ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ν. ΙΩΑΝΝΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ, Αρ. Αίτησης: 99/08, 28 Μαΐου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2009:21 OIKOΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής Ενώπιον: Γ. Γ. Αντωνιάδη, Δ. Οικ. Δικ. Αρ. Αίτησης: 99/08 ΜΕΤΑΞΥ: ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ, από τη Λεμεσό Αιτήτρια και ΙΩΑΝΝΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ, από τη Λεμεσό Καθ΄ ού η Αίτηση Ημερομηνία: 28 Μαΐου, 2009 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κος Δημήτρης Μιχαήλ Για τον Καθ΄ου η Αίτηση: κος Σωφρόνης Σωφρονίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια με μονομερή αίτηση της ημερομηνίας 23.4.2008 ζήτησε από το Δικαστήριο: Α. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τον Καθ΄ ου η Αίτηση, να πληρώνει στην Αιτήτρια, αναδρομικά από την ημέρα καταχώρησης της παρούσας αίτησης, ποσό €1677.- κάθε μήνα, για τη διατροφή και συντήρηση της Αιτήτριας και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό το οποίο το Δικαστήριο θα θεωρήσει δίκαιο και ορθό κάτω από τις περιστάσεις Β. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα, απόφαση ή θεραπεία την οποία το Δικαστήριο θα θεωρήσει ορθή και δίκαιη κάτω από τις περιστάσεις. Γ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον τα έξοδα επίδοσης. Η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Τελέσαμε μαζί με τον Καθ΄ ου η Αίτηση πολιτικό γάμο στην Ρουμανία στις 20.6.1996 και πολιτικό γάμο στο Δημαρχείο Λεμεσού στην Κύπρο στις 8.7.
- Μετά τον γάμο μας εγκατασταθήκαμε στην συζυγική οικίας οδός Ιανού αρ. 5, Εκάλη, Λεμεσός. Τόσο εγώ όσο και ο Καθ΄ ου η Αίτηση πριν από τη σύναψη του γάμου μας ήμασταν διαζευγμένοι και εγώ έχω από τον προηγούμενο γάμο μου μια θυγατέρα την Αλεξάνδρα ηλικίας σήμερα 16 ½ χρονών που γεννήθηκε στις 13.10.1991, την οποία ο καθ΄ ου η αίτηση υιοθέτησε και αναγνώρισε σαν δικό του παιδί με το διάταγμα υιοθεσίας ημερ. 03.06.
- Από το γάμο μας απεκτήσαμε ακόμη δύο παιδιά τη Μαρία ηλικίας 9 ½ χρονών που γεννήθηκε στις 07.08.1998 και τον Αντώνη ηλικίας 8 ετών που γεννήθηκε στις 21.1.
- Οι σχέσεις μας από την αρχή του γάμου μας ήταν δύσκολες λόγω της αρνητικής συμπεριφοράς του καθ΄ ου η Αίτηση που ήταν γενικά πολύ οξύθυμος και εριστικός προς εμένα. Μου φώναζε και με έβριζε και με το παραμικρό με απειλούσε ότι θα με έδιωχνε από το σπίτι. Περαιτέρω, ο Καθ΄ ου η Αίτηση λόγω της καταγωγής μου που είναι Ρουμανική αλλά και του γεγονότος ότι αρχικά βρισκόμουν μόνη στην Κύπρο, μακριά από την οικογένεια μου, ο Αιτητής μου συμπεριφερόταν σαν να είμαι ιδιοκτησία του και ότι αυτός με είχε αγοράσει. Κατά /ή περί την 12.06.2007, ανακάλυψα ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση είχε συνάψει και διατηρούσε εξωσυζυγικές σχέσεις. Όταν το ανάφερα στον Καθ΄ ου η Αίτηση αυτός χωρίς καμία αιτιολογία και/ή δικαιολογία άρχισε να με μειώνει και να με ταπεινώνει και με έδιωξε από το συζυγικό δωμάτιο αφού δεν ήθελε να κοιμάται μαζί μου, αναγκάζοντας με να κοιμάμαι σε άλλη κλίνη. Έκτοτε υπάρχει διάσταση στις σχέσεις μας πλην μικρής περιόδου, ενός μήνα, όπου οι σχέσεις μας αναθερμάνθηκαν περί τον Αύγουστο του
- Εγώ από το 2002 μέχρι τις 10.8.2007 εργαζόμουν στην εταιρεία Ιωάννης Ορθοδόξου Ξυλουργικές Επιχειρήσεις Λτδ μαζί με τον Καθ΄ ου η Αίτηση, όπου ήμουν διευθυντής και η μόνη μέτοχος της εν λόγω εταιρείας. Κατά/ή περί την 10.8.07 με τις προτροπές του Καθ΄ ου η Αίτηση και του δικηγόρου του, εξαναγκάστηκα να υπογράψω συμφωνία, πράγμα που έκανα σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αποδείξω στον Αιτητή τα αγνά συναισθήματα μου προς το πρόσωπο του αλλά και για να διασώσω τον γάμο και την ευημερία των παιδιών μας αφού ο Αιτητής ισχυριζόταν ότι τον ήθελα μόνο για τα λεφτά του. Με την εν λόγω συμφωνία, παραχωρούσα τις μετοχές που κατείχα στην εν λόγω εταιρεία στον Καθ΄ ου η Αίτηση, καθώς επίσης τη συζυγική οικία και το αυτοκίνητο μας αρ. εγγραφής ΚΗΑ 008 μάρκας Mercedes. Περαιτέρω, με την εν λόγω συμφωνία ο Καθ΄ ου η Αίτηση υποχρεωνόταν να πληρώσει Λ.Κ 35000, δηλαδή €59.850 προς εμένα πράγμα που δεν έκανε. Εγώ από τη συμφωνία πήρα μόνο το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΚΡQ 072 μάρκας TOYOTA. Επιφυλάσσομαι να αναφερθώ πλήρως, αν χρειαστεί, στο πώς η εν λόγω Συμφωνία νομολογήθηκε και περαιτέρω λεπτομέρειες της. Λόγω των πιο πάνω αναγκάστηκα να ενοικιάσω άλλη οικία στην οδό Σουνίου 3, Εκάλη, στην Λεμεσό και διαμένω τώρα μαζί με τα τρία ανήλικα. Για την εν λόγω οικία πληρώνω για ενοίκιο το ποσό των €600.- Επίσης έχω δάνειο για την ανέγερση της συζυγικής οικίας στο ύψος περίπου των €87.000.- που αδυνατώ να πληρώνω. (Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 σχετική κατάσταση λογαριασμού.) Τα μόνα χρηματικά ποσά που λαμβάνω είναι επίδομα από το Γραφείο Ευημερίας για το ποσό των €471.45 περίπου και επίδομα πολυτέκνου για το ποσό των €390 περίπου, επιδόματα σχετικά με την διατροφή των τριών ανηλίκων. Με την αίτηση διατροφής με Αρ 45/08 έχει εκδοθεί προσωρινό διάταγμα που μετά από ακρόαση κατέστηκε οριστικό και έτσι ο Καθ΄ ου η Αίτηση πληρώνει μηνιαίως το ποσό των €1000.- ως διατροφή για τα ανήλικα τέκνα μας. Μετά την διάσταση ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρνείται και/ή δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό για την διατροφή μου. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση έχει την πιο πάνω αναφερόμενη εταιρεία ξυλουργικών επιχειρήσεων και εγκαταστάσεων με μηνιαίες απολαβές τουλάχιστον €6.835.- Επίσης ενοικιάζει 2 υποστατικά, σπίτι και υπόγειο και λαμβάνει τουλάχιστον το ποσό των €1.025.- μηνιαίως. Εγώ τον Ιανουάριο του 2008, ανέλαβα τη διαχείριση καντίνας σε δημοτικό σχολείο. Λόγω του ότι η εν λόγω επιχείρηση ήταν ασύμφορη κατά/ή περί τις αρχές Μαρτίου του 2008 αναγκάστηκα να την σταματήσω και να την επιστρέψω πίσω στην Σχολική Εφορεία. Κατά/ή περί την 01.03.2008, μετά από πολλή ψυχική και ψυχολογική πίεση που ο Καθ΄ ου η Αίτηση μου υπόβαλλε αφού όπου με έβλεπε με έβριζε και με κακοποιούσε λεκτικά και φυσικά, αλλά και η όλη στεναχώρια και κατάθλιψη που ένιωθα για μήνες για τα ανήλικα τέκνα μας σε σχέση με την διαβίωση και συντήρηση τους, αφού οι πόροι μου δεν ήταν καθόλου επαρκής για να τους προσφέρω έστω σε κάποιο ικανοποιητικό βαθμό διαβίωση ανάλογη με αυτή που είχαν πριν την διάσταση μας, επιχείρησα να αυτοκτονήσω κόβοντας τις φλέβες μου και καταπίνοντας χάπια. Κατά τους τελευταίους 6 μήνες έχω επισκεφτεί ψυχολόγους και/ή τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας του Νοσοκομείου Λεμεσού αφού έχω μεγάλη καταθλιπτική διαταραχή τόσο πριν αλλά και μετά από το περιστατικό που συνέβηκε στις 10.11.07 που ο Καθ΄ ου η Αίτηση περιέλουσε με βενζίνη τόσο εμένα αλλά και τον λοχία της Αστυνομίας με αριθμό 4042 Δήμο Δράκο που έτρεξε προς βοήθεια μου, προτάσσοντας αναπτήρα, απειλώντας μας ότι θα μας έκαιγε ζωντανούς. (Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 σχετική ιατρική βεβαίωση). Λόγω των πιο πάνω αναφερόμενων στην παράγραφο 17 δεν μπορώ να εργαστώ και έτσι να συντηρώ τον εαυτό μου. Επίσης παρόλες τις πολλές προσπάθειες μου να βρω εργασία ανάλογη με την εργασία που έκανα στην πιο πάνω αναφερόμενη εταιρεία αυτό δεν κατέστη δυνατό. Πριν τη διάσταση μας ο Καθ΄ ου η Αίτηση κάλυπτε εξ΄ολοκλήρου όλα τα έξοδα της οικογένειας αφού εγώ έπαιρνα μόνο €340.- περίπου μηνιαίως, από τη δουλειά μου στην εν λόγω εταιρεία. Ενδεικτικά και όχι αποκλειστικά ή περιοριστικά τα έξοδα μου είναι μηνιαίως περίπου τ΄ ακόλουθα: (α) Διατροφή (μπακάλης, φρουταρία, κρεοπωλείο κ.τ.λ) ....€300 (β) ΄Ενδυση-υπόδηση ....................€250 (γ) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ............. €60 (δ) Ενοίκιο ....................... €257 (ε) Ρεύμα-νερό-τηλέφωνο .................. €140 (στ) Ψυχαγωγία....................... €180 (ζ) Μεταφορικά...................... €100 (η) Φάρμακα και Βιταμίνες ................. ..€80 (θ) Καλλυντικά, αρώματα, κομμωτήριο ............ €150 (ι) Διακοπές .......................€100 (κ) Γυμναστήριο ......................€60 _________ Σύνολο .......................... €1677 Λαμβανομένων υπόψη των πιο πάνω αναφερόμενων αναγκών μου, του κοινωνικού και βιοτικού επιπέδου της οικογένειας πριν τη διάσταση καθώς και του σημερινού κόστους ζωής αλλά και των εισοδημάτων του Καθ΄ ου η αίτηση, είναι λογικό και δίκαιο όπως ο Καθ΄ ου η αίτηση καταβάλλει σε εμένα για τη διατροφή μου το ποσό των €1677 το μήνα, από την καταχώρηση της αίτησης. Εγώ δε φέρω καμία ευθύνη για τη διάσταση μας αφού ο αποκλειστικός υπαίτιος είναι ο Καθ΄ ου η αίτηση. Είναι περαιτέρω η θέση μου ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος αποκλεισμού ή περιορισμού του δικαιώματος μου για διατροφή μου.» Το Δικαστήριο διέταξε επίδοση της μονομερούς αιτήσεως στον καθ΄ ου η αίτηση ο οποίος κατεχώρησε την ένσταση του στην έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής στις 16.9.
- Ο Καθ΄ου η αίτηση βασίζει την ένσταση του στους κάτωθι λόγους.
- Η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει στο Δικαστήριο κατά τρόπο δίκαιο και πλήρη όλα τα σχετικά γεγονότα και την αλήθεια, παραπλανώντας το Δικαστήριο.
- Υπαίτια διάρρηξης της έγγαμης σχέσης είναι αποκλειστικά η Αιτήτρια. Η διακοπή της συμβίωσης οφείλεται στην δική της συμπεριφορά.
- Η ίδια προκάλεσε εκούσια την απορία της με το να σταματήσει την οποιαδήποτε εργασία της. Έχει την ικανότητα και δύναται να εργαστεί.
- Οι ανάγκες της ίδιας έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο εξογκωμένο, παράλογο και αναληθή.
- Τα εισοδήματα του Καθ΄ ου η Αίτηση έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο αναληθή.
- Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες.
- Δεν είναι εύλογο και/ή δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα
- Δεν είναι επείγον να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.
- Το αιτούμενο διάταγμα δεν ζητείται καλόπιστα.
- Δεν πληρούνται και/ή δεν αποκαλύπτονται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος.» Ο Καθ΄ ου η αίτηση στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση του αναφέρει μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:
- Είμαι ο Καθ΄ ου η Αίτηση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Γνωρίζω πλήρως, προσωπικά και καλά τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης εκτός όπου αναφέρω την πηγή της γνώσης μου και αναφορικά με τα νομικά σημεία συμβουλεύομαι τον Δικηγόρο μου και ούτω δύναμαι να προβώ στην παρούσα ΄Ενορκη Δήλωση.
- Ανέγνωσα το περιεχόμενο της εναρκτήριας αίτησης και της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας ημερ. 24.4.08 η οποία υποστηρίζει την αίτηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος και εκτός όπου ειδικώς παραδέχομαι αυτά κατωτέρω, τα υπόλοιπα τα αρνούμαι ως αναληθή και/ή παραπλανητικά.
- Παραδέχομαι τις παρ. 1-7 της ΄Ενορκης Δήλωσης.
- Αρνούμαι τις παρ. 8-25 της ίδιας ΄Ενορκης Δήλωσης και ισχυρίζομαι ότι τα αληθή γεγονότα είναι όπως πιο κάτω εκθέτω.
- Είμαι από το 1990 εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οικοπέδου υπ΄ αρ. εγγραφής 26982, Φ/ΣΧ LΙV/49, Τεμ. 222, ευρισκομένου εις την οδό Ιανού 5, στη περιοχή Εκάλη, στη Λεμεσό, εντός του οποίου ανηγέρθησαν μία υπόγειος, μία ισόγειος και μία ανώγειος οικία. Η υπόγειος και ισόγειος οικία ανηγέρθησαν κατά/ή περί το 1990 ήτοι πολύ προ του γάμου μου με την Αιτήτρια και η ανώγειος κατά/ή περί το
- Μετά την ανέγερση και της ανώγειας οικίας μας κατοικήσαμε σ΄ αυτήν και ενοικιάζαμε την ισόγειο, για αποπληρωμή του χρέους που συνήψαμε για την ανέγερση της ανώγειας οικίας μας. Η ενοικίαση εκείνη της ισόγειας οικίας μας έληξε την 30.7.
- Σε σχέση με τις παρ. 8-13 της ΄Ενορκης Δήλωσης της Αιτήτριας αναφέρω τα εξής:- (α) Η διάσταση μαζί της επήλθε λόγω δικής της ανάρμοστης, εριστικής και κακής συμπεριφοράς και των ενεργειών της, με τις οποίες αυτή καταπρόδωσε τη συζυγική πίστη. Δι΄ όλα αυτά επιφυλάσσομαι να δώσω πλήρεις λεπτομέρειες κατά την ακρόαση. (β) Η Αιτήτρια δεν υπέγραψε την αναφερόμενη συμφωνία υπό πίεση, προτροπή ή άλλως πως αλλά ελεύθερα με τη θέληση της, οικειοθελώς και σκεφτόμενη ότι αυτό ήτανε προς το συμφέρον της διότι την απάλλασσε από πολλές ευθύνες και χρέη. Μετά άλλαξε γνώμη (μετά την υπογραφή της συμφωνίας) και αυτό για εκδικητικούς λόγους και διότι πίστευε ότι με αυτό τον τρόπο θα ενοχλούμουν και ότι θα μου δημιουργούσε προβλήματα. Τόσο την εν λόγω συμφωνία όσο και για τα γεγονότα που μας οδήγησαν σ΄ αυτή αλλά και για το περιεχόμενο της επιφυλάσσομαι να αναφερθώ κατά τη Δικάσιμο. Την καταθέτω δε με την παρούσα μου ΤΕΚΜ. Α΄. (γ) Η παρ. 13 της ΄Ενορκης Δήλωσης της Αιτήτριας είναι τελείως ψευδής και παραπλανητική καθ΄ ότι όλα τα χρέη και αυτό και η ίδια αναφέρει στην παρ. 13 τα έχω πλήρως αναλάβει εγώ. Η δε κατάσταση λογαριασμού που επισυνάπτει ως Τεκμ. 1 είναι παλαιά και μη ισχύουσα από πριν στις 23.4.08 που η Αιτήτρια προέβαινε στην ΄Ενορκη Δήλωση της. (δ) Η Αιτήτρια βάσει του Τεκμ. Α΄ που προσάπτω κωλύεται να ισχυρίζεται όσα σχετικά θέτει στην ΄Ενορκη Δήλωση της και κωλύεται και στο να αξιοί όσα με την αίτηση της ζητά. (ε) Το Τεκμ. Α΄ αποτέλεσε και αντικείμενο της αγωγής με αρ. 6110/07 που ήγειρα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού κατά της Αιτήτριας και με βάσει αυτό το Δικαστήριο εξέδωσε σχετικό διάταγμα χρήσης από εμένα της ανώγειας πιο πάνω οικίας μας. (στ) Πλείστες των προβλέψεων και όρων της συμφωνίας Τεκμ. Α΄ έχουν τόσο από την Αιτήτρια όσο και από εμένα πραγματοποιηθεί και υλοποιήθεισαν.
- Παρά τα ως άνω συμφωνηθέντα η Αιτήτρια κατά/ή περί τις 8.10.07 διέρρηξε την κλειδαριά της ρηθείσας ανώγειας οικίας μου, εισήλθε εντός αυτής, αντικατέστησε την κλειδαριά και εγκαταστάθηκε στο σπίτι μου. Εγκατέλειψε τελικά την οικία μου κατόπιν έντονης αντίδρασης μου και καταγγελίας της στην Αστυνομία. Το αυτό συνέβηκε (με εξεδίωξε) και από το διαμέρισμα μου στο οποίο διέμενα μέχρι να εξεύρω και ενοικιάσω άλλο και αναγκάσθηκα να εγκατασταθώ προσωρινά στη ρηθείσα ανώγειο οικία, την οποία ήδη ανέθεσα σε διάφορους κτηματομεσίτες προς ενοικίαση, μέχρι να εξεύρω νέο χώρο για στέγαση μου. Η ίδια εκδικητική στάση και ενέργειες της Αιτήτριας επανελήφθεισαν και άλλες φορές (10.1.07) όταν μάζεψε τα ρούχα μου και τα έβαλε σε πλαστικές σακούλες και προσπάθησε και πάλιν να επανεγκατασταθεί στο σπίτι μου. Κατά τη δικάσιμο θα δώσω πλήρεις λεπτομέρειες.
- Tα χρέη και/ή δάνεια τα οποία ανέλαβα με βάση τη ρηθείσα συμφωνία να διευθετήσω και διευθέτησα με την ανάληψη τούτων και/ή ανανέωση επ΄ ονόματι μου και σε μεγάλο βαθμό αφορούν την ανέγερση της ρηθείσας οικίας μου, ανέρχονται περίπου στο ποσό των Λ.Κ. 117.000.- Επιπλέον έχω δάνειο για το διαμέρισμα στο ποσό των Λ.Κ. 70.000.- ήτοι συνολικά τα χρέη μου ανέρχονται περίπου στις Λ.Κ. 187.000.- Στο πιο πάνω ποσό περιλαμβάνεται και το ποσό των €85.000 που η Αιτήτρια ψευδώς αναφέρει στην παράγραφο 13 της Ένορκης Δήλωσης της ως δάνειο της, ενώ είναι στο όνομα και των δύο μας και όχι στο όνομα της. Για το ποσό αυτό έχω αναλάβει την πλήρη αποπληρωμή του εγώ προσωπικά.
- Η Αιτήτρια κατά τον αρχικό χρόνο της διάστασης μας, και βάσει της πιο πάνω συμφωνίας που κάναμε θα διέμενε σε ιδιόκτητο διαμέρισμα που της αγόραση, αλλ' αντ΄ αυτού και πάλιν για να μου δημιουργήσει προβλήματα, και εκδικητικά πράττουσα εγκατέλειψε το διαμέρισμα αυτό για να μετακομίσει όπου η ίδια ήθελε. Τελικά και μετά από πολλούς διαπληκτισμούς και συζητήσεις που είχαμε η Αιτήτρια μετακόμισε και ενοικίασε σπίτι όπου έμενε με τα παιδιά μας. Πρόσφατα ξανα-άλλαξε σπίτι.
- Ενώ εδικαιούμουν εγώ τα εισπράττω, τα ενοίκια τα εισέπραττε η Αιτήτρια από τον Ενοικιαστή του υπογείου Κωστάκη Αυγουστή (Λ.Κ. 212.- μηνίαιως) και της έδινα και εγώ οποιαδήποτε χρήματα μου ζητούσε επι πλέον και μου υπέγραφε αποδείξεις τις οποίες δυστυχώς η Αιτήτρια μου έκλεψε μαζί με άλλα πράγματα από το σπίτι όταν το διέρρηξε στις 8.10.
- Από την ημέρα που γνωρίστηκα με την Αιτήτρια μέχρι πριν 2-3 χρόνια δεν είχα κανένα πρόβλημα μαζί της. Η κάθε επιθυμία της ήταν διαταγή. Μέχρι και διαμέρισμα αγόρασα για την μητέρα και την αδελφή της στην Ρουμανία, που τελικά το πώλησαν εν αγνοία μου.
- Σε σχέση με τα εισοδήματα μου αναφέρω τα εξής:- Ο μισθός και τα εισοδήματα μου συμπεριλαμβανομένων των ενοικίων που εισπράττω είναι περίπου €2.600,00 και όχι €8.000,00 ως η Αιτήτρια αναφέρει στη παρ. 15 της Ένορκης Δήλωσης της. Ήτοι €1.600.- περίπου ο μισθός μου και €1.025.- το ενοίκιο. Ποσό €1.075,00 καταβάλλονται στο ενυπόθηκο χρέος που έχω για το σπίτι. Ούτω μου απομένουν μόνο €1.525,00 εκ των οποίων καταβάλλω ως διατροφή για τα παιδιά μου (με διάταγμα του Δικαστηρίου) €1.000.- το μήνα.
- Αντίθετα με τα όσα η Αιτήτρια ισχυρίζεται η εισοδηματική της ικανότητα είναι ψηλή και δύναται αλλά και έχει αρκετά εισοδήματα. Όμως η Αιτήτρια παρά το ότι βρήκε εργασία τον Ιανουάριο του 2008 λόγω του ότι δεν ήθελε να εργαστεί σταμάτησε από την εργασία της. Επίσης εσκεμμένα και προσχεδιασμένα η Αιτήτρια έθεσε τον εαυτό της σε ανικανότητα εργασίας με το να επιχειρήσει δήθεν να αυτοκτονήσει γδέρνοντας τα χέρια της και στην συνέχεια έδωσε συνέντευξη στην τηλεόραση αναφέροντας το πρόβλημα της όπως η ίδια ήθελε. Ενώ είναι και υγιής και ικανή να εργαστεί δεν προσπαθεί να εξεύρει εργασία με πρόσχημα ότι είναι άρρωστη. Παρά ταύτα η Αιτήτρια έχει κατά μήνα (και/ή δύναται να έχει) τα εξής εισοδήματα:- (α) Μηνιαίο επίδομα από το Γραφείο Ευημερίας και ως Πολύτεκνη.............................€1.274,25 (Λ.Κ.745,79) (β) Μηνιαία διατροφή των παιδιών από τον Καθ΄ ου η Αίτηση ...................€1.000,00 (Λ.Κ.585,27) (γ) Μηνιαίο εισόδημα από την εργασία της (καντίνα σχολείου) ...................€1.700,00 (Λ.Κ. 994,97) (δ) Εισόδημα από δεύτερη εργασία της Αιτήτριας (καθάρισμα γραφείων κ.α. υποστατικών) πέραν των .................€1.400,00 (Λ.Κ. 819,38) ΣΥΝΟΛΟΝ ... €5.374,25 (Λ.Κ.3.145,41)
- Τα έξοδα τα οποία ισχυρίζεται ότι έχει είναι υπερβολικά και εκτός πραγματικότητας. Καλείται δε σ΄ αυστηρά απόδειξη των εν λόγω εξόδων της. Τα πραγματικά και/ή ουσιαστικά (βασικά ή αναγκαία) έξοδα που η Αιτήτρια χρειάζεται κατά μήνα είναι περί τα €600.- €700.-, ποσό που το έχει και χωρίς να εργάζεται. Ενδεικτικά τα έξοδα της αυτά είναι:- (α) Για Διατροφής της...................€200,00 (β) Για ΄Ενδυση-υπόδηση της............. ...€120,00 (γ) Ιατρικά έξοδα( αν υπάρξουν καμιά φορά)....... .€ 20,00 (δ) Ενοίκιο (αναλογία).................. . €150,00 (ε) Ρεύμα-τηλέφωνο-νερό (αναλογία).......... .€ 40,00 (στ) Μεταφορικά..................... € 50,00 (ζ) Εξόδοι της (κοινωνικές κ.α.) και τυχόν έκτακτα απρόβλεπτα Έξοδα της ..................... €120,00 Σύνολο ...... €700,00
- Είναι η θέση και ο ισχυρισμός μου ότι:- (α) Η Αιτήτρια δεν έχει ανάγκη διατροφής ή συντήρησης από εμένα εφ΄ όσον έχει αρκετά δικά της εισοδήματα πέραν των €1800,- το μήνα και δύναται να συντηρηθεί από μόνη της. (β) ΄Εχει τη δυνατότητα να εργαστεί και να κερδίζει άλλα (τουλάχιστον) €1000,- το μήνα.» Οι δικηγόροι των διαδίκων τήρησαν τη δυνατότητα που προβλέπεται από την Διαταγή 39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και αντεξέτασαν ο καθένας τον πελάτη του άλλου. Oι Αγορεύσεις των δύο πλευρών έγιναν προφορικά και η απόφαση του Δικαστηρίου επιφυλάχθηκε. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει και λάβει υπόψη του τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση ως επίσης και τις ένορκες δηλώσεις που αντιστοίχως επισυνάπτονται σε αυτές. Το Δικαστήριο επίσης έχει ακούσει με προσοχή οτιδήποτε έχει λεχθεί από την Αιτήτρια και τον Καθ΄ ου η αίτηση που αντεξετάστηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία, η μαρτυρία των οποίων έχει καταγραφεί. Για σκοπούς συντομίας και με σκοπό να αποφευχθούν οι επαναλήψεις, θα γίνει αναφορά στα σημαντικότερα σημεία της μαρτυρίας των διαδίκων όταν θα εξετάζεται η νομική πτυχή του θέματος. Λέγοντας αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει εξεταστεί και ληφθεί υπόψη κάθε τι το οποίο έχει λεχθεί κατά την ακροαματική διαδικασία στο οποίο γίνεται ρητή αναφορά στην απόφαση του Δικαστηρίου. Παρά το ότι έχουν λεχθεί πολλά πράγματα στη διαδικασία ωστόσο κρίνω, όπως εξάλλου αυτό θα γίνει κατανοητό κατωτέρω, ότι η υπόθεση θα πρέπει να κριθεί βάσει ορισμένων ουσιαστικών κριτηρίων και γεγονότων στα οποία θα πρέπει να επικεντρωθεί το Δικαστήριο. Η υπό εκδίκαση αίτηση στηρίζεται βασικά στις διατάξεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, όπως τροποποιήθηκε, στις διατάξεις του άρθρου 9 του Κεφ.
- Το άρθρο 32 ανωτέρω, ορίζει τα ακόλουθα: «32.
(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον Δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν), ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τα περιπτώσεις εις ας το Δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει παθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι, εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον». Το άρθρο 9 του Κεφ. 6 δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει προσωρινά διατάγματα χωρίς να ακούει την άλλη πλευρά όταν η υπόθεση είναι επίγουσης φύσεως (upon proof of urgency or other peculiar circumstances). Οι προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου είναι: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση (β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και (γ) Ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Σχετικά με τις προϋποθέσεις αυτές, ενδεικτικά μπορεί να γίνει αναφορά στις ακόλουθες υποθέσεις : Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 A.A.Δ. 557, Acropol Shipping Co. Ltd v. Rossis,
(1976)1 A.A.Δ. 38, Κωνσταντινίδης ν. Μακρυγιώρου και άλλου
(1978)1 Α.Α.Δ. 585, Μ. & Μ. Τransport v. Eταιρείας Αστικών Λεωφορείων
(1981)1 Α.Α.Δ. 608, Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (U.K.) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, National Bank of Greece v. Moticia
(1978)1 Α.Α.Δ. 303, ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152. Πέραν των πιο πάνω αρχών όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω), το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Η έννοια της «πιθανότητας» επιτυχίας κατά την Οdysseos σελ. 569, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο για την απόδειξη στις αστικές υποθέσεις. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η προσέγγιση του Δικαστηρίου σε θέματα προσωρινών διαταγμάτων θα πρέπει να γίνεται με αποκλειστικό οδηγό τη νομολογιακά καθιερωμένη αρχή σύμφωνα με την οποία στο στάδιο εξέτασης της αίτησης για έκδοση του προσωρινού διατάγματος με βάση τις διατάξεις του άρθρου 9 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Ν. 14/60, το Δικαστήριο δεν εξετάζει την ουσία της αγωγής αλλά ούτε και είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του τα διαφιλονικούμενα θέματα, πάνω στα οποία τελικά θα κριθεί η όλη απαίτηση του ενάγοντα. Αντικείμενο της εξέτασης σε τέτοιες αιτήσεις είναι το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση και/ή συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Όπως έχει τονίσει το Ανώτατο Δικαστήριο στην Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ. 148 (Ε), σελ. 1465 - 1466: «. η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέτρο συνυφασμένο με την πιθανότητα εξασφάλισης ανάλογης θεραπείας κατά τη δίκη. Η δίκη είναι η καθιερωμένη διαδικασία με τον καθορισμό της διακήρυξης των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων. Το κύριο έρεισμα για την παρούσα προσωρινή θεραπεία είναι η αντικειμενική αδυναμία της άμεσης διεξαγωγής της δίκης». Βλ. επίσης Κατσουρίδη ν. Κατσουρίδη Έφεση Αρ. 52 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ημερ. 21.4.1997,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 415. Το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει καταπόσο δικαιολογείται η έκδοση του προσωρινού διατάγματος και οποιαδήποτε εξέταση της ενώπιον του μαρτυρίας με σκοπό την εξαγωγή συμπερασμάτων, τα οποία ενδεχομένως να προκαταβάλουν τα τελικά συμπεράσματα ή να τα παραβλάψουν, πρέπει να αποφεύγεται. Αυτό δεν γιατί το αρμόδιο Δικαστήριο για εξαγωγή τέτοιων συμπερασμάτων είναι το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου θα εκδικαστεί η κυρίως υπόθεση (Jonitexo Ltd v. Addidas, ανωτέρω). Ο κ. Σωφρονίου ανέφερε στο Δικαστήριο ότι η Αιτήτρια σκόπιμα απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα που αφορούν τις προσωπικές συνθήκες της ίδιας και του Καθ΄ ου η Αίτηση, την οικονομική της κατάσταση, τα προσωπικά του δάνεια, την συνεισφορά του στα οικογενειακά έξοδα, τα προσωπικά του εισοδήματα, γεγονότα που εάν το Δικαστήριο γνώριζε θα απέρριπτε την μονομερή αίτηση. Αντικρούοντας τους ισχυρισμούς του Καθ΄ ου η Αίτηση περί απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, ο κ. Μιχαήλ, ανέφερε ότι η Αιτήτρια τίποτε δεν απέκρυψε από το Δικαστήριο, αντίθετα τα όσα αναφέρει στην ΄Ενορκη Δηλωση της που συνοδεύει την μονομερή της αίτηση, ανταποκρίνονται στην αλήθεια, στο βαθμό φυσικά που μπορούν να περιέλθουν στην αντίληψη της αφού ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν της έδινε ποτέ λογαριασμό για τα εισοδήματα του και τις υποχρεώσεις του. Όπως ανέφερε στην υπόθεση Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. σελ. 587, ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Δ. Στυλιανίδης: «Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι ύψιστης πίστεως (uberrima fudes). Ο Αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο, ή μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση. (Βλ. Attorney - General & Another (No.2) v. Savvides
(1979)1 C.L.R. 349, National Line v. Ship 'Sunset'
(1986)1 C.L.R. 393, sel. 406-446, Zachariades Ltd v. Economides
(1989)1 C.L.R. 437, sel. 443, 446, Άνθιμος Δημητρίου ν. The Dolphin Insurance Company Limited και Άλλων. Στην απόφαση M& Ch Mitsingas Trading Ltd v. THE TIMBERLAND CO OF USA, (ανωτέρω) ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής είπε τα πιο κάτω: «Το καθήκον για την πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων, που στοιχειοθετούν το αίτημα για προσωρινό διατάγματα βάσει του άρθρου 9 του Κεφ. 6, και οι συνέπειες από τη μη αποκάλυψη εξηγούνται σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε ορισμένες από τις οποίες έκαμε αναφορά ο κ. Μιχαηλίδης (βλ. Global Cruises v. Metro Shipping
(1989)1 A.A.Δ. (Ε) σελ. 607, 616 - 619, Άκης Γρηγορίου και Χριστίνας Σταύρου Χριστοφόρου, Πολ. Έφεση 8181, 23.3.1995, Louis Vuitton v. Δερμοσακ Λιμιτεδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 και DEMESTAR LIMITED v. 1. ZIM ISRAEL NAVIGATION CL LIMITED κ.α., 30.5.1996).» Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Έφεση αρ. 133 ημερ. 20.4.2001 Τασούλλας Μαυρομμάτη ν. Ανδρέα Μιχαήλ ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Ηλιάδης ανέφερε μεταξύ άλλων: « Αναφορικά με τη νομική πλευρά της υπόθεσης η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο αιτητής σε μια μονομερή αίτηση πρέπει να αποκαλύπτει στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική απόφαση είναι ορθή (Ίδε Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263, Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583). Όμως στην παρούσα περίπτωση η εφαρμογή των νομικών αρχών μέσα στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης δεν φαίνεται να είναι δικαιολογημένη. Είναι ορθό ότι παρατηρήθηκαν μερικές αόριστες αναφορές και ισχυρισμοί που δεν ήταν επακριβώς ως ορθοί για διάφορα στοιχεία που σχετίζονται με την παρούσα διαδικασία. Όμως τα στοιχεία αυτά δεν πιστεύουμε ότι είναι ουσιώδη με βαθμό που μπορούσαν να οδηγήσουν στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Η εφεσείουσα πρόβαλε μερικές θέσεις που πιθανό να αφήνουν μερικά κενά στην τεκμηρίωση τους. Όμως οι ελλείψεις αυτές δεν μπορούν να αποδοθούν σε εσκεμμένη πρόθεση και δεν πιστεύουμε ότι θα μπορούσαν να περιέλθουν σε γνώση της εφεσείουσας με την εξάσκηση εύλογης επιμέλειας». Το Δικαστήριο αφού ανέγνωσε τις Ένορκες Δηλώσεις των διαδίκων και άκουσε τη μαρτυρία των διαδίκων κατά την αντεξέταση τους ως επίσης και τις αγορεύσεις των συνηγόρων τους αναφορικά με το θέμα της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων (non - disclosure), βρίσκει ότι η Αιτήτρια δεν απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα στην Ένορκη Δήλωση της που συνοδεύει την μονομερή της αίτηση . Συνακόλουθα το Δικαστήριο δεν θα απορρίψει την μονομερής αίτηση ημερομηνίας 23.4.08 λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και θα προχωρήσει να εξετάσει κατά πόσο θα εκδόσει προσωρινό διάταγμα. Από την αντεξέταση της αιτήτριας προκύπτει ότι έχει εργαστεί κατά καιρούς σε διάφορες δουλειές είτε σαν καθαρίστρια και υπεύθυνη καντίνας σε σχολείο, είτε ως σερβιτόρα και μεταφράστρια στο Δικαστήριο, παρακολούθησε μαθήματα computer, είναι απόφοιτη τριτοβάθμιας σχολής και έχει την πνευματική και σωματική ικανότητα να εργαστεί και να συντηρήσει τον εαυτό της. Περαιτέρω τυγχάνει διαφόρων επιδομάτων που αφορούν την ίδια και τα τρία ανήλικα τέκνα των διαδίκων που ανέρχονται στα €1600 μηνιαίως και εισπράττει δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου €1000 διατροφή για τα τρία ανήλικα τέκνα της από τον καθ΄ ου η αίτηση. Από την αντεξέταση του καθ΄ου η αίτηση προκύπτει ότι είναι πελεκάνος και ότι πληρώνει δόση δανείου που έκανε για την ανέγερση της συζυγικής κατοικίας €1025- μηνιαίως που παρουσιάζει από την ημερομηνία διάστασης καθυστερήσει, πληρώνει €1000 για την διατροφή των τριών
(3)ανήλικων τέκνων των διαδίκων και ότι τα εισοδήματα του δεν υπερβαίνουν τα €2600 μηνιαίως. Οποιαδήποτε προσπάθεια να συμπεριληφθεί άλλη μαρτυρία, στο παρόν στάδιο θα αποβεί αναποτελεσματική, γιατί θα αποτελεί ουσιαστικά επανάληψη των ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων και το Δικαστήριο δεν πρόκειται να διεξέλθει αυτή για τη διαπίστωση άλλων γεγονότων από αυτά που έχει ενώπιον του. Δεν προτίθεμαι ν΄ ασχοληθώ άλλο με τη μαρτυρία. Θα υποδείξω πως στο στάδιο αυτό δεν απαιτείται λεπτομερής αξιολόγηση της (Βλ. Jonitexo Ltd v. Addidas
(1984)1 AAD 263). Ούτε οριστική διάγνωση των θεμάτων που συνάπτονται με τα επίδικα θέματα στην κυρίως αίτηση (βλ. Μυριάνθη Κυριάκου Νικόλα ν. Μιχάλη Κεφάλα κ.α. Π.Ε. 9939 - 17.7.1998). Παρέθεσα όση μαρτυρία είναι αρκετή για να ασκήσω τη δικαιοδοσία που απαιτεί η διαδικασία έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος. Στο παρόν στάδιο δεν χρειάζεται η απόδειξη της βάσης της κυρίως αίτησης, αυτό νομολογήθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κεφάλα που αναφέρεται ανωτέρω, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο είπε τα πιο κάτω: «Θεωρούμε σημαντικό να γίνεται η κατάλληλη ταξινόμηση ώστε να μη παρεκκλίνει η διαδικασία για την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος από το στόχο της και, μάλιστα, να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας.» Το Δικαστήριο στηρίχθηκε επίσης και στις αποφάσεις Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Α. Pieris (Alakatoudi) Beach Court Ltd v. Χαριτίνη Ιωαννίδου
(1986)1 JSC
- Mε όσα παρέθεσα πιο πάνω προκύπτει πως στην προκειμένη περίπτωση συντρέχουν οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 (Οδυσσέως ν. Πιερής), ανωτέρω). Ας μου επιτραπεί για σκοπούς οικονομίας του λόγου και του χρόνου να μην ασχοληθώ άλλο με τα εκατέρωθεν επιχειρήματα. Ο Ν.232/91, Μέρος Δεύτερο, Διατροφή στα άρθρα 3-12 αναφέρει:- «
- Οι σύζυγοι έχουν, ανάλογα με τις δυνάμεις τους, αμοιβαία υποχρέωση διατροφής, 4.
(1)Αν η έγγαμη συμβίωση διακοπεί το δικαστήριο μπορεί με αίτηση του συζύγου να εκδώσει διάταγμα διατροφής με το οποίο να διατάσσεται ο άλλος σύζυγος να καταβάλλει στον αιτητή διατροφή.
(2)Η υποχρέωση διατροφής παύει ή το ποσό της αυξάνεται ή μειώνεται, όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις.
- Εφόσον ο ένας από τους πρώην συζύγους δεν μπορεί να εξασφαλίσει τη διατροφή του από τα εισοδήματα ή την περιουσία του, δικαιούται να ζητήσει διατροφή από τον άλλο: (α) Αν κατά την έκδοση του διαζυγίου ή κατά το τέλος των χρονικών περιόδων που προβλέπονται στις επόμενες παραγράφους βρίσκεται σε ηλικία ή σε κατάσταση υγείας που δεν του επιτρέπει να αρχίσει ή να συνεχίσει την άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος, ώστε να εξασφαλίσει από αυτό τη διατροφή του. (β) αν έχει την επιμέλεια ή φύλαξη ανήλικου τέκνου ή ενήλικου τέκνου ή άλλου εξαρτώμενου απ' αυτόν προσώπου, το οποίο λόγω σωματικής ή πνευματικής αναπηρίας αδυνατεί να φροντίζει τον εαυτό του και γι' αυτό τον λόγο εμποδίζεται στην άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος. (γ) αν δε βρίσκει σταθερή κατάλληλη εργασία ή αν χρειάζεται κάποια επαγγελματική εκπαίδευση, και στις δύο όμως περιπτώσεις για διάστημα που δεν μπορεί να ξεπεράσει τα τρία χρόνια από την έκδοση του διαζυγίου. (δ) σε κάθε άλλη περίπτωση, όπου η επιδίκαση διατροφής κατά την έκδοση διαζυγίου επιβάλλεται από λόγους επιείκειας.
- Η διατροφή μπορεί να αποκλειστεί ή να περιοριστεί αν αυτό επιβάλλεται από σπουδαίους λόγους, ιδίως αν ο γάμος είχε μικρή χρονική διάρκεια ή αν ο δικαιούχος βαρύνεται με σοβαρή υπαιτιότητα για τη λύση του γάμου ή τη διακοπή της συμβίωσης ή αν προκάλεσε εκούσια την απορία του.
- Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 3, το μέτρο διατροφής προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και περιλαμβάνει όσα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση του δικαιούχου.
- Το δικαστήριο μπορεί αν το κρίνει σκόπιμο, να εκδίδει μέχρι την οριστική εκδίκαση της αίτησης για διατροφή, προσωρινό διάταγμα διατροφής. 9.
(1)Η διατροφή προκαταβάλλεται στο δικαιούχο σύζυγο κάθε μήνα.
(2)Δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα διατροφής σχετικά με οποιαδήποτε περίοδο προγενέστερη από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για έκδοση διατάγματος διατροφής: Νοείται ότι, αν ο καθ'ου η αίτηση βρίσκεται εκτός της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου ή αν είναι άγνωστη η διαμονή του, η περίοδος για την οποία μπορεί να εκδοθεί το διάταγμα διατροφής επεκτείνεται μέχρι έξι μήνες πριν από την ημερομηνία υποβολής της σχετικής αίτησης.
(3)Ποσό που οφείλεται δυνάμει διατάγματος διατροφής για περίοδο μεγαλύτερη από δύο χρόνια δεν μπορεί να εισπραχθεί, αλλά οποιαδήποτε περίοδος απουσίας του οφειλέτη από τη Δημοκρατία δεν υπολογίζεται για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου.
- Το δικαστήριο μπορεί με αίτηση οποιουδήποτε από τους συζύγους να τροποποιεί ή να ακυρώνει οποιοδήποτε διάταγμα διατροφής που εκδόθηκε δυνάμει του παρόντος Νόμου.
- Διάταγμα διατροφής που εκδόθηκε δυνάμει του παρόντος Νόμου παύει να ισχύει: (α) Αν ο σύζυγος υπέρ του οποίου εκδόθηκε ξαναπαντρευτεί ή αν συζεί μόνιμα με κάποιο άλλο πρόσωπο σε ελεύθερη ένωση. (β) σε περίπτωση θανάτου του δικαιούχου ή του υπόχρεου, εκτός αν αφορά παρελθόντα χρόνο ή δόσεις απαιτητές κατά το χρόνο του θανάτου. (γ) αν ακυρώθηκε από το δικαστήριο.
- Ποσά πληρωτέα δυνάμει διατάγματος διατροφής μπορούν να εισπράττονται και ως χρηματική ποινή σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου. Όπως αναφέρει στο σύγγραμμα της Οικογενειακό Δίκαιο ΙΙ, Β΄ έκδοση 1998 η Καθηγήτρια κα Ε. Κουνουγέρη-Μανωλεδάκη στη σελ. 138: «Η διατροφή αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών του προσώπου, το περιεχόμενο, επομένως, της διατροφής αναφέρεται ακριβώς στον κύκλο των αναγκών που καλύπτονται μ΄ αυτή, ενώ ως μέτρο η έκταση της διατροφής εννοούμε το βαθμό ή το επίπεδο στο οποίο ικανοποιούνται αυτές οι ανάγκες.» Συνακόλουθα το Δικαστήριο αφού έλαβε υπόψη του τα εισοδήματα του καθ΄ ου η αίτηση όπως προκύπτουν από την αντεξέταση του, τα προσωπικά του έξοδα και υποχρεώσεις όπως είναι η καταβολή δόσης δανείου για την ανέγερση της συζυγικής κατοικίας €1025- μηνιαίως, η καταβολή μηνιαίας διατροφής για τα τρία
(3)ανήλικα τέκνα του εκ €1000, το συνολικό ποσό των €1600 που λαμβάνει η αιτήτρια ως επίδομα ενοικίου, επίδομα πολυτέκνων και αναπηρικό επίδομα, ως επίσης και την ικανότητα και τα προσόντα της αιτήτριας να εργαστεί και να συντηρήσει τον εαυτό της καταλήγω πως τόσο στη βάση των αρχών που καθιερώθησαν από τη νομολογία για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων ότι η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 23.4.08 πρέπει να απορριφθεί και διά του παρόντος απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Υπ............ Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Οικ. Δικ. Subject: Family/Interim (Αναφορά: Διατροφή) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο