ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΚΩΣΤΑ ΚΟΛΑΤΣΗ, Αρ. Αίτησης: 49/06, 16 Οκτωβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2009:18 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών Ενώπιον: Σ. Κ. Καρατσή, Π. Αρ. Αίτησης: 49/06 Μεταξύ: ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, από τη Λάρνακα Αιτήτριας κ α ι ΚΩΣΤΑ ΚΟΛΑΤΣΗ, από τη Λάρνακα Καθ΄ου η Αίτηση Ημερομηνία: 16 Οκτωβρίου, 2009. Αίτηση ημερ. 27.04.04 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Λ. Ιωαννίδης. Για ν΄ ακούσει απόφαση η κα. Ε. Ζέζου Για τον Καθ΄ου η Αίτηση: κ. Μ. Κυριακίδης. Για ν΄ ακούσει απόφαση κα. Γκιουσελή Α Π Ο Φ Α Σ Η Αίτημα της Αιτήτριας είναι όπως το Δικαστήριο ορίσει ημερομηνία για εξέταση του Καθ΄ου η αίτηση σχετικά με την ορθότητα της ένορκης δήλωσης του ημερομηνίας 26.09.08 αναφορικά με την περιουσιακή του κατάσταση κατά το άρθρο 14Α
(3)του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991, (Ν.232/91), όπως τροποποιήθηκε από τον περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων (Τροποποιητικού) Νόμου του 1998, [Ν.25(Ι)/98]. Η σχετική αίτηση υποβλήθηκε στις 27.4.09, [στη συνέχεια «η υπό εξέταση αίτηση»]. Μετά την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης ο Καθ΄ου η αίτηση, αφού εξασφάλισε με τη σύμφωνη γνώμη της Αιτήτριας άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, κατεχώρησε αυτή στις 23.06.
- Η ενέργεια του, ωστόσο, δεν ικανοποίησε την Αιτήτρια η οποία και επέμενε στην αίτησή της. Ο Καθ΄ου η αίτηση κατεχώρησε ειδοποίηση ένστασης στην υπό εξέταση αίτηση. Στο παράπονο της Αιτήτριας ότι δεν απεκάλυψε το σύνολο της περιουσίας του παραθέτει τις δικές του εξηγήσεις σε αναφορά τόσο με την ένορκη δήλωση της 26.09.08 όσο και τη συμπληρωματική της 23.06.
- Στην ακρόαση της υπό εξέταση αίτησης και οι δυο πλευρές περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Η καθεμιά επανέλαβε όσα γεγονότα θεωρούσε πως στήριζαν τις θέσεις που διετύπωσαν στην αίτησή ή την ειδοποίηση ένστασης. Ο σκοπός του εδαφίου
(3)του άρθρου 14 Α αποκαλύπτεται στη φράση «σχετικά με την ορθότητα των ενόρκων δηλώσεων ή των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων». Ο σκοπός αυτός βρίσκεται σε σχέση υπαλληλίας με εκείνο του εδαφίου
(1)του ίδιου άρθρου. Η έκδοση διατάγματος «βάσει του οποίου ο καθ΄ου η αίτηση υποχρεούται, ....., να υποβάλει ένορκη δήλωση στο Δικαστήριο, στην οποία να περιγράφει πλήρως, με σαφήνεια και κατά συγκεκριμένο τρόπο την περιουσία στην οποία είχε οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο συμφέρον κατά την ημερομηνία της διακοπής της συμβίωσης ή κατ΄ άλλη σχετική ημερομηνία που το Δικαστήριο ορίζει στο διάταγμα» γίνεται «[γ]ια σκοπούς καλύτερης εφαρμογής του άρθρου 14», διαλαμβάνει το άρθρο 14 Α
(1). Αυτό είναι, θεωρώ, και το κριτήριο στη βάση του οποίου το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια κατά το εδάφιο
(3). Ένα απόσπασμα από την υπόθεση Παπαϊωάννου κ.α. ν. Παπαϊωάννου κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 656 στη 683 αποτελεί, θεωρώ, επαρκή αιτιολογία γιατί κλίνω υπέρ της έγκρισης της υπό εξέταση αίτησης. Το παραθέτω: «Η υποχρέωση του άρθρου 14 Α βαρύνει και τους δυο διαδίκους εξίσου, χωρίς διάκριση. Ο Νόμος καθιερώνει πλήρη διαδικαστική ισότητα. Δεν τίθεται ο ένας διάδικος σε μειονεκτική θέση απέναντι στον άλλο. Περαιτέρω, είναι λανθασμένη η αντίληψη πως επιβάλλει την αποκάλυψη μαρτυρίας, δηλαδή όπλων σύμφωνα με την εισήγηση, στην άλλη πλευρά. Δεν αφορά η διάταξη στη δυνατότητα απόδειξης σε σχέση με την επίδικη διαφορά. Η γνώση των περιουσιακών στοιχείων των διαδίκων κατά τον ουσιώδη χρόνο αποτελεί την προϋπόθεση για τη λειτουργία των ουσιαστικών διατάξεων του νόμου. Η διαπίστωση των περιουσιακών στοιχείων, όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην Ορφανίδης (ανωτέρω), αποτελεί την αφετηρία. Αποβλέπει η διάταξη στη διασφάλιση της διαπίστωσης κατάστασης πραγμάτων χωρίς την οποία δεν θα ήταν δυνατή η απόδοση δικαιοσύνης στο πλαίσιο των διατάξεων του Νόμου. Απευθύνεται γι΄ αυτό σε εκείνο που γνωρίζει την κατάσταση αυτή καλύτερα από κάθε άλλο και του επιβάλλει υποχρέωση αποκάλυψης, η οποία βέβαια δεν πρέπει να είναι ψευδής, ανακριβής ή μη πλήρης.». Η παράθεση του παραπάνω αποσπάσματος έγινε για να εξηγηθεί γιατί θα επιτρέψω την εξέταση. Ας μη θεωρηθεί πως δέχομαι ενόψει βεβαίως και της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, πως η αποκάλυψη στην οποία προέβηκε ο καθ΄ου η αίτηση είναι ψευδής, ανακριβής ή μη πλήρης. Από τη στιγμή όμως που η Αιτήτρια αμφισβητεί την ορθότητα της είμαι υποχρεωμένος να επιτρέψω την εξέταση. Ότι, η πλευρά της Αιτήτριας συμπλέκει άσχετα μεταξύ τους ζητήματα του υπέδειξα ήδη στην απόφαση της 21.11.08 όταν έλεγα: «Σε ό,τι αφορά τις μετοχές των εταιρειών Macotel Ltd.η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας φέρνει στο προσκήνιο την πολύ παλαιά, αλλά στοιχειώδη αρχή του εταιρικού δικαίου, ότι ως εταιρεία είναι νομικό πρόσωπο ξεχωριστό και διακριτό από τα μέλη της [Salomon v. Salomon of Co. H.L.
(1897)A.C. 22]. Δυστυχώς η Αιτήτρια επαναφέρει το ζήτημα στην υπό εξέταση αίτηση. Η §4 της ένορκης δήλωσής της αφορά περιουσία που ως ισχυρίζεται είχε στο χρόνο της διάστασης η Macotel Limited. Από τους λογαριασμούς που παραθέτει στην §8 μόνο ένας ανήκει στον καθ΄ου η αίτηση. Πρόκειται για το λογαριασμό 0550-09-02054200 στην Τράπεζα Κύπρου και το λογαριασμό 1004-018070-110 στην Τράπεζα Κύπρου στο Λονδίνο. Τον τελευταίο τον αποκάλυψε ο καθ΄ου η αίτηση με τη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση. Εν πάση περιπτώσει θα επιτρέψω την εξέταση, η οποία θα γίνει στις 5.11.09. Ν΄ ακολουθηθούν οι πρόνοιες του εδαφίου
(3)του άρθρου 14 Α του Ν232/91. Η εναρκτήρια αίτηση παραμένει για ΚΕΘ την ίδια ημερομηνία. Τα έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση. (Υπ.) ................. Σ. Κ. Καρατσής, Π. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΠΑΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο