Joyce Χατζηλύρα ν. Δημήτρη Χατζηλύρα, Αίτηση αρ.: 49/2005, 7 Ιουλίου, 2009

Joyce Χατζηλύρα ν. Δημήτρη Χατζηλύρα, Αίτηση αρ.: 49/2005, 7 Ιουλίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2009:23 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών Ενώπιον: Μ. Τουμαζή, Π. Οικ. Δικ. Αίτηση αρ.: 49/2005 Μεταξύ: Joyce Χατζηλύρα, εκ Λεμεσού Αιτήτρια και Δημήτρη Χατζηλύρα, εκ Λεμεσού Καθ΄ης η αίτηση Ημερομηνία: 7 Ιουλίου, 2009 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Ν. Νικολαίδης Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κ. Τ. Παπαμιχαλόπουλος Αιτήτρια: απούσα Καθ΄ου η αίτηση: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι τέλεσαν πολιτικό γάμο στις 14.9.1985 στο Δημαρχείο Λεμεσού. Ήτο ο πρώτος γάμος για τον Καθ΄ου η αίτηση, Κύπριο υπήκοο και ο δεύτερος για την Αιτήτρια, Βρετανίδα υπήκοο. Η αίτηση δεν αναφέρει αν υπήρξε διάσταση και πότε. Από την ένορκη προφορική μαρτυρία όμως προκύπτει ότι οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση από το

1. Η Αιτήτρια, με την παρούσα αίτηση, αξιώνει απόδοση της συμβολής της σε κατοικία στα Πολεμίδια, στον οικιακό εξοπλισμό και έπιπλα της κατοικίας, σε γεωργικές και κτηνοτροφικές επιχειρήσεις, σε τρακτέρ, σε αυτοκίνητο μάρκας Chevrolet και Woosley. Ο Καθ΄ου η αίτηση ενέστη καταχωρώντας υπεράσπιση. Κατά την ακρόαση, ένορκη προφορική μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης έδωσαν εκτός από την Αιτήτρια (Μ.Αιτ.1), οι Helen Branco (Μ.Αιτ.2), Mairwen Moreland (Μ.Αιτ.3), Ruth Πελεντρίτη (Μ.Αιτ.4) και Άγγελος Αγαθαγγέλου (Μ.Αιτ.5). Για την υπεράσπιση έδωσαν μαρτυρία εκτός από τον Καθ΄ου η αίτηση (Μ.Υ.1), οι Λουκία Αβρααμίδου (Μ.Υ.2), David Pyant (Μ.Υ.3), Ελένη Κωνσταντίνου (Μ.Υ.4), Μαρία Ιωαννίδου (Μ.Υ.5), Γεώργιος Πρωτοπαπάς (Μ.Υ.6) και Κυριάκος Πόρακος (Μ.Υ.7). Κατατέθηκαν επίσης 13 Τεκμήρια. Η Αιτήτρια, στην κυρίως εξέταση, ανέφερε ότι εργαζόταν καθόλη τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης. Δούλεψε αρχικά σε υπεραγορά για περίπου τρεις μήνες και κέρδιζε £15 τη βδομάδα και μετά σε καφετέρια για 6-8 μήνες το 1985-1986 και κέρδιζε £33 τη βδομάδα. Το 1986 και για 2 χρόνια άνοιξαν σουβλιτζίδικο όπου εργαζόταν από τις 4:00 μ.μ. μέχρι τις 10:00 μ.μ.. Είχαν εισοδήματα £200 τη βδομάδα. Κατέβαλλαν ενοίκιο £200 μηνιαίως, είχαν έξοδα £200-£300 και το υπόλοιπο ήταν κέρδος. Τα πρωινά καθάριζε σπίτια στις κυρίες Αδάμου, Suzie, Hanika και Agopian. Κέρδιζε περίπου £10 τη βδομάδα από την κα Αδάμου και περίπου £5 τη βδομάδα από την κάθε μια από τις άλλες κυρίες. Γύρω στο 1991 και για ένα χρόνο εργάστηκε σε ξενοδοχείο ως καθαρίστρια από τις 8:00 π.μ. μέχρι τις 4:00 μ.μ. σε πενθήμερη βάση και μισθό £350 το μήνα. Το 1992 εργάστηκε για ένα περίπου χρόνο στην καντίνα του νοσοκομείου Λεμεσού για πέντε ώρες τη μέρα και ο μισθός της ήταν £200 το μήνα. Όταν σταμάτησε την εργασία της στο νοσοκομείο πήγε να εργαστεί ξανά στην κα Αδάμου από το 1993 μέχρι το 2005 δύο μέρες τη βδομάδα για περίπου 4-5 ώρες κάθε μέρα και έπαιρνε £60 το μήνα. Τις υπόλοιπες μέρες άρχισε το 1995 να εργάζεται στην κα Branco περίπου 2 μέρες τη βδομάδα από τις 8:00 π.μ. μέχρι τις 1:00 μ.μ. και κάποιες φορές εργαζόταν και βράδια, μαγείρευε και σέρβιρε τους ξένους της και βοηθούσε την εγγονή της. Μια μέρα τη βδομάδα καθάριζε το Neptune House. Μετά η κα Branco έφυγε από το Neptune House και πήγε στην πολυκατοικία St. Andrew. Καθάριζε αυτή την πολυκατοικία, καθάριζε επίσης το διαμέρισμά της και τη βοηθούσε και τα Σάββατα όταν είχε ξένους. Την πλήρωνε £15 για το βράδυ του Σαββάτου και για την υπόλοιπη εργασία £80 τη βδομάδα περίπου. Στην κα Branco εργάστηκε μέχρι το
2. Το 95-96 μέχρι το 2003 κάποτε τα απογεύματα καθάριζε στον κ. Calloway, στην κα Μaralyn Tabasco και σε κάποιο Antony του οποίου δεν γνωρίζει το επίθετο για 2-3 ώρες και τους χρέωνε £5 την ώρα. Επιπλέον, από το 1984-2003 εργαζόταν καθημερινά από τις 4:00 μ.μ. μέχρι τις 7:00 μ.μ. στο χωράφι του συζύγου της και ασχολείτο με τα κουνέλια, τα κοτόπουλα, το τριφύλλι, τις ελιές και γενικά με γεωργική εργασία. Τις υπόλοιπες ώρες όταν δεν εργαζόταν καθάριζε το σπίτι, έπλενε, μαγείρευε και από το 1987-1989 φρόντιζε και τον πεθερό της. Από το 1985-2005 υπολογίζει τις απολαβές της στις £64.
3. Εργάστηκε υπερβολικά σκληρά, έκανε δουλειά για τρεις γυναίκες. Tα χρήματα που κέρδιζε όλα αυτά τα χρόνια τα έδινε στο σύζυγό της. To 1984, πριν παντρευτούν, ενοικίαζαν διαμέρισμα. Συνέχιζαν να ενοικιάζουν διάφορα σπίτια και διαμερίσματα μέχρι το 1987 που μετακόμισαν στο σπίτι του συζύγου της, αρ. 19, 127ος δρόμος στα Π. Πολεμίδια. Το σπίτι αυτό ξέρει ότι ανήκει στον Καθ΄ου η αίτηση και ότι αυτός ανέμενε τους τίτλους ιδιοκτησίας. Του έδωσε £2.000 για την επέκταση το
4. Σ΄ ερώτηση για το που προέρχονταν τα λεφτά για την ανακαίνιση του σπιτιού, απάντησε: «Ο σύζυγός μου συνήψε δάνεια - καταλαβαινόμασταν - από το μισθό του πληρωνόντουσαν τα δάνεια και από τα εισοδήματά μου, με το μεροκάματο μου πληρωνόντουσαν τα καθημερινά έξοδα». Η ίδια είχε σπίτι στην Αγγλία το οποίο πούλησε και έφερε περίπου £3.000 το 1984 στην Κύπρο. Άφησε £10.000 σε υψηλότοκη κατάθεση αλλά κάθε τέσσερεις μήνες έφερνε περίπου £300-£400 οι οποίες τα πρώτα δύο χρόνια κατατίθεντο στο λογαριασμό του συζύγου της γιατί δεν είχε ή ίδια λογαριασμό. Πλήρωσε £1.000 για το τρακτέρ του συζύγου της το 1985, πλήρωσε κάποιες σωλήνες νερού και επίσης έφερε £1.800 για να εξοπλίσουν το σουβλιτζίδικο. Σ΄ ερώτηση για το πόσα χρήματα συνολικά έφερε από την Αγγλία, απάντησε: «Πήρα τα χρήματα από την περιουσία της μητέρας μου που ήταν περίπου £4.000 με τα χρήματα από την πώληση του σπιτιού μου επιπλέον οι τόκοι, στο σύνολο ήταν £17.000». Ο σύζυγός της αγόρασε ένα αυτοκίνητο Chevrolet το οποίο και πλήρωσε. Η αντίληψη μεταξύ τους ήταν ότι θα πλήρωνε για το αυτοκίνητο και θα ζούσαν με τα μεροκάματά της. Προηγουμένως είχε ένα αυτοκίνητο μάρκας Woosley το οποίο έφερε από τη Μόρφου. Όταν έφυγε από το σπίτι το 2005 πήρε μαζί της τα προσωπικά της αντικείμενα τα οποία έφερε από την Αγγλία, φωτογραφίες, προσωπικά αντικείμενα των παιδιών της, ορισμένα οικιακά σκεύη, πετσέτες προσώπου, ένα μικρό τραπέζι και τρεις καρέκλες τα οποία είχε αγοράσει η ίδια, μία μικρή τηλεόραση την οποία της αγόρασε η κα Aδάμου και ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή που της έδωσε η κα Branco. Δεν πήρε οποιαδήποτε λεφτά μαζί της. Στο σπίτι παρέμεινε ένας διθέσιος και ένας τριθέσιος καναπές, τους οποίους αγόρασε το 1986 και τους πλήρωσε, και τους ξαναεπένδυσε πριν εννέα χρόνια. Άφησε ένα τραπέζι της σάλας με τέσσερεις καρέκλες, δύο εντοιχισμένα έπιπλα, ένα μεγάλο και δύο μικρά τραπεζάκια του καφέ, τραπέζι τηλεόρασης, δύο διπλά στρώματα, δύο μονά στρώματα, δύο μέτρια ερμάρια, δύο συρταριέρες, ένα ψυγείο και ένα ψυγείο-καταψύκτη, ένα τραπέζι κήπου, μερικές καρέκλες κήπου και οικιακά σκεύη. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι τη δήλωναν στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, η κα Branco, το ξενοδοχείο και το νοσοκομείο. Σ΄ ερώτηση κατά πόσο έχει κάποιο αποδεικτικό στοιχείο για τη μεταφορά χρημάτων από την Αγγλία, απάντησε: «Είχα κάτι για τη μεταφορά από την Τράπεζα αλλά πετάχθηκαν». Όσον αφορά το σπίτι του Καθ΄ου η αίτηση στα Πολεμίδια, ανέφερε ότι αρχικά ήτο στο όνομα του πατέρα του, της μητέρας του και του ιδίου. Τώρα όλο το σπίτι είναι δικό του επειδή οι γονείς του πέθαναν. «Αναμέναμε τους τίτλους της γης διότι η κυβέρνηση υποσχέθηκε αλλά δε ξέρω τι έγινε», είπε. Σε υποβολή ότι ο Καθ΄ου η αίτηση δεν έχει καμμιά περιουσία στο όνομά του, απάντησε: «Είναι εγγεγραμμένο στο όνομά του. Στο δημαρχείο της Λεμεσού είναι στο όνομά του, είναι σ΄ αυτόν». Ως δεύτερη μάρτυρας για την Αιτήτρια (Μ.Αιτ.2) κατέθεσε η Helen Branco η οποία ανέφερε ότι η Αιτήτρια από το 1995 μέχρι το 1999 εργαζόταν κοντά της δύο μέρες τη βδομάδα και από το 1999 μέχρι το 2005 κατά μέσο όρο εργαζόταν 3 φορές τη βδομάδα και τη βοηθούσε κάποιες φορές επιπλέον. Κατά μέσο όρο εργαζόταν 5 ώρες από τις 8:00 π.μ. - 1:00 μ.μ. και την πλήρωνε £3 την ώρα και αν εργαζόταν το βράδυ της έδινε περισσότερα. Ξέρει ότι η Αιτήτρια βοηθούσε το σύζυγό της και ότι συνείσφερε στα έξοδα του σπιτιού. Αντεξεταζόμενη, επανέλαβε ότι η Αιτήτρια εργαζόταν κοντά της από το 1995 μέχρι το 1999, δύο φορές τη βδομάδα και από το 1999 μέχρι το 2005 τρεις φορές τη βδομάδα. Σε ερώτηση αν αυτό ήταν συνέχεια, απάντησε: «Περίπου, υπήρχαν περιπτώσεις που μπορούσα εγώ να λείπω εκείνη να λείπει, δεν μπορώ να πάρω όρκο». Πλήρωνε για την Αιτήτρια κοινωνικές ασφαλίσεις. Ως τρίτη μάρτυρας για την Αιτήτρια (Μ.Αιτ.3) κατέθεσε η Μairwen Moreland η οποία ανέφερε ότι γνωρίζει την Αιτήτρια για 19 περίπου χρόνια. Η Αιτήτρια συνήθιζε να καθαρίζει σπίτια, να εργάζεται στα χωράφια μαζεύοντας ελιές, ταίζοντας κοτόπουλα και κουνέλια. Στο κτίριο που βρίσκεται το διαμέρισμά της, η Αιτήτρια εργάστηκε γύρω στα 2 χρόνια, περίπου μία φορά τη βδομάδα για £5 την ώρα. Αντεξεταζόμενη, διευκρίνισε ότι ερχόταν στην Κύπρο για διακοπές, το Μάιο για περίπου δύο βδομάδες και τον Οκτώβριο για τρεις βδομάδας. Το διαμέρισμα στο οποίο έμεναν όταν έρχονταν Κύπρο βρισκόταν στο Domain Apartments στην οδό Αγίου Ανδρέου. Είδε η ίδια την Αιτήτρια να ταίζει τα κουνέλια που είχε σπίτι της. Επίσης με το σύζυγό της βοήθησαν την Αιτήτρια ένα Σαββατοκυρίακο στο μάζεμα των ελιών. Ως Μ.Αιτ. 4 κατέθεσε η Ruth Πελεντρίτη η οποία ανέφερε ότι η σχέση της με την Αιτήτρια είναι κυρίως φιλική αλλά και επαγγελματική. Η Αιτήτρια εργάστηκε στο σπίτι της το 1994 μέχρι το 1995 για περίπου 6-8 μήνες, για έξι μέρες τη βδομάδα, μερικές φορές και Κυριακές από τις 8:00 π.μ. μέχρι τις 3:00 μ.μ. Την πλήρωνε £3 την ώρα . Όπως της έλεγε η Αιτήτρια, τις υπόλοιπες ώρες που δεν εργαζόταν γι΄ αυτήν, «εργαζόταν στα χωράφια με τα κουνέλια και τα λαχανικά». Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι ποτέ δεν είδε η ίδια την Αιτήτρια στα χωράφια και ότι ποτέ δεν πήγε σπίτι της. Ως Μ.Αιτ.5 κατέθεσε ο Άγγελος Αγαθαγγέλου ο οποίος ανέφερε ότι είναι εγγεγραμμένος εκτιμητής γης και κατέθεσε σχετική εκτίμηση για το ακίνητο αριθμός 9 στον 127ο δρόμο στα Πάνω Πολεμίδια κατά το 1987, το 1999 και τη σημερινή αξία, εξαιρουμένης της γης (Τεκμήριο 1). Σύμφωνα με τον Μ.Αιτ. 5, το κτίριο κατασκευάστηκε το 1978, έτυχε επέκτασης το 1987, συγκεκριμένα προστέθηκε δωμάτιο και έγινε δεύτερη επέκταση και γενική ανακαίνιση το
5. Η αξία της κατοικίας το 1987, πριν την επέκταση, ήταν €15.
6. Μετά την επέκταση το 1987, €27.
7. Το 1999, πριν τη δεύτερη επέκταση και πριν την ανακαίνιση, η αξία ήταν €34.349 και μετά την επέκταση και γενική ανακαίνιση €53.
8. Η αξία της κατοικίας σήμερα, ως έχει, υπολογίζεται σε €77.
9. Η αξία της κατοικίας αν δεν γίνονταν οι προσθήκες και καμία ανακαίνιση, θα είχε αξία €20.805, δηλαδή υπάρχει μια διαφορά €57.000 σήμερα. Αντεξεταζόμενος, διευκρίνισε ότι είχε συγκεκριμένες οδηγίες στην προκειμένη περίπτωση όπως αγνοηθεί η αξία της γης. Δεν έκαμε έρευνα για να εξακριβώσει σε ποιον ανήκει η γη. Δε γνωρίζει αν ανήκει στην Αιτήτρια ή στον Καθ΄ου η αίτηση ή αν είναι κυβερνητική γη, ούτε γνωρίζει κάτω από ποιες συνθήκες κατέχεται αυτή η κατοικία. Σε υποβολή ότι το ακίνητο ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία και παραχωρήθηκε με άδεια χρήσης στον πατέρα του Καθ΄ου η αίτηση, απάντησε ότι δεν το γνωρίζει. Σ΄ ερώτηση κατά πόσο υπό τις περιστάσεις, μπορεί να λεχθεί ότι υπάρχει αγοραία αξία γι΄ αυτό το ακίνητο, απάντησε ότι από τη στιγμή που το κτίριο χρησιμοποιείται από τον Καθ΄ου η αίτηση και από τη στιγμή που δεν μπορεί να πουληθεί, ίσως το κτίριο μπορεί να ενοικιαστεί τότε σίγουρα έχει κάποια αξία, έχει κάποιο κόστος και κάποια αξία. Ο Καθ΄ου η αίτηση, στην κυρίως εξέταση, ανέφερε ότι κατάγεται από τη Μόρφου και ότι κατοικεί από το 1989 στο συνοικισμό Πάνω Πολεμιδιών που είναι κυβερνητικός συνοικισμός. Η κατοικία αυτή ανήκει στην κυβέρνηση. Ο πατέρας του, ο Χρίστος Παπέτας Χατζηλύρας, ως πρόσφυγας, έκανε αίτηση στην κυβέρνηση και του παραχώρησαν το οικόπεδο στο οποίο έκτισε το σπίτι. Ο ίδιος πήγε στην επαρχιακή διοίκηση και υπέγραψε σχετικό έγγραφο ως μάρτυρας. Σ΄ αυτό το σπίτι κατοίκησαν ο πατέρας του, η μητέρα του και ο ίδιος. Ο Καθ΄ου η αίτηση κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο «άδειας χρήσης της κρατικής γης» μεταξύ του Επάρχου Λεμεσού και του Χρίστου Παπέτα. Η κυβέρνηση ποτέ δεν μεταβίβασε το ακίνητο αυτό στον πατέρα του ούτε στον ίδιο. Ο ίδιος κατοίκησε εκεί μέχρι το 1984, μετά έφυγε και επέστρεψε το 1989 μαζί με την Αιτήτρια και τα δύο της παιδιά για να βοηθά τον πατέρα του επειδή πέθανε η μητέρα του. Το σπίτι όμως ήταν δύο υπνοδωματίων και έτσι έκαμαν μία επέκταση ώστε να μπορούν να μένουν όλοι εκεί. Η επέκταση έγινε περί τα τέλη του 1988 και στοίχισε γύρω στις £3.
10. Πλήρωσε ο πατέρας του και ο ίδιος με δάνειο που έκανε από τη δουλειά του λίγους μήνες πριν τα τέλη του
11. Η δεύτερη ανακαίνιση έγινε το 1999 και στοίχισε γύρω στις £17.
12. Για το σκοπό αυτό έκανε δάνειο £5.000 από την Τράπεζα Κύπρου το οποίο αποπλήρωσε ο ίδιος (Τεκμήριο 3). Όταν έκανε τη δεύτερη επέκταση το 1999 πήρε επίσης δάνειο από το Ταμιευτήριο των Κυβερνητικών Εργατών ύψους £10.000 και το 2000 ανανέωσε το δάνειο για £15.000 (Τεκμήρια 4 και 5). Έκανε επίσης το 1993 ακόμα ένα δάνειο στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Κυβερνητικών Εργατών Κύπρου Λτδ ύψους £7.600 (Τεκμήριο 6) ως επίσης και άλλα δάνεια στο συνεργατικό αυτό. Ο ίδιος ήταν κυβερνητικός εργάτης και το 1985 ο μισθός του ήταν £3.500 το χρόνο. Αφυπηρέτησε το
13. Σ΄ ερώτηση κατά πόσο είχε ικανοποιητικά εισοδήματα από τη δουλειά του για τα έξοδα της οικογένειας απάντησε: «μετά που πήρα το τράκτορ καλλιέργουν και ξένα κτήματα». Αυτό γινόταν μέχρι και το
14. Το τρακτέρ το αγόρασε για £2.350 με ενοικιαγορά στην Τράπεζα Κύπρου το 1986 (Τεκμήριο 7). Έδωσε ως προκαταβολή τα μισά και τα υπόλοιπα τα πλήρωνε με δόσεις. Τα εισοδήματα απ΄ αυτή την εργασία ήταν γύρω στις £300-£500 το χρόνο. Το 1984 έκαμε αίτηση ως γεωργός και του παραχωρήθηκε γη γύρω στα 6 στρέμματα που ήταν τουρκοκυπριακή περιουσία. Εκεί φύτεψε ελιές τις οποίες περιποιόταν με διάφορους φίλους του και τη γυναίκα του λίγες φορές. Από τις ελιές και το ελαιόλαδο έπαιρνε £300 με £500 τη χρονιά. Προηγουμένως, γύρω στο 1985, έβαλε τριφύλλι το οποίο είχε μέχρι το 90-91 και είχε εισόδημα γύρω στις £400-£500 καθαρές. Κάποτε η σύζυγός του βοηθούσε στο μάζεμα του. Στις 14.12.1985 έκανε δάνειο στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα για £1.200 για σύστημα αρδεύσεως. Τον Οκτώβριο του 1991 αγόρασε ένα Chevrolet διπλοκάμπινο για £6.
15. Έδωσε μετρητά £5.200 τα οποία πήρε από δάνειο που έκανε από τη δουλειά του και έκαμε και £1.000 finance στην Τράπεζα Κύπρου. Η Αιτήτρια στην αρχή εργάστηκε για περίπου 2-3 ώρες κάθε μέρα σε μια φρουταρία για £1 την ώρα. Το 1986 εργάστηκε σε καφετέρια από τις 7.00 π.μ. μέχρι τις 1:00 γύρω στους τρεις μήνες και έπαιρνε £30 τη βδομάδα. Το 1987 μέχρι 1988 άνοιξαν σουβλιτζίδικο. Τα έξοδα τα έκανε ο Καθ΄ ου η αίτηση. Είχαν εισόδημα γύρω στις £200 το μήνα. Το 1991 εργάστηκε καθημερινά στο ξενοδοχείο ΡΟΜΙΟΣ για 2-3 μήνες το καλοκαίρι. Από το 1993 μέχρι το 2005 εργαζόταν στην Rosemary Αδάμου 2 μέρες τη βδομάδα από τις 8.30 μέχρι τις 10.30 με 11.00 και έπαιρνε μισθό £2 την ώρα αρχικά και μετά £2.50 την ώρα. Το 1992 εργάστηκε στην κα Πελεντρίτου για 2-3 μήνες. Στην κα Branco εργάστηκε από το 1995 μέχρι το 1999 δύο φορές τη βδομάδα και μετά μέχρι το 2005 τρεις φορές τη βδομάδα. Στην κα Branco δούλευε από η ώρα 7.00 το πρωί μέχρι η ώρα 1.
16. Από το 1989 τα παιδιά της Αιτήτριας έμεναν μαζί τους. Είχαν και οι δύο έξοδα για τα σχολεία περίπου £400 με £450 το χρόνο. Τα έξοδα αυτά τα κάλυπτε η Αιτήτρια και βοηθούσε και αυτός λίγο. Τα ρούχα, τα βιβλία και τα προσωπικά έξοδα των παιδιών τα κάλυπταν και οι δύο αλλά περισσότερο η μητέρα τους. Όταν η Αιτήτρια δεν εργαζόταν έμενε στο σπίτι. Το βοηθούσε στην αρχή για το τριφύλλι 2-3 φορές το χρόνο και επίσης το 1990 2-3 φορές την περίοδο των ελιών. Από το 1999 όμως και μετά δεν το βοηθούσε. Όταν πήγαν στο σπίτι στα Πολεμίδια ήταν ήδη επιπλωμένο. Ο ίδιος αγόρασε δύο καναπέδες για το ποσό των £
17. Η Αιτήτρια αγόρασε δύο ψυγεία κατά τη δεύτερη επέκταση όταν πήρε τα λεφτά μετά που πέθανε η μητέρα της. Σε ερώτηση κατά πόσο ξέρει αν έφερε λεφτά η Αιτήτρια από το εξωτερικό είπε: «Τα λεφτά που ξέρω ότι έφερε αυτά της μητέρας της όταν πέθανε». Η Αιτήτρια δεν του έδωσε ποτέ λεφτά. Αντεξεταζόμενος, αρνήθηκε υποβολή ότι τις £5.200 μετρητά που πλήρωσε το 1991 για την αγορά του αυτοκινήτου μάρκας Chevrolet του της έδωσε η Αιτήτρια. Αρνήθηκε επίσης ότι την προκαταβολή για την αγορά του τρακτέρ των £1.150 του την έδωσε η Αιτήτρια, ότι τον εξοπλισμό για το σουβλιτζίδικο τον αγόρασε η Αιτήτρια και ότι αυτή πλήρωσε για όλα τα έπιπλα του σπιτιού στα Πολεμίδια. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε η Λουκία Αβρααμίδου, υπάλληλος στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων στον Κλάδο Επιθεωρήσεων η οποία ανέφερε ότι ο Καθ΄ου η αίτηση είναι ασφαλισμένος στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων από το
18. Ως Τεκμήριο 9 κατέθεσε τις ασφαλιστέες αποδοχές του Καθ΄ου η αίτηση. Σ΄ ερώτηση κατά πόσο υπάρχουν περίοδοι που ο Καθ΄ου η αίτηση δεν εργαζόταν, απάντησε: «Με βάση τον ασφαλιστικό λογαριασμό που βλέπω φαίνεται να είναι συμπληρωμένα όλα τα χρόνια». Ως Τεκμήριο 10 κατέθεσε τις αποδοχές της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια από την 1.10.99 μέχρι 31.1.02 ήταν εργοδοτούμενη στη διαχειριστική επιτροπή Αγίου Ανδρέου. Έχει εισφορές το 1985, 1986, 1991, 1992 και 1993 και μετά από το 1999 μέχρι το
19. Σ΄ ερώτηση για τις χρονιές που δεν φαίνονται απολαβές και ειδικότερα για το 1987 που δείχνει μηδέν, απάντησε: «.εδώ σημαίνει ότι δεν εργάστηκε και δεν είχε εισφορές και δεν είχε εισοδήματα». Αντεξεταζόμενη, συμφώνησε ότι αρκετές φορές εργοδότες παραλείπουν ή αμελούν να δηλώσουν τα εισοδήματα ή όλα τα εισοδήματα των εργοδοτουμένων τους. Σε υποβολή ότι το Τεκμήριο 10 δεν δείχνει τους σωστούς αριθμούς των αποδοχών της Αιτήτριας, απάντησε: «Αυτό δεν το ξέρω. Είναι με βάση το αρχείο, αν υπάρχει οποιαδήποτε διαφορά θα μπορούσε η ίδια να το ελέγξει και να κάμει το παράπονό της». Επανεξεταζόμενη, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν οποιοσδήποτε εργοδότης δεν δήλωσε τις σωστές απολαβές της Αιτήτριας και ούτε έγινε οποιοδήποτε παράπονο από την Αιτήτρια εναντίον εργοδότη της ότι δεν της δήλωσε τα εισοδήματά της. Δεν είναι επίσης σε θέση να γνωρίζει αν αυτά που καταγράφονται στο Τεκμήριο 10 είναι τα πραγματικά εισοδήματα της Αιτήτριας. Ως Μ.Υ.3 κατέθεσε ο David Pyant o οποίος ανέφερε ότι γνωρίζει τους διαδίκους από το τέλος της δεκαετίας του
20. Η Αιτήτρια τους καθάριζε όταν βρίσκονταν σε διακοπές στην Κύπρο και μετά ανέπτυξαν φιλικές σχέσεις τόσο με την ίδια όσο και με το σύζυγό της. Ο ίδιος βοηθούσε τον Καθ΄ου η αίτηση στο χωράφι, στο μάζεμα των ελιών. Βοηθούσε και η Αιτήτρια τα πρώτα χρόνια. Αντεξεταζόμενος, σε υποβολή ότι το 2003 η Αιτήτρια εργαζόταν αρκετά σκληρά στο χωράφι του Καθ΄ου η αίτηση απάντησε ότι ο ίδιος δεν ήταν κάθε μέρα στο χωράφι, επομένως δεν μπορούσε να απαντήσει. Η Μ.Υ.4 Ελένη Κωνσταντίνου, υπεύθυνη στο Τμήμα Δανείων του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Κυβερνητικών Εργατών Κύπρου κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 κατάσταση δανείων του Καθ΄ου η αίτηση από τις 16.7.1981 μέχρι το
21. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι στις 24.11.05 τα δάνεια έχουν εξοφληθεί. Η Μ.Υ.5 Μαρία Ιωαννίδου, Πρωτοκολλητής στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού, κατέθεσε ως Τεκμήριο 12 πιστό αντίγραφο της αίτησης διατροφής με αριθμό 108/05 που καταχώρισε η Αιτήτρια στις 14.4.05 εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση. Ως Μ.Υ.6 κατέθεσε ο Γεώργιος Πρωτοπαπάς, ο οποίος ανέφερε ότι βοηθούσε τον Αιτητή στο περιβόλι. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι δεν είδε καμμιά φορά την Αιτήτρια να εργάζεται στο περιβόλι και στο μάζεμα των ελιών. Ως Μ.Υ.7 κατέθεσε ο Κυριάκος Πόρακος, υπάλληλος στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, στο Τμήμα Εγγραφής και Κλάδο Ερευνών. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 13 έρευνα σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του οικοπέδου αρ. 256 στα Πάνω Πολεμίδια. Το τεμάχιο αυτό αποτελεί μέρος του τεμαχίου 215, Φ/Σχ. 5348 στην περιοχή Πάνω Πολεμιδιών το οποίο είναι εγγεγραμμένο δυνάμει της εγγραφής 595 στο όνομα κάποιων Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι φαίνονται ως εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες από τις 18.3.
22. Από τότε μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθεί οποιοσδήποτε άλλος τίτλος ούτε έχει ποτέ μεταβιβαστεί αυτό το τεμάχιο στο όνομα Δημήτρης Χατζηλύρας ή Δημήτρης Παπέττας ή Χρίστος Παπέττας. Σ΄ ερώτηση κατά πόσο έγινε διαχωρισμός και έκδοση ξεχωριστών τίτλων αυτού του τεμαχίου είπε ότι υπάρχει σε εξέλιξη κάποια διαδικασία αλλά δεν έχουν εκδοθεί χωριστοί τίτλοι. Το εν λόγω τεμάχιο είχε αριθμό προηγουμένως 102/
23. Κατά την ακεραιοποίηση των κλασματικών αριθμών τεμαχίων στο συγκεκριμένο ακίνητο δόθηκε ο αριθμός 215 ο οποίος υφίσταται μέχρι σήμερα. Αντεξεταζόμενος, σ΄ ερώτηση ότι υπάρχει δυνατότητα να πουλήσει ο δικαιούχος την άδεια χρήσης σε άλλο πρόσφυγα κατόπιν έγκρισης της κυβέρνησης, απάντησε ότι δε γνωρίζει. Σ΄ ερώτηση ότι με βάση κυβερνητική πολιτική εκδόθηκαν τίτλοι στους δικαιούχους, απάντησε ότι αυτό είναι θέμα πολιτικής της εκάστοτε κυβέρνησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το Άρθρο 14 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν.232/91), όπως τροποποιήθηκε από το Ν.49 (Ι)/95 και Ν.58(Ι)/99προνοεί τα εξής: «14.