Liudmila Ishkova ν. Μάγδας Πιερή κ.α., Αρ. Αίτησης: 37/09, 29 Ιανουαρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2010:2 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας Ενώπιον: Φ. Κωνσταντίνου, Δ. Αρ. Αίτησης: 37/09 Μεταξύ: Liudmila Ishkova Αιτήτριας και
- Μάγδας Πιερή
- Μάριου Πιερή Καθ' ων η Αίτηση ----------------------------------------------------- Ημερομηνία: 29 Ιανουαρίου 2010 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κ. Λ. Βραχίμης για κα Ε. Βραχίμη. Για Καθ'ων η Αίτηση: κα Μ. Κυπριανίδου για κ. Μ. Σταματάρη. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αιτήτρια, Ρωσικής καταγωγής, η οποία είναι γιαγιά του ανήλικου Μάριου Πιερή από την πλευρά της μητέρας του, με αίτηση που καταχώρησε στις 30.1.2009, ζητά από το Δικαστήριο διάταγμα με το οποίο να ανατίθεται στην ίδια η επιμέλεια του. Διαζευκτικά ζητά διάταγμα με το οποίο να ρυθμίζεται η άσκηση της γονικής μέριμνας του ανήλικου Μάριου. Την ίδια ημέρα, με μονομερή αίτηση της, ζήτησε και εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα με το οποίο της ανατέθηκε η φύλαξη και η φροντίδα του εγγονού της. Η μονομερής αίτηση η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της αιτήτριας, προσέκρουσε σε ένσταση των καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι είναι η γιαγιά και ο παππούς του ανηλίκου από την πλευρά του πατέρα του. Με αυτή, η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση των καθ' ων η αίτηση, προβάλλονται λόγοι για ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Κρίνω σκόπιμη την παράθεση των γεγονότων που οδήγησαν στη μονομερή αίτηση και στην εξασφάλιση προσωρινής δικαστικής προστασίας. Στην ένορκη δήλωση της η αιτήτρια ανέφερε ότι η θυγατέρα της Σνεζάνα Πιερή απέκτησε από το γάμο της με τον Πάρη Πιερή, υιό των καθ' ων η αίτηση, το Μάριο, στις 19.10.
- Ανέφερε στη συνέχεια πως ο πατέρας του ανηλίκου απεβίωσε στις 11.9.2008 από υπερβολική χρήση ναρκωτικών ουσιών. Καθώς και ότι η θυγατέρα της, μητέρα του ανηλίκου, κακοποιήθηκε βάναυσα από το σύζυγο της στις 30.7.2008 και μεταφέρθηκε σε κωματώδη κατάσταση στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Παρέμεινε στο Νοσοκομείο μέχρι τις 27.10.2008 και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Μέλαθρο Αγωνιστών ΕΟΚΑ για αποκατάσταση. Επισυνάφθηκε στην ένορκη δήλωση ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 29.10.2008, που υπογράφει Νευροχειρούργος του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, στο οποίο περιγράφεται η κατάσταση της υγείας της μητέρας του ανηλίκου στις 30.7.2008 κατά τη μεταφορά της στο Νοσοκομείο και η βελτίωση της στη συνέχεια (Τεκμήριο Α). Επισυνάφθηκε επίσης πιστοποιητικό ψυχολόγου του Μέλαθρου Αγωνιστών ΕΟΚΑ ημερομηνίας 4.12.2008, στο οποίο περιγράφεται η ψυχολογική συμπεριφορά της (Τεκμήριο Β). Στο τελευταίο αναφέρεται ότι η Σνεζάνα Πιερή επικοινωνεί με το περιβάλλον και ότι η ψυχολογική και κινητική της κατάσταση παρουσιάζουν βελτίωση. Καθώς και ότι έγινε συνάντηση με τον υιό της, η οποία βοήθησε και τους δύο συναισθηματικά. Αναφέρεται περαιτέρω πως αναμένονται και άλλες συναντήσεις για την καλύτερη ψυχοσυναισθηματική βελτίωση και των δύο. Κατέθεσε στη συνέχεια η αιτήτρια πως μετά την κακοποίηση της θυγατέρας της, ο σύζυγος της τελευταίας συνελήφθηκε από την αστυνομία και τέθηκε υπό κράτηση. Καθώς και ότι ο ανήλικος τέθηκε υπό την προστασία του Γραφείου Ευημερίας. Ανέφερε ακολούθως πως μετά την κακοποίηση της θυγατέρας της, η ίδια ήρθε στην Κύπρο για να βοηθήσει στη φροντίδα και στην αποκατάσταση της. Το Δεκέμβριο του 2008 ενοικίασε διαμέρισμα στη Λεμεσό, στο οποίο έκανε τις αναγκαίες διευθετήσεις για να παρέχει φροντίδα στον ανήλικο. Περαιτέρω, κατέθεσε πως το Δεκέμβριο του 2008, πριν τις εορτές των Χριστουγέννων και στις 2.1.2009 πήγε στην Παιδική Στέγη στη Λευκωσία για να πάρει τον ανήλικο και να το μεταφέρει κοντά στη μητέρα του. Πληροφορήθηκε ότι ο ανήλικος βρισκόταν με τους καθ' ων η αίτηση. Προσπάθησε και άλλες φορές να πάρει τον ανήλικο και να το μεταφέρει στη μητέρα του, αλλά οι καθ' ων η αίτηση τον κατακρατούσαν και αρνούνταν να τον μεταφέρουν στην Παιδική Στέγη. Στις 29.1.2009 πήγε στην Παιδική Στέγη, όπου βρήκε τον ανήλικο. Την ακολούθησε «με χαρά και ανακούφιση», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε και το μετέφερε στη Λεμεσό. Σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 3.9.2009, που κατατέθηκε μετά από σχετική άδεια του Δικαστηρίου, η κα Αντιγόνη Λούμακου, γραμματέας στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την αιτήτρια, ανέφερε ότι την έχει πληροφορήσει η αιτήτρια πως η θυγατέρα της διαμένει στην ίδια οικία μαζί της και με τον ανήλικο, καθώς και ότι είναι σε θέση να κινείται, να επικοινωνεί και να συμμετέχει στην ανατροφή και φροντίδα του υιού της. Οι καθ' ων η αίτηση στην ένορκη δήλωση τους ανέφεραν ότι ο ανήλικος πήγαινε καθημερινά στην Παιδική Στέγη και το απόγευμα τον έπαιρναν και διέμενε μαζί τους μέχρι την επόμενη ημέρα το πρωί. Καθώς και ότι τα Σαββατοκυρίακα και τις γιορτές διέμενε μαζί τους. Κατέθεσαν ότι είχαν τη φροντίδα του ανηλίκου από τη γέννηση του γιατί τόσο ο πατέρας του όσο και η μητέρα του δεν μπορούσαν να έχουν τη φροντίδα του, αφού ο υιός τους ήταν τοξικομανής και η γυναίκα του αλκοολική. Δε δέχονται την άποψη της ψυχολόγου ότι η συνάντηση του ανηλίκου με τη μητέρα του βοήθησε και τους δύο συναισθηματικά. Ανέφεραν ότι από την ημέρα εκείνη, ο ανήλικος είναι ανήσυχος στον ύπνο του και κλαίει χωρίς λόγο. Εξηγούν το γεγονός αυτό ότι στην παρουσία του ανηλίκου η αιτήτρια τους έβριζε και τους επιτέθηκε. Σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 18.9.2009, ο καθ' ου η αίτηση 2 ανέφερε ότι η αιτήτρια μαζί με τη θυγατέρα της και τον ανήλικο εγκατέλειψαν την Κύπρο και έχουν με την καθ' ης η αίτηση 1 πληροφορίες ότι εγκαταστάθηκαν στη Ρωσία από τις 17.5.
- Περαιτέρω οι καθ' ων η αίτηση αρνούνται ότι η Σνεζάνα Πιερή είναι σε θέση να κινείται και να επικοινωνεί. Ανέφερε περαιτέρω ότι, από πληροφορίες που έχουν από λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας, η οποία επισκέφθηκε τη Σνεζάνα Πιερή στις 15.5.2009, η τελευταία δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον. Κατά την ακρόαση του προσωρινού διατάγματος, οι διάδικοι δεν αντεξετάστηκαν στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων τους. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι τους αγόρευσαν υποστηρίζοντας, ο μεν δικηγόρος της αιτήτριας την οριστικοποίηση του επίδικου διατάγματος, η δε δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση την ακύρωση του. Μελέτησα με προσοχή τόσο τη μονομερή αίτηση όσο και την ένσταση, το περιεχόμενο των αντίστοιχων ενόρκων δηλώσεων και τα όσα υποστήριξαν ενώπιον του Δικαστηρίου με τις αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των δύο πλευρών. Οι καθ' ων η αίτηση πρόβαλαν στην ένσταση τους ότι το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού δεν είναι κατά τόπο αρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Ο ισχυρισμός τους αυτός παρέμεινε μετέωρος, αφού στην ένορκη δήλωση τους που συνοδεύει την ένσταση δεν τον υποστήριξαν. Αυτό έγινε στην αγόρευση της δικηγόρου τους. Εν πάση περιπτώσει το θέμα της ύπαρξης τόσο της καθ' ύλη όσο και της κατά τόπο αρμοδιότητας του Δικαστηρίου εξετάζεται αυτεπάγγελτα. Κρίνω ότι θα πρέπει πρώτα να εξετάσω το θέμα της κατά τόπο αρμοδιότητας του Δικαστηρίου. Η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση πρόβαλε ότι ο ανήλικος είχε ως τόπο διαμονής του τη Λευκωσία, το ίδιο και οι καθ' ων η αίτηση. Είναι η θέση της πως γι' αυτούς τους λόγους κατά τόπο αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Αναφέρθηκε στο άρθρο 12
(1)(β) του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν.23/90), όπως τροποποιήθηκε, στο οποίο καθορίζεται: «12
(1)Το Οικογενειακό Δικαστήριο είναι αρμόδιο να ακούει και να αποφασίζει για οποιοδήποτε ζήτημα, όταν: ....................................................................................... ....................................................................................... (β) η διαφορά αφορά ανήλικο και ο ανήλικος ή ο εναγόμενος διαμένει μέσα στην επαρχία για την οποία ιδρύθηκε το Οικογενειακό Δικαστήριο». Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση των καθ' ων η αίτηση ότι η αιτήτρια αυθαίρετα παρέλαβε στις 29.1.2009 τον ανήλικο από την Παιδική Στέγη στη Λευκωσία και το μετέφερε στη Λεμεσό. Ο δικηγόρος της αιτήτριας ανέφερε στην αγόρευση του ότι τόσο η αιτήτρια όσο και οι καθ' ων η αίτηση είχαν το δικαίωμα να έχουν τη φύλαξη του ανηλίκου. Είναι η θέση του πως κατά το χρόνο καταχώρησης της επίδικης αίτησης, ο ανήλικος βρισκόταν στη Λεμεσό και συνεπώς το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού ήταν κατά τόπο αρμόδιο. Από τα ενώπιον μου στοιχεία δεν προκύπτει ότι είχε εκδοθεί διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ανατίθεται η φύλαξη του ανηλίκου στη Διευθύντρια του Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας και κατ' επέκταση να καθορίζεται η τοποθέτηση του στη Παιδική Στέγη στη Λευκωσία. Συνεπώς δεν προκύπτει ότι αυθαίρετα η αιτήτρια παρέλαβε τον ανήλικο από την Παιδική Στέγη στη Λευκωσία και το μετέφερε στη Λεμεσό, ως είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση. Κατά την 30.1.2009 που εξέδωσα το επίδικο διάταγμα, ο ανήλικος διέμενε στη Λεμεσό, στοιχείο που καθιστά το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού κατά τόπο αρμόδιο. Το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι επίσης κατά τόπο αρμόδιο στη βάση της διαμονής των καθ' ων η αίτηση, αφού διαμένουν στη Λευκωσία. Καταλήγω ότι με βάση το άρθρο 12
(1)(β) του Ν.23/90, όπως τροποποιήθηκε, το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού είναι κατά τόπο αρμόδιο με βάση τη διαμονή του ανηλίκου να εκδικάσει το επίδικο διάταγμα. Προχώρησα να εκδικάσω το διάταγμα της 30.1.2009. Κρίνω ότι θα πρέπει πρώτα να αναφερθώ στο λόγο ένστασης με τον οποίο προβλήθηκε ότι η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, οι καθ' ων η αίτηση δεν ανέφεραν ποια είναι τα ουσιώδη γεγονότα που η αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο κατά την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Αυτό έγινε στην αγόρευση της δικηγόρου τους, στην οποία αναφέρθηκε ότι η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι έχει δύο ανήλικα τέκνα που ζουν στη Ρωσία. Δε διαπίστωσα ότι η αιτήτρια έχει αποκρύψει ουσιαστικά γεγονότα που εάν ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου θα ασκούσαν επιρροή στην κρίση του (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 ΑΑΔ 583). Όσον αφορά το λόγο ένστασης ότι η αιτήτρια προέβηκε σε ψευδή κατάθεση στην ένορκη δήλωση της, επισημαίνω πως στο στάδιο αυτό δεν προβαίνω σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας για εξαγωγή ευρημάτων (βλ. The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263). Αυτό θα με απασχολήσει στη δίκη επί της ουσίας της υπόθεσης. Εξέτασα στη συνέχεια τον ισχυρισμό της δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση ότι δεν υπήρχε το κατεπείγον του αιτήματος. Ο ισχυρισμός αυτός προβάλλεται στην ένσταση των καθ' ων η αίτηση χωρίς να υποστηριχθεί με την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Αυτό έγινε στην αγόρευση της δικηγόρου τους, στην οποία αναφέρθηκε ότι ενώ η αιτήτρια ήρθε στην Κύπρο, όπως η ίδια ανέφερε στην ένορκη δήλωση της, αμέσως μετά την κακοποίηση της θυγατέρας της και ενώ είχε δικαίωμα να καταχωρήσει την εξεταζόμενη αίτηση από τις 11.9.2008 που πέθανε ο πατέρας του ανηλίκου, αυτό το έκανε στις 30.1.2009. Η παρέλευση του χρονικού διαστήματος όπως το έθεσε η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση δεν προσμετρά στην αναίρεση του κατεπείγοντος. Δε διαφάνηκε από τα ενώπιον μου στοιχεία ότι έλειπε το κατεπείγον του αιτήματος. Προχώρησα στη συνέχεια να εξετάσω αν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60), οι οποίες έχουν κατ' επανάληψη εξεταστεί στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557, The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 253, M & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. The Timberland Co
(1997)1 AAΔ 1791). Για να επιτύχει ένας αιτητής έκδοση ή στη συνέχεια οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση στην ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Το άρθρο 5
(4)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90), όπως τροποποιήθηκε, καθορίζει: «5
(4)Σε περίπτωση θανάτου και των δύο γονέων ή σε περίπτωση θανάτου του ενός γονέα και αν ο άλλος γονέας αδυνατεί να ασκήσει τη γονική μέριμνα για πραγματικούς λόγους ή γιατί είναι ανίκανος ή περιορισμένα ικανός για δικαιοπραξία, τη γονική μέριμνα ασκούν οι πλησιέστεροι ανιόντες από κοινού και οι διατάξεις του παρόντος Νόμου που αφορούν την άσκηση γονικής μέριμνας από τους δύο γονείς εφαρμόζονται καθ' όλα σαν να επρόκειτο περί των γονέων ........................................................................................................». Στην εξεταζόμενη περίπτωση ο πατέρας του ανηλίκου πέθανε και η μητέρα του αδυνατεί να ασκήσει τη γονική μέριμνα λόγω της κατάστασης της υγείας της, η οποία περιγράφεται στα τεκμήρια Α και Β της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας. Συνεπώς η γονική μέριμνα ασκείται από τους πλησιέστερους ανιόντες, στην εξεταζόμενη περίπτωση την αιτήτρια και τους καθ' ων η αίτηση. Στο άρθρο 5
(4)καθορίζεται ότι στην περίπτωση αυτή εφαρμόζονται οι διατάξεις του Νόμου που αφορούν την άσκηση της γονικής μέριμνας από τους δύο γονείς. Στο άρθρο 6
(2)(α) του Νόμου καθορίζεται: «6
(2)(α) Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της». Κρίνω με βάση τα πιο πάνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Λόγω ακριβώς της εξουσίας του Δικαστηρίου να αποφασίσει για την ανάθεση της γονικής μέριμνας στους πλησιέστερους ανιόντες του ανηλίκου με βάση το συμφέρον του όταν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 5
(4)του Νόμου, ικανοποιείται και η προϋπόθεση αυτή.
(3)Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η σωματική, πνευματική και ψυχική υγεία του τέκνου δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα ούτε μπορεί να αποκατασταθεί με κανένα τρόπο μεταγενέστερα. Συνεπώς και η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται. Αφού διαπίστωσα ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, με απασχόλησε το ερώτημα κατά πόσο από τα ενώπιον μου στοιχεία δικαιολογείται ακύρωση του. Νομική Πτυχή Τα άρθρα 5
(4)και 6
(2)του Νόμου αποτέλεσαν τη νομική βάση της προσωρινής δικαστικής προστασίας. Στην κρινόμενη περίπτωση ο πατέρας του ανηλίκου πέθανε και η κατάσταση της υγείας της μητέρας του την καθιστούσε ανίκανη να ασκήσει τα καθήκοντα που της επιβάλλει το λειτούργημα της. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν προέκυψε ότι η υγεία της αποκαταστάθηκε ώστε να είναι ικανή για την άσκηση της γονικής μέριμνας του ανήλικου υιού της. Το άρθρο 6 του Νόμου καθιερώνει την αρχή ότι η γονική μέριμνα πρέπει να ασκείται προς το συμφέρον του τέκνου και ότι στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του Νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο άσκησης της. Ως συμφέρον του τέκνου εννοείται το σωματικό, υλικό, πνευματικό, ψυχικό, ηθικό και γενικότερα το κάθε είδους συμφέρον (βλ. Διευθύντρια Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Φ. Ντούμα κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. 1911). Στη Σύμβαση περί των Δικαιωμάτων του Παιδιού, η οποία κυρώθηκε με τους περί της Σύμβασης περί των Δικαιωμάτων του Παιδιού (Κυρωτικούς) Νόμους του 1990 και του 2000, καθορίζεται στο άρθρο 3 ότι σε όλες τις αποφάσεις που αφορούν παιδιά και λαμβάνονται μεταξύ άλλων από τα Δικαστήρια, πρέπει να λαμβάνεται πρωτίστως υπόψη το συμφέρον του παιδιού. Στο άρθρο 27 καθορίζεται ότι τα Συμβαλλόμενα Κράτη αναγνωρίζουν το δικαίωμα κάθε παιδιού για ένα επίπεδο ζωής που είναι κατάλληλο για τη σωματική, πνευματική, ψυχική, ηθική και κοινωνική ανάπτυξη του. Έχοντας υπόψη μου όλα τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, διαπιστώνω ότι υπάρχει προδήλως σοβαρή περίπτωση, η οποία δικαιολογούσε την έκδοση του προσωρινού διατάγματος για ανάθεση στην αιτήτρια της φύλαξης και της φροντίδας του ανήλικου εγγονού της. Από τα ενώπιον μου στοιχεία είμαι ικανοποιημένη ότι το συμφέρον του παιδιού δικαιολογούσε να έχει με τη μητέρα του τουλάχιστο επικοινωνία. Επισημαίνω ότι στη ψυχολογική εκτίμηση της ψυχολόγου ημερομηνίας 4.12.2008 (Τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας), αναφέρεται η επικοινωνία της μητέρας του ανηλίκου με το περιβάλλον, η βελτίωση της ψυχολογικής και της κινητικής της κατάστασης μέρα με τη μέρα καθώς και ότι η συνάντηση μητέρας - παιδιού βοήθησε και τους δύο συναισθηματικά. Αναφέρεται περαιτέρω στο πιστοποιητικό αυτό ότι αναμένονται και άλλες παρόμοιες συναντήσεις στο μέλλον για την καλύτερη ψυχοσυναισθηματική βελτίωση μητέρας και παιδιού. Από το εν λόγω πιστοποιητικό της ψυχολόγου προκύπτει η βελτιωμένη κατάσταση της υγείας της μητέρας του ανηλίκου, καθώς και ότι η συνάντηση με τον ανήλικο βοήθησε και τους δύο συναισθηματικά. Αναμφίβολα, ο ανήλικος είχε και έχει ανάγκη την αγκαλιά και το φιλί της μάνας, εφόδια απαραίτητα για τη ψυχική του ανάπτυξη, τα οποία φαίνονται να εξασφαλίζονται με το επίδικο διάταγμα. Είναι παραδεκτό γεγονός από τους δικηγόρους, τόσο από το δικηγόρο της αιτήτριας όσο και από τη δικηγόρο των καθ' ων η αίτηση στο στάδιο των αγορεύσεων, ότι η αιτήτρια και ο ανήλικος βρίσκονται στη Ρωσία. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ο καθ' ου η αίτηση 2 κατέθεσε ότι έχουν με την καθ' ης η αίτηση 1 πληροφορίες, πως μαζί με την αιτήτρια και τον ανήλικο στη Ρωσία βρίσκεται και η μητέρα του ανηλίκου. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι το συμφέρον του ανήλικου Μάριου επιβάλλει όπως διατηρηθεί η κατάσταση που διαμορφώθηκε μετά τις 30.1.2009 μέχρι την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Καταλήγω ότι από τα στοιχεία που έχω ενώπιον μου, είμαι ικανοποιημένη ότι δικαιολογείται η συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε στις 30.1.2009. Δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστο τον ισχυρισμό του κ. Σταματάρη στην αγόρευση του, αφού ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου να συμπληρώσει την αγόρευση της κ. Κυπριανίδου, η οποία χειριζόταν την υπόθεση. Ανέφερε πως με το επίδικο διάταγμα κλονίστηκε το αίσθημα δικαιοσύνης των κυπρίων πολιτών, αναφερόμενος στους καθ' ων η αίτηση, αφού, όπως είπε, η αιτήτρια ήρθε ξένη από τη Ρωσία χρησιμοποιώντας τα κυπριακά Δικαστήρια και πήρε τον ανήλικο. Τα Δικαστήρια εφαρμόζοντας την ισχύουσα νομοθεσία απονέμουν δικαιοσύνη. Η εθνική ή η οποιαδήποτε άλλη προέλευση των διαδίκων ασφαλώς και είναι αδιάφορη. Στο άρθρο 6
(2)(β) του Ν.216/90, το οποίο αναφέρεται στην απόφαση του Δικαστηρίου για την ανάθεση της γονικής μέριμνας και το οποίο με βάση το άρθρο 5
(4)εφαρμόζεται στην εξεταζόμενη περίπτωση, καθορίζεται: «6
(2)(β) Η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία». Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 30.1.2009 καθίσταται οριστικό. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ' ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ............................................ Φ. Κωνσταντίνου, Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Σ.Χ. (Subject: Family Court Jurisdiction / Interim Judgment) (Αναφορά: Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο