Ζαχαρία Παπακώστα ν. Έλενας Αρακλείτου, Αρ. Αίτησης: 219/07, 4 Μαρτίου, 2009

Ζαχαρία Παπακώστα ν. Έλενας Αρακλείτου, Αρ. Αίτησης: 219/07, 4 Μαρτίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2009:4 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ Ενώπιον: Σ.Κ. Καρατσή, Π., Σ. Λιασίδη, Δ., Χρ. Δημητρίου, Δ. Αρ. Αίτησης: 219/07 Μεταξύ: Ζαχαρία Παπακώστα Αιτητή - και - Έλενας Αρακλείτου Καθ΄ ης η αίτηση Ημερομηνία: 4 Μαρτίου,

1. Για Αιτητή: κ. Α. Ζαχαρίου. (Για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Γ. Ζαχαρίου) Για Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Α. Μιχαηλίδης για κ. Α. Ποιητή. ------------------------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι επιδιώκουν τη λύση του γάμου τους με βάση τον ίδιο λόγο˙ τον ισχυρό κλονισμό της έγγαμης σχέσης. Με διαφορετικά όμως κλονιστικά γεγονότα. Ο ενάγοντας στην παράγραφο 7 της αίτησης διατείνεται πως «αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη συζυγική οικία» το Φεβρουάριο του
2. Στις παραγράφους 5 και 6 καταλογίζει στην εναγόμενη αδιάφορη, ασύγνωστη, προσβλητική και εχθρική συμπεριφορά που προκάλεσε προβλήματα επικοινωνίας, συχνούς καβγάδες, κλίμα ψυχρότητας και σταδιακά την αποξένωση τους. Στην παράγραφο 6 αποδίδει τη συμπεριφορά της σε υποκίνηση τρίτων. Η εναγόμενη αρνείται ό,τι ο ενάγοντας της καταλογίζει. Ισχυρίζεται ότι ο κλονισμός στη σχέση τους επήλθε εξαιτίας της δικής του ανώμαλης συμπεριφοράς. Οι αιτιάσεις που παραθέτει στην παράγραφο 2 αποδελτιώνονται σε τρεις κατηγορίες-αιτίες και σ΄ ένα πόρισμα-αποτέλεσμα. Τον κατηγορεί, πρώτο, για αμφισεξουαλική συμπεριφορά με θύμα τον πατέρα της, δεύτερο, για βίαιη συμπεριφορά με θύμα τη μητέρα της και τρίτο ότι «[τ]ον Φεβρουάριο του 2007 εγκατέλειψε το σπίτι και δεν επανήλθε». Αυτά στις υποπαραγράφους (α) έως (ζ) της παραγράφου
3. Στην παράγραφο 2(η) παραθέτει το δικό της πόρισμα: «(η) Λόγω των πιο πάνω ... θεωρεί τον γάμο της νεκρό». Αφού σημειώσουμε πώς και ο ενάγοντας με τη σειρά του αρνείται όσα η εναγόμενη του προσάπτει θα υποδεικνύαμε ευθύς αμέσως τη συμφωνία τους ως προς το χρόνο που επήλθε η διάσταση και που στη δίκη προσδιορίστηκε επακριβώς στις 15.2.
4. Το νήμα ξετυλίγεται καλύτερα από την πλησιέστερη άκρη του. Με αφετηρία τη μέρα της διάστασης θ΄ αναζητήσουμε την πλησιέστερη αιτία (causa proxima), που προκάλεσε τον κλονισμό στη σχέση τους. Η παραδοχή της εναγόμενης στη δίκη πως μέχρι τη διάσταση δεν επιθυμούσε τη λύση του γάμου της αποτελεί πρόκριμα σε ότι αφορά τις κατηγορίες της για αμφισεξουαλική και βίαιη συμπεριφορά του ενάγοντα. Η ύπαρξη μέχρι τη μέρα εκείνη ψυχικής διάθεσης για συνέχιση της σχέσης της αναιρεί την υποκειμενική διάσταση του κλονισμού. Σκέφτηκε, είπε, τον χωρισμό, όταν είδε τον ενάγοντα να φεύγει από το σπίτι με τις βαλίτσες. Προεξαγγέλλουμε πως η αιτία της διάστασης εντοπίζεται στη μέρα της διάστασης και ότι η έκβαση της αίτησης και ανταπαίτησης θα κριθεί στο καταπόσο, τη μέρα εκείνη, ο ενάγοντας «αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη συζυγική οικία», όπως εκείνος διατείνεται ή εάν «εγκατέλειψε το σπίτι και δεν επανήλθε» όπως η εναγόμενη υποστηρίζει. Να πούμε βέβαια πώς απορρίπτουμε την κατηγορία της εναγόμενης για αμφισεξουαλική συμπεριφορά του ενάγοντα. Αναμέναμε να στηρίξει αυτή τη σοβαρή κατηγορία με ανάλογη μαρτυρία. Είναι ευεξήγητο πώς ενδιαφέρουν τα επεισόδια που περιήλθαν στη γνώση της ενόσω ο γάμος ήταν ενεργός ή έστω πριν τις 4.9.07, που κατεχώρησε το δικόγραφό της. Όταν, στις 22.10.08, κατέθετε στη δίκη αναφέρθηκε σε επεισόδιο που, ως είπε, είδε τον ενάγοντα να παρακολουθεί τον πατέρα της από το παράθυρο του μπάνιου ενόσω λουζόταν. Ακόμη κατέθεσε πώς ο ενάγοντας έφευγε τα βράδυα από το σπίτι, ότι του τηλεφωνούσε χωρίς ν΄ ανταποκρίνεται και πως, όταν επέστρεφε, της έλεγε πως τάχα πήγε να περπατήσει. Στην αντεξέταση εξήγησε το υπονοούμενο για τα νυχτοπερπατήματα του ενάγοντα. Της έλεγε, είπε, πως τάχα θα πήγαινε για έφοδο στο στρατόπεδο που υπηρετούσε, ενώ πήγαινε και συναντούσε τον πατέρα της. Απορρίπτουμε τη μαρτυρία της εναγομένης. Σε μια μόνο θέση της εντοπίζουμε δύο αντιφάσεις. Ποια ήταν η δικαιολογία των νυκτερινών του εξόδων; Το περπάτημα ή οι έφοδοι; Πότε της έδινε αυτή τη δικαιολογία; Πριν την έξοδο του ή μετά την υλοποίηση της; Ως μόνιμος αξιωματικός του στρατού μήπως οι έφοδοι ήσαν μέσα στα καθήκοντα του; Μήπως αυτό που της έλεγε αυτό έκανε εφόσο ο πατέρας της, Χάρης Αρακλείτης (ΜΥ2), δεν αναφέρθηκε σε καμμιά επίσκεψη του ενάγοντα στον ίδιο μεταξύ των ωρών 00:30 και 1:00; Τα επεισόδια στα οποία αναφέρθηκε ο πατέρας της ήσαν στη διάρκεια που οι διάδικοι διέμεναν στο σπίτι του και δεν μπορούσε να γίνει λόγος για επίσκεψη στο ίδιο σπίτι και εν πάση περιπτώσει διαψεύδουν την εναγόμενη πως ο ενάγοντας «ερχόταν μέσα στα μεσάνυκτα ξυπόλυτος στους δρόμους». Η μαρτυρία της εναγόμενης κλονίστηκε ανεπανόρθωτα στην αντεξέταση. Στην προσπάθεια της να παρουσιάσει τον ενάγοντα ως διεστραμμένο παρέθεσε και δεύτερο επεισόδιο δήθεν αμφισεξουαλικής συμπεριφοράς. Ο ενάγοντας μπήκε, είπε, στο υπνοδωμάτιο των γονιών της ενόσω οι τελευταίοι κοιμούνταν. Όπως το περιγράφει στο δικόγραφο της ο ενάγοντας «[ε]ισήλθε στο δωμάτιο των γονιών της . με τη βοήθεια του φωτός ενός κλεφτοφάναρου». Στη δίκη είχε, ωστόσο, διαφορετική θέση: «. Δεν τον έπιασα εγώ εκείνη την ημέρα με το κλεφτοφάναρο». Λίγο αργότερα πρόσθεσε η εναγόμενη: «., εκείνο το επεισόδιο δεν το είδα εγώ». Θεωρούμε εύλογη την ερώτηση του ευπαίδευτου συνήγορου του ενάγοντα αμέσως μετά: «Το επεισόδιο που εσείς καταθέσατε δεν είναι αυτό που αναφέρετε στην υπεράσπιση, είναι ένα επεισόδιο που δεν αναφέρετε πουθενά;» Μάταια η εναγόμενη επιχείρησε να επανορθώσει λέγοντας πως ήσαν δύο οι επισκέψεις του ενάγοντα στο υπνοδωμάτιο των γονιών της. Το δικό της λάθος ακολούθησαν άλλα των μαρτύρων της. Ο πατέρας της (ΜΥ2) ήθελε τη σύζυγο του ν΄ αντιλαμβάνεται πρώτη την παρουσία του ενάγοντα στο υπνοδωμάτιό τους. Άρχισε (εκείνη) να φωνάζει, είπε, και τον ξύπνησε. Ο ενάγοντας, είπε ο ΜΥ2, « άλλαξε χρώμα το πρόσωπο του και δεν μιλούσε». Του ζήτησαν, πρόσθεσε, να πάει στο δωμάτιο του και θα συζητούσαν το θέμα το πρωί που ακολουθούσε. Την επόμενη ο ενάγοντας δικαιολόγησε την επίσκεψη του, είπε, πως τάχα τον είδε όνειρο να εμπλέκεται σε ατύχημα. Στην αντεξέταση ο Χάρης Αρακλείτης (ΜΥ2) έκανε το πρώτο σοβαρό λάθος. Τοποθέτησε την εναγόμενη στη σκηνή του επεισοδίου: «Η κόρη μου φώναζε και έκλαιγε απαρηγόρητα». Όταν ρωτήθηκε αν ήταν το μοναδικό επεισόδιο που εξελίχθηκε στο υπνοδωμάτιο διέπραξε το δεύτερο σοβαρό λάθος: «Το επανέλαβε ακόμα μια φορά με κλεφτοφάναρο και τον έφθασε η κόρη μου την ώρα που άνοιγε το υπνοδωμάτιο το δικό μας και τον τράβηξε πίσω και του έδωσε και δυο πάτσους». Ρωτήθηκε αν ξύπνησε ο ΜΥ2 στο επεισόδιο αυτό και είπε: «Όχι, δεν ξυπνήσαμε, δεν ακούσαμε τίποτε. Μας το είπε η κόρη μας μετά από αρκετό καιρό, τη δεύτερη φορά.». Απορρίπτουμε τη μαρτυρία του Χάρη Αρακλείτη. Αμέσως πριν ρωτήθηκε αν είδαν την κόρη τους να δίνει δύο πάτσους στον ενάγοντα και απάντησε καταφατικά. Δεν ξύπνησαν, δεν άκουσαν τίποτε, αλλά είδαν την εναγόμενη να του δίνει δύο πάτσους. Αυτό βεβαίως μόνο σε όνειρο μπορούσε να συμβεί. Η μητέρα της εναγόμενης, Χρυσούλα Αρακλείτη (ΜΥ3) κατέθεσε για ένα μόνο επεισόδιο στο υπνοδωμάτιο. Το πρώτο κατά το σύζυγό της (ΜΥ2), εκείνο με το κλεφτοφάναρο που δεν είδε η εναγόμενη. Επανέλαβε και αυτή τα περί ονείρου του ενάγοντα. Διέπραξε όμως το πρώτο σοβαρό λάθος. Μόλις είδε τον ενάγοντα με το κλεφτοφάναρο τον ρώτησε αν «έπαθε τίποτε η Έλενα στο διπλανό δωμάτιο», είπε. Εκείνος της απάντησε πως είδε όνειρο ότι ο πεθερός του είχε ατύχημα και πήγε να δει. Η μαρτυρία της συγκρούεται μ΄ εκείνη του συζύγου της που τοποθέτησε τα περί ονείρου του ενάγοντα την επομένη της εισόδου του στο υπνοδωμάτιο. Τα γεγονότα της επόμενης μέρας ήταν διαφορετικά κατά την ΜΥ
5. Της τηλεφώνησε από τη δουλειά ο ενάγοντας και της είπε: «μητέρα εσύ θα με σώσεις». Και πρόσθεσε η ΜΥ3: «. την επομένη τον πήραν γιατρό ο αδελφός του, οι γονείς του και ο άντρας μου». Η μαρτυρία δεν απεκάλυψε πως τον έσωσε (αν τον έσωσε) η ΜΥ
6. Τα περί γιατρού πρωτοακούστηκαν από την εναγόμενη (ΜΥ1). Αναφέρθηκε σε κάποιο Αναξαγόρα, σεξολόγο, όπως τον χαρακτήρισε. Από αυτόν πρωτοέμαθαν ότι ο ενάγοντας είναι αμφιφυλόφιλος. Συνεχίστηκαν τα περί γιατρού από τον Χάρη Αρακλείτη (ΜΥ2). Κατ΄ αυτόν έγιναν, όταν η σύζυγος του, Χρυσούλα Αρακλείτη (ΜΥ3), συνέλαβε για τρίτη φορά τον ενάγοντα να τον παρακολουθεί από το παράθυρο του μπάνιου ενόσω λουζόταν. Τον έδιωξε, είπε, από το σπίτι και παρέμεινε στους δικούς του στη Δρομολαξιά για δεκαπέντε μέρες. Όταν γύρισε του έθεσε ως προϋπόθεση για την παραμονή του ν΄ αποδεχθεί επίσκεψη στο γιατρό μαζί με τους γονείς του. Είναι πρόδηλη η σύγκρουση της μαρτυρίας των γονένων της εναγόμενης. Το τελευταίο τμήμα της μαρτυρίας του ΜΥ2 μας εισάγει στα επεισόδια του μπάνιου. Η Χρυσούλα Αρακλείτη (ΜΥ3) τον είδε να πατά σ΄ ένα παγούρι και να βλέπει το σύζυγό της, κατάθεσε. Όταν ο ενάγοντας αντιλήφθηκε πως τον είδε πήγε κοντά της και της είπε: «μην πεις σε κανένα γιατί ο πεθερός μου ήταν ήδη ντυμένος». Στην αντεξέταση ήταν η θέση της πως δεν είπε σε κανένα τίποτε και ότι στο σύζυγο της το είπε μετά. Πώς όμως εκείνος τον έδιωξε αμέσως, ως κατέθεσε; Στο πρώτο επεισόδιο στο μπάνιο τον αντιλήφθηκε ο ίδιος, κατέθεσε ο Χάρης Αρακλείτης. Φόρεσε τα ρούχα του, βγήκε έξω και τούβαλε τις φωνές, είπε. Ο ενάγοντας έκλαιγε και δε μιλούσε. Ανάλογο ήταν και το δεύτερο επεισόδιο. Αυτή τη φορά ο ΜΥ2 δεν του χαρίστηκε. Τον εξέθεσε στους γονείς του. Η εναγόμενη και οι μάρτυρες της αλληλοδιαψεύδονται. Η εναγόμενη επέμενε πως στο πρώτο επεισόδιο είδε η ίδια τον ενάγοντα να παρακολουθεί τον πατέρα της. Ο πατέρας της επέμενε πως μόνο εκείνος τον είδε. Ο ίδιος (ΜΥ2), στην κύρια εξέταση, είπε πως είναι την τρίτη φορά που τον είδε η σύζυγος του. Στην αντεξέταση γύρισε στη δεύτερη φορά. Η Χρυσούλα Αρακλείτη (ΜΥ3) στην κύρια εξέταση μίλησε για μια φορά και στην αντεξέταση για πολλές. Δεν αναφερθήκαμε ως τώρα για τις αντιδράσεις του ενάγοντα σ΄ αυτή τη σοβαρή κατηγορία. Για όσα βεβαίως του τέθηκαν. Ο ίδιος (ΜΕ1) χαρακτήρισε καλές τις σχέσεις του με τον πεθερό του. Απέρριψε υποβολή ότι παρακολούθησε τον πεθερό του στο μπάνιο και αρνήθηκε ότι ο πεθερός του του έδωσε δύο πάτσους εξαιτίας της ενέργειάς του. Σημειώνουμε ότι εκεί η γραμμή της εναγόμενης απεκάλυψε ένα και μοναδικό επεισόδιο στο μπάνιο. Σημειώνουμε ακόμη πως ο ενάγοντας δεν κλήθηκε να τοποθετηθεί για επεισόδιο στο υπνοδωμάτιο. Τέθηκε στον ενάγοντα ότι σε μια περίπτωση πήρε τα γεννητικά όργανα του πεθερού του. Αρνήθηκε τέτοια ενέργεια. Σε ανάλογο περιστατικό αναφέρθηκε και ο πεθερός του (ΜΥ2). Δεν ανεξετάστηκε για τη συγκεκριμένη πράξη. Δεν θεωρούμε πως η παράλειψη της πλευράς του ενάγοντα ν΄ αντεξετάσει υποδηλώνει παραδοχή του ισχυρισμού του. Η περίπτωση αυτή διαφοροποιείται από την υπόθεση Δ. Ζαχαρίου ν. Α. Ζαχαρίου