ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ν. ΜΟΝΙΚΑΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ, Αρ. Αιτήσεως: 232/09, 27.11.09 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2009:38 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ Ενώπιον: Μ. Τουμαζή, Π. Οικ. Δικαστηρίου Αρ. Αιτήσεως: 232/09 Μεταξύ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ, εκ Λεμεσού Αιτητή και ΜΟΝΙΚΑΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ, United Arab Emirates Καθ' ης η αίτηση --------------------- Ημερομηνία: 27.11.09 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κ. Α. Χαραλάμπους για κ. Γιωρκάτζη Για την Καθ' ης η αίτηση: κα Α. Παναγιωτίδου για κ. Α. Νεοκλέους (Για να ακούσει απόφαση κα Κούνδουρου με κα Χ"Γιώρκη) Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής, με την κυρίως αίτηση, που καταχωρήθηκε στις 28.8.09 ζητά το ακόλουθο διάταγμα: "A. Αναγνωριστική απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου σύμφωνα με το οποίο να καθορίζεται ως ο τόπος διαμονής των δύο ανήλικων τέκνων των διαδίκων Γεώργιου Ρωμαίου Γιαννόπουλου και Μάρκου Αλέξιου Γιαννόπουλου η διαμονή του Αιτητή στην Λεμεσό και συγκεκριμένα το διαμέρισμα με αριθμό 630 της Πολυκατοικίας Glafkos House, Kanika Enaerios Complex, οδός Τζων Κέννεντυ, στην Λεμεσό και/ή στην οποιαδήποτε άλλη διεύθυνση που θα αποκτήσει ο Αιτητής εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέχρι την ακρόαση και τελική αποπεράτωση της Αγωγής με αριθμό 1295/2009 που ο Αιτητής κατέθεσε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με την οποία ζητείται όπως του ανατεθεί η αποκλειστική επιμέλεια των δύο ανηλίκων. Β. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται η μεταφορά των δύο ανηλίκων Γεώργιου Ρωμαίου Γιαννόπουλου και Μάρκου Αλέξιου Γιαννόπουλου εκτός των εδαφών που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση του Αιτητή και όπως για τον σκοπό αυτό το όνομα των δύο ανήλικων τοποθετηθεί στον κατάλογο προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος από την Κυπριακή Δημοκρατία (stop list) μέχρι εκδικάσεως της Αγωγής με αριθμό 1295/2009 που ο Αιτητής κατέθεσε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και/ή εναλλακτικά της Αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Διάταγμα με το οποίο να ρυθμίζεται η επικοινωνία των δύο ανήλικων των διαδίκων με την Καθ' ης η Αίτηση. Δ. Οιονδήποτε άλλο διάταγμα ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο. Ε. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης και ΦΠΑ". Mετά από μονομερή αίτηση του Αιτητή ημερ. 28.8.09 η οποία συνοδεύεται από την ένορκο δήλωσή του όπου επισυνάπτονται 5 Τεκμήρια, Δικαστής του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού στις 28.8.09 εξέδωσε το ακόλουθο διάταγμα: ".. απαγορεύεται η έξοδος από την Κύπρο των ανήλικων τέκνων των διαδίκων Γεώργιου Ρωμαίου Γιαννόπουλου και Μάρκου Αλέξιου Γιαννόπουλου χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του αιτητή ή χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου και με το οποίο διατάσσεται η τοποθέτηση του ονόματος των ανήλικων τέκνων των διαδίκων στον κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος από την Κύπρο". Τόσο η κυρίως αίτηση όσο και η μονομερής αίτηση στηρίζονται μεταξύ άλλων στον περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμο 23/90 (Ν.23/90), στον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο του 1990 (Ν.216/90), και στον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας (στο εξής "ο Κανονισμός 2201/2003"). Ο συνήγορος του Αιτητή όμως στην αγόρευση του διευκρίνισε ότι η βάση της αίτησης είναι ο Κανονισμός 2201/2003 και όχι το ημεδαπό δίκαιο. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως στις 5.10.09 η οποία συνοδεύεται από ένορκο δήλωσή της, όπου επισυνάπτονται 16 Τεκμήρια. Μετά από σχετική ενδιάμεση αίτηση του Αιτητή και με τη συμφωνία των μερών, δόθηκε άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους του Αιτητή και αντίστοιχη άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για την Καθ' ης η αίτηση. Η συμπληρωματική ένορκος δήλωση του Αιτητή που καταχωρήθηκε στις 20.10.09 συνοδεύεται από 9 Τεκμήρια. Η συμπληρωματική ένορκος δήλωση της Καθ' ης η αίτηση που καταχωρήθηκε στις 26.10.09, συνοδεύεται από 2 Τεκμήρια. Η Καθ' ης η αίτηση εγείρει, μεταξύ άλλων, τους ακόλουθους λόγους ένστασης: "(γ) Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας και/ή καταλληλότητας και/ή αρμοδιότητας και/ή δεν είναι το δικαιοδοτικά κατάλληλο να επιληφθεί της ενδιάμεσης αλλά και της κυρίως αίτησης. ........................... (ια) Δεν ικανοποιούνται οι πρόνοιες του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν.23/90). (ιβ) Δεν ικανοποιούνται οι πρόνοιες του ΕΚ Κανονισμού 2201/2003 και δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής". Η ενδιάμεση αίτηση προχώρησε με τη διαδικασία των αγορεύσεων. Σημειώνεται ότι η Καθ' ης η αίτηση και στην υπεράσπιση στην κυρίως αίτηση προβάλλει θέμα αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου. Από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων αλλά και από τα δικόγραφα προκύπτουν τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: Ο Αιτητής είναι ελληνικής καταγωγής και υπηκοότητας και η Καθ' ης η αίτηση είναι Ουγγρικής καταγωγής και Αγγλικής υπηκοότητας. Τέλεσαν πολιτικό γάμο στις 30.1.92 στο Enfield του Λονδίνου και στη συνέχεια θρησκευτικό γάμο στην Ουγγαρία. Από το γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά, τον Γεώργιο Ρωμαίο που γεννήθηκε στις 2.12.00 και τον Μάρκο Αλέξιο που γεννήθηκε στις 18.10.04, τα οποία έχουν τόσο την Ελληνική όσο κι την Αγγλική υπηκοότητα. Μετά την συμπλήρωση των σπουδών του ο Αιτητής εργάστηκε ως Αναπληρωτής Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Westminster στην Αγγλία και στη συνέχεια έκανε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις στην Ελλάδα. Ο Αιτητής είναι ιδιοκτήτης διαμερίσματος στη Λεμεσό. Το 2001 ο Αιτητής αποδέχθηκε διορισμό ως Καθηγητής στο Arab Emirates University και έτσι οι διάδικοι εγκαταστάθηκαν σε ενοικιαζόμενη έπαυλη στο Al Ain, Abu Dhabi. Από το 2006 ο Αιτητής διδάσκει στο British University στο Dubai. Η Καθ' ης η αίτηση είναι οδοντίατρος και εργάζεται στην πόλη Al Ain. O γάμος των διαδίκων παρουσίασε προβλήματα. Ο Αιτητής, τον Απρίλιο του 2009, καταχώρισε στην Ελλάδα αίτηση διαζυγίου η οποία φέρει τον αριθμό πινακίου Α2 17 και έχει οριστεί στις 25.1.2010. Στις 20.5.2009 καταχώρισε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών την Αγωγή με αριθμό 1295/09 με την οποία αιτείται την ανάληψη της επιμέλειας των παιδιών τους. Στη συνέχεια η Καθ' ης η αίτηση καταχώρισε αίτηση διαζυγίου στην Αγγλία. Το καλοκαίρι του 2009 είναι παραδεκτό ότι τα παιδιά βρίσκονταν για διακοπές στην Ελλάδα με τον πατέρα τους, στη συνέχεια πήγαν στην Ουγγαρία για διακοπές με τη μητέρα τους, τον Αύγουστο του 2009 μετέφερε η μητέρα τα παιδιά στην Κύπρο όπου ήταν και ο πατέρας τους και αυτή επέστρεψε στο Abu Dhabi. Από αυτό το χρονικό σημείο ο μεν Αιτητής ισχυρίζεται ότι η Καθ' ης η αίτηση συμφώνησε να αφήσει τα παιδιά να διαμένουν μαζί του στην Κύπρο, η δε Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι ουδέποτε συμφώνησε κάτι τέτοιο και ότι περίμενε να της επιστρέψει τα παιδιά στο Abu Dhabi, τόπο διαμονής τους, διότι άνοιγαν σύντομα και τα σχολεία τους. Θα εξετάσω κατά πόσο το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού έχει αρμοδιότητα να επιληφθεί της υπόθεσης με βάση τον Κανονισμό 2201/2003 ο οποίος είναι δεσμευτικός στα Κράτη Μέλη, εκτός από τη Δανία. Ο Κανονισμός στην παράγραφο 12 της εισαγωγής αναφέρει τα εξής:
(12)"Οι κανόνες αρμοδιότητας που θεσπίζονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού περί γονικής μέριμνας επιλέγονται υπό το πρίσμα του συμφέροντος του παιδιού, ειδικότερα δε του κριτηρίου της εγγύτητας. Αυτό σημαίνει ότι κατά πρώτο λόγο θα πρέπει να είναι αρμόδια τα δικαστήρια του κράτους μέλους της συνήθους διαμονής του παιδιού, εκτός από ορισμένες περιπτώσεις μεταβολής της διαμονής του παιδιού ή ύστερα από συμφωνία μεταξύ των δικαιούχων της γονικής μέριμνας". Σύμφωνα με το Άρθρο 1
(1)(β) του Κεφ.1: "
- Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται ανεξάρτητα από το είδος του δικαστηρίου, σε αστικές υποθέσεις που αφορούν: ............................. (β) την ανάθεση, την άσκηση, την ανάθεση σε τρίτο, την ολική ή μερική αφαίρεση της γονικής μέριμνας". To Άρθρο 8 του Κεφ. ΙΙ αναφορικά με τη γενική δικαιοδοσία σε σχέση με τη γονική μέριμνα προβλέπει τα εξής: "8.1 Τα δικαστήρια κράτους μέλους έχουν δικαιοδοσία επί θεμάτων που αφορούν τη γονική μέριμνα παιδιού το οποίο έχει συνήθη διαμονή σ' αυτό το κράτος μέλος κατά τη στιγμή της άσκησης της προσφυγής". Το Άρθρο 8.1 του Κανονισμού 2201/2003 ερμηνεύτηκε στην απόφαση Ζήνωνος ν. Ζησάκη (Έφεση Αρ. 13/2006, του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου ημερ. 5.6.2009) όπου ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γ. Ερωτοκρίτου ανέφερε τα εξής: "Το άρθρο 8 του Κανονισμού, προβλέπει ότι γενική δικαιοδοσία για γονική μέριμνα έχουν τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο οποίο το παιδί έχει συνήθη διαμονή «κατά την στιγμή της άσκησης της προσφυγής». Κατά την 31.3.2005 που καταχωρίστηκε η εναρκτήρια αίτηση του Εφεσείοντος στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού, τα παιδιά είχαν από της ημερομηνίας της απόφασης του Εφετείου Πειραιώς - 30.7.2004 - τη συνήθη διαμονή τους στην Ελλάδα και ως εκ τούτου τα Ελληνικά δικαστήρια έχουν, δυνάμει του άρθρου 8 του Κανονισμού, γενική δικαιοδοσία να επιληφθούν θεμάτων γονικής μέριμνας και επικοινωνίας". Στην απόφαση Φασαρία ν. Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως (Έφεση Αρ. 18/08 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου ημερ. 17.10.08), ερμηνεύτηκε ο όρος "συνήθης διαμονή" όπως συναντάται στο άρθρο 3 της Σύμβασης που συνομολογήθηκε στη Χάγη στις 25.10.80 για τις Αστικές Πτυχές της Διεθνούς απαγωγής παιδιών, η οποία κυρώθηκε στην Κύπρο με το Νόμο αρ. 11 (ΙΙΙ)/
- Ο δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Ναθαναήλ, ο οποίος εξέδωσε την απόφαση της πλειοψηφίας, ανέφερε τα εξής: "Η Σύμβαση χρησιμοποιεί στο Αγγλικό κείμενο (που είναι και το πρωτότυπο και υπερισχύει με βάση το άρθρο 2 του Κυρωτικού Νόμου), τη φράση «habitual residence», η οποία έχει κριθεί ότι εξομοιώνεται με τον όρο «ordinary residence» ή στα Ελληνικά τον όρο «συνήθη διαμονή». Η συνήθης διαμονή καθορίζεται, μέσα από τις διάφορες αποφάσεις που λαμβάνονται στο ζήτημα, ως θέμα γεγονότων, ενώ θα πρέπει να της αποδοθεί η συνήθης γραμματική ερμηνεία. Δεν είναι τεχνικός όρος, εφόσον η φράση «habitual residence» στο άρθρο 3 της Σύμβασης δεν ορίζεται οπουδήποτε. ............................... Έχουν γίνει κατ' έφεση, αλλά και πρωτόδικα, αναφορές και σε Κυπριακές αποφάσεις που σχετίζονται με την έννοια της συνήθους διαμονής, όπως οι υποθέσεις Κόρακα ν. Γεωργίου
(2004)1 AAΔ 1935, Αντωνίου ν. Θεοδώρου
(2004)1 ΑΑΔ 1944, Razis v. Republic
(1979)1 CLR 127 και Rossides v. Republic
(1984)1 C.L.R. 1482. Αυτές οι αποφάσεις αφορούν την ερμηνεία της πιο πάνω φράσης και παρόλον που αφορούν εκλογικές αιτήσεις και σχετίζονται με τη διαμονή υποψηφίων σε εκλογικές περιφέρειες και όχι με αναφορά στις πρόνοιες της σύμβασης, εν τούτοις δίνουν βοηθητικά το στίγμα εκείνων των χαρακτηριστικών ή δεδομένων που μπορούν να συνυπολογιστούν στον καθορισμό της συνήθους διαμονής, σε αντιδιαστολή με την έκτακτη ή προσωρινή. Ως τέτοια δεδομένα μπορούν να θεωρηθούν η επαγγελματική απασχόληση, η συμμετοχή σε πολιτιστικές ή κοινωνικές εκδηλώσεις, η ύπαρξη μόνιμης ή συνήθους κατοικίας, οι οικογενειακοί και άλλοι δεσμοί και η συμπερίληψη σε τηλεφωνικούς καταλόγους, στα μητρώα και αρχεία των υπηρεσιών φόρου εισοδήματος, της αρχής ηλεκτρισμού κλπ". Απόλυτα σχετική είναι και η απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Τρίτο Τμήμα) με αριθμό C523/07 ημερομηνίας 2.4.2009 την οποία επεσύναψε ως Τεκμήριο 9 ο Αιτητής στην συμπληρωματική του ένορκη δήλωση και στην οποία αναφέρθηκε και η δικηγόρος της Καθ' ης η αίτηση στην αγόρευσή της. Το Δικαστήριο ερμήνευσε το Άρθρο 8
(1)του Κανονισμού 2201/2003 ως ακολούθως: "37. The 'habitual residence' of a child, within the meaning of Article 8
(1)of the Regulation, must be established on the basis of all the circumstances specific to each individual case.
- In addition to the physical presence of the child in a member State other factors must be chosen which are capable of showing that that presence is not in any way temporary or intermittent and that the residence of the child reflects some degree of integration in a social and family environment.
- In particular, the duration, regularity, conditions and reasons for the stay on the territory of a Member State and the family's move to that State, the child's nationality, the place and conditions of attendance at school, linguistic knowledge and family and social relationships of the child in that State must be taken into consideration". Με βάση την παράγραφο 12 της εισαγωγής και το άρθρο 8.1 του Κεφ. ΙΙ το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού δεν έχει αρμοδιότητα διότι τα παιδιά των διαδίκων κατά την στιγμή της καταχώρησης της παρούσας αίτησης, δεν είχαν τη συνήθη διαμονή τους στην Κύπρο. Δεν υπήρχε τίποτε που να τα συνδέει με την Κύπρο. Είναι παραδεκτό ότι οι διάδικοι, από το 2001 εγκαταστάθηκαν στο Abu Dhabi με τα παιδιά τους και έκτοτε ζούσαν εκεί μέχρι και το καλοκαίρι του
- Μετά τα παιδιά πήγαν διακοπές στην Ελλάδα και Ουγγαρία και ήρθαν στην Κύπρο αρχές Αυγούστου του
- Εξάλλου ο ίδιος ο Αιτητής στην αίτηση που καταχώρησε στις 20.5.09 στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την οποία ζητά την επιμέλεια των παιδιών του (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή ημερ. 28.8.09) αναφέρει τα εξής: "Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2001 διαμείναμε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα στην Ελλάδα προκειμένου να εκπληρώσω τις στρατιωτικές μου υποχρεώσεις. Στη συνέχεια, το ίδιο έτος, έχοντας διοριστεί ως καθηγητής χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (United Arab Emirates University) μετεγκατασταθήκαμε στη χώρα αυτή, στην πόλη Αλ Αιν (Al Ain) όπου εξακολουθούμε να ζούμε ως σήμερα. Από το Φεβρουάριο 2006 εργάζομαι στο Βρετανικό Πανεπιστήμιο στο Ντουμπάï, ενώ η αντίδικος τα τελευταία τέσσερα περίπου έτη εργάζεται ως οδοντίατρος στην πόλη Αλ Αιν". O Αιτητής στην παρ. 15 της συμπληρωματικής ένορκης του δήλωσης ημερ. 20.10.09 παραδέχεται ότι η χώρα συνήθους διαμονής των παιδιών τουλάχιστο μέχρι τις 20.5.09 που καταχώρησε την αίτηση ήταν τα Εμιράτα. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα: "
- ..................... Κατ' αρχήν σύμφωνα με γνωμάτευση την οποία έλαβα από τον Δικηγόρο μου στην Αθήνα μέσω του οποίου καταχώρησα την αίτηση διαζυγίου και επιμέλειας των παιδιών μου, μπορούσα να καταχωρήσω και νομότυπα καταχώρησα τις δύο Αιτήσεις αυτές στην Eλλάδα με βάση τον σχετικό κανονισμό και το άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού. Δεν έχει σημασία το γεγονός ότι η χώρα συνήθους διαμονής ήταν τα Εμιράτα.." Καμιά ανάμειξη λοιπόν με το κοινωνικό και οποιοδήποτε οικογενειακό περιβάλλον της Κύπρου εφόσον ο πατέρας είναι Έλληνας και η μητέρα Ουγγρικής καταγωγής, ούτε και τα παιδιά πήγαν σχολείο στην Κύπρο. Τα παιδιά φοιτούσαν μέχρι το τέλος του σχολικού έτους 2008/2009 στα Εμιράτα και μετά άρχισαν τις διακοπές τους στις χώρες καταγωγής των γονέων τους, στην Ελλάδα (χώρα καταγωγής του πατέρα) και στην Ουγγαρία (χώρα καταγωγής της μητέρας). Η μετάβαση τους στη συνέχεια στην Κύπρο αρχές Αυγούστου του 2009 και η απλή ολιγοήμερη παραμονή τους στην Κύπρο δεν εξυπακούει ότι απέκτησαν τον συνήθη τόπο διαμονής τους στην Κύπρο κατά την στιγμή καταχώρησης της αίτησης. Ούτε και μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι τα παιδιά απέκτησαν συνήθη διαμονή στην Κύπρο λόγω της εργασίας του πατέρα εφόσον μέχρι και τις 20.10.09, ημερ. της συμπληρωματικής ένορκης δήλωση του Αιτητή, ο Αιτητής δεν αναφέρει ότι υπέγραψε συμβόλαιο εργοδότησής του στην Κύπρο και αντίθετα επαναλαμβάνει ότι με βάση τη συμφωνία του, η εργοδότησή του στο Dubai συνεχίζεται μέχρι το τέλος του χρόνου. Γενικά και αόριστα επαναλαμβάνει στην απάντηση του ότι συμφώνησε ήδη με Πανεπιστήμιο για εργοδότηση του την 1.1.
- Καταλήγω ότι με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, τα παιδιά δεν έχουν τη συνήθη διαμονή τους στην Κύπρο κατά τη στιγμή καταχώρησης της παρούσας αίτησης. Επομένως δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής το Άρθρο 8 του Κανονισμού 2201/
- Θα εξετάσω κατά πόσο το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού έχει αρμοδιότητα με βάση το Άρθρο 12 του Κανονισμού το οποίο προνοεί για παρέκταση αρμοδιότητας. Το Άρθρο 12
(3)προνοεί τα εξής: "12.
(3)Τα δικαστήρια κράτους μέλους είναι επίσης αρμόδια σε θέματα γονικής μέριμνας σε διαδικασίες εκτός από αυτές που προβλέπονται στην παράγραφο 1, εφόσον α) το παιδί έχει στενή σχέση με αυτό το κράτος μέλος, λόγω, ιδίως, του ότι ένας εκ των δικαιούχων της γονικής μέριμνας έχει τη συνήθη διαμονή του σε αυτό το κράτος μέλος ή το παιδί έχει την ιθαγένεια αυτού του κράτους μέλους, και β) η αρμοδιότητα των εν λόγω δικαστηρίων έχει γίνει ρητώς ή κατ' άλλον ανεπιφύλακτο τρόπο αποδεκτή από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη της διαδικασίας κατά την ημερομηνία που επελήφθη το δικαστήριο και η αρμοδιότητα είναι προς το συμφέρον του παιδιού". Από το πιο πάνω άρθρο είναι φανερό ότι οι πρόνοιες της παραγράφου (α) και (β) πρέπει να συνυπάρχουν σωρευτικά, δηλαδή το παιδί να έχει στενή σχέση με το κράτος μέλος και η αρμοδιότητα των εν λόγω δικαστηρίων να έχει γίνει ρητώς ή κατ' άλλο ανεπιφύλακτο τρόπο αποδεκτή απ' όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη της διαδικασίας. Τα παιδιά δεν έχουν την κυπριακή ιθαγένεια. Η Καθ' ης η αίτηση δεν έχει τη συνήθη διαμονή της στην Κύπρο. Αναφορικά με τη συνήθη διαμονή του Αιτητή έχω να παρατηρήσω τα εξής: ο Αιτητής, τόσο στην κυρίως αίτησή του όσο και στην ένορκο δήλωσή του ημερ. 28.8.09 αναφέρει ότι διαμένει στη Λεμεσό από το Μάϊο του
- Στα αντίγραφα της Αίτησης επιμέλειας όμως που καταχώρισε στις 20.5.09 ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικίου Αθηνών (Τεκμήριο 3) αναφέρει ότι ο ίδιος είναι κάτοικος Αραβικών Εμιράτων στην πόλη Αλ Αιν (Abu Dhabi Emirates) και προσωρινά στην Αθήνα στην οδό Αιγηνίτου αρ. 33-
- Στη συμπληρωματική του ένορκο δήλωση αναφέρει ότι διαμένει στην Κύπρο από τον Ιούνιο του
- Ο Αιτητής θέλησε να συνδέσει την παραμονή του στην Κύπρο με την εργασία του. Όταν πέτυχε την έκδοση του προσωρινού διατάγματος πρόβαλε τα εξής τόσο στην κυρίως αίτηση όσο και στην ένορκο του δήλωση: "Στα πλαίσια αναζήτησης νέας εργοδότησης, δέχθηκα πρόταση από το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου που εδρεύει στη Λευκωσία, όπως εργοδοτηθώ ως καθηγητής, πρόταση την οποία αποδέχθηκα και αναμένεται η σύναψη συμφωνίας με το εν λόγω Πανεπιστήμιο με έναρξη της εργοδότησης την 1.1.2010". Κατά την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας αίτησης σύμφωνα με τον Αιτητή η εργοδότηση του στο Dubai συνεχιζόταν. Ούτε και μέχρι την καταχώρηση της συμπληρωματικής του ένορκης δήλωσης, όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, φαίνεται να υπέγραψε ο Αιτητής τελικά τη συμφωνία που ισχυριζόταν ή οποιαδήποτε συμφωνία για εργοδότηση στην Κύπρο εφόσον δεν αναφέρει κάτι τέτοιο ούτε και επεσύναψε ως Τεκμήριο οποιαδήποτε τέτοια συμφωνία, η δε αναφορά του στην απάντηση είναι και πάλι γενική και αόριστη. Και να είχε όμως ο Αιτητής συνήθη διαμονή στην Κύπρο, η αρμοδιότητα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού δεν είχε γίνει ρητά ή κατ' άλλον ανεπιφύλακτο τρόπο αποδεκτή από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη κατά την ημερομηνία που επελήφθη το Δικαστήριο. Παρόλο που είναι ισχυρισμός του ότι η Καθ' ης η αίτηση αρχικά συμφώνησε να μένουν τα παιδιά στην Κύπρο μαζί του, στην παρ. 22 και παρ. 23 της ένορκης του δήλωσης αναφέρει τα εξής: "
- Στις 27/08/2009 δέχθηκα τηλεφώνημα από την Καθ' ης η Αίτηση η οποία με ενημέρωσε ότι επιθυμία της είναι όπως τα δύο ανήλικα τέκνα μας παραμείνουν μαζί της στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αναμένοντας τις εξελίξεις που αφορούν τις δικαστικές διαδικασίες που έχουν δρομολογηθεί και περιλαμβάνουν αίτηση της ενώπιον των αρμοδίων δικαστηρίων των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
- Ενόψει των πιο πάνω, η Καθ' ης η Αίτηση ζήτησε από μένα όπως συνοδεύσω τα ανήλικα τέκνα μας στο Ντουμπάι ή μεριμνήσω για την μεταφορά τους, διαφορετικά θα έλθει η ίδια στην Κύπρο για να τα μεταφέρει στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα". Οι ίδιοι ισχυρισμοί αναφέρονται και στην παράγραφο 20 και 21 της κυρίως αίτησης. Επομένως, κατά την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης και την ημερομηνία που επελήφθη το Δικαστήριο δεν είχε γίνει ρητή ή κατ' άλλον ανεπιφύλακτο τρόπο αποδεκτή η αρμοδιότητα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Το Άρθρο 13 του Κανονισμού 2201/2003 προνοεί τα ακόλουθα:
- Όταν δεν μπορεί να διαπιστωθεί η συνήθης διαμονή του παιδιού και δεν μπορεί να προσδιορισθεί η αρμοδιότητα δυνάμει του άρθρου 12, αρμόδια είναι τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται το παιδί.
- Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται σε παιδιά πρόσφυγες ή παιδιά τα οποία μετακινούνται διεθνώς λόγω ταραχών στη χώρα τους". Ούτε το άρθρο 13 έχει εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση εφόσον έχει διαπιστωθεί ότι ο τόπος της συνήθους διαμονής των παιδιών είναι το Abu Dhabi. To άρθρο 20 του Κανονισμού προνοεί τα εξής: "20.
- Σε επείγουσες περιπτώσεις, οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού δεν εμποδίζουν τα αρμόδια δικαστήρια κράτους μέλους να λαμβάνουν προσωρινά ή ασφαλιστικά μέτρα σχετικά με πρόσωπα ή περιουσιακά στοιχεία που ευρίσκονται στο κράτος αυτό, τα οποία προβλέπονται από το δίκαιο αυτού του κράτους μέλους, έστω και αν το δικαστήριο άλλου κράτους μέλους έχει, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, δικαιοδοσία ως προς την ουσία της υπόθεσης.
- Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 παύουν να ισχύουν μόλις τα δικαστήρια του κράτους μέλους που έχουν διεθνή δικαιοδοσία να κρίνουν επί της ουσίας δυνάμει του παρόντος κανονισμού λάβουν τα μέτρα τα οποία θεωρούν προσήκοντα". To Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού για τους λόγους που έχω επεξηγήσει δεν είναι αρμόδιο δικαστήριο, επομένως δεν έχει δικαιοδοσία να λάβει οποιαδήποτε προσωρινά ή ασφαλιστικά μέτρα. Το ότι το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού δεν έχει αρμοδιότητα να λάβει οποιαδήποτε προσωρινά ή ασφαλιστικά μέτρα επιβεβαιώνεται και από την προαναφερθείσα απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Κοινοτήτων C523/07 (ανωτέρω) όπου τονίστηκε ότι το Άρθρο 20
(1)εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου τα παιδιά έχουν τον συνήθη τόπο διαμονής τους σε ένα Κράτος Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά μένουν προσωρινά και σποραδικά σε άλλο Κράτος Μέλος. Στην υπό εκδίκαση υπόθεση ο συνήθης τόπος διαμονής των παιδιών δεν είναι οποιοδήποτε Κράτος Μέλος αλλά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την απόφαση: "47. It follows from the very wording of Article 20
(1)that the adoption of measures in matters of parental responsibility by courts of Member States which do not have jurisdiction as to the substance of the matter is subject to three cumulative conditions, namely: - the measures concerned must be urgent; - they must be taken in respect of persons or assets in the member State where the court seised of the dispute is situated, and - they must be provisional. 48. Those measures are applicable to children who have their habitual residence in one Member State but stay temporarily or intermittently in another Μember State and are in a situation likely seriously to endanger their welfare, including their health or their development, thereby justifying the immediate adoption of protective measures. The provisional nature of such measures arises from the fact that, pursuant to Article 20
(2)of the Regulation, they cease to apply when the court of the Member State having jurisdiction as to the substance of the matter has taken the measures it considers appropriate". Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού δεν είναι αρμόδιο, επομένως το προσωρινό διάταγμα ημερ. 28.8.09 θα πρέπει να ακυρωθεί. Το Δικαστήριο βάσισε την απόφασή του στα παραδεκτά γεγονότα όπως αντικατοπτρίζονται τόσο στις ένορκες δηλώσεις και στα Τεκμήρια που τις συνοδεύουν, αλλά και στα δικόγραφα τα οποία έχουν συμπληρωθεί. Θέμα αρμοδιότητας εγείρεται τόσο στην ένσταση όσο και στην υπεράσπιση και οι δύο πλευρές είχαν την ευκαιρία να αγορεύσουν επί τούτου. Κρίνω ότι η έλλειψη αρμοδιότητας θα πρέπει να συμπαρασύρει και την κυρίως αίτηση εφόσον με την αιτούμενη θεραπεία Α και Β της κυρίως αίτησης επιδιώκεται η λήψη προσωρινών ή ασφαλιστικών μέτρων. Το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού δεν έχει αρμοδιότητα με βάση τον Κανονισμό 2201/2003 να εκδώσει τέτοια μέτρα. Οι Νόμοι 23/90 και 216/90 δεν εφαρμόζονται στην παρούσα περίπτωση εφόσον, όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, επιζητείται με την κυρίως και ενδιάμεση αίτηση η λήψη προσωρινών ή ασφαλιστικών μέτρων με βάση τον Κανονισμό 2201/2003. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, τόσο η ενδιάμεση αίτηση όσο και η κυρίως αίτηση απορρίπτονται λόγω έλλειψης αρμοδιότητας. Το προσωρινό διάταγμα ημερ. 28.8.09 ακυρώνεται. Τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος του Αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................. Μ. Τουμαζή, Π. Οικ. Δικαστηρίου ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Family Court/Final Αναφορά: Γονική Μέριμνα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο