Άντρης Μιχαήλ ν. Θεμιστοκλή Ηλιάδη, Αίτηση αρ. 200/09, 27.5.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2010:10 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Διατροφής Αίτηση αρ. 200/09 ΕΝΩΠΙΟΝ: ΧΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, Δ. Μεταξύ: Άντρης Μιχαήλ, ΑΔΤ 835858, Αιγιαλούσης 24Γ, 7560 - Περβόλια, Λάρνακα Αιτήτριας ΚΑΙ Θεμιστοκλή Ηλιάδη - ΑΔΤ 739541, Ευάγγελου Φλωράκη 15, 7560 - Περβόλια, Λάρνακα και Διεύθυνση εργασίας Στρατόπεδο Τ. Τουμάζου 612 Τ.Π., Κελλιά, Λάρνακα Καθ΄ου η αίτηση Ενδιάμεση Αίτηση ημερ. 11.11.2009 Ημερομηνία: 27.5.2010 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Μ. Χριστοδούλου για κ. Φράγκο (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Ευρ. Ελευθερίου) Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κ. Π. Κωνσταντινίδης για Γ. Κωνσταντινίδη Καθ΄ου η αίτηση παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι αν θα πρέπει να διατηρηθεί ή όχι σε ισχύ το προσωρινό Διάταγμα ημερ. 13.11.09, με το οποίο ο Καθ΄ου η αίτηση διατάχθηκε όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €450 μηνιαίως ως συνεισφορά του στη διατροφή των ανήλικων τέκνων του, Φαίδωνα και Ραφαέλλας Ηλιάδου. Το Διάταγμα εκδόθηκε με βάση τη μονομερή αίτηση της Αιτήτριας ημερ. 11.11.2009, που συνοδεύεται με ένορκη δήλωσή της που υπογράφτηκε την ίδια μέρα. Μετά που το προσωρινό Διάταγμα ορίστηκε για αναθεώρηση και επιδόθηκε μαζί με την αίτηση στον Καθ΄ου η αίτηση, αυτός ενέστη καταχωρώντας ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως ημερ. 7.12.2009, που συνοδεύεται επίσης από ένορκη δήλωση του ιδίου και που υπογράφτηκε την ίδια ημέρα. Κατά την ημέρα της ακρόασης στις 3.5.2010 καμιά πλευρά δεν ζήτησε να αντεξετάσει τον άλλο διάδικο στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσής του. Αρκέστηκαν οι δύο πλευρές σε προφορικές αλλά και γραπτές αγορεύσεις επί των θέσεών τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση αμφισβητεί το κύρος του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος και στο σώμα της ειδοποίησης ένστασής του μεταξύ άλλων αναφέρει τα κάτωθι: Ισχυρίζεται ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν14/60˙ ότι η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας περιέχει αναλήθειες και υπερβολές˙ ότι η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα τα οποία θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου, όπως είναι το Διάταγμα αποκλειστικής χρήσης το οποίο εκδόθηκε στις 22.10.09 στα πλαίσια της αίτησης 23/09 και με το οποίο παραχωρείτο στην Αιτήτρια και τα τέκνα των διαδίκων η αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης, με εξαίρεση το τμήμα που αποτελείται από ένα υπνοδωμάτιο, ντους και πλυσταριό στο ισόγειο, το οποίο παραχωρείτο στον Καθ΄ου η αίτηση. Η Αιτήτρια με δικές της ενέργειες οδήγησε τα παιδιά της σε συνθήκες δύσκολες γι΄ αυτά, διαμένοντας στους γονείς της. Τέλος αναφέρει ότι με βάση τα εισοδήματά του και τις τρέχουσες ανάγκες του είναι αδύνατο να μπορέσει να ανταποκριθεί στα ποσά που αναφέρονται στο υπό ένσταση Διάταγμα και εισηγείται ακύρωση και/ή μείωσή του. Το επίδικο προσωρινό Διάταγμα εκδόθηκε με βάση το άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν14/60). Αφού μελέτησα τους ισχυρισμούς των δύο πλευρών καθώς και τις αγορεύσεις τους θα εξετάσω πρώτιστα κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν14/60 για την έκδοση προσωρινού Διατάγματος. Οι τρεις προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Πιερής
(1982)1 Α.Α.Δ. σελ. 559. Αρχίζω με την εξέταση της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση στην ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Σύμφωνα με το άρθρο 33
(1)του Ν.216/90, από τη στιγμή που οι δύο γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα τέκνα τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του και με δεδομένο ότι τα ανήλικα Φαίδωνας και Ραφαέλλα είναι κοινά τέκνα των διαδίκων, συνεπώς υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση στην εναρκτήρια αίτηση. Συνεχίζω με τη δεύτερη προϋπόθεση που είναι η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της Αιτήτριας. Ο Καθ΄ου η αίτηση ευθύνεται ανάλογα με τις δυνάμεις του για τη διατροφή των τέκνων του. Επομένως η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην διαταχθεί ο Καθ΄ου η αίτηση να συνεισφέρει στη διατροφή των τέκνων του. Άλλωστε από την ένορκη δήλωσή του η οποία συνοδεύει την ένστασή του, δεν τέθηκε οτιδήποτε ενώπιόν μου που να τείνει να με οδηγήσει στη σκέψη ότι η περίπτωση του Καθ΄ου η αίτηση εντάσσεται σε εκείνες που θα έπρεπε να απαλλαγεί από την υποχρέωση συμβολής στη διατροφή των τέκνων του. Ο ίδιος παραδέχεται στην παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσής του ότι δεν έχει επικοινωνία με τα παιδιά του γιατί, όπως αναφέρει, τον εμποδίζει η Αιτήτρια. Ο συνήγορός του αγορεύοντας ανέφερε ότι πράγματι η επικοινωνία δεν ρυθμίστηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου και θα ήταν ορθότερο να ρυθμιστεί. Περαιτέρω ανέφερε ότι «Ο Καθ΄ου η αίτηση δεν βλέπει τα παιδιά του για να γνωρίζει και να μπορεί να υπολογίσει τα πραγματικά έξοδα διατροφής τους». Συνεπώς οι σχετικοί ισχυρισμοί της Αιτήτριας για τις ανάγκες των τέκνων των διαδίκων δεν αμφισβητήθηκε, όπως επεσήμανε και ο συνήγορος της Αιτήτριας αγορεύοντας. Ο Καθ΄ου η αίτηση, όπως και ο συνήγορός του, αναφέρθηκαν στο καθαρό εισόδημά του, στα δάνεια που καταβάλλει (παρ. 19 έως 25) καταλήγοντας ότι με καθαρό εισόδημα €1606.56 και έξοδα €1276.89, (€1120.13 καταβάλλεται σε δάνεια και δόσεις), θα πρέπει να απαλλαγεί της υποχρέωσής του να καταβάλλει διατροφή ή το Διάταγμα διατροφής να μειωθεί σε €250. Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι ο Καθ΄ου η αίτηση όχι μόνο δεν δείχνει οποιοδήποτε ενδιαφέρον για τα παιδιά του, αλλά επιδιώκει και την απαλλαγή του από την υποχρέωση συνεισφοράς του στα έξοδα διατροφής και συντήρησής τους, προβάλλοντας ως προτεραιότητα τις υποχρεώσεις του σε δάνεια και ταυτόχρονα απολαμβάνοντας και όλες τις ανέσεις του συζυγικού οίκου. Παρά το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 22.10.09 στην αίτηση 23/09, εντούτοις η Αιτήτρια λόγω προστριβών με το σύζυγό της, όπως ο συνήγορός της ανέφερε, προτίμησε να συγκατοικήσει στο σπίτι των γονιών της με άλλα τέσσερα άτομα, τους ίδιους τους γονείς της και τα δύο αδέλφια της, παρά στο συζυγικό οίκο για να εξασφαλίσει την ηρεμία της ιδίας και των ανηλίκων. Δεν θα υπεισέλθω όμως σε περαιτέρω λεπτομέρειες, για να μην περιπέσω στον κίνδυνο να κάνω ευρήματα που αφορούν την κυρίως αίτηση. Από τις πρόνοιες του Νόμου αλλά και της νομολογίας προκύπτει ότι η διατροφή ανήλικων τέκνων είναι πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται οποιωνδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους. (Βλ. υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου (1 Α.Α.Δ.) 1418). Ως εκ τούτου ο Καθ΄ου η αίτηση έχει πρωταρχικό καθήκον να διατρέφει τα τέκνα του και να βρει άλλες υπαλλακτικές λύσεις για να ανταποκρίνεται στα χρέη και υποχρεώσεις του, χωρίς με αυτό να υπονοώ την εξεύρεση δεύτερης εργασίας, αφού αυτό δεν μπορεί να το πράξει λόγω της εργασίας του στην Εθνική Φρουρά. Ο Καθ΄ου η αίτηση δεν μπορεί να επικαλείται άλλες οικονομικές του υποχρεώσεις για να αποφύγει τη συνεισφορά του στη διατροφή των ανήλικων τέκνων του. Η τελευταία προϋπόθεση είναι ότι χωρίς την έκδοση του προσωρινού διατάγματος δεν μπορεί μεταγενέστερα να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στην Αιτήτρια. Τα ανήλικα δεν μπορούν να αναμένουν μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης χωρίς διατροφή, ούτε μπορεί η ανάγκη για διατροφή να ικανοποιηθεί εκ των υστέρων υπό μορφή αποζημιώσεων. Στην υπόθεση Μ & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. Τhe Timberland Co. of USA
(1997)1 A.A.Δ. έχει νομολογηθεί ότι «δοθείσας της αποκάλυψης συζητήσιμης υπόθεσης από τους εφεσείοντες, με ορατή την πιθανότητα επιτυχίας, η προστασία των δικαιωμάτων τους καθίστατο επείγον ζήτημα». Απόφαση στην οποία αναφέρθηκε και ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας. Και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν14/60 ικανοποιούνται αλλά και εκείνη του άρθρου 9
(1)του Κεφ. 6 δηλαδή το στοιχείο του κατεπείγοντος. Επειδή έγινε λόγος από τον Καθ΄ου η αίτηση για το γεγονός της απόκρυψης εκ μέρους της Αιτήτριας του Διατάγματος αποκλειστικής χρήσης που εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης 23/09 στις 22.10.09, ενώ η αίτηση καταχωρίστηκε στις 11.11.09 και άρα η Αιτήτρια ενώ γνώριζε το περιεχόμενο του Διατάγματος εντούτοις το απέκρυψε από το Δικαστήριο, σχετικά αναφέρω τα κάτωθι: Πράγματι η Αιτήτρια δεν αναφέρθηκε στο εν λόγω Διάταγμα, το οποίο ουσιαστικά δεν είχε σημασία για την παρούσα υπόθεση και ούτε θα επηρέαζε την κρίση μου. Η Αιτήτρια στην παράγραφο 27 της ένορκης δήλωσής της αναφερόμενη στα έξοδα των ανηλίκων δεν αναφέρθηκε σε έξοδα ενοικίου άλλης κατοικίας και/ή άλλα παρεμφερή έξοδα δημιουργίας νέας κατοικίας, ώστε εάν είχα υπόψη μου το δικαίωμά της να παραμείνει με τα παιδιά της στο συζυγικό οίκο να επηρέαζε την κρίση μου στο ύψος της διατροφής. Το ποσό του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος, το θεωρώ και δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις της παρούσας διαδικασίας. Σε σχέση με το καθήκον αποκάλυψης αναφέρω τις αποφάσεις: (Βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Demstar Ltd v. Zim Israel Co. Ltd
(1996)1 A.A.Δ. σελ. 597. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω και αποφασίζω ότι το προσωρινό διάταγμα ημερ. 13.11.09 καθίσταται οριστικό. Τα έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση. (Υπ.) .......... Χρ. Δημητρίου, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο