ΔΑΦΝΗ ΕΥΑΓΟΡΑ ΧΡΙΣΤΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΤΣΑΛΙΔΗ, Αρ. Αίτησης: 232/2010, 17 Μαρτίου, 2011

(12)δώδεκα μηνών που ο ανήλικος θα βρίσκεται για σκοπούς θεραπείας του στο εξωτερικό. Β. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή και/ή θεραπεία που το Δικαστήριο θα κρίνει ότι είναι δίκαιη και λογική υπό τις περιστάσεις. Γ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου 00758661Μ), πλέον τα έξοδα επίδοσης της. Η Αιτήτρια στην Ένορκη Δήλωση της που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση αναφέρει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Είμαι η Αιτήτρια στην πιο πάνω αίτηση με τίτλο και αριθμό και Αιτήτρια στην παρούσα διαδικασία, προβαίνω δε δεόντως στην παρούσα Ένορκη Δήλωση εξ όσων καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω και εξ΄όσων συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους μου. Με τον Καθ΄ου η αίτηση είμαστε Ελληνοκύπριοι πολίτες και είχαμε τελέσει στο παρελθόν Θρησκευτικό γάμο σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες της Ελληνορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας της Κύπρου και ο οποίος γάμος διαλύθηκε κατόπιν απόφασης του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Την 2.10.2003 εκδόθηκε διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην αίτηση διατροφής με αριθμό 64/2003 που διέτασσε τον Καθ΄ου η Αίτηση να καταβάλλει σαν συνεισφορά για την διατροφή των ανήλικων παιδιών του Ελίζας Πατσαλίδη η οποία σήμερα ενηλικιώθηκε το ποσό των €341,72 (Λ.Κ.200 τότε) μηνιαίως και Μάριου Πατσαλίδη το ποσό των €256,29 (Λ.Κ. 150 τότε) μηνιαίως. Μετά την έκδοση του πιο πάνω αναφερόμενου διατάγματος διαφοροποιήθηκαν οι συνθήκες και τα γεγονότα πάνω στα οποία αυτό στηρίχτηκε, δηλαδή αυξήθηκαν σημαντικά οι ανάγκες διατροφής και συντήρησης του ανήλικου παιδιού μου και του Καθ΄ου η Αίτηση, Μάριου Πατσαλίδη, ενόψει και σοβαρότατου προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει και ως εκ τούτου αυτός να υπόκειται και σε θεραπεία και/ή θεραπείες με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαία η τροποποίηση του εν λόγω διατάγματος. Συγκεκριμένα τα έξοδα διατροφής και συντήρησης του ανήλικου Μάριου Πατσαλίδη ενόσω αυτός βρίσκεται στον τόπο διαμονής του, στη Λεμεσό ενδεικτικά σήμερα είναι τα ακόλουθα: α) Διατροφή και συντήρηση €500 β) Ένδυση και υπόδηση €150 γ) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη €200 δ) Σχολικά €100 ε) Φροντιστήρια €200 στ) Χαρτζιλίκι για το σχολείο €200 ζ) Μεταφορικά €100 η) Ψυχαγωγία €200 θ) Αναλογία σε ρεύμα - νερό - τηλέφωνο €150 ---------- ΣΥΝΟΛΟ: €1800 Μεταξύ των θεραπειών της αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αιτούμαι και την συνεισφορά του Καθ΄ου η Αίτηση για τις ανάγκες εξόδων παραμονής του ανήλικου τέκνου μας, Μάριου Πατσαλίδη, στο εξωτερικό όπου κατέστει άκρως αναγκαία η μετάβαση του, για περίοδο δώδεκα μηνών για σκοπούς θεραπείας του ένεκα σοβαρότατου προβλήματος υγείας που αυτό αντιμετωπίζει (καρκινοπαθής) και ήδη από την 18.2.2010 αυτό βρίσκεται στο εξωτερικό με την δική μου συνοδεία για σκοπούς φροντίδας του και τα έξοδα που καθίστανται αναγκαία για την παραμονή και θεραπείας για την εν λόγω περίοδο τρέχουν και ενδεικτικά, μηνιαίως, είναι τα ακόλουθα: α) Διατροφή και συντήρηση €2000 β) Ένδυση και υπόδηση € 200 γ) Ενοίκιο κατοικίας €1300 δ) Φάρμακα (Ιατρική συνταγή) € 150 ε) Ψυχαγωγία € 200 στ) Μεταφορικά (Ταξί) € 400 ζ) Τηλέφωνο - Διαδίκτυο € 200 η) Ηλεκτρονικό ρεύμα € 100 ---------- ΣΥΝΟΛΟ: €4550 Αντίγραφο σχετικής βεβαίωσης ότι ο ανήλικος βρίσκεται στο εξωτερικό επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α. Δεν μπορώ να αντιμετωπίσω τις αυξημένες ανάγκες του ανήλικου τέκνου μου και ειδικότερα αυτές που αφορούν το σοβαρότατο πρόβλημα της υγείας του και ως εκ τούτου αναγκάζομαι να δανείζομαι χρήματα από διάφορα πρόσωπα, συγγενικά και μη, για να αντεπεξέλθω στις δύσκολες αυτές στιγμές που αυτό αντιμετωπίζει. Ο Καθ΄ου Αίτηση γνώριζε εξ΄αρχής, δηλαδή πριν την 18.2.2010, ότι το ανήλικο τέκνο μας θα μετάβαινε στο εξωτερικό για σκοπούς θεραπείας και υποσχέθηκε σε εμένα ότι από τις αρχές του μηνός Μαρτίου 2010 θα μου απέστελλε το ποσό των €2000 και περαιτέρω κάθε μήνα το ίδιο ποσό για τους σκοπούς διατροφής και συντήρησης του ανήλικου, κατά τον χρόνο παραμονής του στο εξωτερικό παρέλειψε, αρνήθηκε και αδιαφόρησε και κατόπιν επανειλημμένων προς αυτόν οχλήσεων μου μόλις κατά τις αρχές Ιουνίου 2010 αυτός συνείσφερε το ποσό των €2000 υποσχόμενος σε εμένα ότι θα συνέχιζε να συνεισφέρει το ίδιο ποσό μέχρι την πλήρη αποθεραπεία του ανήλικου τέκνου μας και ενόσω αυτό θα βρίσκεται στο εξωτερικό. Ο Καθ΄ου Αίτηση κατά παράβαση της πιο πάνω, υπόσχεσης του προς εμένα παρέλειψε, αρνήθηκε, αμέλησε, και αδιαφόρησε να συνεχίσει να συνεισφέρει σε εμένα το εν λόγο ποσό και κατά τα μέσα του μηνός Αυγούστου 2010 σε επικοινωνία που είχα με τον Καθ΄ου η Αίτηση, ως μιας από τις επανειλημμένες προς αυτόν οχλήσεις μου, για να τον πείσω ώστε αυτός να συνεχίσει να συνεισφέρει για την διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου μας για τις ανάγκες διατροφής, συντήρησης για την θεραπεία του στο εξωτερικό, ως ανωτέρω αυτές περιγράφονται, αυτός μου δήλωσε ότι δεν προτίθεται να συνεισφέρει οποιοδήποτε άλλο τέτοιο ποσό μηνιαίως και ότι μόνο με διάταγμα του Δικαστηρίου θα συνεισφέρει το ποσό τούτο. Ο Καθ΄ου η Αίτηση είναι εύπορος και το καθαρό του μηνιαίο εισόδημα ξεπερνά το ποσό των €10000 και έχει την οικονομική δυνατότητα να συνεισφέρει σημαντικά τόσο για όλες γενικά τις ανάγκες διατροφής, συντήρησης και θεραπείας του ανήλικου τέκνου μας ενόσω αυτό θα βρίσκεται στο εξωτερικό και για όλα τα έξοδα παραμονής του στο εξωτερικό. Σχετική δήλωση του Καθ΄ου η Αίτηση για την οικονομική του κατάσταση επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β. Το μηνιαίο εισόδημα μου ως υπαλλήλου στο Επαρχιακό Γραφείο του Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων Λεμεσού, της τάξεως των €1200, ακαθάριστο, είναι ανεπαρκές και μηδαμινό ώστε να ικανοποιήσει τόσο τις προσωπικές μου ανάγκες όσο και του ανήλικου τέκνου μου. Πραγματικά βρίσκομαι σε μια κατάσταση αδιεξόδου και απόγνωσης και ο Καθ΄ου η Αίτηση μόνο με την δραστική επέμβαση του Δικαστηρίου θα αναγκαστεί να συνεισφέρει σε σημαντικό και ικανοποιητικό βαθμό για την διατροφή, συντήρηση και γενικά όλες τις πιο πάνω περιγραφόμενες ανάγκες του ανήλικου τέκνου μας. Η Αιτήτρια στις 3.9.10 πέτυχε την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ΄ου η αίτηση να συνεισφέρει προσωρινά το ποσό των €1800 μηνιαίως από της επίδοσης σ΄ αυτόν του διατάγματος μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης. Ο Καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στη συνέχιση ισχύος του προσωρινού διατάγματος και βασίζοντας την ένστασή του στους πιο κάτω λόγους:- «Το εκδοθέν μονομερώς διάταγμα ημερομηνίας 3.9.10 θα πρέπει να ακυρωθεί επί τω ότι η Αιτήτρια δεν προέβηκε σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης κατά παράβαση της υψίστης πίστεως υποχρέωσης της. Το εκδοθέν μονομερώς διάταγμα ημερομηνίας 3.9.10 θα πρέπει να ακυρωθεί καθότι η Αιτήτρια παρουσίασε κάποια άλλα ουσιώδη γεγονότα κατά τρόπο παραπλανητικό και ψευδή.» Ο Καθ΄ου η αίτηση στην Ένορκη Δήλωση του που συνοδεύει την ένστασή του αναφέρει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Παραδέχομαι τους ισχυρισμούς των παραγράφων 1 έως 4 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας. Το εκδοθέν μονομερώς διάταγμα ημερομηνίας 3.9.2010 θα πρέπει να ακυρωθεί επί των ότι η Αιτήτρια δεν προέβηκε σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης κατά παράβαση της υψίστης πίστεως υποχρέωσής της. Καταρχήν η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι είναι ιδιοκτήτρια των ακόλουθων τεσσάρων ακινήτων, τα οποία ενοικιάζει σε τρίτα πρόσωπα και από τα οποία έχει μηνιαίο εισόδημα πέραν των €2.000: (α) Ενός

(1)διαμερίσματος που βρίσκεται στην περιοχή Άγιος Σπυρίδωνας, Ομόνοια, στη Λεμεσό, το οποίο καλύπτεται από τον τίτλο ιδιοκτησίας με αριθμό εγγραφής Α332, Φ/Σχ. LIX/1.2III, τεμάχιο ΕΠΙ/1. (β) Ενός

(1)διαμερίσματος που βρίσκεται στην περιοχή Άγιος Σπυρίδωνας, Ομόνοια, στη Λεμεσό, το οποίο καλύπτεται από τον τίτλο ιδιοκτησίας με αριθμό εγγραφής Α337, Φ/Σχ.LIX/1.2III, τεμάχιο ΕΠΙ/1. (γ) Ενός

(1)καταστήματος με αρ. 2 που βρίσκεται στην περιοχή Άγιος Σπυρίδωνας, Ομόνοια, στη Λεμεσό, το οποίο καλύπτεται από τον τίτλο ιδιοκτησίας με αριθμό εγγραφής Α330, Φ/Σχ. LIX/1.2III, τεμάχιο ΕΠΙ/1. (δ) Ενός

(1)καταστήματος με αρ. 8 που βρίσκεται στην περιοχή Άγιος Σπυρίδωνας, Ομόνοια, στη Λεμεσό, το οποίο καλύπτεται από τον τίτλο ιδιοκτησίας με αριθμό εγγραφής Α352, Φ/Σχ. 59/01.2.3, τεμάχιο ΕΠΙ/1. Επίσης η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι ο ανήλικος γιος μας Μάριος πολύ πιθανόν να επιστρέψει στην Κύπρο περί τις 20.10.2010 και ότι δεν είναι σίγουρο, όπως η ίδια το θέτει, ότι θα χρειαστεί να παραμείνει στην Αγγλία για περίοδο δώδεκα

(12)μηνών. Έχω μιλήσει τις προηγούμενες μέρες με το γιατρό του Μάριου στην Αγγλία, τον Δρ. Πάνο Κοτταρίδη, ο οποίος μου ανέφερε ότι στα μέσα Οκτωβρίου ο Μάριος θα υποβληθεί σε εξετάσεις και συγκεκριμένα σε εξέταση «petscan» και αν όλα πάνε καλά ο Μάριος θα επιστρέψει στην Κύπρο. Μετά από αυτό θα χρειαστεί να ξαναπάει στην Αγγλία μετά από

(3)μήνες για λίγες μέρες για εξετάσεις. Περαιτέρω η Αιτήτρια στην παράγραφο 7 της ένορκης της δήλωσης, όπου περιγράφονται οι ανάγκες του Μάριου στην Αγγλία, αναφέρει ότι χρειάζεται ποσό εκ €1.300 για ενοίκιο, ποσό εκ €100 για ρεύμα και ποσό €150 για φάρμακα. Η Αιτήτρια έχει αποκρύψει το γεγονός ότι διαμένουν δωρεάν στο σπίτι της ξαδέλφης της, της κας Άννας Χρίστου και ως εκ τούτου δεν πληρώνουν ενοίκιο και ηλεκτρικό ρεύμα. Προς απόδειξη του ισχυρισμού μου καταθέτω ένορκες δηλώσεις του γιου μου Χαράλαμπου Πατσαλίδη και της κας Άννας Χρίστου που κατατέθηκαν στα πλαίσια της αίτησης με αριθμό 54/10 για έκδοση εντάλματος certiorari ως Τεκμήρια «Α» και «Β» αντίστοιχα. Τέλος η Αιτήτρια σε μια προσπάθεια της να πείσει το Σεβαστό σας Δικαστήριο ότι εγώ δεν ενδιαφέρομαι για τον γιο μας και ότι δεν δίνω χρήματα, απέκρυψε το γεγονός ότι κάλυψα όλα τα έξοδα για τις εξετάσεις που έγιναν στην Κύπρο για να διακριβωθεί το πρόβλημα υγείας του Μάριου. Συγκεκριμένα πλήρωσα το ποσό των €500.- για αναλύσεις στις οποίες υποβλήθηκε ο Μάριος πριν αναχωρήσει για την Αγγλία, το ποσό των εκ €905.- για τη βιοψία που έγινε, το ποσό των €200.- για αναλύσεις στις οποίες υποβλήθηκε ο Μάριος στην Πολυκλινική Υγεία στη Λεμεσό, το ποσό των €250.- ως αμοιβή του Δρ. Σταύρου - ογκολόγου, το ποσό των €150.- έξοδα της Δρ. Ταβελίδου - αναισθησιολόγου, και το ποσό των €350 για τα έξοδα νοσηλείας στην Πολυκλινική Υγεία. Η Αιτήτρια πέραν των πιο πάνω στοιχείων, τα οποία απέκρυψε από το Δικαστήριο, προχώρησε και στην παρουσίαση άλλων γεγονότων κατά τρόπο παραπλανητικό και ψευδή. Καταρχήν η Αιτήτρια ζητά από το Δικαστήριο προσωρινό διάταγμα για περίοδο δώδεκα

(12)μηνών που όπως ισχυρίζεται θα χρειαστεί να παραμείνουν στην Αγγλία για σκοπούς θεραπείας του Μάριου. Λαμβάνοντας υπόψη την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης, ήτοι την 3.9.2010, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι θα παραμείνουν στην Αγγλία μέχρι τον Σεπτέμβριο του

1. Η Αιτήτρια παραπλάνησε το Δικαστήριο σε σχέση με την αναφερόμενη περίοδο και αυτό γιατί στις 29.9.2010 καταχώρησε μέσω των δικηγόρων της, αίτηση αναβολής στα πλαίσια της αγωγής 2866/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου στην οποία αναφέρει ότι θα επιστρέψει στην Κύπρο τον Φεβρουάριο του
2. Αντίγραφο της αίτησης αναβολής στην αγωγή 2866/06 κατατίθεται ως Τεκμήριο «Γ». Περαιτέρω στην παράγραφο 11 της ένορκης της δήλωσης αναφέρει ότι το καθαρό μηνιαίο εισόδημα μου εκ €10.000.-. Ο εν λόγω ισχυρισμός είναι αναληθής καθότι το μηνιαίο μου εισόδημα ανέρχεται στο ποσό των €1.600.-. Προς υποστήριξη του ισχυρισμού μου επισυνάπτω στην παρούσα κατάσταση αποδοχών και Εισφορών της εταιρείας μου ANDREAS PATSALIDES LTD, όπως αυτή κατατίθεται στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις ως Τεκμήριο «Δ». Περαιτέρω η Αιτήτρια στην παράγραφο 12 της ένορκης της δήλωσης ισχυρίζεται ότι το μηνιαίο της εισόδημα από την εργασία της είναι μόνο €1.200.-. Η Αιτήτρια εργάζεται ως Επιθεωρήτρια στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων και ως εκ τούτου αποκλείεται ο μηνιαίος μισθός να ανέρχεται μόνο στο ποσό των €1.200.- μόνο. Το ακριβές ύψος του μισθού της δεν το γνωρίζω. Η Αιτήτρια εντέχνως δεν παρουσιάζει ως τεκμήριο στην ένορκη της δήλωση το πιστοποιητικό των αποδοχών της. Επίσης στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ότι όταν ήταν να μεταβούν στην Αγγλία, η Αιτήτρια μου ζήτησε να της πληρώνω το ποσό των €1.500.- για το μισθό της. Περαιτέρω η Αιτήτρια περιλαμβάνει στις μηνιαίες ανάγκες του Μάριου ποσά τα οποία ισχυρίζεται ότι πληρώνει για φάρμακα. Όλα τα έξοδα για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του Μάριου καλύπτονται από το Υπουργείο Υγείας της Κύπρου και ως εκ τούτου η Αιτήτρια δεν καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό για φάρμακα. Επίσης η Αιτήτρια επισυνάπτει ως Τεκμήριο Β στην ένορκη της δήλωση την ένορκη δήλωση που κατέθεσα σε αίτηση για την έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος στα πλαίσια της αγωγής 579/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η παρουσίαση της εν λόγω ένορκης δήλωσης έγινε με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο σας σε σχέση με τις οικονομικές μου δυνατότητες. Πράγματι διεκδικώ αυτά τα χρήματα, αλλά τα χρήματα αυτά δεν βρίσκονται στην κατοχή μου, εξ΄ ου και προέβηκα στην καταχώρηση της εν λόγω αγωγής. Είναι η θέση μου ότι τα ποσά που περιγράφονται στις παραγράφους 6 και 7 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας είναι εξογκωμένα και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Είμαι πρόθυμος να πληρώνω οποιοδήποτε ποσό το οποίο όμως να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες. Πριν μεταβεί ο Μάριος στην Αγγλία κάλυπτα εξ΄ ολοκλήρου όλα τα έξοδα για την ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη. Επίσης όταν ο Μάριος είναι στην Κύπρο καλύπτω τις ανάγκες του σε ένδυση και υπόδηση. Επίσης πληρώνω για την αγορά των τηλεφωνικών του συσκευών, των λογαριασμών τηλεφώνου του και για την αγορά των ηλεκτρονικών του υπολογιστών. Τέλος αρνούμαι τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας όπως αυτοί αναφέρονται στην παράγραφο 10 της ένορκης της δήλωσης και λέγω ότι η τελευταία φορά που επικοινώνησε μαζί μου η Αιτήτρια ήταν το Φεβρουάριο του 2009, λίγες μέρες πριν αναχωρήσουν για την Αγγλία. Μετά που η Αιτήτρια μετέβηκε στην Αγγλία προσπάθησα επανειλημμένως να επικοινωνήσω μαζί της τηλεφωνικά για να μάθω νέα για τον Μάριο αλλά η Αιτήτρια δεν ανταποκρινόταν στις κλήσεις μου.» Οι Αγορεύσεις των δύο πλευρών έγιναν γραπτώς και η απόφαση του Δικαστηρίου επιφυλάχθηκε. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει και λάβει υπόψη του τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση ως επίσης και τις ένορκες δηλώσεις που αντιστοίχως επισυνάπτονται σε αυτές. Το Δικαστήριο επίσης έχει μελέτησε με προσοχή οτιδήποτε έχει λεχθεί από την Αιτήτρια και τον Καθ΄ου η αίτηση στις γραπτές αγορεύσεις τους. Παρά το ότι έχουν λεχθεί πολλά πράγματα ωστόσο κρίνω, όπως εξάλλου αυτό θα γίνει κατανοητό κατωτέρω, ότι η υπόθεση θα πρέπει να κριθεί βάσει ορισμένων ουσιαστικών κριτηρίων και γεγονότων στα οποία θα πρέπει να επικεντρωθεί το Δικαστήριο. Η υπό εκδίκαση αίτηση στηρίζεται βασικά στις διατάξεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε, στις διατάξεις του άρθρου 9 του Κεφ.
3. Το άρθρο 32 ανωτέρω, ορίζει τα ακόλουθα: «32.

(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον Δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδει απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν), ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τα περιπτώσεις εις ας το Δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει παθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι, εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον». Το άρθρο 9 του Κεφ. 6 δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει προσωρινά διατάγματα χωρίς να ακούει την άλλη πλευρά όταν η υπόθεση είναι επίγουσης φύσεως (upon proof of urgency or other peculiar circumstances). Οι προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου είναι: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση (β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και (γ) Ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Σχετικά με τις προϋποθέσεις αυτές, ενδεικτικά μπορεί να γίνει αναφορά στις ακόλουθες υποθέσεις : Odysseos v. Pieris Estates

(1982)1 A.A.Δ. 557, Acropol Shipping Co. Ltd v. Rossis,

(1976)1 A.A.Δ. 38, Κωνσταντινίδης ν. Μακρυγιώρου και άλλου

(1978)1 Α.Α.Δ. 585, Μ. & Μ. Τransport v. Eταιρείας Αστικών Λεωφορείων

(1981)1 Α.Α.Δ. 608, Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (U.K.) Ltd

(1979)1 C.L.R. 689, Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 Α.Α.Δ. 263, National Bank of Greece v. Moticia

(1978)1 Α.Α.Δ. 303, ΚΟΤ ν. Θεωρή

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152. Πέραν των πιο πάνω αρχών όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω), το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ" Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Η έννοια της «πιθανότητας» επιτυχίας κατά την Οdysseos σελ. 569, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο για την απόδειξη στις αστικές υποθέσεις. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η προσέγγιση του Δικαστηρίου σε θέματα προσωρινών διαταγμάτων θα πρέπει να γίνεται με αποκλειστικό οδηγό τη νομολογιακά καθιερωμένη αρχή σύμφωνα με την οποία στο στάδιο εξέτασης της αίτησης για έκδοση του προσωρινού διατάγματος με βάση τις διατάξεις του άρθρου 9 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Ν. 14/60, το Δικαστήριο δεν εξετάζει την ουσία της αγωγής αλλά ούτε και είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του τα διαφιλονικούμενα θέματα, πάνω στα οποία τελικά θα κριθεί η όλη απαίτηση του ενάγοντα. Αντικείμενο της εξέτασης σε τέτοιες αιτήσεις είναι το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση και/ή συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Όπως έχει τονίσει το Ανώτατο Δικαστήριο στην Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης

(1992)1 Α.Α.Δ. 148 (Ε), σελ. 1465 - 1466: «. η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέτρο συνυφασμένο με την πιθανότητα εξασφάλισης ανάλογης θεραπείας κατά τη δίκη. Η δίκη είναι η καθιερωμένη διαδικασία με τον καθορισμό της διακήρυξης των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων. Το κύριο έρεισμα για την παρούσα προσωρινή θεραπεία είναι η αντικειμενική αδυναμία της άμεσης διεξαγωγής της δίκης». Βλ. επίσης Κατσουρίδη ν. Κατσουρίδη Έφεση Αρ. 52 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ημερ. 21.4.1997,

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 415. Το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει καταπόσο δικαιολογείται η έκδοση του προσωρινού διατάγματος και οποιαδήποτε εξέταση της ενώπιον του μαρτυρίας με σκοπό την εξαγωγή συμπερασμάτων, τα οποία ενδεχομένως να προκαταβάλουν τα τελικά συμπεράσματα ή να τα παραβλάψουν, πρέπει να αποφεύγεται. Αυτό δεν γιατί το αρμόδιο Δικαστήριο για εξαγωγή τέτοιων συμπερασμάτων είναι το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου θα εκδικαστεί η κυρίως υπόθεση (Jonitexo Ltd v. Addidas, ανωτέρω). Ο κ. Φασουλιώτης ανέφερε στο Δικαστήριο ότι η Αιτήτρια σκόπιμα απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα που αφορούν τις προσωπικές συνθήκες του Καθ΄ου η Αίτηση, την οικονομική του κατάσταση, την συνεισφορά του στα οικογενειακά έξοδα, τα προσωπικά του εισοδήματα και τα δικά της εισοδήματα από την εργασία της (το ακριβές ποσό των απολαβών της), τα ενοίκια τεσσάρων

(4)ακινήτων που υπερβαίνουν τις €2,000, απέκρυψε ότι τα έξοδα νοσηλείας του Μάριου στο εξωτερικό καταβάλλονται εξ΄ ολοκλήρου από το Υπουργείο Υγείας της Κυπριακής Δημοκρατίας, ότι ο Μάριος θα επιστρέψει ενωρίτερα στην Κύπρο από τους 12 μήνες που αναφέρει η Αιτήτρια, διαμένουν δωρεάν στο σπίτι της ξαδέλφης της κας Άννας Χρίστου και δεν επιβαρύνονται με ενοίκιο και ηλεκτρικό ρεύμα και τέλος απέκρυψε το άμεσο ενδιαφέρον του Καθ΄ου η αίτηση για τον γιο του Μάριο, παραλείποντας να αναφέρει ότι ο Καθ΄ου η αίτηση κάλυψε όλα τα έξοδα για αναλύσεις και εξετάσεις που έγιναν στην Κύπρο, βιοψία, αμοιβή ογκολόγου, αναισθησιολόγου και άλλα έξοδα νοσηλείας στην Πολυκλινική Υγεία στη Λεμεσό, γεγονότα που εάν το Δικαστήριο γνώριζε θα απέρριπτε την μονομερή αίτηση. Αντικρούοντας τους ισχυρισμούς του Καθ΄ου η Αίτηση περί απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, ο κ. Κοϊνάς, ανέφερε ότι η Αιτήτρια τίποτε δεν απέκρυψε από το Δικαστήριο, αντίθετα τα όσα αναφέρει στην Ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την μονομερή της αίτησης, ανταποκρίνονται στην αλήθεια, στο βαθμό φυσικά που μπορούν να περιέλθουν στην αντίληψη της αφού ο Καθ΄ου η Αίτηση δεν της έδινε ποτέ λογαριασμό για τα εισοδήματα του και τις υποχρεώσεις του. Όπως ανέφερε στην υπόθεση Στυλιανού ν. Στυλιανού

(1992)1 Α.Α.Δ. σελ. 587, ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Δ. Στυλιανίδης: «Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι ύψιστης πίστεως (uberrima fudes). Ο Αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο, ή μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση. (Βλ. Attorney - General & Another (No.2) v. Savvides

(1979)1 C.L.R. 349, National Line v. Ship 'Sunset'

(1986)1 C.L.R. 393, sel. 406-446, Zachariades Ltd v. Economides

(1989)1 C.L.R. 437, sel. 443, 446, Άνθιμος Δημητρίου ν. The Dolphin Insurance Company Limited και Άλλων. Στην απόφαση M& Ch Mitsingas Trading Ltd v. THE TIMBERLAND CO OF USA, (ανωτέρω) ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής είπε τα πιο κάτω: «Το καθήκον για την πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων, που στοιχειοθετούν το αίτημα για προσωρινό διατάγματα βάσει του άρθρου 9 του Κεφ. 6, και οι συνέπειες από τη μη αποκάλυψη εξηγούνται σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε ορισμένες από τις οποίες έκαμε αναφορά ο κ. Μιχαηλίδης (βλ. Global Cruises v. Metro Shipping

(1989)1 A.A.Δ. (Ε) σελ. 607, 616 - 619, Άκης Γρηγορίου και Χριστίνας Σταύρου Χριστοφόρου, Πολ. Έφεση 8181, 23.3.1995, Louis Vuitton v. Δερμοσακ Λιμιτεδ

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 και DEMESTAR LIMITED v. 1. ZIM ISRAEL NAVIGATION CL LIMITED κ.α., 30.5.1996).» Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Έφεση αρ. 133 ημερ. 20.4.2001 Τασούλλας Μαυρομμάτη ν. Ανδρέα Μιχαήλ ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Ηλιάδης ανέφερε μεταξύ άλλων: « Αναφορικά με τη νομική πλευρά της υπόθεσης η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο αιτητής σε μια μονομερή αίτηση πρέπει να αποκαλύπτει στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική απόφαση είναι ορθή (Ίδε Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 CLR 263, Στυλιανού ν. Στυλιανού

(1992)1 Α.Α.Δ. 583) Όμως στην παρούσα περίπτωση η εφαρμογή των νομικών αρχών μέσα στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης δεν φαίνεται να είναι δικαιολογημένη. Είναι ορθό ότι παρατηρήθηκαν μερικές αόριστες αναφορές και ισχυρισμοί που δεν ήταν επακριβώς ως ορθοί για διάφορα στοιχεία που σχετίζονται με την παρούσα διαδικασία. Όμως τα στοιχεία αυτά δεν πιστεύουμε ότι είναι ουσιώδη με βαθμό που μπορούσαν να οδηγήσουν στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Η εφεσείουσα πρόβαλε μερικές θέσεις που πιθανό να αφήνουν μερικά κενά στην τεκμηρίωση τους. Όμως οι ελλείψεις αυτές δεν μπορούν να αποδοθούν σε εσκεμμένη πρόθεση και δεν πιστεύουμε ότι θα μπορούσαν να περιέλθουν σε γνώση της εφεσείουσας με την εξάσκηση εύλογης επιμέλειας». Το Δικαστήριο αφού ανέγνωσε τις Ένορκες Δηλώσεις των διαδίκων ως επίσης και τις αγορεύσεις των συνηγόρων τους αναφορικά με το θέμα της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων (non - disclosure), βρίσκει ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα στην Ένορκη Δήλωση της που συνοδεύει την μονομερή αίτηση με την οποία εξεδόθηκε το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 3.9.10. Συνακόλουθα το Δικαστήριο θα ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 3.9.10 λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και δεν θα προχωρήσει να εξετάσει τους υπόλοιπους λόγους ένστασης στην συνέχιση ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια αναφορικά με τα έξοδα της διαδικασίας και ενόψει του αποτελέσματος, κρίνει ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως η Αιτήτρια καταδικαστεί στα έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και καταβληθούν μετά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Υπ............. Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δικ. Οικ. Δικ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΓ Subject: Family/Μaint/Interim Αναφορά: Απόρριψη προσωρινού διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο