← Κύπρος

Μίκη Χαραλάμπους ν. Τατιάνας Πετρίδου, Αρ. Αίτησης: 1/04, 27 Νοεμβρίου 2009

Μίκη Χαραλάμπους ν. Τατιάνας Πετρίδου, Αρ. Αίτησης: 1/04, 27 Νοεμβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2009:36 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών Ενώπιον: Φ. Κωνσταντίνου, Δ. Αρ. Αίτησης: 1/04 Μεταξύ: Μίκη Χαραλάμπους Αιτητή και Τατιάνας Πετρίδου Καθ' ης η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 30.4.2009 για τροποποίηση της κυρίως αίτησης Ημερομηνία: 27 Νοεμβρίου 2009 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Φ. Τσαγγαρίδης. Για Καθ' ης η Αίτηση: κ. Α. Καραπατάκης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο αιτητής ζητά με την κυρίως αίτηση να του αποδοθεί η συνεισφορά του στην αύξηση της περιουσίας της καθ' ης η αίτηση, η οποία αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου τους, όπως η τελευταία περιγράφεται στις παραγράφους Α-Θ. Η υπόθεση είναι αρκετά καθυστερημένη, αφού η κυρίως αίτηση καταχωρήθηκε το

  1. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά που βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου, ορίστηκε αρκετές φορές για ακρόαση και δήλωση συμβιβασμού λόγω προσπάθειας των δικηγόρων των διαδίκων για εξώδικη διευθέτηση. Η υπόθεση ήταν ορισμένη ενώπιον μου για πρώτη φορά στις 7.11.2008 για ακρόαση. Κατά την ημέρα εκείνη, υποβλήθηκε κοινό αίτημα των δικηγόρων των διαδίκων για αναβολή της ακρόασης, το οποίο έγινε αποδεκτό. Στη συνέχεια ορίστηκε δύο φορές για ακρόαση και ακολούθως για καθορισμό επιδίκων θεμάτων αφού ζητήθηκε από τους δικηγόρους των διαδίκων χρόνος για εξώδικη διευθέτηση. Ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση, ο δικηγόρος του αιτητή υπέβαλε στις 30.4.2009 αίτηση τροποποίησης της κυρίως αίτησης, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Με αυτή, ο αιτητής ζητά την τροποποίηση της αιτούμενης θεραπείας της κυρίως αίτησης με την αντικατάσταση των παραγράφων Α, Β, Ζ και Η ως ακολούθως: «Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το ½ μερίδιο του οικοπέδου με αρ. εγγραφής 0/11192, Φύλλο/Σχέδιο 54/42, Τεμάχιο 1019, το οποίο βρίσκεται στον Άγιο Αθανάσιο και το οποίο ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα της καθ' ης η αίτηση αποτελεί αύξηση της περιουσίας της καθ' ης η αίτηση που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων με συμβολή και συνεισφορά του αιτητή και ο αιτητής δικαιούται τα 4/5 του πιο πάνω μεριδίου της καθ' ης η αίτηση και/ή σε οποιοδήποτε άλλο μερίδιο που το Δικαστήριο θα κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις και ότι ο αιτητής δικαιούται μετά την πώληση του αναφερομένου μεριδίου που έγινε το 2006 από το ποσό των €66.635,45 σεντ που εισέπραξε η καθ' ης η αίτηση ποσό €53.308,
  2. Β. Απόφαση εναντίον της καθ' ης η αίτηση για το ποσό των €53.308,00 που αντιπροσωπεύει τη συνεισφορά του αιτητή στην αύξηση της περιουσίας της καθ' ης η αίτηση σχετικά με το αναφερόμενο στην παράγραφο Α οικόπεδο. Ζ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το ποσό των €14.912,00 το οποίο δώρισε ο πατέρας του αιτητή στον αιτητή και το κατέθεσε σε προσωπικό λογαριασμό της καθ' ης η αίτηση για λογαριασμό του αιτητή και το οποίο κατέχεται από την καθ' ης η αίτηση αποτελεί αύξηση της περιουσίας της καθ' ης η αίτηση που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων και αντιπροσωπεύει χρήματα αποκλειστικά του αιτητή που προέρχονται από δωρεά του πατέρα του και κατακρατούνται από την καθ' ης η αίτηση και ο αιτητής δικαιούται ολόκληρο το πιο πάνω ποσό και/ή οποιοδήποτε άλλο μερίδιο το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Η. Απόφαση εναντίον της καθ' ης η αίτηση για το ποσό των €14.912,00 που αντιπροσωπεύει τη συνεισφορά του αιτητή στην αύξηση της περιουσίας της καθ' ης η αίτηση και/ή χρήματα του αιτητή που κατακρατεί η καθ' ης η αίτηση όπως αναφέρεται στην παράγραφο Ζ πιο πάνω.» Με την εξεταζόμενη αίτηση ο αιτητής ζητά περαιτέρω την τροποποίηση των γεγονότων της κυρίως αίτησης με την αντικατάσταση των παραγράφων 7 και 10 ως ακολούθως: «
  3. Το οικόπεδο αγοράστηκε το 1995 στην αξία των €64.926,85 σεντ από τις οποίες ποσό €50.805,26 σεντ προερχόταν από χρήματα του αιτητή και από χρήματα που δώρισε στον αιτητή, ο πατέρας του, και το υπόλοιπο των €14.122,00 αποτελούσε δάνειο στο όνομα της καθ' ης η αίτηση στο ΣΤΕΛΜΕΚ. Το οικόπεδο είχε εγγραφεί ανά ½ μερίδιο στα ονόματα των διαδίκων και το 2006 πωλήθηκε και από τους δύο διαδίκους στο ποσό των €133.270,91 σεντ και πήρε ο καθένας από τους διαδίκους ποσό €66.635,45 σεντ που αντιστοιχούσε στο ½ μερίδιο του οικοπέδου που ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα του, με επιφύλαξη του αιτητή ως προς την απαίτηση του για συνεισφορά. Όσες δόσεις του δανείου πληρώθηκαν, αυτές πληρώθηκαν από κοινά χρήματα των διαδίκων. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι έχει συνεισφέρει στην απόκτηση του ½ μεριδίου του οικοπέδου που ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα της καθ' ης η αίτηση και η συνεισφορά του αυτή αποτελείται και ανέρχεται στα 4/5 του μεριδίου της καθ' ης η αίτηση και αντιπροσωπεύει ποσό €53.308,00 ποσό το οποίο αξιώνει ο αιτητής από την καθ' ης η αίτηση.
  4. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι κατά το έτος 2000 και σε περίοδο που βρισκόταν στο εξωτερικό όπου εργαζόταν, ο πατέρας του, του δώρισε χρηματικό ποσό €17.086,
  5. Μέρος του αναφερόμενου ποσού €2.371,00 δαπανήθηκε για αγορά μετοχών της δημόσιας εταιρείας ΔΗΜΗΤΡΑ και το υπόλοιπο ποσό των €14.912,00 λόγω της απουσίας του αιτητή, ο πατέρας του αιτητή ζήτησε από την καθ' ης η αίτηση τον αριθμό του κοινού λογαριασμού των διαδίκων ώστε να καταθέσει το αναφερόμενο ποσό. Η καθ' ης η αίτηση αντί του αριθμού του κοινού λογαριασμού, έδωσε προσωπικό της λογαριασμό με αποτέλεσμα ο πατέρας του αιτητή να καταθέσει το ποσό των €14.912,00 στο λογαριασμό της καθ' ης η αίτηση και η καθ' ης η αίτηση να οικειοποιηθεί το αναφερόμενο ποσό αυξάνοντας την περιουσία της. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι το αναφερόμενο ποσό των €14,912,00 του ανήκει εξ' ολοκλήρου και αποτελεί ολόκληρο αύξηση της περιουσίας της καθ' ης η αίτηση η οποία έγινε κατά τη διάρκεια του γάμου από χρήματα που ανήκουν αποκλειστικά και μόνο στον αιτητή και ο αιτητής απαιτεί το αναφερόμενο ποσό ως συνεισφορά στην αύξηση της περιουσίας της καθ' ης η αίτηση.» Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ο αιτητής ανέφερε πως κατά την προετοιμασία της υπόθεσης για ακρόαση που ήταν ορισμένη στις 11.6.2009, διαπιστώθηκε μετά από συλλογή του αποδεικτικού υλικού, ειδικότερα τραπεζικών εγγράφων, ότι υπήρχαν στοιχεία τα οποία δε γνώριζε ακριβώς το 2004 που καταχώρησε την αίτηση. Η καθ' ης η αίτηση αντιτίθεται στο αίτημα για τροποποίηση. Με την ένσταση της προβάλλει επτά λόγους οι οποίοι θα μπορούσαν να περιληφθούν στους ακόλουθους τρεις:
  6. Με την τροποποίηση εισάγεται νέα βάση αγωγής.
  7. Η τροποποίηση ζητείται πέντε χρόνια μετά την καταχώρηση της αίτησης.
  8. Όλα τα γεγονότα της αιτούμενης τροποποίησης ήταν γνωστά στον αιτητή από το
  9. Οι αγορεύσεις των δικηγόρων των δύο πλευρών βασίστηκαν στις θέσεις που προβάλλονται με την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα με αναφορά στη σχετική νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Έχει κατ΄ επανάληψη λεχθεί στη νομολογία πως η δίκη διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που αναφέρονται στα δικόγραφα. Αν ένας διάδικος κρίνει ότι είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί το δικόγραφο του, πρέπει να λαμβάνει μέτρα για την τροποποίηση του το συντομότερο δυνατό. Η εξουσία του Δικαστηρίου να επιτρέψει τροποποίηση των δικογράφων ασκείται με βάση τη Δ.25 Θ1 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Καθορίζεται στη Διαταγή αυτή ότι το Δικαστήριο μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφων ώστε να γίνουν όλες οι απαραίτητες τροποποιήσεις για τον προσδιορισμό των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων. Οι αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του εξουσία για τροποποίηση δικογράφων έχουν καθιερωθεί στη νομολογία. Στην απόφαση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.

(2007)1 ΑΑΔ 1005, 1008 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Το κυρίαρχο στοιχειό στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Κατά την εξέταση του θέματος το Δικαστήριο βασίζεται σε διάφορους παράγοντες, αλλά τελικά ο κρίσιμος παράγων είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια, αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο, μέχρι και το τελικό στάδιο της διαδικασίας, αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων». Από τη σχετική νομολογία προκύπτει η θεμελιακή αρχή πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση υπάρχει όταν η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στην άλλη πλευρά ή όταν ο αιτητής ενεργεί κακόπιστα. (βλ. Χρίστου ν. Στυλιανού Αζά
(1992)1 ΑΑΔ 704, 707). Η σύγχρονη τάση, όπως προκύπτει από τη νομολογία, είναι να επιτρέπονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δε θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δε θα μπορούσε να αποζημιωθεί σε χρήμα (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ, 934, 939). Η πιο πάνω αρχή περιορίστηκε όμως στην απόφαση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, 562 στην οποία τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται με γνώμονα το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης . Στην Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. ν. Α&G Leventis κ.α.
(1993)1 ΑΑΔ 726, 730 λέχθηκε πως ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός, δεν είναι όμως «εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας.» Καθώς και ότι το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως σημαντικούς. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται, όπως τονίστηκε, «αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο της ιδιαιτερότητας της κάθε υπόθεσης.» Στην SABA & Co (T.M.P.) v. T.M.P Agents
(1994)1 AAΔ 426, 432 λέχθηκαν τα πιο κάτω όσον αφορά τη δικαιολόγηση της καθυστέρησης: «Μένει το ερώτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης. Η σημασία του ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης». Εξέτασα την επίδικη αίτηση έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αρχές της νομολογίας και τις θέσεις των δικηγόρων των δύο πλευρών. Αναμφίβολα υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της εξεταζόμενης αίτησης. Επισημαίνω όμως, ότι υποβλήθηκε μεν με μεγάλη καθυστέρηση, αλλά όχι σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, αφού δεν έχει αρχίσει ακόμα η ακρόαση της υπόθεσης. Αποφάσισα, ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία, να επιτρέψω εν μέρει την επίδικη τροποποίηση. Δεν επιτρέπω την τροποποίηση όσον αφορά την παράγραφο Α της εξεταζόμενης αίτησης στο μέρος που αναφέρεται στην πώληση του επίδικου μεριδίου της καθ' ης η αίτηση επί του ακινήτου που αναφέρεται στην εν λόγω παράγραφο, η οποία έγινε το έτος
  1. Συνεπώς δεν επιτρέπω την τροποποίηση και όσον αφορά την παράγραφο Β της εξεταζόμενης αίτησης αφού αποτελεί απόρροια της παραγράφου Α. Αυτό που αξιώνει ο αιτητής με την κυρίως αίτηση του με βάση το άρθρο 14 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν.232/91)και έχει το βάρος να αποδείξει, είναι την αύξηση της περιουσίας της καθ' ης η αίτηση. Η τελευταία ανευρίσκεται με τη σύγκριση της αρχικής περιουσίας που είχε η καθ' ης η αίτηση κατά το χρόνο τέλεσης του γάμου και της τελικής περιουσίας που είχε κατά το χρόνο της διάστασης στο γάμο, αφού αφαιρεθούν τα χρέη και οι άλλες οικονομικές υποχρεώσεις από την αξία της περιουσίας. Συνεπώς δεν ενδιαφέρει την παρούσα υπόθεση, αφού δεν μπορεί να είναι επίδικο θέμα, η αξία του εν λόγω ακινήτου κατά το έτος 2006, αφού ο αιτητής αναφέρει στα γεγονότα της κυρίως αίτησης ότι η διάσταση στο γάμο τους επήλθε στις 16.5.
  2. Για τον ίδιο λόγο δεν επιτρέπω την τροποποίηση της παραγράφου 7 της εξεταζόμενης αίτησης ως προς το μέρος που αναφέρεται στην πώληση του επίδικου ακινήτου που έγινε το έτος 2006 και στο ποσό των €53.308,00 το οποίο αξιώνει ο αιτητής. Επιτρέπω την επίδικη τροποποίηση ως προς τα υπόλοιπα θέματα που αφορούν τις αιτούμενες θεραπείες και τα γεγονότα της κυρίως αίτησης. Στήριξα την απόφαση μου στους ακόλουθους λόγους:
  3. Με την επιτρεπτή τροποποίηση επιδιώκεται ο προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων του αιτητή. Επεκτείνει μεν την απαίτηση του ο αιτητής αλλά δεν εισάγει νέα βάση αγωγής όπως ισχυρίζεται ο δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση. Ως βάση αγωγής εξακολουθούν να είναι τα γεγονότα που θεμελιώνουν το αγώγιμο δικαίωμα με βάση το άρθρο 14 του Ν.232/
  4. Στην Α. Γεωργίου ν. Γ. Γεωργίου
(2001)1 ΑΑΔ 1592 το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο ανέφερε τα εξής: «Η βάση της αγωγής «περιλαμβάνει το σύνολο των γεγονότων των θεμελιούντων το αγώγιμο δικαίωμα, περί ου η αγωγή .......» όπως αναφέρεται στο άρθρο 2 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60). Βάση αγωγής κατά κανόνα προκύπτει όταν υπάρχει πρόσωπο που μπορεί να ενάγει και πρόσωπο που μπορεί να εναχθεί και εφόσον συντρέχουν όλα τα γεγονότα που είναι αναγκαία να αποδειχθούν προκειμένου να επιτύχει ο ενάγοντας ..........». Καθώς και ότι «Τα αναγκαία γεγονότα που θεμελιώνουν αγώγιμο δικαίωμα, σύμφωνα με το νόμο περιέχονται στο άρθρο 14 όπως έχει παρατεθεί πιο πάνω».
  1. Δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην καθ' ης η αίτηση. Δημιουργείται βέβαια κάποια πρόσθετη ενόχληση και ταλαιπωρία σ' αυτή αφού θα υποχρεωθεί να καταχωρήσει τροποποιημένη υπεράσπιση λαμβάνοντας υπόψη τους νέους ισχυρισμούς του αιτητή. Πέραν τούτου θα προκληθεί περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης η οποία είναι ήδη αρκετά ταλαιπωρημένη. Θεωρώ όμως ότι οι δυσμενείς αυτές επιπτώσεις για την καθ' ης η αίτηση μπορούν να ξεπεραστούν με κατάλληλη διαταγή ως προς τα έξοδα.
  2. Δόθηκε από τον αιτητή εξήγηση για το λόγο της καθυστέρησης στην υποβολή της επίδικης αίτησης, την οποία ανέφερα πιο πάνω. Παρόλο που η εξήγηση δεν είναι απόλυτα ικανοποιητική και όφειλε να συλλέξει το απαραίτητο υλικό κατά το χρόνο της σύνταξης της αίτησης από το δικηγόρο του, θα την αποδεχτώ, λαμβάνοντας υπόψη τις προσπάθειες συμβιβασμού και την παρατεταμένη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης με τη συμφωνία της καθ' ης η αίτηση.
  3. Αν και η αίτηση υποβάλλεται με καθυστέρηση, δεν έχει αρχίσει ακόμα η εκδίκαση της υπόθεσης.
  4. Αναμφίβολα η καθ' ης η αίτηση έχει δικαίωμα για διεξαγωγή της δίκης εντός ευλόγου χρόνου. Αυτό όμως αποτελεί ζήτημα ενταγμένο στο πλαίσιο της δίκης. Αφού δε διαπίστωσα κακοπιστία εκ μέρους του αιτητή και έκρινα ότι η επιτρεπτή τροποποίηση, όπως την παρέθεσα ανωτέρω, είναι αναγκαία για τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων, ο παράγοντας χρόνος δεν είναι απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Στη Federal Bank of Lebanon (S.A.L) v. Νίκου Κ. Σιακόλα
(1999)1 ΑΑΔ 44, 53, 54 λέχθηκε για το ίδιο θέμα: «Αναφορικά τώρα με την έκταση της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση, θα λέγαμε ότι ενώ η σύνδεση με τη μακρά εκκρεμότητα της αγωγής μοιάζει αυτονόητη και επιτείνει την ανησυχία σχετικά με την τήρηση της συνταγματικής επιταγής για εκδίκαση της αγωγής εντός ευλόγου χρόνου, εντούτοις εύστοχα ήταν που σημειώθηκε πρωτόδικα ότι η μακρά εκκρεμότητα της αγωγής «δεν μπορεί να ενεργήσει απόλυτα σαν κώλυμα» αλλά αποτελεί παράγοντα ο οποίος επαυξάνει την ανάγκη για ταχύτερη προώθηση. Εν τέλει το κατά πόσο η όποια καθυστέρηση θα απέληγε σε στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου συνιστά, .............. ζήτημα ενταγμένο στο πλαίσιο της δίκης». Καταλήγω ότι η αίτηση επιτυγχάνει μερικώς και εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της κυρίως αίτησης ως ακολούθως: Η παράγραφος Α της κυρίως αίτησης θα αντικατασταθεί με την εξής παράγραφο: «Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το ½ μερίδιο του οικοπέδου με αρ. εγγραφής 0/11192, Φύλλο/Σχέδιο 54/42, Τεμάχιο 1019, το οποίο βρίσκεται στον Άγιο Αθανάσιο και το οποίο ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα της Καθ' ης η αίτηση αποτελεί αύξηση της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση που δημιουργήθηκε κατά την διάρκεια του γάμου των διαδίκων με συμβολή και συνεισφορά του αιτητή και ο αιτητής δικαιούται τα 4/5 του πιο πάνω μεριδίου της Καθ' ης η αίτηση και/ή σε οποιοδήποτε άλλο μερίδιο που το Δικαστήριο θα κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις». Οι παράγραφοι Ζ και Η της κυρίως αίτησης θα αντικατασταθούν με τις αντίστοιχες παραγράφους της εξεταζόμενης αίτησης. Η παράγραφος 7 της κυρίως αίτησης θα αντικατασταθεί με την εξής παράγραφο: «7. Το οικόπεδο αγοράστηκε το 1995 στην αξία των €64.926,85 σεντ από τις οποίες ποσό €50.805,26 σεντ προερχόταν από χρήματα του αιτητή και από χρήματα που δώρισε στον αιτητή, ο πατέρας του, και το υπόλοιπο των €14.122,00 αποτελούσε δάνειο στο όνομα της Καθ' ης η αίτηση στο ΣΤΕΛΜΕΚ. Το οικόπεδο είχε εγγραφεί ανά ½ μερίδιο στα ονόματα των διαδίκων. Όσες δόσεις του δανείου πληρώθηκαν, αυτές πληρώθηκαν από κοινά χρήματα των διαδίκων. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι έχει συνεισφέρει στην απόκτηση του ½ μεριδίου του οικοπέδου που ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα της Καθ' ης η αίτηση και η συνεισφορά του αυτή αποτελείται και ανέρχεται στα 4/5 του μεριδίου της Καθ' ης η αίτηση». Η παράγραφος 10 της κυρίως αίτησης θα αντικατασταθεί με την παράγραφο 10 της εξεταζόμενης αίτησης. Η τροποποιημένη εναρκτήρια αίτηση να καταχωρηθεί μέσα σε 15 ημέρες από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Η τροποποιημένη υπεράσπιση να καταχωρηθεί μέσα σε 15 ημέρες από τη λήψη της τροποποιημένης εναρκτήριας αίτησης. Τυχόν τροποποιημένη απάντηση στην υπεράσπιση να καταχωρηθεί μέσα σε 10 ημέρες από τη λήψη της τροποποιημένης υπεράσπισης. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης καθώς και όλα τα έξοδα που θα προκύψουν ως αποτέλεσμα της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον του αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................................................... Φ. Κωνσταντίνου, Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Σ.Χ. Subject: Family Court/ Interim Αναφορά: Περιουσιακές Διαφορές. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.