Ελένης Δημητρίου ν. Χάρη Χαραλάμπους, Αίτηση αρ.: 132/10, 19.10.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2010:20 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Διατροφής Ενώπιον: Χρ. Δημητρίου, Δ. Αίτηση αρ.: 132/10 Μεταξύ: Ελένης Δημητρίου, α.τ.840336, Τριών Ιεραρχών 28, 7562 Τερσεφάνου Αιτήτριας και Χάρη Χαραλάμπους, α.τ.769863, Τριών Ιεραρχών 28, 7562 Τερσεφάνου Καθ΄ου η αίτηση Ενδιάμεση Αίτηση ημερ. 30.07.2010 Ημερομηνία: 19.10.2010 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Ε. Φ. Ζέζου για Δαμιανού & Λάρκου Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κ. Ν. Νικηφόρου (Για να ακούσει απόφαση κα Χρ. Σοφοκλέους) Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι αν θα πρέπει να διατηρηθεί ή όχι σε ισχύ το προσωρινό Διάταγμα ημερ. 3.8.10, με το οποίο ο Καθ΄ου η αίτηση διατάχθηκε όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €250 μηνιαίως, ως συνεισφορά του στη διατροφή του ανήλικου τέκνου του Παρασκευής Χαραλάμπους. Το Διάταγμα εκδόθηκε με βάση τη μονομερή αίτηση της Αιτήτριας ημερ. 30.7.2010, που συνοδεύεται με ένορκη δήλωσή της που υπογράφτηκε την ίδια μέρα. Μετά που το προσωρινό Διάταγμα ορίστηκε για αναθεώρηση και επιδόθηκε μαζί με την αίτηση στον Καθ΄ου η αίτηση, αυτός ενέστη καταχωρώντας ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως που συνοδεύεται επίσης από ένορκη δήλωση του ιδίου ημερ. 24.8.2010. Κατά την ημέρα της ακρόασης στις 14.9.2010 καμιά πλευρά δεν ζήτησε να αντεξετάσει τον άλλο διάδικο στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσής του. Αρκέστηκαν οι δύο πλευρές σε γραπτές αγορεύσεις επί των θέσεών τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση αμφισβητεί το κύρος του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος και στο σώμα της ειδοποίησης ένστασής του, αλλά και στην ένορκη δήλωσή του μεταξύ άλλων αναφέρει τα κάτωθι: Ισχυρίζεται ότι δεν πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν14/60, ότι η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας περιέχει αναλήθειες και υπερβολές, ότι η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα τα οποία θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου, όπως είναι το ύψος του μισθού της το οποίο η ίδια καθόρισε στα €1200 μηνιαίως ενώ ο ίδιος αναφέρει ότι είναι €1300 μηνιαίως, ότι ενώ η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν συνεισέφερε στη διατροφή της θυγατέρας του, στις 6.7.10 πριν του επιδοθεί το προσωρινό Διάταγμα αυτός ξόδεψε το ποσό των €542,30 για τη βελτίωση του χώρου στάθμευσης της συζυγικής οικίας και για την ανακατασκευή του κήπου παρά το ότι ήταν άνεργος, ότι από το 2007 μέχρι τον Ιούνιο του 2010 κατέβαλλε τις δόσεις του δανείου για την ανέγερση της συζυγικής οικίας και ότι πάντοτε συνεισέφερε και συνεισφέρει στη διατροφή και συντήρηση της ανήλικης θυγατέρας του με δανεικά που του δίνει η μητέρα του και από μερικά χρήματα που κατάφερε να αποταμιεύσει από την εργασία του. Όλα τα ανωτέρω ισχυρίζεται ότι έπρεπε η Αιτήτρια να τα αποκαλύψει και εφόσον δεν το έπραξε το προσωρινό διάταγμα πρέπει να ακυρωθεί. Τέλος αναφέρει ότι οι ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας τους όπως η Αιτήτρια τις περιγράφει στην παράγραφο 19 της ενόρκου δηλώσεώς της, ότι δηλαδή αυτές ανέρχονται στο ποσό των €950, δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα και το ποσό είναι εικονικό και πλασματικό. Εισηγείται ότι δεν πρέπει να συνεχίσει το Διάταγμα ημερ. 3.8.2010 καθότι ουδεμία προϋπόθεση πληρούται για τη συνέχισή του και αιτείται την ακύρωσή του. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και του Ν. 216/90, και ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση έχει υποχρέωση συνεισφοράς στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας τους, γιατί παρόλο ότι διαμένουν κάτω από την ίδια στέγη εντούτοις έπαυσε να συνεισφέρει για τη διατροφή και τις ανάγκες της και χρησιμοποιεί το συζυγικό σπίτι ως «τουρίστας», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η δόση του δανείου καταβάλλεται από την ίδια, ότι με τα εισοδήματά της, τα οποία ανέρχονται σε €1200 μηνιαίως, δεν μπορεί από μόνη της να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας τους και στις άλλες υποχρεώσεις της. Ισχυρίζεται ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση εργάζεται σε εταιρεία πώλησης-εμπορίας εμφιαλωμένου νερού με πλήρες ωράριο και τα εισοδήματά του ανέρχονται στο ποσό των €1000 μηνιαίως. Με λεπτομέρεια αναφέρεται κατά μέσο όρο στις ανάγκες της θυγατέρας τους στην παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσής της, τις οποίες ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί από μόνη της να καλύψει, γι΄ αυτό και αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, αφού ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν συνεισφέρει στη διατροφή της ανήλικης. Το επίδικο προσωρινό Διάταγμα εκδόθηκε με βάση το άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν14/60). Αφού μελέτησα τους ισχυρισμούς των δύο πλευρών καθώς και τις αγορεύσεις τους, θα εξετάσω πρώτιστα κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν14/60 για την έκδοση προσωρινού Διατάγματος. Οι τρεις προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Πιερής
(1982)1 Α.Α.Δ. σελ. 559. Αρχίζω με την εξέταση της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση στην ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Σύμφωνα με το άρθρο 33
(1)του Ν.216/90, από τη στιγμή που οι δύο γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα τέκνα τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του και με δεδομένο ότι η ανήλικη Παρασκευή είναι κοινό τέκνο των διαδίκων, συνεπώς υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση στην εναρκτήρια αίτηση. Συνεχίζω με τη δεύτερη προϋπόθεση που είναι η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της Αιτήτριας. Ο Καθ΄ου η αίτηση ευθύνεται ανάλογα με τις δυνάμεις του για τη διατροφή της θυγατέρας του. Επομένως η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Δεν υπάρχει περίπτωση να μη διαταχθεί ο Καθ΄ου η αίτηση να συνεισφέρει στη διατροφή της θυγατέρας του. Άλλωστε από την ένορκη δήλωσή του η οποία συνοδεύει την ένστασή του, δεν τέθηκε οτιδήποτε ενώπιόν μου που να τείνει να με οδηγήσει στη σκέψη ότι η περίπτωση του Καθ΄ου η αίτηση εντάσσεται σε εκείνες που θα έπρεπε να απαλλαγεί από την υποχρέωση συμβολής στη διατροφή της θυγατέρας του. Ο ίδιος παραδέχεται ότι δεν έχει απωλέσει την επαγγελματική του άδεια ως οδηγός ταξί και παρόλο ότι, όπως ισχυρίζεται, είναι άνεργος εντούτοις δεν γράφτηκε ως άνεργος στο Επαρχιακό Γραφείο Εργασίας. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι στις 6.7.10 δαπάνησε ποσό €542 για ανακατασκευή του κήπου της συζυγικής οικίας και βελτίωση του χώρου στάθμευσής της, αλλά παράλληλα ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να πληρώνει τις δόσεις του δανείου για την ανέγερση της συζυγικής οικίας, και γενικά και αόριστα ισχυρίζεται ότι καλύπτει τις καθημερινές ανάγκες όχι μόνο της θυγατέρας του αλλά ακόμη και της Αιτήτριας, χρησιμοποιώντας λεφτά που κατάφερε να αποταμιεύσει από την εργασία του και από οικονομική βοήθεια της μητέρας του. Διαπιστώνω μια ανακολουθία στους ισχυρισμούς του η οποία δημιουργεί πολλά ερωτηματικά σε σχέση με την εισοδηματική ικανότητά του και τη δυνατότητά του να συνεισφέρει στη διατροφή της θυγατέρας του. Επιμελώς αποφεύγει να αναφερθεί στο ύψος της συνεισφοράς του στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του, παρόλο που στην ένορκη δήλωσή του σε αρκετά σημεία αναφέρει ότι πάντοτε συνεισέφερε και συνεχίζει να συνεισφέρει για τις ανάγκες της θυγατέρας του, της Αιτήτριας και ότι πληρώνει ακόμη και τους λογαριασμούς της συζυγικής κατοικίας. Αναφορικά με τις ανάγκες της ανήλικης, παρά το ότι συγκατοικεί με την Αιτήτρια, δεν αναφέρεται στο ύψος τους κατά τη δική του άποψη, αλλά μόνο αρκείται να ισχυριστεί ότι όπως αυτές αναφέρονται από την Αιτήτρια «είναι υπερβολικές και πλασματικές». Συνεπώς οι σχετικοί ισχυρισμοί της Αιτήτριας για τις ανάγκες της θυγατέρας της δεν αμφισβητήθηκαν. Δεν θα υπεισέλθω όμως σε περαιτέρω λεπτομέρειες, για να μην περιπέσω στον κίνδυνο να κάνω ευρήματα που αφορούν την κυρίως αίτηση. Από τις πρόνοιες του Νόμου αλλά και της νομολογίας προκύπτει ότι η διατροφή ανήλικων τέκνων είναι πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται οποιωνδήποτε άλλων υποχρεώσεών τους. (Βλ. υπόθεση Δ. Δημητρίου ν. Ε. Περδίου
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1418). Ως εκ τούτου ο Καθ΄ου η αίτηση έχει πρωταρχικό καθήκον να διατρέφει τη θυγατέρα του και να χρησιμοποιεί τις οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις του και/ή εισοδήματά του για τις ανάγκες της και όχι για επουσιώδη και δευτερευούσης σημασίας έξοδα της συζυγικής κατοικίας. Η τελευταία προϋπόθεση είναι ότι χωρίς την έκδοση του προσωρινού διατάγματος δεν μπορεί μεταγενέστερα να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στην Αιτήτρια. Τα ανήλικα δεν μπορούν να αναμένουν μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης χωρίς διατροφή, ούτε μπορεί η ανάγκη για διατροφή να ικανοποιηθεί εκ των υστέρων υπό μορφή αποζημιώσεων. Στην υπόθεση Μ & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. Τhe Timberland Co. of USA
(1997)1 A.A.Δ. έχει νομολογηθεί ότι «δοθείσας της αποκάλυψης συζητήσιμης υπόθεσης από τους εφεσείοντες, με ορατή την πιθανότητα επιτυχίας, η προστασία των δικαιωμάτων τους καθίστατο επείγον ζήτημα». Και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν14/60 ικανοποιούνται αλλά και εκείνη του άρθρου 9
(1)του Κεφ. 6, δηλαδή το στοιχείο του κατεπείγοντος. Επειδή έγινε λόγος από τον Καθ΄ου η αίτηση για το γεγονός της απόκρυψης εκ μέρους της Αιτήτριας διάφορων γεγονότων, τα οποία ανωτέρω επεσήμανα, σχετικά αναφέρω τα κάτωθι: Δεν διαπίστωσα καμιά πρόθεση απόκρυψης γεγονότων από την Αιτήτρια τα οποία θα με οδηγούσαν, αν τα γνώριζα, σε διαφορετική κατάληξη. Απεναντίας, όπως ανωτέρω ανέφερα, ο Καθ΄ου η αίτηση επιμελώς απέφυγε να αποκαλύψει τα εισοδήματά του και το ύψος του ποσού που όπως ισχυρίζεται συνεισφέρει για τις ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας του. Ο ίδιος έχει καθήκον να προβαίνει σε ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη της οικονομικής του κατάστασης, γιατί αυτός έχει την αποκλειστική γνώση γεγονότων (βλ. υπόθεση Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.α.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1386, 1390 και υπόθεση Δ. Δημητρίου ν. Ε. Περδίου
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1418). Όπως είναι γνωστό από τη νομολογία, το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του όχι μόνο τα πραγματικά εισοδήματα αλλά και την ικανότητα του Καθ΄ ου η αίτηση να κερδίζει. Όπως διαφαίνεται από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ο Καθ΄ ου η αίτηση έχει τη δυνατότητα και την ικανότητα να εργάζεται και να συνεισφέρει στη διατροφή της θυγατέρας του. Εξακολουθεί, όπως ο ίδιος αναφέρει στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσής του, να κατέχει την επαγγελματική άδεια ως οδηγός, δεν έχει εγγραφεί ως άνεργος συνεπώς έχει τη δυνατότητα να εργάζεται και να συνεισφέρει στη διατροφή της θυγατέρας του, υποχρέωση την οποία δεν αρνείται ότι έχει. Απεναντίας στις παραγράφους 21 και 26 της ένορκης δήλωσής του ισχυρίζεται ότι ήδη συνεισφέρει χωρίς να αναφέρεται στο ύψος της συνεισφοράς του, συνεπώς αναγνωρίζει την υποχρέωσή του να καταβάλλει διατροφή για τις ανάγκες της θυγατέρας του. Το ποσό του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος το θεωρώ και δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις της παρούσας διαδικασίας. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών. Ως εκ τούτου η παρούσα περίπτωση δικαιολογεί την έκδοση προσωρινού διατάγματος το ύψος του οποίου είναι λογικό και εύλογο. Σε σχέση με το καθήκον αποκάλυψης αναφέρω τις αποφάσεις: (Βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Demstar Ltd v. Zim Israel Co. Ltd
(1996)1 A.A.Δ. σελ. 597. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω και αποφασίζω ότι το προσωρινό διάταγμα ημερ. 3.8.2010 καθίσταται οριστικό, με έξοδα εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση. (Υπ.) .......... Χρ. Δημητρίου, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο