← Κύπρος

Νόνης Σταυρή ν. Χριστόδουλου Φυσέντζου, Αρ. Αίτησης: 32/09, 12 Ιανουαρίου, 2010

Νόνης Σταυρή ν. Χριστόδουλου Φυσέντζου, Αρ. Αίτησης: 32/09, 12 Ιανουαρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2010:1 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Χρήσης Οικογενειακής Στέγης Ενώπιον: Χρ. Δημητρίου, Δ. Αρ. Αίτησης: 32/09 Μεταξύ: Νόνης Σταυρή, Δικαιοσύνης 2, Ορόκλινη Αιτήτριας και Χριστόδουλου Φυσέντζου, Δικαιοσύνης 2, Ορόκλινη Καθ΄ ου η αίτηση Ημερομηνία: 12 Ιανουαρίου,

  1. Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Ν. Δαμιανού (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Δ. Ζανέτου) Για τον Καθ΄ ου η αίτηση: κ. Δ. Παπαχρυσοστόμου. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας απόφασης του Δικαστηρίου είναι αν θα πρέπει να διατηρηθεί σε ισχύ ή όχι το προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε στις 6.11.09, με το οποίο παραχωρείται η αποκλειστική χρήση του συζυγικού οίκου στην Αιτήτρια, και με το οποίο διατασσόταν ο Καθ΄ ου η Αίτηση όπως εγκαταλείψει το συζυγικό οίκο σε 72 ώρες από την ώρα της επίδοσης σ΄ αυτόν του Διατάγματος και με το οποίο επίσης απαγορεύεται σ΄ αυτόν να εισέρχεται στην εν λόγω συζυγική οικία. Το προσωρινό διάταγμα εκδόθηκε με βάση την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερ. 5.11.09 που συνόδευε τη μονομερή αίτησή της. Στις 16.11.09 ο Καθ΄ ου η αίτηση καταχώρισε ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης στην αίτηση, η οποία συνοδεύεται με ένορκη δήλωσή του της ίδιας ημερομηνίας. Η ακρόαση της αίτησης έγινε με την αντεξέταση των δύο ενόρκως δηλούντων. Η ακρόαση έκλεισε με τις αγορεύσεις των δύο πλευρών. Οι συνήγοροι των διαδίκων προτίμησαν να κάνουν γραπτές αγορεύσεις. Η απόφαση επιφυλάχθηκε στις 17.12.
  2. Είναι παραδεκτά τα κάτωθι γεγονότα. Οι διάδικοι τέλεσαν γάμο στις 13.7.2002, από το 2004 διαμένουν στη συζυγική οικία τους στην οδό Δικαιοσύνης 2, Ορόκλινη, η οποία ιδιοκτησιακά είναι εγγεγραμμένη εξ΄ ημισείας σε αμφότερους τους διαδίκους. Είναι επίσης παραδεκτό ότι απέκτησαν δύο παιδιά. Τον Θεοφύλακτο που γεννήθηκε στις 8.6.2004 και την Κυριακή που γεννήθηκε στις 16.7.
  3. Η σχέση των διαδίκων είναι παραδεκτό ότι κατέστη προβληματική από τα τέλη Ιουλίου του 2009 και ότι από τις 2.10.09 ευρίσκονται σε οριστική διάσταση. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται περαιτέρω ότι απέστειλε γνωστοποίηση προς τον Επίσκοπο Λάρνακας, αντίγραφο της οποίας είναι επισυνημμένο στην ένορκη δήλωσή της ημερ. 5.11.
  4. Η Αιτήτρια κατά τη μαρτυρία της αλλά και αντεξεταζόμενη ανέφερε τα κάτωθι: Η συζυγική οικία αποκτήθηκε «με λεφτά των αρραβώνων, με λεφτά της βοήθειας που πήραμε από την κυβέρνηση, £7.600 περίπου, με λεφτά του γάμου και £75.000». Και οι δύο διάδικοι είναι πρόσφυγες. Το Δάνειο που έχουν αποπληρώνεται από το 2001 με €855 ως μηνιαία δόση και «τους τελευταίους δύο μήνες η δόση έγινε €1.000». Η δόση αποκόπτεται εξ΄ ολοκλήρου από το μισθό της Αιτήτριας και ο Καθ΄ ου η αίτηση πλήρωνε όλα τα έξοδα του σπιτιού, της ίδιας και των παιδιών τους. Η Αιτήτρια εργάζεται ως υπάλληλος σε ιδιωτική εταιρεία με απολαβές €1.000 μηνιαίως, ενώ ο Καθ΄ ου η αίτηση είναι λιμενεργάτης με απολαβές γύρω στα €2.000 μηνιαίως. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι ο χρονιαίος μισθός του Καθ΄ ου η αίτηση ανέρχεται σε €17.000, έχουν φίσιες και άλλα ωφελήματα, έχουν overtime και ανεργιακό επίδομα και ότι τις ημέρες που δεν εργάζεται στο λιμάνι πηγαίνει σε έξτρα δουλειές «σε τρία άτομα». Αναφέρθηκε στο επεισόδιο ημερ. 2.10.09 σε σχέση με βίαιη συμπεριφορά του Καθ΄ ου η αίτηση που «τραβώντας την, την έσπρωξε από τα χέρια και την εξύβρισε με σκληρές λέξεις να πάεις στ΄ ανάθεμα». Η συζήτηση ξεκίνησε όταν η Αιτήτρια του παραπονέθηκε για τις απουσίες του τόσο όσον αφορά την παρουσία του στο σπίτι, όσο και από πλευράς συνεισφοράς του στις υποχρεώσεις του ως γονέα προς τα ανήλικα. Από τότε μένουν σε χωριστά δωμάτια χωρίς τα στοιχεία της έγγαμης συμβίωσης. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι το εν λόγω επεισόδιο ήταν το μοναδικό που την έσπρωξε με τα χέρια και γι΄ αυτό ζήτησε από το σύζυγό της να εγκαταλείψει το συζυγικό υπνοδωμάτιο. Στο συγκεκριμένο περιστατικό ήταν ο γιός της μπροστά. Από 2.10.09 μέχρι 7.11.09 που επιδόθηκε στον Καθ΄ ου η αίτηση το προσωρινό διάταγμα δεν υπήρξε άλλο περιστατικό παρόμοιο. Το εν λόγω περιστατικό δεν κατάγγειλε στην Αστυνομία. Σε υποβολή του συνηγόρου ότι δεν έγινε τέτοιο περιστατικό, αλλά τουναντίον η ίδια μετά από φραστική επίθεση που του έκανε πήγε και έπιασε το σύζυγό της από τα χέρια, το αρνήθηκε. Μετά το περιστατικό που έγινε κατά τις 7.00μ.μ. ο Καθ΄ ου η αίτηση πήρε το γιό τους και πήγε να παίξει τόμπολα στο καφενείο. Στη συνέχεια αναφέρθηκε σε περιστατικό ημερ. 14.10.09 που ο Καθ΄ ου η αίτηση φώναζε και ακουγόταν στα γειτονικά σπίτια, ενώ μιλούσε στο τηλέφωνο με την αδελφή της Αιτήτριας ονόματι Παναγιώτα. Αντεξεταζόμενη παραδέχθηκε ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση, όταν επέστρεψε σπίτι, της ανέφερε το εν λόγω περιστατικό, γιατί η ίδια δεν ήταν παρούσα. Στις 16.10.09 παραδέχθηκε αντεξεταζόμενη ότι ζήτησε από το σύζυγό της να χωρίσουν, να πάρουν διαζύγιο, γιατί δεν μπορούσε να ζήσει πια μαζί του λόγω των προβλημάτων που είχαν καθώς και της εν γένει συμπεριφοράς του. Δεν τον έδιωξε, απλά του είπε ότι «δεν μπορούμε να ζούμε μαζί». Χαρακτήρισε τον σύζυγό της ως «τουρίστα» που έφευγε το πρωί, ενώ η ίδια έμενε με τα μωρά, ο σύζυγος της μπορούσε να πάει σπίτι 5 λεπτά και μετά επέστρεφε ξανά τη νύχτα, όταν η ίδια και τα παιδιά κοιμόντουσαν πια. Μέχρι την ημέρα επίδοσης του διατάγματος, 7.11.09, ο Καθ΄ ου η αίτηση κοιμόταν στο σπίτι. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι ο σύζυγός της το πρωί σηκωνόταν, πήγαινε δουλειά, μισή ώρα κυνήγι, πρόγραμμα από το βράδυ με την παρέα του, ενώ η ίδια από τις 6.30 ήταν στην εργασία της, έπαιρνε δύο μωρά κοιμισμένα, τα έβαζε στο αυτοκίνητο χωρίς καμιά βοήθεια, τα έπαιρνε στη μητέρα της και η ίδια πήγαινε δουλειά. Ο σύζυγός της τις περισσότερες ώρες καθόταν στης μητέρας του ή στου ξαδέλφου του που έμενε δίπλα στης μητέρας του και το βράδυ επέστρεφε σπίτι, όταν η ίδια του τηλεφωνούσε. Έβαζε λάθος προτεραιότητες στη ζωή του αντί να βάζει την οικογένειά του πρώτη και μετά το «χόμπι του», ενώ «μετά από καβγάδες με τη γυναίκα του ερχόταν στο σπίτι». Τα έξοδα του σπιτιού τα κάλυπτε ο Καθ΄ ου η αίτηση μέχρι τις 2.10.
  5. Στις 16.10.09 της άφησε €100 για να πάρει τα παιδιά στο Mac Donald`s, από κει και πέρα της είπε «δεν θα σου δώσω ούτε σελίνι». Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι μετά τις 2.10.09, όταν η ίδια επέστρεψε σπίτι, δεν βρήκε τα ρούχα του συζύγου της στον κάλαθο και όταν τον ρώτησε της είπε «εγώ δεν έχω καμιά απαίτηση από εσένα να μου πλένεις τα ρούχα». Αναφέρθηκε γενικά σε απειλές που της έγιναν από τον Καθ΄ ου η αίτηση στις 25.10.
  6. Αντεξεταζόμενη ανέφερε την απειλή «τώρα να δεις τι θα σου κάνω που δαμέ τζαί δά». Απειλή την οποία δεν ανέφερε στη γραπτή ένορκη δήλωσή της. Για τις 28.10.09 αναφέρθηκε σε ψυχολογικό πόλεμο που γίνεται, κατά την άποψή της, στα παιδιά εξαιτίας της συμπεριφοράς του Καθ΄ ου η αίτηση και της αναστάτωσης που προκαλεί στο πρόγραμμα των παιδιών. Παραδέχθηκε αντεξεταζόμενη ότι επισκέφθηκε ψυχολόγο για να πάρουν συμβουλή πώς θα μιλήσουν στα παιδιά για το χωρισμό τους. Σε ερώτηση του συνηγόρου πού μένει τώρα ο Καθ΄ ου η αίτηση, η Αιτήτρια απάντησε ότι μένει στης μητέρας του «έτσι και αλλιώς εκεί έμενε όλη μέρα», «. μια ζωή είχαμε το ίδιο πρόβλημα, ακόμα και η ίδια η μητέρα του του έλεγε να έλθει σπίτι». Από τις 2.10.09 είναι σε διάσταση « όταν με πήρε με τα χέρια και με έσπρωξε πίσω και ήταν ο γιός μου και είδε το μωρό και είπα δεν θέλω να ζει τούτο το πράγμα το μωρό και είπα ότι δεν έχουμε σωτηρία με τον Χριστόδουλο. Δεν έμπαινε σπίτι και έβαζε λάθος προτεραιότητες». Παραδέκτηκε ότι από τις 2.10.09 μέχρι τις 5.11.09 που το πρωί καταχώρισε την παρούσα αίτηση, ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν της επιτέθηκε σωματικά πλην όμως με τη συμπεριφορά του αναστάτωνε τα μωρά. Αναφέρθηκε σε επεισόδιο που έγινε στις 3.11.09 και 4.11.
  7. Στις 3.11.09 το βράδυ πήγε ο Καθ΄ ου η αίτηση σπίτι μεσάνυχτα, ενώ η ίδια ήταν κλεισμένη στο δωμάτιό της και τηλεφωνώντας στους δικούς της φώναζε και απειλούσε με σκληρά λόγια για το πρόσωπό της. Στις 4.11.09 πήγε πάλι ο Καθ΄ ου η αίτηση στο σπίτι, έσπασε το γυαλί της πόρτας της κουζίνας και όταν νωρίς το βράδυ πήγε ξανά σπίτι, ενώ τα παιδιά ήταν στο υπνοδωμάτιο, αφού μπήκε μέσα έσπασε όλες τις μεσόθυρες φωνάζοντας δυνατά προκαλώντας φόβο και αναστάτωση στα ανήλικα. Παρέμεινε ετσιθελικά στο σπίτι παρά τη θέληση της Αιτήτριας. Αντεξεταζόμενη η Αιτήτρια της υπεβλήθη από το συνήγορο του Καθ΄ ου η αίτηση ότι στις 3.11.09 είχε βάλει κλειδί στην πόρτα της κουζίνας από μέσα και ο Καθ΄ ου η αίτηση κατάφερε παρά το γεγονός αυτό να μπει μέσα. Έφυγε, επέστρεψε 11 το βράδυ, δεν μπορούσε να μπει μέσα στο σπίτι και παρά τις τηλεφωνικές παρακλήσεις του η Αιτήτρια δεν του άνοιγε, γι΄ αυτό έφυγε και κοιμήθηκε στης μητέρας του. Στις 4.11.09 ο Καθ΄ ου η αίτηση πήγε σπίτι 20.00 το βράδυ, μπήκε από την κουζίνα αλλά βρήκε τις δύο πόρτες από την κουζίνα που πάνε στα υπνοδωμάτια και στο χωλ κλειδωμένες, ενώ η Αιτήτρια ήταν μέσα. Την παρακαλούσε να ανοίξει τις πόρτες και επειδή δεν τις άνοιξε, τις έσπρωξε με δύναμη, άνοιξαν και πήγε στα υπνοδωμάτια στον 1ο όροφο, ζήτησε να φιλήσει τα μωρά και η ίδια αρνήθηκε. Περαιτέρω υποβλήθηκε στην Αιτήτρια ότι στις 5.11.09 το βράδυ, μεσάνυχτα, κτύπησε τον σύζυγό της. Η ίδια ισχυρίστηκε ότι για πρώτη φορά άκουσε αυτό το περιστατικό, όταν την έπιασε τηλέφωνο η αστυνομία μετά από 15 ημέρες. Ο Καθ΄ ου η αίτηση με την ένστασή του ημερ. 16.11.09 ισχυρίζεται ότι δεν συντρέχουν οι εξαιρετικοί λόγοι έκδοσης απαγορευτικών διαταγμάτων πανομοιότυπων με τις θεραπείες της κυρίως αίτησης. Δεν προσήχθη ικανή και πειστική μαρτυρία απόδειξης του κατεπείγοντος, τα πλείστα γεγονότα στα οποία στηρίχθηκε το Δικαστήριο είναι ψευδή, τα διατάγματα είναι καταστροφικά για τον Καθ΄ ου η αίτηση και ότι θα έπρεπε να εξεταστεί από το Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 17 του Ν.23/90 η παραχώρηση μέρους της κατοικίας στην Αιτήτρια. Τέλος ότι η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή παραπλάνησε το Δικαστήριο. Στην ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση που συνοδεύει την ένστασή του της ίδιας ημερομηνίας, αρνείται τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και υποστηρίζει τις δικές του θέσεις τις οποίες προέβαλε και μέσω της αντεξέτασης της Αιτήτριας. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο της Αιτήτριας και πάλι ανέφερε τα γεγονότα όπως τα προβάλλει και στην ένορκη δήλωσή του δίνοντας για τα διάφορα επεισόδια τα οποία επικαλείται η Αιτήτρια τη δική του εκδοχή. Έχω μελετήσει και ακούσει με προσοχή τη μαρτυρία του Καθ΄ ου η αίτηση και την έχω συνεκτιμήσει με όλη την ενώπιόν μου μαρτυρία. Όπως και αρχικά ανέφερα είναι παραδεκτό εκ μέρους του ότι η σχέση του με τη σύζυγό του κατέστη προβληματική από τον Ιούλιο του 2009, όμως θεωρεί ασύστολα ψευδή τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί ελλείψεως ενδιαφέροντός του για τα παιδιά του και τις υποχρεώσεις του έναντι της οικογένειάς του και το δήθεν ενδιαφέρον του για τις δικές του ασχολίες. Όλα αυτά σύμφωνα με τον ισχυρισμό του δεν είναι παρά ασύστολα ψέματα και υπερβολές της Αιτήτριας. Παραδέχεται ότι επήλθε οριστική διάσταση στη σχέση του με τη σύζυγό του από τις 2.10.09 αλλά ισχυρίζεται ότι αγαπά την Αιτήτρια και είναι κρίμα για τα παιδιά να διαλύσουν το γάμο τους. Σε σχέση με το επεισόδιο στις 2.10.09 δίνει εντελώς διαφορετική εκδοχή και ισχυρίζεται ότι είναι η γυναίκα του που βγήκε εκτός εαυτού και κινήθηκε επιθετικά προς το μέρος του για να τον κτυπήσει προτάσσοντας τα χέρια της και αυτός απλά την εμπόδισε λέγοντάς της ότι τους βλέπουν τα μωρά και προς αποφυγή περαιτέρω έντασης πήρε το γιό τους και έφυγε από το σπίτι. Ισχυρίζεται ότι από τη μέρα της διάστασής τους η Αιτήτρια κατέβαλλε επί καθημερινής βάσης «μια καλά ενορχηστρωμένη προσπάθεια» εκδίωξής του από το σπίτι ζητώντας του «επιτακτικά» να φύγει. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι μπορούν να μένουν κάτω από την ίδια στέγη και ότι δεν θα είχε καμιά απαίτηση για να έχουν σεξουαλική επαφή. Παραδέχθηκε ότι στις 16.10.09 άφησε στην Αιτήτρια €100 για να πάρει τα παιδιά στα Mac Donalds τονίζοντας ότι είναι ένας απλός λιμενεργάτης με μισθό €1.000 μηνιαίως, ότι ο μισθός της Αιτήτριας πηγαίνει στο χρέος και με το μισθό του περνούσαν ως οικογένεια. Επίσης παραδέχεται ότι στις 24.10.09 άφησε €50 στην Αιτήτρια για να πάρει την κόρη τους στο γιατρό, χωρίς να γνωρίζει ότι ο παιδίατρός της απουσίαζε. Για το επεισόδιο στις 25.10.09 αρνείται ότι φωνασκούσε και απειλούσε την Αιτήτρια. Ισχυρίζεται ότι η κόρη τους ήταν άρρωστη και η ίδια είχε επιλέξει να πάει βόλτα στις Φοινικούδες απ΄ όπου επέστρεψε η ώρα 22.00 το βράδυ. Ούτε της φώναζε, ούτε της έκανε παρατηρήσεις. Στις 26.10.09 ο γιος τους ήταν άρρωστος και παρακάλεσε τη γυναίκα του να τον πάρει στο γιατρό και επειδή με τις «γκριμάτσες» που έκανε η σύζυγός του κατάλαβε ότι δυσανασχέτησε, τον πήρε ο ίδιος και ούτε γνώριζε ότι η ίδια δεν είχε χρήματα. Στις 28.10.06 πήγαν στην παιδοψυχολόγο Μαρία Θεοφίλου, όχι για προβλήματα των παιδιών, αλλά για να τους συμβουλέψει ποιος θα ήταν ο καλύτερος τρόπος για να πούνε στα παιδιά ότι θα χωρίσουν. Δεν απομάκρυνε, όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια στην παράγραφο 9(β) της ένορκης δήλωσής της, τα ρούχα του από το σπίτι διατηρώντας τα στο πατρικό του και ότι χρησιμοποιούσε την κατοικία μόνο για να προκαλεί προβλήματα, αλλά τα ρούχα που πήρε στο πατρικό του ήταν λερωμένα και τα πήρε για να πλυθούν από τη στιγμή που η Αιτήτρια αρνιόταν να του τα πλύνει. Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στις 3.11.09 και 4.11.09 τα περιγράφει λεπτομερώς στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσής του, όπως ακριβώς τα υπέβαλε και στην Αιτήτρια ο συνήγορός του, και όπως ακριβώς τα είπε και στην προφορική του μαρτυρία αντεξεταζόμενος. Πέραν των ισχυριζόμενων γεγονότων αναφέρθηκε και σε περιστατικό που έγινε στις 5.11.09 στο οποίο ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια τον κτύπησε και ο ίδιος κατάγγειλε το περιστατικό και στην Αστυνομία. Το εν λόγω περιστατικό το αρνείται η Αιτήτρια ισχυριζόμενη ότι το άκουσε για πρώτη φορά όταν της τηλεφώνησε η αστυνομία. Στην συνέχεια στην παράγραφο 17 της ένορκης δήλωσής του αλλά και κατά την αντεξέτασή του αναφέρθηκε στο μισθό του που επέμενε ότι είναι €1.000 με €1.200 μηνιαίως, ότι στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνεται και η ετήσια άδειά του, οι φίσιες αλλά όχι το ανεργειακό, το οποίο παίρνει μόνο όταν δεν εργάζεται. Περιέγραψε στην ίδια παράγραφο, όπως και όταν έδιδε μαρτυρία αντεξεταζόμενος, την κατοικία τους. Στην παράγραφο 23 ζητά να ακυρωθεί το διάταγμα, ώστε να πάει στο σπίτι του και να περιοριστεί στο ένα δωμάτιο του 1ου ορόφου ή ακόμη και στο δωμάτιο του ισογείου. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι δεν μπορεί να μένει με τους γονείς του γιατί, όπως είπε, «εκεί έχει ένα σωρό εγγονούθκια και προσέχει και θέλω να μείνω στο σπίτι και να είμαι κοντά στα μωρά μου τα οποία μου αρνείται συνεχώς να μου διά», «. δεν έχω τη δυνατότητα να ενοικιάσω σπίτι, ξέρει το πολλά καλά..» εννοώντας την Αιτήτρια. Εν όψει των πιο πάνω είναι ξεκάθαρο ότι οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση από τις 2.10.09, ενώ από τα τέλη του Ιουλίου του 2009 δεν είχαν καμιά συζυγική σχέση. Είναι γεγονός ότι υπάρχει έντονη μεταξύ των διαδίκων αντιπαράθεση για επουσιώδη προβλήματα, η οποία όμως διαταράσσει τη γαλήνη και ηρεμία των δύο ανήλικων παιδιών τους, αλλά και των ιδίων. Είναι επίσης γεγονός ότι όλος ο μισθός της Αιτήτριας πηγαίνει στη δόση του χρέους για τη συζυγική οικία, ενώ με το μισθό του Καθ΄ ου η αίτηση συντηρείτο όλη η οικογένεια και πληρώνονταν οι λογαριασμοί του σπιτιού, γι΄ αυτό και δεν έχει ο Καθ΄ ου η αίτηση την οικονομική δυνατότητα να ενοικιάσει σπίτι και να συντηρεί επαρκώς και την οικογένειά του. Το ουσιαστικό παράπονο της Αιτήτριας είναι οι πολλές ώρες απουσίας του συζύγου της από το σπίτι, τον οποίον χαρακτηρίζει ως «τουρίστα». Και οι δύο διάδικοι παραπονιούνται για τη βίαιη και ανάρμοστη συμπεριφορά του ενός απέναντι στον άλλο, η οποία διαδραματίζεται μπροστά στα παιδιά τους με αποτέλεσμα να επικρατεί φόβος και αναστάτωση στο συζυγικό οίκο. Με βάση το άρθρο 17

(1)του Ν.23/90 μπορεί να εκδοθεί διάταγμα για αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης αν διακοπεί η συμβίωση των διαδίκων ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον οικείο επίσκοπο σύμφωνα με το Ν.22/90ή σε περίπτωση που καταχωρείται αίτηση διαζυγίου. Το άρθρο 17
(1)δίνει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο με την ύπαρξη μόνο της μιας εκ των τριών προϋποθέσεων. Στην προκειμένη περίπτωση ικανοποιούνται οι δύο από τις πιο πάνω προϋποθέσεις. Με βάση το άρθρο 17
(1), για την έκδοση διατάγματος θα πρέπει αυτό να επιβάλλεται για λόγους επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών. Στην προκειμένη περίπτωση έκρινα ότι το συμφέρον των παιδιών επέβαλλε την άμεση έκδοση του προσωρινού διατάγματος ενόψει των όσων η Αιτήτρια ανέφερε στην ένορκή της δήλωση αλλά και διότι ο σύζυγός της ουσιαστικά είχε ήδη απομακρύνει τα πλείστα ρούχα του διατηρώντας τα στο πατρικό του σπίτι και ότι τη συζυγική οικία χρησιμοποιούσε ως «τουρίστας», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε και απλά για να κοιμάται το βράδυ. Μετά την καταχώριση από τον Καθ΄ ου η αίτηση της ένστασης και της ένορκης δήλωσής του που τη συνοδεύει, όπως και κατά την προφορική του ένορκη μαρτυρία διεφάνη ότι δεν απομάκρυνε τα ρούχα του στο πατρικό του σπίτι με πρόθεση να εγκαταλείψει τη συζυγική του κατοικία και στις 3.11.09 και 4.11.09 παρεμποδίσθηκε από την Αιτήτρια να εισέλθει στη συζυγική του κατοικία και εξαιτίας αυτής της συμπεριφοράς της δημιουργήθηκαν επεισόδια που προκάλεσαν μεγάλη αναστάτωση στα δύο ανήλικα. Διεφάνη επίσης ότι τόσο η ίδια η Αιτήτρια όσο και τα παιδιά των διαδίκων έχουν την ανάγκη της οικονομικής στήριξης του Καθ΄ ου η αίτηση, αφού όλος ο μισθός της Αιτήτριας πηγαίνει στη δόση του χρέους που έχουν για το σπίτι και η ανάληψη εκ μέρους του Καθ΄ ου η αίτηση όλων των υπόλοιπων εξόδων συντήρησης της Αιτήτριας και των παιδιών δεν του επιτρέπουν την ενοικίαση άλλης ξεχωριστής οικίας. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 17
(1), όπως ανωτέρω ανέφερα, λαμβάνονται υπόψιν οι ειδικές συνθήκες εκάστου συζύγου. Με βάση την ενώπιόν μου μαρτυρία και οι δύο σύζυγοι δεν έχουν οικονομική άνεση και όπως ήταν και η μεταξύ τους διευθέτηση ο ένας στήριζε τον άλλο σ΄ αυτό τον τομέα. Στην υπόθεση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδης
(1997)1 ΑΑΔ 415 αναφέρθηκε στην απόφαση της πλειοψηφίας, η οποία δόθηκε δια στόματος του κ. Γ. Κωνσταντινίδη, Δ., κάτι πολύ σημαντικό σε σχέση με τη φύση των οικογενειακών σχέσεων και σε συνάρτηση με τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60. Το σχετικό απόσπασμα παρατίθεται αυτούσιο: (βλ. σελ.424-425). «οι οικογενειακές διαφορές κατά κανόνα συνάπτονται προς τις λεπτές πτυχές των ανθρωπίνων σχέσεων, και, συνήθως, εμπλέκουν και το όλως ευαίσθητο ζήτημα της ευημερίας ανηλίκων. Αυτά, όπως και τα ιδιαίτερα κριτήρια με γνώμονα τα οποία, όπως ορίζει κατά περίπτωση ο ουσιαστικός νόμος, παρέχεται η τελική θεραπεία, κατ΄ ανάγκην αποτιμούνται.» Μια άλλη χρήσιμη αναφορά που πρέπει να γίνει από την απόφαση της πλειοψηφίας στην πιο πάνω απόφαση, είναι η εξής στη σελ. 427: «ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32
(1). Το Πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean Injuctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που εμποδίζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα.» Η ύπαρξη παιδιών και η διαμονή τους με τον ένα ή τον άλλο σύζυγο αποβαίνει συνήθως καθοριστικό στοιχείο εφόσον κατά το άρθρο 17
(1)του Ν.23/90, το συμφέρον των παιδιών συγκαταλέγεται στα κριτήρια άσκησης της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου να επιλέγει ανάμεσα στις προσφερόμενες εναλλακτικές λύσεις. Περαιτέρω το άρθρο 17
(1)επιτρέπει την παραχώριση της χρήσης της συζυγικής οικίας στον ένα από τους δύο συζύγους αποκλείοντας τον άλλο, αλλά επιτρέπει και το ελάσσον που είναι η παραχώριση της χρήσης και στους δύο (σύγχρηση). Η σύγχρηση της στέγης στους δύο συζύγους εντάσσεται συνεπώς στις προσφερόμενες εναλλακτικές λύσεις, ιδίως όταν αποτελεί τη μόνη επιλογή για περιορισμό των δυσμενών επιπτώσεων για την οικογένεια από τη διακοπή της συμβίωσης. Η έκταση και διαρρύθμιση της οικογενειακής στέγης έχουν ξεχωριστή σημασία. Συμφωνούν οι διάδικοι ότι η συζυγική οικία αποτελείται από το ισόγειο και τον 1ο όροφο. Ο Καθ΄ ου η αίτηση ανέφερε αντεξεταζόμενος ότι στο ισόγειο υπάρχουν δύο κουζίνες, η μία η κύρια ξεχωρίζει από τη βοηθητική. Μεταξύ τους υπάρχει πόρτα που όταν κλειδώσει ξεχωρίζουν. Στη βοηθητική κουζίνα μπορείς να μπεις είτε από την κύρια κουζίνα είτε από το διάδρομο. Υπάρχουν δύο εισόδοι στο σπίτι, μπορεί να μπεις από τη μια είσοδο και είναι ξεχωριστή η μια είσοδος από τον άνω όροφο. Δηλαδή υπάρχει η είσοδος η κύρια, και η είσοδος της κουζίνας. Για να πάει κάποιος στον 1ο όροφο είναι μια η είσοδος. Υπάρχει κάτω αποχωρητήριο, το playroom, οι δύο κουζίνες, το χωλ και ντους. Πάνω υπάρχουν τρία υπνοδωμάτια και δύο αποχωρητήρια. Συμφωνούν οι διάδικοι ότι μέχρι 2.10.09, ενώ τα προβλήματα εντάθηκαν από τον Ιούλιο του 2009, διέμεναν κάτω από την ίδια στέγη χωρίς επεισόδια. Τα έντονα επεισόδια δημιουργήθηκαν στις 3.11.09, 4.11.09 και 5.11.09. Οι ειδικές συνθήκες του Καθ΄ ου η αίτηση για να είναι σε θέση να βοηθά οικονομικά την οικογένεια του όπως προηγουμένως δεν επιτρέπουν στο παρόν στάδιο την εκδίωξή του από την οικογενειακή στέγη. Θα πρέπει βεβαίως να αντιληφθεί πως αποτελεί δικαίωμα της Αιτήτριας να μην επιθυμεί αναθέρμανση της σχέσης τους. Τα παραπάνω δεν συνηγορούν στην παραχώρηση της χρήσης στην Αιτήτρια όλης της οικογενειακής οικίας σε αποκλεισμό του Καθ΄ ου η αίτηση. Οι προσωπικές σχέσεις των διαδίκων και οι συνθήκες του καθενός αλλά και το συμφέρον των παιδιών τους ευνοούν τη συστέγασή τους με σύγχρηση της οικογενειακής στέγης. Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο παραχωρείται στην Αιτήτρια και στα παιδιά των διαδίκων η αποκλειστική χρήση ολόκληρου του πρώτου ορόφου της συζυγικής οικίας και της μεγάλης κουζίνας που βρίσκεται στο ισόγειο. Στον Καθ΄ ου η αίτηση παραχωρείται προσωρινά η χρήση του ισογείου, της βοηθητικής κουζίνας, στην οποία θα μπαίνει από τον διάδρομο, του δωματίου που μέχρι πρότινος εχρησιμοποιείτο ως playroom για να κοιμάται, του αποχωρητηρίου και του ντους. Εκδίδεται περαιτέρω προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Καθ΄ ου η αίτηση να παρενοχλεί και/ή επεμβαίνει και/ή με οποιοδήποτε τρόπο εισέρχεται στο μέρος της οικογενειακής στέγης που παραχωρείται αποκλειστικά για χρήση της Αιτήτριας και των παιδιών τους. Δεν θεωρώ σκόπιμο να εκδώσω οποιαδήποτε απόφαση για έξοδα. [Υπ.].......... Χρ. Δημητρίου, Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΚΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.