυνάμει του παρόντος άρθρου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ότι ο εργοδοτούμενος δεν ετερμάτισε την απασχόλησιν του νομίμως.» [2] Στο σύγγραμμα D. Lockton, "Employment Law," 5th Edition, Palgrave Machillan Law Master στην σελ. 242, αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: "If the parties mutually agree that the contract should come to an end, then neither party has ended the agreement and as such there will be no dismissal (employer termination) or resignation (employee termination)" Στο σύγγραμμα Ν. Μ. Selwyn, Selwyn's Laws of Employment, 14th edition, Oxford University Press, στην σελ. 400, αναφέρονται τ' ακόλουθα: «Α consensual termination arises where the employment is terminated by mutual agreement and the reason for that agreement is generally irrelevant. Since there is no dismissal, no statutory rights ensue..The distinction between resignation and a termination by mutual agreement is that the former is a unilateral act by the employee, whereas the latter requires the consent of both parties, because otherwise there may be a breach of contract of one party». [3] Στις περιπτώσεις όπου η παραίτηση του εργοδοτούμενου είναι συνέπεια της επίδειξης συμπεριφοράς από τον εργοδότη που κλονίζει το απαραίτητο για τη συνέχιση της εργασιακής σχέσης κλίμα αμοιβαίας πίστης και εμπιστοσύνης μεταξύ εργοδότη και εργοδοτούμενου ή της ουσιώδους παράβασης των όρων εργασίας του εργοδοτούμενου από τον εργοδότη, τότε δεν θεωρείται ως οικειοθελής αποχώρηση αλλά ως εξαναγκασμός σε παραίτηση και συνιστά παράνομο τερματισμό της απασχόλησης από την πλευρά του εργοδότη . Βλέπε Elbee Co v. Efstathiou [1989] 1 CLR 448, Louis Tourist Agency v. Αντιγόνης Ηλία [1992] 1(Β) Α.Α.Δ. 98, Western Excavating (ECC) Ltd v. Sharp [1978] 2 ALL E.R. 713. [4] Βλέπε Πολ. Έφεση Αρ.361/2009 ημερ.03/07/2014, ΛΥΔΙΑΣ ΣΟΥΡΑΪΛΙΔΟΥ v. 1. KIKIS A. DEMETRIOU PROPERTIES LIMITED, 2. ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ, Πολιτική Αίτηση αρ. 84/23 (i-justice), Αναφορικά με την τελική απόφαση του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών στην υπόθεση υπ' αρ. 407/2015 και Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας Mavropoulos Construction Developments Ltd για άδεια καταχώρισης έφεσης για το θέμα των εξόδων, (Εφετείο) ημερομηνίας 21/12/2023. [5] Το εν λόγω άρθρο προβλέπει τα πιο κάτω: «27.-

(1)Παν πρόσωπον το οποίον- (α)εν γνώσει του ή αμελώς υποβάλλει οιανδήποτε απαίτησιν διά πληρωμήν εκ του Ταμείου όταν τοιαύτη απαίτησις είναι ψευδής ως προς οιονδήποτε ουσιώδες στοιχείον αυτής, ή (β) εν γνώσει του ή αμελώς κάμνει προφορικώς ή εγγράφως οιανδήποτε ψευδή βεβαίωσιν εν σχέσει προς τοιαύτην απαίτησιν· ή (γ) παρουσιάζει προς εξέτασιν, εν σχέσει προς οιανδήποτε τοιαύτην απαίτησιν, οιονδήποτε έγγραφον το οποίον γνωρίζει ότι έχει εσκεμμένως παραποιηθή, είναι ένοχον αδικήματος και εν περιπτώσει καταδίκης υπόκειται εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας £450 ή εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν τους εξ μήνας ή εις αμφοτέρας τας ποινάς ταύτας.

(2)Παν πρόσωπον το οποίον εν γνώσει του ή αμελώς υποβοηθεί οιονδήποτε πρόσωπον όπως διαπράξη ή αποπειραθή να διαπράξη οιονδήποτε των εν τω εδαφίω

(1)οριζομένων αδικημάτων είναι ένοχον αδικήματος και εν περιπτώσει καταδίκης υπόκειται εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας £450 ή εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν τους εξ μήνας ή εις αμφοτέρας τας ποινάς ταύτας.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο