← Κύπρος

Αυγής Π. Μαθικολώνη - Πουργουρίδου ν. Μάκη Σαββίδη, Αρ. Αίτησης: 265/06, 11 Φεβρουαρίου, 2011

Αυγής Π. Μαθικολώνη - Πουργουρίδου ν. Μάκη Σαββίδη, Αρ. Αίτησης: 265/06, 11 Φεβρουαρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2011:2 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Κωνσταντίνου, Δ. Αρ. Αίτησης: 265/06 Μεταξύ: Αυγής Π. Μαθικολώνη - Πουργουρίδου Αιτήτρια και Μάκη Σαββίδη Καθ' ου η αίτηση ---------------------------- Ημερομηνία: 11 Φεβρουαρίου, 2011 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κ. Α. Κυπρίζογλου για κα Ε. Βραχίμη Για Καθ' ου η αίτηση: κ. Κ. Καρατσής για κ. Ν. Πιριλλίδη ---------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ---------------------------------- Με την εξεταζόμενη αίτηση η αιτήτρια ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: Α) Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται αρμόδιοι υπάλληλοι της Τράπεζας Κύπρου και της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος να παρουσιάσουν κατά την ακρόαση της υπόθεσης καταστάσεις λογαριασμού ή άλλα τραπεζικά έγγραφα που αφορούν τις πιστωτικές ή άλλες τραπεζικές κάρτες και τραπεζικούς λογαριασμούς που διατηρεί στις εν λόγω Τράπεζες ο καθ' ου η αίτηση ως δικαιούχος ή συνδικαιούχος ή που αφορούν πιστωτικές ή άλλες τραπεζικές κάρτες που εκδόθηκαν στο όνομα του καθ' ου η αίτηση για την περίοδο από το Σεπτέμβριο του 2005 μέχρι σήμερα. Β) Διαζευκτικά, διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται στην αιτήτρια προσωπικά ή μέσω του δικηγόρου της να επιθεωρήσει και να λάβει αντίγραφα των εν λόγω καταστάσεων λογαριασμού. Η αιτήτρια, με την εναρκτήρια αίτηση, όπως αυτή τροποποιήθηκε, ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση απόφασης με την οποία να διατάσσεται ο καθ' ου η αίτηση να της καταβάλλει το ποσό των €3.000 το μήνα ως η συνεισφορά του στη διατροφή της. Στις 19.6.2007 εκδόθηκε ενδιάμεση απόφαση με την οποία ο καθ' ου η αίτηση διατάχθηκε να καταβάλλει στην αιτήτρια το ποσό των €1.025,00 το μήνα (£600,00 όπως ήταν το νόμισμα τότε) μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης, στο στάδιο κλήτευσης μαρτύρων από την πλευρά της αιτήτριας για απόδειξη της υπόθεσής της, καταχωρήθηκε την 1.7.2010 η εξεταζόμενη αίτηση. Η νομική στήριξη της βασίζεται στο άρθρο 22 του περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε, στο εξής «ο Νόμος». Η εξεταζόμενη αίτηση, η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της αιτήτριας, προσέκρουσε σε ένσταση του καθ' ου η αίτηση. Με αυτή προβάλλονται λόγοι για μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, οι οποίοι υποστηρίζονται με ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση. Στην ένορκη δήλωση της η αιτήτρια αναφέρθηκε σε συγκεκριμένους τραπεζικούς λογαριασμούς που διατηρούσε στο όνομα του ο καθ' ου η αίτηση καθώς και σε τραπεζικό λογαριασμό που διατηρούσε μαζί με τα παιδιά του. Ανέφερε ότι στους λογαριασμούς αυτούς κατατίθενται τα εισοδήματα του καθ' ου η αίτηση, είναι κατατεθειμένες οι αποταμιεύσεις του και από αυτούς γίνονται πληρωμές για τα έξοδα του. Ανέφερε περαιτέρω ότι η κίνηση των λογαριασμών αυτών αποτελεί ουσιώδη μαρτυρία αναφορικά με τα μηνιαία εισοδήματα του, την οικονομική δυνατότητα του, τα μηνιαία έξοδα του και το επίπεδο ζωής του. Αναφέρθηκε στο λογαριασμό τραπεζικών καρτών με αριθμό 0382-09-00136200 της Τράπεζας Κύπρου, τον οποίο ο καθ' ου η αίτηση διατηρούσε κατά το χρόνο της διάστασης, τον Ιούνιο του 2006 και είναι πιθανόν να διατηρεί μέχρι σήμερα. Αναφέρθηκε στη συνέχεια στο λογαριασμό με αριθμό 0382-11-009990-00 της Τράπεζας Κύπρου, στον οποίο ο καθ' ου η αίτηση διατηρούσε καταθέσεις Λ.Κ.197.165,50. Επεσύναψε αντίγραφο σχετικής κατάστασης λογαριασμού (Τεκμήριο Α). Αναφέρθηκε περαιτέρω στο λογαριασμό με αριθμό 540792470-8 της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) στον οποίο ο καθ' ου η αίτηση διατηρούσε καταθέσεις Δολαρίων Η.Π.Α. 18.459,51. Επισύναψε αντίγραφο σχετικής κατάστασης λογαριασμού (Τεκμήριο Β). Καθώς και στο λογαριασμό με αριθμό 0382-41-009855-06 της Τράπεζας Κύπρου, στον οποίο ο καθ' ου η αίτηση και τα παιδιά του διατηρούσαν καταθέσεις Δολαρίων Η.Π.Α. 168.291,96. Επισύναψε αντίγραφο σχετικής κατάστασης λογαριασμού (Τεκμήριο Γ). Είναι η θέση της αιτήτριας ότι ο καθ' ου η αίτηση διατηρούσε κατά το χρόνο της διάστασης της έγγαμης συμβίωσης τους και διατηρεί σήμερα και άλλους λογαριασμούς πιστωτικών καρτών. Οι λόγοι ένστασης του καθ' ου η αίτηση θα μπορούσαν να περιληφθούν στους ακόλουθους: 1. Δε συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Αναφέρθηκε στην ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δικαιολογείται μόνο για να διευκολύνεται η προσκόμιση της μαρτυρίας από τραπεζικούς οργανισμούς στο Δικαστήριο. Περαιτέρω ανέφερε ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα συνεπάγεται παραβίαση των ατομικών δικαιωμάτων του που προστατεύονται από τα άρθρα 15 και 17 του Συντάγματος, της προστασίας των προσωπικών δεδομένων του ατόμου και του τραπεζικού απορρήτου. 2. Η αιτήτρια προσπαθεί να αναζητήσει ή ανακαλύψει ή κατασκευάσει ή δημιουργήσει υπόθεση εναντίον του καθ' ου η αίτηση. 3. Η μαρτυρία και τα τεκμήρια που αναφέρει η αιτήτρια στις παραγράφους 3, 4 και 5 της ένορκης δήλωσης της ήδη βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου και περιλαμβάνονται στα Τεκμήρια 20 και 30. Κατά την ακρόαση της εξεταζόμενης αίτησης, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων καταχώρησαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις θέσεις των δύο πλευρών. Στο στάδιο αυτό έγινε αλλαγή στη νομική εκπροσώπηση του καθ' ου η αίτηση. Η εξεταζόμενη αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 22

(4)και
(5)του Νόμου στο οποίο καθορίζεται: «
(4)Τραπεζίτης ή τραπεζικός υπάλληλος δεν είναι υπόχρεος να παρουσιάσει οποιοδήποτε τραπεζικό βιβλίο, το περιεχόμενο του οποίου δύναται να αποδειχθεί δυνάμει του παρόντος άρθρου, ή να εμφανισθεί ως μάρτυρας, για να αποδείξει τα θέματα, τις συναλλαγές και τους λογαριασμούς που είναι καταχωρισμένοι σ' αυτό, παρά μόνο με δικαστικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται ειδικά για το σκοπό αυτό.
(5)Κατόπιν αίτησης διαδίκου, δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο επιτρέπεται σε διάδικο να επιθεωρήσει και να λάβει αντίγραφα καταχωρίσεων σε τραπεζικό βιβλίο για σκοπούς της διαδικασίας.» Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της αιτήτριας παρέπεμψε το Δικαστήριο στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Χ. Κολαρίδου ν. Ε. Κολαρίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 1408, με την οποία επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση ως προς την ερμηνεία του άρθρου 22
(5)του Νόμου. Στην τελευταία εκδόθηκε διάταγμα με βάση το αναφερόμενο άρθρο μόνο για τους λογαριασμούς εκείνους που ο καθ' ου η αίτηση παραδέχθηκε στην υπεράσπιση του ότι διατηρούσε. Στην αναφερθείσα απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου τονίστηκε ότι: «Το άρθρο δε δίδει δικαίωμα στο διάδικο για έρευνα και αναζήτηση στοιχείων για να ανακαλύψει και δημιουργήσει υπόθεση.» Καθώς και ότι: «Η επιθεώρηση και λήψη αντιγράφου από τραπεζικό οργανισμό γίνεται: 'για σκοπούς διαδικασίας.' Εισάγει δηλαδή η διάταξη διαδικαστικές ρυθμίσεις και όχι ουσιαστικό δίκαιο.» Είναι η θέση του δικηγόρου της αιτήτριας ότι η μαρτυρία η οποία ζητείται να προσκομιστεί από την αιτήτρια έχει άμεση σχέση με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης, αφού θα παρουσιαστεί το ύψος των πραγματικών εισοδημάτων ή δυνάμεων του καθ' ου η αίτηση και το επίπεδο ζωής του. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση, στη σύντομη τρισέλιδη αγόρευση του, περιορίστηκε να υιοθετήσει τους λόγους που προβλήθηκαν στην ένσταση του καθ' ου η αίτηση. Ανέφερε ότι η ένσταση στηρίζεται ουσιαστικά στο άρθρο 22 του Νόμου και στο άρθρο 29 του περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου του 1997 (Ν.66
(1)/97). Επισημαίνω ότι η αναφορά στο τελευταίο έγινε γενικά και αόριστα. Σ' αυτό, κάτω από τον τίτλο «Τραπεζικό Απόρρητο» και με πλαγιότιτλο «Τήρηση τραπεζικού απορρήτου» καθορίζεται: «29
(1)Απαγορεύεται σε οποιοδήποτε σύμβουλο, τον πρώτο εκτελεστικό διευθυντή, διευθυντή, λειτουργό, υπάλληλο ή εκπρόσωπο τράπεζας και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να αποκαλύπτει ή χρησιμοποιεί προς ίδιο όφελος οποιεσδήποτε πληροφορίες αναφορικά με το λογαριασμό συγκεκριμένου πελάτη της τράπεζας, είτε ενόσω η εργοδότηση ή η επαγγελματική του σχέση με την τράπεζα, ανάλογα με την περίπτωση, συνεχίζεται, είτε μετά τον τερματισμό της.» Στο εδάφιο
(2)του άρθρου 29 αναφέρονται περιπτώσεις στις οποίες δεν εφαρμόζεται το εδάφιο
(1). Από τη μελέτη των εδαφίων
(1)και
(2)του εν λόγω άρθρου του Ν.66
(1)/97, προκύπτει ότι ο νομοθέτης καθιέρωσε υποχρέωση για τα αναφερόμενα πρόσωπα στο εδάφιο
(1), κατά τη διάρκεια της εργοδότησης ή της επαγγελματικής τους σχέσης με την τράπεζα ή και μετά τον τερματισμό της, να μην αποκαλύπτουν ή χρησιμοποιούν προς ίδιο όφελος οποιεσδήποτε πληροφορίες αναφορικά με το λογαριασμό πελάτη της τράπεζας. Η υποχρέωση δεν είναι απόλυτη, αφού στις περιπτώσεις του εδαφίου
(2)δεν εφαρμόζεται το εδάφιο
(1). Με το άρθρο αυτό καθιερώνεται προνόμιο μόνο για τα αναφερόμενα πρόσωπα στο εδάφιο
(1), τα οποία έχουν υποχρέωση τήρησης του απορρήτου των λογαριασμών πελατών της τράπεζας με την οποία έχουν σύμβαση εργασίας ή άλλη επαγγελματική σχέση καθώς και μετά τον τερματισμό της. Ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει τέτοια υποχρέωση. Αποδοχή της ένστασης του θα ισοδυναμούσε με αποδοχή της θέσης πως και ο ίδιος δε δικαιούται να αποκαλύψει τις καταστάσεις των τραπεζικών του λογαριασμών και κατ' επέκταση της εισοδηματικής του δύναμης. Μόνο αρμόδιος υπάλληλος της τράπεζας θα μπορούσε να επικαλεστεί το προνόμιο, σε περίπτωση που η πλευρά της αιτήτριας προέβαινε σε έκδοση και επίδοση μαρτυρικής κλήσης. Πέραν τούτου, η εν λόγω πρόνοια απαγορεύει την αποκάλυψη ή χρησιμοποίηση των πληροφοριών αυτών σε τρίτα πρόσωπα προς ίδιο όφελος, όχι όμως και προς το Δικαστήριο για σκοπούς δικαστικής διαδικασίας. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αναφορικά με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 17 Νοεμβρίου 2003 στις συνενωμένες αγωγές 3751/98 και 3752/98 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, αίτηση με αρ. 121/2003, ημερομηνίας 28.11.2003, λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Το δίκαιο αναγνωρίζει μόνο ένα απόρρητο το οποίο μπορεί να σταθεί ως απόλυτος φραγμός μπροστά στο Δικαστήριο. Είναι το απόρρητο μεταξύ δικηγόρου και πελάτη σε ορισμένες περιπτώσεις που προσδιορίζει η νομολογία. Θα δυσκολευόμουν να αναγνωρίσω στο Νομοθέτη τη δημιουργία άλλης κατηγορίας απορρήτου που κατά τη γνώμη μου ενδεχομένως να προέβαλλε εμπόδιο στη δικαστική λειτουργία της διάγνωσης δικαιωμάτων και υποχρεώσεων.» Συνεπώς ο σχετικός λόγος ένστασης, όπως προβλήθηκε, απορρίπτεται. Ομοίως απορρίπτονται και οι λόγοι ένστασης ότι με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα παραβιαστούν τα ατομικά δικαιώματα του καθ' ου η αίτηση που προστατεύονται από τα άρθρα 15 και 17 του Συντάγματος, τα οποία κατοχυρώνουν το δικαίωμα της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής του ατόμου και το απόρρητο της αλληλογραφίας ως και κάθε άλλης επικοινωνίας. Η αναφορά στα εν λόγω άρθρα του Συντάγματος έγινε γενικά και αόριστα, χωρίς να αναφερθεί το ατομικό δικαίωμα που αυτά προστατεύουν και χωρίς να τεκμηριωθεί ο σχετικός λόγος ένστασης σε οποιαδήποτε νομολογία, ώστε να εξαχθεί το συμπέρασμα για παραβίαση τους. Το ίδιο γενικά και αόριστα έγινε αναφορά στο Νόμο που προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα του ατόμου. Οι σχετικοί λόγοι ένστασης προβλήθηκαν γενικά και αόριστα, χωρίς αναφορά στις σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις και απορρίπτονται. Μετά από μελέτη των εδαφίων
(4)και
(5)του άρθρου 22, κατέληξα ότι το εδάφιο
(4), με βάση το οποίο τραπεζίτης ή τραπεζικός υπάλληλος δεν είναι υπόχρεος να παρουσιάσει τραπεζικό βιβλίο για την απόδειξη του περιεχομένου του ή να εμφανισθεί ως μάρτυρας για να αποδείξει τα θέματα, τις συναλλαγές και τους λογαριασμούς που είναι καταχωρισμένα σ' αυτό, παρά μόνο με δικαστικό διάταγμα, είναι σχετικό με τα εδάφια
(1),
(2)και
(3)του άρθρου, τα οποία ακολουθεί. Το εδάφιο
(5)αναφέρεται σε αίτηση διαδίκου για την έκδοση διατάγματος που να του επιτρέπει να επιθεωρήσει και να λάβει αντίγραφα καταχωρίσεων σε τραπεζικό βιβλίο για σκοπούς της διαδικασίας. Το θέμα του εδαφίου αυτού εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που ασκείται με βάση τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Κατέληξα ότι η επίδικη αίτηση μπορεί να εξεταστεί με βάση το εδάφιο
(5)του Νόμου, αφού η αιτήτρια αξιώνει ως διάδικος το αιτούμενο διάταγμα της παραγράφου Β της εξεταζόμενης αίτησης, για την έκδοση του οποίου το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία. Συνεπώς, προς αυτή την κατεύθυνση εξέτασα τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Η διακριτική αυτή εξουσία θα πρέπει να ασκείται με ιδιαίτερη προσοχή και μόνο όταν υπάρχουν ικανοποιητικοί λόγοι (βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 2, παράγραφος 459, σελ. 244). Το άρθρο 22
(5)του Νόμου, δε δίνει εξουσία για αποκάλυψη εγγράφου, ούτε διαφοροποιεί τους κανόνες και την πρακτική σχετικά με την αποκάλυψη εγγράφων (βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 2, παράγραφος 459, σελ. 243). Παραθέτω το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Χ. Κολαρίδου ν. Ε. Κολαρίδη (ανωτέρω) σελ. 1411: «Η κεντρική σκέψη της Αγγλικής νομολογίας είναι πως οι ρυθμίσεις του άρθρου 7 του Banker's Books Evidence Act 1879 αποσκοπούν απλώς στη διευκόλυνση της δικαστικής διαδικασίας, σε ό,τι αφορά την προσκόμιση μαρτυρίας από τραπεζικούς οργανισμούς, έτσι που να αποφεύγεται η μεταφορά και παρουσίαση όλων των βιβλίων και εγγράφων της τράπεζας στο Δικαστήριο. Το άρθρο δε δίδει δικαίωμα στο διάδικο για έρευνα και αναζήτηση στοιχείων για να ανακαλύψει και δημιουργήσει υπόθεση.» Με την απόφαση αυτή, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση με την οποία έγινε αποδεκτό εν μέρει το αίτημα της αιτήτριας αναφορικά με το λογαριασμό που ο καθ' ου η αίτηση παραδέχτηκε στην υπεράσπιση του ότι διατηρούσε στο όνομα του. Στην εξεταζόμενη αίτηση, ο καθ' ου η αίτηση ανέφερε στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του που συνοδεύει την ένσταση του ότι οι λογαριασμοί που ανέφερε η αιτήτρια στις παραγράφους 3, 4 και 5 της ένορκης δήλωσης της που συνοδεύει την αίτηση, βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου με τα Τεκμήρια 20 και 30, τα οποία δεν αμφισβήτησε. Το Τεκμήριο 20 αποτελεί ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση ημερομηνίας 10.9.2007 για αποκάλυψη της περιουσίας που κατείχε στις 30.6.2006, η οποία έγινε για σκοπούς της αίτησης περιουσιακών διαφορών με αριθμό 9/
  1. Στη σελίδα 3 αυτής αναφέρεται στην κινητή περιουσία, η οποία περιλάμβανε μεταξύ άλλων, (Α) Δολάρια Η.Π.Α. 18.877,47 στο λογαριασμό με αριθμό 540792470-8 της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος (Κύπρου), (Β) Δολάρια Η.Π.Α. 168.342,64 στο λογαριασμό με αριθμό 0382-41-009855-06 της Τράπεζας Κύπρου που διατηρούσε στο όνομα του και στο όνομα των παιδιών του Ιωάννη και Φειδία Σαββίδη και (Γ) Λ.Κ.9.621,37 στο λογαριασμό με αριθμό 0382-11-009990-00 της Τράπεζας Κύπρου. Το Τεκμήριο 30 αποτελεί κατάσταση λογαριασμού με αριθμό 0382-09-00136200 της Τράπεζας Κύπρου, ημερομηνίας 12.5.
  2. Με βάση τα όσα ανωτέρω παρέθεσα, καταλήγω ότι η αιτήτρια δεν μπορεί να ζητά επιθεώρηση λογαριασμών άλλων, από αυτούς που παραδέχεται ο καθ' ου η αίτηση πως διατηρεί. Συνεπώς η δυνατότητα της αιτήτριας για επιθεώρηση και λήψη αντιγράφων καταχωρίσεων σε τραπεζικό βιβλίο περιορίζεται μόνο όσον αφορά τους τέσσερις λογαριασμούς στους οποίους αναφέρθηκα ανωτέρω (Τεκμήρια 20 και 30). Έλαβα περαιτέρω υπόψη μου ότι η έκδοση του διατάγματος, όπως ανωτέρω αναφέρθηκε, αφορά μαρτυρία που έχει άμεση σχέση με τα εισοδήματα και γενικά την οικονομική κατάσταση του καθ' ου η αίτηση. Η θέση του δικηγόρου του καθ' ου η αίτηση ότι οι εν λόγω λογαριασμοί βρίσκονται ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου (Τεκμήρια 20 και 30) δεν τον βοηθά. Η εξεταζόμενη αίτηση αναφέρεται σε καταστάσεις λογαριασμών από το Σεπτέμβριο του 2005, χρόνο πριν τη διάσταση των διαδίκων, μέχρι σήμερα. Εν όψει των πιο πάνω, το αίτημα της αιτήτριας όπως αναφέρεται στην παράγραφο (Α) της αίτησης απορρίπτεται. Το αίτημα της όπως αναφέρεται στην παράγραφο (Β) γίνεται δεκτό μόνο όσον αφορά τους τέσσερις λογαριασμούς του καθ' ου η αίτηση, στους οποίους αναφέρθηκα. Συνεπώς εκδίδεται διάταγμα με βάση το άρθρο 22
(5)του Νόμου, με το οποίο επιτρέπεται στην αιτήτρια να επιθεωρήσει και να λάβει αντίγραφα καταχωρίσεων σε τραπεζικό βιβλίο των αναφερθέντων τεσσάρων λογαριασμών, από το Σεπτέμβριο του 2005 μέχρι σήμερα, για σκοπούς διαδικασίας. Συμμόρφωση με το διάταγμα να υπάρξει μέχρι τις 23 Φεβρουαρίου 2011. Όσον αφορά τα έξοδα, εν όψει του αποτελέσματος, αποφασίζω όπως κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ............... Φ. Κωνσταντίνου, Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΦΚ/ΑΓ Subject: Family Court Jurisdiction/Interim Αναφορά: Δικαιοδοσία διατροφής συζύγου/Επιθεώρηση και λήψη αντιγράφων καταχωρίσεων σε τραπεζικό βιβλίο -άρθρο 22
(5), Κεφ. 9. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.