Σοφίας Στέφανου ν. Στέφανου Κώστα Ιωάννου (ΚΟΤΑ), Αρ. Αίτησης: 11/10, 18 Μαρτίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2010:6 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής Ενώπιον: Σ. Κ. Καρατσή, Δ. Αρ. Αίτησης: 11/10 Μεταξύ: Σοφίας Στέφανου, από το Παραλίμνι Αιτήτριας κ α ι Στέφανου Κώστα Ιωάννου (ΚΟΤΑ), Συν. Λιοπετρίου Καθ΄ου η Αίτηση ------------------------- Ημερομηνία: 18 Μαρτίου,
- Μονομερής αίτηση ημερ. 10.2.2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα. Λουκά Για τον Καθ΄ου η Αίτηση: κα. Χ"Kωσταντή Α Π Ο Φ Α Σ Η Με εναρκτήρια αίτηση που η Αιτήτρια κατεχώρησε στις 10.2.2010 επιδιώκει ρύθμιση του θέματος διατροφής της ανήλικης Χριστιάνας Στεφάνου. Στο πλαίσιο της εναρκτήριας αίτησης κατεχώρησε και μονομερή αίτηση με την οποία πέτυχε την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής ύψους €300 μηνιαίως από την ημέρα της επίδοσης. Ο Καθ΄ου η αίτηση αμφισβητεί το κύρος του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος με ειδοποίηση ένστασης που κατεχώρησε στις 10.3.
- Στο σώμα της ειδοποίησης αναφέρει δύο λόγους για τους οποίους αμφισβητεί το διάταγμα. Αναφέρεται σε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από μέρους της Αιτήτριας, τα οποία εάν είχαν αποκαλυφθεί στο Δικαστήριο τότε, ως ισχυρίζεται, το συγκεκριμένο διάταγμα δεν θα εκδιδόταν. Δεύτερο ότι η αίτηση της Αιτήτριας στηρίζεται σε αναληθή γεγονότα και ότι έγινε προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Σήμερα έγινε η ακρόαση της μονομερούς αίτησης. Περιλαμβάνει συνεκτίμηση των δύο ενόρκων δηλώσεων. Εκείνης της Αιτήτριας και εκείνης του Καθ΄ου η αίτηση. Καμιά πλευρά δεν ζήτησε να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση ούτε και επεδίωξε να αντεξετάσει τον άλλο διάδικο στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του. Η τελευταία αναφορά με εισάγει και σ΄ ό,τι ανάφερε η ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ΄ου η αίτηση ως κριτική για την αγόρευση της συνηγόρου της άλλης πλευράς. Θεωρώ πως ήταν εύστοχος ο σχολιασμός που έγινε με αναφορά στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. Ναι, όσα ανέφερε ο Καθ΄ου η αίτηση στην παράγραφο 4 αναδεικνύονται αδικαιολόγητα αν λάβει κανείς υπόψη την ημερομηνία που έγινε ο γάμος, την ημερομηνία γέννησης του παιδιού τους και την ημερομηνία της διάστασης. Συνεπώς όχι μόνο δεν υπήρξε οτιδήποτε μεμπτό στον τρόπο που σχολιάστηκε η ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση, απεναντίας αποτελούσε συνεκτίμηση από μέρους της Αιτήτριας των δύο ενόρκων δηλώσεων. Έγινε πολύς λόγος για το καθήκον πλήρους αποκάλυψης που η νομολογία επιβάλλει στο πρόσωπο που επιδιώκει προσωρινή δικαστική προστασία με μονομερή αίτηση. Αναφορά έκαμαν και οι δύο πλευρές στην υπόθεση Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583. Θεωρώ ως κύρια υπόθεση στο θέμα αυτό την απόφαση την υπόθεση Demstar Ltd. v. Ζιm Israel Co. Ltd.
(1996)1 A.A.Δ. σελ. 597. Λέγοντας τούτο δεν υποτιμώ όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Στυλιανού, αλλά θεωρώ ότι η υπόθεση Demstar παρέχει περισσότερο ολοκληρωμένη εικόνα του καθήκοντος αποκάλυψης. Υπήρξε όμως παράλειψη από μέρους της Αιτήτριας ουσιωδών γεγονότων; Είναι γεγονός πως η Αιτήτρια στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης της αναφέρεται στην κατάσταση της υπηρεσίας του Καθ΄ου η αίτηση στην Εθνική Φρουρά. Εξηγεί εκεί πως διέκοψε τη στρατιωτική του θητεία προκειμένου να εργαστεί και να συντηρεί την οικογένεια του αμέσως μετά τη γέννηση του τέκνου τους. Σχολιασμού έτυχε η §10 στην οποία η Αιτήτρια αναφέρεται σε συγκεκριμένο ποσό που κατά την θέση της ο Καθ΄ου η αίτηση κερδίζει όταν κατά καιρούς εργάζεται. Δεν θεωρώ κανένα από τα δύο γεγονότα ως ουσιώδη, τα οποία θα επηρέαζαν την κρίση μου κατά το στάδιο έκδοσης του διατάγματος. Ακόμα και αν η Αιτήτρια έλεγε πως ο Καθ΄ου η αίτηση διέκοψε τη στρατιωτική του θητεία προκειμένου να εργάζεται και ότι παραλείπει να εργάζεται, στη βάση της πεποίθησης της ότι στην περίπτωση που ήθελε εργαστεί θα εξασφάλιζε εισόδημα μεταξύ €800 - 1,000 και πάλι θα εξέδιδα το ίδιο διάταγμα, γιατί δεν είναι το πραγματικό εισόδημα που μετρά αλλά η δυνατότητα εξασφάλισης εισοδημάτων. Σχετική είναι η υπόθεση Μενελάου ν. Μενελάου
(1993)1 Α.Α.Δ. 381. Όμως, αν πρέπει να σχολιαστεί κάτι με αποδοκιμασία δεν είναι η στάση που τήρησε η Αιτήτρια, αλλά η στάση που τηρεί ο Καθ΄ου η αίτηση, και εννοώ την τακτική «μια στο καρφί και μια στο πέταλο», που ακολουθεί. Στην Εθνική Φρουρά να προσπαθεί να απαλλαγεί, γιατί είναι πατέρας και πρέπει να εργάζεται, και στη μητέρα του ανήλικου να αναφέρει «τώρα είμαι με άδεια από το στρατό, όταν θα απαλλαγώ πλήρως θα εργαστώ και θα μπορώ να συνεισφέρω». Δεν δόθηκε καμία εξήγηση που να δικαιολογεί την παράλειψη του να υπηρετεί τώρα τη θητεία του στην Εθνική Φρουρά. Το υπέρτερο εκείνο καθήκον θα τον απάλλασσε από την υποχρέωση συνεισφοράς στη διατροφή του ανήλικου τέκνου του. Ο καθένας όμως κάνει τις δικές του επιλογές. Θα πρέπει, ωστόσο, να υφίσταται και τις συνέπειες τους. Μία εκ των οποίων είναι η υποχρέωση του να συνεισφέρει στη διατροφή του τέκνου του. Δε λέχθηκε από καμία πλευρά ούτε αμφισβητήθηκε από μέρους της πλευράς του Καθ΄ου η αίτηση η συνδρομή των τριών αναγκαίων προϋποθέσεων για έκδοση προσωρινού διατάγματος, όπως αυτές εκτίθενται στο άρθρο 32 του Ν14/60 και όπως έχουν αναλυθεί στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Πιερής
(1982)1 Α.Α.Δ. σελ. 559. Η παράλειψη αυτή δεν με απαλλάσσει από το καθήκον να εξετάσω τη συνδρομή τους. Αρχίζω με τη διατύπωση της θέσης ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Από τη στιγμή που οι δύο γονείς είναι κατά το άρθρο 33 εδάφιο 1 του Ν216/90 υπόχρεοι να συμβάλλουν από κοινού στη διατροφή ανήλικου τέκνου και με δεδομένο ότι η ανήλικη Χριστιάνα είναι κοινό τέκνο των διαδίκων, ναι, υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση στην εναρκτήρια αίτηση. Προχωρώ με τη διατύπωση της δεύτερης θέσης ότι η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και δεν χρειάζεται να πει κανείς πολλά. Ο Καθ΄ου η αίτηση ως ο άλλος γονέας ευθύνεται ανάλογα με τις δυνάμεις του για τη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του. Συνεπώς δεν υπάρχει περίπτωση να μην διαταχθεί να συνεισφέρει στη διατροφή της ανήλικης. Άλλωστε δεν τέθηκε τίποτε ενώπιον μου που να τείνει να οδηγήσει στη σκέψη ότι η περίπτωση του Καθ΄ου η αίτηση εντάσσεται σ΄ εκείνες όπου θα έπρεπε να απαλλαγεί από την υποχρέωση συμβολής στη διατροφή του παιδιού του. Η τρίτη και τελευταία διατύπωση είναι ότι χωρίς την έκδοση του προσωρινού διατάγματος δεν μπορεί μεταγενέστερα να απονεμηθεί δικαιοσύνη στην Αιτήτρια. Οι προϋποθέσεις στο υπό εξέταση ζήτημα απαντώνται παραστατικά με ένα διαφορετικό τρόπο. Η ανήλικη Χριστιάνα δεν μπορεί ν΄αναμένει με άδειο στομάχι μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης και αν ήθελε φανεί ότι δικαιούται σε θεραπεία η Αιτήτρια, τότε υπό μορφή αποζημιώσεων να ικανοποιηθούν εκ των υστέρων οι ανάγκες της. Και οι τρεις προϋποθέσεις του Άρθρου 32, αλλά και εκείνη του άρθρου 9
(1)του περί Πολιτικής Νόμου Κεφ. 6 και εννοώ το στοιχείο του κατεπείγοντος συντρέχουν στην παρούσα περίπτωση. Είναι σύμφυτες με το αίτημα για καθορισμό διατροφής ανηλίκου. Θεωρώ συνεπώς πως δεν έχω άλλη επιλογή από του να καταστήσω οριστικό το διάταγμα που εξέδωσα στην παρούσα υπόθεση. Το διάταγμα καθίσταται οριστικό. Τα έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση. (Υπ.) ............. Σ. Κ. Καρατσής, Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΠΑΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο