Ν. Ν. ν. Ν. Ν., Αρ. Αίτησης: 143/99, 11/3/2005

(2003)1(Β) 1047,

1. Δε συμμερίζομαι την άποψη του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι υπήρξε συμφωνία για επίλυση των περιουσιακών διαφορών τους. Αντίθετα, αποδέχομαι τη θέση της Αιτήτριας ότι απλώς γίνονταν διαπραγματεύσεις για επίλυση κάποιων περιουσιακών διαφορών χωρίς όμως κανένα θετικό αποτέλεσμα, εφόσον κάθε φορά ο Καθ΄ ου η Αίτηση άλλαζε την άποψή του ή υπαναχωρούσε. Το δε θέμα της συνεισφοράς της Αιτήτριας στην απόκτηση του χωραφιού στην [ ] και του κτισίματος αποθηκών σ΄ αυτό ήταν πάντοτε θέμα τριβής και διαφωνίας μεταξύ των διαδίκων. Αυτό φαίνεται σαφώς από τη μαρτυρία της Αιτήτριας που παρέμεινε ακλόνητη κατά την αντεξέτασή της, ως επίσης και από τη μαρτυρία του ΜΥ5, κύριου Ν. Κ., που ήταν δικηγόρος του Καθ΄ ου η Αίτηση κατά τον ισχυριζόμενο από αυτόν χρόνο της επίτευξης προφορικής συμφωνίας. Ο ΜΥ5, ανέφερε σαφώς πως μόνο διαπραγματεύσεις για επίτευξη συμφωνίας γίνονταν, χωρίς να θυμάται αν υπήρξε τελική συμφωνία, λόγω δε διαφωνιών που είχε με τον Καθ΄ ου η Αίτηση αποσύρθηκε από συνήγορός του. Σχετικά αποσπάσματα από την κυρίως εξέτασή του παρατίθενται κατωτέρω: «E. κ. Κ., η σχέση σας με μένα τι είναι; A. Υπήρξα κάποτε δικηγόρος σας για ένα μικρό χρονικό διάστημα και μετά λόγω διαφωνιών δε συνεχίσαμε τη συνεργασία μας. Ε. Όταν ήσασταν δικηγόρος μου, είχαμε μια συνάντηση στο γραφείο της δικηγόρου της αιτήτριας; A. Ναι, είχαμε. Ε. Μπορείτε να μας πείτε, στη συνάντηση αυτή, τι προέκυψε; Α. Τη μέρα εκείνη δεν είχε προκύψει τίποτα. Συγκεκριμένα είχαν γίνει έντονες διαβουλεύσεις για το σκοπό διευθέτησης των Περιουσιακών Διαφορών μεταξύ εσάς και της πρώην συζύγου σας, κας Ν. Ν. Εξ όσων θυμάμαι είχε γίνει ανταλλαγή προτάσεων, δε θυμάμαι αν είχαμε καταλήξει σε συγκεκριμένη συμφωνία, θυμάμαι όμως ότι είχαν γίνει συγκεκριμένες προτάσεις και από τα δύο μέρη.» «E. κ. Ν.: Απ΄ ότι έχετε πει δε θυμάστε αν είχαμε καταλήξει σε μια συμφωνία; A. Αυτό που γνωρίζω καλά είναι ότι γίνονταν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να καταλήξετε σε μια συμφωνία και εκεί που φτάναμε να καταλήξουμε, ανατρέπονταν πάλι τα πάντα και δεν καταλήγαμε, αυτό το θυμάμαι καλά αλλά δε θυμάμαι, έχουν περάσει πέντε χρόνια, δε θυμάμαι να έχουμε καταλήξει σε μια τελική συμφωνία, διότι, εξάλλου είχα αποχωρήσει από δικηγόρος του κ. Ν.» Σχετικό απόσπασμα από την αντεξέτασή του επίσης παρατίθεται: «Ε. Θα συμφωνείτε μαζί μου ότι ένας δικηγόρος αποσύρεται από δικηγόρος του πελάτη του όταν βρίσκεται σε αντίθεση σχετικά με το χειρισμό της υπόθεσης. Α. Αυτό το ανάφερα, υπήρχαν διαφορές. Ε. Θέλω να μου επαναλάβετε ότι ουδέποτε καταλήξαμε σε οποιαδήποτε συμφωνία για διευθέτηση των Περιουσιακών Διαφορών των πελατών μας. Α. Αυτό που είχα πει είναι ότι δε θυμάμαι. Ε. Να σας βοηθήσω, δεν έγινε άλλη συμφωνία; Α. Δε θυμάμαι.» Είναι φανερό από τα πιο πάνω πως, αν υπήρξε τελική συμφωνία ο κ. Κ. δε θα αποσυρόταν από συνήγορος του Καθ΄ ου η Αίτηση και τα μέρη θα προχωρούσαν σε γραπτή συμφωνία ή σε απόφαση του Δικαστηρίου συμφώνως της συμφωνίας τους. Ακόμα πιο ενισχυτικά είναι τα ακόλουθα Τεκμήρια που κατατέθηκαν το πρώτο από την Αιτήτρια και τα λοιπά από τον Καθ ου η Αίτηση κατά την κυρίως εξέτασή του: (α) Τεκμήριο 1, ημερ. 15/12/98 επιστολή που στάληκε από τον Καθ΄ ου η Αίτηση στην τότε συνήγορο της Αιτήτριας, σελ. 2: «Matters got out of hand, when I was informed that my wife intended to claim through the Court my business property in Ayia Varvara Industrial Estate, though she had no right to it as it was purchased through an inheritance. I then informed her that I would not purchase her share from our flat, until all property matters were settled in Court.» (β) Επιστολές της τότε συνηγόρου της Αιτήτριας Τεκμήριο 21 (ημερ. 9/3/99), Τεκμήριο 22 (ημερ. 10/7/00) και Τεκμήριο 23 (5/4/02) σε απάντηση επιστολών της τότε συνηγόρου του Καθ ου η Αίτηση, αντίστοιχα προς την Αιτήτρια, Τεκμήριο 18 (ημερ. 26/2/99), και προς τη συνήγορο της Αιτήτριας, Τεκμήριο 19 (ημερ. 3/7/00) και Τεκμήριο 20 (ημερ. 27/3/02). Από τις επιστολές αυτές φαίνεται πως, ενώ η προκείμενη αίτηση περιουσιακών διαφορών καταχωρίστηκε στις 6/8/99, προσπάθειες για συμβιβασμό γίνονταν και μετά την καταχώριση της προκείμενης Αίτησης που δείχνει πως ουδεμία τελική συμφωνία επιτεύχθηκε πριν από την καταχώριση της Αίτησης και της Ανταπαίτησης. Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα από το Τεκμήριο 21 σελ. 1: «Η αποδοχή του ανωτέρω ποσού από την πελάτιδα μας γίνεται χωρίς αυτή να παραιτείται από οποιαδήποτε άλλα δικαιώματα της και/ή απαιτήσεις της επί άλλων περιουσιακών στοιχείων του πελάτη σας.» Στο Τεκμήριο 22 πάλι θίγεται το θέμα της [ ] στο δε Τεκμήριο 23 ακόμα ευκρινέστερα με το ακόλουθο απόσπασμα: «Στα πλαίσια επίσης διακανονισμού, εάν και εφόσον ο πελάτης σας αποδέχεται ως θέμα αρχής τη συνεισφορά της κας Ν. στην απόκτηση του αγροτεμαχίου στην Αγία Βαρβάρα, τότε μπορούμε να συζητήσουμε και τη μείωση του ποσού που η ίδια απαιτεί επί του ποσού που εισπράχθηκε κατά την πώληση των 8/36 μεριδίων επί του κτήματος στον [ ], όταν ο κος Ν. πώλησε τα 13/36 και εισέπραξε το συνολικό ποσό των ΛΚ21.
2. Υπάρχει μαρτυρία ότι τα 8/36 αγοράστηκαν κατά τη διάρκεια του γάμου. Συνεπώς η κα Ν. έχει συνεισφορά και απαιτεί ποσό επί των ΛΚ13.333 που πήρε ο κος Ν. επιπλέον του μεριδίου του (5/36) ήτοι για τα 8/36.» Εάν πράγματι ο ισχυρισμός του Καθ΄ ου η Αίτηση για ύπαρξη συμφωνίας επίλυσης όλων των περιουσιακών διαφορών ήταν αληθής, τότε θα αναμενόταν τελικά όπως, αυτός στην ανταπαίτησή του ζητούσε την απόρριψη της αίτησης λόγω ελλείψεως δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και όχι να αξιοί ανταπαιτητικώς, ως έπραξε, διατάγματα τα οποία να είναι άσχετα με αθέτηση συμφωνίας, και τα οποία να έχουν ως βάση ότι ουδέποτε υπήρξε οποιαδήποτε συμφωνία. Η ανταπαίτηση στηρίζεται στις διατάξεις του Νόμου 232/91 για συνεισφορά του Καθ ου η Αίτηση στην ισχυριζόμενη αύξηση της περιουσίας της Αιτήτριας και όχι για αθέτηση συμφωνίας, παρά το γεγονός ότι στην Υπεράσπισή του μιλά για κάποια προφορική συμφωνία που έγινε μεταξύ τους. Επίσης στη νομική βάση της Υπεράσπισής, που εν πάση περιπτώσει δεν προβλέπεται από τον περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικό Κανονισμό του 1990, δεν γίνεται καν αναφορά στον περί Συμβάσεων Νόμο. Οι δύο πρώτες αιτούμενες θεραπείες της Ανταπαίτησης υπό §§ Α, Β, δεν έχουν σχέση με περιουσιακές διαφορές με βάση το Νόμο 232/91, αλλά μάλλον έχουν ως βάση τις διατάξεις του άρθρου 17

(2)και

(3)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου 1990 (Ν. 23/90). Τα θέματα αυτά διευθετήθηκαν με βάση τις διατάξεις των άρθρων αυτών μεταξύ των διαδίκων. Γι΄ αυτό και ο καθένας πήρε τα αντικείμενα τα οποία ήταν δικά του μετά τη διάσταση καθώς και τον αναγκαίο εξοπλισμό για να μπορέσει ο καθένας να έχει το δικό του νοικοκυριό. Οι διατάξεις του άρθρου 17 του Ν. 23/90, εν πάση περιπτώσει, δεν εφαρμόζονται μετά τη λύση του γάμου των διαδίκων (Βλ. Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου,

(1996)Ι ΑΑΔ 260 και Σάββα v. Σάββα,

(2003)1 (Β) 1022, 1024). Περαιτέρω δεν παρουσιάστηκαν εκτιμήσεις ως προς την αξία των αντικειμένων αυτών κατά την ημέρα της διάστασης για να έχει εφαρμογή το άρθρο 14 του Ν. 232/91. Ως εκ των ως άνω, οι αιτούμενες θεραπείες υπό §§ Α και Β της Ανταπαίτησης, θα πρέπει να απορριφθούν και ως εκ τούτου απορρίπτονται. Όσον αφορά την αιτούμενη θεραπεία υπό § Γ της Ανταπαίτησης, ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν απέδειξε ότι υπήρξε οποιαδήποτε αύξηση στην περιουσία της Αιτήτριας, γι΄ αυτό και θα πρέπει να απορριφθεί. Σχετικά με την αύξηση της περιουσίας και πώς υπολογίζεται βλ. inter alia άρθρο 14 του Νόμου 232/91· Ορφανίδη v. Ορφανίδη,

(1999)1 ΑΑΔ 179, 189· Μικρού v. Mικρού Αρ. Εφ. ΔΟΔ 188, ημερ. 7/10/2004 (μη δημοσιευμένη)· Σταθόπουλος εις Γεωργιάδη και Σταθόπουλου, Αστικός Κώδιξ, Οικογενειακό Δίκαιο, τόμ. VII, Αθήνα, 1991, άρθρ. 1400-1402, αρ. 13, σελ.

1. Ο ίδιος ο Καθ΄ ου η Αίτηση κατά τη μαρτυρία του ισχυρίστηκε, ότι η διάσταση μεταξύ των διαδίκων επήλθε στις 16/3/98 όταν πήραν διαζύγιο, σε αντίθεση με την Αιτήτρια που ισχυρίζεται, ότι η διάσταση υπήρξε από τις αρχές Ιουνίου
2. Αντεξετάζοντας όμως την Αιτήτρια υιοθετεί τη δική της εκδοχή, ότι βρίσκονταν σε διάσταση από τον Ιούνιο του 1997 («κος Ν.: 26.2.1997, εάν δεν κάνω λάθος ήταν 2.6.1997, πριν να χωρίσουμε»). Ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν αναφέρει στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτησή του πότε επήλθε η διάσταση, αναφέρει όμως στη μαρτυρία του, ότι η διάσταση και το διαζύγιο επήλθαν την ίδια ημέρα. Το ότι η διάσταση των διαδίκων δε δικογραφείται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στερεί τον Καθ΄ ου Αίτηση από το δικαίωμα να διεκδικήσει οποιαδήποτε συνεισφορά του στην αύξηση της περιουσίας της Αιτήτριας έστω και αν κατά τη μαρτυρία του ισχυρίζεται ότι η ημέρα της διάστασης ήταν η ημέρα του διαζυγίου, εφόσον αυτό το ουσιώδες γεγονός δεν καλύπτεται από το δικόγραφό του. Εξάλλου αντίκειται στην κοινή λογική να δεχθεί κανείς ότι η ημέρα της διάστασης των διαδίκων ήταν η ημέρα του διαζυγίου, ιδίως αν λάβει υπόψη του ότι πριν από την καταχώριση της αίτησης διαζυγίου προαπαιτείται η τρίμηνη προθεσμία για απόπειρα συνδιαλλαγής με βάση τον Ν. 22/
3. Το ότι οι διάδικοι μέχρι τις 6/3/98, ζούσαν κάτω από την ίδια στέγη σε ξεχωριστά δωμάτια και με ξεχωριστή ζωή, όπως υποστηρίζει στην § 4 της αίτησής της η Αιτήτρια, δε σημαίνει ότι η διάσταση δεν είχε αρχίσει αρκετά νωρίτερα. Διότι η διάσταση δε σημαίνει έλλειψη συγκατοίκησης, αλλά έλλειψη συνλειτουργίας των συζύγων ως προς όλες τις πτυχές της συζυγικής τους ζωής. Ως προς την αιτούμενη θεραπεία υπό § Δ της Ανταπαίτησης, και αυτή θα πρέπει να απορριφθεί, εφόσον οι διάδικοι, όταν αγόρασαν το διαμέρισμα στην οδό [ ], από μόνοι τους το ενέγραψαν ανά ½ ο καθένας στο όνομά του, σε ανύποπτο χρόνο, γιατί τόση πίστευαν ότι ήταν ή ήθελαν να ήταν η συνεισφορά τους. Εξάλλου αυτό ήταν το μόνο θέμα ως προς το οποίο, κατά τις διαπραγματεύσεις που είχαν, δεν είχαν διαφωνία, είχαν δε ορίσει κάποιο εκτιμητή, τον κ Τ. για να το εκτιμήσει, και ο Καθ΄ ου η Αίτηση θα πλήρωνε ½ των £34.000, δηλαδή £17.000, (Βλ. Τεκμήριο 14, Εκτίμηση Τ.) για να αποκτήσει ολόκληρο το διαμέρισμα, θέμα για το οποίο υπαναχώρησε τελικά για δικούς του λόγους, αλλά και γιατί η Αιτήτρια επέμενε όπως το θέμα του τεμαχίου στην [ ] θα έπρεπε να λυθεί δικαστικώς, εφόσον ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν της αναγνώριζε καμιά συνεισφορά. Όσον αφορά την αιτούμενη θεραπεία υπό § Ε της Ανταπαίτησης, και αυτή πρέπει να απορριφθεί. Πρώτο, ουδεμία εκτίμηση έγινε όσον αφορά την αξία της επιχείρησης αυτής κατά την ορθή ημερομηνία της διάστασης των διαδίκων. Δεύτερο, η ημερομηνία διάστασης δεν αναφέρεται στο δικόγραφο του Καθ΄ ου η Αίτηση. Τρίτο, η ημερομηνία που αναφέρεται στη μαρτυρία του είναι εξωπραγματική. Τέταρτο, ποτέ ο ίδιος δεν είχε συμβάλει στη δημιουργία του Ινστιτούτου Ομορφιάς το οποίο δημιουργήθηκε από χρήματα που έλαβε η Αιτήτρια από το Ταμείο Προνοίας που η Αιτήτρια (βλ. Τεκμήριο 3) πήρε από την [ ] Λτδ και ανερχόταν στο ποσό των £4.392,68, ούτε έχω πεισθεί ότι ο ίδιος συνεισέφερε με οποιοδήποτε τρόπο στην εξειδίκευσή της ως αισθητικός. Τέλος η Αιτήτρια, την οποία και πιστεύω, ισχυρίστηκε, ότι η επιχείρησή της δημιουργήθηκε από τα δικά της χέρια και τις δικές της προσπάθειες και η εμπιστοσύνη που είχαν και έχουν οι πελάτες της είναι προς το πρόσωπό της αποκλειστικά. Όσον αφορά την αιτούμενη θεραπεία της Ανταπαίτησης υπό § ΣΤ, και αυτή θα πρέπει να απορριφθεί, διότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν καθόρισε την ημέρα της διάστασης στο δικόγραφό του. Ήταν εξωπραγματική η ημέρα της διάστασης που ισχυρίστηκε κατά τη μαρτυρία του και εν πάση περιπτώσει κατά το χρόνο της διάστασης που ισχυρίστηκε η Αιτήτρια, δηλαδή αρχές Ιουνίου 1997, ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν έδωσε οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία για τραπεζικούς λογαριασμούς της Αιτήτριας. Αντίθετα, η Αιτήτρια σε σχέση με ένα γραμμάτιο το οποίο της δέσμευσε ο καθ΄ ου η Αίτηση για δικούς του σκοπούς από τις 9/3/93 και το αποδέσμευσε στις 5/5/97, παρακρατώντας ο Καθ΄ ου η Αίτηση αυθαίρετα μέρος των τόκων εκ £941, χρησιμοποιήθηκε το 1997 από την Αιτήτρια, όπως ισχυρίστηκε η ίδια, για να εξοφλήσει δάνεια που έκαμε για τη θεραπεία της θυγατέρας της, για τις σπουδές αυτής και για άλλα έξοδα που είχαν προκύψει, εφόσον εκρατείτο το γραμμάτιο ως εγγύηση για σκοπούς δανειοδότησης του Καθ΄ ου η Αίτηση. Το κεφάλαιο του γραμματίου των £7.000 πλέον τόκοι, πιστεύω την Αιτήτρια ότι είχε δημιουργηθεί με τους κόπους της εδώ και τόσα χρόνια από την εργασία της. Τέλος δεν μπορώ να προσδώσω οποιαδήποτε συνεισφορά του Καθ΄ ου η Αίτηση στο ποσό των £7.000, εφόσον δέχομαι την εκδοχή της Αιτήτριας ότι το ποσό αυτό δεν υπήρχε κατά την ημέρα της διάστασης. Ως προς την αιτούμενη θεραπεία υπό § Ζ της Ανταπαίτησης, το Δικαστήριο δεν έχει καμία δικαιοδοσία να διατάξει την πώληση του διαμερίσματος στην οδό [ ] στη Λευκωσία, πρώτο διότι δεν έχει εξουσία να διατάξει πώληση οποιουδήποτε ακινήτου, δεύτερο διότι το ακίνητο αποκτήθηκε μετά τη διάσταση των διαδίκων και τρίτο ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν είχε καμιά συνεισφορά επί του ακινήτου αυτού, εφόσον αποκτήθηκε από την Αιτήτρια μετά τη διάσταση, με δάνειο που έκαμε η ίδια αποκλειστικά από τον Οργανισμό Χρηματοδότησης Στέγης, όπως η ίδια ισχυρίστηκε, την οποία και πιστεύω. Εφόσον έχω αρχίσει πρώτα με την Ανταπαίτηση καταλήγω με το θέμα αυτό, απορρίπτοντας την Ανταπαίτηση στο σύνολό της, με έξοδα εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση πλέον ΦΠΑ, και υπέρ της Αιτήτριας. Τώρα ας στραφώ στις αιτούμενες θεραπείες της Αιτήτριας. Θα αφήσω τελευταία την αιτούμενη θεραπεία υπό § Α. Ως προς τις αιτούμενες θεραπείες υπό §§ Β και Γ δεν έχω δικαιοδοσία, διότι πρόκειται περί ενοικίων μετά τη διάσταση. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Σάββα v. Σάββα,

(2003)1(Β) 1022, 1024· Δ. Κωνσταντίνου v. Γ. Κωνσταντίνου, Πολ. Εφ.11623, ημερ. 1/7/04, σελ. 11 της αδημοσίευτης ακόμα απόφασης. Ως προς την αιτούμενη θεραπεία υπό § Δ, και πάλι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία, διότι η αξίωση με βάση το άρθρο 14 του Ν. 232/91 είναι κατά κύριο λόγο ενοχική και όχι εμπράγματη. Βλέπε Παπαϊωάννου κ.ά. v. Παπαϊωάννου κ.ά.

(2000)1(Α) 656, 679-

1. Το θέμα αυτό εξάλλου εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου, με βάση τις σχετικές διατάξεις του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμου, ΚΕΦ.
2. Ως προς την αιτούμενη θεραπεία υπό § Ε, κρίνω και πάλι πως δεν έχω δικαιοδοσία να διατάξω την πώληση του χωραφιού στην [ ] (τεμ. [ ], Φ/Σχ 39/22, τοποθεσία [ ], αρ. εγγρ. 0/[ ], έκτασης 8 Δεκαρίων και 362 τ.μ.), διότι η αξίωση είναι κυρίως ενοχική και όχι εμπράγματη. Εν πάση περιπτώσει η αξίωση επί της [ ], επειδή είναι κυρίως ενοχική, καλύπτεται από την αιτούμενη θεραπεία υπό § Α. Παραμένει η αιτούμενη θεραπεία υπό § Α που αν ευδοκιμήσει καθιστά σχετικές και τις υπό §§ Η και Θ θεραπείες. Η Αιτήτρια και ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν έχουν δώσει με αποδεικτικά στοιχεία ποιο ήταν το ύψος των λογαριασμών του Καθ΄ ου η Αίτηση κατά την ημέρα της τέλεσης του γάμου. Ο Καθ ου η Αίτηση ανέφερε πως είχε 5000 στερλίνες στην Αγγλία στις 30/8/91, (βλ. Τεκμήριο 11) τις οποίες απέκτησε πριν από το γάμο του, όμως δεν ανέφερε πόσο ήταν το ποσό αυτό κατά το χρόνο τέλεσης του γάμου του. Εξάλλου δεν πιστεύω ότι απέκτησε το ποσό αυτό πριν από την τέλεση του γάμου του. Το θέμα της αξιοπιστίας του αναπτύσσεται εκτενώς στη συνέχεια της απόφασης. Κατά συνέπεια ξεκινώ από μηδενική βάση για να δω αν υπήρξε αύξηση κατά την ημέρα της διάστασης στην περιουσία του Καθ΄ ου η Αίτηση. Περαιτέρω, δε δικογραφείται στην Υπεράσπιση του Καθ ου η Αίτηση ότι αυτός κατά το χρόνο του γάμου είχε οποιαδήποτε συγκεκριμένη περιουσία για την οποία να δίδονται λεπτομέρειες. Τα οποιαδήποτε κινητά αντικείμενα είχαν οι διάδικοι, ως προελέχθη, τα μοίρασαν μεταξύ τους μετά τη διάσταση συμφώνως των διατάξεων του άρθρου 17

(2)και

(3)του Ν. 23/

1. Ο καθένας πήρε τα δικά του αντικείμενα και τον αναγκαίο εξοπλισμό για το νοικοκυριό του. Όσον αφορά το διαμέρισμα στη [ ] αυτό εξακολουθεί να βρίσκεται ανά ½ στον κάθε διάδικο. Αυτό αποφάσισαν μεταξύ τους σε ανύποπτο χρόνο, όταν το ενέγραψαν στο όνομά τους ανά ½ μερίδιο, επαναβεβαίωσαν δε την απόφασή τους κατά το χρόνο της διάστασης, για πώληση του ενός μεριδίου από τον ένα στον άλλο, και ως εκ τούτου δεν είναι αντικείμενο οποιουδήποτε άλλου διαμοιρασμού. Εν πάση περιπτώσει με βάση όλη την ενώπιόν μου μαρτυρία τόση κρίνω ότι ήταν η συνεισφορά έκαστου στην απόκτηση του εν λόγω διαμερίσματος, δηλαδή στο ήμισυ ο καθένας. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίζεται συνεισφορά στην αύξηση της περιουσίας της Αιτήτριας σχετικά με την ασφάλεια που έκαμε στη Universal Life Insurance Policy αξίας £6.
2. Η Αιτήτρια, την οποία και πιστεύω, ισχυρίστηκε ότι δεν είχε τέτοια ασφάλεια πριν από τη διάσταση. Μετά τη διάσταση ισχυρίστηκε πως ξεκίνησε μια ασφάλεια στην εταιρεία αυτή την οποία όμως διέκοψε αμέσως. Η Αιτήτρια κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε πως πριν από τη διάσταση άρχισε μιαν ασφάλεια στην Ιnteramerican η οποία άρχισε τον Αύγουστο του 1984 με ασφάλιστρο £28.18 μηνιαίως η οποία της απέδωσε τελικά £3000, ποσό που κατέθεσε στον Οργανισμό Χρηματοδότησης Στέγης για να έχει ένα σπίτι με την κόρη της. Eπειδή όμως αυτό το θέμα δε δικογραφείται στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση του Καθ΄ ου η Αίτηση δεν μπορώ να το λάβω υπόψη για την αύξηση της περιουσίας της Αιτήτριας. Ότι απομένει είναι η ισχυριζόμενη συνεισφορά της Αιτήτριας στο χωράφι στην [ ], με τις αποθήκες που κτίστηκαν σ΄ αυτό, εξετάζοντας και το ενδεχόμενο οποιουδήποτε πιστωτικού λογαριασμού του Καθ' ου η Αίτηση, αφαιρουμένου βεβαίως οποιουδήποτε χρέους του κατά την ημέρα της διάστασης. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση απέκτησε το εν λόγω κτήμα στις 17/1/
3. Αγοράστηκε για το ποσό των £11.000 πλέον £560,25 μεταβιβαστικά έξοδα, ήτοι σύνολο £11.560,
4. Συμφωνία για την αγορά του έγινε στις 16/11/
5. Όλα τα πιο πάνω προκύπτουν αδιαψεύστως από το Τεκμήριο 28 που είναι ο τίτλος ιδιοκτησίας του εν λόγω ακίνητου, αλλά και από τη μαρτυρία των διαδίκων. Είναι απαραίτητο να αναφερθώ στις θέσεις των δυο πλευρών ως προς τη συνεισφορά εκάστου στην απόκτηση του Τεμαχίου αυτού και των αποθηκών που ανεγέρθηκαν επί αυτού. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 29 που αποτελεί βεβαίωση της Τράπεζας Κύπρου, και το οποίο κατάθεσε ο Καθ' ου η Αίτηση στην κυρίως εξέτασή του χωρίς να υπάρχει ένσταση από πλευράς Αιτήτριας, προκύπτουν τα ακόλουθα: «Λευκωσία, 12 Φεβρουαρίου, 2000 Βεβαίωση Με την παρούσα βεβαιούμε τα ακόλουθα:
6. Στις 10/12/1993 παραχωρήθηκε στον κ. D. D. όριο εκ ΛΚ4000 στον τρεχούμενο λογαριασμό [ ]. 2 Στις 15/11/1993 εκδόθηκε η τραπεζική επιταγή αρ. [ ] για ΛΚ11000 στο όνομα του κ. D. D. με ανάληψη ΛΚ8000 από το ταμιευτήριο του [ ] και ΛΚ3000 από άγνωστους πόρους (Κατάσταση λογαριασμού για τον μήνα Νοέμβριο 1993 δεν μπορεί να εκδοθεί λόγω του γεγονότος ότι δεν υπήρχε μηχανογράφηση για την συγκεκριμένη περίοδο).
7. Στις 12/05/1992 κατόπιν εντολής της National Building Society Croft Campus Pipersway Swindon Wilts, SN3 1TA, εμβάσθηκε στο ταμιευτήριο του κ. D. D. το ποσό των ΛΚ
9. Στις 30/09/1994 ο κ. D. D. κατέθεσε στον τρεχούμενο λογαριασμό του [ ] ποσό εκ ΛΚ9000 και στο ταμιευτήριο του [ ] ποσό εκ ΛΚ
10. Η παρούσα βεβαίωση δίδεται για κάθε νόμιμη χρήση. Με εκτίμηση, Για Τράπεζα Κύπρου Λτδ Κατάστημα Αγίου Αντωνίου

(0173)...............(υπογρ.) ...............(υπογρ.)

(0642)Μ. F.»

(638)Τ. C Ένα από τα άτομα αυτά που υπέγραψε τη βεβαίωση, ο Φ. Μ., ΜΥ3, όταν στην κυρίως εξέτασή του ζητήθηκε να διαβάσει το Τεκμήριο 29, έδωσε την εξής απάντηση: «'Λευκωσία 12/12/00...', είχε μια μικρή αλλοίωση στην ημερομηνία, βασικά η διαφορά είναι 10 Δεκεμβρίου που είναι η ημερομηνία που υπογράφτηκαν τα συμβόλαια και η ημερομηνία 14 Δεκεμβρίου που είναι η ημερομηνία που ανοίχτηκε ο λογαριασμός, (συνεχίζει να διαβάζει)» Από την αντεξέταση του μάρτυρα φαίνεται, ότι αυτός αναφέρεται στην § 1 του Τεκμηρίου

1. Ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή του, ότι είναι Βοηθός Διευθυντής στο κατάστημα της Τράπεζας Κύπρου στον [ ], Λευκωσίας. Παραδέχθηκε όμως, ότι δεν εργαζόταν στο εν λόγω κατάστημα της Τράπεζας κατά τον ουσιώδη χρόνο των γεγονότων στα οποία αναφέρεται το Τεκμήριο
2. Παραδέχθηκε δε, ότι υπόγραψε τη βεβαίωση με τον συνάδελφό του με βάση τα διάφορα έγγραφα που ήταν στη διάθεσή τους στην τράπεζα. Παρόλα αυτά, εφόσον το Τεκμήριο 29 καταχωρίστηκε χωρίς ένσταση, δέχομαι το περιεχόμενο του ως παραδεκτό γεγονός, με τη διαφοροποίηση και διευκρίνιση που έκανε ο μάρτυρας σε σχέση με την ημερομηνία που αναφέρεται στην § 1 του εγγράφου. Είναι φανερό, πως σύμφωνα με το Τεκμήριο 29, στις 10/12/93 παραχωρήθηκε στον καθ' ου η Αίτηση όριο ΛΚ 4.
3. Σύμφωνα με το ίδιο Τεκμήριο, στις 15/11/93 εκδόθηκε η τραπεζική επιταγή για £11.000, στο όνομα του Καθ΄ ου η Αίτηση με ανάληψη £8.000 από το ταμιευτήριο του Καθ΄ ου η Αίτηση και £3.000 από άγνωστους πόρους, και αυτό, όπως εξηγείται, γιατί δεν υπήρχε μηχανογράφηση για τη συγκεκριμένη περίοδο. Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι έβαλε δικό της γραμμάτιο ύψους £7.000 ως εγγύηση για να μπορέσει ο Καθ΄ ου η Αίτηση να αυξήσει το οverdraft (χρεωστικό όριο) του από £2.000 σε £4.000 για να καλύψει το ποσό των £11.000 με τα μεταβιβαστικά έξοδα που στοίχισε το χωράφι. Το ποσό των £7.000 της Αιτήτριας (το οποίο η Αιτήτρια, όπως ισχυρίζεται απέκτησε εν μέρει από το ταμείο προνοίας της εργασίας της στην [ ] εξακολουθούσε να είναι δεσμευμένο μέχρι και τις 5/5/97 που έπαψε να αποτελεί εγγύηση του overdraft του Καθ΄ ου η Αίτηση, το δε ποσό αυτό του γραμματίου ανήλθε τελικά στις £8.941,
4. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση εξακολουθεί να κατακρατεί ποσό εκ £941, τόκους, σε σχέση με το πιο πάνω κεφάλαιο, χωρίς να το έχει επιστρέψει στην Αιτήτρια. Η εγγύηση του ποσού των £7.000 χρησιμοποιήθηκε και για τις αποθήκες που έκτισε ο Καθ΄ ου η Αίτηση στο τεμάχιο της [ ]. Συγκεκριμένα, κατά την Αιτήτρια, το εν λόγω γραμμάτιο δεσμεύθηκε ως εγγύηση από τις 9/3/93 και μετά την τιτλοποίηση του τεμαχίου στην [ ] παρέμεινε δεσμευμένο μέχρι τις 5/5/
5. Επί τούτου δεν είναι άσχετα και τα Τεκμήρια 6 και 7, όπου φαίνεται, πως δεν υπήρξε καμιά απόσυρση από το γραμμάτιο από τις 9/3/93 μέχρι τις 5/5/97 που εξαργυρώθηκε. Συναφής είναι επίσης και η § 16 της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση της Αιτήτριας, όπου στην εν λόγω παράγραφο αναφέρονται μεταξύ άλλων, τα εξής: «και περαιτέρω αναφέρει ότι το εν λόγω γραμμάτιό της ήταν δεσμευμένο από 9/3/93 μέχρι 5/5/1997.» Πρόσθετα, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι η ίδια είχε συνεισφορά στη δημιουργία του ποσού των £8000 που ο Καθ' ου η Αίτηση πήρε από το ταμιευτήριό του που περιγράφεται στην § 2 του Τεκμηρίου 29 και δημιουργήθηκε βασικά από μεταφορά από τη National Building Society Croft Campus Pipersway Swindon Wilts NT3 1 TA, του ποσού των Λ£
6. O ισχυρισμός της, όπως διαφαίνεται σαφώς από τη μαρτυρία της ιδίως από την κυρίως εξέτασή της, ήταν ότι υπήρξε μεταξύ αυτής και του Καθ ου η Αίτηση μια άτυπη συμφωνία να έχει αυτή την επιστασία του συζυγικού οίκου και τη φροντίδα της θυγατέρας τους βαρυνόμενη αυτή με σχεδόν όλα τα έξοδα του σπιτιού, και ο Καθ ου η Αίτηση να κάνει αποταμιεύσεις και επενδύσεις τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό από τα εκάστοτε εισοδήματά του, όποτε αυτός εργαζόταν. Ισχυρίστηκε πως της έλεγε ότι τις επενδύσεις αυτές τις έκανε για να έχουν καλά «υστερινά» και να έχουν λεφτά κατά τις «βροχερές μέρες», όπως τις αποκαλούσε. Μέσα σ΄ αυτή την άτυπη συμφωνία, η Αιτήτρια περιέλαβε, όπως ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή της, και την επένδυση που έκανε ο Καθ ου η Αίτηση με την αγορά του χωραφιού στην [ ]. Ας δούμε εδώ περιληπτικά τα εισοδήματα των διαδίκων. Η Αιτήτρια από το 1977 μέχρι το 1990 εργαζόταν στην [ ] ως αισθητικός και υπεύθυνος του σχετικού τμήματος και ο μισθός της, όπως ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή της, κυμαινόταν πριν από το 1990 μεταξύ £700-£800 μηνιαίως. Αφού έφυγε από τη εν λόγω εταιρεία πήρε £4,392.68 από το Ταμείο Προνοίας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΑ3 Α. Κ. τα δηλωθέντα εισοδήματά της στην Υπηρεσία Φόρου Εισοδήματος από το 1990 μέχρι το 1997 ήταν τα εξής:

(1990)£5.144,

(1991)£4.800,

(1992), £4.500,

(1993)£5.000,

(1994)£5.700,

(1995)£6.100,

(1996)£6.000, και

(1997)£7100. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ίδιου μάρτυρα, δηλαδή του ΜΑ3, τα δηλωθέντα εισοδήματα του Καθ ου η Αίτηση στην ιδία Υπηρεσία ήταν

(1992)£4.100,

(1993)£3.800, και

(1994)£3.

1. Από το 1995 μέχρι και το χρόνο της διάστασης ο Καθ΄ ου η Αίτηση δηλωνόταν άνεργος κατά τον ίδιο παρά το ότι επίσης κατά τον ίδιο, αυτός εργάστηκε για 4 μήνες από το Δεκέμβριο του 1996 μέχρι και το Μάρτιο του 1997 στη [ ], όπου κέρδισε συνολικά £3.
2. Ο ΜΑ3 και ο Καθ΄ ου η Αίτηση διέκοψαν συνεργασία μεταξύ τους το 1996, όμως αρκετά μετά τη διάσταση ο ΜΑ3 ανέλαβε και πάλι να ενεργεί ως λογιστής του Καθ΄ ου η Αίτηση. Ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν αντεξέτασε το ΜΑ3 πάνω στα πιο πάνω ποσά από το μισθό του ή το μισθό της τότε συζύγου του. Η θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση ήταν κατά τη μαρτυρία του πως ναι μεν δεν είχε μισθό από την εργασία του από το 1995 μέχρι και τη διάσταση, όμως δεν σημαίνει πως δεν εργαζόταν και έκανε προγραμματισμούς για το μέλλον. Κατά τον Καθ΄ ου η Αίτηση αυτός εργαζόταν στην Αγγλία από το 1967 μέχρι το 1973 ως μηχανικός αυτοκινήτων. Το σύστημα μαθητείας του Καθ ου η Αίτηση διήρκεσε για 4 χρόνια από το 1967 και εντεύθεν (Βλ. Τεκμήριο 53). Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε πως ο Καθ΄ ου η Αίτηση στο διάστημα αυτό είχε υποχρέωση να φοιτά σε κολέγιο και τα τυχόν εισοδήματά του πήγαιναν όλα ως μέρος του συστήματος μαθητείας για τις σπουδές του. Κατά την Αιτήτρια μόνο δυο χρόνια πριν από το γάμο του ο Καθ΄ ου η Αίτηση εργάστηκε με κανονικό μισθό στην Αγγλία. Από το 1974 μέχρι και το 1980 ο Καθ΄ ου η Αίτηση εργαζόταν στην [ ] και από το 1980 εργαζόταν ως αυτοεργαζόμενος κατασκευάζοντας προϊόντα με fiber class. Όπως φαίνεται από τη μαρτυρία του Καθ΄ ου η Αίτηση (βλ. και Τεκμήριο 63), αυτός ήταν ένας πολύ δημιουργικός άνδρας με αρκετό ταλέντο στην εργασία του. Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε πως ο Καθ΄ ου η Αίτηση πήγαινε καλά με την εργασία του, ο ίδιος δε κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε, πως μεταξύ των ετών 1990-1992 πώλησε 22 οχήματα που κατασκεύασε ο ίδιος και κέρδισε γύρω στις £1300 από κάθε όχημα. Αν αυτό δεν είχε δόση υπερβολής, τότε ο Καθ΄ ου η Αίτηση θα είχε κέρδος για τα τρία αυτά χρόνια της τάξης των £28.600, δηλαδή μέσος όρος τον χρόνο £9.533, παρά το γεγονός ότι δήλωσε το 1992 στον Φόρο Εισοδήματος εισόδημα της τάξης των £4.
3. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι αγόρασε το χωράφι στην [ ] από την πώληση κληρονομικών μεριδίων τα οποία είχε επί του οικοπέδου στην οδό [ ] στον [ ]. Όμως το ότι η πώληση των εν λόγω κληρονομικών αυτών μεριδίων (30/11/94 βλ. Τεκμ. 8 - Πιστοπ. ΄Ερευνας) έγινε μεταγενέστερα της αγοράς του χωραφιού στην [ ] (ημερ. Εγγρ. 17/1/94, Τεκμ. 4 - Πιστοπ. Εγγρ.), είναι γεγονός που τον διαψεύδει. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι έχει συνεισφορά και στην αγορά μεριδίων από το κτήμα που είχε ο Καθ΄ ου η Αίτηση στην οδό [ ], επειδή ο ίδιος αγόρασε τα 5/36 από τον αδελφό του Ρ. Ν. και τα 3/36 από τη μητέρα του Μ. Ντ. για το ποσό των £4.500 και £1.800, αντιστοίχως, δηλαδή σύνολο £6.300, τα οποία μερίδια, όταν πωλήθηκαν στις 29/9/94 (Τεκμήριο 8: Πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας) του έδωσαν εισόδημα £13.333 πέραν του ποσού που πήρε από το κληρονομικό του μερίδιο που ανερχόταν σε £8.333, σύνολο εισπραχθέντος ποσού £21.
4. Η συνεισφορά της ήταν, όπως ισχυρίστηκε, το ήμισυ, επειδή επρόκειτο περί περιουσίας που αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου και αυτή συνεισέφερε σχεδόν αποκλειστικά για τις ανάγκες της οικογένειάς της και ο σύζυγός της έκανε αποταμιεύσεις. Παρά το γεγονός, ότι στο πιστοποιητικό έρευνας που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8 φαίνεται ότι η μεταβίβαση των μεριδίων του αδελφού του Ρ. και της μητέρας του σε αυτόν έγινε δια δωρεάς (3/10/90, Τεκμ. 8, Πιστοπ. ΄Ερευνας), ωστόσο η Αιτήτρια κατά την προφορική της μαρτυρία ανέφερε ότι επρόκειτο περί πωλήσεως, διότι ο Ρ. Ν. είχε πολλά οικονομικά προβλήματα, που δημιούργησε από επιχείρησή του η οποία δεν πήγαινε καλά και ζήτησε από τον αδελφό του, στην προκείμενη περίπτωση, να του πωλήσει το μερίδιο, πράγμα το οποίο και έπραξε. Το ίδιο έγινε και με το μερίδιο της μητέρας του. Η Αιτήτρια ανέφερε ότι ήταν παρούσα κατά τη συναλλαγή αυτή. Η πρώην σύζυγος του Ρ. Ν., Α. Ρ., αντεξεταζόμενη, όταν ρωτήθηκε πώς γνώριζε η ίδια ότι τα λεφτά που πήρε ο Καθ΄ ου η Αίτηση στον αδελφό του ήταν δικά του λεφτά, απάντησε: «Αφού μου το είπε, κουβεντιάζαμε, μιλούσαμε. Δεν ήμασταν βλάκες να πουλούσαμε το σπίτι στα καλά καθούμενα, είχαμε χρέη, μωρά, το πουλήσαμε γιατί είχαμε μεγάλη ανάγκη τη συγκεκριμένη περίοδο.» Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίζεται, πως έδωσε το ποσό των £3.000 στον Καθ΄ ου η Αίτηση στις 9/3/1994 για τη βελτίωση και ισοπέδωση του κτήματος στην [ ], ποσό που προοριζόταν για τις σπουδές της κόρης της, το οποίο ποσό και δεν της επέστρεψε. Ισχυρίστηκε επίσης, πως υπέγραψε ενυπόθηκο χρεωστικό Γραμμάτιο κατά τα τέλη Απριλίου του 1997 για το ποσό των £6,000 ως συνχρεώστρια για ολοκλήρωση της δεύτερης αποθήκης στο κτήμα της Αγίας Βαρβάρας, το οποίο εξοφλήθηκε από τον Καθ΄ ου η Αίτηση από χρήματα που έφερε από το εξωτερικό τα οποία αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια του γάμου και στην απόκτηση των οποίων είχε συνεισφορά κατά το ½ μερίδιο. Ας στραφώ τώρα στην εκδοχή του Καθ' ου η Αίτηση για το πώς απέκτησε το κτήμα στην [ ] και τα επί αυτού κτίρια. Στην κυρίως εξέτασή του ο Καθ΄ ου η Αίτηση, αλλά και κατά την αντεξέτασή του ανέφερε, ότι για την αγορά του τεμαχίου στην [ ] απέσυρε το ποσό των £3.000 από το λογαριασμό του με αριθμό [ ] για να συμπληρώσει το ποσό των £11.
5. Ισχυρίστηκε επίσης, ότι στο λογαριασμό του αυτό που ήταν τρεχούμενος λογαριασμός με όριο £2.000 τον αύξησε σε £4.000 δίχως να δώσει καμιά εγγύηση, διότι ο διευθυντής της τράπεζας τον γνώριζε και περαιτέρω γνώριζε ότι επρόκειτο να πουλούσε το οικόπεδο στον [ ], οπότε θα έπαιρνε τα λεφτά πολύ σύντομα. Περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι αν ήθελε χρήματα θα μπορούσε να υποθηκεύσει και το ίδιο το χωράφι που αγόρασε στην [ ]. Τέλος πρόσθεσε, ότι αν δεν επωλείτο το εργαστήριό του στον [ ], δε θα αγόραζε το βιομηχανικό τεμάχιο στην [ ]. Όμως ο Καθ΄ ου η αίτηση κατά την αντεξέταση της Αιτήτριας, η οποία ισχυρίστηκε ότι δέσμευσε γραμμάτιό της ύψους £7.000 με σκοπό την αύξηση του ορίου του ο Καθ΄ ου η Αίτηση από £2.000 σε £4.000, ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν την αμφισβήτησε υποβάλλοντάς της τη δική του θέση και ότι η δέσμευση του γραμματίου έγινε αργότερα. Η θέση της Αιτήτριας επί των πιο πάνω είναι πιο πειστική, γιατί σε αντίθεση με την εκδοχή του Καθ ου η Αίτηση συνάδει με το Τεκμήριο 17 που κατάθεσε ο Καθ΄ ου η Αίτηση. Το έγγραφο αυτό είναι ένα έγγραφο της Τράπεζας Κύπρου, όπου στο πάνω δεξιό του μέρος γράφει «συνέχεια αποφάσεως 61, ληφθείσα την 6/05/97, Αίτηση αρ, [ ]». Στη συνέχεια το κείμενό του είναι το εξής: «ΛΟΙΠΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΔΟΣ/ΤΡΟΠΟΣ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗΣ: Όριο σε Τρεχούμενο Λογαριασμό

(00)18 Απριλίου, 1998 Το όριο του Τρεχούμενου Λογαριασμού του πελάτη να μειωθεί στις ΛΚ2000,00 και η Ε/Κ αρ, [ ] για ΛΚ8859 που μέχρι στιγμής δέσμευε τον λογαριασμό του κου D. να αποδεσμευθεί και να εξοφληθεί. Το προιόν της Ε/Κ να χρησιμοποιηθεί από την σύζυγο του πελάτη, κα Ν. D. γιά εξοπλισμό του Ινστιτούτου Αισθητικής που έχει.» Καταλήγει δε με τις λέξεις «Με εκτίμηση Τράπεζα Κύπρου» και δυο υπογραφές και τη λέξη «αποδέχομαι» με μια υπογραφή που φαίνεται να είναι του κυρίου Ν. Ν. και μια ημερομηνία συγκεκριμένα 17/6/98 που βρίσκεται κάτω από την υπογραφή του τελευταίου. Με το πιο πάνω τεκμήριο ο Καθ ου η Αίτηση διαψεύδει τον εαυτό του. Ας μην αφήσω δε χωρίς σχόλιο την τελευταία παράγραφο του κειμένου του εν λόγω εγγράφου, που δεν είναι στην αρμοδιότητα οποιασδήποτε Τράπεζας να πει τι θα κάνει ένα άτομο το γραμμάτιο που αποδεσμεύει ως εγγύηση για κάποιο δάνειο, εφόσον η Τράπεζα με τα χρήματα αυτά δεν θα έχει πλέον σχέση. Όσον αφορά την αποδέσμευση του εν λόγω γραμματίου παραδέχεται ο Καθ΄ ου η Αίτηση ότι αυτό αποδεσμεύτηκε στις 5/5/97, δέχεται όμως ότι αυτό δεσμεύτηκε κατά το 1996 για το κτίσιμο της δεύτερης αποθήκης στο χωράφι στην [ ]. Όμως κάποιος εύλογα διερωτάται τι ανάγκη είχε ο Καθ΄ ου η Αίτηση να δεσμεύσει το γραμμάτιο της Αιτήτριας το 1996 όταν, όπως αδιαψεύστως αποδεικνύεται από τη δική του μαρτυρία αλλά και από το Τεκμήριο 8 (Πιστοποιητικό Έρευνας), μεταβίβασε τα μερίδια του στο κτήμα στον [ ] στις 30/11/94, με συμφωνία πώλησης που έγινε στις 29/9/94, (Π7852/29.9.94) τα οποία, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 29, § 4, τα κατάθεσε στην Τράπεζα Κύπρου: συγκεκριμένα £9.000 στον τρεχούμενο λογαριασμό, και £12.195 στο ταμιευτήριό του. Είναι φανερό, ότι συγκρίνοντας τις εκδοχές των δύο μερών, η εκδοχή της Αιτήτριας επί του πότε κατατέθηκε ως εγγύηση το γραμμάτιο της είναι πιο πειστική. Ας σημειωθεί επίσης, ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν αμφισβήτησε ότι κατακράτησε από τους τόκους που απέδωσε το γραμμάτιο £941, αφήνοντας στην Αιτήτρια τόκους μόνο £1.

1. Όσον αφορά τη θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση στη δημιουργία του ποσού των £8.000, ο Καθ΄ ου η Αίτηση στη μαρτυρία του δεν ανέφερε οτιδήποτε σχετικό αν δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου του το ποσό αυτό ή όχι. Παρόλα αυτά ο Καθ ου η Αίτηση κατά την κυρίως εξέτασή του παραδέχεται, πως πώλησε μεταξύ του 1990 και 1992 κάπου 22 οχήματα δικής τους κατασκευής στο εξωτερικό και ότι από κάθε αμάξωμα είχε κέρδος £1.300 χωρίς να πληρώνει φόρο εισοδήματος, γιατί ο λογιστής του, όπως ισχυρίστηκε, του είχε πει ότι δεν επιβάλλεται φόρος όταν πρόκειται για εξαγωγές. Αν τα όσα λέγει ο Καθ ου η Αίτηση εδώ είναι αληθή, τότε απαντάται το ερώτημα πού βρήκε ο Καθ ου η Αίτηση τις £8.000 με τις οποίες αγόρασε το κτήμα στην [ ]. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση αμφισβητεί τον ισχυρισμό της Αιτήτριας, ότι αυτή φρόντιζε το σπίτι και τη θυγατέρα τους κατά κύριο λόγο και ότι τα πλείστα έξοδα αυτή τα έκανε, ισχυριζόμενος, ότι και αυτός είχε σημαντική συνεισφορά και συμβολή. Και εδώ πιστεύω ότι η εκδοχή της Αιτήτριας είναι πιο πειστική, δηλαδή ότι αυτή κατά κύριο λόγο φρόντιζε το σπίτι και το τέκνο τους και ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση έκανε αποταμιεύσεις, λέγοντας της, ότι αυτό το έκανε για τα «υστερινά» τους και τις «βροχερές» μέρες. Λέγοντας τα πιο πάνω, δεν αγνοώ και την ουσιαστική συμβολή και το ενδιαφέρον του Καθ ου η Αίτηση προς τη θυγατέρα του, όταν αυτή αρρώστησε. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι αγόρασε το χωράφι στην [ ] από την πώληση των κληρονομικών μεριδίων τα οποία είχε επί της οδού [ ] στον [ ], αυτός καταρρίπτεται από το ότι η πώληση του οικοπέδου στην οδό Καστοριάς έγινε μεταγενέστερα της αγοράς του χωραφιού στην [ ] και από το ότι δεν ήταν βέβαιο εξαρχής ότι όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη θα υπόγραφαν για τη πώληση του ακινήτου. Όσον αφορά τώρα τον ισχυρισμό του ότι του δώρισε ο αδελφός του 5/36 και η μητέρα του 3/36 επί της οδού [ ], ο ίδιος προσπάθησε κατά την αντεξέτασή του να δώσει μια εξήγηση την οποία δεν βρίσκω καθόλου πειστική. Η εξήγηση που έδωσε ήταν η εξής: «Ε. Πώς σας το έδωσε εσάς δωρεάν και δεν το έδωσε σε κανένα παιδί του; A. Είχε αρχίσει κάποιο κέντρο και δεν είχαν πάει καλά οι δουλειές και ήθελε να ξοφλήσει κάποιο χρέος. Και ήρθε σε μένα να μου πωλήσει το μερίδιο του και του είπα ότι δεν είχα λεφτά. Μου είχε πει ότι θα πάει και στην μητέρα μου για να τον βοηθήσει και την ίδια ημέρα το απόγευμα πήγα να την δω. Η μητέρα μου, μου είχε πει ότι ο αδελφός σου θα σου δώσει δωρεάν το μερίδιο του και θα σου δώσω και το δικό μου μερίδιο δωρεάν επειδή είσαι ο μόνος που δεν έχω βοηθήσει. Τα άλλα δύο αδέλφια τα έχω βοηθήσει αλλά εσένα δεν σε έχω βοηθήσει γι΄ αυτό θα σου μεταβιβάσω το μερίδιο μου πάνω σε σένα και όπως μου έχει πει και η μητέρα μου θα μου δώσει το δικό της και απ΄ ότι αντιλήφθηκα η μητέρα μου θα βοηθούσε τον αδελφό μου και μου έχει ζητήσει η μητέρα μου αν χρειαστεί καμιά άλλη βοήθεια σε ώρα ανάγκης να βοηθήσω τον αδελφό μου.» Ακούγοντας και βλέποντας τόσο την Αιτήτρια όσο και την Αναστασία Ρωσσίδου στο εδώλιο του μάρτυρος από τη μια πλευρά και από την άλλη πλευρά τον Καθ΄ ου η Αίτηση, δέχομαι την εκδοχή της Αιτήτριας όσο και της μάρτυρός της ως πιο πειστική από εκείνη του Καθ΄ ου η Αίτηση που αποτελείται εξάλλου εν πολλοίς από εξ ακοής μαρτυρία. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι στο ποσό των £13.333 που εισπράχθηκε από την πώληση των 8/36 μεριδίων, που μεταβιβάστηκαν στον Καθ΄ ου η Αίτηση στις 3 Οκτωβρίου το 1990 από τον αδελφό του και τη μητέρα του για το συνολικό ποσό των £6.300, είχε ουσιαστική συμβολή και η ίδια η Αιτήτρια. Ας σημειωθεί ότι τα δε εισοδήματα του Καθ΄ ου η Αίτηση για τα έτη 1992 μέχρι 1994 ήταν χαμηλότερα της Αιτήτριας, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του μάρτυρος του Καθ΄ ου η Αίτηση, Ανδρέα Κτίστη, ΜΑ3, που ήταν λογιστής και των δύο διαδίκων. Το συνολικό ποσό των δηλωθέντων εισοδημάτων της Αιτήτριας για τα έτη αυτά ήταν £15.200 ενώ του Καθ΄ ου η Αίτηση ήταν £11.
2. Ο ΜΑ3, δεν αντεξετάστηκε επί τούτου. Σημειωτέον δε, ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση όπως και ο ίδιος αποδέχεται από το 1995 μέχρι και τη διάσταση, αλλά και ακόμα αρκετά αργότερα δηλωνόταν ως άνεργος και δεν είχε κανένα εισόδημα εκτός από ένα εισόδημα το οποίο έλαβε σε διάστημα τεσσάρων μηνών που εργάστηκε στην [ ] από το Δεκέμβριο του 1996 μέχρι τον Μάρτιο του 1997 και πήρε μισθό £3.
3. Αντίθετα η Αιτήτρια κατά τον ΜΑ3, που δεν αντεξετάστηκε επί τούτου, δήλωσε στο Φόρο Εισοδήματος έσοδα ύψους £19.100 για τα έτη 1995 μέχρι
4. Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε, όπως προελέχθη, ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση της έλεγε συνεχώς να εργάζεται αυτή και να συνεισφέρει η ίδια στα οικογενειακά βάρη, για να μπορεί ο ίδιος να φυλάει χρήματα και να κάμνει επενδύσεις για το μέλλον. Η Αιτήτρια, όπως επίσης προελέχθη, εκτός από μητέρα εργαζόταν και συνεισέφερε κατά κύριο λόγο στα οικονομικά βάρη της οικογένειας. Στο προαναφερθέν απόσπασμα ο Αιτητής αναφέρει, πως δεν αγόρασε το μερίδιο του αδελφού του γιατί δεν είχε χρήματα. Αυτό όμως διαψεύδεται μεταξύ άλλων από τα εξής: Από το Τεκμήριο 29 § 3 φαίνεται ότι το 1992 είχε γύρω στις £7.000 και από το Τεκμήριο 11 φαίνεται ότι το 1991 είχε άλλες UK£5.000 στο εξωτερικό που τις έφερε στην Κύπρο το 1998 και το οποίο ποσό, όπως προέκυψε τότε, το κατέθεσε στην Τράπεζα Κύπρου δηλαδή UK£9.398,33 πλέον επιπρόσθετο bonus UK£1.433,34 το οποίο επιπρόσθετο ποσό δεν αναφέρει τι το έκαμε. Το ποσό των UK£9.398,33 μεταφέρθηκε στην Τράπεζα Κύπρου στις 19/3/98 από το Norwich Union (βλ. Τεκμ. 12). Περαιτέρω θα πρέπει να παρατηρηθεί πόσο απίθανο είναι μια μητέρα, όταν το ένα παιδί της έχει άμεση οικονομική ανάγκη να λέγει στο παιδί αυτό να δωρίσει το μερίδιό του σε ένα κτήμα στον αδελφό του που δεν έχει ανάγκη, ως επίσης το δικό της μερίδιο να το δωρίζει στο παιδί της που δεν έχει ανάγκη, για να βοηθήσει δήθεν το παιδί που έχει ανάγκη με άλλο τρόπο, χωρίς μάλιστα να δίδονται λεπτομέρειες με ποιο τρόπο και πότε. Το ερώτημα γεννιέται επίσης, αν και η Αιτήτρια έφερε την πρώην σύζυγο του Ρ. Ν., αδελφού του Καθ΄ ου η Αίτηση να μαρτυρήσει, πως η μεταβίβαση έγινε δια αγοράς, γιατί ο Καθ΄ ου η Αίτηση να μην καλέσει τον αδελφό του ως μάρτυρα να τη διαψεύσει. Αξίζει επίσης να παρατηρηθεί, πως ενώ η Αιτήτρια ευθέως ισχυρίζεται στην § 10 της Αίτησής της πως ο Καθ΄ ου η Αίτηση αγόρασε τα μερίδια του αδελφού του και της μητέρας του, ο ίδιος στην § 4(β) της Υπεράσπισής του (σε δυο σημεία ένα στη σελίδα 2 και ένα στη σελίδα 3), χωρίς να κάνει διάκριση, ανέφερε, πως απέκτησε από κληρονομιά και τα 13/36 επί του ακινήτου στην οδό Καστοριάς, ενώ είναι απολύτως παραδεκτό από τη μαρτυρία των διαδίκων πως από κληρονομιά απέκτησε μόνο τα 5/36 τα δε υπόλοιπα 8/36 δεν αποκτήθηκαν από κληρονομιά, αλλά κατά τον Καθ΄ ου η Αίτηση από δωρεά, κατά δε την Αιτήτρια από πώληση. Το γεγονός, πως ο Καθ' ου η Αίτηση αντιφάσκει με το δικόγραφο του, τον καθιστά αναξιόπιστο μάρτυρα, και δεν του επιτρέπει να δώσει οποιαδήποτε άλλη εκδοχή από αυτή που αναφέρεται στο δικόγραφό του, όπως τα περί δωρεάς από τον αδελφό του και τη μητέρα του. ΄Οπως προσφυώς παρατηρήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Ζαβρού v Χαραλάμπους

(1996)1 ΑΑΔ 447, σελ. 459: «Το επίπεδο απόδειξης είναι εκείνο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Η μαρτυρία του δεν ικανοποίησε αυτό το επίπεδο. Η έντονη αντιφατικότητα και η διαφοροποίηση από την έκθεση απαίτησης ήταν στοιχεία καταλυτικά για την αποδεικτική της αξία.» (Βλ. επίσης συναφώς Πουρίκος v Σάββα & άλλων

(1991)1 ΑΑΔ 507, 515-516). Η θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση όσον αφορά τις £3.000 που του δάνεισε η Αιτήτρια το Μάρτιο του 1994 φαίνεται από το ακόλουθο απόσπασμα της αντεξέτασής του: «Ε. Σας υποβάλλω κ. Ν. ότι λέτε ψέματα και ότι τη γεννήτρια την αγοράσατε το 1994 και μάλιστα σας έδωσε η γυναίκα σας £3.000 από το ταμιευτήριο της κόρης σας και ότι αναφέρετε μέσα από τα δικόγραφα. Α. Όταν είχα δανειστεί τα λεφτά ήταν για να ισοπεδώσω το χωράφι και για να ανοίξω λάκκο. Ε. Απλώς σας τις είχε δανείσει για να αξιοποιήσετε το χωράφι και ότι όταν λέμε αξιοποίηση εννοούμε και την ισοπέδωση και την αγορά γεννήτριας, συμφωνείτε ναι ή όχι; Α. Όχι. Μου δάνεισε £3.000 για να πληρώνω τις οικογενειακές μου υποχρεώσεις. Ε. Σας τις δάνεισε για να πληρώνετε τις οικογενειακές σας υποχρεώσεις; Όταν λέτε 'οικογενειακές σας υποχρεώσεις', τι εννοείτε; A. Πλήρωνα τα κοινόχρηστα, πλήρωνα το ρεύμα, το τηλέφωνο και έκαμνα και το ψώνισμα. Ε. Δηλαδή δανειζόσασταν από την γυναίκα σας για να καλύψετε τα έξοδα του σπιτιού διότι δε μπορούσατε, ήσασταν άνεργος και δεν είχατε ούτε μία λίρα μέσα στην εταιρεία;» Φαίνεται επίσης και η θέση του από την § 7 της Υπεράσπισής του (σελ. 6) και από το ακόλουθο απόσπασμα από την κυρίως εξέτασή του: «Α. Θα αναφερθώ στο δάνειο το οποίο μου έδωσε η Αιτήτρια τις £3.000 και το οποίο μου το έδωσε τον Μάρτιο

1. Το δάνειο ήτο αναγκαίο διότι δεν είχα λεφτά στην τράπεζα τον τότε καιρό και μου δόθηκε για να πληρώνω τις οικογενειακές μου υποχρεώσεις. Τον τότε καιρό είχα προτείνει στην Αιτήτρια να της πωλήσω το ½ του βιομηχανικού τεμαχίου στην [ ] το οποίο είχα αγοράσει. Ε. Δικαστήριο: Πότε; Α. Ήταν κατά τον χρόνο που της ζήτησα το δάνειο το
2. Της ζήτησα £6.000 και να πάρει το ½ τίτλο ιδιοκτησίας. Η Αιτήτρια αρνήθηκε να αγοράσει το μερίδιο αυτό λέγοντας σε μένα, ότι προτιμούσε να έχει τα λεφτά της στη τράπεζα παρά να αγοράσει χωράφια. Γι΄ αυτό αποπλήρωσα το δάνειο που μου έκαμε η Αιτήτρια. Της είχα επιστρέψει £1.000 με επιταγή που είχα δώσει στην εταιρεία Kolte Trading Ltd και έδωσα μια επιταγή στις 18/1/
3. .....» Σε ένα άλλο μέρος της αντεξέτασής του, ο Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίζεται, ότι ο ίδιος εξόφλησε το ποσό των £3.000, επειδή της πλήρωσε ένα χρέος στην Κolte Trading ύψους £1.000 το 1996 και επειδή η Αιτήτρια του είπε να αφήσει τις υπόλοιπες £2.000 πάνω του, επειδή του είχε αναγνωρίσει, ότι πλήρωσε μεγάλο ποσό για την ασθένεια της κόρης του. Πρόσθεσε δε, ότι η Αιτήτρια θα ήταν «τελείως ξετσίπωτη εάν ήθελε και τις £2.000». Στη συνέχεια δεν φαίνεται αν ο Καθ ου η Αίτηση ήταν βέβαιος, ότι ξόφλησε το χρέος της Αιτήτριας ύψους £1.000 το 1996 ή το 1997, ενώ στην αρχή φαινόταν βέβαιος, ότι αυτό έγινε το
4. Ανέφερε ότι θα έπρεπε να εξετάσει την επιταγή για να είναι σίγουρος. Συγκρίνοντας τις εκδοχές των δυο μερών βρίσκω πιο πειστική την εκδοχή της Αιτήτριας. Ο Καθ΄ ου η αίτηση αντιφάσκει με τον εαυτό του όταν από τη μια ισχυρίζεται ότι δανείστηκε το ποσό των £3.000 για αξιοποίηση του χωραφιού στην Αγ. Βαρβάρα και ταυτόχρονα ισχυρίζεται, ότι το δανείστηκε για να πληρώνει τα οικογενειακά του βάρη, τα οποία βασικά για χρόνια πλήρωνε κατά κύριο ή αποκλειστικό λόγο η Αιτήτρια. Είναι φανερό, ότι τα χρήματα αυτά δόθηκαν για την αξιοποίηση του χωραφιού στην [ ]. Είναι φανερό επίσης, ότι ενώ ο Καθ΄ ου η Αίτηση έλαβε σημαντικό ποσό από την πώληση των μεριδίων του στο οικόπεδο στον Αγ. Αντώνιο, ωστόσο δεν επέστρεψε κανένα ποσό στην Αιτήτρια από το ποσό που προοριζόταν για τις σπουδές της κόρης του. Ας σημειωθεί και εδώ αυτό που προελέχθη, ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση κατακράτησε σημαντικό ποσό τόκων από το γραμμάτιο των £7.000 της Αιτήτριας που χρησιμοποιήθηκε, κατά την ίδια, την οποία και πιστεύω, τόσο για την αγορά του χωραφιού στην [ ], όσο και για το κτίσιμο των αποθηκών. Όσον αφορά τώρα τον ισχυρισμό του Καθ΄ ου η Αίτηση για το χρεωστικό γραμμάτιο που δημιουργήθηκε στα τέλη του Απριλίου 1997 για το ποσό των £6.000 για την ολοκλήρωση της δεύτερης αποθήκης στο κτήμα της [ ], η θέση του είναι ότι ξόφλησε εξ΄ ολοκλήρου το ποσό αυτό με χρήματα τα οποία έφερε από το εξωτερικό μετά τη διάσταση. Αυτό είναι μεν παραδεκτό γεγονός και προκύπτει από το Τεκμήριο 34, (Βεβαίωση ΣΠΕ Παλουριωτίσσης 30/4/03). Το ενυπόθηκο χρεωστικό γραμμάτιο για το ποσό των £6.000 φαίνεται από το ίδιο το έγγραφο ότι δημιουργήθηκε το Μάιο του 1997, δηλαδή λίγο πριν τη διάσταση. Η αίτηση έγινε στη ΣΠΕ Παλλουριωτίσσης από τον ίδιο τον Καθ΄ ου η Αίτηση, ο οποίος δήλωσε ως ετήσιο εισόδημά του £12.000, ενώ ως ετήσιο εισόδημα της Αιτήτριας δήλωσε £7.
5. Είναι φανερό, ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση, όταν υποβλήθηκε αυτή η αίτηση στις 11/11/96 ήταν άνεργος, όπως και το προηγούμενο έτος και ότι η δήλωση που έκαμε, φωτοαντίγραφο της οποίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο 32, ήταν ψευδής. Αυτό επηρεάζει ακόμα περισσότερο την αξιοπιστία του ως μάρτυρα. Τα χρήματα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για την ολοκλήρωση του εργαστηρίου στην Αγ. Βαρβάρα. Η αίτηση πολεοδομικής άδειας έγινε στις 2/1/96, αφού πλήρωσε την ίδια μέρα για την έκδοσή της £255 (Τεκμήριο 65), όμως η άδεια δόθηκε στις 22/8/97 μετά τη διάσταση (Τεκμήριο 64). Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Καθ ΄ου η Αίτηση είχε αποπερατώσει τη δεύτερη αποθήκη στην [ ] πριν του χορηγηθεί η πολεοδομική άδεια. Αυτό προκύπτει inter alia από τα ακόλουθα: (α) Στην κυρίως εξέτασή της, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι άρχισε να κτίζεται η δεύτερη αποθήκη από το 1994, όταν αρρώστησε η θυγατέρα τους και τελείωσε προς το τέλος του 1996 χωρίς να είναι, όπως ανέφερε, εκατόν τοις εκατόν σίγουρη. Πρόσθετα αναφέρει ότι το 1996 ο Καθ΄ ου η Αίτηση δημοσίευσε πως υπήρχε αποθήκη προς ενοικίαση και όταν βρέθηκαν δυο ενδιαφερόμενα άτομα άλλαξε γνώμη ισχυριζόμενος, πως θα του τη λέρωναν, αν την ενοικίαζε. Η μικρή αποθήκη (περίπου 50 τμ.) είναι αυτή που κτίστηκε κατά τη δεκαετία του 1980 και μεταφέρθηκε στο χωράφι στην [ ] κατά τα μέσα του
6. (β) Ο Καθ ου η Αίτηση φαίνεται να παραδέχεται ότι η αποθήκη που μεταφέρθηκε από την οδό [ ] λειτουργούσε χωρίς πολεοδομική άδεια και μεταφέρθηκε στην [ ] όπου εγκαταστάθηκε και πάλι χωρίς πολεοδομική άδεια. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε, ότι άρχισε να κτίζει τη δεύτερη και μεγάλη αποθήκη του (εμβαδόν 320 μ2, με μεσοπάτωμα εμβαδού 65μ2 περίπου. Βλ. Τεκμήριο 16: Έκθεση Τ.) από τις 3/8/95, όταν του δόθηκε δωρεάν ένας μεταλλικός σκελετός. Και αυτό έγινε χωρίς πολεοδομική άδεια. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι δεν θα ανέμενε κανείς από τον Καθ΄ ου η Αίτηση να ολοκλήρωνε τη μεγάλη του αποθήκη μόνο όταν είχε εγκριθεί η πολεοδομική άδεια, δηλαδή μετά τις 22/8/
7. (γ) Στην Αίτηση ημερομηνίας 11/11/96, που έκανε ο Καθ΄ ου η αίτηση στη ΣΠΕ Παλλουριωτίσσης για να πάρουν δάνειο με την Αιτήτρια ύψους £6.000, και την οποία υπογράφει μόνος του (βλ. Τεκμήριο 32), παρόλο ότι δηλώνει αναληθώς ότι το ετήσιο εισόδημα του ήταν £12.000, ωστόσο αληθώς δηλώνει, ότι την αίτηση την έκανε, γιατί ήθελε να ολοκληρώσει την αποθήκη («to complete warehouse») και αληθώς δηλώνει ως επαγγελματική του διεύθυνση το ακίνητο στην Αγία Βαρβάρα («Διεύθυνση εργασίας: [ ] Industrial estate»). Από τα πιο πάνω προκύπτει, ότι ο Καθ ου η Αίτηση είχε αρχίσει να κτίζει τη μεγάλη του αποθήκη από πριν και μόνο η ολοκλήρωση της υπολειπόταν, γι' αυτό και ζητούσε το δάνειο. Και όλα αυτά χωρίς πολεοδομική άδεια και με αναληθή δήλωση, πως από την εργασία του κέρδιζε £12.000, ενώ έχουμε δει πως από το 1995 μόνο 4 περίπου μήνες εργάστηκε. Αυτό θίγει τα μέγιστα την αξιοπιστία του. (δ) Ο Καθ΄ ου η Αίτηση κατά την αντεξέτασή του περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η μητέρα του για να τον βοηθήσει να κτίσει τη δεύτερη αποθήκη του έδωσε UK£8.840 που μεταφέρθηκαν από τη National West Bank PLC London στον λογαριασμό του στην Τράπεζα Κύπρου, ως £6.319,50, στις 12/2/
8. Κατέθεσε και σχετικό Τεκμήριο, ως Τεκ.
9. Στη συνέχεια όμως παραδέχεται, ότι ο λογαριασμός αυτός ήταν κοινός με τη μητέρα του. Τον ίδιο μήνα αποβιώνει η μητέρα του και λαμβάνει ως κληρονομιά £1.
10. Εννέα μήνες μετά ζητά το δάνειο από τη ΣΠΕ Παλουριωτίσσης για το ποσό των £6.000 ως συγχρεώστης με την Αιτήτρια για ολοκλήρωση της αποθήκης του. Σημειωτέον, ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν έχει προσκομίσει οποιοδήποτε πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως για την αποθήκη αυτή. Το δε Τεκμήριο 64 που αφορά Γνωστοποίηση Χορήγησης Πολεοδομικής Άδειας αφορά μόνο τη δεύτερη μεγάλη αποθήκη και όχι την πρώτη μικρή αποθήκη, που μεταφέρθηκε από την οδό [ ] και για την οποία προφανώς να μην υποβλήθηκε ποτέ αίτηση για χορήγηση πολεοδομικής άδειας. Με βάση τα ανωτέρω, καταλήγω ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση προχωρούσε σε ανέγερση κτιριακών εγκαταστάσεων χωρίς πρώτα να εξασφαλίζει πολεοδομική άδεια. Όλα τα πιο πάνω θίγουν την αξιοπιστία του. Περαιτέρω δεν τον πιστεύω πως τα χρήματα που του έδωσε η μητέρα του δεν ήταν και δικά του χρήματα αλλά μόνο της μητέρας του, εφόσον ο λογαριασμός αυτός ήταν κοινός με τη μητέρα του και θα είχε συμβάλλει και η Αιτήτρια στη δημιουργία αυτού του λογαριασμού στην έκταση που άνηκε στον Καθ΄ ου η Αίτηση, με οποιοδήποτε τρόπο άμεσο ή έμμεσο. Το ποσό δε που πήρε ο Καθ΄ ου η Αίτηση ως κληρονομιά, δηλαδή το ποσό των £1.500 ήταν τόσο αμελητέο που αν λάβω υπόψη μου την όλη συνεισφορά της Αιτήτριας δεν μπορώ παρά να το αγνοήσω. Εξάλλου δεν έχω πεισθεί, πως τα χρήματα αυτά ή όλα τα χρήματα που μετέφερε από το εξωτερικό ο Καθ ου η Αίτηση τα χρησιμοποίησε αποκλειστικά για το κτίσιμο της μεγάλης αποθήκης και όχι επίσης και για την αγορά υλικών για τους επιχειρηματικούς του οραματισμούς. Το ποσό των £6.000 πλέον τόκοι που χορηγήθηκαν για την ολοκλήρωση της αποθήκης και για το οποίο συγχρεώστες ήσαν και οι δύο διάδικοι που όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο 34 εξοφλήθηκε από τον Καθ΄ ου η Αίτηση στις 30/4/03, πιστεύω ότι εξοφλήθηκε από χρήματα στην απόκτηση των οποίων είχε συνεισφορά και η Αιτήτρια. Τα χρήματα αυτά που ανέρχονταν σε UK£10.832 (UK£9.398,33 + UK£1.433,34 τόκος) τα έφερε ο Καθ ου η Αίτηση από την Αγγλία (Norwich Union) στην Κύπρο, κατάθεσε τις UK£9.398.33 στην Τράπεζα Κύπρου το Μάρτιο του 1998 και πιστεύω ότι το ποσό των UK£10.832 αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου με επενδύσεις που έκανε ο Καθ ου η Αίτηση στο Νorwich Union (βλ. inter alia Tεκμήρια 11-12, 36-38, και 5Ζ(δ) Αίτησης), ενώ η Αιτήτρια ήταν εκείνη που υφίστατο κατά κύριο λόγο τα βάρη της οικογένειας στην Κύπρο. Με βάση το Τεκμήριο 39 όπου φαίνεται η αντιστοιχία της Αγγλικής λίρας με την Κυπριακή λίρα σε: 1.1509 (κατά τις 8 Ιουλίου 1997, δηλαδή πολύ κοντά στο χρόνο της διάστασης), το ποσό των UK£10.832 αντιστοιχεί σε ΛΚ9.
11. Είναι δε εύρημά μου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είχε κατά τον χρόνο της διάστασης γύρω στις ΛΚ9.000 στο εξωτερικό (Norwich Union). Κρίνω ότι η Αιτήτρια ήταν πολύ αξιόπιστος μάρτυρας. Είπε την αλήθεια με διαφάνεια στο Δικαστήριο, ήταν δε ειλικρινής και σταθερή στις απαντήσεις της. Ο δε Καθ΄ ου η Αίτηση ήταν σε πολλά σημεία οξύθυμος, καθόλου πειστικός, υπερβολικά υπερόπτης και αλαζών, άσχετα σχολαστικός, ορισμένες φορές αγενής με τη συνήγορο της Αιτήτριας και σε ορισμένες περιπτώσεις αγενής και με το Δικαστήριο. Σκοπός του σε όλη τη διαδικασία ήταν να δείξει ότι η Αιτήτρια δεν είχε καμιά συνεισφορά σε σχέση με το κτήμα στην [ ], πράγμα, όμως το οποίο απέτυχε παταγωδώς να αποδείξει. Σύμφωνα με την Ζαχαρίου v. Ζαχαρίου,

(1993)1 ΑΑΔ 159, 165, η διαγωγή και γενικότερα ο χειρισμός της υπόθεσης του εναγομένου στη δίκη σχετίζεται άμεσα με τα επίδικα θέματα. Σε σχέση με τη συμπεριφορά του Καθ΄ ου η Αίτηση κατά τη διαδικασία, αναφέρομαι ενδεικτικά στα εξής παραδείγματα, όπου είναι έκδηλος ο αυταρχικός και εριστικός του χαρακτήρας που υποστηρίζει τη θέση της Αιτήτριας, ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση κατά τη διάρκεια του γάμου επέβαλλε ετσιθελικά τις απόψεις του πάνω σε οικονομικά ζητήματα ή δεν της έδινε καθόλου λογαριασμό. Κατά την κυρίως εξέταση της Αίτητριας (26/9/03) καταγράφηκαν τα εξής, όπου δείχνουν τον εγωισμό και την αλαζονεία του Καθ΄ ου η Αίτηση: «Ε. Σε τούτη την αποθήκη, συμφωνάτε μαζί μου, ότι θα μπορούσε κάποιος να κατοικήσει; Α. Ναι, ιδιαίτερα η δεύτερη η μεγάλη έχει commodities που του επιτρέπουν να διαμένει μέσα. Δικαστήριο: Η ερώτηση είναι καθοδηγητική 'συμφωνάτε μαζί μου'. Καθ΄ ου η Αίτηση: Συμφωνώ ότι καθοδηγείς τη μάρτυρα και να μην επαναληφθεί. Δικαστήριο προς Καθ΄ ου η Αίτηση: Το να μην 'επαναληφθεί' ήταν αχρείαστο. Δεν μπορείτε να κάνετε εσείς τέτοιου είδους παρατήρηση.» Σε μια περίπτωση ο Καθ΄ου η Αίτηση νευρίασε, επειδή το Δικαστήριο του είπε, ότι δεν μπορούσε συνεχώς να πίνει νερό από πλαστικό μπουκάλι χωρίς ποτήρι με το υπεροπτικό ύφος που είχε, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, με αποτέλεσμα ο ίδιος να νευριάσει και να πετάξει το μπουκάλι με αποτέλεσμα να χυθεί το νερό από ένα ποτήρι που βρισκόταν πάνω στο έδρανο των δικηγόρων. Παρά το γεγονός, ότι απολογήθηκε εκ των υστέρων, το γεγονός αυτό το αναφέρω για να δείξω ότι ο ίδιος έχανε εύκολα τον έλεγχό του και γινόταν ιδιαίτερα εριστικός. Αναφέρομαι στο σχετικό απόσπασμα του δικαστηρίου από την αντεξέταση της Αιτήτριας (22/1/04) το οποίο μιλά από μόνο του: «Δικαστήριο: Κύριε Ν. πίνετε συνεχώς νερό από το πλαστικό μπουκάλι σαν ένα μέρος του δικού σας προσωπικού στυλ και αυτό το πράγμα δεν προκαλεί καλή εντύπωση. Σας επέτρεψα την προηγούμενη φορά να πιείτε νερό γιατί μου είπατε ότι είχατε κάποιο πρόβλημα και θέλατε να πίνετε νερό. Το ίδιο κάνατε σήμερα, όμως την επόμενη φορά που θα έρθετε στο Δικαστήριο θα ήθελα να μου φέρετε ιατρικό πιστοποιητικό, εάν επιθυμείτε να πίνετε νερό ή να ζητάτε από το Δικαστήριο να κάνει διάλειμμα. κος Ντάγκλας: Δύο φορές έχω πιει νερό κατά τη διάρκεια της δίκης και επίσης έχω φέρει και μέντες λόγω του στρες, στραγγίζει το στόμα μου. Δικαστήριο: Εάν έχετε πρόβλημα να μου φέρεται ιατρικό πιστοποιητικό. Διαφορετικά να ζητάτε να γίνεται διάλειμμα. (Ο κύριος Ν. κάνει μια απότομη κίνηση με αποτέλεσμα να χυθεί ένα ποτήρι με το νερό στο έδρανο των δικηγόρων) Δικαστήριο: Αυτό που κάνατε είναι ανεπίτρεπτο. κος Ντάγκλας: Απολογούμαι δεν γνώριζα ότι το ποτήρι είχε νερό. Δικαστήριο: Αυτή η επίδειξη βίας και νεύρων είναι ανεπίτρεπτη στο Δικαστήριο.» Σε ένα σημείο κατά την αντεξέταση (22/1/04) που έκανε της Αιτήτριας διαδραματίστηκαν τα εξής: «Ε. Στην ακρόαση 12.11.2003 είπες το ίδιο, ότι μετά το διαζύγιο ο δικηγόρος του εναγομένου ήταν ο Ν.Κ. και ότι ο Ν.Κ. και η Χ.Δ. συναντήθηκαν για επίλυση των περιουσιακών διαφορών. Ένσταση κα Χριστοφίδου: Έχω ένσταση... κύριε Πρόεδρε δεν επιτρέπεται στον κύριο Ν. να με βλέπει και να μου κουνά το χέρι. Ο κύριος Ν. θα πρέπει να μάθει τη δεοντολογία. Δικαστήριο: Διαπίστωσα, ενώ άρχισε να απαντά κατά την ένστασή της η κυρία Χριστοφίδου, ότι αρχίσατε να μιλάτε και με τρόπο υποτιμητικό δείχνοντάς την με το δάκτυλό σας. Αυτό αποτελεί πράξη όχι σεβασμού προς την κυρία Χριστοφίδου, παρακαλώ να μη ξανασυμβεί. Όταν τελειώνετε με την ερώτηση θα πρέπει να δίνετε την ευχέρεια στην άλλη πλευρά να κάνει την ένστασή της. Παρακαλώ να απολογηθείτε. κος Ν.: Απολογούμαι και στους δύο, και στην κυρία Χριστοφίδου και στο Δικαστήριο.» Αναφέρομαι σε ένα επίσης παράδειγμα από την αντεξέταση της (12/2/04) Αιτήτριας από τον Καθ ου η Αιτητή, όπου διαδραματίστηκαν τα εξής: «Ε. Στην αντεξέταση σας στις 11.12.03 είπες ότι επλήρωσες για μεταφορά στο τέλος Ιουλίου του 1998 και πως είχες και την απόδειξη της μεταφοράς. Δε χρειάζεται να απαντήσεις. Δικαστήριο: Τι να απαντήσει; Η ερώτηση είναι αν το είπε; Καθ΄ ου η Αίτηση: Ναι. κα Χριστοφίδου: Εις το στάδιο αυτό θέλω να φέρω σε γνώση του κ. Ν. ότι ναι μεν δεν είναι δικηγόρος, αλλά πρέπει να κρατούμε μια σοβαρότητα ενώπιον του Δικαστηρίου. Υποβάλλει παραπλανητικές ερωτήσεις και στη συνέχεια της λέει μην απαντήσεις. Είναι παραπλανητικό το μην απαντήσεις, απάντα. Καθ΄ ου η Αίτηση: Φάσκουν οι απαντήσεις. κα Χριστοφίδου: Δικαίωμα της να φάσκουν. Δικαστήριο: Δε θα σας επιτρέψω την επόμενη φορά να κάμετε ερώτηση και να πείτε στη μάρτυρα ότι δε χρειάζεται να απαντήσει. Θα σημειωθεί η απροθυμία σας να σεβαστείτε το Δικαστήριο για τα όσα σας λέει. Αν επιμένετε δε θα σας στερήσω το δικαίωμα να τη ρωτήσετε αν στις 11.12.03, κατά την αντεξέταση, έχει πει αυτά τα πράγματα που έχετε πει και να την ερωτήσετε να απαντήσει. Το επιθυμείτε; Καθ΄ ου η Αίτηση: Όχι εντιμότατε. Δικαστήριο: Το αποσύρετε; Καθ΄ ου η Αίτηση: Ναι.» Και πάλι αναφορά γίνεται σε ένα άλλο σημείο της αντεξέτασης του Καθ ου η Αίτηση (ημερ. 25/6/04): «κα Χριστοφίδου: Θα ήθελα να παρακαλέσω το Σεβαστό Δικαστήριο όπως μου δοθεί άδεια λόγω υποχρέωσης μου να βρεθώ σε δημοσιογραφική διάσκεψη κύριε Πρόεδρε του Κυπριακού Συνδέσμου Ευρωπαϊκού Δικαίου επί σκοπού αναλήψεως της διοργάνωσης του Παγκόσμιου Ευρωπαϊκού Δικαίου στην Κύπρο το 2006, Νοέμβριο του 2006 και λόγω της ιδιότητας μου ως Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Λευκωσίας θα ήθελα κύριε Πρόεδρε εάν το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε επιτρέψει, να απουσιάσω για ½ ώρα από το Δικαστήριο. Δικαστήριο: Από ποια ώρα σε ποια ώρα; κα Χριστοφίδου: Είναι η ώρα 12 μ. Αν μπορώ να φύγω στις 11:50 π.μ. και να γυρίσω στις 12:20 μ.μ. Δικαστήριο: κ. Ν.; κ. Ν.: Φέρω ένσταση. Δικαστήριο: Γιατί φέρνετε ένσταση; κ. Ν.: Βιάζομαι κύριε Πρόεδρε. Εάν έχουν επαγγελματικές υποχρεώσεις δε φταίω εγώ. Δικαστήριο: Το αίτημα γίνεται δεκτό. Θα αρχίσουμε η ώρα 11:30 π.μ., η ώρα 11:50 π.μ. θα διακόψουμε και θα συνεχίσει η συνεδρίαση του Δικαστηρίου η ώρα 12:30 μ.μ. κ. Ν.: Είναι ανεπίτρεπτο... Δικαστήριο: Διακόπτω, διότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση έχει εκτραπεί μέχρι να ηρεμήσει. Δικαστήριο: Η ώρα είναι 11:55 π.μ. και είναι παρόντες και οι δύο πλευρές. Η κα Χριστοφίδου δήλωσε ότι δε θα πάει στην συνάντηση που είχε. κ. Ν.: Απολογούμαι για τη συμπεριφορά μου στο Δικαστήριο. Δικαστήριο: Η ώρα είναι 12 μ. κ. Ν. ελάτε στο εδώλιο του μάρτυρα.» Κατά την αντεξέταση της Αιτήτριας (12/2/04) κατηγόρησε και/ή άφησε υπαινιγμούς ότι η πρώην συνήγορος της Αιτήτριας ήταν ανδροχωρίστρα και μάλιστα του δικού του γάμου. Αναφέρομαι στο σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου: «Ε. Θα συμφωνείτε μαζί μου ότι ο εναγόμενος έβαζε τις ενέσεις της κόρης του όταν ήταν άρρωστη; κα Χριστοφίδου: Ένσταση. Εκπλήττομαι που ο κ. Ν. συνδέει τις διαφορές περιουσιακών σχέσεων με την αρρώστια της κόρης τους, ότι έβαζε ενέσεις. Τι θέλει να δείξει στο σεβαστό Δικαστήριο; Είναι άσχετη η ερώτηση. Καθ΄ ου η Αίτηση: Είναι σημαντική εντιμότατε. Δικαστήριο: Λέτε είναι σχετική, γιατί είναι σχετική; Καθ΄ ου η Αίτηση: Μια δικηγόρος εκμεταλλεύτηκε μια κατάσταση και χώρισε δυο ανθρώπους και η γυναίκα μου δεν ήξερε τι της γινόταν μετά που χωρίσαμε. κα Χριστοφίδου: Θα παρακαλούσα το σεβαστό Δικαστήριο, κ. Πρόεδρε, να προειδοποιήσει τον Καθ΄ ου η Αίτηση για τον απαράδεκτο τρόπο με τον οποίο χειρίζεται την υπόθεσή του. Την επίδειξη παντελούς ασέβειας προς το Δικαστήριο και τη διαδικασία. Κάμνει αναφορά κ. Πρόεδρε, συνεχώς προς τους δικηγόρους και συγκεκριμένα προς την τέως δικηγόρο, η οποία χωρίζει ανδρόγυνα. Οι δικηγόροι δε χωρίζουν ανδρόγυνα κ. Ν. Δικαστήριο στον Καθ΄ ου η Αίτηση: Πέστε τι έχετε να πείτε. Καθ΄ ου η Αίτηση: Αυτή η γυναίκα μας εχώρισε μια ώρα γρηγορότερα, η τότε δικηγόρος της Αιτήτριας εκμεταλλεύτηκε μια λεπτή κατάσταση, μια ψυχολογική κατάσταση μετά την αρρώστια της κόρης μας για να χωρίσει δύο ανθρώπους. Δικαστήριο: Τα σχόλια που έχετε κάνει έχουν σχέση με την ερώτησή σας; Καθ΄ ου η Αίτηση: Όχι εντιμότατε. Δικαστήριο: Τότε γιατί τα έχετε πει; Καθ΄ ου η Αίτηση: Για να τα βγάλω από πάνω μου. Δικαστήριο: Σας λέω ότι η συμπεριφορά σας προς το Δικαστήριο και προς την κα Χριστοφίδου και στο πρόσωπο στο οποίο αναφέρεστε, είναι εντελώς απρεπής, είναι συμπεριφορά που δεν αρμόζει σε μια διαδικασία. Επίσης επισημαίνω ότι ο τρόπος που κτυπάς το χέρι στο έδρανο που έχετε ενώπιον σας είναι από μόνος του αγενής και σας προειδοποιώ για τελευταία φορά ότι αν σε περίπτωση που δεν απολογηθείτε, και συνεχίσετε αυτή τη συμπεριφορά, θα λάβω όλα τα δέοντα μέτρα σε σχέση με την εν λόγω συμπεριφορά σας στα αρμόδια όργανα της πολιτείας. Η συμπεριφορά σας έχει σήμερα καταγραφεί και αν νιώθετε ότι πρέπει να απολογηθείτε κάμετε το, διαφορετικά θα διακόψω να δω τι θα κάμω εν σχέσει με τη συμπεριφορά σας, ποια είναι η αρμόδια διαδικασία εν σχέσει με αυτά τα οποία έχετε πει. Καθ΄ ου η Αίτηση: Απολογούμαι για τη συμπεριφορά μου και αποσύρω όλα όσα έχω αναφέρει. Δικαστήριο: Την ερώτηση για τις ενέσεις; Καθ΄ ου η Αίτηση: Την αποσύρω και εκείνη εντιμότατε. Δικαστήριο: Είναι η τελευταία προειδοποίηση που σας δίνει το Δικαστήριο για τέτοιου είδους συμπεριφορά. Εν πάση περιπτώσει ότι έχει λεχθεί έχει καταγραφεί και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο εμπλέκεται στη διαδικασία για οποιοδήποτε τυχόν πειθαρχικό ή ποινικό αδίκημα.» Παρόμοιους υπαινιγμούς έκανε και για την ΜΥ4 Α. Ρ. πρώην σύζυγο του αδελφού του Ρ. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την αντεξέταση της κας. Ρ.: «Ε: Στις διακοπές που πήγατε είπες στην τότε σύζυγό μου ότι εσείς χωρίσατε το σύζυγό σας και του πήρατε την περιουσία και είσαστε μια χαρά. κα Χριστοφίδου: Ένσταση, είναι άσχετο, λυπούμαι που επιμένουμε και υποβάλλουμε αυτή την ένσταση στο σεβαστό δικαστήριο. Κύριε Πρόεδρε υποβάλλω προς το Σεβαστό Δικαστήριο ότι η ερώτηση που υπέβαλε και ρωτά τη μάρτυρα ο κ. Ν. είναι άσχετη με τα επίδικα θέματα και αναφέρεται σε εξ ακοής μαρτυρία. Δικαστήριο: Τι σχέση έχει αυτή η ερώτηση; κ. Ν.: Το ότι αυτή η μάρτυρας επηρέασε τη σύζυγό μου να χωρίσουμε και τώρα αισθάνεται ένοχη γι΄ αυτό το πράγμα. Επειδή έχει βάλει πάνω τη γυναίκα μου, και η ίδια της έλεγε όταν αυτή χώρισε το σύζυγό της, ότι του πήρε όλη την περιουσία, σαν να της έλεγε κάνε κι εσύ το ίδιο. Δικαστήριο: Δεν επιτρέπω την ερώτηση, πρόκειται για εξακοής μαρτυρία και δεν καλύπτεται από το νέο νόμο εφόσον η υπόθεση αυτή είναι συνεχιζόμενη και δεύτερο δεν αφορά τα επίδικα θέματα. κ. Ν.: Έχω τελειώσει ευχαριστώ πολύ.» Ένα άλλο επεισόδιο κακής και προκλητικής συμπεριφοράς του Καθ΄ ου η Αίτηση, όχι όμως αυτή τη φορά κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία, ήταν ότι όταν η Αιτήτρια του δάνεισε το ποσό των £3.000, όπως η Αιτήτρια, ισχυρίστηκε στην κυρίως εξέτασή της, της είπε «kiss it good-bye», δηλαδή ότι λάμβανε τα χρήματα «δανεικά και αγύριστα», όπως η Αιτήτρια χαρακτηριστικά ανέφερε. Εκ των υστέρων φάνηκε, πως αυτό που ισχυρίζεται η Αιτήτρια πως της είπε υλοποιήθηκε, εφόσον δεν της επέστρεψε τα χρήματα τα οποία δανείστηκε από αυτή. Άλλο επεισόδιο βίαιης συμπεριφοράς φαίνεται από την απάντηση που έδωσε η Αιτήτρια κατά την αντεξέτασή της (11/12/03) : «Ε. Θα συμφωνείς μαζί μου ότι ο Ν. ήλθε το βράδυ της 3.7.98 στο σπίτι της μητέρας σου και σου ζήτησε τα κλειδιά της κλειδαριάς που άλλαξες; A. Ο Ν. ήλθε όντως στο διαμέρισμα της μητέρας μου, κτύπησε την πόρτα, έκαμε την πολυκατοικία άνω κάτω και ενώ του είχα πει ότι βάσει του διατάγματος έπρεπε να είχε φύγει, του έστειλα τον επιδότη να τον ειδοποιήσει ότι είχα ειδοποιήσει την αστυνομία σε περίπτωση που παραβίαζε την οικία ότι θα συλλαμβάνετο, παρόλο αυτά κτυπούσε τις πόρτες και ύβριζε μας. Ήταν και η κόρη μας τη νύχτα εκεί και μου είπε 'εγώ θα πάω να κάτσω στο σπίτι μου και όποιο θέλεις φέρε'. Αυτό ήταν το συμβάν της νύχτας εκείνης. Μετά από τούτους όλους τους καβγάδες ειδοποίησα την αστυνομία Λυκαβητού η οποία προχώρησε να παει να δει τι γίνεται και όντως τον βρήκε να παραβιάζει το παράθυρο της πίσω βεράντας. Είπε τον συνέλαβαν. Την εν λόγω κλειδαριά αναγκάστηκα να την αλλάξω γιατί δεν υπήρχε τρόπος να κρυφτώ από τη βία, φοβόμουν και για τη σωματική μου ακεραιότητα αλλά και εκείνη της κόρης μου, την κατάτρεχε μετά το διαζύγιο, έβαλε στόχο το παιδάκι σε μια προσπάθεια να με εκδικηθεί εμένα, ενώ ήξερε ότι το παιδί ήταν επιρρεπές σε διάφορες μολύνσεις μετά τη θεραπεία λόγω της χημειοθεραπείας και ενώ προσπαθούσα να προστατέψω τούτο το παιδί από τούτο τον άνθρωπο. Υπάρχει από το γιατρό βεβαίωση ότι πρέπει να ζει σε ήσυχο περιβάλλον, να μην την κουράζουμε να μην την ταλαιπωρούμε και κατ΄ αρχήν προσπαθούσε να τη βάλει στη μοτόρα να την πάρει στην Πάφο το Πάσχα, να την πάρει σε ένα τριήμερο, ένα παιδί που ήταν 35 κιλά, ήταν δεν ήταν τότε, για να περάσει καλά με την κόρη του. Μετά επέστρεψε πριν τις διακοπές γιατί το παιδί δεν άντεξε ούτε το ταξίδι ούτε την παραμονή στην Πάφο και εκβίαζε ότι θα σκοτώσει τη μητέρα της και θα παιχτεί και ο ίδιος, ενώπιόν μου και η μικρή ελούθηκε το κλάμα και μου είπε ότι της είπε 'αν δεν πάθαινα εγώ καρκίνο', 'θα ήμουν παντρεμένος με τη μάμα σου' και όλα αυτά μετά το διαζύγιο. Σε μια προσπάθεια να γεφυρώσει το χάσμα κόρης-πατέρα τον Αύγουστο είχε πάει στην [ ] να τον επισκεφθεί και ήμουν με ένα τηλέφωνο 15 Αυγούστου να τσιρίζει, να κλαίει, να κτυπιέται και να μην ξέρω που ήταν, τι έγινε και έπιασε το τηλέφωνο και μου είπε 'να δεις που θα κάμω βίδες το αυτοκίνητο που σου μεταβίβασα'. Τηλεφώνησα στην αστυνομία Λυκαβητού η οποία με παρέπεμψε στον αστυνομικό σταθμό [ ] και όντως επήγε στο χωράφι, δεν είχε δρόμο βρήκε τη μικρή να επιστρέφει σε κατάσταση υστερίας. Καταλαβαίνετε τι είχα τραβήξει τα 20 λεπτά μέχρι να έλθει η μικρή στο σπίτι από την [ ]....» Σε άλλο σημείο της αντεξέτασής της (12/2/04) η Αιτήτρια ανέφερε πως ο λόγος που αυτή εγκατέλειψε το συζυγικό οίκο ήταν γιατί ο Καθ΄ ου η Αίτηση γρονθοκοπούσε και αυτήν και τη θυγατέρα τους. Από το Τεκμήριο 24 και το Τεκμήριο 25 προκύπτει ότι ο Καθ΄ου η Αίτηση καταδικάστηκε σε απείθεια Διατάγματος Δικαστηρίου να μη εισέρχεται στον συζυγικό οίκο, και του επιβλήθηκε το ποσό των £250 ως ποινή προστίμου, Κατά την αντεξέτασή της η Αιτήτρια ανέφερε πως ο Καθ ου η Αίτηση έσπασε το τζάμι της πόρτας για να μπει στο σπίτι τους και τον συνέλαβε η αστυνομία. Σημειωτέον δε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση διαμένει στο κοινό σπίτι που έχει με την Αιτήτρια, πρώην συζυγικό οίκο από τις 15/11/98 χωρίς να της δίνει κανένα ενοίκιο. Επιστρέφω τώρα στο θέμα της συνεισφοράς της Αιτήτριας. Με βάση τα όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω, κρίνω πως η συνεισφορά της Αιτήτριας στην αύξηση της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση ήταν περισσότερη από το 1/3 που προβλέπει ο Νόμος ως μαχητό τεκμήριο. Την προσδιορίζω στο 1/2 της αύξησης της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση. Τον δανειοδότησε, του έδωσε χρήματα ανεπιστρεπτί, επωμιζόταν κατά κύριο λόγο τα βάρη της οικογένειας, είχε ψηλότερο μισθό από τον ίδιο, ήταν πάντοτε στο πλευρό του, και δέχθηκε τη συμφωνία που έκαναν μεταξύ τους, τα δικά της τα χρήματα να πηγαίνουν στις ανάγκες της οικογένειας και αυτού να πηγαίνουν σε επενδύσεις για να έχουν καλύτερα υστερινά. Είναι αστείος ο ισχυρισμός του Καθ ου η Αίτηση, ότι ζήτησε από την Αιτήτρια να αγόραζαν το χωράφι στην [ ] μαζί αλλά αυτή αρνήθηκε. Γιατί εξάλλου να αρνιόταν, όταν βασικά δέσμευσε γραμμάτιο της που ήταν αξίας μεγαλύτερης από το ήμισυ του τιμήματος πωλήσεως και σε λίγους μήνες του έδωσε ακόμα £3.000 ανεπιστρεπτί. Αυτό που φάνηκε ότι ήθελε ο Καθ΄ ου η Αίτηση στην πραγματικότητα ήταν τα χρήματα που αυτός κέρδισε να είναι δικά του αποκλειστικά και τα χρήματα που κέρδισε η Αιτήτρια να ανήκουν και στους δυο. Δε διέφυγε της προσοχής μου το εξής περιστατικό που δείχνει τον φειδωλό χαρακτήρα του Καθ΄ ου η Αίτηση. Στις 29/9/94 (Τεκμήριο 8) πώλησε τα μερίδια του στο κτήμα στον [ ] και την επόμενη ημέρα τα κατέθεσε σε λογαριασμούς του στην Τράπεζα Κύπρου, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 29, £21.145. Την ίδια εποχή αρρωσταίνει σοβαρά η θυγατέρα του και για να πληρωθούν τα έξοδα του Philips College όπου φοιτούσε, η Αιτήτρια σύμφωνα με την κυρίως εξέτασή της πλήρωσε η ίδια £4.500 από τις £7.500, το δε υπόλοιπο ποσό καλύφτηκε ως εξής, £1.000 από εισφορές του ραδιομαραθωνίου, £1.000 από την μητέρα του Καθ΄ ου η Αιτηση και £1.000 από τον ίδιο. Δεν ήταν προς τιμή του Καθ΄ ου η Αίτηση να πληρώνει ο Κύπριος φορολογούμενος μέρος των εξόδων της θυγατέρας του ως εισφορά από το ραδιομαραθώνιο, όταν ο ίδιος ήταν εύπορος, έχοντας κινητή και ακίνητη περιουσία στην Κύπρο και καταθέσεις, όπως φάνηκε να έχει στο εξωτερικό. Ο κ. Τ., πολύ αξιόπιστος εκτιμητής και μάρτυρας κατά την προφορική του μαρτυρία τεκμηριωμένα εκτίμησε το ακίνητο στην [ ] μαζί με τη μεγάλη αποθήκη κατά το χρόνο της διάστασης, αρχές Ιουνίου 1997, στο ποσό των £79.000. Ας σημειωθεί ότι με τη γραπτή εκτίμησή του, Τεκμήριο 16, εκτιμά το εν λόγω ακίνητο μαζί με τα κτίρια σε £85.000, εκ των οποίων η αξία της γης ήταν £50.000, όμως η εκτίμηση αυτή γίνεται όχι κατά τον ουσιώδη χρόνο της διάστασης αλλά κατά την 31/7/98 που έγινε η εκτίμηση, δηλαδή ένα χρόνο και κάτι μετά τη διάσταση. Ο Καθ ου η Αίτηση δεν κάλεσε οποιοδήποτε εμπειρογνώμονα για να δώσει μαρτυρία όσον αφορά την αξία της επίδικης περιουσίας. Στο ποσό αυτό των £79.000 στο οποίο αναφέρθηκε ο κ. Τ[ ], προσθέτω ποσό της τάξης των £3.000, δηλαδή τη διαφορά του χρέους των £6.000 που έκαναν οι διάδικοι το Μάιο του 1997 στη ΣΠΕ Παλλουριώτισσας από το ποσό των £9.000 (περίπου) που είχε ο Καθ' ου η αίτηση στην Norwich Union την ημέρα της διάστασης και στο οποίο η Αιτήτρια είχε συνεισφορά κατά το ½, σύμφωνα με το εύρημά μου. Ας υπενθυμισθεί ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση έφερε το ποσό των ΛΚ9.412 (UK£10.832) στην Κύπρο το Μάρτιο του 1998 και μέρος αυτού, όπως ελέχθη, χρησιμοποιήθηκε στις 30/4/03 (Τεκμήριο 34) για πλήρη εξόφληση του δανείου των £6.000. Προκύπτει σύνολο της τάξης των £82.000. Κρίνω ότι η συνεισφορά της Αιτήτριας στο εν λόγω τεμάχιο με τα κτίρια (£79.000) και στο ποσό £3.000 από την Norwich Union, είναι το ½, δηλαδή αξίας £41.000. Δε λαμβάνω υπόψη μου το περιεχόμενο των αποθηκών, γιατί δεν έχω καμιά εκτίμηση για το θέμα αυτό. Προς όφελος του Καθ' ου η Αίτηση, ο κ. Τ. εφόσον δεν εισήλθε στο χωράφι στην [ ], δεν είδε τη μικρή αποθήκη που υπήρχε και η οποία μεταφέρθηκε από την οδό [ ], για να την εκτιμήσει, παρά το γεγονός, ότι θεωρώ πως η Αιτήτρια είχε συνεισφορά στο κτίσιμο και στην μεταφορά της. Παρά το γεγονός ότι, πιστεύω πως ότι η Αιτήτρια είχε ½ συνεισφορά για την αγορά των 8/36 μεριδίων στο κτήμα στην οδό [ ] το οποίο πωλήθηκε και απέφερε £13.333, ωστόσο δεν υπήρξε οποιαδήποτε μαρτυρία κατά την ακροαματική διαδικασία αν το ποσό αυτό εξακολουθούσε να υπάρχει κατά την ημέρα της διάστασης. Στην § 4 Γ της ένορκης δήλωσης ημερ. 11/1/02 του Καθ΄ ου η Αίτηση που έγινε για αποκάλυψη της περιουσίας του, πριν να αρχίσει η ακροαματική διαδικασία, αυτός ανέφερε ότι από το ποσό των £21.600 που έλαβε από την πώληση των μεριδίων του στο κτήμα στον [ ], είχε στις 17/2/97 στην Τράπεζα Κύπρου £7.217 (βλ. Τεκμήριο 10 στην ένορκη δήλωσή του). Δεν λέγει όμως τι έγινε το υπόλοιπό ποσό, ούτε αναφέρει αν το ποσό των £7.217 υπήρχε και κατά τον Ιούνιο του 1997 όταν επήλθε η μεταξύ των διαδίκων διάσταση. Θεωρώ ότι εφόσον έγιναν καταθέσεις ολόκληρου του ποσού των £13.333 στην Τράπεζα Κύπρου στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση, το 1994 (Τεκ.29), μπορούσε να εξοφληθεί κάλλιστα το χρεωστικό όριό του, που ανερχόταν στις £4.000 που πήρε για την αγορά του κτήματος στην [ ], τα δε λοιπά χρήματα μπορούσε κάλλιστα να ξοδεύονταν για την ανέγερση της δεύτερης αποθήκης και για να καλύψουν μέρος των εξόδων υγείας της θυγατέρας τους στην Κύπρο και στο εξωτερικό από πληρωμές που έγιναν από τον Καθ' ου η αίτηση που ανήλθαν κατά τον ίδιο (κυρίως εξέτασή του) σε £9.335 ως επίσης και για να καλυφθούν μέρος από τα έξοδα εκπαίδευσης της θυγατέρας του. Εφόσον θεωρώ ότι η Αιτήτρια είχε συνεισφέρει στην αγορά του χωραφιού στην [ ] και στην ανέγερση των κτιρίων σ΄ αυτό κατά το ½ και ότι μέρος των £13.333 ή/και όλο χρησιμοποιήθηκε και/ή μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την ανέγερση των κτιρίων, θα ήταν άδικο να της προσδώσω οποιαδήποτε επιπλέον συνεισφορά της επί του ποσού των £13.333 όταν εξάλλου δεν έχω μαρτυρία αν το ποσό αυτό υφίστατο κατά τον ουσιώδη χρόνο της διάστασης, δηλαδή τον Ιούνιο του 1997. Όσον αφορά το ποσό των £941 που παρακράτησε ο Καθ΄ ου η Αίτηση από τους τόκους του γραμματίου της Αιτήτριας στις 5/5/97 δεν έχω οποιαδήποτε μαρτυρία ότι το ποσό αυτό υφίστατο κατά τον ουσιώδη χρόνο της διάστασης, δηλαδή τον Ιούνιο του 1997 για να το προσθέσω στην περιουσία του Καθ΄ ου η Αίτηση. Με βάση τα ανωτέρω, εκδίδεται απόφαση με την οποία διατάσσεται ο Καθ΄ ου η Αίτηση όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των £41.000 πλέον νόμιμο τόκο από την ημέρα της καταχώρισης της παρούσας Αίτησης, δηλαδή από τις 6/8/99 μέχρις εξοφλήσεως, πλέον έξοδα και ΦΠΑ, υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Η ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη επ΄ ονόματι εκάστου των διαδίκων θα παραμείνει επ' ονόματι τους ως έχει. Το ίδιο και η κινητή περιουσία. Όπως προελέχθη, η ανταπαίτηση απορρίπτεται στο σύνολό της με έξοδα εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση και υπέρ της Αιτήτριας πλέον ΦΠΑ. Δίδονται οδηγίες στην Πρωτοκολλητή όπως αποστείλει αντίγραφο της απόφασης αυτής στον Γενικό Εισαγγελέα για διερεύνηση τυχόν πιθανόν αδικημάτων που διαπράχθηκαν όσον αφορά τη δήλωση που έγινε από τον Καθ΄ ου η Αίτηση σε σχέση με το τεμάχιο [ ] (νυν [ ]), Τμήμα Α΄, Φ/Σχ. 21/55.1Ι, αρ. εγγρ. [ ] στον [ ], πως μερίδια δωρήθηκαν σ΄ αυτόν από συγγενικά του πρόσωπα και δεν αγοράστηκαν από αυτόν, όπως είναι το εύρημα του παρόντος Δικαστηρίου. Γ. Α. Σεργίδης, Πρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο