περιουσία του άλλου δεν περιορίζεται σε ιδιοκτησία που αποκτήθηκε μετά τη σύναψη του γάμου. Επεκτείνεται σε ιδιοκτησία που αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου. Σύμφωνα με τον περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμο του 1991, (Ν.232/91), όπως τροποποιήθηκε από τον περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων (Τροποποιητικό) Νόμο του 1999, (Ν58
υπό εξέταση περίπτωση δεν είναι βεβαίως άλλη από το γάμο. Εξέλιξη άλλωστε που καταγράφεται και ακολουθεί τη λέξη «προοπτική»
ερμηνευτική διάταξη του Ν58(Ι)/99. Το ζητούμενο σε κάθε περίπτωση είναι καταπόσο στο χρόνο απόκτησης της συγκεκριμένης περιουσίας υπήρχε η δυνατότητα του γάμου μεταξύ των διαδίκων. Ζήτημα που βεβαίως θα πρέπει να κριθεί σε αναφορά με το δίκαιο που ρυθμίζει τα της τελέσεως γάμου. Οι διάδικοι είναι αντρόγυνο από 30.10.04 ύστερα από πολιτικό γάμο που τέλεσαν στο Δήμο Λάρνακας. Στο χρόνο τέλεσης του γάμου τους ίσχυε ο περί Γάμου Νόμος του 2003 (Ν.104(Ι)/2003), νόμος που τέθηκε σε ισχύ από 25.07.03 και που με το άρθρο 41 κατήργησε τον περί Γάμου Νόμο, Κεφ. 279 και τον περί Πολιτικού Γάμου Νόμο του 1990, (Ν21/90). Η επίδικη περιουσία αποτελείται από την κατοικία με Αρ. Εγγραφής 0/11685, Φ/Σχ. 41/17, Τεμάχιο 1419,
οδό Ανδρέα Σουρουκλή αρ. 35, στο χωριό Ορόκλινη της επαρχίας Λάρνακας (στη συνέχεια «η κατοικία») και την επιχείρηση γνωστή ως "Marios Deli"
οδό Forest Beach στο δρόμο Λάρνακας Δεκέλειας (στη συνέχεια «η επιχείρηση»). Συμφωνούν οι διάδικοι πως η κατοικία αποκτήθηκε στις 2.06.03 και η επιχείρηση στις 19.08.
Αιτήτρια αναφέρει για την κατοικία και την επιχείρηση στις §§9 και 14 αντίστοιχα: «
πραγματικότητα πρόκειται για δική μου επιχείρηση που άνοιξα προ της τέλεσης του γάμου μας και βεβαίως ανεξάρτητα από οποιαδήποτε προοπτική γάμου». Θα πρέπει βεβαίως ν΄ αναφερθεί πως σε σχέση με την κατοικία το δικαστήριο, ύστερα από μονομερή αίτηση της Αιτήτριας, ημερομηνίας 6.2.08 εξέδωσε στις 7.02.08 απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα εναντίον του εναγόμενου στο πλαίσιο της θεραπείας «Α».
επιχείρηση αφορούσαν (και αφορούν) οι θεραπείες «Β» και «Γ», για τις οποίες το δικαστήριο απεφάσισε: «Η αίτηση σ΄ ότι αφορά τα αιτούμενα διατάγματα Β, Γ να επιδοθεί και ορίζεται για επίδοση 15.02.08».
αίτηση της 6.02.08 αφορά η απόφαση αυτή. Η ενάγουσα επιδιώκει επέκταση του απαγορευτικού διατάγματος και
επιχείρηση και οριστικοποίησή του ήδη εκδοθέντος μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Ο εναγόμενος αντιστέκεται
έκδοση οποιουδήποτε περαιτέρω διατάγματος και επιδιώκει την ακύρωση του ήδη εκδοθέντος. Η ακρόαση περιορίστηκε στις ένορκες δηλώσεις και τα τεκμήρια που συνοδεύουν αυτές.
αγόρευσή του ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγόμενου υιοθέτησε τη νομική ανάλυση της ευπαίδευτης συνηγόρου της ενάγουσας. Aφού στη συνέχεια υπέδειξε την απουσία από τη νομική βάση της αίτησης αναφοράς στα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6 και στο άρθρο 14 του Ν232/91 αναφέρθηκε σε ό,τι αναδεικνύεται ως κυρίαρχο
υπόθεση αυτή.
παράλειψη της ενάγουσας να ισχυριστεί ότι η επίδικη περιουσία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου. Δε συμμερίζομαι την τελευταία άποψη. Η εναρκτήρια αίτηση περιέχει σαφείς αναφορές στο ζήτημα αυτό. Οι θεραπείες «Α» και «Β» αφορούν
κατοικία και η «Γ» στον εξοπλισμό αυτής. Στη θεραπεία Α γίνεται αναφορά σε κινητή και ακίνητη περιουσία «η οποία αποκτήθηκε πριν και μετά τη σύναψη του γάμου τους». Οι θεραπείες «Ε», «Στ», «Η» και «Θ» αφορούν
επιχείρηση και τον εξοπλισμό της.
Η περιουσία των διαδίκων αποκτήθηκε πριν και μετά από την τέλεση του γάμου των και αφορά την συζυγική κατοικία ..... και την οικογενειακή επιχείρηση «Μarios Deli ...". Σχετική είναι και η §17 των γεγονότων
οποία η ενάγουσα προφανώς τείνει να στοιχειοθετήσει τη συνεισφορά της
επίδικη περιουσία: «17. Η Αιτήτρια πριν από τη σύναψη οποιασδήποτε σχέσεως, συμβίωσης και πριν από την προοπτική του γάμου, εργάζεται συστηματικά και από τις συντάξεις ως και από τις αποταμιεύσεις της συνεισέφερε εις την δημιουργία της περιουσίας των διαδίκων ... » Τέλος
η ενάγουσα αναφέρεται σε λεπτομέρειες των εισοδημάτων τους «τόσο πριν το γάμο όσο και μετά τον μεταξύ των γάμο», τις οποίες επιφυλάσσεται να δώσει «κατά την δικάσιμον». Δεν θα επεκταθώ άλλο στο ζήτημα αυτό. Σε ό,τι αφορά την απουσία αναφοράς στα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6 επαρκεί να πω πως τα διατάγματα που εκδίδονται στη βάση των άρθρων αυτών εκδίδονται κατά τη νομολογία μας και στη βάση του άρθρου 32 του Ν14/60 [Βλ. Papastratis v. Petrides
της ένορκης δήλωσης της αναφέρει πως κατέβαλε ΛΚ46.000 ως προκαταβολή και ΛΚ41.000 από δάνειο από την Τράπεζα Κύπρου, τις δόσεις του οποίου κατέβαλλε αποκλειστικά η ίδια.
Σε σχέση με την επιχείρηση η ενάγουσα φαίνεται να έχει σαφή εικόνα για το πώς, πού και πότε λειτούργησε. Ισχυρίζεται μάλιστα πως είναι εκείνη που κατέβαλε την ασφάλεια, τις προκαταβολές ενοικίων και ότι εκείνη κάλυπτε τα έξοδα λειτουργίας της. Αυτά και άλλα επαναλαμβάνονται
Σημαντικά είναι και όσα αποκαλύπτει
οποία επισυνάπτει ως τεκμήριο κατάσταση λογαριασμού που από κοινού διατηρούν
Τράπεζα Κύπρου και που ως ισχυρίζεται συνδέεται με τον τρόπο λειτουργίας της επιχείρησης. Ο εναγόμενος απορρίπτει όλες τις θέσεις της. Ωστόσο, όσα αποκαλύπτει
της ένορκης δήλωσής του αφήνουν ανέπαφη την παρουσία και συμμετοχή της ενάγουσας τόσο
απόκτηση της κατοικίας όσο και στη δημιουργία και λειτουργία της επιχείρησης. Η ενάγουσα
Έχω βάσιμες και μη αμφισβητούμενες πληροφορίες από κοινούς φίλους και οικογενειακά πρόσωπα ότι ο Καθ΄ου η αίτηση προσπαθεί να πωλήσει και αποξενώσει και ή υποθηκεύσει την ή μέρος της περιουσίας μας». Τέλος
ισχυρίζεται πως «εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα η απονομή της δικαιοσύνης θα καταστεί δύσκολος και/ή αδύνατος εάν ο Καθ΄ου η αίτηση πραγματοποιήσει τις απειλές του». Ο εναγόμενος ανταποδίδει την κατηγορία. Ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα είχε αναρτήσει πινακίδα με τη λέξη «πωλείται»
κατοικία και με παραπομπή στο κινητό της τηλέφωνο [Βλ. §20(β) της ένορκης δήλωσης και τεκμήριο «Δ»]. Ισχυρίζεται μάλιστα πως η ενάγουσα ήθελε πρώτα να εκκαθαρίσουν την περιουσία του και να τον εγκαταλείψει. Διερωτάται κανείς πως συμβιβάζεται η τελευταία θέση του εναγόμενου με τον παρακάτω ισχυρισμό του
της ένορκης δήλωσής του: «Στις 9.1.2008 καμία διακοπή της συμβίωσης δεν υπήρξε και τα αληθή γεγονότα είναι ότι από το γάμο μας και στη συνέχεια διαμέναμε
οικία μας
Ορόκλινη μέχρι τις 22.1.2008 οπόταν και η Αιτήτρια εντελώς απροσδόκητα και αναιτιολόγητα και αφήνοντας σχετικό ενυπόγραφο σημείωμα, εγκατέλειψε τη συζυγική οικία επικαλούμενη ασαφείς δικαιολογίες και αφορμές». Προτού προχωρήσω
εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 82 του Ν14/60 θεωρώ αναγκαία την αναφορά μου στη θεραπεία «Κ» της εναρκτήριας αίτησης. Με αυτή η ενάγουσα, διαζευτικά προς τις άλλες αιτούμενες θεραπείες, αξιώνει το ποσό των €430.000, γεγονός που προσδιορίζει το μέγιστο των αξιώσεών της. Ακόμη θα πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι η ενάγουσα στις §§13 και 14 της ένορκης δήλωσης προσδιορίζει τα δικά της εισοδήματα στις ΛΚ2.000 το μήνα και του εναγόμενου στις ΛΚ600. Ο τελευταίος συμφωνεί πως η ενάγουσα λαμβάνει μηνιαία σύνταξη, αλλά δηλώνει πως αγνοεί το ύψος της. Για τα δικά του εισοδήματα αποδέχεται τη θέση της ενάγουσας. Η ενάγουσα βασίζει την υπόθεσή της αποκλειστικά στις αρχές της επιείκειας.
της εναρκτήριας αίτησης ισχυρίζεται πως η περιουσία ανήκει αποκλειστικά
ίδια και
ότι ο εναγόμενος την κατέχει ως εμπιστευματούχος προς όφελος της ολόκληρης της περιουσίας. Η εξασφάλιση προσωρινής δικαστικής προστασίας αποσκοπεί στη διασφάλιση εκτέλεσης της τελικής απόφασης. Το πρώτιστο κριτήριο για την παροχή της είναι η πιθανολόγηση επιτυχίας
αγωγή. Η αναφορά μου στις αιτούμενες θεραπείες και στο ύψος του ποσού που αξιώνεται δεν ήταν τυχαία και χωρίς λόγο. Αποτελούν παράγοντες που, μαζί με το ποσό που πιθανολογείται πως τελικώς θ΄ αποδοθεί, προσμετρούν. Φαίνεται πως η ενάγουσα βρισκόταν στη ζωή του εναγόμενου από το χρόνο απόκτησης της κατοικίας και δημιουργίας της επιχείρησης. Δεν είναι τυχαία που γνωρίζει τα καθέκαστα και για τα δυο περιουσιακά στοιχεία. Ισχυρίζεται πως είχε αποκλειστική συμβολή
απόκτησή τους. Συνεπώς θεωρώ πως μπορεί να πιθανολογηθεί επιτυχία
αξίωση της που, ωστόσο, περιορίζεται μέχρι το μέγιστο αυτής. Παραλείπει ν΄ αποκαλύψει την αγοραία αξία τους στο χρόνο της διάστασης και αυτό δυσχεραίνει το έργο του δικαστηρίου. Δεν θα ήταν βεβαίως ορθό με την προσωρινή δικαστική προστασία της ενάγουσας να τιμωρείται ή εκβιάζεται ο εναγόμενος. Θεωρώ ότι το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα παρέχει επαρκή προστασία
ενάγουσα και δε θα το επεκτείνω
επιχείρηση. Θεωρώ επίσης, ωστόσο, ανεπαρκή την εγγύηση που επιβλήθηκε γι΄ αυτό και την επαυξάνω στις €50.000. Συνεπώς το εκδοθέν στις 7.2.08 προσωρινό διάταγμα τροποποιείται ως ανωτέρω και καθίσταται οριστικό. Οι αιτούμενες θεραπείες Β και Γ της μονομερούς αίτησης απορρίπτονται. Τα έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο ν΄ ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ............. Σ. Κ. Καρατσής, Π. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΠΑΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.