Αντώνη Φυλακτού ν. Ρηγίνας Ρήγα Λουκά, Αρ. Υπόθεσης: 12/2001, 7.8.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2007:5 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Aθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12/2001 Μεταξύ: Αντώνη Φυλακτού, από την Πάφο Αιτητή - και - Ρηγίνας Ρήγα Λουκά, από την Πάφο Καθ΄ ης η Αίτηση ------------------------------- Ημερομηνία: 7.8.2007 Εμφανίσεις: Για Αιτητή : κ. Χ. Φωτίου Για Καθ΄ ης η Αίτηση: κα. Δ. Αρέστη -------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο γάμος των διαδίκων που τελέστηκε στις 22.8.1998 δεν άντεξε πολύ. Η σύντομη έγγαμη συμβίωση οδηγήθηκε σε κατάρρευση. Το Φεβρουάριο του 2000 επήλθε διάσταση μεταξύ των διαδίκων. Πήραν οριστικά διαζύγιο το
- Οι διάδικοι δεν απέκτησαν παιδιά. Κατά τη διάρκεια της συμβίωσης κτίστηκε η συζυγική κατοικία. Άρχισε να ανεγείρεται κατά τη διάρκεια του αρραβώνα. Ολοκληρώθηκε πριν την τέλεση του γάμου. Στην ανέγερση της κατοικίας ο Αιτητής διεκδικεί το ποσοστό που αντιστοιχεί στη δική του συμβολή, με την παρούσα αγωγή. Είναι ισχυρισμός του ότι η επίδικη κατοικία ανεγέρθηκε με δαπάνες δικές του, με δική του προσωπική εργασία, με μέγιστη συνεισφορά και/ή δάνεια που ο ίδιος συνήψε και/ή αποπλήρωνε. Προβάλλει με τα δικόγραφά του ότι ο ίδιος είχε κατά τη διάσταση ξοφλήσει όλα τα δάνεια που έγιναν με σκοπό την ανέγερση της οικίας και τον εξοπλισμό, με εξαίρεση ένα δάνειο της Σ.Π.Ε. Aμαργέτης για ποσό £25.000 το οποίο μετά από συμφωνία των διαδίκων ανέλαβε να αποπληρώσει η ίδια η Καθ΄ ης η Αίτηση. Διεκδικεί μεταξύ άλλων την εγγραφή επ΄ ονόματί του του ½ μεριδίου της επίδικης οικοδομής, διαζευκτικά ποσό £16.400, που αποτελεί μέρος της δικής του συνεισφοράς. Ισχυρίζεται ότι υπήρξε επαύξηση στην περιουσία της Καθ΄ ης η Αίτηση της τάξεως των £44.800 (αφού αφαιρεθεί το χρέος της Καθ΄ ης) και ότι αυτή ήταν αποτέλεσμα της δικής του αποκλειστικής συνεισφοράς. Έναντι αυτής, η Καθ΄ ης κατέβαλε μόνο το ποσό των £6.
- Όπως περαιτέρω αναφέρει, κατά τον Ιούλιο του 2000, συμφώνησε με τη μητέρα της (σε συνεννόηση πάντοτε με την Καθ΄ η Αίτηση) να καταβάλει η Καθ΄ ης η Αίτηση το ποσό των £12.000 προς πλήρη διευθέτηση των περιουσιακών τους διαφορών. Ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση κατέβαλε μέσω της μητέρας της στις 6.7.2000, το ποσό των £6.000 και έτσι παρέμεινε το υπόλοιπο των £6.000, το οποίο έπρεπε να καταβάλει στις 30/8/
- Επίσης ότι ήταν ρητός όρος της συμφωνίας ότι αν δεν καταβάλλετο το υπόλοιπο, θα είχε το δικαίωμα να υπαναχωρήσει και να διεκδικήσει τα όσα δικαιούται βάσει της νομοθεσίας . Γι' αυτό προχώρησε με την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Ας σημειωθεί ότι κατά την τελική του αγόρευση περιόρισε το αίτημα του στη διεκδίκηση των Λ.Κ. 6000 έναντι της συνεισφοράς του. Η Καθ΄ ης η Αίτηση στην πιο πάνω απαίτηση καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Σ΄ αυτή αρνείται ότι ο Αιτητής είχε οποιαδήποτε συμβολή και υποστηρίζει ότι τόσο η ανέγερση της οικοδομής, όσο και ο εξοπλισμός πληρώθηκαν αποκλειστικά με δικά της χρήματα που κέρδιζε από την εργασία της, από χρήματα που δανείστηκε, χρήματα που πήρε από τη μητέρα της, γιαγιά και παππού της χρήματα της οικογενείας της . Παραδέχεται ωστόσο κάποια μικρή συνεισφορά του Αιτητή και αυτή σε σχέση με την προσωπική του εργασία στην κατασκευή των καλουπιών της οικοδομής. Ανταπαιτητικά διεκδικεί ποσό £10.000, το οποίο κατά την ίδια, αντιπροσωπεύει την ελάχιστη συνεισφορά που είχε στη δημιουργία περιουσιακών στοιχείων, από τον ίδιο τον Αιτητή και/ή μερίδιο στη δική του περιουσία, την οποία εξακολουθεί να καρπούται και κατέχει ο Αιτητής. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης , ένορκη προφορική μαρτυρία προς υποστήριξη της υπόθεσης του Αιτητή, εκτός από τον ίδιο τον Αιτητή, ο οποίος προέβαλε τη δική του εκδοχή, έδωσε και ο εκτιμητής κ. Γεώργιος Γεωργιάδης, ο οποίος προέβηκε σε εκτίμηση της επίδικης οικοδομής κατά το χρόνο της διάστασης. Για την Καθ΄ ης η Αίτηση κατέθεσαν αρκετοί μάρτυρες. Συνολικά 8 μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένης της ιδίας: Η ίδια, η μητέρα της κα. Ελένη Ρήγα, η κα. Πόπη Αηφωτίτη, προϊσταμένη του Τμήματος Επιθεωρήσεων στο Γραφείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ο κ. Χρυσόστομος Τσαγγαρίδης, Γραμματέας της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αμαργέτης, ο κ. Πέτρος Δημητρίου, υπάλληλος στη Λαϊκή Τράπεζα, ο κ. Ρένος Πίτρος, εκτιμητής ακινήτων, ο κ. Σταύρος Φιλίππου, επιστάτης σε εταιρεία που ασχολείται με οικοδομές και τελευταία η κα. Μαρούλα Γερμανού, υπάλληλος επίσης της Λαϊκής Τράπεζας. Ο Αιτητής στη σύντομη μαρτυρία του, ανέφερε ότι αρραβωνιάστηκε με τη Ρηγίνα το 1996 και ότι τέλεσαν το γάμο τους στις 22.8.
- Άρχισαν την ανέγερση του σπιτιού τους πριν το γάμο, όταν ακόμα ήταν αρραβωνιασμένοι, και συμπληρώθηκε γύρω στο 1999 -
- Αυτός τότε εργαζόταν ως οικοδόμος. Είχε εισοδήματα από τη σταθερή του εργασία στον κουμπάρο του, τον κ. Στάθη, £
- Όμως είχε και έξτρα εισόδημα από κουτσοδούλεια που έκανε. Έτσι κέρδιζε μηνιαίως γύρω στις £1.
- Έκτισαν τη συζυγική κατοικία, ανώγειο κατοικία επί υφιστάμενης κατοικίας η οποία ανήκε στην αδελφή της Καθ΄ ης η Αίτηση, σε οικόπεδο που ανήκε το ½ μερίδιο στο όνομα της Καθ΄ ης η Αίτηση. Το άλλο μισό ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα της αδελφής της. Η οικοδομή ανεγέρθηκε με δάνειο που έγινε στο όνομα της Ρηγίνας και της μητέρας της. Αυτό ανερχόταν στις £40.000 και το οποίο πλήρωνε ο ίδιος. Όμως συνεισέφερε και με άλλο τρόπο στην ανέγερση της οικοδομής, με την προσωπική του εργασία. Δούλευε ο ίδιος, ο ίδιος έκανε τα καλούπια του σπιτιού. Υπολόγισε το κόστος της εργασίας του σε £7.
- Όπως εξήγησε, αυτό το ποσό βγαίνει με τα τετραγωνικά μέτρα της οικοδομής και ότι πρόκειτο για οικοδομή 240 - 250 τ.μ. Εκτός των καλουπιών έκαμε και τα πογιατίσματα του σπιτιού. Υπολόγισε την αξία των εργασιών στις £10.
- Επίσης ο ίδιος αγόρασε τον οικιακό εξοπλισμό, έπιπλα από τον Εύζωνα, ψυγεία εντοιχισμένα κ.λ.π. Πλήρωσε γι΄ αυτά γύρω στις £6.
- Ο ίδιος πάντοτε από το μισθό του με δόσεις. Μετά τη διάσταση, παρά το ότι η συνεισφορά του ήταν πολύ μεγαλύτερη, έκαμε συμφωνία με τη μητέρα της Καθ΄ ης η Αίτηση, για το ποσό των £12.000 που έγινε προς διευθέτηση κάθε απαίτησής του. Στη συνέχεια όμως, αυτή δεν τηρήθηκε από τη Ρηγίνα και τη μητέρα της. Αφού επήλθε η διάσταση και όταν έγινε η συμφωνία με τη μητέρα της, τον αποδέσμευσαν από τις υποχρεώσεις του ως εγγυητή, στο δάνειο των £40.
- Πήγαν όλοι μαζί στη Σ.Π.Ε. Αμαργέτης, τον έβγαλαν από εγγυητή και έγινε νέα υποθήκη στο όνομα της Ρηγίνας και νέο δάνειο. Κατά τον ίδιο, η Ρηγίνα κατά τη διάρκεια του αρραβώνα και του γάμου, η οποία ήταν μόλις 15 χρονών όταν αρραβωνιάστηκαν, εργαζόταν ως ζαχαροπλάστης. Τον πρώτο χρόνο, με σύστημα μαθητείας. Στη συνέχεια κανονικά. Δεν γνώριζε για τα εισοδήματά της. Ήταν όμως η θέση του ότι όσα έπαιρνε από τη δουλειά της τα ξόδευε για δική της ικανοποίηση. Από τα δώρα του γάμου τους έκαμαν ένα κοινό λογαριασμό για ένα ποσό περίπου γύρω στις Λ.Κ.
- Μπορούσαν να αποσύρουν και οι δυο από αυτό το λογαριασμό. Ο γάμος τους διαλύθηκε εξαιτίας της Ρηγίνας, γιατί δημιούργησε εξωσυζυγική σχέση. Την κατέλαβε επ΄ αυτοφώρω με άλλο άντρα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι εκτός από οικοδόμος είναι και καλουψιής και κτίστης και σιδεράς. Δεν θυμόταν το επώνυμο του εργοδότη του. Όπως ισχυρίστηκε, δούλευε από τις 7:30 π.μ. μέχρι τις 3:30 μ.μ. στον κ. Στάθη και μετά σε έξτρα εργασίες (κουτσοδούλεια). Κέρδιζε ακόμα £600 μηνιαίως. Δούλευε, όπως είπε, «από γέννημα μέχρι βούττημα του ήλιου». Ανέφερε ότι ο κ. Στάθης τον δήλωνε στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, αλλά για χαμηλότερο ποσό. Αναφορικά με τη Ρηγίνα υποστήριξε ότι τα εισοδήματά της ήταν χαμηλά. Ανέρχονταν σε £300 με £400 το μήνα. Είχε μήνα που πληρωνόταν £300, άλλο μήνα £
- Ο ίδιος κατέβαλλε σε δάνεια γύρω στις £600 μηνιαίως. Σ΄ αυτά περιλαμβανόταν και η δόση για ενοικιαγορά του αυτοκινήτου του. Το αυτοκίνητο στοίχισε £6.
- Η ίδια δεν του έδωσε ποτέ να πληρώσει οποιαδήποτε δόση του δανείου. Σε ερώτηση αν η Ρηγίνα του είχε κάμει πληρεξούσιο για να διαχειρίζεται τα λεφτά και τους λογαριασμούς της στην Λαϊκή Τράπεζα το αρνήθηκε, και επέμεινε ότι ο ίδιος απέσυρε λεφτά μόνο από τον κοινό λογαριασμό, αυτό του γάμου. Επέμεινε ότι ο ίδιος δούλεψε γι΄ αυτό το σπίτι, με την προσωπική του εργασία, τα τσιμέντα, το μισθό του. Η Ρηγίνα κατά τον ίδιο δεν έβαλε τίποτε, ούτε υλικά, ούτε κόπο. Ανέφερε ότι η αξία του σπιτιού κατά τη διάσταση ανερχόταν σε £75.
- Στο παραπάνω ποσό περιλαμβανόταν και η τιμή του οικοπέδου £9.930 και ότι γι΄ αυτό είχε εκτίμηση από εκτιμητή. Δέχθηκε στη συνέχεια πως η συμφωνία για την καταβολή των £12.000 έγινε με τη μητέρα της Ρηγίνας και όχι την ίδια τη Ρηγίνα. Όπως είπε, ο εκτιμητής του, εισηγήθηκε να του δώσουν £24.000 αλλά η μητέρα της δεν αποδέχθηκε. Δέχθηκε να του δώσει £12.000 για να μην οδηγηθεί η υπόθεση στα δικαστήρια. Την ημέρα που αποδεσμεύτηκε από τα δάνεια υπήρχε υπόλοιπο £24.
- Καθόρισε τη συνεισφορά του για την ανέγερση της κατοικίας σε £30.000 - £35.000, χωρίς σ' αυτή, όπως είπε , να περιλαμβάνεται ο κόπος του. Επίσης ότι δικαιούται ακόμα £7.000 για τα καλούπια. Όπως εξήγησε, στοίχιζε το σανίδι £5 και £7 το fairface. Το σπίτι ήταν 240 τ.μ. Χρειάζονταν τόσα καλούπια όσο ήταν και το εμβαδόν του σπιτιού. Για κάγκελα, κλπ, όπως είπε ξόδεψε ακόμα £15.
- Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι τα εισοδήματά του ήταν χαμηλά, ότι δεν είχε σταθερή εργασία και απέρριψε ότι παρέμεινε για ένα χρονικό διάστημα άνεργος, λέγοντας ότι ο ίδιος ποτέ δεν ήταν αλλά ούτε και θα παραμείνει άνεργος. Ο κ. Γεωργιάδης, συνταξιούχος κυβερνητικός υπάλληλος, πρώην Διευθυντής του Κτηματολογίου Πάφου, ήταν ο επόμενος μάρτυρας. Μετά την αφυπηρέτησή του, ως ιδιώτης πλέον προβαίνει σε εκτιμήσεις ακινήτων. Είναι εγγεγραμμένος στο Ε.Τ.Ε.Κ. και έχει άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος εκτιμητή ακινήτων. Διενέργησε εκτίμηση του επίδικου ακινήτου κατόπιν εντολής του Αιτητή στις 21.9.
- Πήγε επί τόπου στις 6.10.
- Την κατοικία, όπως είπε, την εξέτασε απ΄ έξω, αφού δεν τους επιτράπηκε να εισέλθουν στην κατοικία. Ακολούθησε τη συγκριτική μέθοδο, χρησιμοποιώντας πωλήσεις άλλων παρόμοιων ακινήτων, τα οποία εξασφάλισε από το Κτηματολόγιο Πάφου. Κατέληξε ότι η αξία, κατά τη διάσταση, του ½ οικοπέδου και του όλου του σπιτιού στον πρώτο όροφο, ανερχόταν σε £74.
- Στην αξία αυτή κατέληξε, αφού έλαβε υπόψη ότι το σπίτι ήταν καινούργιο και το οικόπεδο ήταν πλησιέστερα προς το κέντρο της πόλης. Υπολόγισε την αξία του οικοπέδου, 331 τ.μ., προς £60 το τ.μ., σε £19.860 και για το ½ μερίδιο που ανήκε στη Ρηγίνα, σε £9.930 και για το σπίτι, το οποίο είχε έκταση 162 τ.μ., προς £400 το τ.μ., σε £64.
- Οι συγκριτικές πωλήσεις αναφέρθηκαν με λεπτομέρεια στην έκθεσή του, ημερομηνίας 1.11.2000, που κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Υπολόγισε τα τετραγωνικά μέτρα από το αρχιτεκτονικό σχέδιο το οποίο, όπως είπε, ήταν παραστατικότατο. Αντεξεταζόμενος, κατά πόσο λαμβάνει υπόψη και τι εξοπλισμό έχει μέσα ένα σπίτι, ανέφερε ότι αν έχει εξοπλισμό καλύτερης ποιότητας και όχι το συνήθη, τότε σημαίνει ότι θα πωληθεί προς £1.000 το τ.μ. και όχι £400 ως αυτός έχει αναφέρει. Αντεξεταζόμενος επί των συγκριτικών που έλαβε υπόψη, ανέφερε ότι άλλα πωλούνταν προς £350, όμως το επίδικο £
- Η διαφορά όπως εξήγησε έγκειτο στο γεγονός ότι αυτό ήταν καινούργιο, ενώ τα άλλα είχαν τελειώσει το 1994 -
- Αντεξεταζόμενος αν το σχήμα του οικοπέδου, που ήταν στη συγκεκριμένη περίπτωση στενόμακρο, είχε σημασία για τον υπολογισμό της αξίας και κατά πόσο το έλαβε υπόψη, αν υστερούσε έναντι των οικοπέδων που ήταν τετράγωνα, ή αν η αξία ενός τετράγωνου και ενός στενόμακρου οικοπέδου ήταν η ίδια, απάντησε: «Γιατί να μην είναι, αφού έκτισαν σε αυτό το σπίτι». Το ίδιο σπίτι θα μπορούσε να κτιστεί και σε ένα τετράγωνο οικόπεδο. Η εκτίμησή του αφορούσε τιμές του 2000 για το σπίτι, γιατί κλήθηκε να κάμει εκτίμηση για το έτος αυτό. Αυτή ήταν σε συντομία η μαρτυρία του Αιτητή σε σχέση με τις απαιτήσεις του στην παρούσα υπόθεση. Τη μαρτυρία του Αιτητή ακολούθησε κοινή δήλωση των δικηγόρων των διαδίκων. Δηλώθηκε πως είχαν βρεθεί τιμολόγια αγοράς υλικών που αφορούσαν την ανέγερση της επίδικης οικίας για το ποσό των £25.
- Το ποσό αφορούσε υλικά ανέγερσης και ότι σε αυτά φαινόταν ότι τα ποσά είχαν πληρωθεί από τον κ. Αντώνη Φυλακτού. Επίσης τιμολόγια για το ποσό των Λ.Κ.5000 που ξοδεύτηκαν για οικιακό εξοπλισμό στο όνομα του Αντώνη Φυλακτού. Η Καθ΄ ης η Αίτηση αποδέχθηκε την ύπαρξη των τιμολογίων, με την επιφύλαξη ότι θα απεδείκνυε ότι όλα πληρώθηκαν με δικά της λεφτά ή της οικογένειάς της. Ακολούθησε η μαρτυρία της Καθ΄ ης η Αίτηση. Η Ρηγίνα, η οποία κατέθεσε πρώτη, πρόβαλε μια εκδοχή εκ διαμέτρου αντίθετη. Ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής όταν αρραβωνιάστηκαν εργαζόταν ως καλουψιής και ότι κέρδιζε γύρω στις £300 το μήνα. Δεν ήταν σταθερό ποσό γιατί κάποτε δούλευε, κάποτε δεν υπήρχε δουλειά. Για ένα διάστημα δύο μηνών δούλευε στα οδικά έργα με μισθό £250 - £300 το μήνα. Όταν επήλθε η διάσταση δούλευε στις βενζίνες με μισθό γύρω στις £
- Πήγαινε στις 7:00 π.μ. και σχόλανε στις 3:30 - 4:00 μ.μ. Το απόγευμα δεν έκαμνε έξτρα εργασίες. Ήταν αργόσχολος. Πήγαινε στη μητέρα του, στους κουμπάρους για καφέ. Αν δεν έβρισκε τον ένα, πήγαινε στον άλλο. Δεν συνεισέφερε τίποτα στο σπίτι. Το σπίτι ανεγέρθηκε αποκλειστικά με δικά της λεφτά, αλλά και από χρήματα της οικογένειάς της. Τα σχετικά ποσά που χρειάστηκαν για το κτίσιμο ως τα ανέλυσε είχαν ως ακολούθως: Αρχικά συνήψε δάνειο στη Σ.Π.Ε. Αμαργέτης βάζοντας υποθήκη το οικόπεδό της. Το δάνειο ανερχόταν σε £12.
- Αυτό έγινε για να μπορέσουν να ξεκινήσουν το σπίτι. Το δάνειο έγινε στο όνομα και των δύο, αυτής και του Αιτητή. Αλλά στο όνομα και των δύο ανοίχθηκε και δάνειο σε τρεχούμενο λογαριασμό για το ποσό των £8.
- Πήρε επίσης £4.000 από τη μητέρα της, η οποία έκαμε σχετικό δάνειο. Είχε επίσης £1.140 γραμμάτιο επ΄ ονόματί της στη Σ.Π.Ε. Αμαργέτης. Τους έδωσε επίσης £6.000 ο παππούς της (απευθείας στον Αντώνη για το κτίσιμο της οικοδομής) και η γιαγιά της άλλες £2.
- Επίσης χρησιμοποιήθηκαν λεφτά που κέρδιζε από την εργασία της. Γι΄ αυτό διατηρούσε λογαριασμό στη Λαϊκή. Είχε εντολή να γίνεται απευθείας έμβασμα από τη δουλειά της στον εν λόγω λογαριασμό. Συνολικά κατά την περίοδο που έζησε με τον Αιτητή εισέπραξε από τη δουλειά της γύρω στις £17.
- Πρόσθεσε πως έκαμε πληρεξούσιο στον Αιτητή, ημερομηνίας 8.9.98, με το οποίο τον εξουσιοδοτούσε να διαχειρίζεται τα λεφτά της. Για τα λεφτά του γάμου που ανέρχονταν σε περίπου £12.000 ανοίχθηκε κοινός λογαριασμός στη Λαϊκή. Ξόδεψαν γύρω στις £2.000 για το ταξίδι του μέλιτος. Τα υπόλοιπα λεφτά τα απέσυρε ο Αιτητής. Τα χρησιμοποίησε για ν΄ αγοράσει εργαλεία, έβγαλε διατρήσεις στο χωράφι του, για εξοπλισμό του χωραφιού του, είχε φέρει και σπαστήρα στο χωράφι για να σπάσει τις πέτρες. Επίσης αγόρασε μετοχές της C.L.R. και το αυτοκίνητό του, το οποίο όταν χώρισαν το πούλησε. Παρόλο που ήταν κοινός ο λογαριασμός μόνο ο Αιτητής προχωρούσε σε αναλήψεις. Η ίδια από το λογαριασμό του γάμου δεν απέσυρε λεφτά ούτε μια φορά. Όταν χώρισε διαπίστωσε ότι ο λογαριασμός του γάμου το μόνο που είχε ήταν μερικά σεντ. Η μόνη συνεισφορά του Αιτητή στην ανέγερση της επίδικης κατοικίας ήταν η κατασκευή των καλουπιών, τίποτε άλλο, τα οποία στοίχισαν, όπως είπε η ίδια, από πληροφόρηση που είχε από κάποιο ειδικό γύρω στις £2.
- Το σπίτι όπως εκτιμήθηκε είχε αξία, σύμφωνα με εκτίμηση που έγινε κατά το Σεπτέμβριο του 2000 που τοποθετείται η διάσταση, £50.
- Δεν γνώριζε για τη συμφωνία που έκαμε η μητέρα της με τον Αιτητή, όταν δε το έμαθε, εξήγησε στη μητέρα της ότι δεν έπρεπε να κάμει τέτοια συμφωνία, γιατί ο Αιτητής της «έφαε τα λεφτά της». Της εξήγησε για το πληρεξούσιο, για τα λεφτά του γάμου τα οποία εξαφανίστηκαν και την απέτρεψε από του να δώσει οποιαδήποτε περαιτέρω λεφτά παρά την επιστολή που έλαβε από το δικηγόρο του Αιτητή για την καταβολή του υπολοίπου . Σε ότι αφορά την πληρωμή των υλικών, των διαφόρων ατόμων που δούλεψαν στην οικοδομή, τόνισε πως όλα γίνονταν από τον Αιτητή, όμως πάντοτε με δικά της λεφτά. Όλες οι αποδείξεις εκδίδοντο στο όνομα τoυ Αντώνη. Οι μόνες αποδείξεις που φαίνονται στο όνομά της είναι αυτές που αφορούσαν την αγορά ενός σετ πιάτων και σιδερόπρεσας, που ανέρχοντο σε £1.
- Συνεχίζοντας, ανέφερε ότι διαπίστωσε όταν χώρισαν ότι καμιά δόση, ούτε του κοινού δανείου, αλλά ούτε του τρεχούμενου δεν είχε πληρωθεί, παρά το γεγονός ότι πίστευε ότι ο Αντώνης πλήρωνε τις δόσεις. Μάλιστα προστέθηκαν και £2.000 ως τόκοι. Γι΄ αυτό έκαμε νέο δάνειο για το ποσό των £25.000 για να ξοφλήσει όλα τα προηγούμενα δάνεια. Ήταν σ΄ αυτό το στάδιο που αποδέσμευσε τον Αντώνη από τις υποχρεώσεις του βάσει του δανείου και του τρεχούμενου. Μέχρι και σήμερα πληρώνει για να εξοφληθεί το νέο δάνειο. Αντεξεταζόμενη ακόμη ανάφερε ότι σαν ζευγάρι είχαν μηδαμινά έξοδα καθώς δεν έβγαιναν έξω. Δεν είχαν έξοδα σπιτιού. Τον περισσότερο καιρό έτρωγαν στην αδελφή και στη μητέρα της. Τα μόνα έξοδα που χρειάζονταν ήταν περίπου £100 μηνιαίως. Σε εστιατόριο πήγαν μια φορά. Ο Αιτητής τη ζήλευε πολύ. Αρνήθηκε ακόμα την υποβολή του συνήγορου του Αιτητή ότι ο λόγος που δεν ηγέρθηκε οποιαδήποτε αγωγή για τις οφειλές τους ήταν γιατί ο κ. Αντώνης πλήρωνε ανελλιπώς τις δόσεις με λεφτά που έπαιρνε από την εργασία του και τόνισε ότι όταν έφυγε ο Αιτητής από τα δάνεια δεν είχε μπει ούτε μια δόση. Επίσης και ότι επιπλέον των ποσών των δανείων είχε να πληρώσει και £2.000 τόκους. Εξήγησε ακόμη ότι ο λόγος που όλες οι αποδείξεις έβγαιναν στο όνομα του κ. Αντώνη ήταν γιατί δεν θεωρούσαν σωστό ούτε αυτή, ούτε η μητέρα της να παραγγέλλει ο κ. Αντώνης και να πηγαίνουν οι γυναίκες να πληρώνουν. Το θεωρούσαν προσβλητικό γι ' αυτόν. Ακόμα αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι ήταν υπαίτια για τη διάλυση του γάμου της γιατί κατελήφθη επ΄ αυτοφώρω με άλλο άντρα και επέμεινε ότι ο χωρισμός τους οφείλετο στους τσακωμούς τους εξαιτίας της ζήλειας του συζύγου της . Όταν ο ίδιος πήγαινε στη μητέρα του δεν της επέτρεπε να μιλά με κανένα. Αρνήθηκε ότι γνώριζε για τη συμφωνία που έκανε η μητέρα της και ανέφερε ότι τότε μόνο το πληροφορήθηκε όταν λήφθηκε επιστολή από το δικηγόρο του Αιτητή. Δεν δέχθηκε την υποβολή του δικηγόρου ότι ήταν περίεργο η μητέρα της να μη γνώριζε τα προβλήματά τους, ενώ έμενε στο κάτω σπίτι και ήταν όλη μέρα μαζί. Απαντώντας υποστήριξε πως δεν μιλούσε στη μητέρα της για τα οικονομικά τους γιατί ένοιωθε ένοχη, γιατί όταν η ίδια ήθελε να παντρευτεί η μητέρα της πρόβαλλε αντιρρήσεις, καθώς ήταν ακόμη ανήλικη ο Αντώνης ήταν αρκετά πιο μεγάλος της γι' αυτό η μητέρα της δεν ενέκρινε τη σχέση. Συνέχισε, πως δεν έλεγε σε κανένα για τα οικονομικά τους, γιατί είχε εμπιστοσύνη στο σύζυγό της ότι με τα λεφτά που έπαιρνε από τους λογαριασμούς της πλήρωνε τα δάνεια. Στα ίδια επίπεδα κινήθηκε και η μαρτυρία της Ελένης Ρήγα, μητέρας της Αιτήτριας. Επιβεβαίωσε τη δημιουργία των δανείων και όλες τις λεπτομέρειες των δανείων. Ήταν γνώστης των όσων διαδραματίστηκαν, καθώς υπέγραφε ως κηδεμόνας της κόρης της, ενόσω αυτή ήταν ανήλικη. Εξασφάλισε ακόμα και διάταγμα από το Οικογενειακό Δικαστήριο για να μπορέσει να υποθηκεύσει το ½ μερίδιο στο οικόπεδο της Ρηγίνας, η οποία τότε ανήλικη, προς σκοπό εξασφάλισης δανείου. Τα λεφτά των δανείων, όπως η κα. Ρήγα υποστήριξε, τα πήρε ο Αιτητής και τα έβαλε στο δευτεράκι του. Πλήρωνε με αυτά όλα τα υλικά, εργολάβους καθώς και οτιδήποτε αφορούσαν την ανέγερση του σπιτιού. Το θεωρούσαν ντροπή ο ίδιος να παραγγέλλει και οι γυναίκες να τρέχουν πίσω του να πληρώσουν. Η ίδια επίσης, όπως είπε, τους βοήθησε οικονομικά κάνοντας δάνεια για το ποσό των £4.000 για να μπορέσουν να τελειώσουν το σπίτι τους, καθώς δεν τους έφτασαν τα λεφτά. Όμως γνώριζε και για τους μισθούς του Αντώνη, καθώς πολλές φορές ήταν παρούσα όταν ο κουμπάρος του, ο κ. Στάθης, τον πλήρωνε. Μίλησε ακόμα και για ένα δάνειο ύψους £3.000 που έκαμε η αδελφή της Ρηγίνας η άλλη κόρη της η Λουκία, η οποία επίσης βοήθησε στην ανέγερση της οικοδομής. Επίσης για τα λεφτά που έδωσαν ο παππούς και η γιαγιά της Ρηγίνας τόσο για την ανέγερση της κατοικίας τους όσο και για τον οικιακό εξοπλισμό. Όπως είπε όλη η οικογένεια βοήθησε γιατί οι κόρες της ήταν ορφανές αφού είχε πεθάνει ο πατέρας τους . Παραδέχθηκε τη συμφωνία της με τον Αιτητή και εξήγησε ότι το έκαμε χωρίς να το καλοσκεφτεί (έβλεπε την κόρη της που ήταν στενοχωρημένη που την κακολογούσε ), για να ηρεμήσουν τα πράγματα και να μην τρέχουν στα Δικαστήρια. Μάλιστα αναγκάστηκε να πουλήσει σπίτι που διατηρούσε στη Λευκωσία σε εξευτελιστική τιμή για £30.000 (ενώ σήμερα κάνει £130.000) για να πληρώσει τον Αιτητή, αφού αυτός την πίεζε συνεχώς. Δεν θ΄ αθετούσε την υπόσχεσή της αν δεν μάθαινε εκ των υστέρων ότι ο γαμπρός της εκμεταλλεύτηκε την κόρη της, ότι του είχε πληρεξούσιο, γεγονός που εκ των υστέρων της απεκάλυψε, και απέσυρε όλα τα λεφτά της και τα λεφτά του γάμου. Ακόμα, παρέθεσε και την περιουσία που απέκτησε κατά τη διάρκεια του γάμου τους ο γαμπρός της. Ένα αυτοκίνητο, μετοχές, επίσης ανέφερε ότι αυτός έφερε σπαστήρα και καθάρισε το χωράφι του από τις πέτρες, έπιασε κουγκριομηχανή, και πολλά μηχανήματα μικρά-μικρά. Όλα τα πιο πάνω και πάλι τα πλήρωσε με τα λεφτά της Ρηγίνας. Τα πιο πάνω τα πήρε μαζί του φεύγοντας. Στην υποβολή του κ. Φωτίου ότι τα δάνεια που συνάφθηκαν πληρώνονταν κανονικά, γι΄ αυτό άλλωστε δεν είχε κινηθεί και οποιαδήποτε αγωγή, απάντησε ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια, αφού μετά από 2 χρόνια αντί να μειωθεί το ποσό δανείων , αυξήθηκε κατά £2.000, αφού εμπήκαν και τόκοι. Όσον αφορά την προσφορά του κ. Αντώνη στην ανέγερση του σπιτιού υποστήριξε ότι η μόνη δουλειά που έκανε ο γαμπρός της για το σπίτι ήταν τα καλούπια. Ο κ. Χρυσόστομος Τσαγγαρίδης (Μ.Υ.4), Γραμματέας της Σ.Π.Ε. Αμαργέτης επιβεβαίωσε τα όσα η Ρηγίνα ανέφερε για τα δάνεια. Επίσης ότι η Ρηγίνα διατηρούσε λογαριασμό στη Σ.Π.Ε. Αμαργέτης, γραμμάτιο προθεσμίας, με ημερομηνία έκδοσης 27/3/97, για το ποσό των £1.140 το οποίο εξοφλήθηκε στις 31/3/
- Και ότι παρέλαβε τα χρήματα του γραμμάτιου η Ρηγίνα καθώς στην εξόφληση υπήρχε η υπογραφή της. Γνώριζε τη Ρηγίνα από μικρή και την οικογένειά της, τον κ. Αντώνη όταν το ζευγάρι πήγε στο Συνεργατικό για να εξασφαλίσει δάνειο, στις 27.6.97 για το ποσό των £12.
- Δάνειο το οποίο ήταν εξασφαλισμένο με υποθήκη και το οποίο θα εξοφλείτο με δόσεις για 5 χρόνια. Πρωτοφειλέτες ήταν οι διάδικοι. Το δάνειο ήταν οικιστικό. Συνεχίζοντας, ανέφερε ότι οι διάδικοι εξασφάλισαν ακόμη ένα δάνειο, δάνειο σε τρεχούμενο λογαριασμό για το ποσό των £8.
- Ανοίχτηκε στο όνομα και των δύο. Οι δόσεις του ενυπόθηκου δανείου δεν καταβάλλοντο κανονικά. Έγιναν μόνο δύο πληρωμές. Η πρώτη στις 9/1/
- Αφορούσε το ποσό των £1.200 και η δεύτερη στις 12.10.99 για το ποσό των £
- Τα παραπάνω δάνεια με τους τόκους εξοφλήθηκαν στις 14.7.2000 από την ίδια τη Ρηγίνα η οποία συνήψε νέο δάνειο την ίδια ημέρα για να εξοφλήσει τα παλιά. Εκτός από τη Ρηγίνα, βεβαίωσε ότι από τη Συνεργατική πήρε δύο δάνεια και η μητέρα της, κα. Ελένη Ρήγα. Στις 4.3.1998 και 20.3.
- Την πρώτη φορά για £1.000 και στη συνέχεια για £3.
- Και ότι αυτά εξοφλήθηκαν από την Ελένη Ρήγα στις 14.6.2000, ένα μήνα πριν την εξόφληση των δανείων της Ρηγίνας στις 14.7.
- Αντεξεταζόμενος κατά πόσο οι δυο πληρωμές έγιναν από τον κ. Αντώνη, ανέφερε ότι όντως φαινόταν η υπογραφή να είναι του ιδίου. Επίσης αντεξετάστηκε για το σκοπό που χρησιμοποιήθηκαν τα λεφτά των δανείων, τόσο των διαδίκων, όσο και της μητέρας, όμως απάντησε ότι δε μπορούσε να το γνωρίζει αυτό. Το μόνο που γνώριζε είναι ότι τουλάχιστο το δάνειο των £12.000 ήταν οικιστικό. Ο κ. Τσαγγαρίδης εξήγησε ότι με το νέο ενυπόθηκο δάνειο, η Ρηγίνα ξόφλησε το δάνειο των £12.000 πλέον τους τόκους, το δάνειο στον τρεχούμενο λογαριασμό για το ποσό των £8.000 πλέον τόκους, καθώς και ένα δάνειο που ήταν της αδελφής της. Γι΄ αυτό και το νέο δάνειο ανερχόταν στις £25.
- Εκτός από τον κ. Τσαγγαρίδη, κατέθεσαν 2 άλλοι μάρτυρες για τη Λαϊκή Τράπεζα. Ο κ. Γ. Δημητρίου ανέφερε για το λογαριασμό της Ρηγίνας στη Λαϊκή, με αρ. 06309069223, γραμμάτιου ενός έτους, με ημερομηνία ανοίγματος την 21.6.1995, ο οποίος με εντολή όπως φαινόταν από τα βιβλία του έκλεισε στις 4/9/1996 με μεταφορά σε λογαριασμό άλλου πελάτη. Κατά την ημέρα της μεταφοράς υπήρχαν £2.011,96 και η μεταφορά έγινε σε λογαριασμό του κ. Αντώνη Φυλακτού, με αρ. 063-
- Για την πράξη μεταφοράς χρειάστηκε διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου, καθώς η Ρηγίνα ήταν ακόμα ανήλικη. Αντεξετάστηκε μόνο ως προς το σκοπό του διατάγματος και υπέδειξε πως ήταν για σκοπούς οικοδόμησης μιας οικίας. Δε μπορούσε επίσης να γνωρίζει τι απέγιναν τελικά τα λεφτά. Γνώριζε μόνο για τη συγκεκριμένη πράξη. Η κα. Μαρούλλα Γερμανού, επίσης υπάλληλος της Λαϊκής Τράπεζας, βεβαίωσε την ύπαρξη δύο λογαριασμών της Ρηγίνας. Ένα δικό της και ένα με τον Αντώνη Φυλακτού, αρ. 133-31-
- Ο δεύτερος, όπως ανέφερε, ανοίχτηκε στις 24.8.
- Σ΄ αυτόν υπήρχε μόνο μια κατάθεση και αυτή αφορούσε το προϊόν του γάμου τους, το οποίο ανερχόταν σε £ 10.
- Επίσης μια κατάθεση ύψους την ίδια μέρα £75 σαν δώρο γάμου από την Τράπεζα για το άνοιγμα του λογαριασμού. Συνέχισε λέγοντας πως φαινόταν από τον παραπάνω λογαριασμό ότι στις 24/8/1998 αγοράστηκε συνάλλαγμα για το ποσό των £996,
- Επίσης ότι έγινε ακόμα μια ανάληψη ύψους £800 την ίδια μέρα. Υπήρχαν πιστώσεις στο λογαριασμό που αφορούσαν τόκους (106,83) και μια κατάθεση ποσού Λ.Κ.1001.61 . Δεν υπήρχαν άλλες καταθέσεις. Ο λογαριασμός, όπως περαιτέρω ανέφερε, έκλεισε στις 12.4.
- Σύμφωνα με τις σχετικές αποδείξεις τις οποίες παρουσίασε την κίνηση του λογαριασμού έκαμνε ο κ. Αντώνης Φυλακτού. Παρουσίασε γι' αυτό δέσμη αποδείξεων. Σ΄ αυτές περιλαμβάνονταν όλες οι πράξεις αναλήψεων, όλες από τον κ. Αντώνη Φυλακτού. Η Ρηγίνα δεν φαίνεται να απέσυρε καμιά φορά. Υπήρξε και μια μεγάλη ανάληψη, δεν είχε όμως τα έγγραφα για την ανάληψη αυτή. Η Ρηγίνα επίσης διατηρούσε στο κατάστημά τους ακόμα ένα λογαριασμό, με αρ. 070-08-010-506, ο οποίος ξεκίνησε από τις 29.7.
- Βασικά, όπως εξήγησε η μάρτυρας, σ' αυτόν κατατίθεντο τα εμβάσματα των μισθών της. Φαίνονταν σ΄αυτόν αρκετές αναλήψεις. Σε ερώτηση ποιος έκαμνε αυτές τις αναλήψεις, απάντησε πως δε γνώριζε, αλλά σε μια μόνο απόδειξη που είχε μαζί της, φαινόταν το όνομα του Αντώνη Φυλακτού. Όπως εξήγησε, το δικαίωμα να προβαίνει σε αναλήψεις από τους δικούς της λογαριασμούς του το έδινε πληρεξούσιο της Ρηγίνας με το οποίο τον εξουσιοδοτούσε να προβαίνει ο ίδιος σε αναλήψεις οποτεδήποτε. Αντεξετάστηκε η μάρτυρας για το σκοπό των αναλήψεων και αν γνώριζε που χρησιμοποίησε τα λεφτά ο κ. Φυλακτού, όμως δεν ήταν σε θέση να το γνωρίζει αυτό. Σημαντική ήταν η μαρτυρία της κ. Πόπης Αηφωτίτη, προϊσταμένης του Τμήματος Επιθεωρήσεων Μισθών στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, η οποία παρουσίασε τις καταστάσεις μισθοδοσίας του κ. Αντώνη Φυλακτού για τις περιόδους 19.3.96 μέχρι 14.7.98 και 2.4.99 μέχρι 25.6.
- Όπως εξήγησε, σ΄ αυτές φαίνονται οι εργοδότες στους οποίους εργαζόταν ο κ. Φυλακτού και τα εισοδήματά του που δηλώνονταν για σκοπούς κοινωνικών ασφαλίσεων. Η πρώτη κατάσταση αφορούσε την περίοδο εργοδότησής του στον κ. Ευστάθιο Σταύρου. Η δεύτερη αφορούσε την περίοδο που εργάστηκε στην εταιρεία Durashine Carwash Ltd. Από την πρώτη κατάσταση οι μισθοί κυμαίνονταν μεταξύ £240 και £280 μηνιαίως. Οι μισθοί για σκοπούς καταβολής των κοινωνικών ασφαλίσεων στην εταιρεία πλυσίματος αυτοκινήτων κυμαίνονταν από £220 μέχρι £
- Η κα Αηφωτίτη ερωτήθηκε αν γνώριζε αν αυτά που δηλώνονταν ως εισοδήματα ανταποκρίνονταν στις πραγματικές αποδοχές του εργοδοτούμενου, αλλά και αν ήταν σύνηθες φαινόμενο ένας εργοδότης να δηλώνει μειωμένες αποδοχές για να καταβάλλονται και μειωμένες εισφορές στο Ταμείο. Υποβλήθηκε ακόμη σ΄ αυτήν ότι αυτές οι καταστάσεις τις οποίες προσκόμισε ανταποκρίνονται μόνο στις δηλώσεις των εργοδοτών και όχι στο τι πραγματικά παίρνει ένας εργοδοτούμενος. Επίσης ότι η ίδια δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αν ο κ. Αντώνης δούλευε και αλλού. Απάντησε πως η ίδια ήταν σε θέση να γνωρίζει ότι τα λεφτά που φαίνονται στα αρχεία των Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως μισθοί είναι οι μισθοί που δηλώνονται από τον εργοδότη και γίνονται αποδεκτοί από το Ταμείο ως οι πραγματικοί μισθοί. Ακόμα, δέχθηκε ότι παρατηρείται σε αρκετές περιπτώσεις να δηλώνονται μειωμένες αποδοχές για να καταβάλλονται και μειωμένες εισφορές. Βεβαίωσε ότι από τα αρχεία της ο κ. Φυλακτού εργαζόταν από Ιανουάριο ΄96 μέχρι Οκτώβριο 2000 με εξαίρεση τον Αύγουστο του 1996 όπου ήταν με άδεια και εργάστηκε μόνο μια βδομάδα. Όμως, όπως είπε, η απασχόλησή του δεν έπαυε να θεωρείται συνεχής. Ο κ. Ρένος Πίτρος, εκτιμητής ακινήτων αλλά και επιστήμονας εφοδιασμένος με πολλά προσόντα και τίτλους, όπως τα παρέθεσε, ετοίμασε εκτίμηση για την επίδικη οικοδομή. Όπως ανέφερε, την ετοίμασε σε ανύποπτο χρόνο χωρίς να γνωρίζει ότι αυτή θα χρησιμοποιείτο για σκοπούς Δικαστηρίου στην επίλυση των περιουσιακών διαφορών του ζευγαριού. Πήρε οδηγίες στις 14/6/2000 και επισκέφθηκε το σπίτι αμέσως. Αυθημερόν επίσης συνέταξε την έκθεση, αφού χρειάστηκε 8 - 10 ώρες. Εκτίμησε δε την ανώγειο κατοικία, έκτασης 162 τ.μ. για σκοπούς εξασφάλισης δανείου από τη Σ.Π.Ε. Αμαργέτης. Βάσει συγκριτικών πωλήσεων που είχε στο γραφείο του και αφού έλαβε υπόψη όλους τους παράγοντες που καθορίζουν την αξία του ακινήτου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αξία του υπό εκτίμηση ακινήτου ανερχόταν στις £58.
- Ακόμα ότι η τιμή πώλησής του, στην περίπτωση που το ακίνητο θα πωλείτο καταναγκαστικά από τη Σ.Π.Ε. Αμαργέτης θα ήταν στις £46.
- Το ποσό των £58.000, όπως το ανέλυσε, περιλαμβάνει την κατοικία και το ½ του οικοπέδου που αναλογεί στην κατοικία. Η αξία της κατοικίας μόνο, αποτιμήθηκε στις Λ.Κ.50.
- Αντεξεταζόμενος κατά πόσο έλαβε υπόψη για τον υπολογισμό της αξίας ότι το τ.μ. πωλείτο προς £350 με £370, ανέφερε ότι όντως αυτό ίσχυε για τη συγκεκριμένη κατοικία. Επίσης κατά πόσο έγιναν συγκρίσεις με άλλες κατοικίες, αν δηλαδή άλλες πουλήθηκαν στο ίδιο ακριβώς ποσό, απάντησε ότι μια συγκεκριμένη πουλήθηκε εκείνο τον καιρό από το γραφείο του στις £62.
- Είχε περίπου τα ίδια τετραγωνικά μέτρα, αλλά κρίνοντας από τον προσανατολισμό και την ποιότητα υλικών, θεώρησε ότι το υπό εκτίμηση ακίνητο θα έπρεπε να εκτιμηθεί χαμηλότερα. Διαφώνησε με την υποβολή ότι όταν πρόκειται να γίνει εκτίμηση για σκοπούς δανειοδότησης συνήθως οι τιμές των κατοικιών είναι χαμηλές. Επίσης ότι η αξία της επίδικης κατοικίας ανερχόταν στις £74.
- Υπέδειξε πως η εκτίμησή του έγινε ειδικά με συγκεκριμένες πωλήσεις της εποχής και με παρόμοια κατοικία που είχε πωληθεί από το γραφείο του 2 - 3 μήνες πριν. Στην ερώτηση αν η σύγκριση έγινε μόνο με αυτή την κατοικία απάντησε πως αυτή ήταν μια από τις κατοικίες που έλαβε υπόψη. Όπως θυμόταν κατά το 2000 οι τιμές κυμαίνονταν γύρω στις £400 ανά τ.μ. και όχι £
- Τέλος προσέφερε μαρτυρία και ένας επιστάτης σε εταιρεία που ασχολείται με οικοδομές. Ο κ. Σταύρος Φιλίππου, αυτοτελώς εργαζόμενος σήμερα, όμως από το ΄89 -΄97 ασχολούμενος με εργασίες καλουπιών σε δική του εργοληπτική εταιρεία. Ήταν ο άνθρωπος ο οποίος έφτιαξε το κάτω σπίτι της αδελφής της Ρηγίνας. Ετοίμασε την εκτίμησή του όταν τον κάλεσαν περίπου ένα χρόνο πριν την ακρόαση της υπόθεσης, βάσει του αρχιτεκτονικού σχεδίου που του έδωσε η κ. Ρηγίνα. Κατέληξε ότι η κατασκευή των καλουπιών, κόπος και υλικά ανέρχονταν στις £2.
- Αναλυτικά εξήγησε πως η ανώγειος οικία είχε 18 κολώνες. Τις πρώτες 9 κολώνες τις υπολόγισε προς £40 (9 x £40 = £360). Τις υπόλοιπες 9 προς £25 (9 x £25 = £225) αναλόγως με το μέγεθος. Επίσης υπολόγισε τα έξοδα για την κατασκευή των δοκών 90 μ. προς £6 £540, την πλάκα ορόφου 175 τ.μ. προς £6 £1.050 και τα σκαλιά 18 τεμάχια προς £10 £
- Κατέληξε πως το κόστος κατασκευής των πιο πάνω ανερχόταν στις £2.
- Εκτός από το αρχιτεκτονικό σχέδιο, είχε επιθεωρήσει και την οικοδομή. Τα καλούπια του κάτω σπιτιού το οποίο είχε επιχωματώσεις (τα οποία ο ίδιος έκαμε) στοίχισαν £4.
- Της ανωγείου κατοικίας στοιχίζουν λιγότερο γιατί υπήρχε ήδη υπήρχε υφιστάμενη οικοδομή. Αντεξεταζόμενος, αρνήθηκε πως έχει οποιαδήποτε σχέση με τη μητέρα της Ρηγίνας. Ανέφερε μόνο ότι η γυναίκα του με το γαμπρό της κ. Ελένης Ρήγα ήταν ξαδέλφια. Αρνήθηκε δε κατηγορηματικά ότι ετοίμασε την εκτίμηση κατά παραγγελία και απάντησε ότι και σήμερα αν του έφερναν κάποιο σχέδιο στις ίδιες τιμές θα κατέληγε γιατί εξαρτάται πάντοτε από το πόσες κολώνες υπάρχουν. Όσον αφορά το πόσοι εργάτες θα χρειαζόντουσαν για τέτοια δουλειά, υπέδειξε ότι χρειάζονταν περίπου 4 καλουψιήδες και ήταν δουλειά που μπορούσε να διεκπεραιωθεί σε μια βδομάδα. Ο ίδιος θα μπορούσε να την τελειώσει και σε 3 ημέρες. Το ημερομίσθιο ενός καλουψιή τότε ήταν προς £35 ή £40 ημερησίως. Και ήταν αυτό που έλαβε υπόψη. Νομική Πτυχή Οι περιουσιακές σχέσεις των συζύγων διέπονται από σχετικό νόμο. Τον περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμο του 1991, ως έχει τροποποιηθεί, Νόμος 232/
- Παραθέτω τις πρόνοιες που ενδιαφέρουν στην παρούσα υπόθεση. «Περιουσία σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους.» «Συνεισφορά σημαίνει την οποιασδήποτε μορφής συνεισφορά των συζύγων στην απόκτηση ή τη δημιουργία περιουσίας και περιλαμβάνει τη φροντίδα της οικογενειακής εστίας και των μελών της οικογένειας.» Η αξίωση για απόδοση της συμβολής του ετέρου συζύγου κατοχυρώθηκε με το άρθρο 14 του Νόμου. Σ΄ αυτό προβλέπεται πως: "
(1)Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων, και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.
(2)Η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά.
(3)Στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ότι αυτοί απέκτησαν: (α) Από δωρεά, κληρονομιά, κληροδοσία ή άλλη χαριστική αιτία. (β) Με διάθεση περιουσίας αποκτήθηκε με τις αναφερόμενες στην παράγραφο (α) αιτίες." Oι αρχές που διέπουν γενικά το θέμα διεκδίκησης της συνεισφοράς αναλύθηκαν στην υπόθεση Ορφανίδης v. Ορφανίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 179. Εκεί λέχθηκε πως το πρώτο που θα πρέπει να τυγχάνει εξακρίβωσης είναι η αύξηση της περιουσίας του συζύγου ώστε να διαπιστωθεί το αντικείμενο του διαμοιρασμού. Το δεύτερο θέμα που εξετάζεται είναι κατά πόσο ο έτερος σύζυγος συνεισέφερε στην αύξηση είτε άμεσα, είτε έμμεσα και το τρίτο, ο καθορισμός του ύψους της συνεισφοράς. Αν η μαρτυρία δεν είναι καταληκτική ως προς την έκτασή της συνεισφοράς, τότε υπεισέρχεται το τεκμήριο του άρθρου 14
(2). Περαιτέρω, υποδείχθηκε πως το αντικείμενο του μερισμού είναι η αύξηση της περιουσίας, όχι αυτή καθεαυτή η περιουσία. Στην υπόθεση Ορφανίδης (ανωτέρω) διατάχθηκε επανεκδίκαση της υπόθεσης, καθώς κρίθηκε λανθασμένη η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, αφού απουσίαζαν τα ευρήματα για τη συνεισφορά της εφεσίβλητης. Μετά την επανεκδίκαση, το Οικογενειακό Δικαστήριο καθόρισε τη συνεισφορά της Αιτήτριας στο 1/3 της αύξησης, δηλαδή βρήκε ότι μπορούσε να έχει εφαρμογή το τεκμήριο του άρθρου 14
(2). Και πάλι η απόφαση εφεσιβλήθηκε. Επικυρώθηκε όμως η πρωτόδικη κρίση( Βλ. Ορφανίδης v Ορφανίδη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1889 με το εξής σκεπτικό στη σελ. 1909 : "Έχουμε εξετάσει με προσοχή τις εισηγήσεις του κ. Πουργουρίδη σε συνάρτηση με την επίδικη προσέγγιση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου. Θεωρούμε ότι η διαπίστωση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι απέτυχε να αποδείξει την έκταση της συνεισφοράς της δικαιολογείται απόλυτα από την ενώπιόν του μαρτυρία. Η εφεσείουσα δεν έχει, επομένως, αποδείξει με θετικό τρόπο το ύψος της συνεισφοράς της στην αύξηση της περιουσίας. Κατά συνέπεια, ορθά το Πρωτόδικο Δικαστήριο έχει εφαρμόσει το τεκμήριο του άρθρου 14
(2)." Στην πρόσφατη απόφαση του Εφετείου, Χρυστάλλας Παναγιώτου Σφικτού και Ορφέα Παναγιώτου, Εφ. αρ. 1/2005, ημερομηνίας 17/1/2007, επαναβεβαιώθηκαν οι αρχές της Ορφανίδης (ανωτέρω), ότι στην περίπτωση που ο Αιτητής διεκδικεί ποσό πέραν του τεκμηρίου, θα πρέπει να αποδεικνύει με θετικό τρόπο το ύψος της συνεισφοράς του, που υπερβαίνει το 1/3. Βέβαια το τεκμήριο του άρθρου 14
(2)είναι μαχητό. Μπορεί ο έτερος σύζυγος να αποδείξει ότι η συνεισφορά είναι μικρότερη του ενός τρίτου. Προχωρώ να εξετάσω σε συνάρτηση με τη μαρτυρία, προφορική και έγγραφη, αν με βάση τις πιο πάνω αρχές πετυχαίνει ο Αιτητής τις επιδιώξεις του με την παρούσα αίτηση ή η Καθ΄ ης η Αίτηση τις δικές της στην Ανταπαίτηση. Στην περίπτωση δε που αποδείχθηκε ότι υπήρξε συνεισφορά, αν οποιοσδήποτε κατόρθωσε να ανατρέψει το τεκμήριο του 1/3. . Αφετηρία για την επίλυση των περιουσιακών διαφορών των διαδίκων θα αποτελέσει για μένα, με βάση τα πιο πάνω νομολογηθέντα, η διαπίστωση των περιουσιακών στοιχείων των συζύγων κατά το χρόνο του γάμου. Η Καθ΄ ης η Αίτηση με βάση τα δικόγραφα αλλά και τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε κατά το χρόνο του γάμου ήταν κάτοχος ½ μεριδίου στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 30705, Φ/Σχ. 5373, τεμάχιο 480 που ευρίσκεται στην ενορία Άγιος Θεόδωρος στην Πάφο, κληρονομιά από τον πατέρα της, ο οποίος είχε αποβιώσει. Ο Αιτητής ήταν κάτοχος χωραφιού στο χωριό Αρχιμανδρίτα. Αυτά άλλωστε δεν αμφισβητήθηκαν . Σύμφωνα με το άρθρο 14
(3)(α) του Ν. 232/91, στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ότι αυτοί απέκτησαν από δωρεά ή κληρονομιά. Το παραπάνω κληρονομικό οικόπεδο , συνεπώς δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο μερισμού. Προχωρώ στο επόμενο στάδιο για να διαπιστώσω κατά πόσο υπήρξε αύξηση στην περιουσία της Καθ΄ ης η Αίτηση, λαμβάνοντας υπόψη το χρόνο της διάστασης που είναι και ο ουσιώδης χρόνος για τον υπολογισμό της αύξησης. Ο Αιτητής τοποθετεί τη διάσταση το Φεβρουάριο του
- Η Καθ΄ ης η Αίτηση στη μαρτυρία της ανέφερε ότι από το Μάρτιο του 2000 βρίσκονται σε διάσταση. Τη θέση αυτή προβάλλει για πρώτη φορά στη μαρτυρία της. Δε φαίνεται να υπάρχει μεγάλη διαφορά χρονικά. Επομένως, δέχομαι τη θέση του Αιτητή ότι επήλθε διάσταση το Φεβρουάριο του 2000, όπως ο ίδιος πρόβαλε στα δικόγραφα και προώθησε με τη μαρτυρία του. Κατά την ημερομηνία της διάστασης προκύπτει τόσο από την έγγραφη όσο και από την προφορική μαρτυρία ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση είχε εγγεγραμμένη στο όνομά της ανώγειο κατοικία που είχε ανεγερθεί στο οικόπεδο στο οποίο ήταν ιδιοκτήτρια εξ αδιαιρέτου με την αδελφή της. Η ανώγειος κατοικία είχε ολοκληρωθεί τον Αύγουστο του 1998 πριν να παντρευτούν. Ο κ. Φυλακτού στα δικόγραφά του ισχυρίζεται ότι η ανέγερση της οικίας συμπληρώθηκε κατά το έτος
- Στη μαρτυρία του ανέφερε χωρίς απόλυτη σιγουριά ότι τέλειωσε το 2000 ή το 1999, κάπου εκεί. Από το σύνολο της μαρτυρίας φαίνεται η κατοικία να ολοκληρώθηκε πριν την τέλεση του γάμου. Επομένως, είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι υπήρξε επαύξηση στην περιουσία της Καθ΄ ης η Αίτηση. Στο υφιστάμενο οικόπεδο ανεγέρθηκε η αναφερόμενη ανώγειος κατοικία, με τον οικιακό εξοπλισμό. Θεωρώ σε αυτό το στάδιο βολικό να αξιολογήσω τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε από τους δυο εκτιμητές για να διαπιστώσω την αξία της εν λόγω κατοικίας κατά το χρόνο της διάστασης. Παρά το γεγονός ότι η εκτίμηση του κ. Πίτρου θα έπειθε περισσότερο όσον αφορά την πραγματική αξία της επίδικης οικοδομής, καθώς όπως αναφέρθηκε έγινε σε ανύποπτο χρόνο και όπως αναφέρεται στο σκοπό της εκτίμησης «ο σκοπός της παρούσας έκθεσης είναι η εξακρίβωση της αγοραίας αξίας του υπό επισκόπηση κτήματος για σκοπούς ασφάλισης και εξασφάλισης.», εντούτοις δεν υπάρχουν σ΄ αυτήν τα αναγκαία στοιχεία για να μπορέσω να εξακριβώσω την ακρίβεια των συμπερασμάτων του. Απουσιάζουν οι συγκριτικές πωλήσεις οι οποίες λήφθηκαν υπόψη για να καταλήξει στην αγοραία αξία του ακινήτου. Αναφέρεται βέβαια πως «το υπό εξέταση ακίνητο βρίσκεται σε μια καλή περιοχή της επαρχίας Πάφου. Υπάρχει ραγδαία ανάπτυξη από κατοικίες και πολυκατοικίες στην εν λόγω περιοχή και ο αριθμός των οικοπέδων είναι μειωμένος, σε αντίθεση με τη ζήτηση που είναι αυξημένη. Ως εκ τούτου οι τιμές των ακινήτων είναι ιδιαίτερα αυξημένες. Το ακίνητο θεωρείται μια πολύ καλή εξασφάλιση με άριστες προοπτικές υπεραξίας. Λαμβάνοντας υπόψη τους παράγοντες που καθορίζουν την αξία του κτήματος, είμαι της γνώμης ότι η αγοραία αξία του υπό επισκόπηση ακινήτου (ανώγειος κατοικία) είναι £58.000 και η καταναγκαστική αξία πώλησής του £46.000». Ποιοι ήταν οι παράγοντες που καθορίζουν την αξία του κτήματος δεν αναφέρθηκαν στην έκθεση. Ποια είναι τα συγκριτικά που λήφθηκαν υπόψη. Ο κ. Πίτρος, φυσικά, στην προφορική μαρτυρία του ανάλυσε κάποιους παράγοντες που έλαβε υπόψη. Επίσης τόνισε πως η εκτίμησή του έγινε ειδικά με συγκριτικές πωλήσεις της εποχής και με παρόμοια κατοικία που είχε πωληθεί από το γραφείο του και μάλιστα ο αγοραστής, όπως είπε, ήταν κάποια κυρία Ελένη. Και ότι το συγκριτικό αυτό πωλήθηκε 2 - 3 μήνες πριν. Όταν ρωτήθηκε αν η σύγκριση έγινε μόνο με αυτή απέρριψε τη θέση βεβαιώνοντας ότι αυτή ήταν μόνο μία από τις κατοικίες. Δεν παρατέθηκαν όμως συγκεκριμένα οι πωλήσεις. Αρκέστηκε να αναφέρει πως πήρε πωλήσεις που είχε από το γραφείο του. Δεδομένης αυτής της απουσίας εξειδίκευσης των πωλήσεων που έλαβε υπόψη δε μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του εν λόγω εκτιμητή. Στη Μαλαός v. Mαλαού, Έφεση 175 -176, ημερομηνίας 26.9.05, επικροτήθηκε η θέση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου να απορρίψει τη μαρτυρία του εκτιμητή, αφού απουσίαζε το υπόβαθρο στο οποίο και στηριζόταν. Λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Σε ότι αφορά τη μη αποδοχή της μαρτυρίας του εκτιμητή ακινήτων, η κατάληξη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα σύμφωνη με τις αρχές που εφαρμόζονται κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας εμπειρογνώμονα. Το γεγονός ότι κρίθηκε αξιόπιστος δεν επηρεάζει και ούτε επιδρά στην κατάληξη, αφού ο μάρτυρας δεν έδωσε στο Δικαστήριο τα στοιχεία εκείνα που θα επέτρεπαν έλεγχο της ορθότητας των συμπερασμάτων του. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Νικολάου v. Σταύρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 746 από την οποία καθοδηγήθηκε το Πρωτόδικο Δικαστήριο σελ. 751 : "Η μαρτυρία του πραγματογνώμονα εισάγεται υπό την αίρεση της απόδειξης του πραγματικού της υπόβαθρου με τον τρόπο που αποδεικνύεται κάθε άλλο γεγονός." Aντίθετα, ο κ. Γεωργιάδης επισκέφθηκε την επίδικη οικοδομή στις 6/10/
- Διεξήγαγε επί τόπου εξέταση χωρίς όμως να μπορεί να εισέλθει εντός της κατοικίας. Εξήγησε ωστόσο, ότι αυτό δεν επηρέαζε τον υπολογισμό της αξίας καθώς είχε παραστατικότατο αρχιτεκτονικό σχέδιο. Αν τα υλικά τα οποία υπήρχαν εντός της κατοικίας ήταν καλύτερης ποιότητας, τότε θα ανέβαινε ακόμα περισσότερο η αξία. Στηρίχτηκε στις πωλήσεις που πήρε από το Κτηματολόγιο οι οποίες παρατέθηκαν λεπτομερώς στην έκθεσή του. Εξήγησε με σαφήνεια γιατί κατέληξε σε 400 τ.μ. αντί 350, τιμή που αντιστοιχούσε στα συγκριτικά οικόπεδα και διαμερίσματα στην ίδια περιοχή, γιατί όπως εξήγησε, η επίδικη οικοδομή ήταν νεόκτιστη ενώ τα συγκριτικά κτίστηκαν το
- Όσον αφορά το σχήμα του οικοπέδου για το οποίο έγιναν υποβολές ότι δε λήφθηκε υπόψη, παρατήρησε πως δεν θα υπήρχε οποιαδήποτε διαφορά, εφόσον εντός του οικοπέδου, είτε αυτό ήταν τετράγωνο, είτε στενόμακρο, κτίστηκε η ίδια οικοδομή. Η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε. Άλλωστε, σημειώνω την απάντηση του κ. Πίτρου στην υποβολή ότι τα διαμερίσματα κατά το 2000 κυμαίνονταν γύρω στις £500 το τ.μ.: «Το 2000 αφού θυμάμαι ανά τ.μ. εκυμαίνοντο γύρω στις £400 το τ.μ. τα διαμερίσματα απ΄ ότι θυμάμαι και όχι £500.» Αποδέχομαι την εκτίμηση του κ. Γεωργιάδη ως τεκμηριωμένη και λογική. Η αξία της ανώγειου κατοικίας κατά το 2000 που επήλθε η διάσταση ανερχόταν σε £64.800, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αξία του οικοπέδου. Θα προχωρήσω τώρα να αξιολογήσω κατά πόσο ο Αιτητής είχε οποιαδήποτε συνεισφορά στην αύξηση της περιουσίας της Καθ΄ ης η Αίτηση. Η παραδοχή της Ρηγίνας ότι ο Αιτητής προσέφερε μόνο με την προσωπική του εργασία στην κατασκευή των καλουπιών της οικοδομής, αποκαλύπτει ότι ο Αιτητής είχε έστω κάποια ελάχιστη συμβολή. Η συνεισφορά του με τη μορφή προσωπικής εργασίας επιβεβαιώθηκε και από τη μητέρα της Kαθ΄ ης η Αίτηση. Στο μόνο που διαφώνησαν είναι στην αποτίμηση αυτής της συμβολής την οποία θα αξιολογήσω με τη σειρά μου στη συνέχεια. Προχωρώ τώρα στο τρίτο στάδιο, δηλαδή την προέλευση της αύξησης σε συνάρτηση με τη συνεισφορά των διαδίκων. Ποια ήταν η συνεισφορά του Αντώνη Φυλακτού. Προτού προχωρήσω στον καθορισμό του ύψους της συνεισφοράς του Αιτητή, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι κανένας από τους διάδικους δεν ανέφερε με ακρίβεια πόσα ήταν το κόστος της ανέγερσης της συζυγικής κατοικίας. Η μόνη που ανέφερε ότι η κατοικία στοίχισε γύρω στις £40.000 ήταν η μητέρα της Ρηγίνας. Δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση. Το αποδέχομαι ως το κόστος της οικοδομής. Εξάλλου, προκύπτει και από τη μαρτυρία του ίδιου του Αιτητή, ο οποίος όταν ρωτήθηκε πως κτίστηκε η οικοδομή απάντησε, με δάνειο γύρω στις £40.000 που έγινε στο όνομα της Ρηγίνας και της μητέρας της και το πλήρωνε ο ίδιος. Επίσης ήταν η θέση της καθ' ης η αίτηση στην τελική της αγόρευση ότι το σπίτι στοίχισε Λ.Κ.40.
- Ας δούμε παρακάτω τη συνεισφορά του Αντώνη Φυλακτού. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες ζωντανά στο εδώλιο, δεν έχω κανένα δισταγμό να πω ότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να πείσει το Δικαστήριο ότι η συνεισφορά του ανήλθε στα επίπεδα που διατείνεται. Σημειώνω από τη μαρτυρία του ότι όλες οι απαντήσεις του ήταν στο περίπου. Καμιά με ακρίβεια. Παραθέτω ένα απόσπασμα από τη μαρτυρία του: «Ε. Δηλαδή πόση ήταν η συνεισφορά σας σε χρήμα στην ανέγερση της κατοικίας; Α. Γύρω στις £30.000 - £35.000, έξω ο κόπος μου. £7.000 για το καλούπι, κάγκελα κλπ άλλο £15.000» Προσθέτοντας τα πιο πάνω ποσά, αν έπαιρνα τις £30.000 συν £7.000 συν £15.000 θα σήμαινε ότι η συνεισφορά του θα ήταν στις £52.000, ποσό μεγαλύτερο των £40.000 που στοίχισε η οικοδομή. Αν πρόσθετα στις £35.000 θα ανερχόταν στις £57.
- Σημειώνω επίσης τη διαφορετική απάντηση του στο στάδιο της κύριας εξέτασης ότι για τα πογιατίσματα, κάγκελα η αξία των εργασιών του ήταν γύρω στις Λ.Κ. 10.
- Πέραν των πιο πάνω, ο κ. Φυλακτού ισχυρίστηκε ότι έγινε δάνειο ύψους £40.000 στο όνομα της Ρηγίνας και της μητέρας της. Ποιο ήταν αυτό το δάνειο; Καμιά μαρτυρία δεν προσκομίστηκε που να το επιβεβαιώνει. Ανέφερε ότι: κατά το χρόνο έναρξης της διάστασης και/ή προηγουμένως είχε εξοφλήσει όλα τα δάνεια που έγιναν με σκοπό την ανέγερση της οικίας και του οικιακού εξοπλισμού αυτής, με εξαίρεση το δάνειο της Σ.Π.Ε. Αμαργέτης που ανέρχετο περίπου στο ποσό των £25.000 και το οποίο, κατά την πιο πάνω συμφωνία που έγινε μεταξύ των διαδίκων, η Καθ΄ ης η Αίτηση ανέλαβε να τον αποδεσμεύσει από το πιο πάνω δάνειο, πράγμα που έγινε. Ο Αιτητής καμιά μαρτυρία δεν παρουσίασε για να αποδείξει το κατ΄ ισχυρισμό δάνειο των £40.000, αλλά ούτε και ότι ο ίδιος εξόφλησε μέρος του, με αποτέλεσμα να παραμείνουν £25.000 ή 24.000 ποσό που ανέφερε σε άλλο μέρος της μαρτυρίας του. Καμιά απόδειξη που να δείχνει την πληρωμή απ΄ αυτόν δόσεων γύρω στις £600 μηνιαίως για τα διάφορα δάνεια, συμπεριλαμβανομένου και αυτού της ενοικιαγοράς του αυτοκινήτου του. Αντίθετα, η Καθ΄ ης η Αίτηση με επιμέλεια και μεθοδικότητα έκτισε τη δική της εκδοχή, η οποία και πείθει το Δικαστήριο για την αλήθεια της. Τα δάνεια που έγιναν ήταν αυτό της Σ.Π.Ε. Αμαργέτης για το ποσό των £12.000, ενυπόθηκο δάνειο στο όνομα και των δύο διαδίκων, και αυτό των £8.000 δάνειο σε τρεχούμενο λογαριασμό, αυτό στο όνομα και των δύο. Συνήφθησαν ακόμα δύο δάνεια από τη μητέρα της, κα. Ρήγα, διαδοχικά για £1.000 και £3.
- Συγκλίνει η μαρτυρία αυτή με τα όσα κατέθεσε ο Γραμματέας της Συνεργατικής Εταιρείας, κ. Χρυσόστομος Τσαγγαρίδης. Φαίνονται αυτά καθαρά στα Τεκμήρια 2 και
- Διαψεύστηκε ο κ. Αντώνης. Δεν πλήρωνε τακτικά τις δόσεις των δανείων. Ούτε και οι επανειλημμένες υποβολές του δικηγόρου του ότι ο λόγος που δεν εγέρθηκε οποιαδήποτε αγωγή ήταν γιατί ο κ. Αντώνης πλήρωνε με τα λεφτά που έπαιρνε από την εργασία του τα δάνεια της Σ.Π.Ε. Αμαργέτης. Αποδείχτηκε περίτρανα ότι τα ποσά τα οποία δανείστηκαν, με εξαίρεση δυο πληρωμές που αφορούσαν το ενυπόθηκο δάνειο, η μια στις 9.1.1998 για το ποσό των £1.200 και η άλλη στις 12.10.1999, για το ποσό των £240, παρέμειναν σχεδόν ολόκληρα οφειλόμενα και απαιτητά, ώστε η Ρηγίνα να εξαναγκαστεί να συνάψει νέο δάνειο για εξόφληση των παλιών. Αυτό διαφάνηκε τόσο από την έγγραφη όσο και από την προφορική μαρτυρία. Το δάνειο των £8.000 εξοφλήθηκε στις 14/7/
- Με τους τόκους ανήλθε στις Λ.Κ.8025,
- Συνάφθηκε νέο δάνειο για τα ποσά, πλέον έντοκα εφόσον δεν καταβάλλονταν οι δόσεις κανονικά, στις 17.7.2000, δάνειο το οποίο όπως ανέφερε η Ρηγίνα ακόμη πληρώνει. Περίεργη ήταν και η θέση του δικηγόρου του Αιτητή αναφορικά με το σκοπό για τον οποίο χρησιμοποιήθηκαν τα δάνεια, με την υποβολή προς στον κ. Χρυσόστομο Τσαγγαρίδη ότι δε μπορούσε να γνωρίζει αν χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση της οικίας. Ο ίδιος ο Αιτητής στην παράγραφο (η) της απαίτησης του παραδέχεται το δάνειο στη Σ.Π.Ε. Αμαργέτης και το σκοπό για τον οποίο έγινε. Θα επανέλθω στο νέο δάνειο, όσο και στα υπόλοιπα ποσά που χρειάστηκαν για την ανέγερση της οικοδομής κατά την εξέλιξη της απόφασής μου. Ας δούμε όμως τώρα περιληπτικά τα εισοδήματα των διαδίκων. Ο Αιτητής με μεγάλη ευκολία ανέφερε ότι κέρδιζε γύρω στις £1.300 μηνιαίως. £700 από τη δουλειά του στον κ. Στάθη, του οποίου, αν και κουμπάρος του, δεν θυμόταν ούτε το επίθετο, και άλλες £600 από έξτρα δουλειές, κουτσοδούλεια (έκοβε καυσόξυλα κ.λ.π.). Θυμήθηκε επίσης ότι έκαμε μια δουλειά που αφορούσε επέκταση βεράντας. Πήρε γύρω στις £
- Αρνήθηκε την υποβολή ότι παρέμεινε άνεργος για κάποιο διάστημα, επίσης ότι δεν είχε σταθερή δουλειά, ότι κάποτε δούλευε ως καλουψιής, οδηγός, άλλοτε σε πρατήριο βενζίνης. Οι παραπάνω δηλώσεις του αναφορικά με τα εισοδήματά του καταρρίπτονται από την τεκμηριωμένη μαρτυρία της κ. Αηφωτίτη. Ο Αιτητής είχε εισοδήματα από το Ιανουάριο του 1996 μέχρι το Μάρτιο του 1998 κατά μέσο όρο £
- Από δε το Μάρτιο του 1999 μέχρι Φεβράρη του 2000 που τοποθετείται η διάσταση, κατά μέσο όρο £
- Αναλυτικές καταστάσεις για κάθε μήνα παρουσιάστηκαν ως Τεκμήρια 7 και
- Επίσης ως Τεκμήριο 9 οι ασφαλιστέες αποδοχές του κ. Φυλακτού από το 1985 μέχρι και
- Ενδιαφέρουν στην περίπτωσή μας οι αποδοχές του κ. Φυλακτού για τα έτη 1996 όταν αρραβωνιάστηκαν οι διάδικοι ως το Φεβρουάριο 2000 που επήλθε η διάσταση. Συμποσούνται σε £12.730 (υπολόγισα τις αποδοχές από 1/96 - 2/2000). Βέβαια υποβλήθηκε ότι αυτά δεν ήταν τα πραγματικά του εισοδήματα, αλλά ότι δηλώνονταν για σκοπούς καταβολής μειωμένων εισφορών στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Φυσικά επιρρίπτοντας πάντοτε ευθύνη στον εργοδότη του που ας σημειωθεί ήταν και κουμπάρος του , ο οποίος σύμφωνα με τον Αιτητή δήλωνε χαμηλότερα εισοδήματα. Αυτό που ζητείται από το Δικαστήριο είναι ουσιαστικά ν΄ αποδεχθεί τις θέσεις του Αιτητή, ότι παρόλο που τα εισοδήματά του ήταν ψηλότερα, δηλώνονταν χαμηλότερα για σκοπούς καταβολής μειωμένων εισφορών. Ακόμα ότι παρόλο που ο Αιτητής εκτελούσε έξτρα εργασίες, τίποτα δε δήλωνε γι΄ αυτά τα επιπρόσθετα εισοδήματά του, αποκομίζοντας ολόκληρο το όφελος και μάλιστα ενός έξτρα εισοδήματος της έκτασης των Λ.Κ. 600 μηνιαίως, δηλαδή ενός αρκετά σεβαστού ποσού της έκτασης περίπου του μισθού που ελάμβανε για την κύρια απασχόληση του , χωρίς γι' αυτό να καταβάλλεται φόρος εισοδήματος. Στην υπόθεση Ορφανίδη v. Ορφανίδη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1889 επικροτήθηκε η θέση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η εφεσείουσα εμποδιζόταν από του να ισχυρίζεται κατά την εκδίκαση της υπόθεσης ότι κέρδιζε μεγαλύτερα ποσά από αυτά που δήλωνε για σκοπούς καταβολής φόρου εισοδήματος . Λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Το Πρωτόδικο Δικαστήριο υπέδειξε ότι η εφεσείουσα «εμποδίζεται από του να ισχυρίζεται αντίθετα με τη φορολογική δήλωσή της». Αυτό που εννοούσε το Πρωτόδικο Δικαστήριο είναι ότι η εφεσείουσα «εμποδίζεται» λόγω της προηγούμενης συμπεριφοράς της με την οποία είχε από τη μια αποκομίσει όφελος και από την άλλη είχε καταδολιεύσει τις δημόσιες προσόδους. Αυτό λοιπόν που προκύπτει για εξέταση είναι κατά πόσο πρόσωπο το οποίο, με σκοπό την αποκόμιση ιδίου οφέλους, υποβάλλει ψευδή φορολογική δήλωση με αποτέλεσμα την καταδολίευση των δημοσίων προσόδων μπορεί σε μεταγενέστερη δικαστική διαδικασία να προβάλει ισχυρισμούς αντίθετους προς τη φορολογική του δήλωση με σκοπό - πάλι - την αποκόμιση οφέλους. Η απάντηση είναι σαφώς αρνητική. Το επίδικο θέμα σχετίζεται με θέμα δημόσιας πολιτικής και δημοσίου συμφέροντος. Πρόκειται για παραδοχή καταδολίευσης των δημοσίων προσόδων. Αποτελεί νομίζουμε θέμα ύψιστης δημόσιας πολιτικής όπως όλοι οι πολίτες συμμορφώνονται πλήρως με τις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Καταδολίευση των δημόσιων προσόδων όχι μόνο αντιστρατεύεται τη δημόσια πολιτική αλλά είναι αντίθετη προς το δημόσιο συμφέρον. Τα δικαστήρια έχουν καθήκον να διασφαλίσουν την δημόσια πολιτική. Η χρησιμοποίηση της επίδικης μαρτυρίας θα ισοδυναμούσε με χορήγηση ασυλίας στην παρανομία, πορεία που αντιστρατεύεται τη διασφάλιση του Κράτους Δικαίου. Θα ισοδυναμούσε, επίσης, με ενθάρρυνση της κατοδολίευσης των δημοσίων προσόδων και θα επέτρεπε στους παρανομούντες να επωφεληθούν από την παρανομία τους. Κρίνουμε επομένως ότι ορθά το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έχει ενεργήσει επί της επίδικης μαρτυρίας..¨ Ούτε και μπορεί ο Αιτητής να νομιμοποιηθεί κάτω από την ομπρέλα του εργοδότη, λέγοντας ότι είναι αυτός ο οποίος φταίει. Με την ανοχή του για μακρό χρονικό διάστημα της δήλωσης από αυτόν χαμηλότερων απολαβών, αν αυτό ίσχυε, συνέργησε και ο ίδιος στην παρανομία. Τα μέρη ήταν εξίσου εμπλεκόμενα στην παρανομία. Και ο Αιτητής εβρίσκετο in "Pari Delicto" Ας δούμε λοιπόν τους ισχυρισμούς της Ρηγίνας για τα λεφτά που χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση της οικοδομής και τον εξοπλισμό. Έχω καταρχήν αναφέρει ότι αποδέχομαι ότι το ενυπόθηκο δάνειο και το δάνειο στον τρεχούμενο λογαριασμό χρησιμοποιήθηκαν γι΄ αυτό το σκοπό. Αρκετά πειστική ήταν και η θέση της μητέρας της, η οποία ενισχύθηκε και με την επιβεβαίωση του Γραμματέα του Συνεργατικού για την από μέρους της εξασφάλιση δανείων ύψους £4.
- Ο χρόνος εξασφάλισης αυτών συμπίπτει απόλυτα με την ανέγερση της οικοδομής και με όλες τις υπόλοιπες πληρωμές που έγιναν προς το σκοπό αυτό. Πιστεύω τη Ρηγίνα, ότι βοηθήθηκε και από την αδελφή της. Η μαρτυρία του κ. Τσαγγαρίδη επιβεβαιώνει τη θέση της. Mε το νέο δάνειο που επακολούθησε φαίνεται να εξοφλήθηκε και κάποιο δάνειο της αδελφής της. Απόλυτα πειστική ήταν και η θέση της αναφορικά με τη χρησιμοποίηση των υπόλοιπων λογαριασμών της. Το λογαριασμό του γραμμάτιου για το ποσό των £1.140 το οποίο εξοφλήθηκε στις 31.3.1997, περίοδο και πάλι κατά την οποία ανεγείρετο η επίδικη οικοδομή. Επίσης το λογαριασμό με αρ. 063-08-113334 για το ποσό των £2.011,96 που σύμφωνα με τα τεκμηριωμένα στοιχεία του κ. Πέτρου Δημητρίου υπαλλήλου της Λαϊκής Τράπεζας μεταφέρθηκε στις 4.9.96 αφού έκλεισε ο λογαριασμός στο όνομα του κ. Αντώνη Φυλακτού. Σκοπός δε της μεταφοράς ήταν η οικοδόμηση κατοικίας. Όπως εξήγησε ο μάρτυρας, έγινε η μεταφορά βάσει οδηγιών που είχε από τη μητέρα της, η οποία ενεργούσε ως κηδεμόνας της γιατί η Ρηγίνα ήταν ανήλικη. Η μητέρα της ενεργούσε δυνάμει δικαστικού διατάγματος το οποίο της επέτρεπε «ν΄ αποσύρει από τη Λαϊκή Τράπεζα, υποκατάστημα Πάφου, το ποσό των £1.879,77 πλέον τόκους που είναι κατατεθειμένο στο όνομα της ανήλικης Ρηγίνας Ρήγα, από την Πάφο, σε λογαριασμό με αρ. 063-09-069223 και όπως αυτό χρησιμοποιηθεί για την ανοικοδόμηση οικίας εντός του τεμαχίου .' Ο παραπάνω μάρτυρας ουσιαστικά δεν αντεξετάστηκε. Απλά ρωτήθηκε αν ήταν σε θέση να πει τι απέγιναν τα λεφτά. Όμως αδιαμφισβήτητη ήταν η μαρτυρία και της κας Μαρούλας Γερμανού, επίσης υπαλλήλου της Λαϊκής Τράπεζας, η οποία επιβεβαίωσε τα όσα με τόση λεπτομέρεια ανέφερε η Ρηγίνα και η μητέρα της. Τη σύνταξη πληρεξουσίου (του οποίου την ύπαρξη αρνήθηκε ο Αιτητής) από τη Ρηγίνα προς το σύζυγό της, ημερομηνίας 8.9.98 ( Τεκμήριο 26), με το οποίο διόριζε και αποκαθιστούσε σαν πληρεξούσιο αντιπρόσωπο για να μπορεί να χειρίζεται και/ή λειτουργεί και/ή κλείνει χωρίς κανένα περιορισμό το λογαριασμό της. Διατηρούσε δυο λογαριασμούς στη Λαική Τράπεζα. Ένα κοινό, το λογαριασμό γάμου όπου έβαλαν το προϊόν του γάμου τους, με αρ. 13331006643 και ένα λογαριασμό με αρ. 078-08-010-506 στο οποίο κατατίθεντο τα εμβάσματα από τους μισθούς της. Στο λογαριασμό του γάμου από τα Τεκμήρια 22 (α) έως (δ), τα οποία παρουσίασε η κ. Γερμανού, φαίνεται ότι έγινε κατάθεση στις 24.8.98 ποσού £10.110 και τους δόθηκαν και £70 ως δώρο γάμου από τη Λαϊκή Τράπεζα. Από τον εν λόγω λογαριασμό φαίνεται ότι εγίνοντο αναλήψεις, με μεγαλύτερη μια ανάληψη για ποσό £4.
- Γι΄ αυτή τη μεγάλη ανάληψη η κ. Γερμανού δεν ήταν σε θέση να πει ποιος την είχε κάμει. Ο λογαριασμός έκλεισε στις 12.4.
- Είχε υπόλοιπο κατά το κλείσιμο μόνο £4,
- Στις 24.8.98, όπως ανέφερε η κ. Γερμανού όπως φαίνεται στα τεκμήρια 22(α) ως 22(δ), οι διάδικοι αγόρασαν συνάλλαγμα ύψους £996,
- Επίσης έγινε ανάληψη την ίδια μέρα για το ποσό των Λ.Κ.
- Πέραν μιας κατάθεσης ύψους £1.001,61 που έγινε στις 20.5.99 και των σχετικών τόκων, δεν υπήρξε καμιά άλλη πίστωση στο λογαριασμό. Σύμφωνα πάντοτε με τα όσα στοιχεία παρουσίασε η κ. Γερμανού, δινόταν σχετική προειδοποίηση προς την Τράπεζα για την πρόθεση απόσυρσης οποιουδήποτε ποσού. Σύμφωνα με αυτές [τεκμ. 23(α) ως 23(θ)], φαίνεται πως την κίνηση του λογαριασμού έκανε ο κ. Φυλακτού. Όλες οι αναλήψεις γίνονταν από αυτόν. Καμιά από τη Ρηγίνα. Η τελευταία ανάληψη έγινε στις 24/1/
- Παρέμεινε υπόλοιπο Λ.Κ. 4,
- Η Καθ΄ ης η Αίτηση αναφέρει στα δικόγραφά της αλλά και προφορική της μαρτυρία ότι εκτός από αυτά που ξοδεύτηκαν για το ταξίδι του μέλιτος τα υπόλοιπα τα χρησιμοποίησε ο Αιτητής για δικούς του σκοπούς. Με αυτά απέκτησε ο ίδιος περιουσία. Θα εξετάσω το σχετικό ισχυρισμό κατά το στάδιο εξέτασης της ανταπαίτησης. Παρά τα πιο πάνω, ο δικηγόρος του Αιτητή υπέβαλε στον Αιτητή κατά το στάδιο της κύριας εξέτασής του, ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ένα ποσό το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την ανέγερση της οικοδομής προήλθε από δώρα γάμου και αν αυτό ίσχυε. Ο Αιτητής απάντησε ότι ίσχυε κάτι τέτοιο και το ποσό ανερχόταν σε £9.
- Έχω με βάση τα πιο πάνω καταλήξει στα εξής ευρήματα: Από τα λεφτά του γάμου ένα ποσό των £1.796 έχει χρησιμοποιηθεί για το ταξίδι του μέλιτος (£996 + £800). Παρέμεινε το ποσό των £8.384 το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την ανέγερση της οικοδομής και την αγορά εξοπλισμού. Δέχομαι τη θέση του Αιτητή ότι χρησιμοποιήθηκαν για το σκοπό αυτό. Η όλη συμπεριφορά του αλλά και η ανοχή της καθ' ης η αίτηση να προβαίνει ελεύθερα σε αναλήψεις και να διενεργεί όλες τις πληρωμές οδηγεί σε ένα μόνο συμπέρασμα ότι και τα λεφττά του γάμου χρησιμοποιήθηκαν γι' αυτό το σκοπό. Ο ισχυρισμός της Ρηγίνας ότι χρησιμοποιήθηκαν για δικό του όφελος δεν έχει αποδειχθεί. Όμως υπήρχε και ο λογαριασμός ταμιευτηρίου 078-08010500 στον οποίο κατατίθεντο οι μισθοί της Ρηγίνας και το πληρεξούσιο προς τον κ. Αντώνη Φυλακτού. Επαληθεύτηκε η εκδοχή της Ρηγίνας για το ύψος των μισθών της από τις καταστάσεις - Τεκμήρια (α) έως (δ). Από 29.7.1997 έως 6.3.2000 φαίνεται να είχε αποδοχές £16.517,
- Σύμφωνα με την κατάσταση επίσης φαίνονται αναλήψεις. Πέραν όμως μιας ανάληψης, της οποίας αποδεδειγμένα απέσυρε το ποσό ο κ. Φυλακτού, η κ. Γερμανού δε μπορούσε να βεβαιώσει από ποιον έγιναν οι υπόλοιπες. Στις 31/3/2000 ο λογαριασμός παρουσίαζε υπόλοιπο Λ.Κ. 4,
- Είναι φανερό, ότι συγκρίνοντας τις εκδοχές των δύο μερών, η εκδοχή της Καθ΄ ης η Αίτηση στο μεγαλύτερο μέρος της είναι πιο πειστική. Πιστεύω τη Ρηγίνα ότι και οι μισθοί της χρησιμοποιούνταν για σκοπούς ανέγερσης της οικοδομής και ότι ο Αιτητής χρησιμοποιώντας το δικαίωμα να προβαίνει σε αναλήψεις δυνάμει του πληρεξουσίου απέσυρε λεφτά προς το σκοπό αυτό. Ακούγοντας και βλέποντας τόσο την Καθ΄ ης η Αίτηση όσο και τη μητέρα της, Ελένη Ρήγα, αλλά και τους μάρτυρες που βεβαίωσαν τεκμηριωμένα τα διάφορα δάνεια, αλλά και λογαριασμούς που είχαν οι διάδικοι, δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι η εκδοχή της Καθ΄ ης η Αίτηση είναι η αληθινή. Ο Αιτητής δεν είχε ουσιαστική συμβολή. Είπε πολλές αναλήθειες, τόσο όσο αφορά τα εισοδήματά του, την εργασία του (αρνήθηκε ότι εργαζόταν στις βενζίνες) και ότι παρέμεινε για ένα διάστημα άνεργος . Αυτό όμως αποδείχθηκε από τη μάρτυρα των Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Σημειώνω πως ούτε και γνώριζε ότι στο ενυπόθηκο δάνειο συμπλεκόταν ως πρωτοφειλέτης και όχι εγγυητής. Πως μπορεί να γίνει πιστευτός ότι ο ίδιος κατέβαλλε μάλιστα ανελλειπώς τις δόσεις του δανείου όταν δεν γνώριζε ούτε υπό ποία ιδιότητα ήταν εμπλεκόμενος σ'αυτό. Δάνειο ύψους £40.000 όπως ο ίδιος υποστήριξε δεν υπήρξε ποτέ. Ο ίδιος ο οποίος το επικαλείτο, δεν παρουσίασε κανένα στοιχείο προς τέτοια κατεύθυνση. Αξιοσημείωτο είναι ότι παρά τα ψηλά εισοδήματα που επικαλείτο, ο ίδιος δεν παρουσίασε οποιοδήποτε δικό του λογαριασμό. Ούτε και πείθει η εκδοχή του ότι ο ίδιος πλήρωνε τα δάνεια, τις δόσεις, επιβαρύνετο με τα έξοδα του σπιτιού και ότι η σύζυγός του σκορπούσε τα λεφτά για δικό της όφελος. Ακόμα δημιουργείται εύλογα το ερώτημα πώς με τα παραπάνω εισοδήματα που κέρδισε σε όλη τη διάρκεια του αρραβώνα και του έγγαμου βίου κατάφερε να ξοφλήσει το δάνειο στη Σ.Π.Ε. Αμαργέτης ώστε να παραμείνει το ποσό των £25.000 να οφείλεται από τη Ρηγίνα (αν δεχόμασταν την εκδοχή ότι συνάφθηκε δάνειο £40.000 το οποίο ξοφλούσε ο ίδιος), £6.000 ποσό που κατά τον ίδιο όφειλε δυνάμει σύμβασης ενοικιαγοράς για το αυτοκίνητό του, να πληρώνει εξ ολοκλήρου τα έξοδα διατροφής των διαδίκων (που όπως μας ανάφερε χρειάζονταν £300 - £400), αλλά να πληρώσει και £5.000 για τα έπιπλα και άλλες £25.000 για τα υλικά του σπιτιού. Η εκδοχή του φαίνεται να είναι πέρα για πέρα αναληθής. Ας σημειωθεί ότι για τον οικιακό εξοπλισμό ανέφερε άλλο ποσό στη μαρτυρία του, το ποσό των £6.
- Αντίθετα, η Καθ΄ ης η Αίτηση ήταν ειλικρινής και σταθερή στις απαντήσεις της. Δεν κλονίστηκε σε οποιοδήποτε σημείο η αξιοπιστία της. Είπε την αλήθεια με κάθε λεπτομέρεια , ακριβώς γιατί αυτή ήταν που ενεπλάκη ουσιαστικά με την καταβολή των χρηματικών ποσών στην ανέγερση της οικοδομής . Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η οικοδομή ανεγέρθηκε με δάνεια της Ρηγίνας και βοήθεια της οικογένειας της. Πιστεύω ακόμα την Καθ΄ ης η Αίτηση και τη μητέρα της, ότι ο λόγος που εκδίδονταν στο όνομα του Αιτητή οι αποδείξεις ήταν γιατί ένοιωθαν ντροπή, ο ίδιος να παραγγέλλει και να διατάζει και να τρέχουν οι γυναίκες να πληρώσουν. Η απλοϊκή και ανεπιτήδευτη συμπεριφορά της μητέρας αλλά και της Ρηγίνας με έπεισαν ως προς την ειλικρίνεια των ενεργειών τους. Η Καθ΄ ης η Αίτηση απέσεισε το βάρος απόδειξης που είχε στους ώμους της, ότι παρά το γεγονός ότι οι αποδείξεις εκδίδονταν στο όνομα του συζύγου της, εντούτοις γίνονταν με λεφτά δικά της. Δέχομαι όμως ότι είχε και ο Αιτητής κάποια μικρή συμβολή με την κατασκευή των καλουπιών της οικοδομής. Δεν δέχομαι όμως τη γενική, αόριστη, και ατεκμηρίωτη εκτίμηση του κόστους των εργασιών του στις £7.
- Η βάση την οποία και πάλι χρησιμοποίησε ήταν όχι μόνο αστήρικτη, αλλά και επιπόλαια. Ανέφερε ότι χρεώνει £5 το τ.μ. και το fairface προς £7 το τ.μ. Υπολόγισε αυτές τις τιμές για το σπίτι που ήταν εκτάσεως 240 - 250 τ.μ. Ο ίδιος αντικρούεται από την υπόλοιπη μαρτυρία, αλλά και τη μαρτυρία του δικού του εκτιμητή που υπέδειξε ότι το σπίτι ήταν εκτάσεως 162 τ.μ. Αν υπολογίσουμε 162 x £5 = £
- Επίσης 162 x £7 = £1.137, σύνολο £1.
- Δεν υπήρξε ικανοποιητική εξήγηση για την κατάληξή του στο ποσό των £7.
- Απόλυτα τεκμηριωμένη ήταν η εκτίμηση της αξίας της εργασίας από το μάρτυρα υπεράσπισης 7, κ. Σταύρου Φιλίππου, με αρκετή πείρα στην κατασκευή καλουπιών από το 1989 - 1997, ο οποίος βάσει παραστατικού σχεδίου εξήγησε με κάθε λεπτομέρεια πως κατέληξε στο ποσό των £2.
- Ήταν επίσης ο άνθρωπος ο οποίος έκαμε τα καλούπια της υφιστάμενης οικοδομής. Ανέλυσε τα κόστα για την κατασκευή των 18 κολώνων και δοκών με κάθε λεπτομέρεια. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως ορθή και αληθινή. Τελικά συμπεράσματα και καταλήξεις Οι διάδικοι αρραβωνιάστηκαν το
- Συμβίωναν με προοπτική το γάμο. Η έγγαμη σχέση κατέρρευσε το Φεβρουάριο του
- Κατά το χρόνο τέλεσης του αρραβώνα ο Αιτητής είχε ένα χωράφι στο χωριό Αρχιμανδρίτα. Η Καθ΄ ης η Αίτηση διέθετε το ½ εξ αδιαιρέτου επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 30705, Φ/Σχ. 51/3, τεμάχιο 480, στην ενορία Αγίου Θεοδώρου στην Πάφο, κληρονομικό από τον πατέρα της, ο οποίος έχει αποβιώσει. Κατά τη διάρκεια του αρραβώνα άρχισε να ανεγείρεται η συζυγική κατοικία, αντικείμενο της παρούσας αγωγής. Ολοκληρώθηκε πριν την τέλεση του γάμου. Το κόστος κατασκευής ανήλθε στις £40.
- Για την ανέγερση της οικοδομής και τον οικιακό εξοπλισμό χρησιμοποιήθηκαν λεφτά από δάνεια που συνήψαν οι διάδικοι και πληρώνει μέχρι σήμερα η Καθ΄ ης. Λεφτά που πήρε από την οικογένεια. Από τη μητέρα της και την αδελφή της, τον παππού Λ.Κ. 6000 και τη γιαγιά της Λ.Κ.
- Λεφτά που προήλθαν από δώρα γάμου. Το υπόλοιπο, μετά από την αφαίρεση των εξόδων του γαμήλιου ταξιδιού, ανερχόταν στο ποσό των Λ.Κ.8.
- Η συνεισφορά του στο μέρος που του αναλογεί στα λεφτά που χρησιμοποιήθηκαν από τα δώρα του γάμου στην ανέγερση της οικοδομής είναι το ½ του παραπάνω ποσού, δηλαδή Λ.Κ. 4.
- . Λεφτά που προήλθαν από λογαριασμούς που διέθετε η Καθ΄ ης η Αίτηση. Λογαριασμό προθεσμίας και χρήματα γραμματίου της Καθ΄ ης, τα οποία μεταφέρθηκαν στο λογαριασμό του Αιτητή και επιτράπηκε η ανάληψή τους όταν η Καθ΄ ης ήταν ανήλικη, για σκοπούς οικοδόμησης κατοικίας. Λεφτά από τους μισθούς της Καθ΄ ης η Αίτηση. Το ενυπόθηκο δάνειο, το δάνειο στον τρεχούμενο λογαριασμό πλέον τους σχετικούς τόκους, ανέλαβε να αποπληρώσει εξ ολοκλήρου η Καθ΄ ης η Αίτηση. Ο Αιτητής αποδεσμεύτηκε από κάθε υποχρέωση στα πιο πάνω δάνεια. Η συνεισφορά του Αιτητή, στην πληρωμή των δανείων που έγιναν για την ανέγερση της οικίας εξαντλείται στην πληρωμή δύο μόνο δόσεων, δηλαδή ποσού £1.200 που κατέβαλε στις 9.11.1998 και ποσού £240 που κατέβαλε στις 12.10.
- Κατά τη διάσταση η οικοδομή και ο εξοπλισμός ήταν εξοφλημένα. Παρέμεναν οφειλόμενα και απαιτητά τα δάνεια που έγιναν για την ανέγερση της οικοδομής. Ο Αιτητής εργαζόταν καθόλη τη συμβίωση ως καλουψιής και υπάλληλος σε εταιρεία πλυσίματος αυτοκινήτων. Παρέμεινε άνεργος από τον Απρίλιο του 1998 μέχρι το Φεβρουάριο του
- Γι' αυτή την περίοδο δεν είχε οποιαδήποτε εισοδήματα. Τα αδιαμφισβήτητα εισοδήματά του καθόλη τη διάρκεια της συμβίωσης ανήλθαν σε £12.
- Η αξία της προσωπικής του εργασίας για την κατασκευή των καλουπιών του σπιτιού ανέρχεται σε Λ.Κ. 2.
- Η αξία της κατοικίας κατά το χρόνο της διάστασης ανερχόταν στις £64.
- Ο οικιακός εξοπλισμός αγοράστηκε για το ποσό των £5.
- Για τον οικιακό εξοπλισμό χρησιμοποιήθηκαν και τα χρήματα της γιαγιάς . Δεν προσκομίστηκε όμως καμιά μαρτυρία για την αξία του οικιακού εξοπλισμού κατά το χρόνο της διάστασης αλλά ούτε για το τι περιλάμβανε ο οικιακός εξοπλισμός πέραν μιας γενικής αναφοράς της μητέρας της Ρηγίνας . Δεν μπορώ συνεπώς να καταλήξω σε ευρήματα επί της αξίας τους και συνακόλουθα για την οποιαδήποτε έκταση της συνεισφοράς . Η επαύξηση στην περιουσία της Καθ΄ ης η Αίτηση αφού αφαιρεθούν καταρχήν τα χρέη ανέρχεται στις £39.800 [βλ. Ορφανίδης v. Ορφανίδης
(1998)Α.Α.Δ. 179]: "Η αύξηση η οποία υπόκειται σε διανομή, δεν είναι η αξία των περιουσιακών στοιχείων του συζύγου, αλλά η καθαρή αξία της περιουσίας η οποία ανευρίσκεται μετά το συνυπολογισμό των περιουσιακών στοιχείων αφενός, και των χρηματικών υποχρεώσεων αφετέρου." Ακόμα στην ίδια απόφαση επικρίθηκε η πρωτόδικη κρίση να θεωρήσει ως αύξηση υποκείμενη σε μερισμό το σύνολο της αξίας της κατοικίας . Λέχθηκε πως το πρωτόδικο Δικαστήριο « παραγνώρισε ότι μεγάλο μέρος της «αύξησης» προήλθε από δωρεές προς τον εφεσείοντα από τον πατέρα του .» Βάσει της νομοθεσίας μας, δεν υπολογίζεται στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων, οτιδήποτε αποκτήθηκε από δωρεά κ.λ.π.. Συνεπώς, από την αξία της περιουσίας έχω υποχρέωση να αφαιρέσω εκτός από τις χρηματικές υποχρεώσεις και οτιδήποτε προήλθε από δωρεές. Έχω κάμει αποδεκτό ότι στην ανέγερση της οικοδομής συνεισέφερε και η μητέρα της με δάνειο Λ.Κ.4000 και ο παππούς της με το ποσό των Λ.Κ.
- Επομένως από την αύξηση θα αφαιρεθούν τα εν λόγω ποσά. Επομένως η επαύξηση της περιουσίας μετά το συνυπολογισμό των περιουσιακών στοιχείων και των χρηματικών υποχρεώσεων αλλά και της αφαίρεσης των ποσών που προήλθαν από δωρεές ανέρχεται στο ποσό των Λ.Κ.29.
- Δεν έχω υπολογίσει τις Λ.Κ. 3000 της αδελφής της γιατί η ίδια η Ρηγίνα ανέλαβε να τις εξοφλήσει με το νέο δάνειο. Τα γεγονότα ως εξετέθησαν από τους μάρτυρες της Καθ΄ ης αποδεικνύουν ότι η εκδοχή της είναι και η αληθινή. Οι πράξεις τόσο της ίδιας, παραχώρηση πληρεξουσίου προς τον Αιτητή για να μπορεί να διαχειρίζεται τους λογαριασμούς της, όσο και της μητέρας της η οποία έδωσε εντολή όπως τα λεφτά του γραμματίου της Ρηγίνας να μεταφερθούν στο λογαριασμό του Αιτητή, οι αναλήψεις που κατά κανόνα γίνονταν από τον Αιτητή, συνάδουν απόλυτα με τη θέση της Ρηγίνας, ότι αν και οι αποδείξεις εκδίδοντο στο όνομα του Αιτητή, τα χρήματα προέρχονταν από λογαριασμούς της ίδιας ή ήταν χρήματα της οικογένειας. Στα δάνεια που έγιναν προς το σκοπό αυτό, η συμμετοχή του ήταν, όπως φάνηκε, μηδαμινή. Το βάρος απόδειξης της έλλειψης ή της μειωμένης συμβολής εκ μέρους του Αιτητή, δηλαδή κάτω του τεκμηρίου του 1/3 πέτυχε η Καθ΄ ης η Αίτηση να το αποσείσει. Ο Αιτητής δε μπορεί να ωφεληθεί του τεκμηρίου του 1/
- Η συμβολή του Αιτητή ανέρχεται στο ποσό των £7.
- ( £4.192+ £2175+ £1200+£240) Θα τολμούσα να πω ότι ο Αιτητής είχε έμμεση συμβολή στην ανέγερση της οικοδομής , σε κάποιο βαθμό με την ανάληψη της ευθύνης για τη διενέργεια των πληρωμών και την παρακολούθηση της διεκπεραίωση των εργασιών. Φαίνεται από τη μαρτυρία της ιδίας αλλά και της μητέρας της ότι του είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη αλλά και ελευθερία να χειρίζεται όλα όσα αφορούσαν την ανέγερση του σπιτιού. Άλλωστε αυτό που προέκυψε, ήταν ότι όταν επήλθε διάσταση όλοι οι εργολάβοι αλλά και τα υλικά ήταν εξοφλημένα . Όμως δεν είναι δυνατόν αυτή έστω η προσφορά να αποτιμηθεί χρηματικά . Το θέμα που έπεται είναι το αποτέλεσμα της συμφωνίας του Αιτητή με τη μητέρα της Καθ΄ ης η Αίτηση και πως επηρεάζει την παρούσα απαίτηση. Η συμφωνία με τη μητέρα της Ρηγίνας Παρά τη θέση που προέβαλε στα δικόγραφά του ο Αιτητής ότι για τη συνομολόγηση συμφωνίας για καταβολή του ποσού των £12.000 είχε συμμετοχή και η Ρηγίνα, γεγονός που θα αφαιρούσε από το Δικαστήριο τούτο τη δικαιοδοσία εκδίκασης αυτής της διαφοράς (βλ. Σοφία Κοζάκη v. Κοζάκη
(2002)1 Α.Α.Δ. 1710, ο Αιτητής φαίνεται να εγκατέλειψε τη θέση του αυτή. Παραδέχτηκε πως αυτή η συμφωνία έγινε με τη μητέρα της συζύγου του. Ότι αυτή συμμορφώθηκε μερικώς δίνοντας του £6.000, με αποτέλεσμα να παραμείνει το ποσό των £6.000 να οφείλεται. Ας σημειωθεί ότι παρά τη διεκδίκηση μεριδίου επί του ακινήτου ή ποσού £16.400 ως συνεισφορά στην αύξηση της περιουσίας, ο συνήγορος του Αιτητή περιόρισε την αξίωσή του κατά τις τελικές αγορεύσεις στο ποσό των £6.
- Τη συμφωνία παραδέχτηκε και η μητέρα της Ρηγίνας. Υπαναχώρησε όμως, αφού θύμωσε μαζί του, όταν έμαθε από τη θυγατέρα της για την ύπαρξη πληρεξουσίου, αλλά και ότι ο γαμπρός της εκμεταλλεύτηκε την κόρη της και ξόδεψε όλα τα λεφτά της, χωρίς η ίδια να τα δει μπροστά της. Δεν είναι όμως θέμα που μπορεί να απασχολήσει το Δικαστήριο τούτο, αν υπήρξε αθέτηση οποιασδήποτε συμφωνίας από τη μητέρα της Καθ΄ ης η Αίτηση. Είναι όμως εύρημα του Δικαστηρίου, ότι στη συμφωνία δεν είχε ανάμιξη η Ρηγίνα. Επίσης ότι βάσει και της δικής του παραδοχής ο Αιτητής πληρώθηκε το πόσο των Λ.Κ.6000 έναντι της συνεισφοράς του. Συνεπώς δικαιούται πέραν του ποσού που εισέπραξε από τη μητέρα της Καθ' ης η Αίτηση έναντι της συνεισφοράς του, το ποσό των Λ.Κ. 1.
- Συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση για το ποσό των Λ.Κ. 1.807 πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα εναντίον της καθ' ης η αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα που εμπίπτει το επιδικασθέν ποσό. Η Ανταπαίτηση Η Καθ΄ ης η Αίτηση με την ανταπαίτησή της αξιεί συνεισφορά στα αποκτήματα του Αιτητή κατά τη διάρκεια του γάμου. Σύμφωνα με αυτή, ο Αιτητής με χρήματα που πήρε από το γάμο τους, χρήματα που πήρε από την εργασία της και τα οποία του επέτρεπε ν΄ αποσύρει από τους προσωπικούς της λογαριασμούς, αγόρασε αυτοκίνητο το οποίο πώλησε και καρπώθηκε την αξία του, απέκτησε επίσης μηχανή μπετόν, δίσκο κοψίματος σιδέρων και άλλα εργαλεία σχετικά με την εργασία του, μετοχές της εταιρείας C.L.R., έκανε διάτρηση σε χωράφι στο χωριό Αρχιμανδρίτα την οποία θωράκισε και προέβη σε περίφραξη του εν λόγω χωραφιού. Απέκτησε και/ή καρπώθηκε περιουσία πέραν των £20.000, το ήμισυ της οποίας και ανταπαιτεί. Στη μαρτυρία της ανέφερε με πολλή γενικότητα ότι τα λεφτά του γάμου, αυτά που περίσσεψαν μετά την αφαίρεση του ποσού που χρησιμοποιήθηκε για το γαμήλιο ταξίδι, τα πήρε ο Αιτητής για μηχανήματα. Αγόρασε εργαλεία για τη δουλειά του, κόπτες, ηλεκτροκολλητές, μηχανή για μπετόν, ένα αυτοκίνητο Subaru. Όταν η Ρηγίνα ερωτήθηκε για την αξία του αυτοκινήτου απάντησε «γύρω στις £1.500». Επίσης, αφού ρωτήθηκε αν απόκτησε άλλα περιουσιακά στοιχεία, απάντησε «είχε αγοράσει μετοχές της C.L.R., δεν ξέρω την αξία τους, το αυτοκίνητο το οποίο μετά που χωρίσαμε το πούλησε». Κατά την αντεξέταση, αναφορικά με το αυτοκίνητο επέμεινε ότι πληρώθηκε από δικά της λεφτά. Όπως το περίγραψε ήταν ένα Subaru, περίπου £1.200 - £1.500, δεν ήξερε ακριβώς. Αναφορικά με τη διάτρηση στην Αρχιμανδρίτα αυτή στοίχισε περίπου £2.500 - £3.000, τα εργαλεία και εξαρτήματα για τη δουλειά του γύρω στις £10.
- Πήρε διάφορα εργαλεία. Γενική ήταν και η μαρτυρία της κ. Ρήγα μητέρας της, αναφορικά με την περιουσία που απέκτησε ο Αιτητής. Όπως ανέφερε απέκτησε ένα Subaru μεταχειρισμένο γύρω στις £1.300, μετοχές, έκαμε διάτρηση στο χωράφι του γύρω στις £3.
- Εττέλιασε με σχάρα, στοίχισε γύρω στις £
- Έφερε σπαστήρα και καθάρισε το χωράφι από πέτρες. Στοίχισε γύρω στις £
- Αγόρασε κουγκριομηχανή γύρω στις £1.000 και πολλά άλλα μικρά-μικρά μηχανήματα. Αυτά θυμόταν η μητέρα. Ο Αιτητής ανέφερε ότι αγόρασε αυτοκίνητο με ενοικιαγορά. Το ποσό ανερχόταν στις £6.
- Ο ίδιος το εξόφλησε. Παραδέχτηκε την απόκτηση ορισμένων περιουσιακών στοιχείων, επέμεινε όμως ότι αποκτήθηκαν με δικά του χρήματα. Είναι προφανές ότι στη βάση της παραπάνω μαρτυρίας το Δικαστήριο δε μπορεί να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα αναφορικά με την ανταπαίτηση. Όλες οι αναφορές στα ποσά που ξοδεύτηκαν γίνονταν κατά προσέγγιση. Η μαρτυρία δε διαφωτίζει καθόλου για την έκταση της συνεισφοράς της Καθ΄ ης η Αίτηση στα αποκτήματα του Αιτητή στα συγκεκριμένα ποσά που χρησιμοποιήθηκαν, ούτε και εξειδικεύονται λεπτομερειακά τα αποκτήματα. Δεν απέδειξε με θετικό τρόπο το ύψος της συνεισφοράς της. Όμως ελλείπει και ένα σημαντικό στοιχείο, αυτό της αξίας των περιουσιακών στοιχείων κατά την ημερομηνία της διάστασης, η οποία παρέμεινε άγνωστη. Στην απουσία του στοιχείου αυτού, δε μπορώ να εξάξω αυθαίρετα ευρήματα ούτε για την επαύξηση της περιουσίας του, αλλά ούτε και για οποιαδήποτε συμβολή της Καθ΄ ης η Αίτηση. Καταλήγω συνεπώς, στην απόρριψη της Ανταπαίτησης. Ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία δεν επιδικάζω οποιαδήποτε έξοδα. (Υπ.) ................. Κ. Χ" Aθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./ΓΑΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο