Μαρίνας Λουκαΐδου ν. Στυλιανού Ανδρέου, Αρ. Αίτησης: 168/2010, 8 Απριλίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2011:13 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής Ενώπιον: Φ. Κωνσταντίνου, Δ. Αρ. Αίτησης: 168/2010 Μεταξύ: Μαρίνας Λουκαΐδου Αιτήτρια και Στυλιανού Ανδρέου Καθ' ου η αίτηση ----------------------------- Ημερομηνία: 8 Απριλίου 2011 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Σ. Ιακωβίδου Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ. Π. Παναγιώτου για κ. Αλ. Αργυρού ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αιτήτρια, με εναρκτήρια αίτηση που καταχώρισε στις 17.6.2010, ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος με το οποίο να καθοριστεί η συνεισφορά του καθ' ου η αίτηση στη διατροφή του ανήλικου τέκνου τους Ονέλιας, ηλικίας 7 μηνών κατά το χρόνο καταχώρισης της αίτησης, στο ποσό των €1.300,00 το μήνα, με βάση τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο του 1990 (Ν.216/90), στο εξής «ο Νόμος». Ζητά περαιτέρω την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διαταχθεί ο καθ' ου η αίτηση να καταβάλλει 13η και 14η καταβολή. Την ίδια ημέρα, με μονομερή αίτηση της, ζήτησε την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής του ανήλικου τέκνου της ποσού €1.200,00 το μήνα. Εξασφάλισε στις 29.6.2010 προσωρινό διάταγμα διατροφής ποσού €350,00 το μήνα με έναρξη ισχύος του την ημερομηνία επίδοσης του στον καθ' ου η αίτηση. Το προσωρινό διάταγμα επιδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση στις 13.7.
- Η μονομερής αίτηση, η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της αιτήτριας, προσέκρουσε σε ένσταση του καθ' ου η αίτηση. Με αυτή προβάλλονται λόγοι για ακύρωση του προσωρινού διατάγματος, οι οποίοι υποστηρίζονται με ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση. Η ένσταση βασίζεται στους ακόλουθους λόγους:
- Η ένορκη δήλωση της αιτήτριας που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση είναι παράτυπη.
- Η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα.
- Δεν υπήρχε το κατεπείγον του αιτήματος.
- Η αιτήτρια προέβηκε σε κατάθεση ψευδών γεγονότων.
- Τα έξοδα που παρουσιάζονται στη μονομερή αίτηση είναι υπερβολικά και διογκωμένα.
- Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60)για την έκδοση ή την οριστικοποίηση του επίδικου διατάγματος. Στην ένορκη δήλωση της η αιτήτρια ανέφερε ότι η ανήλικη γεννήθηκε από τη σχέση της με τον καθ' ου η αίτηση και ότι ο τελευταίος προέβηκε σε εκούσια αναγνώριση της ανήλικης ως δικό του τέκνο. Αναφερόμενη ακολούθως στα εισοδήματα του καθ' ου η αίτηση, κατέθεσε ότι ο τελευταίος εργάζεται ως Διευθύνων Σύμβουλος σε εταιρεία, στην οποία είναι μέτοχος κατά 50%, με μηνιαίο εισόδημα €2.000,
- Κατέθεσε στη συνέχεια ότι από την εργασία του λαμβάνει μέρισμα, 13ο και 14ο μισθό. Κατέθεσε περαιτέρω ότι η ίδια εργάζεται ως σκηνοθέτης σε τηλεοπτικό σταθμό με μισθό €1.490,00 το μήνα. Ανέφερε στη συνέχεια ότι καταβάλλει το ποσό των €372,00 το μήνα για την αποπληρωμή δανείου που συνήψε για την αγορά του αυτοκινήτου της. Ακολούθως αναφέρθηκε στα μηνιαία έξοδα της ανήλικης, η οποία διαμένει μαζί της στο σπίτι της μητέρας της, τα οποία καθόρισε στο ποσό των €1.677,
- Προφανώς εκ λάθους στην πρόσθεση των ποσών των εξόδων της ανήλικης γράφτηκε ως άθροισμα αυτών το ποσό των €1.377,
- Ο καθ' ου η αίτηση αρνήθηκε στην ένορκη δήλωση του πως το μηνιαίο εισόδημα του από την εργασία του είναι αυτό που ανέφερε η αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της. Πρόβαλε ότι αυτό είναι €1.300,
- Αρνήθηκε περαιτέρω ότι από την εργασία του λαμβάνει μέρισμα, 13ο και 14ο μισθό. Επισύναψε ως Τεκμήριο αντίγραφο κατάστασης αποδοχών και εισφορών όσο αφορά τις κοινωνικές ασφαλίσεις για τον Απρίλιο του
- Περαιτέρω αναφέρθηκε στο μηνιαίο εισόδημα της αιτήτριας. Κατέθεσε ότι ο μισθός της είναι €1.600,00 το μήνα. Στη συνέχεια αρνήθηκε πως η αιτήτρια καταβάλλει το ποσό που ισχυρίστηκε για την αποπληρωμή δανείου. Αναφερόμενος στα μηνιαία έξοδα της ανήλικης, όπως αυτά αναφέρθηκαν στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας, πρόβαλε ότι είναι υπερβολικά. Κατέθεσε συγκεκριμένα ότι κατά τη διάρκεια της συμβίωσης τους οι ανάγκες της ανήλικης καλύπτονταν με μικρότερο ποσό. Ανέφερε στη συνέχεια ότι καταβάλλει το ποσό των €650,64 το μήνα για την αποπληρωμή δανείου, το υπόλοιπο του οποίου ήταν, κατά τον Ιούλιο του 2010, €108.048,08, χωρίς να αναφέρει το λόγο σύναψης του δανείου αυτού. Κατά την ακρόαση του προσωρινού διατάγματος, οι διάδικοι δεν αντεξετάστηκαν στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων τους. Οι δικηγόροι τους καταχώρισαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας, η μεν δικηγόρος της αιτήτριας την οριστικοποίηση του επίδικου διατάγματος, ο δε δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση την ακύρωση του. Μελέτησα τη μονομερή αίτηση και την ένσταση, το περιεχόμενο των αντίστοιχων ενόρκων δηλώσεων και τα όσα υποστήριξαν με τις αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των διαδίκων. Εξέτασα πρώτα το λόγο ένστασης ότι η ένορκη δήλωση της αιτήτριας που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση είναι παράτυπη, αφού η τελευταία υιοθέτησε ενόρκως το περιεχόμενο των γεγονότων της εναρκτήριας αίτησης. Είναι η θέση του δικηγόρου του καθ' ου η αίτηση, αναφερόμενος σε νομολογία, πως η υιοθέτηση από την αιτήτρια του περιεχομένου των γεγονότων της εναρκτήριας αίτησης δεν την καθιστά μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Μετά την υιοθέτηση των εν λόγω γεγονότων, η αιτήτρια παρέθεσε στην ένορκη δήλωση της τα πραγματικά γεγονότα με τα οποία υποστήριξε το αίτημα της. Συνεπώς υπήρχε η μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου με βάση την οποία εκδόθηκε το επίδικο διάταγμα. Ο σχετικός λόγος ένστασης είναι αβάσιμος και απορρίπτεται. Εξέτασα ακολούθως τον ισχυρισμό ότι η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Ο καθ' ου η αίτηση δεν ανέφερε ρητά στην ένορκη δήλωση του ποια είναι τα ουσιώδη γεγονότα που απέκρυψε από το Δικαστήριο η αιτήτρια και τα οποία εάν ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου, θα ασκούσαν επιρροή στην κρίση του. Συνάγεται από την ένορκη δήλωση του ότι ως τέτοια εννοεί τα επιδόματα που έλαβε η αιτήτρια, κατά τον ισχυρισμό του, ως βοήθημα τοκετού, πρόσθετο επίδομα τέκνου και επίδομα μητρότητας. Ο εν λόγω ισχυρισμός προβλήθηκε αόριστα, χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένα ποσά. Είναι αβάσιμος και απορρίπτεται. Δε διαπίστωσα ότι η αιτήτρια έχει αποκρύψει από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα, τα οποία εάν ήταν ενώπιον μου κατά την έκδοση του επίδικου διατάγματος, θα ασκούσαν επιρροή στην κρίση μου (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 ΑΑΔ 583). Προχώρησα στην εξέταση του λόγου ένστασης ότι δεν υπήρχε το κατεπείγον του αιτήματος. Ο ισχυρισμός αυτός προβλήθηκε αόριστα στην ένσταση του καθ' ου η αίτηση και αόριστα υποστηρίχθηκε στην ένορκη δήλωση του, χωρίς αναφορά στους λόγους που τον στηρίζει. Ο ισχυρισμός αυτός υποστηρίχθηκε στην αγόρευση του με αναφορά στο χρόνο της διακοπής της συμβίωσης του με την αιτήτρια που είναι ο Απρίλιος του 2010. Είναι η θέση του ότι υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώριση της επίδικης αίτησης. Επισημαίνω πως η παρέλευση χρονικού διαστήματος από τη διάσταση μέχρι την καταχώριση της αίτησης δεν προσμετρά στην αναίρεση του κατεπείγοντος (βλ. Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1 ΑΑΔ 2081). Συνεπώς δε διαφάνηκε ότι έλειπε το κατεπείγον του αιτήματος. Ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται. Αναφορικά με το λόγο ένστασης ότι η αιτήτρια προέβηκε σε κατάθεση ψευδών γεγονότων, επισημαίνω πως ο καθ' ου η αίτηση δεν ανέφερε ρητά στην ένορκη δήλωση του ποια είναι τα γεγονότα αυτά. Συνάγεται από την ένορκη δήλωση του ότι ως τέτοια εννοεί το ποσό του μηνιαίου εισοδήματος του και το ποσό του μηνιαίου εισοδήματος της αιτήτριας. Τονίζω πως στο στάδιο αυτό δεν προβαίνω σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας για εξαγωγή ευρημάτων (βλ. The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263). Αυτό θα με απασχολήσει στη δίκη επί της ουσίας της υπόθεσης. Ο εν λόγω ισχυρισμός είναι αβάσιμος και απορρίπτεται. Εξέτασα στη συνέχεια αν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60), οι οποίες έχουν κατ' επανάληψη εξεταστεί στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd.
(1982)1 C.L.R. 557, The Jonitexo Ltd. v. Adidas (ανωτέρω), Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, M. & Ch.Mitsingas Trading Ltd. κ.α. v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791). Για να επιτύχει ένας αιτητής έκδοση ή στη συνέχεια οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: 1) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση στην ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Το άρθρο 33
(1)του Νόμου καθορίζει ότι: «33
(1)Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του». Η συνεισφορά του καθ' ου η αίτηση στη διατροφή του ανήλικου τέκνου του αποτελεί υποχρέωση που απορρέει από το Νόμο. Συνεπώς υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Λόγω ακριβώς της εκ του νόμου υποχρέωσης του καθ' ου η αίτηση για συνεισφορά στη διατροφή του ανήλικου τέκνου του, ικανοποιείται και η προϋπόθεση αυτή.
(3)Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι ανάγκες διατροφής και συντήρησης της ανήλικης είναι τρέχουσες και δεν μπορούν να αντικατασταθούν με κανένα τρόπο μεταγενέστερα. Συνεπώς και η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται. Αφού διαπίστωσα ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, με απασχόλησε το ερώτημα κατά πόσο από τα ενώπιον μου στοιχεία δικαιολογείται τροποποίηση του. Το Δικαστήριο καθόρισε τη συνεισφορά του καθ' ου η αίτηση στη διατροφή του ανήλικου τέκνου του στο ποσό των €350,00 το μήνα και όχι στο ποσό των €1.200,00, όπως ήταν το αίτημα της αιτήτριας. Στάθμισε το εύλογο των κονδυλίων, όπως υποδείχθηκε στη Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386, 1390 και με όπλα την κοινή λογική και την πείρα της ζωής εντόπισε τις πραγματικές ανάγκες των δικαιούχων (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Η αρχή ότι δεν αναμένεται να αποδειχτούν με αυστηρότητα όλα τα κονδύλια δεν εφαρμόζεται μόνο στη δίκη επί της ουσίας, αλλά και στο στάδιο έκδοσης προσωρινού διατάγματος, όπου το Δικαστήριο δεν αξιολογεί τη μαρτυρία. Ο ακριβής προσδιορισμός των αναγκών της ανήλικης θα γίνει στη δίκη επί της ουσίας. Συνεπώς ο λόγος ένστασης ότι τα έξοδα της ανήλικης παρουσιάζονται υπερβολικά και διογκωμένα απορρίπτεται. Ωστόσο, στο χρόνο καθορισμού της συνεισφοράς του καθ' ου η αίτηση, το Δικαστήριο έλαβε υπόψη ότι το μηνιαίο εισόδημα του από την εργασία του στην εταιρεία είναι €2.000,00, όπως πρόβαλε στην ένορκη δήλωση της η αιτήτρια, ενώ στην ένορκη δήλωση του ο καθ' ου η αίτηση αρνήθηκε ότι αυτό ανταποκρίνεται στην αλήθεια, καταθέτοντας ότι το μηνιαίο εισόδημα του είναι €1.300,
- Ο καθ' ου η αίτηση ανέφερε στην ένορκη δήλωση του ότι τα μηνιαία έξοδα του ανέρχονται στο ποσό των €1.000,
- Ανέφερε ότι το ενοίκιο του διαμερίσματος στο οποίο διαμένει, ποσού €750,00 το μήνα, καταβάλλεται από την εταιρεία στην οποία εργάζεται. Εύλογα διερωτάται κανείς πώς είναι δυνατόν το εισόδημα του να είναι €1.300,00 το μήνα, αφού τα έξοδα διαβίωσης του κοστίζουν €1.000,00 το μήνα και επιπλέον να καταβάλλει δόση δανείου ποσού €650,64 το μήνα. Δεν ανέφερε την ύπαρξη άλλων εισοδημάτων για την κάλυψη του επιπλέον ποσού που απαιτείται για τη διαβίωση του. Προκύπτουν κενά, τα οποία μένουν αναπάντητα ως προς την εισοδηματική δυνατότητα του καθ' ου η αίτηση, όπως ο ίδιος την παρουσίασε στην ένορκη δήλωση του. Επισημαίνω πως δε θα προβώ στο στάδιο αυτό σε ακριβή ευρήματα όσο αφορά τις εισοδηματικές δυνάμεις των διαδίκων. Αυτό θα με απασχολήσει στη δίκη επί της ουσίας της υπόθεσης. Στον καθορισμό της συνεισφοράς του υπόχρεου γονέα σημασία έχει η οικονομική ικανότητα του και όχι, ό,τι επέλεξε να διαμορφώσει, ώστε να διατηρείται σε κατάσταση αδυναμίας που να μην του επιτρέπει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του (βλ. Re H. Ηλία
(1997)1 Α.Α.Δ. 1372). Η προσπάθεια του καθ' ου η αίτηση να παρουσιάσει μειωμένη την εισοδηματική δυνατότητα του από αυτή που παρουσίασε η αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της δημιούργησε κενά, τα οποία υπέδειξα, και συνεπώς η προσπάθεια του αυτή δεν πέτυχε. Με βάση τα όσα ανωτέρω παρέθεσα, καταλήγω ότι η συνεισφορά του καθ' ου η αίτηση δεν μπορεί να μειωθεί. Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 29.6.2010 καθίσταται απόλυτο. Ενόψει της κατάληξης μου, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον του καθ' ου η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ............... Φ. Κωνσταντίνου, Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΧ Subject: Family Court Jurisdiction / Interim Judgement Αναφορά: Δικαιοδοσία διατροφής / Προσωρινό διάταγμα - απόλυτο cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο