LISA JANET BENCE ν. JOHN BENCE, Αρ. Αίτησης: 15/10, 3 Mαϊου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2010:A12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Σ. Κ. Καρατσή, Π. Αρ. Αίτησης: 15/10 Μεταξύ: LISA JANET BENCE, κάτοικος Φρενάρου Αιτήτριας κ α ι JOHN BENCE, 33, Ropergate, Pontefract Καθ΄ου η Αίτηση --------------------- Ημερομηνία: 3 Mαϊου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα. Μ. Χ"Κωνσταντή για κ. Γ. Φ. Πιττάτζη Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 4.03.10 η Αιτήτρια κατεχώρισε εναρκτήρια αίτηση κατά τον Τύπο 1 του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικού Κανονισμού του 1990, [στη συνέχεια «Δ.Κ./1990»] με αίτημα να διαταχθεί ο Καθ΄ου η αίτηση σύζυγός της να της καταβάλλει το ποσό των €1,000 το μήνα για τη δική της διατροφή και €500 το μήνα για καθένα από τα δύο τέκνα τους William και Ruby. Στο τέλος της αίτησης ως διεύθυνση του Καθ΄ου η αίτηση αναφέρεται η 33 Ropergate, Pontefract, West Yorkshire WF8ILE, ζήτημα που επαναφέρεται με όσα η Αιτήτρια καταγράφει στην §8 των γεγονότων της αίτησης: «
- Τον Οκτώβρη του 2009 ο Καθ΄ου η Αίτηση μετέβη στην Αγγλία και ενώ τον περίμενε η Αιτήτρια να έλθει, της τηλεφώνησε πριν από λίγες μέρες ότι θέλει να χωρίσουν και δεν θα επιστρέψει στην Κύπρο.» Μετά την καταχώριση της εναρκτήριας αίτησης η Γραμματεία όρισε κατά τον Κ.4
(1)του Δ.Κ./1990 την 13.04.10 ως ημερομηνία πρώτης εμφάνισης ενώπιον του Δικαστηρίου για τον καθορισμό των επίδικων θεμάτων. Προέκυπτε ως ήτο φυσικό η επίδοση στο μεταξύ αντιγράφου της αίτησης στον Καθ΄ου η αίτηση. Γι΄ αυτό η Αιτήτρια κατεχώρισε αυθημερόν μονομερή αίτηση με την οποία επιδιώκει: «Α. Άδεια ή και διάταγμα για σφράγιση της αίτησης και επίδοσης της εκτός δικαιοδοσίας ήτοι στο Ενωμένο Βασίλειο. Β. Άδεια για υποκατάστατη επίδοση της κυρίως Αίτησης και πάσας ενδιάμεσης αίτησης, δικογράφων και διατάγματος και απόφασης στη διεύθυνση της δικηγόρου του Καθ΄ου η αίτηση Delia H. Crofts στη διεύθυνση 33, Ropergate Pontefract West Yorkshire WF8ILE στο Ενωμένο Βασίλειο, δια του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας και των Αρμόδιων Αρχών του Ηνωμένου Βασιλείου.» Η μονομερής αίτηση τέθηκε ενώπιον μου στις 5.03.10. Υπέδειξα ευθύς αμέσως το ατελέσφορο της μονομερούς αίτησης ενόψει βεβαίως του ότι υποβλήθηκε ετεροχρονισμένα. Η επιμονή της συνηγόρου της Αιτήτριας ότι ενεργούσε δικονομικά ορθά είχε σαν αποτέλεσμα την ακρόαση της αίτησης στις 11.03.10. Η αγόρευση της κυρίας Χ"Κωνσταντή συνοψίζεται σε μια πρόταση▪ η αίτηση για έκδοση και επίδοση εκτός δικαιοδοσίας κλητηρίου εντάλματος κατά τη Δ.2 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας υποβάλλεται μονομερώς κατά τη Δ.48, θ.8
(1)(α.1), είπε. Κανείς δε θα μπορούσε να διαφωνήσει με την παραπάνω σαφή θέση. Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν ήταν στον τύπο της αίτησης, αλλά στο χρόνο υποβολής της σε σχέση πάντα βεβαίως με το χρόνο καταχώρισης του κλητηρίου εντάλματος, στην περίπτωση μας της εναρκτήριας αίτησης. Η έναρξη της διαδικασίας στο Οικογενειακό Δικαστήριο γίνεται κατά τον Κ.3 του Δ.Κ./1990 με την καταχώριση στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αίτησης σύμφωνα με τον Τύπο Ι. Η απουσία ειδικότερης πρόνοιας στον Δ.Κ./1990 επενεργεί κατά τον Κ.11 αυτού στην άμεση εφαρμογή των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στο υπό συζήτηση ζήτημα. Να υποδείξω πρώτα πως η αίτηση του Τύπου Ι θα πρέπει ν΄ αντιμετωπίζεται ως αγωγή (action), εφόσο στον όρο αυτό υπάγεται κάθε πολιτική διαδικασία που αρχίζει με κλητήριο ή άλλο τρόπο προβλεπόμενο από νόμο ή διαδικαστικούς κανονισμούς [Βλ. Δ.1 θ.2]. ΄Ο,τι συνεπώς προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας για την επίδοση κλητηρίου εντάλματος εφαρμόζεται και για την εναρκτήρια αίτηση. Υπεισέρχονται εδώ τα προβλεπόμενα στη Δ.2, θ.1: «2. Κανένα κλητήριο ένταλμα που θα επιδοθεί εκτός Κύπρου ή για το οποίο θα δοθεί ειδοποίηση εκτός Κύπρου δε θα σφραγίζεται χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου ή Δικαστή.»[1] Η σφράγιση ταυτίζεται εννοιολογικά με την καταχώριση και δεν πρέπει να προκαλεί την παραμικρή σύγχυση. Κάθε κλητήριο ένταλμα σφραγίζεται. Είναι η προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου που διαχωρίζει τα κλητήρια εντάλματα σ΄ εκείνα που δύνανται να επιδοθούν εκτός Κύπρου και σ΄ εκείνα που μόνο στην Κύπρο μπορούν να επιδοθούν. Το υπό εξέταση ζήτημα δεν είναι νέο. Απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Philippou v. Philippou
(1986)1 Α.Α.Δ.
- Όλα ξεκίνησαν ύστερα από αίτηση της Μαρίας Φιλίππου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας για ρύθμιση του θέματος διατροφής της ίδιας και των τριών ανήλικων παιδιών της στις 3.4.
- Οι ενέργειες της είχαν ταυτόσημη εξέλιξη με αυτές της Αιτήτριας εδώ. Κατεχώρισε την αίτησή της χωρίς πρώτα να εξασφαλίσει την άδεια του Δικαστηρίου. Ταυτόχρονα, όπως εδώ, κατεχώρισε μονομερή αίτηση επιδιώκοντας άδεια του Δικαστηρίου για υποκατάστατη επίδοση της αίτησης στο σύζυγο της με διπλοσυστημένη επιστολή στη διεύθυνση του στην Αυστραλία, όπου διέμενε. Ο Επαρχιακός Δικαστής ενώπιον του οποίου τέθηκε η μονομερής αίτηση παρεχώρησε άδεια «για σφράγιση και επίδοση αντιγράφου της αίτησης εκτός δικαιοδοσίας» και ενέκρινε όπως η επίδοση γίνει με διπλοσυστημένη επιστολή και με ανάρτηση στον Πίνακα Ανακοινώσεων του Δικαστηρίου. Ο Καθ΄ου η αίτηση διόρισε δικηγόρο στην Κύπρο ο οποίος γνωστοποίησε την πρόθεσή του να ενστεί στην αίτηση διατροφής. Η ειδοποίηση ένστασης συνοδευόταν από ένορκη δήλωση του δικηγόρου στην οποία γινόταν αναφορά στη μόνιμη διαμονή του συζύγου στην Αυστραλία και προβαλλόταν ο ισχυρισμός ότι τα Δικαστήρια της Κύπρου δεν είχαν δικαιοδοσία να δικάσουν την εναντίον του αίτηση. Τα νομικά αυτά σημεία εκδικάστηκαν από τον ίδιο Δικαστή που εξέτασε και ενέκρινε τη μονομερή αίτηση. Κατέληξε πως δε συμμεριζόταν τη θέση του συνήγορου του συζύγου ότι δε θα έπρεπε να επιτραπεί η επίδοση της αίτησης κάτω από τη Δ.6 θ.1(c) εκτός δικαιοδοσίας και ότι δε μπορούσε να ενεργήσει ως εφετείο για τις δικές του αποφάσεις. Επακολούθησε έφεση κατά την οποία ο συνήγορος του συζύγου ισχυρίστηκε (α) πως εσφαλμένα ο Επαρχιακός Δικαστής παρέλειψε να αποφασίσει τα νομικά ζητήματα που ηγέρθηκαν ενώπιον του με τη δικαιολογία ότι, εάν έτσι ενεργούσε, θα αναλάμβανε ρόλο εφετείου και μάλιστα στις δικές του αποφάσεις, (β) ότι σε αίτηση για υποκατάστατη επίδοση κάτω από τη Δ.5 θ.9 ήταν αδύνατη η έκδοση διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό, (γ) ότι η επίδοση της αίτησης διατροφής ήταν άκυρη και χωρίς κανένα αποτέλεσμα εφόσο εκδόθηκε σε αντίθεση με τις πρόνοιες της Δ.6 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, (δ) ότι δεν μπορούσε να δοθεί άδεια για επίδοση κάτω από τη Δ.6 γιατί δεν υπήρχε αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου και (ε) ότι η περίπτωση δεν μπορούσε να υπαχθεί κάτω από τη Δ.6, θ.
- Στην απόφαση του το εφετείο:- (α) Υπέδειξε πως διατάγματα που εκδίδονται σε μονομερείς αιτήσεις παραμερίζονται ή τροποποιούνται κατά τη Δ.48 θ
(8)
(4)από το Δικαστήριο που τα εξέδωσε και όχι το εφετείο. (β) Διέκρινε μεταξύ επίδοσης εντός και εκτός δικαιοδοσίας κάτω από τη Δ.5 και Δ.6 αντίστοιχα. Η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, εξήγησε το εφετείο, αποτελεί εξαίρεση της κατά κανόνα εντός της δικαιοδοσίας επίδοσης που δύναται να επιτραπεί εάν και εφόσον πρόκειται για περίπτωση που εντάσσεται σε μια των κατηγοριών (α) έως (h) της Δ.6, θ.1. (γ) Υπέδειξε την αντιστοιχία της Δ.6 των δικών μας Θεσμών με την O.11
(1)των Αγγλικών και εξήγησε πως η εφαρμογή της Δ.6 πέραν του διαδικαστικού ζητήματος της επίδοσης ενέχει και το στοιχείο της επέκτασης της δικαιοδοσίας. (δ) Τέλος υιοθέτησε απόσπασμα της απόφασης του Lord Denning στην αγγλική υπόθεση Myerson v. Martin [1973] 3 All E.R. 667 που στην ελληνική έχει ως ακολούθως: "Εάν ο εναγόμενος στο χρόνο έκδοσης του κλητηρίου εντάλματος βρισκόταν εκτός δικαιοδοσίας και αυτό το γνωρίζει ο ενάγοντας, ο τελευταίος μπορεί να κάνει την επιλογή του και να εκδώσει ένταλμα για επίδοση εντός της δικαιοδοσίας, αλλά σε τέτοια περίπτωση οφείλει ν΄ αναμένει την ευκαιρία και την ελπίδα ότι ο εναγόμενος θα επιστρέψει στην Αγγλία και να του επιδοθεί προσωπικά. Εάν όμως ο εναγόμενος ήταν εκτός δικαιοδοσίας, όταν εκδόθηκε το ένταλμα και μάλλον θα παραμείνει εκτός, τότε η κατάλληλη ενέργεια για τον ενάγοντα είναι ν΄ αποταθεί για άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας οπότε θα του δοθεί εάν η περίπτωση υπάγεται στην Ο.11 των R.S.C."[2] Στην υπό εξέταση περίπτωση ο Καθ΄ου η αίτηση βρισκόταν εκτός δικαιοδοσίας στο χρόνο καταχώρισης της εναρκτήριας αίτησης. Το γνώριζε πολύ καλά η Αιτήτρια, ωστόσο, παρέλειψε ν΄ αξιοποιήσει τις πρόνοιες της Δ.6. Τώρα δεν μπορεί να υπάρξει υποκατάστατη επίδοση της αίτησης. Οφείλει ν΄ αναμένει την επιστροφή του Καθ΄ου η αίτηση στην Κύπρο, ώστε να είναι δυνατή η προσωπική επίδοση της εναρκτήριας αίτησης. Για όλα τα παραπάνω η μονομερής αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.) .............. Σ. Κ. Καρατσής, Π. [1] "No writ of summons for service out of Cyprus, or of which notice is to be given out of Cyprus, shall be sealed without the leave of the Court or a Judge." [2] "If the defendant was in fact outside the jurisdiction at the time the writ was issued, and the plaintiff knows it, the plaintiff can take his choice and issue a writ for service within the jurisdiction, but in that case he has to wait his opportunity and hope that the defendant will return to England and be served personally. Otherwise, if the defendant was in fact outside the jurisdiction when the writ was issued, and is likely to remain outside, the proper course for the plaintiff is to apply for leave to serve out of the jurisdiction, in which case he can only get it if the case comes within R.S.C. Ord. 11." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο