← Κύπρος

Παναγιώτας Χρυσάνθου ν. Πέτρου Ιωάννου Πέτρου, Αρ. Αίτησης: 1/08, 27 Νοεμβρίου, 2008

Obsah (6)§5§ 6§7§2§8§9

Παναγιώτας Χρυσάνθου ν. Πέτρου Ιωάννου Πέτρου, Αρ. Αίτησης: 1/08, 27 Νοεμβρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλ

§5

των γεγονότων της αίτησης τον κατηγορεί για αδιάφορη, βίαιη, ασύγνωση και ανεύθυνη συμπεριφορά που κατέστησαν τη συμβίωση μαζί του αφόρητη. Εξειδικεύει το παράπονό της σε σκηνές υπερβολικής ζήλειας, σε επεισόδια μπροστά στον κόσμο, σε ύβρεις και άλλη μειωτική συμπεριφορά «με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τεράστια προβλήματα επικοινωνίας μεταξύ των διαδίκων και να επέλθει σταδιακά η αποξένωση τους τόσο πνευματικά όσο και σωματικά». Το παράπονο της Αιτήτριας δεν εξαντλείται ως εδώ.

§ 6

παραπονείται πως «δεν προσέφερε καμιά οικονομική στήριξη και/ή ενδιαφέρον»

ίδια. Σα συνέπεια αυτής της συμπεριφοράς «οι διάδικοι καυγάδιζαν συχνά με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί κλίμα ψυχρότητας μεταξύ τους». Το κυρίαρχο κλονιστικό γεγονός στο οποίο βασίζεται η αίτηση παρατίθεται

§7: «§7.

Ως εκ των ανωτέρω οι διάδικοι κατόπιν ενός έντονου καυγά, κατά τη διάρκεια του οποίου ο καθ΄ου η αίτηση εξύβρισε την αιτήτρια, βρίσκονται ουσιαστικά σε διάσταση από το 2003 και ουσιαστικά ο γάμος τους είναι νεκρός ...» Ο Καθ΄ου η αίτηση απορρίπτει κάθε κατηγορία και παράπονο της Αιτήτριας. Είναι η θέση του,

§2

της υπεράσπισής του, πως «ο μόνος υπαίτιος για τη διάσταση στη σχέση των διαδίκων είναι η αιτήτρια η οποία με την εν γένει επανειλημμένως ασύγνωστη διαγωγή της επέφερε δεινή κατάπτωση της έγγαμης σχέσης των διαδίκων και κατέστησε στον καθ΄ου η αίτηση μη υπαίτιο αφόρητη τη συμβίωση».

§5

της υπεράσπισης ο Καθ΄ου η αίτηση διατυπώνει τη θέση πως η Αιτήτρια «προσπαθούσε να κηδεμονεύσει» και ότι «τον μεταχειριζόταν ωσάν να ήταν υποχείριος και υπάλληλος της». Ακόμη,

§8

της υπεράσπισης, παραπονείται πως τον μείωνε και πρόσβαλλε συνεχώς μπροστά σε τρίτα πρόσωπα και πελάτες. Τέλος,

§9

της υπεράσπισης, διατυπώνει τη θέση πως «[η] κατάσταση στις σχέσεις των διαδίκων χειροτέρεψαν σε τέτοιο βαθμό κατά το έτος 2003 και μετέπειτα συνεπεία της ανωτέρω ασύγνωστης και εξευτελιστικής συμπεριφοράς της αιτήτριας με αποκορύφωμα περί το τέλος του 2006 και αρχές του 2007 όταν η αιτήτρια εξανάγκασε τον καθ΄ου η αίτηση να εγκαταλείψει το συζυγικό σπίτι ...» Στα παραπάνω στήριζε βέβαια ο Καθ΄ου η αίτηση το αίτημα του

ανταπαίτηση για λύση του γάμου τους «από λόγο που αφορά το πρόσωπο της Αιτήτριας». Οι δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων δεν προμήνυαν την εξέλιξη που η υπόθεση είχε στη δίκη. Ο Καθ΄ου η αίτηση απέσυρε την ανταπαίτηση και δεν προσκόμισε μαρτυρία για προώθηση της υπεράσπισής του. Δεν παρέλειψε ωστόσο, ν΄ αντεξετάσει την Αιτήτρια, που ήταν η μοναδική μάρτυρας. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, στις αγορεύσεις τους, ήσαν ομόγνωμοι. Μας κάλεσαν να λύσομε το γάμο των διαδίκων για το λόγο του ισχυρού κλονισμού της έγγαμης σχέσης και για λόγους που αφορούν το πρόσωπο και των δύο διαδίκων. Υπόβαθρο του κοινού αιτήματος τους ήταν η παραδοχή της Αιτήτριας πως και εκείνη τον ύβριζε. Παραθέσαμε τα κλονιστικά γεγονότα που κάθε διάδικος επικαλείται. Με δεδομένο τους παραπάνω χειρισμούς είμαστε υποχρεωμένοι, ως Οικογενειακό Δικαστήριο, να ερευνήσουμε το θέμα «στη βάση μόνο των λόγων και γεγονότων στα οποία στηρίζεται η αίτηση». (Βλ. Ορθοδόξου ν. Ορθοδόξου

(1997)1 Α.Α.Δ. 501 στη σ. 503]. Η αναφορά μας στα γεγονότα της υπεράσπισης και ανταπαίτησης έγινε για να εξηγήσει την αστοχία των χειρισμών. Ισχύει

προκειμένη περίπτωση η αρχή που το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο διατύπωσε στη θεμελειακή υπόθεση Δ. Ζαχαρίου ν. Α. Ζαχαρίου

(1993)1 Α.Α.Δ. 159, στη σ. 165: «.... η διαγωγή και γενικότερα ο χειρισμός της υπόθεσης του εναγομένου κατά τη δίκη, σχετίζεται άμεσα με το βάσιμο του αιτήματος για τη διάλυση του γάμου λόγω του αφόρητου της συνέχισης του.» Η παραπάνω αρχή ως υπόβαθρο είχε ελληνική νομολογία που «υποστηρίζει ότι και η θέση των διαδίκων κατά τη δίκη συνεκτιμάται

αποτίμηση της διαγωγής των συζύγων και στον κλονισμό του γάμου» [Ζαχαρίου, σ. 165]. Ό,τι ενδιαφέρει από την πενιχρή κατάθεση της Αιτήτριας εντοπίζεται στο παρακάτω απόσπασμα: «Ε. Πώς ήταν ο γάμος σας; Α. Τον πρώτο καιρό οι σχέσεις ήταν αρκετά καλές. Μετά είχαμε προβλήματα λόγω της συμπεριφοράς του συζύγου μου. Λόγω υπερβολικής ζήλειας, προσβολών και βρισιών. Ε. Ποιος ύβριζε ποιον; Α. Με ύβριζε ο σύζυγός μου. Ε. Αυτή η κατάσταση τι συνέπεια είχε; Α. Το 2003 περίπου είχε δημιουργηθεί σοβαρό επεισόδιο. Από το 2003 ήμασταν σε διάσταση, ζούσαμε στο ίδιο σπίτι, αλλά οι σχέσεις μας ήσαν πολύ ψυχρές. Ε. Μέχρι πότε διαμένατε στο ίδιο σπίτι; Α. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2007. Ε. Ποιος έφυγε από το σπίτι; Α. Ο σύζυγος μου.» Μας είναι ευχερέστερο να πούμε από τώρα πως η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και να εξηγήσομε στη συνέχεια τους λόγους της κατάληξης μας. Χαρακτηρίσαμε ως κυρίαρχο κλονιστικό γεγονός εκείνο της §7 της αίτησης, γιατί, ως αίτιο είχε, κατά την Αιτήτρια, άμεσο επακόλουθο τη διακοπή της συμβίωσης των διαδίκων. Δεν ακούσαμε γι΄ αυτό στη δίκη. Η απλή αναφορά σε σοβαρό επεισόδιο δεν αρκεί. Απουσιάζει η γενεσιουργός αιτία του επεισοδίου. Η φράση «είχε δημιουργηθεί σοβαρό επεισόδιο» αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο το επεισόδιο να είχε ως αιτία λόγο που αφορά μόνο το πρόσωπο της Αιτήτριας. Όπως επισημαίνεται

υπόθεση Ζαχαρίου σ. 166 «[κ]λονισμός ο οποίος έχει ως αιτία λόγο που δεν αφορά το πρόσωπο της εναγόμενης (ή του εναγόμενου) ή και των δύο συζύγων δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει λόγο διαζυγίου βάσει του Άρθρου 111.2.Β(β) του Συντάγματος. Όπου η μαρτυρία αποκαλύπτει κλονιστικούς λόγους που αφορούν τόσο την εναγόμενη όσο και αμφοτέρους τους συζύγους, πρέπει να αποφασισθεί ως πραγματικό γεγονός, ποια ήταν η ουσιαστική αιτία του κλονισμού του γάμου.». Απουσιάζει ακόμη το περιεχόμενο του επεισοδίου. Είναι το Δικαστήριο που θα κρίνει τη σοβαρότητα του επεισοδίου και γενικά την προσφορότητα του να κλονίσει αντικειμενικά το γάμο. Η Αιτήτρια δεν κατέθεσε αν ο Καθ΄ου η αίτηση την ύβρισε κατά τη διάρκεια του επεισοδίου. Παρά την ανεπίτρεπτη καθοδήγηση που είχε δε σύνδεσε τη διακοπή της συμβίωσης με τη θέση ότι ο Καθ΄ου η αίτηση την ύβριζε. Οι απαντήσεις της Αιτήτριας

αντεξέταση της αφαιρούν, δεν προσθέτουν

υπόθεση της. Πολύ περισσότερο δεν μπορούσαν να έχουν το αποτέλεσμα της έκδοσης διαζυγίου για λόγο που αφορούσε το πρόσωπο και των δύο. Παραδέκτηκε η Αιτήτρια πως τσακώνονταν στη διάρκεια της εργασίας τους και ότι υπήρχαν φορές που και η ίδια ήταν υπερβολική. Παρέλειψε όμως να μας εξηγήσει πότε ήταν υπερβολικός ο Καθ΄ου η αίτηση και πώς οι υπερβολές του ή και των δύο συνδέονται με τη διάσταση. Ρωτήθηκε αν ήταν ψυχρή μαζί του και δήλωσε: «Από το 2003 ήμασταν και οι δύο ψυχροί». Και διερωτούμαστε. Διακόπηκε ή δε διακόπηκε η συμβίωση τους το 2003. Είναι πάντως μέρος της δικής της μαρτυρίας το παρακάτω απόσπασμα: «Ε. Αρχές του 2007 διακόπηκε η συμβίωση μεταξύ σας; Α. Ναι.» Μέχρι τη στιγμή αυτή νομίζαμε πως από το 2003 μέχρι το 2007 διέμεναν, αλλά δε συμβίωναν στο ίδιο σπίτι. Μάταια αναμέναμε ν΄ ακούσομε τι θα έλεγε

επανεξέταση. Δεν της υποβλήθηκε καμμιά ερώτηση. Οπότε διερωτούμαστε τι αλήθεια συνέβηκε μετά το 2003 που συνέτριψε τη σχέση τους το 2007. Κρίνουμε πως η αίτηση δεν αποδείκτηκε και απορρίπτεται. Ενόψει των χειρισμών δεν εκδίδουμε διαταγή για έξοδα μήτε

αίτηση μήτε

ανταπαίτηση. (Υπ.) .............. Σ. Κ. Καρατσής, Π. (Υπ.) ............... Σ. Α. Λιασίδης, Δ. (Υπ.) ................ Δ. Κ. Χρυσανδρέα, Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΠΑΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.