Μαρίνου Χριστοφή ν. Ανδρέα Χριστοφή, Αρ. Αίτησης: 237/09, 11 Δεκεμβρίου 2009

(2)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90). Σύμφωνα με αυτό, η υποχρέωση των γονέων για διατροφή του ανήλικου τέκνου «είναι δυνατό να συνεχίσει και μετά την ενηλικίωση του τέκνου, στις περιπτώσεις όπου ειδικές περιστάσεις επιβάλλουν τούτο, όπως σε περίπτωση ανικανότητας ή αναπηρίας του τέκνου ή υπηρεσίας θητείας του στην Εθνική Φρουρά ή φοίτησης του σε εκπαιδευτικό ίδρυμα ή επαγγελματική σχολή». Η εξεταζόμενη αίτηση, η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του αιτητή, προσέκρουσε σε ένσταση του καθ' ου η αίτηση. Με αυτή προβάλλονται λόγοι για αποκλεισμό της υποχρέωσης του για διατροφή του ενήλικα υιού του, οι οποίοι υποστηρίζονται με ένορκη δήλωση του. Στην ένορκη δήλωση του ο αιτητής ανέφερε ότι έχει εξασφαλίσει θέση στο Πανεπιστήμιο FREDERICK, για να σπουδάσει Πληροφορική. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του που καταχώρησε, αφού εξασφάλισε άδεια του Δικαστηρίου, επισύναψε ως τεκμήριο, σχετική βεβαίωση ημερομηνίας 28.9.2009, στην οποία αναφέρεται ότι έχει εγγραφεί στο «Frederick Institute of Technology». Κατέθεσε περαιτέρω πως είναι επιθυμία του να αποκτήσει το πτυχίο στην Πληροφορική καθώς και επιθυμία της μητέρας του και του καθ' ου η αίτηση. Αναφερόμενος στα εισοδήματα του καθ' ου η αίτηση, κατέθεσε ότι ο τελευταίος εργάζεται στις Αγγλικές Βάσεις με μισθό €1.700,00 το μήνα. Ανέφερε περαιτέρω ότι εργάζεται και τα βράδια σε ταξί με μισθό πέραν των €1.500,00 το μήνα. Κατέθεσε στη συνέχεια ο αιτητής ότι ο καθ' ου η αίτηση καταβάλλει στη μητέρα του για τη διατροφή του ίδιου και μετά την ενηλικίωση του το ποσό των €136,68 καθώς επίσης και το ποσό των €136,68 για κάθε ένα από τα δύο αδέλφια του. Αναφερόμενος στα εισοδήματα της μητέρας του κατέθεσε ότι αυτή δεν εργάζεται γιατί έχει προβλήματα υγείας. Ανέφερε περαιτέρω ότι βρίσκεται σε πολύ άσχημη οικονομική κατάσταση και βοηθείται από το Γραφείο Ευημερίας. Καθώς και ότι έχει, πέραν των δύο ανήλικων παιδιών που απέκτησε με τον καθ' ου η αίτηση, άλλα δύο ανήλικα παιδιά από άλλο σύζυγο. Αναφέρθηκε ακολούθως στα μηνιαία έξοδα που θα έχει ως φοιτητής, τα οποία καθόρισε στο ποσό των €1.765,00. Ο καθ' ου η αίτηση στην ένορκη δήλωση του αμφισβήτησε ότι έχει το μηνιαίο εισόδημα που ανέφερε ο αιτητής στην ένορκη δήλωση του. Πρόβαλε ότι το εισόδημα του από την εργασία του στις Αγγλικές Βάσεις είναι €1.225,20 το μήνα, επισυνάπτοντας ως τεκμήριο σχετική κατάσταση πληρωμής. Αρνήθηκε ότι εργάζεται τα βράδια σε ταξί. Αμφισβήτησε ότι καταβάλλει μετά την ενηλικίωση του αιτητή, στη μητέρα του, το ποσό των €136,68 για τη διατροφή του. Αμφισβήτησε περαιτέρω ότι είναι επιθυμία του να αποκτήσει ο αιτητής το εν λόγω πτυχίο. Στη συνέχεια κατέθεσε ότι διαμένει σε ενοικιαζόμενη κατοικία και πληρώνει ενοίκιο €460,00 το μήνα, επισυνάπτοντας ως τεκμήριο σχετική απόδειξη καταβολής ενοικίου για το μήνα Οκτώβριο. Επισημαίνω ότι δεν κατατέθηκε η σύμβαση ενοικίασης. Αναφέρθηκε στη συνέχεια στα χρέη που έχει, επισυνάπτοντας ως τεκμήρια σχετικές καταστάσεις. Καθώς και στο ποσό των €273,36 που καταβάλλει για τη διατροφή των δύο ανήλικων τέκνων του. Ανέφερε ακολούθως ότι διαμένει με τη νέα σύζυγο του και το παιδί της. Αμφισβήτησε ότι η μητέρα του αιτητή έχει προβλήματα υγείας και πρόβαλε ότι είναι ικανή για εργασία. Κατά την ακρόαση της εξεταζόμενης αίτησης, οι διάδικοι δεν αντεξετάστηκαν στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων τους. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι τους κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας, η μεν δικηγόρος του αιτητή την έκδοση του επίδικου διατάγματος, ο δε δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση τη μη έκδοση του. Μελέτησα με προσοχή τόσο την εξεταζόμενη αίτηση όσο και την ένσταση, το περιεχόμενο των αντίστοιχων ενόρκων δηλώσεων και τα όσα υποστήριξαν με τις αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των δύο πλευρών. Εξέτασα αν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60). Οι προϋποθέσεις αυτές έχουν κατ' επανάληψη εξεταστεί στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd

(1982)1 C.L.R. 557, The Jonidexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.

(1996)1 Α.Α.Δ. 253, Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. The Timberland Co

(1997)1 A.A.Δ. 1791). Για να επιτύχει ο αιτητής έκδοση του επίδικου διατάγματος θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση στην ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Η υποχρέωση του καθ' ου η αίτηση για διατροφή του τέκνου του δε σταματά με την ενηλικίωση αυτού, αλλά μπορεί να συνεχιστεί και μετά τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας του. Στο άρθρο 33

(2)του Ν.216/90 καθορίζεται ότι με απόφαση και σχετική ρύθμιση από το Δικαστήριο, η υποχρέωση των γονέων για διατροφή του ανήλικου τέκνου τους με βάση το εδάφιο (ι), είναι δυνατό να συνεχίσει και μετά την ενηλικίωση του τέκνου στις περιπτώσεις όπου ειδικές περιστάσεις επιβάλλουν τούτο, όπως, μεταξύ άλλων, σε περίπτωση φοίτησής του σε εκπαιδευτικό ίδρυμα. Κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση.

(2)Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Υπεισέρχεται εδώ όπως νομολογιακά έχει καθιερωθεί και συνυπολογίζεται, τηρουμένου του νόμου, κάθε παράγοντας που θα προβάλλει ως σχετικός. (Βλ. Βουνού ν. Βουνού

(1)ΑΑΔ 490, 499). Ο καθ' ου η αίτηση αμφισβήτησε τον ισχυρισμό του αιτητή ότι συνεχίζει να καταβάλλει στη μητέρα του, μετά την ενηλικίωση του, το ποσό των €136,68 για τη διατροφή του. Αμφισβήτησε περαιτέρω ότι ήταν επιθυμία του να αποκτήσει ο αιτητής πτυχίο Πληροφορικής. Πέραν αυτών, αμφισβήτησε ότι το μηνιαίο εισόδημα του είναι €3.200,00 όπως πρόβαλε στην ένορκη δήλωση του ο αιτητής. Ο ίδιος ανέφερε στην ένορκη δήλωση του ότι το μηνιαίο εισόδημα του από την εργασία του στις Αγγλικές Βάσεις είναι €1.225,

1. Ο αιτητής, αφού ο καθ' ου η αίτηση αντέκρουσε τις θέσεις του, όφειλε, αν ήθελε να αποσείσει το βάρος απόδειξης του, να τον αντεξετάσει, υποβάλλοντας του ως ορθές και αληθείς τις θέσεις του, πράγμα που δεν έπραξε. Οι αντικρουόμενοι ισχυρισμοί θα εξεταστούν στην ακρόαση της κυρίως αίτησης. Λαμβάνω υπόψη μου την υποχρέωση του καθ' ου η αίτηση να διατρέφει τα ανήλικα τέκνα του, αδέλφια του αιτητή, υποχρέωση η οποία προέχει του αιτήματος του τελευταίου, αφού επιβάλλεται από το Νόμο. Επισημαίνω την παράλειψη του αιτητή να αναφέρει στην ένορκη δήλωση του για το γάμο του πατέρα του. Όπως προκύπτει από τα όσα ανωτέρω ανέφερα, οι οικονομικές δυνατότητες του καθ' ου η αίτηση δεν επιτρέπουν συνέχιση της υποχρέωσης του να διατρέφει τον αιτητή. Εύλογα διερωτάται κανείς πού στηρίζει το αίτημα του ο αιτητής για καταβολή από τον καθ' ου η αίτηση του ποσού των €1.765,00, όταν ο μηνιαίος μισθός του, όπως ο τελευταίος αποκάλυψε επισυνάπτοντας σχετική κατάσταση μισθοδοσίας που αφορά το Σεπτέμβριο του 2009, είναι €1.225,
2. Κρίνω με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία ότι η υποχρέωση του καθ' ου η αίτηση να διατρέφει τον αιτητή δεν μπορεί να συνεχίσει και συνεπώς δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως αίτηση. Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Βουνού ν. Βουνού

(1998)1 ΑΑΔ 490, 498 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Πρώτα απ' όλα είναι το Δικαστήριο που κρίνει, προκαταρκτικά, αν το ενήλικο τέκνο πρέπει να εργαστεί ή να σπουδάσει. Και στην περίπτωση του λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη αν η εκπαίδευση του ανταποκρίνεται στην οικονομική ικανότητα των γονέων». Με απασχόλησε η επιλογή του αιτητή να σπουδάσει. Αναμφίβολα έχει δικαίωμα να επιδιώξει τριτοβάθμια εκπαίδευση και η απόφαση του αυτή είναι αξιέπαινη. Θα έπρεπε όμως να υπάρχει συνεννόηση με τον πατέρα του σε ό,τι με την αίτηση αυτή επιδιώκει να μετατρέψει σε υποχρέωση του. Το τελευταίο αυτό αμφισβητήθηκε από τον καθ' ου η αίτηση. Ο αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που είχε. Στην υπόθεση Βουνού ν. Βουνού (ανωτέρω, 501) λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Είναι δικαίωμα ενός ενηλίκου να κάμνει τις επιλογές που θέλει και να καθορίζει την πορεία του στη ζωή, όσο και αν οποιοσδήποτε άλλος νομίζει πως κάμνει λάθος ή πως είναι παράλογος. Αρχίζουν όμως να συνυπολογίζονται τα στοιχεία κάτω από το φακό της λογικής όταν ο ενήλικας θέλει να πληρωθεί από άλλον, έστω από τον πατέρα του, ο λογαριασμός. Ιδιαίτερα όταν οι οικονομικές δυνατότητες του πατέρα, ενόψει και των άλλων υποχρεώσεων του είναι περιορισμένες». Ενόψει της κατάληξης μου ότι δεν ικανοποιείται η δεύτερη προϋπόθεση, δεν κρίνεται αναγκαίο να εξετάσω κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Κρίνω σκόπιμη την παράθεση του πιο κάτω αποσπάσματος από την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Τιτσινίδη ν. Τιτσινίδη

(1994)1 ΑΑΔ 385, 388: «Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα στο οποίο αγόμεθα, θέλουμε να επισημάνουμε ότι θέματα που ανάγονται στην παιδεία των τέκνων, δεν πρέπει να συναρτώνται μόνο με τις νομικές υποχρεώσεις. Αυτό όμως επαφίεται στους ίδιους τους γονείς». Επαφίεται λοιπόν στον ίδιο τον καθ' ου η αίτηση να προσφέρει οποιαδήποτε βοήθεια θα μπορούσε στο υιό του για τη μόρφωση του. Η αίτηση απορρίπτεται. Λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της υπόθεσης και ιδίως τη σχέση υιού - πατέρα, ασκώ τη διακριτική μου εξουσία και κρίνω ότι κάθε πλευρά θα πρέπει να επωμιστεί τα έξοδα της. (Υπ.)............... Φ. Κωνσταντίνου, Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Σ.Χ. (Subject:Family Court Jurisdiction/Interim Judgment) (Αναφορά: Δικαιοδοσία Διατροφής). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο