Θάλειας Κωνσταντίνου ν. Χριστόδουλου Ιεζεκιήλ, Αρ. Αίτησης: 64/05, 27.10.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:A52 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 64/05 Μεταξύ: Θάλειας Κωνσταντίνου, από την Πάφο Αιτήτριας - και - Χριστόδουλου Ιεζεκιήλ, από την Πάφο Καθ΄ ου η Αίτηση ------------------------------------ Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 7.7.2005 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια : κ. Α. Δημητριάδης Για Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Σ. Σάββα Διάδικοι απόντες Ημερομηνία: 27.10.2006 -------------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με μονομερή αίτηση εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο ο Καθ΄ ου η Αίτηση διατασσόταν να καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των £350 μηνιαίως, ως συνεισφορά για τη διατροφή των 4 ανήλικων τέκνων του: Ελένης, Σουσάννας, Αίαντα και Ανδρέα Ιεζεκιήλ. Η αίτηση υποστηρίζετο από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Ότι οι διάδικοι από το γάμο τους απόκτησαν 4 παιδιά ηλικίας, κατά τον ουσιώδη χρόνο, 10, 9, 8 και 5 χρονών. Ότι η Ελένη τέλειωσε την Δ΄ τάξη Δημοτικού, η Σουσάννα τη Β΄ τάξη, ο Αίαντας επίσης τη Β΄ τάξη και ο Ανδρέας φοιτά στην Προδημοτική. Ότι η Ελένη και η Σουσάννα έχουν μαθησιακά προβλήματα και ανωριμότητα γι΄ αυτό τυγχάνουν ειδικής εκπαίδευσης στο Δημοτικό και κάνουν ιδιαίτερα κατά τις ελεύθερες τους ώρες. Ότι η συμβίωση των διαδίκων διακόπηκε κατά το Δεκέμβριο του 2003 όταν αυτός εγκατέλειψε το σπίτι. Ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση είναι πτυχιούχος αμερικάνικου πανεπιστημίου στα Οικονομικά, διατηρεί δε ιδιωτική σχολή φροντιστηρίων και παράλληλα εργάζεται με τον αδελφό του στη διεκπεραίωση τοπογραφικών εργασιών. Ότι οι μηνιαίες του απολαβές ανέρχονται σε £2.
- Επίσης, ότι ως κάτοχος αμπελώνων στο χωριό Παναγιά αποκομίζει επιπρόσθετο ετήσιο εισόδημα £4.000 και £350 το μήνα από τα ενοίκια. Ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι αυτή δεν εργάζεται και ότι τα μόνα της εισοδήματα είναι £280 μηνιαίως από επίδομα πολυτέκνων, ποσό £280 από επίδομα για τη θυγατέρα της Σουζάννα που έχει μαθησιακά προβλήματα. Περαιτέρω, έχει εισόδημα £250 από ενοίκιο από ιδιόκτητο διαμέρισμα. Αναφέρει επίσης, πως οι γονείς της την προικοδότησαν με ένα διαμέρισμα στη Ρόδο. Το ενοίκιο, όμως, του διαμερίσματος που ανέρχεται στις £90, το εισπράττει ο πατέρας της για τις σπουδές της αδελφής της. Συνεχίζει λέγοντας ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρνείται να προσφέρει για τη συντήρηση και για τα άλλα αναγκαία των ανηλίκων. Γι΄ αυτό αναγκάστηκε να καταχωρήσει και παλαιότερα αίτηση για διατροφή, η οποία όμως αποσύρθηκε με επιφύλαξη. Από τότε ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό. Γι΄ αυτό και καταχώρησε νέα αίτηση για διατροφή. Καθορίζει ακολούθως τις ανάγκες των παιδιών στις £1.600 το μήνα προβαίνοντας σε αναλυτική παράθεση των κονδυλίων. Τέλος θεωρεί πως τα πιο πάνω ποσά είναι αναγκαία για τη διατροφή, εκπαίδευση και συντήρηση των παιδιών σύμφωνα με τις συνθήκες της ζωής τους. Και ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση θα πρέπει να καταβάλλει ως συνεισφορά ποσό της τάξεως των £800, το οποίο βρίσκεται εντός των οικονομικών δυνατοτήτων του. Γι΄ αυτό θεωρεί πως θα πρέπει να εκδοθεί επειγόντως το προσωρινό διάταγμα. Εκ διαμέτρου αντίθετες ήταν οι θέσεις του Καθ΄ ου στη δική του ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την ένστασή του στη έκδοση και παραμονή σε ισχύ του προσωρινού διατάγματος. Πριν προχωρήσω όμως για να παραθέσω τα γεγονότα ως αναφέρονται στην ένορκη δήλωση, σημειώνω αυτούσιους τους λόγους ένστασης ως συγκεκριμενοποιούνται στην ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι: 1) Η μη συνδρομή των πραγματικών και νομικών προϋποθέσεων που θέτουν τα άρθρα 4, 5, 6, 7 και 8 του Νόμου 232/91 για να δικαιούται η Αιτήτρια σε έκδοση διατάγματος διατροφής. (Προφανώς, εκ παραδρομής, αναφέρεται ο Νόμος 232/
- Στη νομική βάση της ένστασης αναγράφεται και ο ορθός νόμος). 2) Η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Στην ένορκή του δήλωση πέραν της τέλεσης του μεταξύ τους γάμου, των ηλικιών των παιδιών και των ισχυρισμών ότι φοιτούν στις συγκεκριμένες τάξεις, αρνείται και απορρίπτει τους υπόλοιπους ισχυρισμούς ως αναληθείς και υπερβολικούς. Ο ίδιος υποστηρίζει πως ουδέποτε εγκατέλειψε το συζυγικό οίκο, αλλά ότι αναγκάστηκε να τον εγκαταλείψει, μετά από διάταγμα αποκλειστικής χρήσης που είχε εξασφαλίσει η Αιτήτρια από το Οικογενειακό Δικαστήριο Πάφου. Αρνείται, περαιτέρω, το ύψος των εισοδημάτων της Αιτήτριας και υποστηρίζει πως αυτά είναι πολύ περισσότερα. Ανέρχονται σε £280 επίδομα πολυτέκνων, £250 ενοίκιο διαμερίσματος στο οποίο ο ίδιος έχει επενδύσει αρκετές χιλιάδες λίρες, £280 επίδομα για τη Σουσάννα, £250 από ενοίκιο του διαμερίσματός της στη Ρόδο και επίσης £400 από το μισθό της ως αισθητικού. Ακόμη λέει ότι η Αιτήτρια προχώρησε σε διάφορες αιτήσεις εναντίον του και κάθε φορά ορκίστηκε και ανέφερε διαφορετικό ποσό για τα εισοδήματά της. Στην Αίτηση Διατροφής 90/03 ισχυρίστηκε ότι τα εισοδήματά της είναι £200, στην Αίτηση 65/03 Χρήσης Κινητών £980, στην παρούσα £
- Υποβάλλει δε ότι ελλείπει το στοιχείο του κατεπείγοντος αφού τα εισοδήματά της είναι £1.480 και όχι £810, ως λέει η ίδια. Ακολούθως ισχυρίζεται ότι και για τα δικά του εισοδήματα η Αιτήτρια λέει ψέματα. Παραδέχεται ότι είχε φροντιστήριο στην Πάφο και στο Πολέμι. Εκείνο της Πάφου όμως, λειτουργούσε σε υποστατικό που ανήκε στην Αιτήτρια. Από εκεί εξαναγκάστηκε να φύγει το 2003 και το υποστατικό το χρησιμοποιεί η Αιτήτρια ως ινστιτούτο αισθητικής. Ότι ακόμα από το Δεκέμβριο του 2003 σταμάτησε να λειτουργεί τη σχολή στην Πάφο και στις 15.6.2005 ανέστειλε τη λειτουργία της σχολής στο Πολέμι. Αναφέρει δε ότι τα εισοδήματά του από τη σχολή στο Πολέμι ήταν £411 το μήνα. Αρνείται ότι εργάζεται με τον αδελφό του ή έχει οποιαδήποτε άλλα εισοδήματα από τα ενοίκια. Και ισχυρίζεται ότι τα μοναδικά εισοδήματά του είναι £507,06 από εργασία του ως υπαλλήλου σε τμήμα υποδοχής στο Corallia Beach Hotel Apts. Συνεχίζοντας αναφέρει πως μετά που αναγκάστηκε να φύγει από το σπίτι πληρώνει ενοίκιο £300, ρεύμα, τηλέφωνο, μεταφορικά, βενζίνη £80, καθώς και £30 μηνιαίως για αναλύσεις και ιατρικά έξοδα λόγω προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει. Επίσης δίνει £50 για την ψυχαγωγία των παιδιών του. Ακόμα ότι συνεχίζει να πληρώνει τα κοινά χρέη και ο ίδιος επίσης έχει διευθετήσει αρκετά από αυτά. Πιστεύει πως ο ίδιος δεν ευθύνεται για τη διάσταση και για το γεγονός ότι βρίσκεται μακριά από τα παιδιά του. Πέραν των πιο πάνω, θεωρεί τα έξοδα ως υπερβολικά. Καλεί δε το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση καθώς, όπως εισηγείται, ελλείπει το στοιχείο του κατεπείγοντος. Επίσης γιατί η Αιτήτρια δεν είπε την αλήθεια αναφορικά με τα εισοδήματά της, ούτε τα δικά του, ούτε και για τα χρέη που έχουν και τα πληρώνει ο ίδιος. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν. Οι δικηγόροι τους αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις θέσεις των διαδίκων ως αυτές εκτέθηκαν με τις ένορκες δηλώσεις. Ας σημειωθεί ότι δόθηκε η άδεια στον κ. Δημητριάδη να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, όμως ο χρόνος για την καταχώρηση της παρήλθε χωρίς τέτοια να καταχωρηθεί. Ο χρόνος για καταχώρηση παρατάθηκε και πάλι χωρίς να καταχωρηθεί. Έκρινα υπό τις περιστάσεις ότι, ενόψει της παρόδου μακρού χρονικού διαστήματος από την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, αλλά και της εξουδετέρωσης της σημασίας του ως προσωρινού μέτρου, ότι αυτό θα έπρεπε να προχωρήσει στην ακρόαση. Ο κ. Δημητριάδης επιχειρηματολογώντας κατά την ακρόαση υπέβαλε ότι ακόμα και αν τα εισοδήματα του Καθ΄ ου η Αίτηση είναι χαμηλά, και πάλι του επιβάλλεται το καθήκον και η υποχρέωση να φροντίσει να έχει τέτοια εισοδήματα με επιπρόσθετη εργασία για να μπορέσει να συντηρήσει τα παιδιά του. Εισηγήθηκε περαιτέρω, πως πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος και κάλεσε το Δικαστήριο, αν και χαμηλό το ποσό, εντούτοις για σκοπούς της διαδικασίας αυτής, λογικό, να το μονιμοποιήσει. Από την άλλη, ο συνήγορος του Καθ΄ ου η Αίτηση κ. Σάββα επικέντρωσε την αγόρευσή του στην απόκρυψη από την Αιτήτρια των πραγματικών της εισοδημάτων, με την παράθεση διαφορετικών εισοδημάτων σε κάθε αίτηση που υπέβαλε. Τόνισε πως η Αιτήτρια δεν είπε την αλήθεια σε σχέση με τα εισοδήματά της. Η παράλειψη δε αποκάλυψης αυτών των στοιχείων θα πρέπει να θεωρηθεί ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και να οδηγήσει στην ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Παρέπεμψε στη βασική απόφαση για απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583. Τέλος επεσήμανε ορισμένα κατά τη γνώμη του ασυμβίβαστα στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, όπως π.χ. ότι ενώ οι θυγατέρες τους, Ελένη και Σουσάννα έχουν μαθησιακά προβλήματα, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 6, ενώ στην παράγραφο 11 αναφέρεται ότι παρακολουθούν μαθήματα αγγλικών και computer, για τα οποία καταβάλλεται σχετικό κονδύλι. Η έκταση της υποχρέωσης για αποκάλυψη γεγονότων στις μονομερείς αιτήσεις αναπτύχθηκαν στη Στυλιανού v. Στυλιανού (ανωτέρω), Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 (A) A.A.Δ. 597, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ. ά. v. Τimberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού v. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων που είναι σε γνώση του Αιτητή απαιτείται πάντοτε σε αιτήσεις εξ πάρτε. Διαφορετικά το διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς θα πρέπει ν΄ ακυρωθεί. Είναι δε άσχετο αν η παράλειψη να αποκαλυφθούν ουσιώδη γεγονότα είναι εσκεμμένη ή όχι. Η σημασία της αποκάλυψης, όπως τονίστηκε στη Στυλιανού (ανωτέρω), έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας. Ουσιώδες γεγονός για τους σκοπούς αυτούς είναι κάθε γεγονός που άπτεται και μπορεί να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση τέτοιας θεραπείας. Επομένως προχωρώ να εξετάσω αν υπήρξε από την Αιτήτρια οποιαδήποτε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, παράγρ. 10, προκύπτει ότι η ίδια καταχώρησε αίτηση διατροφής κατά το 2003 στην αίτηση 96/03 για την οποία και εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα για πληρωμή χαμηλότερου ποσού, δηλαδή £280, από αυτό της παρούσας. Ενδεχομένως, στη βάση δήλωσης από την ίδια χαμηλότερων εισοδημάτων. Δεν παραβλέπεται το γεγονός ότι η καταχώρηση των διαφόρων αιτήσεων έγινε σε χρόνο προγενέστερο της παρούσας υπόθεσης κατά το 2003, ενώ η παρούσα στις 22/9/2005, δηλαδή μετά την πάροδο περίπου 2 ετών και πιθανόν με διαφορετικά δεδομένα τα οποία ίσχυαν στη δεδομένη στιγμή. Εν πάση περιπτώσει, οι αναφερόμενοι ισχυρισμοί δεν τεκμηριώθηκαν με την επισύναψη των διαφόρων ενόρκων δηλώσεων στις οποίες προέβη η Αιτήτρια, ώστε το Δικαστήριο να μπορέσει να ελέγξει το περιεχόμενό τους και να έχει καθαρή εικόνα των απολαβών της. Οπωσδήποτε το ύψος των εισοδημάτων της Αιτήτριας είναι ένα από τα στοιχεία που έχουν καθοριστική σημασία στον προσδιορισμό του ύψους της συνεισφοράς. Ενόψει όμως της αποκάλυψης από την Αιτήτρια ότι καταχώρησε και προηγουμένως αίτηση διατροφής, δεν θα ήταν ορθό χωρίς την ύπαρξη τεκμηριωμένων στοιχείων να αποφάσιζα σε αυτό το σημείο επί της αξιοπιστίας της. Το ποσό που δηλώνετο θα μπορούσε να διαφέρει εφόσον οι διάφορες αιτήσεις και ένορκες δηλώσεις καταχωρήθηκαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Στην παρούσα διαδικασία η ακρόαση του προσωρινού διατάγματος έγινε στη βάση των γεγονότων ως αυτά εκτέθηκαν στις ένορκες δηλώσεις. Επομένως, αφού συνεκτιμήσω τις δυο ένορκες δηλώσεις, θα κρίνω αν δικαιολογείται η ακύρωση ή η οριστικοποίησή του. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, για να εκδοθεί ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να συντρέχουν οι τρεις βασικές προϋποθέσεις: 1) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση. 2) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και 3) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα. Το άρθρο 32 ερμηνεύτηκε από τα Κυπριακά Δικαστήρια σε σειρά αποφάσεων. [ Βλέπε, μεταξύ άλλων, Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 A.A.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ. ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ. ά. v. Timberland Co. (ανωτέρω), Pariko Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015. ] H πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύθηκε στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω) σχετίζεται με το θέμα της επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων πρέπει επίσης να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90), άρθρο 33, οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Και οι δυο γονείς εκ του Νόμου είναι φορείς αυτής της υποχρέωσης [βλ. Μενελάου v. Μενελάου
(1993)1 Α.Α.Δ. 381]. Η διατροφή, σύμφωνα με το σχετικό νόμο, περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση και τα έξοδα της εν γένει εκπαίδευσής του. Συνεξετάζοντας τα δύο πρώτα κριτήρια, αφού συνεκτίμησα τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, θεωρώ ότι ικανοποιούνται και τα δύο. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ο Καθ΄ ου έχει υποχρέωση βάσει του Νόμου να συνεισφέρει για τη διατροφή των 4 ανήλικων τέκνων του, αναλόγως των δυνάμεών του. Η διατροφή αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανήλικων. Αλλά και η τρίτη προϋπόθεση συντρέχει, εφόσον οι ανάγκες διατροφής είναι τρέχουσες δε μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιωνδήποτε αποζημιώσεων. Το επείγον δε της αίτησης είναι αυταπόδεικτο. Εξάλλου, μελετώντας την ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου θεωρώ ότι εκείνο το οποίο στην ουσία αμφισβητεί είναι το ύψος των εξόδων. Στην παράγραφο 10 αναφέρει: «Τα έξοδα συντήρησης που αναφέρονται στην παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας είναι πιστεύω υπερβολικά άδικα αν κρίνουμε τα πράγματα όπως είναι στην πραγματικότητα». Καταλήγω επομένως, ότι θα πρέπει να συνεχίσει το διάταγμα διατροφής. Το ερώτημα, επομένως, που προκύπτει είναι το ύψος της συνεισφοράς του Καθ΄ ου. Αναφορικά με τα εισοδήματα εκάστου συζύγου υπήρξε μεγάλη διάσταση θέσεων. Τα εισοδήματα της Αιτήτριας όπως υπολογίζονται στην ένορκη δήλωση ανέρχονται στις £810 μηνιαίως. Ο δε Καθ΄ ου αντικρούοντας τους ισχυρισμούς υποστηρίζει ότι τα εισοδήματά της είναι πολύ ψηλότερα. Είναι της τάξεως των £1.480. H Αιτήτρια επίσης αναφέρει ότι ο Καθ΄ ου διατηρεί ιδιωτική σχολή φροντιστηρίων και είναι πτυχιούχος αμερικάνικου πανεπιστημίου στα Οικονομικά. Επιπρόσθετα, ότι εργάζεται με τον αδελφό του ο οποίος είναι τοπογράφος μηχανικός. Τον βοηθά στις εργασίες του και παίρνει επιπρόσθετες απολαβές. Όπως ανέφερε ο συνήγορός του οι απολαβές του υπολογίζονται σε £2.000 μηνιαίως. Αλλά επίσης είναι και κάτοχος αμπελιών από τα οποία έχει £4.000 εισοδήματα το χρόνο. Ακόμα ότι έχει εισοδήματα από ενοίκια. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση προβάλλει εντελώς αντίθετους ισχυρισμούς. Ότι έπαψε να λειτουργεί τη σχολή στην Πάφο γιατί λειτουργούσε σε υποστατικό το οποίο ανήκε στην Αιτήτρια και από το οποίο εξαναγκάστηκε να φύγει. Επίσης ότι σταμάτησε να λειτουργεί και τη σχολή στο Πολέμι. Ότι εν πάση περιπτώσει, τα εισοδήματά του ανέρχονται σε μόνο £507,06 από τα οποία καταβάλλει ενοίκιο, ρεύμα, μεταφορικά, βενζίνη, ιατρικά έξοδα, κοινά χρέη αλλά και έξοδα ψυχαγωγίας και διατροφής των παιδιών όταν είναι μαζί του. Σημειώνω ότι δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε στοιχείο που να πείσει το Δικαστήριο για τα προβλήματα υγείας. Δεν είναι το κατάλληλο στάδιο να αξιολογήσω τους αντικρουόμενους ισχυρισμούς. Αυτό θα γίνει κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Ούτε και το στάδιο κατά το οποίο μπορώ να καταλήξω σε ασφαλή συμπεράσματα αναφορικά με τα εισοδήματα των διαδίκων. Σημειώνω όμως ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν αρνήθηκε ότι είναι πτυχιούχος αμερικάνικου πανεπιστημίου και ότι διατηρούσε έστω πριν, κατά τους ισχυρισμούς του, φροντιστήρια. Επομένως σημασία έχει, όπως αναλύθηκε από τη νομολογία, όχι μόνο το υπαρκτό εισόδημα αλλά και η εισοδηματική του ικανότητα, ενόψει μάλιστα της αυξημένης υποχρέωσής του ως πολύτεκνου πατέρα [βλ. Δημητρίου v. Περδίου, Έφ. 186, ημερομηνίας 30.11.05.] Κρίνω επομένως ότι το ποσό των £350, ενόψει και των ηλικιών και των αυξημένων αναγκών των ανήλικων, που εκδόθηκε ως προσωρινό διάταγμα, υπό τις περιστάσεις είναι εύλογο. Επομένως το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 7.7.2005 γίνεται απόλυτο. Το διάταγμα θα ισχύει μέχρι αποπεράτωσης της κύριας αίτησης. Τα έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο υπέρ της Αιτήτριας. (Υπ.) ................. Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./ΓΑΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο