υπόθεση Βουνού ν. Βουνού
αίτηση διατροφής 102/2000, ημερομηνίας 29.09.2000. Αυτή διέτασσε τον πατέρα να "... καταβάλλει
αιτήτρια από 1.10.2000 .. το ποσό των ΛΚ200 το μήνα, ως η συνεισφορά του στη διατροφή των ανηλίκων τέκνων του Αργύρη και Ανδρέα Κυριάκου. [Τεκμήριο 1, στη συνέχεια «το διάταγμα διατροφής»]. Είχε προφανώς προηγηθεί η ρύθμιση από το ίδιο Δικαστήριο,
αίτηση γονικής μέριμνας 5/2000, της άσκησης της γονικής μέριμνας των γονέων. Με διάταγμα της ίδιας ημερομηνίας καθοριζόταν ως τόπος διαμονής των ανηλίκων ο τόπος διαμονής της μητέρας. [Στη συνέχεια «το διάταγμα γονικής μέριμνας»]. Το διάταγμα γονικής μέριμνας δεν έμελλε να εφαρμοστεί για πολύ. Ο Αργύρης μετακινήθηκε από τον τόπο διαμονής της μητέρας σ΄ εκείνο του πατέρα και από τότε ως σήμερα διαμένει μαζί του. Δυστυχώς από τότε ως σήμερα οι διάδικοι αντιδικούν. Οι αιτήσεις γονικής μέριμνας 69/2000 και 88/2001 καθώς και η αίτηση διατροφής 10/2005 δεν είναι παραμόνο όσες εντοπίζονται στο διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό. Κανένα μέτρο δε στάθηκε ικανό να τους μεταπείσει να ειρηνεύσουν ή έστω να ξεχωρίσουν ό,τι αφορά στους ίδιους και ό,τι στα παιδιά τους. Με την αίτηση γονικής μέριμνας 88/2001 ο πατέρας επεδίωξε ακύρωση του διατάγματος γονικής μέριμνας «μόνο σε ό,τι αφορά τον Αργύρη και διαζευτικά σε ό,τι αφορά και τον Ανδρέα, ώστε ο πρώτος ή και οι δυο να τίθενται
αποκλειστική επιμέλεια, φύλαξη και φροντίδα του». [Βλ. Τεκμήριο 9, σ.2]. Η αίτηση αυτή δεν ακούστηκε ποτέ.
απόφαση μου της 31.05.02 κατέληγα: «Υπό τις περιστάσεις δεν προτίθεμαι ν΄ ακούσω τον Αιτητή μέχρι να συμμορφωθεί με το διάταγμα της 29.09.2000. Η ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία αναστέλλεται ..» [Τεκμήριο 9]. Στο διάταγμα διατροφής δεν καθορίστηκε το δικαιούμενο από κάθε παιδί ποσό και η αλλαγή του τόπου διαμονής του Αργύρη το άφησε ανέπαφο. Η μητέρα από τότε ως σήμερα εκτελεί και ο πατέρας καταβάλλει το όλο ποσό. Αυτή η ατυχής συγκυρία έφερε τους διάδικους αντιμέτωπους
αίτηση διατροφής 10/2005, αλλά και
υπό εξέταση. Η ΑΙΤΗΣΗ Ο πατέρας στοχεύει σε: «Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνει και/ή να τροποποιεί το Διάταγμα Διατροφής ημερομηνίας 29.9.2000 που εξεδόθει από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακος
αίτηση διατροφής υπ΄ αριθμό 102/00, λόγω μεταβολής των συνθηκών βάση των οποίων εκδόθηκε το ανωτέρω διάταγμα». Στα γεγονότα της αίτησης συνοψίζονται το περιεχόμενο του διατάγματος γονικής μέριμνας και διατροφής με κυρίαρχο εκείνο της εκτέλεσης του όλου ποσού από τη μητέρα με αποτέλεσμα "... ο Αιτητής να της καταβάλλει κάθε μήνα ολόκληρο το ποσό παρά το γεγονός ότι πλέον καλύπτει ο Αιτητής αποκλειστικά τα έξοδα διατροφής και συντήρησης του ανήλικου Αργύρη... " Η ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Την τροποποίηση του διατάγματος διατροφής επιθυμεί και επιδιώκει και η μητέρα. Στοχεύει σε: « ........ διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται το διάταγμα ημερομηνίας 29.9.2000 που εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας
αίτηση διατροφής 102/2000, εις τρόπο ώστε ο αιτητής να διατάσσεται από τώρα και στο εξής να καταβάλλει
καθ΄ης η αίτηση το ποσό των €900 μηνιαίως ως συνεισφορά του για την διατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων Αργύρη και Ανδρέα Κυριάκου ή/και όπως το διάταγμα τροποποιηθεί αναδρομικά όπως προνοείται στο σχετικό νόμο». Είναι η θέση της μητέρας πως «... ο υιος της Αργύρης εδώ και πάρα πολύ χρόνο την επισκέπτεται καθημερινά» και ότι «[τ]ο ποσό που ξοδεύει γι΄ αυτόν είναι κατά πολύ μεγαλύτερο των €500 μηνιαία». Ακόμη ότι οι ανάγκες και των δυο παιδιών έχουν αυξηθεί και ότι ο πατέρας θα πρέπει «.... να διαταχθεί να πληρώνει ..... τουλάχιστον το ποσό των €900 μηνιαία». Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για την αίτηση και ανταπαίτηση κατέθεσαν τρεις μάρτυρες και προσκομίστηκαν έντεκα τεκμήρια. Συμφωνούν οι διάδικοι ότι από το Νιόβρη του 2000 ως σήμερα ο Αργύρης διαμένει με τον πατέρα και ο Ανδρέας με τη μητέρα. Συμφωνούν ακόμη ότι ο πατέρας καταβάλλει στη μητέρα το όλο ποσό του διατάγματος διατροφής. Συμφωνούν τέλος ότι τα έξοδα των παιδιών τους έχουν αυξηθεί. Ωστόσο, ο καθένας τους διαφωνεί για την τροποποίηση που ο άλλος επιδιώκει. (α) Οι ανάγκες του Αργύρη Ο Αιτητής είδε την υπόθεση του να επιτυγχάνει στη βάση του αδιαμφισβήτητου γεγονότος ότι ο Αργύρης διαμένει μαζί του. Δεν τον απασχόλησε το κόστος της συντήρησης του, αφού όποιο και να είναι το επωμίζεται χωρίς να διεκδικεί συνεισφορά από την Καθ΄ης η αίτηση. Σποραδικές αναφορές που έγιναν δεν αποσκοπούσαν στη στοιχειοθέτηση της ενεστώσας ή μελλοντικής του διατροφής, αλλά εκείνης που ως αποτέλεσμα της μετακίνησής του επωμιζόταν στα χρόνια που πέρασαν. Ανάλογη υπήρξε η στάση του πατέρα και
επιδίωξη της μητέρας να επιτύχει αύξηση του ποσού διατροφής στη βάση οικονομικής επιβάρυνσης, που, ως ισχυρίζεται, υφίσταται στο πλαίσιο της επικοινωνίας, που τον τελευταίο καιρό έχει με τον Αργύρη. Η αντεξέταση της οποίας έτυχε ο πατέρας για την επιβάρυνση της μητέρας είχε σαν αποτέλεσμα να κληθεί να καταθέσει για την υπόθεση του πατέρα ο ίδιος ο Αργύρης (Μ.Ε.2). Για τους λόγους που αργότερα εξηγώ δεν έχουν σημασία οι περιορισμένης έκτασης παροχές της μητέρας στον Αργύρη, [Τεκμήρια 11
αξιολόγηση της μαρτυρίας της όσο και της αποτίμησης των αναγκών του Ανδρέα. Αφήνω για την ώρα κατά μέρος τα δίδακτρα του Ανδρέα. Το κόστος κάλυψης των υπόλοιπων αναγκών των παιδιών προσδιορίζεται στο δικόγραφο της μητέρας στα €1,500 το μήνα. Ωστόσο,
αναφερόμενη στον Αργύρη διατείνεται πως «[τ]ο ποσό που ξοδεύει γι΄ αυτόν είναι κατά πολύ μεγαλύτερο των €500 μηνιαία ..» και προσθέτει: «... ανάλογο ποσό ή/και μεγαλύτερο χρειάζεται για τη συντήρηση, διατροφή, ένδυση, υπόδηση, εκπαίδευση, ψυχαγωγία και ευημερία του ανήλικου υιού της Ανδρέα». Το ποσό των €1,000 είναι μεγαλύτερο βεβαίως των €500, αλλά όχι ανάλογο. Πολύ περισσότερο το ποσό των €1,500 που μαζί με τα δίδακτρα δικογραφείται ως αναγκαίο για τον Ανδρέα. «Η δίκη δρομολογείται .... κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και η δίκη διατρέχει την ίδια πορεία, όπως και το τραίνο κατά μήκος των προκαθορισμέων γραμμών της διαδρομής». [Παπαγωεργίου ν. Κλάππα
περίπτωση της ανταπαίτησης το επιθυμητό τέρμα καθορίζεται
αιτούμενη θεραπεία. Είναι η τροποποίηση του διατάγματος διατροφής «εις τρόπο ώστε ο αιτητής να διατάσσεται από τώρα και στο εξής να καταβάλλει
καθ΄ης η αίτηση το ποσό των €900 μηνιαίως ως συνεισφορά του για τη διατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων Αργύρη και Ανδρέα Κυριάκου ..» Όπως υπέδειξε το εφετείο
υπόθεση Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη
ίδια απόφαση. Πρόκειται για το καθήκον εξέτασης του εύλογου των κονδυλίων, ακόμη και
απουσία αντίθετης μαρτυρίας από τον υπόχρεο της διατροφής. Η κοινή λογική και η πείρα της ζωής βοηθούν
εκπλήρωση αυτού του καθήκοντος, εφόσο «είναι παράγοντες που διαδραματίζουν ρόλο
καλύτερη αντίληψη των γεγονότων προς εντοπισμό των πραγματικών αναγκών συγκεκριμένων ατόμων.» [Παναγιώτου ν. Σφικτού
Στη δίκη, το φαγητό για τον Ανδρέα, της κοστίζει μεταξύ €250 και €300, είπε. Αποδέκτηκε σιωπηρά πως ο Αργύρης ικανοποιεί την ίδια ανάγκη με ποσό που κυμαίνεται μεταξύ €100 και €150. Δε βλέπω για ποιο λόγο το ίδιο ποσό να μην επαρκεί και για τον Ανδρέα. Η ένδυση και υπόδηση των παιδιών, αναφέρει
Είναι έκδηλα υπερβολικό. Ήταν η θέση της
αντεξέταση του πατέρα, αλλά και στη δική της κατάθεση πως για τον Ανδρέα το ποσό των €600 το χρόνο επαρκεί. Δέχομαι τη θέση που η μητέρα προώθησε στη δίκη. Το ποσό των €50 το μήνα είναι εύλογο.
Στη δίκη κατέθεσε πως η μεταφορά του Ανδρέα της κοστίζει €30 τη βδομάδα. Δεν μπορεί βεβαίως η μεταφορά του Ανδρέα να της κοστίζει περισσότερα από όσα, ως ισχυρίζεται, ξοδεύει και για τους δυο. Θεωρώ το ποσό των €50 ως εύλογο. Η ψυχαγωγία και των δυο παιδιών προϋποθέτει δαπάνη ύψους €200 το μήνα, αναφέρει
Στη δίκη το ποσό που καθόρισε για τον Ανδρέα ήταν €40 τη βδομάδα, δηλαδή €160 το μήνα. Αυτό δεν είναι ανάλογο βεβαίως με το ποσό των €40 που υπολείπεται. Το ποσό των €80 είναι κατά την άποψη μου εύλογο για την ηλικία του Ανδρέα. Υπερβολικό είναι και το ποσό των €5 την ημέρα που ως κατέθεσε η μητέρα δίδει ως χαρτζιλίκι στον Ανδρέα.
Δεν θα μπορούσα βεβαίως να εγκρίνω το ποσό των €150 για τον Ανδρέα κάτω από αυτές τις περιστάσεις. Θεωρώ, ωστόσο, το ποσό των €50 ως αναγκαίο. Από τα κονδύλια των §§25(γ) και 25(ε) της ανταπαίτησης εγκρίνω μόνο το ποσό των €20 το μήνα για τη χρήση κινητού τηλεφώνου από τον Ανδρέα. Κατέθεσε γι΄ αυτό η μητέρα και δεν αμφισβητήθηκε. Το ίδιο ποσό τέθηκε και στον πατέρα
αντεξέταση του. Για ρεύμα, νερό και θέρμανση που μαζί με το τηλέφωνο συναποτελούν το κονδύλι της §25(γ) δεν εγκρίνω κανένα άλλο ποσό, αφού η μαρτυρία δεν κάλυψε τέτοια ζητήματα. Ούτε για το κονδύλι της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης της §25(ε). Σχετική υποβολή στον πατέρα παρέμεινε μετέωρη και αστήρικτη από οποιαδήποτε θετική μαρτυρία. Τέλος τα δίδακτρα του Ανδρέα, €500 το μήνα, δεν αμφισβητήθηκαν. Πρόκειται για μονομερή απόφαση της μητέρας, ήταν η θέση του πατέρα, με αποτέλεσμα, ενώ αποτελεί αναγκαία υπό τις περιστάσεις δαπάνη, να μην συνυπολογίζεται στο ποσό για το οποίο θα κληθεί να συνεισφέρει. Η μητέρα μετέθεσε την ευθύνη στον Ανδρέα: «Ήταν δική του επιθυμία. Ήταν πολύ καλός μαθητής και δεν ήθελα να του στερήσω το δικαίωμα να πάει σε σχολείο που ήθελε». Προσπάθησε ν΄ αποδώσει γνώση στον πατέρα, επειδή ο τελευταίος επισκεπτόταν χώρους, όπου ο Ανδρέας παρακολουθούσε μαθήματα για την προπαρασκευή του για τις εισαγωγικές εξετάσεις. Ωστόσο,
αντεξέταση έδωσε άλλη διάσταση στο ζήτημα: «Αφού δεν ήθελε ο Ανδρέας να τον δει, ενώ εκεί αναγκαζόταν να τον δει», είπε. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η προπαρασκευή, εγγραφή και φοίτηση του Ανδρέα στο Pascal English School ήταν αποτέλεσμα της μονομερούς απόφασης της μητέρας. Απόφασης που επηρέαζε και θα επηρεάζει το περιεχόμενο και την έκταση της διατροφής του σε όλα τα χρόνια της φοίτησης του σ΄ αυτό (Τεκμήριο 5), αλλά και αργότερα σε επίπεδο πανεπιστημίου. Οι συνθήκες της ζωής του Ανδρέα δε δικαιολογούν και ούτε εξηγούν την ενέργεια της μητέρας. Ούτε βεβαίως αποκαλύπτουν τέτοια ανάγκη που η απόφαση της μητέρας έμελλε να ικανοποιήσει [Βλ. άρθρο 37
υπόθεση Βουνού ν. Βουνού
περίπτωση του Ανδρέα, όπως και
περίπτωση της Βουνού, περιορισμένες. Ενόψει βεβαίως και των άλλων υποχρεώσεών του. Θα επανέλθω όμως στο θέμα αυτό. Άλλο το δικαίωμα ενός παιδιού σε εκπαίδευση και άλλο η επιλογή του σχολείου φοίτησης του. Το δεύτερο, όταν το παιδί είναι ανήλικο, είναι ζήτημα συναπόφασης των γονέων του κατά τα άρθρα 5 και 9 του Νόμου και σε περίπτωση διαφωνίας τους του Δικαστηρίου κατά το άρθρο 7 του Νόμου. Η μητέρα απεφάσισε μονομερώς και για άλλα ζητήματα που δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως συνήθεις πράξεις επιμέλειας του προσώπου του Ανδρέα ή ως πράξεις που είχαν επείγοντα χαρακτήρα [Βλ. άρθρο 8 του Νόμου]. Η παρακολούθηση μαθημάτων ζωγραφικής, η συμμετοχή σε προσκοπικό είναι μερικά. Αυτά βεβαίως δεν καλύπτονται στο δικόγραφο της και δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Η μητέρα επεκτάθηκε και σε θέματα που ανάγονται αποκλειστικά
προσωπική της βούληση όπως η σύναψη ιδιωτικής συμφωνίας με τρίτο πρόσωπο (Τεκμήριο 7). Τη χαρακτήρισε ως σπουδαστική ασφάλεια για τα παιδιά και ήθελε όπως το ποσό των €102.52, που αποτελεί το μηνιαίο ασφάλιστρο συνυπολογιστεί στα έξοδα που θα επιμεριστούν οι δύο γονείς. Η κατάληξη μου ως προς τα επιμέρους κονδύλια που συνθέτουν τις ανάγκες του Ανδρέα οδηγεί στο συμπέρασμα πως το ποσό των €900 το μήνα επαρκεί για την κάλυψη τους. (γ) Οι δυνάμεις των γονέων Οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα παιδιά τους «από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του» [Βλ. άρθρο 33
υπόθεση Μενελάου ν. Μενελάου
αντεξέταση της τέθηκε πως ήταν μικρή η αύξηση του μισθού της, απάντησε: «Οι γονείς μου με βοηθούν πάρα πολύ με τα παιδιά μου και
προσωπική μου ζωή και οι ώρες που εργάζομαι είναι λίγες. Είναι από το πρωί μέχρι το μεσημέρι για να μπορώ να είμαι με τα παιδιά μου.». Στις καθημερινές της ανάγκες την βοηθά και ο δεύτερος σύζυγός της, ανέφερε η Καθ΄ης η αίτηση. Οι βοήθειες που δέχεται αφήνουν κενά ως προς την αιτιολογία τους. Ιδίως εκείνη των γονέων της. Είναι βοήθεια ή συγκαλυμμένος τρόπος απόδοσης του μισθού της; Όπως και να έχουν τα πράγματα, οι δυνάμεις της δεν είναι βεβαίως το ποσό των €260 τη βδομάδα. Τις δυνάμεις της απηχεί η ευχέρεια της να υποαπασχολείται. Απηχεί η επιλογή της για τη φοίτηση του Ανδρέα στο Pascal English School. Για την Γ΄ τάξη καταβάλλει €500 το μήνα.
Στ΄, (αν δεν υπάρξει περαιτέρω αύξηση) θα καταβάλλει €658,33 το μήνα (Τεκμήριο 5). Είχε καθήκον η Καθ΄ης η αίτηση να προβεί σε πλήρη και αληθή αποκάλυψη των οικονομικών της πόρων και δυνατοτήτων [Μαρκουλίδης, ανωτέρω]. Δεν το εκπλήρωσε. Η διατύπωση, ωστόσο, της αξίωσής της παρέχει διέξοδο και στο ζήτημα αυτό. Προσδιορίζει τις ανάγκες των ανηλίκων στις €2,000 το μήνα και αξιώνει ως συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση το ποσό των €900. Η θέση αυτή αποκαλύπτει τη δυνατότητα της να επωμίζεται τα €1,100 το μήνα. Η κατάληξη μου ότι το ποσό των €900 επαρκεί για τις ανάγκες του Ανδρέα, και ότι δε νομιμοποιείται να αξιώνει συνεισφορά του Αιτητή για τον Αργύρη αφήνει ανέπαφη την πεποίθηση της ότι οι δυνάμεις της είναι υπέρτερες εκείνων του Αιτητή. Αποτελεί δικαίωμα της Καθ΄ης η αίτηση να ορίζει τη ζωή της όπως επιθυμεί. Δεν έχει όμως κανένα δικαίωμα να ορίζει τη ζωή των άλλων. Οι επιλογές που έκανε για τον Ανδρέα αφορούσαν και τον Αιτητή τον οποίο με την ανταπαίτηση καλεί να επωμισθεί μέρος του λογαριασμού. Είναι δύσκολο να παραβλέψει κανείς τις περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες του πατέρα. Με το ποσό των €2,290 έχει ν΄ αποπληρώσει το χρέος του, να καταβάλει τη διατροφή
ίδια, να καλύψει τη διατροφή του Αργύρη, ν΄ αυτοδιατραφεί. Αναμένονταν διαφορετικές προσεγγίσεις από την Καθ΄ης η αίτηση και διαφορετικές επιλογές. Εισέπραττε από το 2000 ως σήμερα όλο το ποσό του διατάγματος διατροφής, ενώ ο Αργύρης διέμενε με τον Αιτητή. Αντί να συνεισφέρει στη διατροφή του εισέπραττε μη οφειλόμενες δόσεις, καλυπτόμενη πίσω από το γεγονός ότι το διάταγμα διατροφής δεν προσδιόριζε το επιδικασθέν για κάθε παιδί ποσό. (δ) Η διατύπωση του διατάγματος διατροφής. Αν προέκυψαν πολλά ζητήματα για εξέταση
υπόθεση αυτή οφείλεται πρωτίστως στη διατύπωση του διατάγματος διατροφής. Με δεδομένη την ενηλικίωση του Αργύρη από 19.05.09 και οι δυο πλευρές υπέδειξαν τις συνέπειες που κατά την άποψη τους είχε στο διάταγμα. Η παράθεση και εξέταση των θέσεων τους ενδιαφέρει, γιατί επηρεάζει την εμβέλεια τόσο της αίτησης όσο και της ανταπαίτησης. Η ευπαίδευτη συνήγορος του Αιτητή υπεστήριξε τη θέση πως το διάταγμα έπαυσε να υφίσταται. Αντίθετα ο ευπαίδευτος συνήγορος της μητέρας ότι αυτό εξακολουθεί να ισχύει. Στήριξε τη θέση του στο παρακάτω απόσπασμα από την απόφαση
αίτηση διατροφής 87/96 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Ουρανία Κυριάκου ν. Κυριάκου Νεοφύτου της 26.11.08: «Το ότι
προκειμένη περίπτωση τα παιδιά είναι δύο, το ποσό διατροφής είναι ενιαίο, και μόνο ένα από αυτά έχει ενηλικιωθεί δεν σημαίνει πως η αρχή της Τιτσινίδης δεν εφαρμόζεται σε σχέση με το παιδί που έχει ενηλικιωθεί και περαιτέρω δεν σημαίνει πως ο Καθ΄ου η αίτηση θα πρέπει να συνεχίσει να καταβάλει διατροφή και για το παιδί του που έχει ενηλικιωθεί. Με βάση την κοινή λογική κατά την άποψή μου όταν το διάταγμα δεν διαχωρίζει το ποσό διατροφής σε σχέση με την αναλογία του κάθε παιδιού σ΄ αυτό, αυτόματα τεκμαίρεται πως το ποσό αυτό θα πρέπει να αφορά και να διατίθεται σε όλους τους δικαιούχους κατά ίσα μέρη, με αποτέλεσμα μετά την ενηλικίωση του ενός δικαιούχου να αποκόπτεται από το αρχικό ποσό το μερίδιο που τον αφορά. Αν η πρόθεση κατά την έκδοση του διατάγματος διατροφής ήταν ότι σχετικά με το ένα παιδί θα πρέπει να διατίθετο μεγαλύτερο ποσό διατροφής συγκριτικά με το άλλο, αυτή η πρόθεση θα έπρεπε να εκφραζόταν
διατύπωση του Διατάγματος και όχι το Διάταγμα να προέβλεπε για ένα ενιαίο ποσό. Αυτή η ερμηνεία κατά την άποψη μου είναι και η δικαιότερη αλλά και η μοναδική που μπορεί να δοθεί ...». Δε θα μπορούσα ν΄ ακολουθήσω την προσέγγιση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, γιατί - και το εκφράζω με κάθε σεβασμό - δεν τη θεωρώ ορθή. Για τους λόγους βεβαίως που στη συνέχεια εξηγώ. Η απόφαση
υπόθεση Τιτσινίδης ν. Τιτσινίδης κ.α.
Εθνική Φρουρά ή φοίτησής του σε ευπαιδευτικό ίδρυμα ή επαγγελματική σχολή.» Η διατύπωση του νέου άρθρου 33
έκταση που ενδιαφέρει εδώ, είναι ταυτόσημη μ΄ εκείνη του παλαιού στο οποίο αφορούσε η απόφαση
υπόθεση Τιτσινίδης. Η αρχή επομένως που νομολογήθηκε εκεί εξακολουθεί να είναι επίκαιρη. Ας δούμε τώρα τις προεκτάσεις αυτής της αρχής. Η υποχρέωση των γονέων κατά το εδάφιο
περίπτωση δυο δικαιούχων ν΄ αυτενεργεί, με την ενηλικίωση του πρώτου, στη βάση της λογικής των ίσων αποστάσεων. Η ορθότητα μιας γνώμης αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι κάθε άλλη γνώμη θα ήταν παράλογη (argumentum ad absurdum). Η διάθεση του ποσού της διατροφής στους δικαιούχους κατ΄ ισομοιρίαν δεν αποτελεί βεβαίως ούτε τη «δικαιότερη», αλλά ούτε και τη «μοναδική» επιλογή.
υπό εξέταση περίπτωση όπως και σε κάθε άλλη χωρούν πάρα πολλές διαζευτικές λύσεις. Η ανάλογη διατροφή των Αργύρη και Ανδρέα στο χρόνο ρύθμισης της δεν θα μπορούσε να ήταν ΛΚ120 και ΛΚ80 ή ΛΚ140 και ΛΚ60 αντίστοιχα; Είναι η άποψη μου πως το διάταγμα διατροφής έχασε την ισχύ του από 19.05.09, ημερομηνία ενηλικίωσης του Αργύρη, εφόσο το Δικαστήριο που το εξέδωσε παρέλειψε να καθορίσει το δικαιούμενο από αυτόν ποσό. Εκείνο των ΛΚ200 ήταν το όλο ποσό που μπορούσε να διαθέσει για τον Ανδρέα και τον ίδιο ο πατέρας και η μείωση κατά το ήμισυ επειδή οι δικαιούχοι είναι δύο θα ήταν αυθαίρετη. Η εξουσία του Δικαστηρίου κάτω από το άρθρο 38 του Νόμου να προσαρμόζει προηγούμενη απόφασή του στις νέες περιστάσεις, όταν αφότου την εξέδωσε μεταβλήθηκαν οι όροι της ενεργοποιείται ταυτόχρονα με τη μεταβολή των όρων. Είναι η μεταβολή των όρων που καθιστά την απόφαση μεταρρυθμιστέα. [Βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
αίτηση με το οποίο τερματίζεται από 22.5.08 το διάταγμα που εκδόθηκε
αίτηση διατροφής 102/2000 στις 29.09.2000. Εκδίδεται διάταγμα
ανταπαίτηση με το οποίο διατάσσεται ο Αιτητής όπως από 22.05.08 και κάθε αντίστοιχη μέρα κάθε επόμενου μήνα και μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου καταβάλλει
Καθ΄ης η αίτηση το ποσό των €200 ως συνεισφορά του στη διατροφή του ανήλικου υιού τους Ανδρέα Κυριάκου. Ενόψει επιτυχίας τόσο της αίτησης όσο και της ανταπαίτησης η κατάλληλη διαταγή για τα έξοδα είναι κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της. Εκδίδεται ανάλογο διάταγμα. (Υπ.) ............. Σ. Κ. Καρατσής, Π. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΠΑΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.