Χριστόδουλου άλλως Χριστάκη Κ. Στυλιανού ν. Ελευθερίας άλλως Έφης Στυλιανού το γένος Τάσου Φυλακτού, Αρ. Αίτησης: 15/07, 11 Σεπτεμβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2009:31 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών Ενώπιον: Φ. Κωνσταντίνου, Προσ. Δ. Αρ. Αίτησης: 15/07 Μεταξύ Χριστόδουλου άλλως Χριστάκη Κ. Στυλιανού Αιτητή και Ελευθερίας άλλως Έφης Στυλιανού, το γένος Τάσου Φυλακτού Καθ' ης η αίτηση Ημερομηνία: 11 Σεπτεμβρίου 2009 Εμφανίσεις Για αιτητή-καθ' ου η αίτηση στην παρούσα διαδικασία: κ. Φ. Τ. Αποστολίδης Για καθ' ης η αίτηση-αιτήτρια στην παρούσα διαδικασία: κα. Μ. Σωτηρίου για κ. Μ. Χαρτσιώτη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο αιτητής, καθ' ου η αίτηση στην παρούσα διαδικασία, με εναρκτήρια αίτηση που καταχώρησε στις 26.3.2007 επιδιώκει ρύθμιση των περιουσιακών διαφορών του με την καθ΄ης η αίτηση, αιτήτρια στην παρούσα διαδικασία. Η καθ'ης η αίτηση με την έκθεση υπεράσπισης της ανταπαιτεί την απόδοση του μέρους της αύξησης της περιουσίας του αιτητή, το οποίο προέρχεται από τη δική της συμβολή. Στις 3.10.2008, η καθ'ής η αίτηση ζήτησε και εξασφάλισε την ίδια ημέρα παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα, με το οποίο απαγορεύεται στον αιτητή να πωλήσει, μεταβιβάσει, δωρήσει, ανταλλάξει, αποξενώσει, υποθηκεύσει ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο επιβαρύνει το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 24949, Φ/Σχ. LIV/57, τεμ. 873, μερίδιο όλο, στην οδό Παναγίας Γιαλούσας στα Κάτω Πολεμίδια στη Λεμεσό. Σε αυτό έχουν ανεγερθεί ένα κατάστημα και ένα διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων στο ισόγειο και δύο διαμερίσματα τριών υπνοδωματίων στον πρώτο όροφο. Η μονομερής αίτηση, η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της καθ'ης η αίτηση, προσέκρουσε σε ένσταση του αιτητή. Με αυτή προβάλλονται έξι λόγοι για ακύρωση του προσωρινού διατάγματος, οι οποίοι υποστηρίζονται με ένορκη δήλωση του αιτητή. Στη μακροσκελή ένορκη δήλωση της η καθ'ής η αίτηση αναφέρθηκε στην περιουσία που απέκτησαν με τον αιτητή κατά τη διάρκεια του γάμου τους, στις επιχειρήσεις που είχαν στη Σουαζιλάνδη όπου ζούσαν, στην εργασία της ίδιας σ' αυτές και στα δάνεια τους. Αναφερόμενη στο γάμο τους κατέθεσε πως έγινε τις 6.11.1983 και επήλθε διάσταση στις 9.10.
- Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο κτίριο επί του επίδικου ακινήτου. Εξήγησε ότι αυτό αποτελείται από ένα κατάστημα και τρία διαμερίσματα. Αναφερόμενη περαιτέρω στα τρία διαμερίσματα, εξήγησε πως το ένα από αυτά ήταν αρχικά ιδιοκτησίας της αδελφής του αιτητή. Ο τελευταίος, σε κάποιο στάδιο, για δικούς του λόγους, μεταβίβασε με δωρεά στην αδελφή του τα δύο άλλα διαμερίσματα και το κατάστημα. Το 1993 αγόρασαν από την αδελφή του το διαμέρισμα που ήταν δικής της ιδιοκτησίας έναντι του ποσού των €59.801,05 (τότε ΛΚ.35.000) ώστε να διασφαλίσουν από ένα διαμέρισμα στις τρεις θυγατέρες τους. Τον ίδιο χρόνο η αδελφή του μεταβίβασε με δωρεά στον αιτητή τα δύο διαμερίσματα και το κατάστημα. Κατέθεσε στη συνέχεια πως το διαμέρισμα που βρίσκεται στο ισόγειο, διευκρινίζοντας για ποιο διαμέρισμα αναφέρεται, αποκτήθηκε από την αδελφή του αιτητή και με τη δική της συμβολή και αξιώνει με την ανταπαίτηση της το ½ μερίδιο αυτού. Αναφερόμενη περαιτέρω στην ανταπαίτηση της που περιλαμβάνεται στην έκθεση υπεράσπισης της κατέθεσε πως υπερβαίνει το ποσό του €1,110.
- Αναφέρθηκε ακολούθως στην πρόθεση του αιτητή να πωλήσει το κτίριο. Κατέθεσε πως ο ενοικιαστής ενός διαμερίσματος την πληροφόρησε για το γεγονός αυτό, αφού έλαβε σχετική επιστολή με την οποία του ζητήθηκε να παραδώσει το ενοικιαζόμενο διαμέρισμα μέχρι την 15.1.2009 γιατί ο αιτητής έχει συμβληθεί με αγοραστές για την πώληση του και οι τελευταίοι θα προβούν στην κατεδάφιση και ανοικοδόμηση του. Αντίγραφο της επιστολής αυτής επισύναψε ως Τεκμήριο στην ένορκη δήλωση της. Την ίδια επιστολή, ανέφερε, έλαβε και η ενοικιαστής του καταστήματος, όπως η τελευταία την πληροφόρησε. Ο αιτητής ανέφερε στην ένορκη δήλωση του πως το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 24949, Φ/Σχ. LIV/57, τεμάχιο 873, το όλο μερίδιο, έχει αποκτηθεί με δωρεά από τη μητέρα του το έτος
- Κατέθεσε στη συνέχεια πως ο ίδιος μεταβίβασε το εν λόγω ακίνητο με δωρεά στην αδελφή του Αργυρή Χριστάκη Καρβαζώνη, για προσωπικούς λόγους, πριν από το γάμο του με την καθ'ης η αίτηση. Η αδελφή του μεταβίβασε στον ίδιο το ακίνητο με δωρεά στις 7.9.
- Επισύναψε στην ένορκη δήλωση του πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού ημερομηνίας 7.11.2008 (Τεκμήριο 1), στο οποίο αναφέρονται τα όσα κατέθεσε αναφορικά με το ιστορικό του εν λόγω ακινήτου. Κατά την ακρόαση του προσωρινού διατάγματος οι διάδικοι αντεξετάστηκαν στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων τους. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι τους αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου υποστηρίζοντας, η μεν δικηγόρος της καθ'ης η αίτηση την οριστικοποίηση του επίδικου διατάγματος, ο δε δικηγόρος του αιτητή την ακύρωση του. Μελέτησα με προσοχή τόσο την μονομερή αίτηση όσο και την ένσταση καθώς και το περιεχόμενο των αντίστοιχων ενόρκων δηλώσεων και τα όσα υποστήριξαν ενώπιον του Δικαστηρίου με τις αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των δύο πλευρών. Οι λόγοι που ο αιτητής πρόβαλε στην ένσταση του, όπως υποστηρίζονται από την ένορκη δήλωση του, θα μπορούσαν να περιληφθούν σε ένα. Είναι η θέση του πως η καθ΄ης η αίτηση απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι το επίδικο ακίνητο αποκτήθηκε από τον ίδιο με δωρεά από τη μητέρα του. Υποστήριξε πως, με βάση το άρθρο 14
(3)του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν.232/91), το επίδικο ακίνητο δεν υπολογίζεται στην αύξηση της περιουσίας του. Επισημαίνω πως, ενώ στην ένσταση του αιτητή ο ισχυρισμός της απόκρυψης αφορά το γεγονός του τρόπου απόκτησης του ακινήτου με δωρεά, στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος δικηγόρος του στηρίζει τον ισχυρισμό της απόκρυψης και στο γεγονός του χρόνου ανέγερσης των υποστατικών επί του επίδικου ακινήτου, πριν από το γάμο των διαδίκων. Ο τελευταίος ισχυρισμός όπως προβάλλεται στην αγόρευση του δικηγόρου του αιτητή δεν περιλήφθηκε στους λόγους ένστασης στη βάση των οποίων επιδιώκεται η ακύρωση του διατάγματος ούτε αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του αιτητή. Συνεπώς δεν μπορεί να προβληθεί εκ των υστέρων με την αγόρευση του δικηγόρου του. Εξέτασα τον ισχυρισμό για απόκρυψη όπως προβλήθηκε στην ένσταση. Η καθ'ης η αίτηση, στην αιτούμενη θεραπεία της μονομερούς αίτησης της, ζήτησε τη δέσμευση όλου του επίδικου ακινήτου επί του οποίου, όπως ανέφερε, έχουν ανεγερθεί ένα κατάστημα και ένα διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων στο ισόγειο και δύο διαμερίσματα τριών υπνοδωματίων στον πρώτο όροφο. Στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης της αναφερόμενη στα εν λόγω διαμερίσματα, διευκρίνισε ότι "Το ένα διαμέρισμα αγοράστηκε από κοινά εισοδήματα το 1993 από την αδελφή του αιτητή". Στην παράγραφο 11 αναφέρθηκε πάλι στο ένα διαμέρισμα που ήταν ιδιοκτησία της αδελφής του αιτητή. Εξήγησε ότι το έτος 1993 αγόρασαν το εν λόγω διαμέρισμα από την τελευταία έναντι του ποσού των €59.801,05 (τότε ΛΚ.35.000). Αυτό το διαμέρισμα, το οποίο βρίσκεται στο ισόγειο του κτιρίου, είναι η θέση της ότι αποκτήθηκε και με τη δική της συμβολή και το διεκδικεί κατά το ½ μερίδιο. Η αξίωση της αυτή περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, και στην ανταπαίτηση της στην καταχωρηθείσα υπεράσπιση. Δε διαπιστώνω οποιαδήποτε απόκρυψη από το Δικαστήριο εκ μέρους της αιτήτριας. Στους λόγους ένστασης του αιτητή δεν περιλήφθηκε η έλλειψη του κατεπείγοντος του αιτήματος ούτε αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του. Το κενό δεν μπορούσε να καλυφθεί εκ των υστέρων στην αγόρευση του ευπαίδευτου δικηγόρου του. Θα παρέθετα και θα εξέταζα τα όσα αναφέρει στην αγόρευση του ο δικηγόρος του αιτητή, εάν ο αιτητής τα κατέγραφε στην ένορκη δήλωση του. Συνεπώς δε δικαιολογείται οτιδήποτε περισσότερο από την κατάληξη μου ότι υπήρχε το κατεπείγον του αιτήματος. Η καθ'ης η αίτηση έσπευσε στην έκδοση του επίδικου διατάγματος με βάση την ανταπαίτηση της, μόλις έμαθε για την πρόθεση του αιτητή για πώληση του ακινήτου. Αφού η καθ΄ης η αίτηση ενήργησε με βάση την ανταπαίτηση της, οποιαδήποτε αναφορά στο χρόνο καταχώρησης της εναρκτήριας αίτησης περιττεύει. Προχώρησα στη συνέχεια να εξετάσω αν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60). Οι προϋποθέσεις αυτές έχουν κατ' επανάληψη εξεταστεί στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557, The Jonidexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263, Κυτάλα κ.α ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 253, Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. Τhe Timberland Co
(1997)1 ΑΑΔ 1791). Για να επιτύχει ένας αιτητής έκδοση ή στη συνέχεια οριστικοποίηση ενός προσωρινού διατάγματος θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: 1. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση στην ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Το άρθρο 14
(1)του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν. 232/91)καθορίζει: "14
(1)Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί, ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων, και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή". Με βάση τα ενώπιον μου γεγονότα και το αναφερόμενο άρθρο του Νόμου, το οποίο καθιερώνει αγώγιμο δικαίωμα του καθενός από τους συζύγους να διεκδικήσει με απαίτηση ή ανταπαίτηση την απόδοση του μέρους της αύξησης που προέρχεται από τη δική του συμβολή, κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Προέκυψε από την αντεξέταση της καθ' ης η αίτηση ότι το ακίνητο αγοράστηκε από τον αιτητή με χρήματα από την εργασία του στη Ζάμβια. Καθώς και ότι τα διαμερίσματα και το κατάστημα χτίστηκαν επίσης με χρήματα του αιτητή, πριν από το γάμο των διαδίκων. Ανέφερε περαιτέρω η καθ΄ης η αίτηση αντεξεταζόμενη ότι κατά το γάμο της με τον αιτητή γνώριζε ότι ήταν ιδιοκτήτης του καταστήματος και των δύο διαμερισμάτων και ότι το διαμέρισμα του ισογείου ήταν ιδιοκτησία της αδελφής του, αφού της το είχε δωρήσει ο αιτητής. Επισήμανε ότι για τα υποστατικά αυτά δεν υπήρχαν ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας. Διεκδικεί με την ανταπαίτηση της, μεταξύ άλλων, το ½ μερίδιο του διαμερίσματος του ισογείου, αφού ισχυρίζεται ότι το αγόρασαν από την αδελφή του αιτητή το 1993, προβάλλοντας τη δική της συνεισφορά στην απόκτηση του. Ο αιτητής αντικρούοντας τον ισχυρισμό αυτό της καθ'ης η αίτηση, κατέθεσε αντεξεταζόμενος ότι παραχώρησε το εν λόγω διαμέρισμα του ισογείου στην αδελφή του για να κατοικεί, με αντάλλαγμα να εισπράττει τα ενοίκια των υποστατικών του κτιρίου. Προέκυψε από την αντεξέταση του ότι η αδελφή του κατοικούσε εκεί μέχρι που απέκτησε δικό της σπίτι. Είναι παραδεκτό γεγονός από τον αιτητή, κατά την αντεξέταση του, ότι το ακίνητο αγοράστηκε μεν από τη μητέρα του, αλλά με δικά του χρήματα, από την εργασία του στη Ζάμβια καθώς και ότι το ακίνητο είχε εγγραφεί ως ιδιοκτησία της μητέρας του και το έτος 1976 μεταβιβάστηκε με δωρεά στον ίδιο. Τότε δεν υπήρχε οποιοδήποτε υποστατικό επί του ακινήτου. Τα υποστατικά χτίστηκαν μέσα του 1978, αρχές του 1979, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο αιτητής. Εύλογα διερωτάται κανείς, για ποιο λόγο ο αιτητής, μετά από αυτή την παραδοχή, επιμένει ότι το εν λόγω ακίνητο αποκτήθηκε με δωρεά και συνεπώς δεν υπολογίζεται στην αύξηση της περιουσίας του. Με οποιοδήποτε τρόπο και αν αποκτήθηκε το επίδικο ακίνητο, είτε με δωρεά όπως αναγράφεται στο πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας που έγινε στο Κτηματικό Μητρώο (Τεκμήριο 1) είτε αγοράστηκε από τον αιτητή, όπως ο ίδιος παραδέκτηκε και είναι παραδεκτό από την καθ΄ης η αίτηση ότι αποκτήθηκε πριν από το γάμο, δεν υπολογίζεται στην αύξηση της περιουσίας του και δεν το διεκδικεί η καθ'ης η αίτηση. Αυτό που διεκδικεί με την ανταπαίτηση της η καθ'ης η αίτηση είναι το ½ μερίδιο του διαμερίσματος του ισογείου. Εδώ ενδιαφέρει, ποια εκδοχή περιέχει την αλήθεια. Αυτή της καθ΄ης η αίτηση, ότι το εν λόγω διαμέρισμα αγοράστηκε από τους διαδίκους το 1993 από κοινά εισοδήματα ή αυτή του αιτητή, ότι ο ίδιος ήταν ο ιδιοκτήτης του εν λόγω διαμερίσματος που αποκτήθηκε από τον ίδιο πριν από το γάμο τους. Αξιοσημείωτο είναι πως το πιστοποιητικό έρευνας (Τεκμήριο 1) αναφέρεται στο ακίνητο ως οικόπεδο και δεν αναφέρεται στα υποστατικά που χτίστηκαν σ' αυτό, αφού γι αυτά δεν υπάρχουν τίτλοι ιδιοκτησίας. Επισημαίνω πως στο στάδιο αυτό δεν προβαίνω σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας για εξαγωγή ευρημάτων (βλ. The Jonidexo Ltd v. Adidas, ανωτέρω). Οι ισχυρισμοί του αιτητή συγκρούονται με αυτούς της καθ' ης η αίτηση όσον αφορά το ισόγειο διαμέρισμα. Έχουν σχέση με την ουσία της υπόθεσης και θα αποφασιστούν στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας της κυρίως αίτησης. Όπως κατ΄ επανάληψη έχει κριθεί στη Νομολογία, η διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν πρέπει να μετατρέπεται σε δίκη επί της ουσίας (βλ. Νικόλα ν. Κεφάλα
(1998)1 ΑΑΔ 1400). Τα ίδια ισχύουν και για την υπόλοιπη επίδικη περιουσία που αναφέρεται στην ανταπαίτηση αν και αυτή δεν απασχόλησε τους δικηγόρους των διαδίκων. Κυρίαρχο κριτήριο στην έκδοση προσωρινού διατάγματος είναι η πιθανολόγηση επιτυχίας της αγωγής (στην εξεταζόμενη περίπτωση της ανταπαίτησης). Προσμετρά το ύψος της αξίωσης της και το ύψος του ποσού που πιθανολογείται ότι θα αποδοθεί στην τελική απόφαση. (Βλ. Reckendorfer v. Reckendorfer
(2004)1 ΑΑΔ, 1132, 1135). Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Ντάγκλας ν. Ντάγκλας
(2004)1 ΑΑΔ, 629, 635, σε σχετικό λόγο έφεσης ότι δε δικαιολογείτο η δέσμευση του ½ μεριδίου διαμερίσματος στο οποίο μερίδιο δεν είχε απαίτηση η εφεσίβλητη λέχθηκαν τα πιο κάτω: "Παραγνωρίζει η εισήγηση ότι η δέσμευση δε γίνεται στη βάση απαίτησης επί της συγκεκριμένης περιουσίας αλλά στη γενικότερη βάση του άρθρου 32 προς διασφάλιση της δυνατότητας απονομής πλήρους δικαιοσύνης στο τέλος της ημέρας". Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδου
(1992)1 ΑΑΔ 54, 61 λέχθηκαν τα πιο κάτω: "Ένα διάταγμα μπορεί να εκδοθεί επίσης και κάτω από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, νοουμένου ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο αυτό σε όση έκταση διαφέρει από το άρθρο 5, του Κεφ. 6 (βλέπε Lakatamitis v. Theodorou
(1983)1 CLR 520). Το άρθρο αυτό δίδει στο δικαστήριο ευρύτερη εξουσία από εκείνη που παρέχεται από το άρθρο
- Επίσης δεν περιορίζεται σε ότι αφορά το αντικείμενο της αγωγής ούτε και το περιεχόμενο της" Έχοντας κατά νου τις αρχές της Νομολογίας κρίνω αναγκαία τη δέσμευση ολόκληρου του ακινήτου.
- Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται σε θεραπεία ή έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Λόγω ακριβώς του εκ του νόμου αγώγιμου δικαιώματος της καθ΄ης η αίτηση και λαμβάνοντας υπόψη τα περιστατικά της υπόθεσης όπως ανωτέρω παρέθεσα και τους ισχυρισμούς της καθ΄ης η αίτηση στην ένορκη δήλωση της, ειδικότερα την επίκληση συμβολής της στην απόκτηση της επίδικης περιουσίας που αναφέρει στην ανταπαίτηση της, κρίνω ότι ικανοποιείται και η προϋπόθεση αυτή.
- Ότι είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η καθ΄ης η αίτηση ανέφερε στην ένορκη δήλωση της ότι ο αιτητής θα προβεί στην πώληση των υποστατικών και επισύναψε αντίγραφο σχετικής επιστολής του δικηγόρου του που στάληκε προς ενοικιαστή για να παραδώσει το ενοικιαζόμενο υποστατικό μέχρι την 15.1.
- Συνεπώς η πρόθεση αποξένωσης του ακινήτου από τον αιτητή είναι δεδομένη. Ο δικηγόρος του αιτητή ανέφερε στην αγόρευση του ότι ο αιτητής διαθέτει και άλλη ακίνητη περιουσία. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό για να μην εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. Κρίθηκε στην απόφαση Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.
(2006)1 ΑΑΔ 280, 286 ότι "θα πρέπει να δεσμευτεί ακίνητη περιουσία αρκετή ώστε ο ενάγων να διασφαλίζεται ότι τυχόν δικαστική απόφαση υπέρ του θα ικανοποιηθεί." Θα επαναλάβω όσα λέχθηκαν στην απόφαση αυτή σχετικά με τον ίδιο ισχυρισμό. Αν ο αιτητής είχε προτείνει εναλλακτική προσέγγιση, το επιχείρημα του θα είχε κάποιο νόημα, αφού το δικαστήριο έπρεπε να επιλέξει τη λιγότερο επαχθή για τον αιτητή επιλογή, νοουμένου ότι αυτή θα ήταν εξίσου αποτελεσματική. Κρίνω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση, αφού οποιαδήποτε αποξένωση του ακινήτου θα απέκλειε πιθανή θεραπεία της καθ'ης η αίτηση. Με βάση τα ανωτέρω, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 3.10.2008 καθίσταται απόλυτο. Όσον αφορά τα έξοδα, επιδικάζονται υπέρ της καθ'ης η αίτηση-αιτήτριας και εναντίον του αιτητή-καθ' ου η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ............. Φ. Κωνσταντίνου, Προσ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο