Βικτώριας Νόρθροπ Κωνσταντίνου ν. Κωστάκη Κωνσταντίνου, Αρ. αίτησης: 19/04, 15 Ιουνίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2010:2 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ"Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. αίτησης: 19/04 Μεταξύ: Βικτώριας Νόρθροπ Κωνσταντίνου, Τρέμιθος 3, Τρεμιθούσα Αιτήτριας και Κωστάκη Κωνσταντίνου, από την Πάφο Καθ' ου η Αίτηση --------------------------------- Ημερομηνία: 15 Ιουνίου 2010 Αίτηση Παρακοής ημερομηνίας 13.4.
- Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Α. Παπαγεωργίου Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κ. Ν. Ιωάννου για κ. Αλεξάνδρου Διάδικοι παρόντες ΠΟΙΝΗ Η καθ 'ης η αίτηση βρέθηκε ένοχη μετά από ακροαματική διαδικασία στο αδίκημα της παρακοής διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Η μαρτυρία όπως τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, κατέδειξε ότι η καθ' ης η αίτηση συνειδητά επέδειξε απείθεια στο διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27/6/
- Σκόπιμα και χωρίς οποιαδήποτε επαρκή δικαιολογία στις 12/4/2007, ημέρα κατά την οποία προβλεπόταν επικοινωνία, περιφρονώντας τις διαταγές του Δικαστηρίου, δεν επέτρεψε στον αιτητή να έχει επικοινωνία με την ανήλικη θυγατέρα του 'Εμιλυ. Έφυγε από το σπίτι με το παιδί ώστε να καταστεί η επικοινωνία του αιτητή με το παιδί του ανέφικτη και να μην πραγματοποιηθεί. Ούτε η καθ' ης η αίτηση απέσεισε το βάρος απόδειξης ότι η παρακοή δεν ήταν ηθελημένη. Η πρόθεση για καταστρατήγηση του επίδικου διατάγματος ήταν καταφανής. Τα γεγονότα αναφέρονται σε έκταση στην απόφαση μου ημερομηνίας 11/5/
- Το διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου το οποίο αποτέλεσε το αντικείμενο της παρακοής, εκδόθηκε μετά από μακρά ακροαματική διαδικασία, στην οποία το Δικαστήριο αποφάσισε να αναθέσει τη φύλαξη του ανήλικου παιδιού στη μητέρα του και να ρυθμίσει λεπτομερώς την επικοινωνία του πατέρα με αυτό. Στις 3 Ιουνίου όταν η υπόθεση ήταν ορισμένη για αγορεύσεις για καθορισμό της ποινής, (αφού ζητήθηκε 2 φορές χρόνος από τους δικηγόρους των διαδίκων προκειμένου να εφαρμοστεί το διάταγμα,) ο δικηγόρος του αιτητή, ανέφερε στο Δικαστήριο ότι δεν έκρινε σκόπιμο να προσθέσει οτιδήποτε για την επιβολή της ποινής. Αγορεύοντας στη συνέχεια ο δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση, εισηγήθηκε ότι υπήρξε συμμόρφωση της πελάτιδας του στο διάταγμα, μετέφερε στο Δικαστήριο την μεταμέλεια της καθ' ης η αίτηση για την πράξη της και την απολογία της. Απέδωσε δε την πράξη της στην έντονη ψυχολογική αναστάτωση που διακατείχε την καθ' ης η αίτηση όλη αυτή την περίοδο, ιδιαίτερα την εποχή που είχε γίνει το αδίκημα, για τους λόγους, όπως ανέφερε ο κύριος Παπαγεωργίου, τους οποίους δεν επιθυμούσε να αναφέρει ξανά, καθώς ήταν γνωστοί στο Δικαστήριο. Και ότι αυτοί οι λόγοι συνέτειναν στο να ωθήσουν την καθ' ης η αίτηση να υποπέσει στο αδίκημα στο οποίο βρέθηκε ένοχη. Τόνισε ότι σήμερα υπάρχει πλήρης συμμόρφωση από την καθ' ης η αίτηση στο διάταγμα του Δικαστηρίου και ανεμπόδιστη επικοινωνία του πατέρα με το παιδί του. Πληροφόρησε ακόμη το Δικαστήριο ότι οι διάδικοι βρίσκονται σε συνεννόηση μεταξύ τους για την καλυτέρευση της επικοινωνίας του πατέρα με το παιδί, αφού λάβουν υπόψη τις σημερινές υποχρεώσεις του παιδιού σε φροντιστήρια. Πρόσθεσε ακόμα ότι η καθ' ης η αίτηση έχει λευκό ποινικό μητρώο, υποβάλλοντας ότι μια καταδίκη της από το Οικογενειακό Δικαστήριο σε ίδιας φύσης αδίκημα στις 14//7/2008, δεν μπορεί να ενεργήσει ως προηγούμενη καταδίκη, καθώς το αδίκημα στο οποίο έχει βρεθεί ένοχη σήμερα έλαβε χώρα κατά το
- Κάλεσε τέλος το Δικαστήριο να κρίνει την καθ' ης η αίτηση με επιείκεια και να μην επιβάλει σε αυτήν ποινή στερητική της ελευθερίας της γιατί κάτι τέτοιο δεν θα απέβαινε προς όφελος της ανήλικης. Επίσης, το κάλεσε να δώσει την ευκαιρία στην καθ' ης η αίτηση να δείξει ότι δεν παρακούει τις διαταγές του Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή. Επιβολή ποινής Η υπακοή στα διατάγματα του Δικαστηρίου είναι υψίστης σημασίας Η νομολογία έχει κατ' επανάληψη τονίσει τη σοβαρότητα της ανυπακοής στις διαταγές των Δικαστηρίων. Έχει δε υποδειχθεί σε σωρεία αποφάσεων ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδίδεται δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται προς τις πρόνοιες του διατάγματος, αφού η υπακοή σε διατάγματα συνιστά μια σημαντική πτυχή του κράτους δικαίου. Η σοβαρότητα της ανυπακοής σε αποφάσεις ή διατάγματα του Δικαστηρίου είναι μεγάλη. Η ανυπακοή έχει λεχθεί ότι καταβαραθρώνει αυτό τούτο το κύρος των Δικαστηρίων, καθιστά δε την αποστολή τους αναποτελεσματική και κλονίζει την πίστη του κοινού προς αυτά. Στην υπόθεση Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 227, στη σελ. 229 επανατονίστηκε από τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γ. Πική ως ήταν τότε, η σοβαρότητα της ανυπακοής και ποια είναι η ενδεδειγμένη σε αυτές τις περιπτώσεις ποινή, στο ακόλουθο απόσπασμα: « Παρακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της ( παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με τη σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει η συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος» Η εξουσία των Δικαστηρίων για την τιμωρία των καταφρονητών με αποτρεπτικές ποινές έχει σκοπό να διασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία και την περιφρούρηση του κύρους, της υπόστασης και της αποτελεσματικότητας των Δικαστηρίων. Η παράλειψη δε τιμωρίας των καταφρονητών, όπου τα περιστατικά της υπόθεσης το επιβάλλουν ισοδυναμεί με παρέκκλιση από το επιτακτικό καθήκον του δικαστηρίου. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην Ποινική Έφεση C.C.C LAUNDRIES (PAPHOS) LIMITED κ.α. v. Ελισάβετ Θεοφάνους, αρ 79/2010 ημ. 11/6/2010, το Εφετείο τονίζοντας με ιδιαίτερη αυστηρότητα τη σοβαρότητα του αδικήματος της ανυπακοής, υπέδειξε ότι η ενδεδειγμένη ποινή είναι η ποινή φυλάκισης. Είπε επί του προκειμένου: « Οι έννοιες « Κράτος Δικαίου» και Έννομη Τάξη» είναι άρρηκτα συνυφασμένες. Η επικράτηση τους στηρίζεται μεταξύ άλλων και στο καθήκον σεβασμού και υπακοής των δικαστικών διαταγών και διαταγμάτων. Η απείθεια σε διαταγή δικαστηρίου ενέχει το στοιχείο της καταφρόνησης του δικαστηρίου. Πρόκειται για σοβαρό αδίκημα η τέλεση του οποίου πλήττει ευθέως την απονομή της δικαιοσύνης και κλονίζει την εμπιστοσύνη του κοινού στην αξιοπιστία του συστήματος για αποτελεσματική εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων και την εμπέδωση του νόμου και της τάξης. Τέτοιου είδους συμπεριφορά ποτέ δεν έγινε ανεκτή. Οι παραβάτες όταν είναι φυσικά πρόσωπα κατά κανόνα τιμωρούνται με φυλάκιση. Η χρηματική ποινή μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις πρέπει να επιβάλλεται. Βλ. Kay v. Municipality of Larnaca
(1982)2 ΑΑΔ 236. Οι πολίτες σε όποια κοινωνική τάξη θεωρούν ότι ανήκουν ή σε όποια θέση βρίσκονται, υπέχουν αυστηρή υποχρέωση υπακοής στα δικαστικά διατάγματα που τους αφορούν. Αυτό επιβάλλει η αρχή της ισονομίας. Οι δικαστές προσηλωμένοι στην αποστολή τους με πλήρη διαφάνεια και αυξημένο αίσθημα ευθύνης εκτελούν το καθήκον τους. Συμπεριφορές οι οποίες υπονομεύουν το έργο τους δεν μπορεί να γίνονται ανεκτές.» Με γνώμονα τις παραπάνω αρχές, προχωρώ επομένως να εξετάσω ποια θα πρέπει να είναι η αρμόζουσα ποινή στην προκείμενη περίπτωση, αφού λάβω υπόψη του τα όσα αναφέρθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο της καθ' ης η αίτηση προς μετριασμό της ποινής. Η ανυπακοή της καθ' ης η αίτηση είναι κατάδηλη. Η φύση του δικαιώματος που παραβιάστηκε ιδιαίτερα σοβαρή έχοντας να κάμει με το αναφαίρετο δικαίωμα επικοινωνίας του πατέρα με το παιδί του. Η προσωπική επικοινωνία του ανηλίκου με τους γονείς του αποτελεί ανάγκη τόσο του ανηλίκου όσο και των ίδιων των γονέων του και κανένας δεν μπορεί να παρεμβάλει εμπόδια σε αυτό. Η καθ' ης η αίτηση, ηθελημένα και με πλήρη περιφρόνηση προς το διάταγμα του Δικαστηρίου για απρόσκοπτη επικοινωνία πατέρα και παιδιού, δεν σεβάστηκε ούτε το Δικαστήριο, ούτε την ανάγκη του πατέρα να διατηρήσει τους δεσμούς με το παιδί του, ακόμα περισσότερο, το δικαίωμα του παιδιού να βλέπει τον πατέρα του, δικαίωμα που έχει κάθε παιδί. Κρίνω λοιπόν ενόψει όλων των περιστάσεων της σοβαρότητας της παρακοής και της ανάγκης για αποτροπή, ότι η ενδεδειγμένη ποινή είναι η ποινή φυλάκισης. Επιβάλλω συνεπώς στην καθ' ης η αίτηση ποινή φυλάκισης 7 ημερών. Προχωρώ όμως να εξετάσω, αν προβλήθηκαν από το συνήγορο της καθ' ης η αίτηση οποιοιδήποτε λόγοι που να δικαιολογούν την αναστολή της ποινής φυλάκισης. Η εξουσία του Δικαστηρίου να αναστέλλει την εκτέλεση ποινής φυλάκισης διέπεται από τις πρόνοιες του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Στον τροποποιητικό δε Νόμο 186
(1)/03, καταργήθηκε η απαίτηση για εξαιρετικές περιστάσεις της υπόθεσης ή του κατηγορουμένου και σήμερα το ζήτημα αποφασίζεται με πιο ελαστικά κριτήρια. Βλ. υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161. Με την τροποποίηση που έγινε το εδ.
(2)του άρθρου 3 έχει ως εξής: « Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου.» Η περιφρονητική συμπεριφορά της καθ' ης η αίτηση δεν θα επιδεχόταν επιεικούς αντιμετώπισης αν η ίδια, έστω και μετά την έκδοση της απόφασης, δεν επεδείκνυε μεταμέλεια, συμμορφούμενη στο διάταγμα, ως αναφέρθηκε από το δικηγόρο της στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής και δεν αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά. Η καθ' ης η αίτηση απολογήθηκε στο Δικαστήριο, μέσω του δικηγόρου της και υποσχέθηκε ότι θα τηρεί από τούδε και στο εξής τις διαταγές του. Έχει δε, έστω και αργά καταλάβει το λάθος της και συμμορφώνεται με τους όρους του διατάγματος. Η σημερινή επικοινωνία του πατέρα με το παιδί είναι απρόσκοπτη και έχει αποκατασταθεί. Για πρώτη φορά, μετά την πάροδο 6 χρόνων, από τον καιρό που άρχισαν οι διαμάχες των διαδίκων στο Δικαστήριο, οι διάδικοι φαίνεται να συνεργάζονται με σκοπό την πραγματοποίηση της επικοινωνίας και την καλυτέρευση των όρων επικοινωνίας, με απώτερο στόχο τους, την ευημερία και το συμφέρον του παιδιού τους. Η συμπεριφορά της καθ' ης η αίτηση μετά την έκδοση της απόφασης, η έμπρακτη μεταμέλεια της, αλλά και το συμφέρον της Έμιλυς, να μην στερηθεί τη μητέρα της, κάτι που θα τραυμάτιζε το ίδιο το παιδί, με οδηγεί στην απόφαση να εξαντλήσω όλη την επιείκεια μου και να δώσω στη μητέρα ακόμη μια ευκαιρία και χρόνο να δείξει ότι η συμμόρφωση της στο διάταγμα του Δικαστηρίου είναι γνήσια και ειλικρινής. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη μου τη διαγωγή της καθ' ης η αίτηση μετά την έκδοση της απόφασης αλλά και το γεγονός ότι δεν έχει προηγούμενες καταδίκες, διατάσσω την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης για περίοδο 3 ετών. Τα έξοδα της διαδικασίας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον της καθ' ης η αίτηση. (Υπ.) ............. Κ. Χ"Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο