Yanina Kovalenko ν. Steven Michael Edward Harrison, Αρ. Αίτησης: 16/06, 22.12.2006

Yanina Kovalenko ν. Steven Michael Edward Harrison, Αρ. Αίτησης: 16/06, 22.12.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2006:4 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 16/06 Μεταξύ: Yanina Kovalenko, από τη Ρωσία Αιτήτριας - και - Steven Michael Edward Harrison, από την Αγγλία Καθ΄ ου η Αίτηση -------------------------------------- Μονομερής Αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα, ημερομηνίας 13.9.2006 Ημερομηνία: 22.12.2006 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια : κ. Αργεντούλα Ιωάννου Για Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Αντρέας Μάγος Διάδικοι παρόντες ------------------------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η έντονη διεκδίκηση του ανήλικου Vladeslav και από τους δυο γονείς διατάραξε τη σταθερότητα των συνθηκών διαβίωσης του παιδιού που σε σύντομο χρονικό διάστημα μεταφέρθηκε από το ένα οικογενειακό περιβάλλον στο άλλο μετά από διαδικασίες που έλαβαν χώρα ύστερα από διαβήματα των δυο γονέων. Αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός ότι ο ανήλικος Vladeslav επέστρεψε στην Κύπρο μετά από απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας (Family Division) στην αίτηση που έγινε από τη μητέρα κατ΄ επίκληση της Διεθνούς Σύμβασης της Χάγης για την Απαγωγή Παιδιών. Ο πατέρας του παιδιού την 1.12.2005 εξασφάλισε στα πλαίσια της αίτησης 123/05 μονομερώς, διάταγμα με το οποίο του παραχωρείτο προσωρινά η άσκηση της γονικής μέριμνας του ανήλικου, προκειμένου να το μεταφέρει στην Αγγλία για σκοπούς επείγουσας εξέτασης εγκεφάλου (brain-scan). Ενώ το προσωρινό διάταγμα ήταν ορισμένο για ακρόαση στις 31.3.2006, ο Καθ΄ ου η Αίτηση απέσυρε την αίτηση, καθώς μέχρι την ημέρα της ακρόασης δεν υπήρχε επαρκής ιατρική μαρτυρία για να υποστηριχθεί. Ως εκ τούτου το προσωρινό διάταγμα ακυρώθηκε. Παρά την ακύρωση του διατάγματος, ο Καθ΄ ου η Αίτηση παρέμεινε στην Αγγλία για να συνεχίσει και να ολοκληρώσει όπως ισχυρίστηκε τις αναγκαίες ιατρικές εξετάσεις για τη διαπίστωση της κατάστασης της υγείας του παιδιού. Η παραμονή του στην Αγγλία με το παιδί οδήγησε τη μητέρα στην αναζήτηση του παιδιού της με δικαστικά μέτρα με αποτέλεσμα να πετύχει την επιστροφή του στην Κύπρο. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας στις 3.7.2006 εξέδωσε διάταγμα επιστροφής με τη σύμφωνη γνώμη και την παράλληλη ανάληψη υποχρεώσεων και από τις δυο πλευρές. Το παιδί όπως ορίζετο στο διάταγμα θα επέστρεφε στην Κύπρο όχι αργότερα από τις 31.7.

1. Αυτό δεν έγινε με αποτέλεσμα, η μητέρα να προχωρήσει σε νέα διαβήματα για διασφάλιση της επιστροφής. Η νέα αίτηση είχε και πάλι επιτυχή έκβαση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ενέκρινε αίτηση παραλαβής του ανήλικου. Εξέδωσε διάταγμα με το οποίο διατάσσετο ο Καθ΄ ου η Αίτηση να παραδώσει το παιδί στη δικηγόρο της Αιτήτριας μέχρι την επόμενη το μεσημέρι. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση καταχώρησε αυθημερόν έφεση η οποία αφού εκδικάστηκε την επόμενη μέρα απορρίφθηκε. Το παιδί τελικά επέστρεψε στην Κύπρο και παραδόθηκε στις 6.9.2006 στη μητέρα του από τη δικηγόρο της Αιτήτριας, η οποία εξουσιοδοτείτο στο διάταγμα να μεταφέρει και να παραδώσει το παιδί. Λίγες μέρες μετά την άφιξη του παιδιού στην Κύπρο και ενώ το παιδί βρίσκεται στη φύλαξη πλέον εκ των πραγμάτων της μητέρας, το Δικαστήριο βρέθηκε αντιμέτωπο με δυο πανομοιότυπες αιτήσεις. Και οι δυο γονείς αποτάθηκαν μονομερώς την ίδια μέρα για εξασφάλιση της προσωρινής φύλαξης του παιδιού. Θεώρησα σωστό ενόψει της παραπάνω εξέλιξης να μην εκδώσω μονομερώς οποιοδήποτε διάταγμα, να ενημερώσω τους διάδικους για τις συγκρουόμενες αιτήσεις και να δώσω οδηγίες να καταχωρηθεί ένσταση σε έκαστη των αιτήσεων. Επίσης έκρινα πως θα ήταν ορθό να προχωρήσει η εκδίκαση της αίτησης η οποία επροηγείτο ως καταχωρηθείσα ενωρίτερα. Γι΄ αυτό και η ακρόαση της παρούσας αίτησης. Παραθέτω αυτούσια τα αιτήματα της Αιτήτριας: "Α. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναθέτει στην Αιτήτρια την αποκλειστική φύλαξη, φροντίδα και επιμέλεια του ανήλικου παιδιού της Vladeslav Harrison μέχρι εκδίκασης της αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Διαζευκτικά: Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να ρυθμίζει και/ή καθορίζει ως τόπο διαμονής του ανήλικου Vladeslav Harrison τον τόπο διαμονής της Αιτήτριας στην Πάφο και επιπρόσθετα να αναθέτει την ανατροφή και επίβλεψη του ανήλικου Vladeslav Harrison στην Αιτήτρια μητέρα του. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζει τον Καθ΄ ου η Αίτηση ή οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους αυτού ή για λογαριασμό αυτού ή με αίτηση αυτού, να μετακινήσει τον ανήλικο Vladeslav Harrison 16 μηνών εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και/ή οποιουδήποτε Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας και να τοποθετηθεί το όνομα του αναφερθέντος ανηλίκου στο STOP-LIST όλων των λιμένων και αερολιμένων της Κυπριακής Δημοκρατίας.» Με τη σύμφωνη γνώμη και των δυο διαδίκων εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο το όνομα του ανηλίκου θα τοποθετηθεί στο STOP-LIST. Όμως όσον αφορά την προσωρινή φύλαξη επέμεναν και οι δυο πλευρές, γι΄ αυτό και η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Τη μονομερή αίτηση της μητέρας συνοδεύει λεπτομερής ένορκη δήλωση, οι ισχυρισμοί της οποίας εκτίθενται σε 54 παραγράφους. Θα προσπαθήσω να εκθέσω όσο το δυνατό συνοπτικά τα ουσιαστικά γεγονότα. Κατ΄ αρχήν η μητέρα περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο βρέθηκε στην Κύπρο, το γάμο της με τον Καθ΄ ου η Αίτηση και τη μεταξύ τους σχέση μετά την τέλεση του γάμου και τη γέννηση του παιδιού τους. Όπως ισχυρίζεται, ο Καθ΄ ού η Αίτηση εξελίχθηκε σε βίαιο άνθρωπο, ζηλότυπο, την ύβριζε και την κτυπούσε, ακόμα και όταν αυτή ήταν έγκυος. Τη μεταχειριζόταν ως αντικείμενο απαγορεύοντας της να επισκέπτεται τις φίλες της ακόμα και τους γείτονες. Μετά τη γέννηση του παιδιού τους, επειδή ο ίδιος ανησυχούσε ότι εκείνη μπορούσε να φύγει με το παιδί, αρνείτο να εγγράψουν το παιδί στην Επαρχιακή Διοίκηση. Άρχισε δε να την απειλεί ότι θα της έπαιρνε το παιδί τόσο αυτός όσο και η μητέρα του, οι οποίοι είχαν πολλές διασυνδέσεις με χρήματα. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση, όπως περαιτέρω προέβαλε, αδιαφορούσε, έβγαινε τη νύχτα, ερχόταν μεθυσμένος. Απειλούσε ότι θα τη σκοτώσει. Τον Ιούνιο του 2005 την κτύπησε χωρίς λόγο. Η ίδια κατάγγειλε το επεισόδιο στην Αστυνομία, καθώς και τις απειλές. Εναντίον του εκκρεμεί η εν λόγω καταγγελία. Όπως περαιτέρω λέγει, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι για περίπου δυο βδομάδες. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση εν τω μεταξύ εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα για τη φύλαξη του παιδιού ώστε να την εξαναγκάσει να γυρίσει κοντά του. Στη συνέχεια εξαναγκάστηκε να επιστρέψει αφού της υποσχέθηκε ότι δεν θα την ξανακτυπήσει. Κατά το Σεπτέμβριο του 2005 ο Καθ΄ ου η Αίτηση είχε δυστύχημα που τον εξανάγκασε να παραμείνει στην κλινική για δυο βδομάδες. Ενώ αυτή τον επισκεπτόταν αυτός συνέχιζε να τη βρίζει και να την απειλεί και της απαγόρευε να πηγαίνει οπουδήποτε. Στις 25.10.2005, όπως ισχυρίζεται, σημειώθηκε ένα σοβαρό περιστατικό. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση την κτύπησε γιατί η ίδια πήγε επίσκεψη στους γείτονες. Πήγε στους γείτονες για βοήθεια. Όταν γύρισε ο Καθ΄ ου την κλείδωσε έξω κρατώντας μέσα στο σπίτι το παιδί της. Τότε εξαναγκάστηκε να φύγει και να βρει καταφύγιο στη Λεμεσό στο Καταφύγιο Θυμάτων Σεξουαλικής Βίας και Εκμετάλλευσης το οποίο διατηρεί η εκκλησία υπό την προστασία κάποιου ιερέα, του πατέρα Σάββα. Στις 30.10.2005 επέστρεψε στο σπίτι με τον πατέρα Σάββα και την Αστυνομία για να πάρει τα έγγραφα της. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρνήθηκε να της δώσει το παιδί και τα έγγραφά της. Ισχυρίστηκε πως ο Καθ΄ ου τα κατέστρεψε γι΄ αυτό και η Αστυνομία δεν κατόρθωσε να τα βρει. Ζήτησε παρέμβαση του Γραφείου Ευημερίας για να δει το παιδί της όμως ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρνήθηκε να της το παραδώσει. Το παιδί ήταν τότε μόλις 8 μηνών. Μόλις πάρει τη φύλαξη του παιδιού της θα έχει την υλική και ηθική στήριξη της Εκκλησίας. Ακολούθως ισχυρίζεται πως παρ΄ όλες τις προσπάθειες του Γραφείου Ευημερίας και του πατέρα Σάββα ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν της επέτρεψε να δει το παιδί της, παρά το γεγονός ότι είχε διευθετηθεί ήδη συνάντηση στο Γραφείο Ευημερίας. Πιστεύει αλλά και ισχυρίζεται πως και ο ίδιος ο Καθ΄ ου τη διαβεβαίωσε ότι πάσχει από σοβαρή ασθένεια η οποία πιθανόν να σχετίζεται με τα νεύρα του και η οποία τον καθισιά ανίκανο να φροντίζει το παιδί. Αναφέρει ακόμα ότι από το ατύχημα φορά μεταλλική φόρμα σε όλο του το σώμα λόγω των καταγμάτων που υπέστη και θα τη φορεί για 4 περίπου μήνες και δεν είναι σε θέση να φροντίζει ο ίδιος το παιδί. Προβάλλει ακόμα ότι πολλές φορές ο ίδιος και η μητέρα του την απείλησαν ότι θα της πάρουν το παιδί αλλά και ότι γι΄ αυτό την κατηγόρησαν ψευδώς στο Γραφείο Ευημερίας ότι κακοποιούσε το παιδί. Αναφέρει στη συνέχεια ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση μετέφερε το παιδί στην Αγγλία αφού εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα γονικής μέριμνας για λόγους επείγουσας εξέτασης του εγκεφάλου του παιδιού. Ότι την πληροφόρησε σε τηλεφωνικές συνομιλίες για το γεγονός αυτό και ότι την απειλούσε ότι αν δεν επέστρεφε κοντά του δεν επρόκειτο να επιστρέψει το παιδί. Αφού εξιστορεί το ιστορικό εξασφάλισης του προσωρινού διατάγματος από τον Καθ΄ ου, υποστηρίζει ότι ο Καθ΄ ου παραπλάνησε το Δικαστήριο προσπαθώντας να απομακρύνει το παιδί από την ίδια. Αυτό προκύπτει και από το γεγονός ότι μέχρι τις 22.3.2006 ο Καθ΄ ου η Αίτηση με βάση πιστοποιητικό Νοσοκομείου στην Αγγλία, το οποίο παρουσίασε και στο Δικαστήριο δεν είχε διενεργήσει καμιά εξέταση εγκεφάλου (επισύναψε προς τούτο δυο δυσανάγνωστα ιατρικά πιστοποιητικά). Το πρώτο πιστοποιητικό για την απόδειξη ότι δεν είχε διενεργήσει την εξέταση, το δεύτερο για απόδειξη ότι ο Καθ΄ ου υποφέρει από σοβαρό τραυματισμό). Συνεχίζει λέγοντας πως πιστεύει πως λόγω των προβλημάτων υγείας του Καθ΄ ού το παιδί κατά τη παραμονή του στην Αγγλία δεν το φρόντιζε αυτός αλλά ο πατέρας του. Ακολούθως η Αιτήτρια προβαίνει σε μια αναλυτική παράθεση των διαδικασιών στις οποίες προχώρησε για να φέρει το παιδί της στην Κύπρο και στα διαδραματισθέντα στο αεροδρόμιο κατά την αναχώρηση της δικηγόρου της με το παιδί. Επίσης λέγει ότι από τη στιγμή που το παρέλαβε πληροφόρησε το Γραφείο Ευημερίας ότι είχε τη φύλαξή του. Μετά δε την επιστροφή του παιδιού στην Κύπρο το έχει πάρει σε παιδίατρο για να διαπιστώσει την κατάσταση της υγείας του και ότι ο παιδίατρος την παρέπεμψε σε παιδονευρολόγο ώστε να διαγνωσθεί πιθανό πρόβλημα που παρουσιάζεται στην ομαλή ανάπτυξη του παιδιού. Αναφέρει περαιτέρω ότι ο Καθ΄ ού παρόλο που κρατούσε το ανήλικο βρέφος για 10 σχεδόν μήνες στην Αγγλία με τη δικαιολογία ότι χρειαζόταν εξέταση εγκεφάλου (brain-scan) μέχρι σήμερα δεν το έχει πράξει με ενδεχόμενες συνέπειες στην υγεία αυτού. Ισχυρίζεται ακόμα ότι έχει πληροφορηθεί από τη δικηγόρο της ότι ο Καθ΄ ου την παρακολουθούσε στο αεροδρόμιο και στην προσπάθεια της Αστυνομίας να του απαγορεύσει να ταξιδεύσει ο Καθ΄ ου υπέστη κρίση επιληψίας και χρειάστηκε νοσηλεία σε Νοσοκομείο. Πιστεύει πως η κατάσταση της υγείας του δεν επιτρέπει στον Καθ΄ ου να έχει τη φύλαξη του παιδιού. Από δε την επιστροφή του στην Κύπρο την απειλεί ότι θα το πάρει με τη βία στην Αγγλία και θα το εξαφανίσει. Ακόμη ότι ο στόχος του είναι να την αποστερεί από το παιδί σε μια ηλικία που την έχει απόλυτη ανάγκη. Η θέση της είναι πως θα πρέπει να εκδοθεί άμεσα το διάταγμα που να της αναθέτει την προσωρινή φύλαξη και ότι, εκτός αν εκδοθεί το απαιτούμενο διάταγμα, ο Καθ΄ ου θα συνεχίζει να την αποστερεί από το παιδί με καταστροφικές συνέπειες για το ίδιο το παιδί. Όπως περαιτέρω αναφέρει εργάζεται ως υπάλληλος στο τμήμα υποδοχής του ξενοδοχείου Paphiana στην Πάφο και έχει ενοικιάσει ξεχωριστό διαμέρισμα δυο υπνοδωματίων στην Πάφο για να έχει μαζί της το παιδί της. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της το ανήλικο βρίσκεται σε κίνδυνο αφού ο σύζυγος της είναι βίαιος και αλκοολικός, γι΄ αυτό είναι προς το συμφέρον του παιδιού το Δικαστήριο να εκδώσει το προσωρινό διάταγμα. Η αίτηση αντίκρισε τη σφοδρότατη ένσταση του Καθ΄ ου η Αίτηση ο οποίος με ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως έδωσε τη δική του εκδοχή. Σε τρεις ένορκες δηλώσεις, μια του ιδίου, μια της μητέρας του και μια του κηπουρού τους John Garbutt, προβάλλεται μια εντελώς διαφορετική Οι λόγοι ένστασης έχουν ως ακολούθως, παρατίθενται δε αυτούσιοι: "Η Αιτήτρια παρέλειψε ν΄ αναφέρει στην ένορκη δήλωση της: α. Τον τόπο διαμονής της στην Πάφο ενώ είχε υποχρέωση να το αποκαλύψει. β. Ότι έκανε απόπειρα αυτοκτονίας στις 16.5.
2. γ. Ότι ενώ συζούσε με τον Καθ΄ ού η Αίτηση στη συζυγική κατοικία απουσίαζε αδικαιολόγητα για πολλές μέρες. δ. Ότι επανειλημμένως προέβηκε σε ψευδή καταγγελία στην Αστυνομία με αποτέλεσμα η συζυγική μας κατοικία να δεχτεί εφόδους από κλιμάκια της Αστυνομίας. ε. Ότι επιδείκνυε έλλειψη ενδιαφέροντος προς το πρόσωπο του Καθ΄ ού η Αίτηση ενώ αυτός βρισκόταν κλινήρης σε νοσοκομείο της Πάφου κατόπιν σοβαρού τροχαίου ατυχήματος. στ. Ότι κτυπούσε τον Καθ΄ ού η Αίτηση ενώ βρισκόταν σε ευάλωτη κατάσταση κατόπιν σοβαρού τροχαίου ατυχήματος. ζ. Ότι ενώ είχε συμφωνηθεί μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων στην Αγγλία όπως ο Καθ΄ ού η Αίτηση μαζί με την Κύπρια δικηγόρο της Αιτήτριας μεταβεί στην Κύπρο με το ανήλικο τέκνο του, αυτός παρεμποδίστηκε παράνομα και αδικαιολόγητα. η. Ότι ενώ βρισκόταν το ανήλικο τέκνο των διαδίκων υπό την φροντίδα του Καθ΄ ού η Αίτηση στην Αγγλία, ο ίδιος ήταν σε συνεχή επικοινωνία με τους δικηγόρους της Αιτήτριας στην Αγγλία καθώς επίσης και με το Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας και άλλα Γραφεία που ασχολούνται με την ευημερία των παιδιών με ειδικές ανάγκες. θ. Ότι η Ρωσία δεν εντάσσεται εντός των χωρών που έχουν επικυρώσει την Διεθνή Σύμβαση της Χάγης για την Διεθνή απαγωγή Ανηλίκων Παιδιών." Θα παραθέσω στη συνέχεια, συνοπτικά, τους βασικότερους ισχυρισμούς των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την ένστασή του. Στην ένορκο δήλωση του John Garbutt γίνεται αναφορά στο περιστατικό της 25.10.
3. Κατά τη δική του εκδοχή είναι η Αιτήτρια που κτυπούσε τον Καθ΄ ου η Αίτηση σε διάφορα σημεία του σώματος, ενώ αυτός φορούσε ακόμα τη μεταλλική φόρμα, αφού είχε εμπλακεί σε σοβαρό τροχαίο ατύχημα (με αποτέλεσμα να υποστεί κατάγματα στο λαιμό και στη σπονδυλική στήλη) και ενώ κρατούσε στην αγκαλιά του το παιδί και ήταν ελαφρώς σκυφτός σαν να προσπαθούσε να το προστατέψει. Ότι η Αιτήτρια δεν είχε γρατσουνιές, αλλά μόλις αντιλήφθηκε τη μητέρα του Καθ΄ ου η Αίτηση να φθάνει στην κατοικία, έτρεξε στο δωμάτιό της και εξήλθε μετά από 1 - 2 λεπτά με γρατσουνιές. Προσπαθούσε δε να ξαναεπιτεθεί στον Steven. Η παραπάνω επίθεση της Αιτήτριας στον Καθ΄ ου αναφέρεται εκτενώς και στην ένορκο δήλωση της κ. Harrison. H κ. Harrisson επιπρόσθετα αναφέρει ότι μετά το εν λόγω επεισόδιο η Αιτήτρια εξαφανίστηκε από το σπίτι. Επίσης Ότι της τηλεφώνησε ο υιός της ο οποίος της ανέφερε πως διεξαγόταν έρευνα στο σπίτι του από την Αστυνομία και ότι με την αστυνομία προσήλθε η Αιτήτρια και ένας ιερέας της Ρωσικής εκκλησίας. Ακόμα αναφέρεται στην απόπειρα αυτοκτονίας της Αιτήτριας κατά τις 16.5.2004 μετά από υπερβολική δόση χαπιών. Επισύναψε ιατρικό πιστοποιητικό του τμήματος Καρδιολογίας του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, το οποίο αναφέρει έφυγε η Αιτήτρια, αντίθετα από τις ιατρικές συμβουλές. Αναφέρεται ακόμη στη μετάβαση του υιού της με το παιδί στην Αγγλία για ιατρικούς σκοπούς και ότι ο υιός της την ενημέρωνε για την πρόοδο των ιατρικών εξετάσεων, ως επίσης και το Δικαστήριο. Επίσης περιγράφει τη διαδικασία επιστροφής του παιδιού στην Κύπρο. Ότι το παιδί παραλήφθηκε από δύο αστυνομικούς, μεταφέρθηκε στο αεροδρόμιο. Ακόμα ότι παρόλο που είχε συμφωνηθεί μεταξύ των δικηγόρων του υιού της και των δικηγόρων της Αιτήτριας ότι εάν επιθυμούσε να ταξιδεύσει ο υιός της με το παιδί θα μπορούσε να το πράξει ενημερώνοντας τους δικηγόρους της, εντούτοις δεν του επιτράπηκε. Αρνήθηκε ακόμα ότι επικρατούσε εχθρικό κλίμα στο αεροδρόμιο μεταξύ αυτής και της Αιτήτριας. Πιο κάτω αρνείται κατηγορηματικά τα όσα της καταλογίζει η Αιτήτρια για απειλές και υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια έφθασε στο αεροδρόμιο τη συνοδεία πέντε προσώπων ένας εκ των οποίων εκπροσωπούσε, όπως ισχυρίστηκε η Αιτήτρια, το Γραφείο Ευημερίας του Καταφυγίου Θυμάτων Σεξουαλικής Βίας και Εκμετάλλευσης. Σημαντική επίσης είναι η εκδοχή του ιδίου του Καθ΄ ού η Αίτηση ο οποίος στη δική του ένορκη δήλωση απέρριψε τους πλείστους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ως αναληθείς, ανυπόστατους και αβάσιμους. Υποστήριξε ότι ουδέποτε άσκησε βία καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στην Αιτήτρια, ούτε ποτέ της απαγόρευσε να επισκέπτεται τους φίλους ή τους γείτονες. Ανέφερε πως είναι η ίδια που ήταν επιθετική απέναντι του και ότι σε μερικές περιπτώσεις άσκησε βία πάνω του, ακόμα και όταν βρισκόταν σε ευάλωτη κατάσταση συνεπεία του τροχαίου ατυχήματος που είχε. Ότι η Αιτήτρια σε συνεχή βάση καλούσε την Αστυνομία και έκανε ψευδείς καταγγελίες εναντίον του. Ότι οι καταγγελίες αυτές μέχρι σήμερα δεν αποδείχθηκαν, ούτε και έχει καταδικαστεί για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα. Ότι ενώ ο ίδιος ήταν κλινήρης επιχείρησε να καταχωρήσει εγγραφή του ανηλίκου χωρίς τη συγκατάθεσή του με σκοπό να περάσει τις αρχές και να φύγει. Αναφέρει ακόμα ότι η Αιτήτρια στο παρελθόν προσπάθησε ν΄ αυτοκτονήσει παίρνοντας μεγάλη ποσότητα χαπιών. Ακόμα ότι δεν ενδιαφερόταν για το παιδί της και ότι εκείνος πάντοτε ήταν στο πλευρό της καθώς και στο ανήλικο. Ενώ εκείνη ήταν απόμακρη στο ανήλικο. Περαιτέρω λέγει πως η Αιτήτρια εξαφανιζόταν για αρκετές μέρες από το σπίτι χωρίς να τον ειδοποιήσει με αποτέλεσμα μια φορά να καταχωρήσει αίτηση για ελλείποντα πρόσωπα. Αρνήθηκε πως εξασφάλισε τη φύλαξη του παιδιού για να εξαναγκάσει την Αιτήτρια να επιστρέψει. Παραδέχθηκε πως ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα, ότι φορούσε για κάποια περίοδο μεταλλική φόρμα και ότι η Αιτήτρια ουδέποτε επέδειξε ενδιαφέρον προς εκείνον. Όπως λέει, όταν βρισκόταν στο Νοσοκομείο η Αιτήτρια τον επισκέφθηκε μόνο δυο φορές για να πάρει χρήματα. Στην παράγραφο 17 της ενόρκου δηλώσεως του δίδει τη δική του εκδοχή για το επεισόδιο της 25.10.
4. Αναφέρει ότι η Αιτήτρια ενώ το παιδί παρουσίαζε πυρετό και συμπτώματα γρίπης επέμενε να το πάρει για περίπατο. Εκείνος της εξήγησε ότι το ανήλικο δεν έπρεπε να βγει. Ότι αυτή τότε του επιτέθηκε και τον κτυπούσε σε διάφορα μέρη του σώματος ενώ αυτός φορούσε μεταλλική φόρμα και ενώ κρατούσε το παιδί αγκαλιάζοντας το και προσπαθώντας να το προστατεύσει. Ότι η Αιτήτρια εκείνη τη στιγμή είχε ξεφύγει από τα λογικά της. Αναφέρεται επίσης στην επίσκεψη της Αστυνομίας, του ιερέα και της ίδιας και της έρευνας που διεξήχθη στο σπίτι του μετά που η ίδια έφυγε από το σπίτι. Ακόμα ότι ποτέ ο ίδιος δεν εμπόδισε την Αιτήτρια να δει το παιδί και ότι όταν μετέβησαν στον Αστυνομικό Σταθμό μετά την έρευνα, η Αιτήτρια κρατούσε το παιδί. Ότι ακόμα ουδέποτε χρειάστηκε η άμεση επέμβαση οποιουδήποτε οργανισμού για να δει η Αιτήτρια το παιδί, όπως είναι ο ισχυρισμός της ίδιας. Παραδέχθηκε ότι πάσχει από σοβαρή ασθένεια αλλά αυτή, όπως είπε, δεν έχει καμιά σχέση με τα νεύρα του. Ούτε και του στερεί τη δυνατότητα να φροντίζει το παιδί του. Επίσης αρνήθηκε πως δε μπορούσε να φροντίζει το παιδί όταν φορούσε μεταλλική φόρμα. Στη συνέχεια αναφέρεται στις συνθήκες υπό τις οποίες εξασφάλισε το προσωρινό διάταγμα και παραδέχεται ότι αυτό αποσύρθηκε ελλείψει ιατρικής μαρτυρίας μέχρι εκείνη τη στιγμή. Όμως ισχυρίζεται ότι από την άφιξη του στην Αγγλία ξεκίνησε να επισκέπτεται τους γιατρούς. Όπως ισχυρίζεται το Ν.Η.S. στην Αγγλία λειτουργεί με παραπομπές και συνεχίζει ότι το παιδί δεν υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου (brain-scan) αλλά ήταν ορισμένο να υποβληθεί στην εν λόγω εξέταση στις 15.9.
5. Παρά δε το ραντεβού ότι η Αιτήτρια αγνόησε την εξέταση και τις προτροπές των ιατρών και το έφερε πίσω στην Κύπρο. Προς τούτο επισύναψε επιστολή των θεραπόντων ιατρών. Ακόμα υποστηρίζει πως παρά τη συμφωνία με τους δικηγόρους της Αιτήτριας να ταξιδέψει με το παιδί του, δεν του επιτράπηκε να ταξιδεύσει και του κατακρατείτο το διαβατήριο του. Υποστηρίζει πως η κατάσταση της υγείας του, του επιτρέπει να φροντίζει το παιδί του. Υποβάλλει πως είναι η Αιτήτρια που δεν είναι σε θέση να φροντίζει το ανήλικο, καθώς το ανήλικο είναι συναισθηματικά δεμένο μαζί του, και στο παρόν στάδιο διατρέχει κίνδυνο, αφού η Αιτήτρια δεν έχει εκπαιδευτεί κατάλληλα, λαμβανομένου υπόψη ότι το παιδί υποφέρει από σοβαρά προβλήματα υγείας και χρειάζεται φροντίδα ειδικών. Ο ίδιος, όπως λέει, έχει λάβει ειδική εκπαίδευση από τις υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας. (Προς τούτο επισύναψε έγγραφο ημερομηνίας 25.8.2008 αρχική αξιολόγηση κατάστασης του μικρού Vladeslav "Assessment for Vladislav Harrison" που ετοιμάστηκε μετά από επίσκεψη λειτουργού κάποιου τμήματος πιθανόν ανάλογου με το Γραφείο Ευημερίας, στην Αγγλία. Τέλος ο Καθ΄ ου απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ότι εργάζεται στο ξενοδοχείο Paphiana Hotel και λέει πως αυτή δεν είναι σε θέση να φροντίζει το παιδί σε καθημερινή βάση. Γι΄ αυτό και καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει την Αίτησή της. Η ακρόαση της Αίτησης προχώρησε στις 9.11.
6. Συνεχίστηκε στις 29.11.2006 και ολοκληρώθηκε στις 7.12.
7. Ας σημειωθεί ότι εν τω μεταξύ ο Καθ΄ ου η Αίτηση άλλαξε δικηγόρο, χρειάστηκε δε χρόνος να ενημερωθεί ο δικηγόρος ο οποίος ανέλαβε την υπόθεση. Η ακρόαση επικεντρώθηκε στις ένορκες δηλώσεις της Αιτήτριας και του Καθ΄ ου. Επίσης οι δικηγόροι επέλεξαν να αντεξετάσουν τους διαδίκους. Οι ένορκες δηλώσεις της κ. Harrison και του John Garbutt δεν έτυχαν κανενός σχολιασμού στις αγορεύσεις, ούτε και αντεξετάστηκαν τα παραπάνω πρόσωπα. Η Αιτήτρια αντεξετάστηκε κυρίως στο θέμα της εργασίας και των οικονομικών της δυνατοτήτων να συντηρεί το παιδί. Από τη μαρτυρία της προέκυψε πως τώρα δεν εργάζεται και ότι αναμένει άδεια από το Υπουργείο Εσωτερικών για εξασφάλιση άδειας εργασίας. Στηρίζει την προσδοκία στην ιδιότητά της ως συζύγου Ευρωπαίου Πολίτη. Όταν δε εξασφαλίσει την άδεια έχει ήδη συμφωνήσει προφορικά με τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου Paphiana και Δάφνη στην Πάφο για να εργαστεί. Προς το παρόν όμως, ισχυρίστηκε συντηρείται από τους γονείς της οι οποίοι της στέλνουν λεφτά και τη φίλη της. Έχει δε στήριξη όποτε το θελήσει. Ανέφερε ότι κατά την υποβολή της αίτησης εργαζόταν στο ξενοδοχείο Δάφνη και όχι στο Paphiana. Απέδωσε δε τη λανθασμένη αναγραφή του ονόματος του ξενοδοχείου σε γραμματικό λάθος. Όσον αφορά το παιδί ανέφερε πως όταν εργαζόταν το άφηνε στο νηπιαγωγείο. Ας σημειωθεί ότι στις επίμονες ερωτήσεις του κ. Μάγου για το πού βρήκε τα χρήματα για τις διαδικασίες για να φέρει το παιδί της πίσω απάντησε «αυτό ονομάζεται μητρότητα». Από τη μαρτυρία της ακόμα προέκυψε ότι αφότου το παιδί επέστρεψε στην Κύπρο δεν εργάζεται και μένει μαζί του. Η Αιτήτρια δεν αντεξετάστηκε σε οποιοδήποτε άλλο κεφάλαιο. Με αφορμή τα πιο πάνω, ειδικότερα την οικονομική δυνατότητα εκάστου των διαδίκων για να φροντίζει το παιδί, θα ήθελα σε αυτό το σημείο να παραπέψω στο σύγγραμμα Βασίλη Βαθρακοκοίλη "Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο", γ. έκδοση 1994, όπου στη σελίδα 584, αναφορικά με τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη για αξιολόγηση του συμφέροντος του παιδιού σημειώνονται τα ακόλουθα: "Το δικαστήριο για να αξιολογήσει το συμφέρον του τέκνου δεν πρέπει ν΄ αποδίδει μεγαλύτερη σημασία στις υλικές συνθήκες διαβίωσης του ανηλίκου και να παραγνωρίζει τον βασικό παράγοντα της ορθής ψυχοσωματικής ανάπτυξης του παιδιού. Η βαρύτητα πρέπει να είναι στα στοιχεία που διαμορφώνουν το απαραίτητο, το πρόσφορο περιβάλλον για μία σωστή ψυχοσωματική και ψυχοδιανοητική ανάπτυξη του τέκνου, γιατί, σύμφωνα με τις νεότερες κοινωνικές αντιλήψεις, οι άνετες και υλικές παροχές δεν διαπλάθουν ψυχή, σώμα και νόηση, αλλά κυρίως καταστροφικές επιδράσεις ασκούν στον ανήλικο, ο οποίος έχει ανάγκη, για την ανάπτυξή του γενικά, μιας σωστής διαπαιδαγώγησης και φροντίδας λογικής και όχι της φθοροποιού χλιδής." Περαιτέρω στο σύγγραμμα του Ρ. Μ. Bromley Family Law, 6η έκδοση, στη σελ. 297, σημειώνονται τα ακόλουθα: "The fact that one claimant to custody or care and control is in a position to give the child a better start in life than another does not give him a prior claim. It is the happiness of the child, not its material prospects, with which the court is concerned, and any other rule would automatically put a poor parent at a disadvantage.." Όσον αφορά τον Καθ' ου η Αίτηση υπήρξε εκτενής αντεξέταση σχεδόν επί όλων των ισχυρισμών του, μετατρέποντας τη διαδικασία σε πρόωρη δίκη. Παρέμεινε ωστόσο απόλυτος στη δική του εκδοχή, ειδικότερα στις οποιεσδήποτε αναφορές για βίαιη συμπεριφορά απέναντι στην Αιτήτρια, αλλά και στο ότι αυτός ήταν υπαίτιος για τη φυγή της Αιτήτριας. Υπενθυμίζω ότι σ' αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν αξιολογεί λεπτομερώς τη μαρτυρία και ούτε προβαίνει στην εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων. Εξάλλου, στο θέμα του επεισοδίου της 25.10.2005 η θέση του Καθ΄ ου ενισχύθηκε από τις ένορκες δηλώσεις της μητέρας του και του κηπουρού, οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν. Οι αντικρουόμενοι ισχυρισμοί περί βίας θα εξεταστούν κατά την εκδίκαση της κύριας αίτησης. Η κα Ιωάννου περαιτέρω, αναφέρθηκε στο θέμα μετάβασης του Αιτητή στην Αγγλία, αμφισβητώντας έντονα τις ειλικρινείς προθέσεις του για διενέργεια ιατρικών εξετάσεων του παιδιού. Υπήρξε ακόμα αντεξέταση για τις διαδικασίες επιστροφής του παιδιού, τη συνεχιζόμενη άρνηση επιστροφής και την ανάγκη που προέκυψε, που ανάγκασε την Αιτήτρια να λάβει δικαστικές διαδικασίες για επιστροφή του παιδιού. Ακόμη ο Καθ΄ ου αντεξετάστηκε αναφορικά με την οικονομική δυνατότητα και ιδιαίτερα, την ικανότητα του λόγω προβλημάτων υγείας να φροντίζει το παιδί. Οι δικηγόροι των διαδίκων, μετά το πέρας της αντεξέτασης, προχώρησαν σε αγορεύσεις. Η κα Ιωάννου, αναλύοντας τη νομολογία όπως εφαρμόζεται στα γεγονότα της παρούσας περίπτωσης, κάλεσε το Δικαστήριο να εκδώσει το διάταγμα γιατί συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του. Παραπέμποντας σε ελληνικό σύγγραμμα, υπέδειξε πως ένα από τα κριτήρια που θα πρέπει να λάβει υπόψη το Δικαστήριο για τη ρύθμιση της γονικής μέριμνας, θα πρέπει να είναι και η μικρή ηλικία του παιδιού, αλλά και ότι λόγω της μικρής ηλικίας, επιβάλλεται η ανάθεση της άσκησης της γονικής μέριμνας στη μητέρα. Επίσης σχολίασε σε έκταση τη μαρτυρία κατά την αντεξέταση και τις διάφορες, κατά την άποψή της, αντιφάσεις που προέκυψαν. Υπέβαλε ακόμη πως ο Καθ' ου η Αίτηση είπε ψέματα για να εξασφαλίσει το προσωρινό διάταγμα, ότι η εξέταση για M.R.I. δεν ήταν επείγουσα και ότι η όλη στάση και συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση δείχνει η πρόθεση του ήταν να παραμείνει με το παιδί στην Αγγλία και να το απομακρύνει από τη μητέρα. Πρόσθεσε πως ο Καθ' ου η Αίτηση, κατακρατούσε το παιδί σκόπιμα, επιδιώκοντας την απομάκρυνση του παιδιού από τη μητέρα, ισχυριζόμενος ότι δεν γνώριζε πού έμενε, ενώ ήταν γνωστό στο Γραφείο Ευημερίας ότι ήταν υπό την προστασία αυτού του καταφυγίου. Ήταν ακόμα, η θέση της ότι η όλη συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση, δείχνει ότι πιθανόν να μετέβη στην Αγγλία για το δικό του πρόβλημα. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο Καθ' ου η Αίτηση σύμφωνα και με τα Τεκμήρια που ο ίδιος παρέθεσε, δεν είναι ικανός να φροντίζει το παιδί. Κατά το χρόνο δε που αποφάσισε να μεταβεί στην Αγγλία, φορούσε μεταλλική φόρμα και είναι ο ίδιος που χρειαζόταν φροντίδα. Ακόμα κάλεσε το Δικαστήριο να αξιολογήσει τη συμπεριφορά του Καθ' ου στην αίτηση για προσωρινό διάταγμα. Υπέβαλε ότι ο Καθ΄ ου το παραβίασε και δεν σεβάστηκε καθόλου το Δικαστήριο. Ότι ενώ η περίοδος για την οποία ζητήθηκε το διάταγμα ήταν για 48 μέρες, παρέμεινε στην Αγγλία χωρίς την έγκριση της Αιτήτριας, αποστερώντας την από το παιδί της. Ο κ. Μάγος, στη δική του αγόρευση, στάθηκε ιδιαίτερα στα ακόλουθα σημεία: Ότι η Αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια. Δεν απεκάλυψε ότι το παιδί βρίσκεται κοντά της, και ότι ήδη έχει τη φύλαξη. Ότι απέκρυψε και αποκρύβει τη διεύθυνση της, γεγονός που εμποδίζει το Δικαστήριο να καθορίσει τόπο διαμονής. Ακόμα υπέβαλε ότι η Αιτήτρια είπε ψέματα αναφορικά με την εργασία της και τότε μόνο απεκάλυψε ότι δεν εργάζεται μετά από την πίεση της αντεξέτασης. Τέλος, υπέβαλε πως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης οποιουδήποτε διατάγματος. Εκτός των δύο πρώτων προϋποθέσεων που θα πρέπει να υφίστανται δεν υπάρχει καμία αδυναμία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, καθώς το παιδί το έχει η ίδια, ο Καθ' ου η Αίτηση ουδέποτε απείλησε να το πάρει, αλλά και το παιδί βρίσκεται ήδη στο Stop - List. Ακόμη ότι δεν καταδείχθηκε το κατεπείγον της αίτησης. Χωρίς να αποφαίνομαι οριστικά και καταληκτικά επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών και χωρίς να προβαίνω σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων, τα οποία θα προδίκαζαν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης, περιορίζομαι στις ακόλουθες διαπιστώσεις: (α) Ότι το παιδί μεταφέρθηκε στην Αγγλία από τον Αιτητή, αφού εξασφαλίστηκε προσωρινό διάταγμα γονικής μέριμνας, προκειμένου να διενεργήσει ιατρικές εξετάσεις για τη διαπίστωση της υγείας του. (β) Ότι παρά το γεγονός ότι το προσωρινό διάταγμα ακυρώθηκε στις 31.3.2006, που ήταν ορισμένο για ακρόαση, ελλείψει επαρκούς μέχρι τότε ιατρικής μαρτυρίας, ο Καθ' ου η Αίτηση παρέμεινε στην Αγγλία με σκοπό να συνεχίσει τις ιατρικές εξετάσεις, χωρίς η Αιτήτρια να συναινεί σ' αυτό. (γ) Ότι το Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας διέταξε στις 3.7.2006 την επιστροφή του παιδιού στη μητέρα μέχρι την 31.1.2006, με βάση τη Σύμβαση της Χάγης, για τις Αστικές Πτυχές της Διεθνούς Απαγωγής Παιδιών, Κυρωτικός Νόμος του 1994, Ν. 11(iii)/
8. (δ) Ότι παρά τη σύμφωνη γνώμη του Καθ' ου η αίτηση για επιστροφή, το παιδί δεν επέστρεψε στην καθορισμένη προθεσμία. (ε) Ότι υπήρξε δεύτερη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου για παράδοση του παιδιού για επιστροφή στην Κύπρο, στις 12:00 το μεσημέρι της 5ης Σεπτεμβρίου 2006, στη δικηγόρο του Καθ' ου η Αίτηση στο αεροδρόμιο. (στ) Ότι η έφεση του Καθ΄ ου κατά του παραπάνω διατάγματος, απορρίφθηκε στις 4.9.
9. (ζ) Ότι τελικά το ραντεβού για Μ.R.I. καθορίστηκε για τις 15.9.06 αφότου είχαν ήδη εκδοθεί τελεσίδικες αποφάσεις για την επιστροφή του παιδιού στην Κύπρο. (η) Ότι το παιδί επέστρεψε στη χώρα της συνήθους διαμονής και παραμένει τώρα με την Αιτήτρια. (θ) Ότι εκκρεμεί εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, κάποια υπόθεση για άσκηση βίας, χωρίς βέβαια να έχω δικαίωμα να αποφασίσω για οποιαδήποτε ενοχή του. Σημειώνω επίσης πως και ο ίδιος ανέφερε στην αντεξέταση ότι υπάρχει και υπόθεση κατά της Αιτήτριας vice - versa. Είναι πρόωρο δε ν΄ αποφανθώ στην οποιαδήποτε αλήθεια των ισχυρισμών εκάτερων των διαδίκων. (ι) Ότι ο Καθ' ου παραδέχθηκε στην ένορκη του δήλωση ότι πάσχει από σοβαρή ασθένεια. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η εξουσία των Οικογενειακών Δικαστηρίων για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, πηγάζει από το άρθρο 16