Αναφορικά με τον Νικόλα Αβραάμ Αντωνίου, Αρ. Αίτησης: 17/09, 29 Απριλίου, 2010

Αναφορικά με τον Νικόλα Αβραάμ Αντωνίου, Αρ. Αίτησης: 17/09, 29 Απριλίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2010:8 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Υιοθεσίας Ενώπιον: Σ. Κ. Καρατσή, Π. Αρ. Αίτησης: 17/09 Αναφορικά με τον περί Υιοθεσίας Νόμο του 1995 κ α ι Αναφορικά με τον Νικόλα Αβραάμ Αντωνίου Ανήλικο Ημερομηνία: 29 Απριλίου,

1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές: κα. Μ. Σουρουλά Για ΕΓΕ: κα. Χριστοφόρου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με τον περί της Σύμβασης για την Προστασία των Παιδιών και για τη Συνεργασία αναφορικά με τη Διακρατική Υιοθεσία (Κυρωτικό) Νόμο του 1994 [Ν.26(ΙΙΙ)/94, στη συνέχεια «η Σύμβαση»] η χώρα μας κύρωσε την ομώνυμη σύμβαση που συνομολογήθηκε στη Χάγη στις 29 Μαϊου
2. Η Σύμβαση έχει ως αντικείμενο τη μετακίνηση παιδιών για υιοθεσία από ένα κράτος στο άλλο. Η τοποθέτηση του παιδιού κατά τρόπο που να προστατεύει το ίδιο από τη μια και να προάγει το συμφέρον του από την άλλη αποτελεί το επίκεντρο του ενδιαφέροντος των αρμοδίων αρχών των δυο εμπλεκόμενων κρατών, του κράτους καταγωγής και του κράτους υποδοχής, (άρθρα 4 και 5 του Νόμου). Στην υπό εξέταση περίπτωση τα εμπλεκόμενα κράτη είναι η Δημοκρατία της Βουλγαρίας και η Κυπριακή Δημοκρατία. Η πρώτη είναι η χώρα καταγωγής του ανήλικου Νικολάϊ Μάριεβ Λιμπέροβ και η δεύτερη η χώρα υποδοχής του (στη συνέχεια «ο ανήλικος»). Οι Αιτητές Αβράαμ Παύλου Αντωνίου και Θέκλα Κακουλλή Αντωνίου είναι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κατέστησαν αντρόγυνο ύστερα από θρησκευτικό γάμο που τέλεσαν κατά το δόγμα και τα θέσμια της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο χωριό Πύλα στις 3.01.98 (Τεκμήριο «Α»). Απετάθηκαν κατά το άρθρο 14 του περί Υιοθεσίας Νόμου του 1995 [Ν.19(Ι)/95] σε Λειτουργό Ευημερίας και ζήτησαν την ετοιμασία έκθεσης αναφορικά με την καταλληλότητά τους να υιοθετήσουν [Βλ. Σωτήρη Παρασκευά 2 Μαρίνας Παρασκευά ν. Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας Υποθ. 1477/1999 της 16.04.2002 - Αναθεωρητική Δικαιοδοσία]. Οι Αιτητές κρίθηκαν πρόσωπα κατάλληλα για σκοπούς υιοθεσίας, ζήτημα που εξαντλεί τις κατά το άρθρο 5 της Σύμβασης ενέργειες του κράτους υποδοχής. Επακολούθησαν οι αναγκαίες κατά το άρθρο 4 της Σύμβασης ενέργειες των αρμοδίων αρχών του κράτους καταγωγής. Με άλλα λόγια κάθε Κεντρική Αρχή προέβηκε στις αναγκαίες ενέργειες, ώστε να διασφαλίσει την τήρηση των κανόνων του εθνικού της δικαίου, ώστε να μην υπάρξει εμπόδιο στην έκδοση της τελικής απόφασης υιοθεσίας. Στην υπό εξέταση περίπτωση η υιοθεσία του ανήλικου συντελέστηκε στο κράτος καταγωγής του με απόφαση του Αστικού Τμήματος του Δικαστηρίου της Σόφιας ημερομηνίας 12.06.2009, [Τεκμήριο «Γ»]. Με αυτή ο ανήλικος μετονομάστηκε σε Νικόλα Αβραάμ Αντωνίου. Σχετικό είναι το πιστοποιητικό γέννησης που η Δημοκρατία της Βουλγαρίας χορήγησε στον ανήλικο στις 3.07.09 (Τεκμήριο «Β»). Ταυτόχρονα του χορηγήθηκε διαβατήριο από το ίδιο κράτος προκειμένου να ταξιδέψει με τους Αιτητές στην Κύπρο (Τεκμήριο «Ε»). Εννοείται ότι οι αρχές της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας εξέδωσαν άδεια εξόδου και άδεια εισόδου αντίστοιχα για τον ανήλικο, εφόσο είχαν κατά το άρθρο 17(γ) του Νόμου συμφωνήσει στην ολοκλήρωση της υιοθεσίας. Με αίτηση που οι Αιτητές κατεχώρησαν στις 16.09.09 επιδιώκουν την έκδοση διατάγματος που να τους επιτρέπει να υιοθετήσουν τον Νικόλα Αβραάμ Αντωνίου σύμφωνα με τον περί Υιοθεσίας Νόμο του 1995 [Ν19(Ι)/95 στη συνέχεια «η αρχική αίτηση»]. Υπέδειξα ευθύς αμέσως στην ευπαίδευτη συνήγορο των Αιτητών ότι δεν εγειρόταν ζήτημα εξυπαρχής ή δεύτερης υιοθεσίας και ότι η αρχική αίτηση έχρηζε τροποποίησης υπό το φως των διατάξεων της Σύμβασης. Επακολούθησε σχετικό διάβημα με το οποίο εγκρίθηκε η τροποποίηση στις 30.12.
3. Στο αίτημα της αρχικής αίτησης προστέθηκε η φράση: «... και/ή διατάγματος διατάττον την αναγνώριση της απόφασης υιοθεσίας αρ. 2949 ημερομηνίας 12.6.09 του Αστικού Δικαστηρίου της Σόφιας σύμφωνα με το Ν26(ΙΙΙ)/94 άρθρο 23 περί της Σύμβασης για τη προστασία του παιδιού και για τη συνεργασία αναφορικά με τη διακρατική υιοθεσία και/ή διατάγματος αναγνώρισης, εγγραφής και εκτέλεσης της απόφασης αρ. 2949 ημερομηνίας 12.6.09 του Αστικού Δικαστηρίου της Σόφιας σύμφωνα με το Ν121 Περί Αποφάσεων Αλλοδαπών διακρίσεων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεσης δυνάμει συμβάσεων).» Το αίτημα των Αιτητών βρίσκει την απάντησή του στην απόφαση του κράτους καταγωγής. Όπως αναφέρεται στην τελευταία σελίδα αυτής «[μ]ε την αποδοχή της πλήρους υιοθεσίας, ......, μεταξύ του παιδιού και των δικών του κατιόντων αφενός και των Αιτούντων και των συγγενών τους αφετέρου προκύπτουν δικαιώματα και υποχρεώσεις όπως μεταξύ συγγενών κατά γέννηση, ενώ τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις μεταξύ του παιδιού και τους κατιόντες του και των φυσικών συγγενών του διακόπτονται». Πρόκειται συνεπώς για πλήρη υιοθεσία κατά το άρθρο 27 της Σύμβασης. Ας σημειωθεί ότι οι αρχές του κράτους καταγωγής εξέδωσαν κατά το άρθρο 23 πιστοποιητικό ότι η υιοθεσία έχει γίνει σύμφωνα με τη Σύμβαση (Τεκμήριο «Δ»). Η σημασία του εν λόγω πιστοποιητικού καταγράφεται στο ίδιο άρθρο▪ η υιοθεσία «αναγνωρίζεται εκ του νόμου στα άλλα Συμβαλλόμενα Κράτη» [άρθρο 23.1 της Σύμβασης]. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό (Τεκμήριο «Δ») η Υπηρεσία Κοινωνικής Ευημερίας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας ενέκρινε την υιοθεσία με απόφαση της ημερομηνίας 9.04.
4. Εξυπακούεται συνεπώς πως η Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος υποδοχής αναγνωρίζει άνευ ετέρου την απόφαση του κράτους καταγωγής η οποία είναι προϊόν στενής συνεργασίας των δυο εμπλεκομένων κρατών. Κανένα από τα συμβαλλόμενα κράτη, πολύ περισσότερο η Κυπριακή Δημοκρατία ως εμπλεκόμενο κράτος, δεν μπορεί ν΄ αρνηθεί τη νομιμότητα της γενομένης υιοθεσίας. Η συμπερίληψη στο πιστοποιητικό (Τεκμήριο «Δ») αναφοράς κατά το άρθρο 17(γ) της Σύμβασης ότι «οι Κεντρικές αρχές των δυο Κρατών έχουν συμφωνήσει ότι η υιοθεσία δύναται να προχωρήσει», αφαιρεί κάθε δικαίωμα από το κράτος υποδοχής να αρνηθεί ν΄ αναγνωρίσει την υιοθεσία. Αυτή την έννοια έχει η φράση «αναγνωρίζεται εκ του νόμου» στο άρθρο 23.1 της Σύμβασης. Η ίδια φράση αποτελεί επαρκή λόγο, ώστε η αρμόδια αρχή της χώρας μας να εγγράψει αμέσως το παιδί στο ληξιαρχείο της. Δεν εγείρεται κατά την άποψη μου θέμα υπαγωγής της παρούσας περίπτωσης στις διατάξεις του περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει, Συμβάσεως) Νόμου του 2000, (Ν.121(Ι)/2000], εφόσο η Σύμβαση αποτελεί εσωτερικό δίκαιο της χώρας μας και εφόσο η υιοθεσία «αναγνωρίζεται εκ του νόμου». Ό,τι εναπομένει είναι η έκδοση αναγνωριστικής κατά το άρθρο 41 του περί Δικαστηρίων Νόμου απόφασης ότι η απόφαση του Δικαστηρίου της Σόφιας της 12.06.09 με την οποία ενέκρινε την υιοθεσία από τους Αιτητές του ανήλικου Νικόλα Αβραάμ Αντωνίου αναγνωρίζεται εκ του νόμου στην Κυπριακή Δημοκρατία. Εκδίδεται ανάλογη απόφαση. (Υπ.) ............... Σ. Κ. Καρατσής, Π. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΠΑΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο