Ναταλία Τσαγγαρίδου ν. Λάμπρος Κολατσής, Αρ. Αιτ. 271/10, 10 Δεκεμβρίου, 2010

Ναταλία Τσαγγαρίδου ν. Λάμπρος Κολατσής, Αρ. Αιτ. 271/10, 10 Δεκεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2010:7 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία: Διατροφή ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Γ. Αντωνιάδη, Δικ. Οικ. Δικ. Αρ. Αιτ. 271/10 Μεταξύ: Ναταλία Τσαγγαρίδου, Oνησίλλου 015, Hawaii Holiday House 2, 4532 Άγιος Τύχωνας, Λεμεσός, Αιτήτρια και Λάμπρος Κολατσής, Χρ. Χατζηπαύλου 165, Lordos Water Front, 1ος όροφος, 3036 Λεμεσός Καθ'ου η αίτηση -------------------- Ημερομηνία: 10 Δεκεμβρίου, 2010 Εμφανίσεις: Για τον Καθόυ η αίτηση- Αιτητή: κ. Α. Κυπρίζογλου Για την Αιτήτρια - Καθ΄ης η αίτηση: κα. Ε. Βραχίμη, κ. Λάρης Βραχίμης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής με την παρούσα ενδιάμεση αίτηση ζητά από το Δικαστήριο τα ακόλουθα: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Παραμερισμό και/ή την ακύρωση της αίτησης υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και όλων των σχετικών και/ή απορρεόντων από αυτή διαδικασιών, ως παράτυπη και/ή άκυρη, και/ή συνεπεία προώθησης παράλληλων διαδικασιών και/ή άλλως πως. Β. Διαζευκτικά και/ή η επικουρικά υπό Α πιο πάνω, Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 22/09/2010, λόγω κατάχρησης των διαδικασιών του Δικαστηρίου (abuse of process). Γ. Διαζευκτικά και/ή επικουρικά υπό Α και Β πιο πάνω, διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 22/09/2010, συνεπεία ύπαρξης δεδικασμένου (Res Judicata). Δ. Διαζευκτικά και/ή η επικουρικά υπό Α, Β και Γ πιο πάνω, Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 22/09/2010, συνεπεία προώθησης παράλληλων διαδικασιών και/ή άλλως πως. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου που με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο υπόθεσης και όλων των σχετικών και/ή απορρεόντων από αυτή διαδικασιών, συμπεριλαμβανομένης και της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 22/09/2010, μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αίτησης. Στ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή και/ή οδηγία κρίνει δίκαιο και ορθό να δώσει υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο. Ζ. Τα έξοδα της αίτησης αυτής, πλέον Φ.Π.Α. (αρ. μητρώου 00510855Q). Ο Αιτητής στήριξε τις αιτούμενες θεραπείες του με την Ένορκη Δήλωση του που συνόδευε την ενδιάμεση αίτηση του ημερομηνίας 04/10/2010 και με την συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του ημερομηνίας 27/10/2010, που ανέφερε μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «Στις 16/06/2010 η πιο πάνω αναφερόμενη Αιτήτρια στην αίτηση ημερομηνίας 22/09/2010 στο εφεξής καλούμενη «η Αιτήτρια» καταχώρησε αίτηση διατροφής στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού Δικαιοδοσία Διατροφών με αριθμό 166/2010, με την οποία ζητούσε διάταγμα από το Δικαστήριο, με το οποίο να διατάσσεται η καταβολή του ποσού των €1,200 μηνιαίως, από εμένα, ως διατροφή για την ανήλικη Έλενα Κολατσή στο εφεξής καλούμενη «η Πρώτη Κυρίως Αίτηση». Αντίγραφο της εν λόγω αίτησης επισυνάπτεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο 1. Την ίδια μέρα όπως η Αιτήτρια αναφέρει στην Ένορκη της Δήλωση ημερομηνίας 22/09/2010, καταχώρησε στα πλαίσια της πιο πάνω αναφερόμενης αίτησης διατροφής και ενδιάμεση μονομερή αίτηση με την οποία αξίωνε το ίδιο ποσό ήτοι, €1,200 μηνιαίως ως διατροφή για την ανήλικη Έλενα Κολατσή μέχρι την αποπεράτωση της ρηθείσας Πρώτης Κυρίως Αίτησης, στο εφεξής καλούμενη «Η Πρώτη Ενδιάμεση Αίτηση». Στις 18/06/2010 η Πρώτη ενδιάμεση αίτηση ορίστηκε για ακρόαση και το Δικαστήριο, όπως η ίδια η Αιτήτρια αναφέρει και πάλι στην ένορκη της Δήλωση ημερομηνίας 22/09/2010, εξέδωσε προσωρινό διάταγμα για το ποσό των €300. Η Αιτήτρια με βάση πάντοτε τις δικές τις παραδοχές ως αυτές εκτίθενται στην ένορκη της δήλωση ημερομηνίας 22/09/2010 στην αίτηση υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, θεώρησε το ποσό αυτό «πενιχρό» και προχώρησε την ίδια μέρα στην απόσυρση της Πρώτης Ενδιάμεσης Αίτησης. Στις 29/06/2010 η Αιτήτρια στα πλαίσια της Πρώτης Κυρίως Αίτησης, και παρόλο που το Δικαστήριο της έδωσε θεραπεία εκδίδοντας το προρηθέν διάταγμα, επανήλθε με καταχώρηση δεύτερης ενδιάμεσης μονομερούς αίτησης με την οποία αξίωνε εκ νέου το ίδιο ποσό όπως και με την Πρώτη Ενδιάμεση Αίτηση, ήτοι €1,200 μηνιαίως ως διατροφή για την ανήλικη Έλενα Κολατσή μέχρι την αποπεράτωση της Πρώτης Κυρίως Αίτησης, στο εφεξής καλούμενη «η Δεύτερη Ενδιάμεση Αίτηση». Αντίγραφο της εν λόγω αίτησης επισυνάπτεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο 2. Το Δικαστήριο, αυτή τη φορά δεν εξέδωσε διάταγμα μονομερώς και διέταξε την επίδοση της Δεύτερης Ενδιάμεσης Αίτησης. Η πρώτη Κυρίως Αίτηση μαζί με την Δεύτερη Ενδιάμεση Αίτηση μου επιδόθηκαν στις 05/07/2010 στις 16:28 το απόγευμα. Στις 08/07/2010 όταν η πιο πάνω υπόθεση ήταν ορισμένη για επίδοση το Δικαστήριο όρισε την Δεύτερη Ενδιάμεση Αίτηση για ακρόαση στις 29/07/2010. Στις 20/07/2010 οι δικηγόροι μου καταχώρησαν ειδοποίηση προθέσεως ένστασης συνοδευόμενη από δική μου ένορκη δήλωση της ίδιας ημερομηνίας και στις 21/07/2010 καταχώρησαν επίσης αίτηση για αντεξέταση της Αιτήτριας αναφορικά με τους ισχυρισμούς που περιέχονταν στην ένορκη της δήλωση ημερομηνίας 29/6/2010 που συνόδευε την Δεύτερη Ενδιάμεση Αίτηση. Το Δικαστήριο δεν έκανε δεκτό το ποιο πάνω αναφερόμενο αίτημα μου για αντεξέταση της Αιτήτριας. Ομοίως αίτημα για να υποβληθώ και εγώ σε αντεξέταση υποβλήθηκε και από τους Δικηγόρους της Αιτήτριας δύο μέρες αργότερα ήτοι στις 23/07/2010 το οποίο επίσης απερρίφθηκε από το Δικαστήριο. Στις 29/07/2010 και ενώ η Δεύτερη Ενδιάμεση Αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση ενώπιον της Κας. Τουμαζή η δικηγόρος της Αιτήτριας υπέβαλε προφορικά αίτημα στο Δικαστήριο με το οποίο ζητούσε την εξαίρεση της εν λόγω Δικαστού ισχυριζόμενη μεταξύ άλλων ότι: (
2. i)Υπήρξε παρέμβαση από υψηλά ιστάμενο πρόσωπο στο έργο του Δικαστηρίου στο πιο πάνω αναφερόμενο αίτημα της Αιτήτριας για να υποβληθώ σε αντεξέταση ημερομηνίας 23/07/2010 και για αυτό το λόγω απορρίφθηκε το συγκεκριμένο αίτημα: (
3. ii)Το εν λόγω πρόσωπο το οποίο παρενέβη στο έργο του Δικαστηρίου ήταν όπως ισχυρίστηκε, ο πρώην πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου και Δικαστής του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου κ. Πικής, αφού σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της βάφτισε την Πρόεδρο του Δικαστηρίου κα Τουμαζή και την αδελφή μου.. (iii) Τα πιο πάνω προεβλήθησαν από τους δικηγόρους της Αιτήτριας χωρίς να προσκομιστούν οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία και χωρίς να Τεκμηριωθούν οι εν λόγω ισχυρισμοί. Οι δικηγόροι της Αιτήτριας περιορίστηκαν απλά να αναφέρουν ότι είχαν πληροφορίες, χωρίς όμως να κατονομάσουν ή να αποκαλύψουν την πηγή των πληροφοριών τους. (
4. iv)Η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/07/2010 είναι «εσφαλμένη» (Σελ. 2 Τεκμήριο 3 πιο κάτω) Οι λόγοι που ζητήθηκε η εξαίρεση της κας. Τουμαζή, φαίνονται με λεπτομέρεια στο φάκελο της Πρώτης κυρίως Αίτησης ως αυτοί προκύπτουν από την αγόρευση των δικηγόρων της Αιτήτριας αλλά και από την απόφαση που εξέδωσε επί του θέματος η κα. Τουμαζή, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο 3. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ οι δικηγόροι μου έχουν ζητήσει τα πρακτικά της εν λόγω διαδικασίας από τις αρχές Αυγούστου 2010 και παρόλο που έχουν προβεί σε επανειλημμένες εκκλήσεις και υπενθυμίσεις προς τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή τόσο με γραπτές επιστολές όσο και προφορικά, δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν κατέστη δυνατή η εξασφάλιση αντιγράφων των σχετικών πρακτικών και συνεπώς δεν δύναμαι να τα παρουσιάσω στο Δικαστήριο. Σχετικά επί του θέματος επισυνάπτω τις επιστολές που απέστειλαν οι Δικηγόροι μου προς τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή οι οποίες σημειώνονται ως Τεκμήριο 4. Στις 02/08/2010 η κα. Τουμαζή παρόλο που έκρινε ότι δεν υπήρξε η οποιαδήποτε παρέμβαση στο έργο του Δικαστηρίου, και ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε εξ΄αντικειμένου κώλυμα που να επιβάλλει την εξαίρεση της, εντούτοις αποφάσισε να εξαιρεθεί για τους λόγους που αναφέρονται στην απόφαση της (Τεκμήριο 3) και έδωσε σχετικές οδηγίες στον Πρωτοκολλητή να θέσει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον άλλου Δικαστή του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Ευθύς αμέσως μετά την εκφώνηση της πιο πάνω απόφασης (Τεκμήριο 3) και παρόλο που το Δικαστήριο με τον τρόπο που περιγράφεται πιο πάνω, ικανοποίησε το αίτημα της Αιτήτριας, η τελευταία χωρίς ίχνος σεβασμού στην απόφαση του Δικαστηρίου αλλά και στους θεσμούς και διαδικασίες, προχώρησε με καταχώρηση ειδοποίησης διακοπής της Πρώτης Κυρίως Αίτησης. Όπως η ίδια η Αιτήτρια αναφέρει στην Ένορκη της Δήλωση ημερομηνίας 22/09/2010 και ειδικότερα στις παραγράφους 29 - 33 συμπεριλαμβανομένων, προχώρησε στην πιο πάνω αναφερόμενη καταχώρηση ειδοποίησης διακοπής διότι διαφωνούσε με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/07/2010 με την οποία απερρίφθη το αίτημα της για αντεξέταση, πλην όμως δεν επιθυμούσε να εφεσιβάλει την πιο πάνω απόφαση διότι θα καθυστερούσε η υπόθεσης της. Ακόμη όπως η ίδια ισχυρίζεται η εξαίρεση της κας Τουμαζή δεν θα επανέφερε το δικαίωμα της για αντεξέταση μου, στα πλαίσια της Πρώτης Κυρίως Αίτησης. Οι δικηγόροι μου μετά την πιο πάνω αναφερόμενη καταχώρηση ειδοποίησης διακοπής έσπευσαν άμεσα να θέσουν το θέμα ύπαρξης κατάχρησης των δικαστικών διαδικασιών με σχετική επιστολή τους, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο 5. Ακολούθως σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου η Πρώτη Κυρίως Αίτηση τέθηκε ενώπιον άλλου Δικαστηρίου και ορίστηκε για καθορισμό επίδικων θεμάτων στις 17/09/2010 όπως εξ΄άλλου και η ίδια η Αιτήτρια αναφέρει στην παράγραφο 33 της Ένορκης της Δήλωσης ημερομηνίας 22/09/2010 στην υπόθεση υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και στη συνέχεια η εν λόγω αίτηση διακόπηκε στις 24/09/2010. Σχετικά επισυνάπτεται αντίγραφο του Πρακτικού του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24/09/2010 το οποίο σημειώνεται ως Τεκμήριο 6. Εν τω μεταξύ και προτού διακοπεί η Πρώτη Κυρίως Αίτησης, η οποία ως αναφέρεται πιο πάνω έγινε στις 24/09/2010 (Τεκμήριο 6), η Αιτήτρια στις 22/09/2010 προέβη στην καταχώρηση νέας αίτησης διατροφής στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού Δικαιοδοσία Διατροφών με αριθμό 271/2010, που είναι και υπόθεση που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, με την οποία ζητά εκ νέου διάταγμα από το Δικαστήριο, με το οποίο να διατάσσεται η καταβολή από εμένα του ποσού των €1,200 μηνιαίως ως διατροφή για την ανήλικη Έλενα Κολατσή στο εφεξής καλούμενη «η Δεύτερη Κυρίως Αίτηση». Στα πλαίσια της Δεύτερης Κυρίως Αίτησης και την ίδια μέρα ήτοι στις 22/09/2010 η Αιτήτρια και παρά το ότι το Δικαστήριο στην προηγηθείσα Δεύτερη Ενδιάμεση Αίτηση διέταξε όπως αυτή επιδοθεί, εντούτοις καταχώρησε για Τρίτη φορά ενδιάμεση αίτηση κα πάλι μονομερώς, με την οποία αξίωνε και πάλι το ίδιο ποσό ήτοι, €1,200 μηνιαίως ως διατροφή για την ανήλικη Έλενα Κολατσή μέχρι την αποπεράτωση της ρηθείσας Δεύτερης Κυρίως Αίτησης, στο εφεξής καλούμενη «η Τρίτη Ενδιάμεση Αίτηση». Εξ' όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι μου ενημερώθηκαν στις 24/09/2010 από τους δικηγόρους της Αιτήτριας για την ύπαρξη της Τρίτης Αίτησης, η οποία ήταν ορισμένη την ίδια ημερομηνία ήτοι στις 24/09/2010 για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου όπου εμφανίστηκαν και έθεσαν τα αιτήματα τους. Με την λήψη αντιγράφου της Τρίτης Ενδιάμεσης Αίτησης πληροφορήθηκα για πρώτη φορά από την Ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερομηνίας 22/09/2010, ότι δεν είχε απλά προηγηθεί μια αλλά δύο άλλες ενδιάμεσες αιτήσεις από την Αιτήτρια με τις οποίες ζητούσε την ίδια θεραπεία που ζητά και τώρα με την Τρίτη Ενδιάμεση Αίτηση. Για πρώτη φορά πληροφορήθηκα επίσης από την πιο πάνω αναφερόμενη ένορκη δήλωση ότι είχε εκδοθεί διάταγμα στα πλαίσια της Πρώτης Ενδιάμεσης Αίτησης ύψους €300, ποσό το οποίο ούτως ή άλλως καταβάλλω για την διατροφή της ανήλικης και το οποίο η Αιτήτρια θεώρησε «πενιχρό» και προέβη σε απόσυρση της Πρώτης Ενδιάμεσης Αίτησης προκειμένου να επιτύχει την έκδοση διατάγματος για μεγαλύτερο ποσό που η ίδια επιθυμούσε. Σχετικοί επί του θέματος είναι οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας ως αυτοί παρατίθενται στην ένορκη της δήλωση ημερομηνίας 22/09/2010 που συνοδεύει την Τρίτη Ενδιάμεση Αίτηση και ειδικότερα οι ισχυρισμοί της παραγράφου 29. Η ύπαρξη της Πρώτης Ενδιάμεσης αίτησης είχε αποκρυφτεί από την Αιτήτρια στην Δεύτερη Ενδιάμεση Αίτηση. Εάν γνώριζα για την ύπαρξη της σίγουρα θα προέβαινα σε όλα τα σχετικά δικονομικά διαβήματα στα πλαίσια της Πρώτης Κυρίως Αίτησης για την διασφάλιση και διαφύλαξη των δικαιωμάτων μου. Οι λόγοι για τους οποίους η Αιτήτρια κατέφυγε στα πιο πάνω μέσα, μηχανισμούς και πρακτικές με αποτέλεσμα να υπάρχει αυτή τη στιγμή ενώπιον του Δικαστηρίου η Δεύτερη Κυρίως Αίτηση και η Τρίτη Ενδιάμεση Αίτηση, οι οποίες είναι και οι δύο ορισμένες για Καθορισμό επίδικων θεμάτων στις 22/10/2010 και στις 05/10/2010 αντίστοιχα, όπως αυτοί προκύπτουν από τα όσα αναφέρονται πιο πάνω αλλά και με βάση τους δικούς της ισχυρισμούς ως αυτοί προβάλλονται στην ένορκη της δήλωση ημερομηνίας 22/09/2010 που συνοδεύει την Τρίτη Ενδιάμεση αίτηση είναι συνοπτικά οι ακόλουθοι: (
5. i)Ενώ το Δικαστήριο στα πλαίσια της Πρώτης Ενδιάμεσης αίτησης η οποία έχει το ίδιο αιτητικό που επαναλαμβάνεται και στις άλλες δύο μεταγενέστερες ενδιάμεσες αιτήσεις αποφάσισε και εξέδωσε διάταγμα διατροφής ύψους €300 μηνιαίως, η Αιτήτρια το θεώρησε «πενιχρό» και απέσυρε την εν λόγω αίτηση και προχώρησε στην καταχώρηση της Δεύτερης Ενδιάμεσης Αίτησης και πάλι με το ίδιο αιτητικό όπως και η Πρώτη. Σχετικοί επί του θέματος είναι και οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας ως αυτοί προβάλλονται στην παράγραφο 29 της ένορκης της Δήλωσης ημερομηνίας 22/09/2010 που συνοδεύει την Τρίτη Ενδιάμεση Αίτηση. (
6. ii)Στα πλαίσια της Δεύτερης Ενδιάμεσης Αίτησης το αντικείμενο της οποίας είναι το ίδιο με την Πρώτη και όταν τα Δικαστήριο απέρριψε το πιο πάνω αναφερόμενο αίτημα της για αντεξέταση, η Αιτήτρια διαφώνησε με την εν λόγω απόφαση και ενώ είχε στη διάθεση της άλλα δικονομικά διαβήματα, προχώρησε με αίτημα για εξαίρεση της Δικαστού κας. Τουμαζή η οποία επιλαμβανόταν την εν λόγω υπόθεση. Σχετικοί επί του θέματος είναι και οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας ως αυτοί προβάλλονται στις παραγράφους 29,30,31 και 32 της Ένορκης της Δήλωσης ημερομηνίας 22/09/2010 που συνοδεύει την Τρίτη Ενδιάμεση Αίτηση, καθώς επίσης και στο Τεκμήριο 6. (iii) Ενώ στις 02/08/2010 το αίτημα της Αιτήτριας για εξαίρεση της Δικαστού κας. Τουμαζή ικανοποιήθηκε για τους λόγους που αναφέρονται στην σχετική απόφασης (Τεκμήριο 3), η Αιτήτρια προχώρησε όπως αναφέρεται πιο πάνω με ειδοποίηση για διακοπή της Πρώτης Κυρίως Αίτησης, διότι η απόφαση του Δικαστηρίου αναφορικά με το αίτημα της για την αντεξέταση μου, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο και διότι από μόνη της η εξαίρεση της κας Τουμαζή δεν θα μπορούσε να επαναφέρει το δικαίωμα της για αντεξέταση. Σχετικοί επί του θέματος είναι και οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας ως αυτοί προβάλλονται στις παραγράφους 29,30,31 και 32 της Ένορκης της Δήλωσης ημερομηνίας 22/09/2010 που συνοδεύει την Τρίτη Ενδιάμεση Αίτηση. Εξ΄ όσων πολύ καλά γνωρίζω και πιστεύω αλλά και όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου η Δεύτερη Κυρίως Αίτηση η οποία είναι ταυτόσημη και καλύπτει ουσιωδώς τα ίδια ζητήματα με την Πρώτη Κυρίως Αίτηση είναι παράτυπη και άκυρη, αφού μεταξύ άλλων καταχωρήθηκε πριν την διακοπή της Πρώτης Κυρίως Αίτησης κάτι που με βάση τη σχετική επί του θέματος νομολογία και πρακτική αποτέλεσε και δημιούργησε κατά τον ουσιώδη χρόνο την ύπαρξη παράλληλων διαδικασιών για τον ίδιο σκοπό, γεγονός που την καθιστά εξ΄ υπαρχής άκυρη και επιφέρει την απόρριψη της. Εξ΄όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου το Δικαστήριο έχει όχι μόνο εν γένει διακριτική ευχέρεια αλλά και καθήκον να ελέγχει ακόμη και αυτεπάγγελτα τις ενώπιον του διαδικασίες και να μην επιτρέπει την κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών και να επιβάλει την υπακοή στο Νόμο. Εξ΄ όσων επίσης με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου η καταχώρηση της Τρίτης Ενδιάμεσης Αίτησης αποτελεί ζήτημα το οποίο έχει ήδη αποφασιστεί (δεδικασμένο) αλλά και πέραν αυτού η καταχώρηση της πιο πάνω αίτησης μαζί με την όλη συμπεριφορά της Αιτήτριας αποτελούν κατάχρηση διαδικασίας του Δικαστηρίου αφού μεταξύ άλλων: (
7. i)Το Δικαστήριο ήδη αποφάσισε και εξέδωσε διάταγμα διατροφής στα πλαίσια της Πρώτης Ενδιάμεσης Αίτησης. Παρά ταύτα η Αιτήτρια απέσυρε την Πρώτη Ενδιάμεση Αίτηση και επανήλθε με νέα αίτηση, διότι η ίδια όπως ισχυρίζεται έκρινε ότι το επιδικασθέν ποσό των €300 ήταν «πενιχρό». (
8. ii)Η Αιτήτρια επανέρχεται για Τρίτη φορά με ενδιάμεση αίτηση αξιώνοντας την ίδια θεραπεία. (iii) Είναι επίσης η Τρίτη φορά που η Αιτήτρια αποπειράται να εξασφαλίσει διάταγμα μονομερώς για την ίδια θεραπεία αίτημα το οποίο δεν είχε εγκριθεί στην Δεύτερη Ενδιάμεση Αίτηση, και το δικαστήριο διέταξε την επίδοση της εν λόγω αίτησης και αποφάσισε ότι δεν δικαιούται την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος μονομερώς. (
9. iv)Η Τρίτη Ενδιάμεση Αίτηση αποσκοπεί στην εξασφάλιση διαταγμάτων από την Αιτήτρια τα οποία απέτυχε να εξασφαλίσει στα πλαίσια των προηγούμενων αιτήσεων, συμπεριλαμβανομένης και άδειας αντεξέτασης. (
10. v)Η Τρίτη Ενδιάμεση Αίτηση σκοπεί στην εξασφάλιση της ίδιας ακριβώς θεραπείας με την Δεύτερη Κυρίως Αίτηση, οι οποίες βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου στην υπόθεση υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και αποσκοπούν μεταξύ άλλων στην προώθηση παράλληλων διαδικασιών για τον ίδιο σκοπό ήτοι την εξασφάλιση διατροφής ύψους €1,200 μηνιαίως. (
11. vi)Όλες οι μέχρι σήμερα αιτήσεις της Αιτήτριας αποσκοπούσαν στην εξασφάλιση της ίδιας θεραπείας αφού οι πρώτες δύο ενδιάμεσες αιτήσεις στόχευαν στην εξασφάλιση διατάγματος διατροφής ύψους €1,200 μηνιαίως όπως και η Πρώτη Κυρίως αίτηση, θεραπείες οι οποίες είναι ταυτόσημες με τις δύο αιτήσεις που βρίσκονται ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου στην υπόθεση υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, ήτοι της Δεύτερης Κυρίως Αίτησης και της Τρίτης Ενδιάμεσης Αίτησης. (vii) Η Αιτήτρια δεν είχε κανένα λόγο να προβεί στη διακοπή της Πρώτης Κυρίως Αίτησης μετά την ικανοποίηση του αιτήματος της για εξαίρεση της κας Τουμαζή και η όλη συμπεριφορά της καταδεικνύει περιφρόνηση προς τους Δικαστές τα Δικαστήρια και τους θεσμούς καθώς επίσης και την προσπάθεια της να επιλέγει Δικαστήριο να ελέγχει και να καθορίζει αυτή τις διαδικασίες και όχι το Δικαστήριο. (viii) Η Αιτήτρια δεν είχε κανένα λόγο να προβεί σε αίτημα για εξαίρεση της κας. Τουμαζή αφού με βάση τις ίδιες τις παραδοχές της, ο επιδιωκόμενος στόχος ήταν εξ΄αρχής η επαναφορά και η εξασφάλιση άδειας για αντεξέταση μου και κατά συνέπεια οι πιο πάνω ενέργειες για εξαίρεση της κας Τουμαζή ήταν αχρείαστες και προσβλητικές προς το Δικαστήριο, λαμβάνοντας ειδικότερα υπόψη και την συνακόλουθη καταχώρηση ειδοποίησης διακοπής αμέσως μετά την εκφώνηση της σχετικής απόφασης για εξαίρεση (Τεκμήριο 3), γεγονός που καταδεικνύει ότι ήταν έτοιμη και αποφασισμένη να καταφύγει στο εν λόγω διάβημα ανεξάρτητα από το ποια θα ήταν η απόφαση της κας Τουμαζή στο αίτημα για εξαίρεση. (
12. ix)Είναι προφανές ότι τα πιο πάνω μέσα μηχανισμοί και δικονομικά μέτρα υιοθετήθηκαν από την Αιτήτρια για αλλότριους σκοπούς και σε κάθε περίπτωση για άλλους σκοπούς από εκείνους για τους οποίου τα εν λόγω δικονομικά διαβήματα προορίζονται. (
13. x)Η Αιτήτρια προέβη στην καταχώρηση ειδοποίησης διακοπής της Πρώτης Κυρίως Αίτησης διότι απερρίφθει το αίτημα της για αντεξέταση και επανήλθε με νέα αίτηση με σκοπό να επιτύχει αυτό που δεν πέτυχε με την διακοπείσα αίτηση στην ουσία δηλαδή να παρακάμψει την κρίση του Δικαστηρίου. (
14. xi)Η συμπεριφορά της Αιτήτριας αποτελεί καταφρόνηση του δικαστηρίου και των θεσμών και σκοπεί μεταξύ άλλων στο να υποκαταστήσει την κρίση του Δικαστηρίου και όλες οι πιο πάνω ενέργειες στις οποίες έχει προβεί καταδεικνύουν ότι δεν σέβεται τις δικαστικές διαδικασίες και ενεργεί με αποκλειστικό γνώμονα την επίτευξη του αποτελέσματος που επιθυμεί μη σεβόμενη και αδιαφορώντας για την κρίση του Δικαστηρίου. Ενδεικτική της ασέβειας και της περιφρόνησης της προς το Δικαστήριο είναι και οι υπαινιγμοί που περιέχονται στην επιστολή ημερομηνίας 28/07/2010 που απέστειλαν οι δικηγόροι της Αιτήτριας προς τους δικηγόρους μου, σε απάντηση δικής μας επιστολής για διευθέτηση της επικοινωνίας μου με την ανήλικη, στην οποία γίνεται αναφορά και υπαινιγμός για διευκολύνσεις από την Πρόεδρο του δικαστηρίου προς το άτομο μου. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής επισυνάπτεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο 7. (xii) Τα διαβήματα, οι χειρισμοί και οι τρόποι τους οποίους έχει μέχρι σήμερα επιλέξει και ακολουθήσει η Αιτήτρια ως αυτοί περιγράφονται πιο πάνω, αποτελούν μηχανισμούς που σκοπό έχουν να καθορίσουν κατά την αρέσκεια της Αιτήτριας τις διαδικασίες και να παρακάμψουν και να καταστρατηγήσουν τα Δικαστήρια και την δικαιοδοσία τους, να μου αποστερήσουν και να μου περιορίσουν τα δικαιώματα μου. Χαρακτηριστικό της πιο πάνω συμπεριφοράς ήταν και το αίτημα της Αιτήτριας για εξαίρεση της κας. Τουμαζή επικαλούμενη ατεκμηρίωτους και ανύπαρκτους λόγους (Τεκμήριο 3), προκειμένου να αποστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης από τον φυσικό της δικαστή. (xiii) Η συμπεριφορά της Αιτήτριας ως αυτή φαίνεται από τις πιο πάνω αναφερόμενες διαδικασίες, υπονομεύει και υποσκάπτει την εξουσία και τον συνταγματικό ρόλο των Δικαστηρίων καθώς επίσης και την αποτελεσματική λειτουργία των δικαστικών διαδικασιών και στόχο έχει να εξαπατήσει το Δικαστήριο και να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς. Το θέμα της κατάχρησης της διαδικασίας ως έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω, τέθηκε από τους Δικηγόρους μου, ευθύς αμέσως μετά την καταχωρηθείσα ειδοποίηση διακοπής, όπως εξ΄άλλου φαίνεται και από το Τεκμήριο 5, αλλά και από τις δηλώσεις που έγιναν από αυτούς με την έναρξη της παρούσας διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Πέραν των όσων αναφέρονται πιο πάνω εάν το Δικαστήριο δεν εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου θα υπάρξουν σοβαρότατες αρνητικές ΗΗ συνέπειες σε βάρος μου και θα μου προκληθεί σε μένα, μεγάλη αδικία αφού μεταξύ άλλων: (
15. i)Θα αναγκαστώ εκ νέου να υποβάλλω ένσταση για τα ίδια θέματα που έχω ήδη φροντίσει να υπερασπιστώ στην Πρώτη Κυρίως Αίτηση και στην Δεύτερη Ενδιάμεση Αίτηση. (
16. ii)Θα παραβιαστεί η αρχή της τελεσιδικίας (Res Judicata). (iii) Η Αιτήτρια θα αποκομίσει δικονομικό πλεονέκτημα έναντι μου. (
17. iv)Θα επηρεαστούν δυσμενώς τα Συνταγματικά μου δικαιώματα συμπεριλαμβανομένου και του άρθρου 30 του Συντάγματος, τα δικαιώματα μου για δίκαιη δίκη ως αυτά καθορίζονται από το Σύνταγμα, από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών Ν.39/1962και τη σχετική νομολογία. Στην συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του αναφέρει τα ακόλουθα: «Αναφορικά με τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση της κας. Παπαδοπούλου ημερομηνίας 11/10/2010 στην παράγραφο 2 και ειδικότερα οι ισχυρισμοί αναφορικά με τις διαδικασίες που ετηρήθησαν και τους χειρισμούς που έλαβαν χώρα στην Πρώτη Ενδιάμεση Αίτηση στις 16/06/2010 καθώς επίσης και οι ισχυρισμοί περί συμφωνιών μεταξύ δικηγόρων και δικαστών, όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου είναι άγνωστοι στην Κυπριακή Δικονομία και Πρακτική, προσβάλλουν τα Δικαστήρια και τις δικαστικές διαδικασίες και γενικά συνιστούν πλήρη περιφρόνηση του Δικαστηρίου. Ο ισχυρισμός της παραγράφου 3 της Ένορκης Δήλωσης της κας. Παπαδοπούλου ότι το Δικαστήριο μετά την καταχώρηση της Δεύτερης Ενδιάμεσης Αίτησης διέταξε επίδοση της, στην άλλη πλευρά χωρίς ασφαλώς να εγερθεί οποιοδήποτε ζήτημα κατάχρησης ή δεδικασμένου δεν είναι αποδεκτός. Το Δικαστήριο όντως διέταξε όπως η εν λόγω αίτηση επιδοθεί σε εμάς πλην όμως στην πιο πάνω αναφερόμενη ένορκη δήλωση της κας. Παπαδοπούλου, αποκρύβεται το γεγονός ότι η Ένορκη Δήλωση που συνόδευε την Δεύτερη Ενδιάμεση Αίτηση, (Βλέπε Τεκμήριο 2 στην Ένορκη μου Δήλωση ημερομηνίας 04/10/2010), η Αιτήτρια απέκρυψε την ύπαρξη της Πρώτης Ενδιάμεσης Αίτησης, απέκρυψε τα όσα αναφέρονται στην Παράγραφο 2 της Ένορκης Δήλωσης της κας Παπαδοπούλου και απέκρυψε επίσης τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 29 της ένορκης της Δήλωσης, ημερομηνίας 22/09/2010 που συνοδεύει την Τρίτη Ενδιάμεση Αίτηση και ειδικότερα τα όσα σχετικά εκεί αναφέρονται περί της ύπαρξης της Πρώτης Ενδιάμεσης Αίτησης και έκδοσης προσωρινού διατάγματος ύψους €300. Στο στάδιο που μου επιδόθει η Δεύτερη Ενδιάμεση Αίτηση αλλά και στα πλαίσια της Πρώτης Κυρίως Αίτησης δεν γνώριζα την ύπαρξη της πρώτης Ενδιάμεσης Αίτησης ούτε και τους σχετικούς με αυτή ισχυρισμούς που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας ημερομηνίας 22/09/2010 και ειδικότερα στην παράγραφο 29. Αντίθετα τα πιο πάνω τα πληροφορήθηκα με την καταχώρηση της Δεύτερης Κυρίως Αίτησης και της Τρίτης Ενδιάμεσης Αίτησης. Εάν γνώριζα τα πιο πάνω, θα προέβαινα σε όλα τα σχετικά δικονομικά διαβήματα στα πλαίσια της Πρώτης Κυρίως Αίτησης για την διασφάλιση και διαφύλαξη των δικαιωμάτων μου και επαναλαμβάνω προς το σκοπό αυτό τα όσα ήδη έχω αναφέρει επί του θέματος στην Ένορκη μου Δήλωση ημερομηνίας 04/10/2010 και ειδικότερα τα όσα αναφέρω στην παράγραφο 19. Εν πάση περιπτώσει, όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου τα θέματα δεδικασμένου και ειδικότερα κατάχρησης είναι θέματα τα οποία μπορούν να εγερθούν σε οποιοδήποτε στάδιο και σε οποιαδήποτε διαδικασία, και ειδικότερα το θέμα της κατάχρησης δικαστικών διαδικασιών αποτελεί θέμα που μπορεί αλλά και πρέπει να εξετάζεται και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο. Αναφορικά με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της παραγράφου 3 και ειδικότερα τους ισχυρισμούς περί δήθεν απουσίας μου στο εξωτερικό για διακοπές στις 29/07/2010, ημερομηνία όπου ήταν ορισμένη για ακρόαση η Δεύτερη Ενδιάμεση Αίτηση, αυτοί δεν είναι αποδεκτοί και αναφέρω τα ακόλουθα επί του θέματος: Στις 08/07/2010 ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η πιο πάνω αναφερόμενη Αίτηση για Καθορισμό Επίδικων Θεμάτων, αναφέρθηκε στο Δικαστήριο από τους Δικηγόρους μου, ότι στις 29/07/2010, είχα προ μηνών προγραμματισμένο ταξίδι στο εξωτερικό για να παρευρεθώ στην τελετή αποφοίτησης της αδελφής μου στο Λονδίνο και ζητήσαμε από το Δικαστήριο να ορισθεί η υπόθεση για ακρόαση μια άλλη ημερομηνία, είτε προγενέστερη είτε μεταγενέστερη. Εξ΄ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι μου η κα. Βραχίμη είχε ένσταση να οριστεί η ακρόαση της ρηθείσας υπόθεσης σε προγενέστερη ημερομηνία καθότι η ίδια θα απουσίαζε στο εξωτερικό. Το Δικαστήριο ικανοποίησε το αίτημα των δικηγόρων της Αιτήτριας και δεν όρισε την υπόθεση για ακρόαση λόγω απουσίας της κας. Βραχίμη στο εξωτερικό σε προγενέστερη ημερομηνία, χωρίς να ικανοποίηση το αντίστοιχο δικό μου αίτημα για ορισμό της υπόθεσης σε μεταγενέστερη ημερομηνία, στο οποίο αίτημα μου, επικαλέστηκα και εγώ απουσία μου στο εξωτερικό και σίγουρα όχι για διακοπές αλλά για σοβαρό προσωπικό λόγο. Η υπόθεση ορίστηκε τελικά για ακρόασης στις 29/07/2010. Παρά το ότι, ως αναφέρω στην Ένορκη μου Δήλωση ημερομηνίας 04/10/2010 ζήτησα τα σχετικά πρακτικά ούτως ώστε να τα επισυνάψω στην παρούσα, δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν κατέστη δυνατή η εξασφάλιση τους, για λόγους που δεν οφείλονται σε μένα. Μετά τα όσα αναφέρονται πιο πάνω και κατόπιν συμβουλής των δικηγόρων μου και θεωρώντας ότι η παρουσία μου στις 29/07/2010 μπορούσε να ήταν αναγκαία στο Δικαστήριο, ακύρωσα το προγραμματισμένο μου ταξίδι και παρέμεινα στην Κύπρο. Επιπρόσθετα στις 29/07/2010 ημερομηνία που ήταν ορισμένη η Δεύτερη Ενδιάμεση Αίτηση για ακρόαση ήμουν παρόν στο Δικαστήριο, γεγονός που επίσης αποκρύφτηκε και δεν αποκαλύφθηκε στην πιο πάνω αναφερόμενη Ένορκη Δήλωση της κας. Παπαδοπούλου. Συνεπώς αρνούμαι και απορρίπτω τους πιο πάνω ισχυρισμούς της κας. Παπαδοπούλου καθώς επίσης και τις οποιεσδήποτε υπόνοιες αφήνουν τόσο προς το πρόσωπο μου όσο και προς το Δικαστήριο οι Δικηγόροι της Αιτήτριας και ειδικότερα τις υπόνοιες περί δήθεν διευκολύνσεων από το Δικαστήριο προς το άτομο μου, για το ταξίδι μου στο εξωτερικό (Βλέπε σχετικά Τεκμήριο 7 στην Ένορκη μου Δήλωση ημερομηνίας 04/10/2010). Αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς της παραγράφου 4 της ένορκης δήλωσης της κας Παπαδοπούλου ημερομηνίας 11/10/2010 και αναφέρω τα ακόλουθα επί του θέματος: Οι λόγοι για τους οποίους εξαιρέθηκε το Δικαστήριο στην Δεύτερη Ενδιάμεση Αίτηση φαίνονται τόσο από το φάκελο της υπόθεσης όσο και από την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 02/08/2010 η οποία έχει επισυναφθεί ως Τεκμήριο 3 στην Ένορκη μου Δήλωση ημερομηνίας 04/10/2010 και σε καμία περίπτωση δεν αντικατοπτρίζουν τα όσα αναφέρει η κα Παπαδοπούλου και ειδικότερα τα όσα αναφέρει περί αναγκαιότητας υποβολής αιτήματος εξαίρεσης συνεπεία «της συμπεριφοράς του Δικαστηρίου» και ότι η αναφερόμενη εξαίρεση οδήγησε αναπόφευκτα σε διακοπή της εν λόγω υπόθεσης. Η εν λόγω υπόθεση δεν διακόπηκε από το Δικαστήριο ούτε και διακόπηκε συνεπεία της εξαίρεσης της Δικαστού κας Τουμαζή. Η διακοπή της Πρώτης Κυρίως Αίτησης έγινε κατόπιν επιλογής της Αιτήτριας με σχετική ειδοποίηση που καταχωρήθηκε από τους Δικηγόρους μετά την εκφώνηση της απόφασης της κας. Τουμαζή (Βλέπε σχετικά Τεκμήριο 5 στην Ένορκη μου Δήλωση ημερομηνίας 04/10/2010). Επαναλαμβάνω επίσης τα όσα σχετικά αναφέρονται επί του θέματος στην Ένορκη μου Δήλωση ημερομηνίας 04/10/2010 και ειδικότερα τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 20 - 23. Απορρίπτω τους ισχυρισμούς των παραγράφων 6, 7 και 8 της Ένορκης Δήλωσης της κας Παπαδοπούλου, ημερομηνίας 11/10/2010 και αναφέρω τα ακόλουθα επί του θέματος: Αναφορικά με την ειδοποίηση διακοπής και ύπαρξη κατάχρησης διαδικασίας οι δικηγόροι μου φρόντισαν να θέσουν τις θέσεις τους, άμεσα μετά την διακοπή της Πρώτης Κυρίως Αίτησης και καταχώρησαν σχετικά επί τούτου ένσταση η οποία έχει επισυναφθεί ως Τεκμήριο 5 στην Ένορκη μου Δήλωση ημερομηνίας 04/10/2010. Συνεπώς οι ισχυρισμοί της κας Παπαδοπούλου ότι δεν έφερα ένσταση στο θέμα της ειδοποίησης διακοπής δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Εξ΄ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι μου τα όσα αναφέρονται στις εν λόγω παραγράφους της Ένορκης Δήλωσης της κας Παπαδοπούλου συνιστούν ισχυρισμούς που είναι νομικά ανυπόστατοι και αβάσιμοι και ουδόλως επηρεάζουν τα αιτούμενα από εμένα διατάγματα». Η Καθ΄ης η αίτηση κατεχώρησε ένσταση στις αιτούμενες θεραπείες της ενδιάμεσης αίτησης και συγκεκριμενοποίησε τους λόγους ένστασης της ως ακολούθως: α) Η αίτηση είναι πραγματικά και νομικά εντελώς αβάσιμη και καταχρηστική . β) Η αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο καταχωρήθηκε απόλυτα νόμιμα και κανονικά αφού η προηγούμενη αίτηση είχε διακοπεί αυτοδίκαια από μέρους της Αιτήτριας - Καθ΄ης η αίτηση. Τα γεγονός ότι η αίτηση έχει διακοπεί αυτοδίκαια έχει σημειωθεί από μέρους του Δικαστηρίου που είχε επιληφθεί την προηγούμενη αίτηση της Αιτήτριας - Καθ΄ής η αίτηση μετά την εξαίρεση της Δικαστού που αρχικά την είχε χειριστεί. γ) Αν τίθετο οποιοδήποτε ζήτημα κατάχρησης της προηγούμενης διαδικασίας, αυτό θα έπρεπε να εγερθεί στα πλαίσια αίτησης παραμερισμού της διακοπής της προηγούμενης αίτησης και ότι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. δ) Ο Καθ΄ου η αίτηση - Αιτητής συγκατατέθηκε στην διακοπή της προηγούμενης αίτησης διατροφής 166/2010 με αποτέλεσμα να κωλύεται πλέον να εγείρει οποιοδήποτε από τα ζητήματα που εγείρει με την αίτηση του ημερομηνίας 4 Οκτωβρίου 2010. ε) Το αίτημα του Καθ΄ου η αίτηση - Αιτητή με το οποίο ισχυρίζεται ότι μετά την διακοπή της προηγούμενης αίτησης διατροφής, η Αιτήτρια δεν είχε πλέον δικαίωμα να διεκδικήσει δικαστικά διατροφή για την ανήλικη θυγατέρα της καταφανώς συγκρούεται με τις διατάξεις του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ως προς το δικαίωμα της Αιτήτριας - Καθ΄ης η αίτηση για πρόσβαση στη δικαιοσύνη. στ) Δεν τίθεται ζήτημα δεδικασμένου (res judicata) αφού δεν έχει εκδοθεί οποιαδήποτε απόφαση από μέρους του Δικαστηρίου η οποία να δημιουργεί τέτοιο δεδικασμένο. ζ) Περαιτέρω, δεν τίθεται θέμα προώθησης παράλληλων διαδικασιών από μέρους της Αιτήτριας - Καθ΄ης η αίτηση αφού αφενός η προηγούμενη διαδικασία είχε διακοπεί αυτοδίκαια με την καταχώριση της ειδοποίησης διακοπής και εν πάση περιπτώσει είναι καταφανές και κοινά παραδεκτό ότι σήμερα δεν υφίσταται οποιαδήποτε άλλη διαδικασία. Στην Ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση της Καθ΄ης η αίτηση, η κα. Αθηνά Παπαδοπούλου δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο της δικηγόρου της Καθ΄ης η αίτηση, αναφέρει μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «Είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη από την Αιτήτρια - Καθ΄ης η αίτηση στην πιο πάνω αίτηση να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση και εκτός όπου αναφέρω διαφορετικά, όλα τα γεγονότα στα οποία αναφέρομαι πιο κάτω είναι στην άμεση προσωπική μου γνώση. Ως με έχει πληροφορήσει ο δικηγόρος Λάρης Βραχίμης, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες αποσύρθηκε η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 16 Ιουνίου 2010 που είχε καταχωρηθεί από την Αιτήτρια στα πλαίσια της αίτησης διατροφής 166/2010 είναι αυτές που περιγράφω στη συνέχεια. Συγκεκριμένα, την ημέρα που ήταν ορισμένη η μονομερής αυτή αίτηση είχε μεταβεί ο ίδιος στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού με οδηγίες από την δικηγόρο κα. Ελένη Βραχίμη να ζητήσει όπως της δοθεί η ευχέρεια να ακουστεί από το Δικαστήριο πριν την έκδοση του διατάγματος. Όταν εμφανίστηκε επώπιον της Δικαστού που χειριζόταν την υπόθεση, η ίδια του ανάφερε ότι προσανατολιζόταν να δώσει συγκεκριμένο ποσό. Όταν όμως ο κύριος Βραχίμης την ενημέρωσε ότι επιθυμία της κυρίας Βραχίμη ήταν να της δοθεί η ευκαιρία να ακουστεί από το Δικαστήριο πριν επιληφθεί της αίτησης, η ίδια ανάφερε ότι της είχε ήδη επιληφθεί στην απουσία δικηγόρου του γραφείου μας έχοντας την εσφαλμένη εντύπωση ότι δεν είχαμε πρόθεση να προσθέσουμε οτιδήποτε στα όσα αναφέρονταν στα δικόγραφα. Έτσι συμφωνήθηκε με το Δικαστήριο ότι θα ήταν καλύτερα να αποσυρθεί η μονομερής αίτηση με την προοπτική καταχώρισης νέας μονομερούς αίτησης. Έτσι την ίδια μέρα το Δικαστήριο σημείωσε διακοπή της μονομερούς αίτησης και ακολούθως καταχωρήθηκε νέα η οποία επιδόθηκε από το Δικαστήριο στην άλλη πλευρά. Η απόσυρση συνεπώς της πρώτης μονομερούς αίτησης έγινε με τη σύμφωνη γνώμη της Δικαστού που χειριζόταν την υπόθεση επειδή δεν είχε δοθεί η ευκαιρία στην πλευρά μας να ακουστεί από τη Δικαστή. Στη συνέχεια καταχωρήθηκε η δεύτερη μονομερής αίτηση και το Δικαστήριο διέταξε επίδοση της στην άλλη πλευρά χωρίς ασφαλώς να εγερθεί οποιοδήποτε ζήτημα δεδικασμένου ή κατάχρησης. Η αίτηση αυτή ορίστηκε για ακρόαση κατά τη διάρκεια των θερινών διακοπών. Την ημέρα που ορίστηκε η ακρόαση όμως ο Καθ΄ου η αίτηση θα απουσίαζε στο εξωτερικό για διακοπές. Έτσι η πλευρά του Καθ΄ου η αίτηση - Αιτητή, με τη δική μας σύμφωνη γνώμη, ζήτησε από το Δικαστήριο όπως η αίτηση οριστεί σε άλλη ημερομηνία είτε πριν την αναχώρηση του Καθ΄ου η αίτηση στο εξωτερικό είτε μετά την επιστροφή του. Το Δικαστήριο όπως αρνήθηκε να δώσει άλλη ημερομηνία υποδεικνύοντας στον Καθ΄ου η αίτηση - Αιτητή ότι θα έπρεπε να κάνει άλλες διευθετήσεις. Παρά την αρχική αυτή στάση του Δικαστηρίου, στη συνέχεια το Δικαστήριο αρνήθηκε να εκδώσει διάταγμα αντεξέτασης του Καθ΄ου η αίτηση - Αιτητή. Η όλη συμπεριφορά του Δικαστηρίου οδήγησε την Αιτήτρια - Καθ΄ου η αίτηση στο να καταχωρίσει αίτηση εξαίρεσης της Δικαστού η οποία έγινε δεκτή από το Δικαστήριο. Η εξαίρεση αυτή αναπόφευκτα οδήγησε σε διακοπή της διαδικασίας αφού η Δικαστής που εξαιρέθηκε είχε ήδη επιληφθεί ζητημάτων που αφορούν την προώθηση της διαδικασίας αναφορικά με την οποία ζητήθηκε και έγινε αποδεκτή η εξαίρεση. Ακολούθως καταχωρήθηκε πιο πάνω αίτηση. Όπως φαίνεται από το πρακτικό ημερομηνίας 24 Σεπτεμβρίου 2010, όπου το Δικαστήριο σημείωσε το γεγονός της διακοπής της διαδικασίας με την ειδοποίηση ημερομηνίας 2 Αυγούστου 2010, ο Καθ΄ου η αίτηση - Αιτητής δεν έφερε οποιαδήποτε ένσταση στη διακοπή της πρώτης αίτησης ούτε και ζήτημα παραμερισμού της ειδοποίησης διακοπής λόγω κατάχρησης ή άλλως πως. Οι κανονισμοί ρητά προβλέπουν ότι η διακοπή μια διαδικασίας δεν δημιουργεί κώλυμα στην καταχώριση νέας διαδικασίας με το ίδιο ή παρόμοιο αιτητικό και η διακοπή συμπαρασύρει και οποιεσδήποτε ενδιάμεσες αιτήσεις εκκρεμούν στα πλαίσια της αρχικής διαδικασίας. Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση ημερομηνίας 4 Οκτωβρίου 2010 είναι παντελώς αβάσιμη και θα πρέπει να απορριφθεί». Οι δικηγόροι των διαδίκων αγόρευσαν και υποστήριξαν ο καθένας ξεχωριστά τις θέσεις τους όπως αυτές εκφράζονται και καταγράφησαν στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση. Επιπρόσθετα των ανωτέρω ο δικηγόρος του καθ΄ου η αίτηση - Αιτητή, έθεσε στο Δικαστήριο θέμα αναφορικά με την νομική βάση που στηρίζει την ένσταση της Αιτήτριας - Καθ΄ης η αίτηση, ότι ελλείπουν όλοι οι σχετικοί κανονισμοί και νομοθετήματα που σχετίζονται με το Οικογενειακό Δικαστήριο, ήτοι ο Περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικός Κανονισμός, ως επίσης ότι ελλείπει και η Δ.48 Κ4