ΠΑΤΗΡ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ν. ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΠΑΦΟΥ, Αίτηση Αρ.: 231/2023, 25/1/2024

(1)(ε) του Περί Ετησίων Αδειών Μετ' Απολαβών Νόμου του 1967, Ν.8/67, εντός της αποκλειστικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών. Στις 09/08/2023 το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου με ενδιάμεση απόφασή του έκρινε ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται καθ' ύλην δικαιοδοσίας να εκδικάσει την αγωγή του Αιτητή λόγω του ότι για τα ζητήματα που εγείρονται με αυτήν αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών και με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 64Α του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60 διέκοψε την ενώπιόν του διαδικασία και παρέπεμψε την υπόθεση στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Μετά την παραπομπή της αγωγής στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών αυτή πήρε τον αριθμό της παρούσας αίτησης και ο Αιτητής καταχώρησε στις 20/09/2023 δικόγραφα (αίτηση εργατικής διαφοράς και γενικούς λόγους) σύμφωνα με τους Περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1999-

1. Με την αίτηση εργατικής διαφοράς ο Αιτητής αξιώνει τις θεραπείες που αξίωνε και με την αγωγή του στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Στους γενικούς λόγους της αίτησής του ο Αιτητής αναφέρει ότι στις 10/12/2018 Συνοδικό Δικαστήριο του επέβαλε την ποινή της αργίας μέχρι τις 10/12/2019, ότι στις 26/02/2021 του επιβλήθηκε ξανά ποινή της αργίας μέχρι τις 26/05/2021 και ότι στις 21/01/2022 Συνοδικό Δικαστήριο του επέβαλε την ποινή της καθαίρεσης, ποινή η οποία επικυρώθηκε κατόπιν έφεσης στις 15/02/2022 από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου. Ισχυρίζεται ότι ενώ, από τη λήξη της πρώτης ποινής της αργίας που του επιβλήθηκε μέχρι και την 01/08/2020, δικαιούτο στην καταβολή ολόκληρης της μισθοδοσίας του, η Καθ' ης η Αίτηση του κατέβαλλε μέρος της μισθοδοσίας του μέχρι τον Φεβρουάριο του
2. Η Καθ' ης η Αίτηση με τους γενικούς λόγους της έγγραφου εμφάνισης που καταχώρησε εγείρει την ακόλουθη προδικαστική ένσταση: «.. ο Αιτητής απώλεσε το δικαίωμα να προσφύγει εναντίον της στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών καθότι η αίτηση του υποβλήθηκε μετά την πάροδο των δώδεκα μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία ανέκυψε το προς υποβολήν αιτήσεως του δικαίωμα, έστω και αν ληφθεί υπόψιν ο χρόνος καταχώρησης της παραπεμφθείσας αγωγής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου για σκοπούς επιμέτρησης του χρόνου και συνεπώς είναι εκπρόθεσμη.» Η προδικαστική ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση εδράζεται στο άρθρο 12(10Α) του Περί Ετησίων Αδειών Μετ' Απολαβών Νόμου του 1967, Ν.8/67, όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα το οποίο προνοεί τα πιο κάτω: «12(10Α). Αίτηση στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών υποβάλλεται εντός δώδεκα μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία ανέκυψε το προς υποβολήν αιτήσεως δικαίωμα ή εντός εννέα μηνών από την απάντηση του Ταμείου για το πλεονάζων προσωπικό.» Σημειώνουμε ότι το εδάφιο (10Α) προστέθηκε στο άρθρο 12 του Ν.8/67 με τον τροποποιητικό Νόμο Ν.169

(1)/

1. Με το εν λόγω εδάφιο ο νομοθέτης έθεσε αποσβεστική προθεσμία ως προς το δικαίωμα υποβολής αίτησης στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών[1]. Σύμφωνα με το άρθρο 12(10Α), οποιαδήποτε αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών πρέπει να υποβάλλεται εντός 12 μηνών από την ημερομηνία που ανέκυψε το προς υποβολή αίτησης δικαίωμα ή εντός 9 μηνών από την απάντηση του Ταμείου, όταν η υπόθεση αφορά πλεονασμό. Μετά την παρέλευση της προβλεπόμενης προθεσμίας η θεραπεία μέσω του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών για το σχετικό αγώγιμο δικαίωμα δεν είναι διαθέσιμη όμως το ίδιο αγώγιμο δικαίωμα παραμένει αναλλοίωτο και ο αιτητής / η αιτήτρια μπορεί να το διεκδικήσει με άλλο τρόπο. Για να αποφανθεί το Δικαστήριο επί του ζητήματος της παραγραφής και της εμπρόθεσμης ή εκπρόθεσμης καταχώρησης της αίτησης εργατικής διαφοράς θα πρέπει να απαντήσει πρώτα το ερώτημα σχετικά με τον χρόνο κατά τον οποίο ανέκυψε το προς υποβολή δικαίωμα του Αιτητή για καταχώρηση αίτησης εργατικής διαφοράς στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών αφού το χρονικό σημείο έναρξης της δωδεκάμηνης προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 12(10Α) του Ν.8/67 είναι αυτό της ημερομηνίας γένεσης του «προς υποβολή αιτήσεως δικαιώματος» του Αιτητή. Από τους γενικούς λόγους της αίτησης προκύπτει ότι οι αξιώσεις του Αιτητή εδράζονται στο γεγονός της κατ' ισχυρισμό μη καταβολής δεδουλευμένων μισθών του για τους μήνες Δεκέμβριο του 2019 μέχρι και Ιούλιο του
2. Περαιτέρω σύμφωνα με το δικόγραφο του Αιτητή η απασχόλησή του στην Καθ' ης η Αίτηση τερματίστηκε στις 15/02/
3. Οι αξιώσεις του Αιτητή για πληρωμή οφειλόμενων δεδουλευμένων μηνιαίων μισθών του συνιστούν αυτοτελείς αξιώσεις του που προκύπτουν από τη σύμβαση εργασίας του. Το αγώγιμο δικαίωμα ενός εργοδοτουμένου να αξιώνει οφειλόμενους δεδουλευμένους μηνιαίους μισθούς ανακύπτει την ημερομηνία που αυτοί οι μισθοί είναι πληρωτέοι και απαιτητοί, δηλαδή, εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στη σύμβαση απασχόλησης, κατά το τέλος του κάθε μήνα που εργάστηκε ο εργοδοτούμενος ή στην περίπτωση που τερματιστεί η εργοδότηση του εργοδοτουμένου για τον μήνα που τερματίστηκε η απασχόλησή του, την ημερομηνία τερματισμού της απασχόλησης του εργοδοτουμένου (βλ. Π. Γεωργίου v. Ironhold Estates Ltd

(2007)1B A.A.Δ.1051) δηλαδή το αγώγιμο δικαίωμα για κάθε οφειλόμενο δεδουλευμένο μηνιαίο μισθό ανακύπτει το τέλος του μήνα για τον οποίον καταβάλλεται (και τυχόν 13ο μισθό κατά το τέλος του έτους για το οποίο καταβάλλεται) ή στην περίπτωση που τερματιστεί η εργοδότηση του εργοδοτουμένου την ημερομηνία τερματισμού της απασχόλησης του εργοδοτουμένου. Στην Π. Γεωργίου v. Ironhold Estates Ltd (πιο πάνω) τονίστηκε ξεκάθαρα ότι ο χρόνος γένεσης των αγώγιμων δικαιωμάτων ενός εργοδοτουμένου για δεδουλευμένα ωφελήματα που προκύπτουν κατά την απασχόληση λόγω της απασχόλησης του εργοδοτουμένου (όπως π.χ. μισθοί) δεν συμπίπτει με τη λύση της εργασιακής σχέσης ούτε εξαρτάται από αυτήν. Στην παρούσα περίπτωση το αγώγιμο δικαίωμα του Αιτητή για τους μισθούς για τους μήνες Δεκέμβριο του 2019 μέχρι και Ιούλιο του 2020 ανέκυψε για τον κάθε ένα μηνιαίο μισθό στο τέλος του μήνα που θα λάμβανε ο Αιτητής τον εν λόγω μηνιαίο μισθό του. Παραθέτουμε πιο κάτω πίνακα στον οποίο φαίνεται η ημερομηνία γέννησης του αγώγιμου δικαιώματος για τον κάθε μηνιαίο μισθό που αιτείται ο Αιτητής και την ημερομηνία λήξης της προθεσμίας για καταχώρηση αίτησης για τον κάθε μηνιαίο μισθό που αιτείται ο Αιτητής. Μήνας Ημερομηνία γέννησης αγώγιμου δικαιώματος Ημερομηνία λήξης της δωδεκάμηνης προθεσμίας για καταχώρηση αίτησης στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών με βάση το άρθρο 12(10Α) του Ν.8/67 Δεκέμβριος 2019 31/12/2019 31/12/2020 Ιανουάριος 2020 31/01/2020 31/01/2021 Φεβρουάριος 2020 28/02/2020 28/02/2021 Μάρτιος 2020 31/03/2020 31/03/2021 Απρίλιος 2020 30/04/2020 30/04/2021 Μάιος 2020 31/05/2020 31/05/2021 Ιούνιος 2020 30/06/2020 30/06/2021 Ιούλιος 2020 31/07/2020 31/07/2021 Το άρθρο 31 (ε) του Περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1 προβλέπει τα πιο κάτω: «31. Στον υπολογισμό για τους σκοπούς Νόμου ή δημόσιου εγγράφου εκτός αν φαίνεται το αντίθετο- (α) ......... (β) ......... (γ) .......... (δ)........... (ε) όταν νόμος ή κανονισμός προβλέπει - (

1. i)προθεσμία ή/και χρόνο παραγραφής για καταχώρηση οποιασδήποτε αγωγής ενώπιον οποιουδήποτε Δικαστηρίου, ή (
2. ii)προθεσμία ή/και χρόνο για λήψη μέτρων εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, και η προθεσμία ή ο χρόνος παραγραφής ή λήψης μέτρων λήγει- (αα) εντός της περιόδου από τη 15η Μαρτίου μέχρι και την 30ή Ιουνίου 2020, παρατείνεται μέχρι την 31η Ιουλίου 2020, (ββ) εντός της περιόδου από τη 15η Ιανουαρίου μέχρι και την 31η Μαΐου 2021, παρατείνεται μέχρι την 30ή Ιουνίου 2021: Νοείται ότι για σκοπούς της παρούσας παραγράφου «αγωγή» έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από το άρθρο 2 του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου.» Σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις (άρθρο 2) του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων του 2012, Ν.66(Ι)/2012, ο όρος ««αγωγή» έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τον περί Δικαστηρίων Νόμο και περιλαμβάνει ανταπαίτηση∙». Στο άρθρο 2 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, σημειώνονται τ' ακόλουθα: «"αγωγή" σημαίvει πoλιτικήv διαδικασίαv αρχoμέvηv διά κλητηρίoυ εvτάλματoς ή κατά τoιoύτov άλλov τρόπov ως καθoρίζεται υπό διαδικαστικoύ καvovισμoύ "πoλιτική διαδικασία" περιλαμβάvει oιαvδήπoτε διαδικασίαv άλληv ή πoιvικήv διαδικασίαv "δικαστήριov" σημαίvει το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο, το Ανώτατο Δικαστήριο, το Εφετείο ή οποιοδήποτε άλλο δικαστήριο καθιδρυόμεvov υπό τoυ παρόvτoς vόμoυ ή καθιδρυθησόμεvov υφ' oιoυδήπoτε άλλoυ vόμoυ, έχov δικαιoδoσίαv, και περιλαμβάvει oιovδήπoτε δικαστήv τoύτωv» Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών είναι Ειδικό Δικαστήριο που ιδρύθηκε με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 12 του Ν.8/67 και δυνάμει των προνοιών του εν λόγω άρθρου έχει δικαιοδοσία να εκδικάζει

(1)διαφορές σχετικά με ζητήματα που ανακύπτουν από την εφαρμογή του Ν.8/67 ή οποιουδήποτε άλλου νόμου που δίνει αρμοδιότητα στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών και

(2)αυτοτελείς αξιώσεις των εργοδοτουμένων που βασίζονται στη σύμβαση εργασίας τους και αποκρυσταλλώνονται κατά τη διάρκεια της απασχόλησής τους. Οι περί του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 1999 ως τροποποιήθηκαν μέχρι σήμερα προβλέπουν ότι οι υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών εγείρονται με αίτηση που υποβάλλεται από τον αιτητή σε έντυπο που περιλαμβάνει τα στοιχεία που προβλέπονται στον Τύπο Ι και στην αίτηση καθορίζονται οι λόγοι στους οποίους θεμελιώνεται το αίτημα και προσδιορίζεται η ζητούμενη θεραπεία ή ζητούμενες θεραπείες. Στη βάση των πιο πάνω νομοθετικών και κανονιστικών προνοιών προκύπτει ότι η αίτηση εργατικής διαφοράς εμπίπτει στην έννοια του όρου «αγωγή» όπως αυτός αποδίδεται από το άρθρο 2 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/

1. Συνακόλουθα εμπίπτει και στην έννοια που προβλέπει το άρθρο 2 του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων του 2012, Ν.66(Ι)/
2. Ως εκ τούτου οι πρόνοιες του άρθρου 31 (ε) του Περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1 εφαρμόζονται στις αιτήσεις εργατικών διαφορών που καταχωρούνται στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Οι ημερομηνίες λήξης της προθεσμίας για την καταχώρηση αίτησης εργατικής διαφοράς για τους μισθούς για τους μήνες Δεκέμβριο του 2019, Ιούνιο του 2020 και Ιούλιο του 2020 δεν εμπίπτουν στο χρονικό διάστημα που καλύπτει η πρόνοια του άρθρου 31 (ε) (ββ) του Περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ. 1 και ως εκ τούτου παρέμειναν αυτές που αναγράφονται στον πιο πάνω πίνακα. Οι προθεσμίες που αφορούν τους μισθούς για την περίοδο Ιανουάριο - Μάιο του 2020 με βάση την πρόνοια του άρθρου 31 (ε) (ββ) του Περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ. 1 παρατάθηκαν μέχρι τις 30/06/
3. Σε αυτό το σημείο σημειώνουμε ότι οι Περί του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Κανονισμοί που εκδόθηκαν το 2020 (Αρ.1 και Αρ.3), το 2021 (Αρ.1) και το 2022 (Αρ.1 και Αρ.2) αφορούν αναστολή χρονικών προθεσμιών που προβλέπονται από τον Περί του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Κανονισμό του 1999 και ως εκ τούτου δεν εφαρμόζονται στην παρούσα περίπτωση που αφορά την προθεσμία αίτησης εργατικής διαφοράς που προβλέπεται από τον Ν.8/
4. Το άρθρο 64Α.

(1)του Ν.14/60 προβλέπει τα πιο κάτω: «Ανεξάρτητα από τις διατάξεις των άρθρων 22, 61, 62, 63 και 64 σε περίπτωση που αγωγή, αίτηση ή υπόθεση που εμπίπτει στην καθ' ύλην δικαιοδοσία δικαστηρίου ειδικής δικαιοδοσίας καταχωριστεί ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου, το Επαρχιακό Δικαστήριο, διακόπτει την ενώπιόν του τεθείσα διαδικασία και παραπέμπει την αγωγή ή την αίτηση ή την υπόθεση στο καθ' ύλην αρμόδιο δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας προς εκδίκαση.» Στην υπόθεση NATALIA TSIKLAURI v. ARTUR ISAKOV κ.α.

(2016)1 Α.Α.Δ. 156 αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Το Άρθρο 64Α του Ν. 14/1960, με τις πρόνοιές του, ουσιαστικά, αποσκοπεί στη διάσωση αγωγής, η οποία καταχωρείται σε δικαιοδοτικά αναρμόδιο δικαστήριο, με τη μεταφορά της, δυνάμει σχετικής διαταγής, στο καθ' ύλην αρμόδιο δικαστήριο, όπως ορίζεται σε αυτό. Προφανώς, η εν λόγω εξουσία είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όπου υπάρχουν πρόνοιες για παραγραφή μιας αγωγής, σε περίπτωση που αυτή δεν καταχωρείται εγκαίρως στο αρμόδιο δικαστήριο.» Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι με τη διακοπή της διαδικασίας και την παραπομπή της υπόθεσης στο ανάλογο αρμόδιο Δικαστήριο η διαδικασία θεωρείται ότι άρχισε και συνεχίζεται ενώπιον του αρμόδιου Δικαστηρίου από την ημερομηνία καταχώρησης στο αναρμόδιο Δικαστήριο και όχι από την ημερομηνία παραπομπής στο αρμόδιο Δικαστήριο. Διαφορετική ερμηνεία θα οδηγούσε (α) στο να στηρίζεται ο χρόνος έναρξης της προθεσμίας για καταχώρηση αίτησης εργατικής διαφοράς σε γεγονότα άσχετα με τη γέννηση του αγώγιμου δικαιώματος και (β) στο να δίνεται η ευχέρεια στον εκάστοτε αιτητή να προσδιορίζει μόνος του τον χρόνο γέννησης του δικαιώματός του να προσφύγει στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών επικαλούμενος οποιαδήποτε μεταγενέστερα γεγονότα ως λόγους επέκτασης της προθεσμίας, σε διάσταση με τη σαφή νομοθετική πρόνοια για την προθεσμία καταχώρησης αίτησης στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Η αγωγή του Αιτητή καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο στις 22/06/2022 ημερομηνία που είναι μεταγενέστερη των ημερομηνιών που έληγε η προθεσμία για την καταχώρηση αίτηση εργατικής διαφοράς στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών για τον κάθε μηνιαίο μισθό που αξιώνει ο Αιτητής. Σε ότι αφορά τις πρόνοιες του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων του 2012, Ν.66(Ι)/2012, παρατηρούμε ότι αυτές δεν εφαρμόζονται στις αιτήσεις εργατικών διαφορών που καταχωρούνται στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Και εξηγούμε. Στις ερμηνευτικές διατάξεις (άρθρο 2) του Ν.66(Ι)/2012 αναφέρεται ότι ο όρος ««χρόνος παραγραφής» σημαίνει τους διάφορους χρόνους παραγραφής όπως αυτοί καθορίζονται στον παρόντα Νόμο.» Στο άρθρο 4 το οποίο φέρει τον πλαγιότιτλο «Γενικός Χρόνος Παραγραφής» προβλέπεται ότι «εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά σε οποιονδήποτε νόμο, καμία αγωγή δεν εγείρεται μετά την πάροδο δέκα ετών αφότου συμπληρώθηκε η βάση της αγωγής» και στα άρθρα 5 μέχρι 11 προβλέπονται προθεσμίες για διάφορες αξιώσεις, καμιά από τις οποίες αφορά αξίωση για την οποία καταχωρείται αίτηση στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Η προθεσμία για καταχώρηση αίτησης εργατικής διαφοράς στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών εφόσον προβλέπεται από τον Ν.8/67 δεν εμπίπτει στους χρόνους παραγραφής που προβλέπονται από τον Ν.66(Ι)/2012. Στο άρθρο 24 του Ν.66(Ι)/2012 προνοείται ρητά ότι οι διατάξεις του Ν.66(Ι)/2012 δεν επηρεάζουν τις ειδικές προθεσμίες που αναφέρονται σε οποιαδήποτε νομική διάταξη αν αυτή (i) δεν περιλαμβάνεται στις καταργούμενες από το άρθρο 29 διατάξεις και (ii) δεν είχε ανασταλεί δυνάμει του Περί Αναστολής του Χρόνου Παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου. Η προθεσμία που προβλέπει το άρθρο 12(10Α) του Ν.8/67 δεν περιλαμβάνεται στις καταργούμενες από το άρθρο 29 του Ν.66(Ι)/2012 διατάξεις και δεν είχε ανασταλεί δυνάμει του Περί Αναστολής του Χρόνου Παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου και συνακόλουθα δυνάμει του άρθρου 24 του Ν.66(Ι)/2012 δεν επηρεάζεται από τις διατάξεις του Ν.66(Ι)/2012. Στο άρθρο 29 του Ν.66(Ι)/2012 προβλέπονται τα πιο κάτω: «-

(1)Από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου καταργούνται οι νόμοι που αναφέρονται στην πρώτη στήλη του Παραρτήματος και στην έκταση που αναφέρεται στη δεύτερη στήλη του εν λόγω Παραρτήματος.

(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 24 του παρόντος Νόμου, ανεξάρτητα από την προβλεπόμενη σε οποιοδήποτε ειδικό νόμο προθεσμία για παραγραφή, σε περίπτωση σύγκρουσης υπερισχύουν οι πρόνοιες του παρόντος Νόμου.» Ενόψει της πρόνοιας της παραγράφου 2 του άρθρου 29 του Ν.66(Ι)/2012 η οποία προβλέπει ρητά ότι η εφαρμογή των προνοιών του Ν.66(Ι)/2012, ανεξάρτητα από την προβλεπόμενη σε οποιοδήποτε ειδικό νόμο προθεσμία για παραγραφή, είναι τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου του 24 του Ν.66(Ι)/2012, το οποίο άρθρο όπως σημειώσαμε προβλέπει ρητά ότι οι διατάξεις του Ν.66(Ι)/2012 δεν επηρεάζουν την προθεσμία του άρθρου 12(10Α) του Ν.8/67, οι πρόνοιες του Ν.66(Ι)/2012 δεν μπορούν να εφαρμοστούν στις περιπτώσεις που αφορούν καταχώρηση αιτήσεων στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Συνακόλουθα στην παρούσα περίπτωση δεν μπορούν να εφαρμοστούν οποιεσδήποτε πρόνοιες του Ν.66(Ι)/2012 για επέκταση του χρόνου της προθεσμίας καταχώρησης της αίτησης εργατικής διαφοράς ή για διαφοροποίηση της προθεσμίας καταχώρησης της αίτησης εργατικής διαφοράς για τους μισθούς που αξιώνει ο Αιτητής με την παρούσα αίτηση. Συνακόλουθα καταλήγουμε ότι ο δικογραφημένος ισχυρισμός της Καθ' ης η Αίτηση σε σχέση με την εκπρόθεσμη καταχώρηση της αίτησης εργατικής διαφοράς και παραγραφής των αξιούμενων θεραπειών ευσταθεί και κατά συνέπεια τα αγώγιμα δικαιώματα του Αιτητή να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχουν παραγραφεί. Λόγω των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα αναστολής της παρούσας διαδικασίας. Επιδικάζουμε δικηγορικά έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εις βάρος του Αιτητή ως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............. (Υπ.) ............... Στ. Δελίτσικου, Μέλος Α. Αντωνίου, Μέλος ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βλ. Πολιτκή Έφεση Αρ. 159/2018 ΑΛ.ΜΑΝΑΜΣΙΔΗΣ ν. ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΟΥ, ημερ.10/11/2023, Πολιτική Έφεση Αρ. 191/13, Ανδρέου ν. Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Τμήμα Πλεονάζοντος Προσωπικού, ημερ. 29/03/2021. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο