← Κύπρος

Γιώργου Χατζηφυντάνη ν. Άλα Χατζηφυντάνη, Αρ. Αίτησης: 23/04, 23 Δεκεμβρίου, 2011

Γιώργου Χατζηφυντάνη ν. Άλα Χατζηφυντάνη, Αρ. Αίτησης: 23/04, 23 Δεκεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2011:41 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ Ενώπιον: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ. Οικ. Δ. Αρ. Αίτησης: 23/04 Μεταξύ: Γιώργου Χατζηφυντάνη, από τη Λεμεσό Αιτητή κ α ι Άλα Χατζηφυντάνη, από τη Λεμεσό Καθ΄ης η αίτηση ----------------------------- Ημερομηνία: 23 Δεκεμβρίου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Αιτητής: Εμφανίζεται προσωπικά Για την Καθ΄ης η αίτηση: Σ. Παπακυριακού ----------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας αίτησης, είναι η αξίωση του Aιτητή για απόδοση από την Καθ΄ης η αίτηση, της αύξησης της περιουσίας της Καθ΄ης η αίτηση, που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων, αξίωση η οποία συγκεκριμενοποιείται στην αιτούμενη θεραπεία, ως ακολούθως: «Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η κατοικία η οποία ανεγέρθηκε εντός του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής Β-138 Φύλλο 59 Σχέδιο 01.4.4 τεμάχιο 175 μερίδιο ¼ περιοχή Κουτσούλια ενορία Ζακάκι στη Λεμεσό αποτελεί αύξηση της περιουσίας της Καθ΄ης η αίτηση που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων με συμβολή και συνεισφορά του Αιτητή κατά ½ μερίδιο αυτής και/ή ο Αιτητής δικαιούται στο ½ της αξίας αυτής και/ή οποιονδήποτε άλλο μερίδιο το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την Καθ΄ης η αίτηση όπως μεταβιβάσει στον Αιτητή το 1/8 μερίδιο και/ή πληρώσει στον Αιτητή το ½ της αξίας της κατοικίας η οποία ανεγέρθηκε εντός του ακινήτου με αριθμό εγγραφής Β-138 Φύλλο 59 Σχέδιο 01.4.4 τεμάχιο 175 περιοχή Κουτσούλια ενορία Ζακάκι στη Λεμεσό. Β. Δήλωση του δικαστηρίου ότι οι επενδύσεις και/ή μετοχές στις εταιρείες Cyprus Popular Bank Ltd., Demetra Inv estment Co. Ltd., Laiki Investment Ltd., Laiki Investment Ltd. (warrants) οι οποίες είναι εγγεγραμμένες επ΄ ονόματι της Καθ΄ης η αίτηση αποτελούν αύξηση της περιουσίας της Καθ΄ης η αίτηση που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων με συμβολή και συνεισφορά του Αιτητή κατά ½ μερίδιο αυτών και ο Αιτητής δικαιούται στο ½ μερίδιο της αξίας των επενδύσεων αυτών και/ή σε οποιονδήποτε άλλο μερίδιο που το δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο κάτω από τις περιστάσεις. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την Καθ΄ης η Αίτηση να αποδώσει και/ή μεταβιβάσει και/ή πληρώσει στον Αιτητή το ½ μερίδιο της αξίας των επενδύσεων και/ή μετοχών τις οποίες κατέχει στις εταιρείες Cyprus Popular Bank Ltd., Demetra Investment Co. Ltd., Laiki Investment Ltd., Laiki Investment Ltd. (warrants). Δ. Δήλωση του δικαστηρίου ότι η ασφάλεια ζωής και/ή επενδυτική ασφάλεια την οποία η Καθ΄ης η αίτηση διατηρεί με την ασφαλιστική εταιρεία UNIVERSAL LIFE ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ. αποτελεί αύξηση της περιουσίας της Καθ΄ης η αίτηση η οποία δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων με συμβολή και συνεισφορά του Αιτητή κατά ½ μερίδιο αυτής και ο Αιτητής δικαιούται στο ½ μερίδιο της αξίας της ασφάλειας και/ή επένδυσης αυτής και/ή σε οποιονδήποτε άλλο μερίδιο που το δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο κάτω από τις περιστάσεις. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την Καθ΄ης η αίτηση να αποδώσει και/ή μεταβιβάσει και/ή πληρώσει στον Αιτητή το ½ μερίδιο της αξίας της ασφάλειας και/ή επένδυσης την οποία η Αιτήτρια έχει συνάψει με την ασφαλιστική εταιρεία UNIVERSAL LIFE ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ. ΣΤ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΜΒ332 μάρκας TOYOTA COROLLA αξίας Λ.Κ.3,000 το οποίο είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της Καθ΄ης η αίτηση αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων με συμβολή και συνεισφορά του Αιτητή κατά ½ μερίδιο της αξίας αυτού και ο Αιτητής δικαιούται το ½ μερίδιο αυτού και/ή οποιονδήποτε άλλο μερίδιο το οποίο το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Ζ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την Καθ΄ης η αίτηση να πληρώσει στον Αιτητή το ποσό των ΛΚ1,500.= το οποίο αντιπροσωπεύει την αξία του ½ μεριδίου του αναφερόμενου αυτοκινήτου.» Η Καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταξίωσης και η δικογραφία ολοκληρώθηκε με την καταχώρηση από τον Αιτητή Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταξίωση. Είναι το κατάλληλο σημείο για να λεχθεί, ότι μεταγενέστερα η Καθ΄ης η αίτηση απέσυρε την ανταξίωση, η οποία και απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Είναι παραδεκτό με βάση τα δικόγραφα ότι, ο Αιτητής ο οποίος είναι Κύπριος Πολίτης και η Καθ΄ης η αίτηση Ρωσικής καταγωγής, τέλεσαν πολιτικό γάμο στο Κίεβο της Ουκρανίας στις 2.12.75, απέκτησαν δύο παιδιά τα οποία είναι ενήλικα, η δε διάσταση τους επήλθε περί το Σεπτέμβριο του
  2. Περαιτέρω, ο Αιτητής στην αίτησή του, ισχυρίζεται ότι οι διάδικοι κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης τους, απόκτησαν με κοινή συνεισφορά και/ή συνεισφορά του Αιτητή, οικόπεδο μερίδιο ½ στο Ζακάκι Λεμεσού, εντός του οποίου ανέγειραν τη συζυγική κατοικία τους, στην οποία κατοικούσαν μέχρι τη διάστασή τους και επί της οποίας οι διάδικοι ήσαν ιδιοκτήτες κατά ¼ μερίδιο έκαστος. Ο Αιτητής ως ισχυρίζεται, σε κάποιο στάδιο πριν τη διάσταση, μεταβίβασε το μερίδιο του στην θυγατέρα του, η οποία ανήγειρε τη δική της κατοικία στο δεύτερο όροφο της κατοικίας των διαδίκων. Επίσης, ως ο Αιτητής ισχυρίζεται, κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης, τους οι διάδικοι αγόρασαν και/ή προέβηκαν σε επενδύσεις, οι οποίες εγγράφησαν επ΄ ονόματι της Καθ΄ης η αίτηση, όπως μία ασφάλεια ζωής στην ασφαλιστική εταιρεία "Universal", 1,250 μετοχές της Cyprus Popular Bank Ltd., 763 μετοχές της Demetra Investment Co. Ltd., 300 μετοχές της Laiki Investment Ltd. και 60 Warrants της πιο πάνω εταιρείας, καθώς και ένα αυτοκίνητο υπ. Αρ. Εγρ. ΕΜΒ332, αξίας ΛΚ3,000.= Επιπρόσθετα, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι, κατά τη διάρκεια του γάμου τους, εργαζόταν ως Πολιτικός Μηχανικός σε διάφορες εταιρείες, τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό, με ψηλά εισοδήματα, τα δε τελευταία χρόνια, ο μηνιαίος μισθός του ήταν ΛΚ2,000.= Από τα εισοδήματά του συντηρούσε την οικογένειά του, και/ή αποπλήρωνε την αποκτηθείσα περιουσία και/ή τις επενδύσεις του με την Καθ΄ης η αίτηση. Η Καθ΄ης η αίτηση, σύμφωνα με τον Αιτητή, άρχισε να εργάζεται από το 1982 και μετά, ως ιδιωτική υπάλληλος με πολύ χαμηλά εισοδήματα και ο μισθός της σήμερα είναι περίπου ΛΚ500 μηνιαίως. Τέλος, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι έχει την υψηλότερη συμβολή και/ή συνεισφορά στην απόκτηση των πιο πάνω περιουσιακών στοιχείων, τα οποία είναι εγγεγραμμένα επ΄ ονόματι της Καθ΄ης η αίτηση, καθορίζοντας τη συνεισφορά του στο ½ της αξίας των πιο πάνω περιουσιακών στοιχείων, αξία την οποία εξειδικεύει, ισχυριζόμενος ότι η αξία του αυτοκινήτου είναι ΛΚ6,000.=, του ασφαλιστηρίου συμβολαίου ΛΚ10,000.=, των μετοχών ΛΚ5,000.= και του οικοπέδου με την κατοικία σε ΛΚ120,000.=. Η Καθ΄ης η αίτηση, στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταξίωσής της, ισχυρίζεται ότι η περιουσία, (οικόπεδο - σπίτι) στο Ζακάκι, αποκτήθηκε με δική της συνεισφορά, η οποία είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από τη συνεισφορά του Αιτητή. Η ίδια είχε την πλήρη ευθύνη, φροντίδα και επιμέλεια της οικογενειακής εστίας, των παιδιών των διαδίκων και του Αιτητή, καθόλη τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης τους, και επιπλέον εργαζόταν για όλο τον ουσιώδη χρόνο, με αρκετά εισοδήματα, τα οποία διέθετε για την οικογένειά της και για τη δημιουργία της περιουσίας. Αντίθετα με αυτή, ο Αιτητής δεν εργαζόταν πάντοτε, και όταν εργαζόταν δεν προσέφερε όλα του τα εισοδήματα στην οικογένεια του, αλλά ξόδευε μεγάλα ποσά για τον εαυτό του και για τη διασκέδασή του. Επίσης, ο Αιτητής έπαιζε μεγάλα χρηματικά ποσά στο Χρηματιστήριο, τα οποία και έχει ουσιαστικά χάσει. Σε μία περίπτωση, ανάγκασε την Καθ΄ης η αίτηση να κάνει δάνειο ύψους ΛΚ15,000.=, από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού, για δήθεν περίφραξη του σπιτιού τους, και την ανάγκασε να αγοράσει μετοχές ύψους ΛΚ2,500, γεγονός που την ώθησε να επιστρέψει στο εν λόγω πιστωτικό Ίδρυμα, ποσό ΛΚ10,000 από τις ΛΚ15,000 που είχε δανειστεί. Το επίδικο οικόπεδο, (1/2 μερίδιο) ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια, αγοράστηκε από τους διαδίκους στις 3.4.91, και το κατένημαν εξ΄ αρχής μεταξύ τους εξ΄ ίσου, εγγράφοντας έτσι ανά ¼ μερίδιο στον καθένα τους. Στο εν λόγω οικόπεδο ανηγέρθηκε ο συζυγικός οίκος, ο οποίος ανήκε και στους δύο εξ΄ ίσου. Στη συνέχεια, ο Αιτητής στις 13.8.99 με δική του αποκλειστική πρωτοβουλία και θέληση, μεταβίβασε το μερίδιο του στην κόρη τους Έλενα. Στις 24.4.2001 ο Αιτητής με δικά του διαβήματα, φρόντισε για το διαχωρισμό του μεριδίου του που είχε μεταβιβάσει στην κόρη τους και με συμφωνητικό έγγραφο έγινε ο διαχωρισμός και εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος από το Κτηματολόγιο. Έτσι σήμερα, η εν λόγω περιουσία είναι γραμμένη ανά ½ μερίδιο στην Καθ΄ης η αίτηση και ανά ½ μερίδιο στην κόρη τους Έλενα. Οι πιο πάνω ενέργειες του Αιτητή, σύμφωνα με την Καθ΄ης η αίτηση, τον εμποδίζουν (estopped) από του να εγείρει οποιαδήποτε αξίωση εναντίον της σε σχέση με το εν λόγω ακίνητο, το οποίο η ίδια προορίζει για την άλλη κόρη τους, τη Λίνα. Τέλος, η Καθ΄ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι άρχισε να εργάζεται από το έτος 1983 με αρκετά καλές απολαβές, όλα δε τα εισοδήματά της, τα διέθετε στην οικογένειά της και στη δημιουργία περιουσίας και ως εκ τούτου ο Αιτητής δεν μπορεί να αξιώνει συνεισφορά του στην περιουσία που είναι εγγεγραμμένη επ΄ ονόματι της. Η Καθ΄ης η αίτηση, αρνείται τις αξίες που ισχυρίζεται ο Αιτητής για τα περιουσιακά στοιχεία που διεκδικεί, ήτοι οικόπεδο - σπίτι, ασφαλιστήριο, μετοχές και warrants και θέτει τον Αιτητή σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Ο Αιτητής, στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταξίωση, ουσιαστικά επαναλαμβάνει τις αρχικές του θέσεις που περιέχονται στα γεγονότα της Αίτησης, διευκρινίζοντας ότι μεταβίβασε το μερίδιο του στην κόρη του Έλενα, με αποκλειστικό σκοπό να τη βοηθήσει να εξασφαλίσει βοήθεια από την Υπηρεσία Μέριμνας, για να κτίσει κατοικία άνωθεν του συζυγικού οίκου, και ότι ο διαχωρισμός που έγινε με τη συμφωνία τους 24.4.01, δεν έγινε για να διευθετήσει ή διαμοιράσει την περιουσία του ιδίου και της Καθ΄ης η αίτηση, αλλά αποσκοπούσε να καθορίσει και/ή να δηλώσει ότι ο 2ος όροφος της οικοδομής θα περιέρχετο στη θυγατέρα των διαδίκων. Κατά την ακρόαση της αίτησης, έδωσαν μαρτυρία για μεν την πλευρά του Αιτητή, ο ίδιος ο Αιτητής (Μ.Α.1) και η Έλενα ΧατζηΦυντάνη (Μ.Α.2), για δε την πλευρά της Καθ΄ης η αίτηση, η ίδια η Καθ΄ης η αίτηση (Μ.Υ.1). Ο Αιτητής κατά την κυρίως εξέτασή του, ανέφερε ότι παντρεύτηκαν στις 2.12.
  3. Το 1978 ήταν φοιτητής στη Σοβιετική Ένωση με μισθό 90 ρούβλια το μήνα και συντηρούσε την Καθ΄ης η αίτηση και την κόρη τους Ελένη. Τότε, η Καθ΄ης η αίτηση ήταν άνεργη και οικοκυρά και τη βοηθούσε η μητέρα της με κάποιο επίδομα. Το καλοκαίρι του 1976 και του 1977, εργάστηκε ως εργάτης σε οικοδομές, στη Σοβιετική Ένωση, με επιπλέον εισόδημα, 2,000 ρούβλια. Τον Αύγουστο του 1978 επέστρεψε στην Κύπρο και εργάσθηκε σε διάφορες εργασίες με μισθό ΛΚ160 μηνιαίως. Η Καθ΄ης η αίτηση ήρθε στην Κύπρο, μαζί με την κόρη τους Ελένη, το
  4. Δεν εργαζόταν τότε, ήταν οικοκυρά και εργάστηκε για πρώτη φορά το
  5. Το 1979 εργάστηκε ως τοπογράφος στη Λιβύη και έστελνε στην οικογένειά του 2000 δολάρια Αμερικής το μήνα. Το καλοκαίρι του 1980 επέστρεψε στην Κύπρο. Η Καθ΄ης η αίτηση δεν εργαζόταν και έκαμνε ταξίδια σχεδόν κάθε χρόνο στη Σοβιετική Ένωση. Την περίοδο 1981 - 1983 ως ανέφερε ο Αιτητής, εργάστηκε πάλι στη Λιβύη με αρχικό μισθό ΛΚ700 και μετά ΛΚ1200 μηνιαίως. Την περίοδο 1983 - 1987 εργάστηκε στην Κύπρο με αρχικό μισθό ΛΚ400 μηνιαίως και τελικό μισθό ΛΚ500.= μηνιαίως. Το 1984, η Καθ΄ης η αίτηση εργάστηκε αρχικά ως φροντίστρια σε γηροκομείο και μετά σε κλινική με μισθό ΛΚ100 μηνιαίως. Το 1988, ο Αιτητής ως ανέφερε, εργάστηκε στην Παπούα, Νέας Γουϊνέας, για περίοδο 8 μηνών, με μισθό ΛΚ800.= μηνιαίως, από τις οποίες ΛΚ650.= μηνιαίως έστελνε στην οικογένειά του στην Κύπρο. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο, ήταν άνεργος, γεγονός που τον ανάγκασε να εργαστεί ως εργάτης στις οικοδομές για 3 μήνες. Την περίοδο 1989 - 1991 εργάστηκε στη Λιβύη με αρχικό μισθό ΛΚ1,000.= μηνιαίως και μετά ΛΚ1,500.= μηνιαίως. Τότε, η Καθ΄ης η αίτηση εργαζόταν ως ράφτενα με μισθό ΛΚ35.= εβδομαδιαίως. Την περίοδο που εργαζόταν στη Λιβύη, βοήθησε την Καθ΄ης η αίτηση να σπουδάσει μοντελίστ. Την περίοδο 1991 - 1994, εργαζόταν στην Κύπρο σε εταιρεία με μισθό περίπου ΛΚ650.= μηνιαίως και επίσης το 1994 εργάστηκε για μερικούς μήνες στη Ρωσία. Την περίοδο αυτή, η Καθ΄ης η αίτηση εργαζόταν με μισθό ΛΚ80.= εβδομαδιαίως. Στη συνέχεια της κυρίως εξέτασής του, ο Αιτητής ανέφερε ότι το 1991, από τις οικονομίες της εργασίας του στη Λιβύη, αγόρασαν το οικόπεδο και επίσης, είχαν ΛΚ10,000 απόθεμα σε Τράπεζα. Έκαναν δάνειο, ύψους ΛΚ10,000 από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού, για να κτίσουν την κατοικία. Για την ανοικοδόμηση της κατοικίας, ο ίδιος έλαβε σταδιακά, ως πρόσφυγας, βοήθεια ύψους ΛΚ6,250.=. Την κατοικία την σχεδίασε ο ίδιος ως πολιτικός μηχανικός που είναι και επίσης εργαζόταν τα απογεύματα και τα Σαββατοκυρίακα. Την περίοδο 1997 - 2000 εργάστηκε στη Λιβύη με αμοιβή 50,000.= δολάρια ετησίως. Λόγω σοβαρής ασθένειάς του, το Μάϊο του 2000 απολύθηκε και πήρε ως αποζημίωση για τη θεραπεία του, το ποσό των ΛΚ5,000.=. Ακολούθως, την περίοδο 2001 - 2003, ο Αιτητής ως ανέφερε, εργάστηκε στο Μπαχρέϊν με μέσο μισθό ΛΚ2,000.= μηνιαίως. Την περίοδο αυτή ξόδεψε για τη θεραπεία του, λόγω του σοβαρού προβλήματος υγείας που είχε ΛΚ10,
  6. Η Καθ΄ης η αίτηση, την περίοδο αυτή εργαζόταν με μισθό ΛΚ100.= εβδομαδιαίως. Τέλος, ο Αιτητής στην κυρίως εξέτασή του, ανέφερε ότι σπούδασαν την κόρη τους Έλενα στη Ξενοδοχειακή Σχολή και χρειαζόταν για τις σπουδές της ΛΚ250.= μηνιαίως. Η Έλενα το 1998 αρραβωνιάστηκε και ζήτησε να κτίσει στο οικόπεδο πάνω από το σπίτι που είχαν. Λόγω του ότι ήταν πρόσφυγες μπορούσε να πάρει βοήθεια από το Κράτος, αλλά για να γίνει αυτό, έπρεπε κάποιος από τους γονείς να της δώσει μερίδιο από το οικόπεδό του. Η Καθ΄ης η αίτηση αρνήθηκε και έτσι αναγκάστηκε ο ίδιος να της δώσει το μερίδιό του. Της μεταβίβασε το μερίδιο του, επειδή την περίοδο εκείνη δεν είχε σκέψεις για διαζύγιο, και βοήθησε την Έλενα με ΛΚ6,000 για να κτίσει το διαμέρισμα της και όταν παντρεύτηκε το έτος 2002 της έδωσε ως δώρο ΛΚ6,000.=. Ο Αιτητής χαρακτήρισε τη συνεισφορά της Καθ΄ης η αίτηση στην ανέγερση της κατοικίας ως μηδαμινή. Ο Αιτητής, κατά την αντεξέτασή του, παραδέχθηκε ότι η Καθ΄ης η αίτηση, την περίοδο που δεν εργαζόταν, είχε ως οικοκυρά την πλήρη ευθύνη του σπιτιού, των παιδιών και του ιδίου. Δεν ήταν απόλυτα βέβαιος σε σχέση με το πότε άρχισε να εργάζεται η Καθ΄ης η αίτηση, αν δηλαδή ήταν το 1982 που αναφέρει στην αίτησή του ή το 1984 που ανέφερε στη μαρτυρία του. Σε υποβολή που του έγινε, ότι δηλαδή η Καθ΄ης η αίτηση εργαζόταν το 1982 ως Ιδιωτικός Υπάλληλος και ότι ακολούθως η Καθ΄ης η αίτηση από το 1983 μέχρι τη διάσταση εργαζόταν συνεχώς με πολύ υψηλές απολαβές, ανέφερε ότι όταν ο ίδιος εργαζόταν στο εξωτερικό με μισθό ΛΚ1,500.= μηνιαίως, ο μισθός της Καθ΄ης η αίτηση ήταν κατά πολύ χαμηλότερος του μισθού του. Περαιτέρω, ο Αιτητής αρνήθηκε ότι για πολύ μεγάλη περίοδο ήταν άνεργος μέχρι το έτος 1988 - 1989 ακόμη και το
  7. Σε σχέση με την αναφορά του ότι, από τα εισοδήματα από την εργασία του, έστελνε στην οικογένειά του μεγάλα ποσά για τη συντήρηση, διατροφή και ευημερία τους, ισχυρίστηκε ότι για αυτά, υπάρχουν στοιχεία των εμβασμάτων στο φάκελο της Τράπεζας και αρνήθηκε ότι ξόδευε μεγάλα ποσά σε διασκεδάσεις, ταξίδια και σε επενδύσεις σε μετοχές στο Χρηματιστήριο. Στη συνέχεια της αντεξέτασής του, ο Αιτητής ανέφερε ότι η εγγραφή του οικοπέδου ανά ½ μερίδιο στον καθένα τους, έγινε κατόπιν συμφωνίας του με την Καθ΄ης η αίτηση και ότι όταν το οικόπεδο διαχωρίστηκε από τους άλλους συνιδιοκτήτες, γράφτηκε από μισό στον ίδιο και στη σύζυγο του και ότι πάνω στο οικόπεδο αυτό εξ΄ αδιανεμήτου κτίστηκε το σπίτι τους. Εξήγησε περαιτέρω, ότι ο ίδιος εθελοντικά μεταβίβασε το μερίδιο του στην κόρη τους για να πάρει βοήθεια από το κράτος και τούτο λόγω της άρνησης της Καθ΄ης η αίτηση να εγγραφεί το μερίδιό της, στην κόρη τους. Ανέφερε περαιτέρω, ότι μεταβίβασε ολόκληρο το μερίδιο του, και όχι το ½ όπως του υποδείχτηκε κατά την αντεξέτασή του, γιατί πείστηκε ότι για να ληφθεί η βοήθεια έπρεπε να δοθεί ένα σημαντικό τμήμα . Ακολούθως, ο Αιτητής επέμενε ότι τα όσα ανέφερε για το ύψος των απολαβών του, ήταν η πραγματικότητα, ότι το δάνειο από το Συνεργατικό το έλαβαν από κοινού, αλλά, αυτός έστελνε τα λεφτά για την εξόφλησή του. Στη συνέχεια της αντεξέτασής του, ο Αιτητής παραδέχτηκε ότι η Καθ΄ης η αίτηση, ξόδευε μέρος των εισοδημάτων της για την οικογένειά της, δηλαδή, για τις σπουδές και για τη διατροφή των παιδιών της και συμπλήρωσε ότι η Καθ΄ης η αίτηση ήταν πολυέξοδη με τα ταξίδια της και ότι ξόδευε και για την αρχική της οικογένεια. Τέλος, ο Αιτητής αρνήθηκε ότι η συνεισφορά και των δύο διαδίκων στην απόκτηση της περιουσίας, είναι κατ΄ ελάχιστο ίση και ότι ανταποκρίνεται στα μερίδια που ήταν γραμμένα στο όνομα και των δύο τους, μέχρι την ημέρα της διάστασης τους. Η Έλενα ΧατζηΦυντάνη, (Μ.Α.2), θυγατέρα των διαδίκων, κατά την κυρίως εξέτασή της, ανέφερε ότι το οικόπεδο αγοράστηκε με χρήματα από την εργασία του πατέρα της στη Λιβύη, ο οποίος άρχισε δε να το κτίζει. Ο πατέρας της, ήταν ο κύριος που έφερνε τα χρήματα, η δε μητέρα της, άρχισε να εργάζεται το 1982 - 1983 μέχρι και το 1985 που γεννήθηκε η αδελφή της. Τότε, διέκοψε για ένα χρόνο και μετά άρχισε πάλι να εργάζεται και σε κάποιο στάδιο σπούδασε μοντελίστ. Με τη βοήθεια του πατέρα της, η μητέρα της δημιούργησε μια εταιρεία η οποία δεν πήγε καλά και έτσι η μητέρα της γύρισε πίσω στην παραγωγή εργασίας. Αποτάθηκε ως πρόσφυγας στη Μέριμνα για να λάβει βοήθεια και έτυχε συμβουλής από τη Μέριμνα, όπως οι γονείς της, της μεταβιβάσουν από ¼ μερίδιο, έτσι ώστε να μπορέσει να λάβει την κρατική χορηγία. Λόγω άρνησης της μητέρας της, ζήτησε από τον πατέρα της να της μεταβιβάσει ½ μερίδιο του, πράγμα το οποίο ο πατέρας της αποδέχτηκε. Η συμφωνία της 24.4.2001 έγινε κατόπιν απαίτησης της μητέρας της και με αυτή τη συμφωνία, η ίδια αναγνώρισε ότι ο πρώτος και ο δεύτερος όροφος άνηκε στη μητέρα της και ο τρίτος όροφος ανήκε σ΄ αυτήν, έτσι ώστε, όταν θα αποταθούν για έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας του σπιτιού, να είναι ξεκάθαρο σε ποιον ανήκουν τα σπίτια. Για την ίδια, δεν ήταν αναγκαία η συμφωνία αυτή, αλλά έγινε κατόπιν προτροπής της μητέρας της. Ο λόγος που ήρθε σαν μάρτυρας στο Δικαστήριο, είναι γιατί το πρόβλημα δημιουργήθηκε επειδή η ίδια ζήτησε από τον πατέρα της να της μεταβιβάσει το μερίδιο του, και ότι νιώθει και σαν θύμα, διότι πήρε βοήθεια από τον πατέρα της και χρησιμοποιήθηκε η συμφωνία εναντίον του πατέρα της και κινδυνεύει να τιμωρηθεί ο πατέρας της με το να χάσει το μοναδικό κομμάτι γης ή χώρο για το οποίο δούλεψε για να το αποκτήσει. Κατά την αντεξέτασή της, η μάρτυρας ανέφερε ότι θεωρεί ότι, η δική της απαίτηση και η προσφορά του πατέρα της, δημιούργησε αυτό το πρόβλημα. Έχει την γνώμη ως ανέφερε η μάρτυρας, ότι επειδή το απέκτησε ως δωρεά, δεν μπορεί να το εγγράψει πίσω στον πατέρα της. Η μάρτυρας, περαιτέρω κατά την αντεξέτασή της, δήλωσε άγνοια για την πρόθεση της μητέρας της, να μεταβιβάσει στην αδελφή της Λίζα, το ισόγειο και τον πρώτο όροφο. Ακολούθως κατά την αντεξέτασή της, η μάρτυρας ανέφερε ότι η μητέρα της είχε αυξημένες υποχρεώσεις, τις σπουδές της, τις κάλυψε ο πατέρας της, όπως και το κεφάλαιο για τη δημιουργία της εταιρείας. Η μητέρα της βοηθούσε την οικογένεια της, όμως ένα μερίδιο από τα εισοδήματά της το διέθεσε για το σπίτι. Η Καθ΄ης η αίτηση (Μ.Α.1), κατέθεσε στο Δικαστήριο Γραπτή Δήλωση (Τεκμήριο 1), ως η κυρίως εξέταση της. Στην εν λόγω Δήλωσή της, πέραν των παραδεκτών γεγονότων, ανέφερε ότι καθόλη τη διάρκεια του γάμου εργαζόταν, αρχικά ως νοσοκόμα σε γηροκομείο και έπειτα σε κλινική, ταυτόχρονα δε, σπούδασε μοντελίστ. Εργοδοτήθηκε ως μοντελίστ σε κατάστημα, ταυτόχρονα δε άνοιξε σχολή και δίδασκε σε μαθητές. Αργότερα, εργοδοτήθηκε ως μοντελίστ σε εργοστάσιο μέχρι τις 29.5.11 που έκλεισε το εργοστάσιο. Τα εισοδήματα της από την εργασία της, καθόλη τη διάρκεια του γάμου μέχρι και τη διάσταση, ήταν πολύ μεγαλύτερα από αυτά του Αιτητή, και τα χρησιμοποιούσε για την απόκτηση της περιουσίας που αποκτήθηκε κατά την διάρκεια του γάμου τους, αλλά και για τη διατροφή, συντήρηση και ευημερία της οικογένειάς τους. Επιπλέον όταν ήρθαν στην Κύπρο, έφερε το νοικοκυριό της και αρκετά χρήματα, είχε δε καθόλη τη διάρκεια του γάμου, την πλήρη ευθύνη, φροντίδα και επιμέλεια της οικογενειακής εστίας, των παιδιών τους και του Αιτητή. Αντίθετα με την ίδια, ο Αιτητής δεν εργαζόταν πάντοτε και όταν εργαζόταν δεν πρόσφερε όλα τα εισοδήματα του στην οικογένειά του, αλλά ξόδευε μεγάλα ποσά για τον εαυτό του και για τη διασκέδασή του. Επίσης, έπαιζε μεγάλα ποσά από τα χρήματα που έπαιρνε από τη δουλειά του στο εξωτερικό. Σε μια περίπτωση, την ανάγκασε να πάρει δάνειο ύψους ΛΚ15,000.= από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού για να αγοράσει μετοχές. Λόγω αυτής της κατάστασης επέστρεψε πίσω τις ΛΚ10,000.= Περαιτέρω, ως αναφέρει στη Γραπτή Δήλωσή της, η Καθ΄ης η αίτηση αγόρασε από την κα. Χ'Χριστοδούλου μισό οικόπεδο, το οποίο αρχικά ενεγράφη από ¼ μερίδιο στον καθένα τους, αργότερα, όταν εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος, από ½ μερίδιο στον καθένα τους. Στο εν λόγω οικόπεδο, έκτισαν μετά μία κατοικία, η οποία ανήκε και στους δύο τους εξ΄ ίσου. Στις 13.8.1999, ο Αιτητής με δική του πρωτοβουλία μεταβίβασε το μερίδιο του στην κόρη τους Έλενα. Αργότερα, ο Αιτητής έκανε όλα τα διαβήματα, περιλαμβανομένου και της ετοιμασίας συμφωνητικού εγγράφου, για το διαχωρισμό του μεριδίου της από το μερίδιο της Έλενας. Έτσι σήμερα η περιουσία είναι εγγεγραμμένη από ½ μερίδιο στην κάθε μία, και υπάρχει μεταξύ τους συμφωνητικό έγγραφο ότι το ισόγειο και ο πρώτος όροφος ανήκουν σ΄ αυτή, και το ανώγειο στο δεύτερο όροφο ανήκει στην κόρη τους Έλενα. Το μερίδιο της, ως ανέφερε η Καθ΄ης η αίτηση, προορίζει να το δώσει στη δεύτερη κόρη τους, τη Λίνα. Τέλος, η Καθ΄ης η αίτηση στην Γραπτή της Δήλωση, ανέφερε ότι ο Αιτητής πολύ λίγα χρήματα έστελνε από το εξωτερικό στην ίδια για τη διατροφή, συντήρηση και ευημερία των παιδιών τους και ότι η συνεισφορά της, είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από αυτή του Αιτητή, στην απόκτηση της περιουσίας η οποία αποκτήθηκε κατά την διάρκεια του γάμου τους. Κατά την αντεξέτασή της, η μάρτυρας επέμενε ότι η ίδια από την αρχή είχε πει ότι το μερίδιο της το προόριζε για την άλλη κόρη τους τη Λίνα. Περαιτέρω, κατά την αντεξέτασή της, η Καθ΄ης η αίτηση επέμενε στα όσα είχε πει κατά την κυρίως εξέτασή της, σε σχέση με τις εργασίες που έκανε και ότι μόνη της σπούδασε ως μοντελίστ, το πρωί εργαζόταν και το βράδυ πήγαινε στη σχολή Μοντελίστ. Επέμενε, ότι το οικόπεδο δεν αγοράστηκε μόνο με χρήματα του Αιτητή από την εργασία του στη Λιβύη, αλλά και με χρήματα που κέρδιζε από την εργασία της και αυτός είναι ο λόγος που το οικόπεδο γράφτηκε στο όνομα και των δύο. Επίσης, η Καθ΄ης η αίτηση κατά την αντεξέτασή της, ανέφερε ότι ο Αιτητής έστελνε το μισθό του σε προσωπικό του λογαριασμό στην Ελλάδα και από εκεί μέρος του μισθού του έστελνε στο κοινό τους λογαριασμό. Τέλος, η Αιτήτρια αρνήθηκε ότι η επίδικη κατοικία αποκτήθηκε λόγω της πολυετούς εργασίας του Αιτητή στο εξωτερικό και ότι η συνεισφορά της ήταν μηδαμινή και ότι ξόδευε πολλά λεφτά σε προσωπικά της έξοδα. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, ακολούθησαν οι προφορικές αγορεύσεις του Αιτητή και του δικηγόρου της Καθ΄ης η αίτηση. Ο Αιτητής με την αγόρευσή του, εισηγήθηκε ότι η συνεισφορά του στην απόκτηση της συζυγικής περιουσίας, (οικόπεδο και σπίτι), ήταν πολλαπλάσια της συνεισφοράς της Καθ΄ης η αίτηση. Την εισήγηση του αυτή, ο Αιτητής τη βάσισε στο γεγονός ότι ο μισθός του, από την εργασία του στην Κύπρο και στο εξωτερικό, ήταν πολύ μεγαλύτερος από το μισθό της Καθ΄ης η αίτηση. Το μερίδιό του, το μεταβίβασε στην κόρη τους Έλενα για να εξασφαλίσει την οικονομική βοήθεια από την Υπηρεσία Μέριμνας, η δε συμφωνία ημερομηνίας 24.4.2011, δεν απέβλεπε στο να διαμοιράσει την περιουσία με την Καθ΄ης η αίτηση, αλλά αποσκοπούσε να καθορίσει, ότι ο δεύτερος όροφος της οικοδομής θα ανήκε στην Έλενα. Ενόψει των πιο πάνω, ο Αιτητής κατέληξε στην εισήγηση ότι δικαιούται το ½ της αξίας της περιουσίας ή οποιοδήποτε άλλο μερίδιο το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθό. Αντίθετα, ο κ. Παπακυριακού στην αγόρευσή του, εισηγήθηκε ότι ο Αιτητής με τη μαρτυρία του, την οποία χαρακτήρισε ως εντελώς αόριστη, απέτυχε να αποδείξει την αξία της περιουσίας κατά το χρόνο της διάστασης, και κατά συνέπεια, να αποδείξει την αύξηση της περιουσίας, η οποία αποτελεί το αντικείμενο διαμοιρασμού μεταξύ των συζύγων, στη βάση του ύψους συνεισφοράς τους. Περαιτέρω, ο κ. Παπακυριακού εισηγήθηκε, ότι μεταξύ των διαδίκων υπήρχε συμφωνία ότι η περιουσία θα κατανέμετο κατ΄ ίσο μερίδιο, και ότι η ενέργεια του Αιτητή να δωρίσει το μερίδιό του στην κόρη του, τον εμποδίζει, λόγω των ιδίων ενεργειών του, από του να διεκδικήσει τις θεραπείες που αναφέρονται στην αίτησή του. Κατωτέρω, το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην εξέταση των ανωτέρω εισηγήσεων των διαδίκων μερών. Το άρθρο 14 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991, Ν.232/91, προβλέπει τα εξής: "14.

(1). Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.
(2). Η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά.
(3)Στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ό,τι αυτοί απέκτησαν: α) από δωρεά, κληρονομία, κληροδοσία ή άλλη χαριστική αιτία. β) με διάθεση περιουσίας που αποκτήθηκε με τις αναφερόμενες στην παράγραφο (α) αιτίες.» Το τι συνιστά περιουσία και τι συνεισφορά απαντάται στο άρθρο 2 του Ν.232/91: ««Περιουσία» σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους. «Συνεισφορά» σημαίνει την οποιαδήποτε μορφής συνεισφορά των συζύγων στην απόκτηση ή τη δημιουργία περιουσίας και περιλαμβάνει τη φροντίδα της οικογενειακής εστίας και των μελών της οικογένειας.» Το άρθρο 14 του Ν.232/91 έχει ερμηνευθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Α. Ορφανίδης ν. Ν. Ορφανίδη, Π.Ε. 9755,
(1998)1 Α.Α.Δ. σελ. 179, όπου στη σελίδα 187 τονίστηκαν τα πιο κάτω αναφορικά με την προσέγγιση την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ακολουθεί σε θέματα επίλυσης των περιουσιακών διαφορών των συζύγων. «.. αφετηρία για την επίλυση διαφορών αυτής της φύσης αποτελεί η διαπίστωση των περιουσιακών στοιχείων των συζύγων κατά το χρόνο του γάμου. Σε δεύτερο στάδιο, έρχεται η διαπίστωση της αύξησης και συνάρτηση της με τη συνεισφορά του ετέρου των συζύγων». Ως προς το θέμα της περιουσιακής αύξησης σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το βιβλίο της Ε. Κουνουγέρη - Μανωλεδάκη «Οικογενειακό Δίκαιο», Τόμος Ι, Β΄ έκδοση, σελίδα 249: "H περιουσιακή αύξηση του υποχρέου πρέπει να έχει λάβει χώρα κατά τη διάρκεια του γάμου και επομένως, προκύπτει από τη σύγκριση της περιουσίας του κατά την αρχή και το τέλος του γάμου, δηλαδή από την αφαίρεση της αρχικής από την τελική του περιουσία». Αποτελεί παραδεκτό γεγονός, ότι κατά τη διάρκεια του γάμου τους οι διάδικοι απόκτησαν ένα οικόπεδο στο Ζακάκι Λεμεσού, πάνω στο οποίο ακολούθως έκτισαν τη συζυγική κατοικία. Η συζυγική αυτή περιουσία αρχικά ενεγράφη από ½ μερίδιο σε κάθε διάδικο. Η διάσταση τους επήλθε το Σεπτέμβριο του 2003. Ο Αιτητής δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία για να αποδείξει την αξία της περιουσίας της Καθ΄ης η αίτηση, γεγονός το οποίο έχει καταλυτική επίδραση στην επιτυχία της αξίωσής του, σύμφωνα με τη Νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα στην υπόθεση Τζοάνα Σοφοκλέους ν. Πέτρου Σοφοκλέους
(2005)1 Β Α.Α.Δ. 1030, στη σελίδα 1033 λέχθηκαν τα πιο κάτω: "H διάσταση επήλθε, όπως είπαμε πιο πριν, σύμφωνα με τη διαπίστωση του Δικαστηρίου, το Νιόβρη του 2000. Αυτό, επομένως, είναι και το χρονικό σημείο στο οποίο πρέπει να διαπιστωθεί η αξία της περιουσίας του Εφεσίβλητου, για να υπολογισθεί η επαύξησή της, αν υπήρξε, από το 1977 που αποκτήθηκε το πρώτο ακίνητο.» Σε άλλο σημείο της ίδιας σελίδας: "Στις πιο κρίσιμες διαπιστώσεις του στη βάση της μαρτυρίας, κατέληξε το πρωτόδικο δικαστήριο πως η εφεσείουσα δεν παρουσίασε καμιά μαρτυρία για την απόδειξη της αξίας της περιουσίας του Εφεσίβλητου κατά το χρόνο της διάστασης, η οποία, και ως εκ τούτου παραμένει άγνωστη. Ορθά δε υπέδειξε το Δικαστήριο πως δεν μπορούσε να λειτουργήσει ως πραγματογνώμονας για να αποτιμήσει το ενεργειακό της περιουσίας του εφεσίβλητου κατά τον πιο πάνω χρόνο.» Το βάρος της απόδειξης της αξίας της περιουσίας κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο οποίος είναι ο χρόνος που επήλθε η διάσταση των διαδίκων, το φέρει ο Αιτητής, ο οποίος ισχυρίζεται στο δικόγραφο του ότι η επίδικη περιουσία κατά το χρόνο της διάστασης ήταν Λ.Κ.120,000.=, ισχυρισμό τον οποίο η Καθ΄ης η αίτηση, στο δικόγραφό της, αμφισβητεί. Ο Αιτητής, παρά την εν λόγω αμφισβήτηση, καμμιά μαρτυρία παρουσίασε στο Δικαστήριο για να αποδείξει την ισχυριζόμενη αξία της επίδικης περιουσία και έτσι απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης το οποίο φέρει. Σχετικά παραπέμπω στο βιβλίο του Βαθρακοκοίλη «ΤΟ ΝΕΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ», Γ΄ Έκδοση, Αθήνα 1994, όπου στη σελίδα 251, αναφέρονται τα πιο κάτω: "Bάρος απόδειξης δικαιούχου: Ο δικαιούχος σύζυγος, εφόσον από τη διάταξη δεν ρυθμίζεται η κατανομή του βάρους αποδείξεως, σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις του ΚΠολΔ, πρέπει να αποδείξει την τελική περιουσία, τη σύνθεση και την αξία της, τις ειδικές προϋποθέσεις του πραγματικού υπολογισμού, δηλαδή παροχές του προς τον άλλο σύζυγο που έγιναν στη διάρκεια του γάμου, την απ΄ αυτές αύξηση της περιουσίας του τελευταίου και τη διατήρηση αυτής κατά τη λύση κλπ. του γάμου. Στον Τεκμαρτό υπολογισμό ({1 εδ. 2), ο οποίος προϋπόθεση έχει την αύξηση της περιουσίας του υπόχρεου συζύγου, τη διαπίστωση και προσδιορισμό του ποσού της, ο δικαιούχος δεν υποχρεούται σε απόδειξη της συμβολής του ή άλλου περιστατικού. Την απόδειξη της ύπαρξης παθητικού της περιουσίας αυτής και του ποσού που φέρει ο εναγόμενος, όπως επίσης και της αρχικής περιουσίας, των κτήσεων από δωρεές και αιτία θανάτου, των στοιχείων που απαρτίζονται και της αξίας τους.» Περαιτέρω, η αποτυχία του Αιτητή να αποδείξει την αύξηση της περιουσίας της Καθ΄ης η αίτηση, δεν του επιτρέπει την επίκληση του μαχητού τεκμηρίου του άρθρου 14
(2)του Ν.232/91. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από τη σελίδα 1034 της απόφασης Σοφοκλέους, ανωτέρω: «Είπε, πολύ ορθά, πως η αποτυχία της εφεσείουσας να αποδείξει την αύξηση της περιουσίας του Εφεσίβλητου δεν της επέτρεπε να επικαλείται το μαχητό τεκμήριο, που προβλέπεται στο εδάφιο
(2)του άρθρου 14 του Νόμου» Παρόλο που στο σημείο αυτό, το υπό κρίση θέμα θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι έχει εξαντληθεί με βάση τις πιο πάνω διαπιστώσεις, εν τούτοις για σκοπούς πληρότητας της απόφασης, θα εξετάσω το θέμα της συνεισφοράς των διαδίκων στην απόκτηση της συζυγικής περιουσίας. Η μαρτυρία του Αιτητή, σ΄ ότι αφορά το ύψος της συνεισφοράς του, επικεντρώθηκε ουσιαστικά και αποκλειστικά στο ύψος των απολαβών που είχε κατά τη διάρκεια που εργαζόταν σε διάφορες εταιρείες στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Το ύψος των εν λόγω απολαβών του, αμφισβητήθηκε από την Καθ΄ης η αίτηση, χωρίς ο Αιτητής να παρουσιάσει οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία, είτε από τους εργοδότες του είτε από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, και δεν μπορεί σε καμμιά περίπτωση να θεωρηθεί ως αποδεικτική συγκεκριμένου ύψους συνεισφοράς. Παραμένει άγνωστο τί μέρος από τις συνολικές απολαβές του διέθεσε για την απόκτηση της επίδικης περιουσίας. Η αοριστία της μαρτυρίας του Αιτητή, φαίνεται έκδηλα από το πιο κάτω απόσπασμα της μαρτυρίας του, που παρατίθεται αυτούσιο: "To 1991 αγοράσαμε το οικόπεδο από οικονομίες της Λιβύης από τη Spidex και είχαμε και ΛΚ10,000.= για να κτίσουμε το σπίτι. Για την ανοικοδόμηση της κατοικίας πήρα βοήθεια ΛΚ6,250.= σταδιακά επειδή είμαι πρόσφυγας. Την κατοικία η οποία είναι ισόγειο και πρώτος όροφος την σχεδίασα εγώ επειδή είμαι πολιτικός μηχανικός και βασικά την έκτισα με προσωπικό μου μόχθο. Εργαζόμουν απογεύματα, Σαββατοκυρίακα. Τον Απρίλιο του 1993 μετακομίσαμε ως οικογένεια στην κατοικία.» Είναι προφανές, ότι η εν λόγω μαρτυρία δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αποδεικτική της αξίωσης του Αιτητή, για απόδοση ουσιαστικά σ΄ αυτόν το ½ της αξίας του ½ μεριδίου που είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης η Καθ΄ης η αίτηση στην επίδικη περιουσία. Άγνωστο παραμένει πόσα αγοράσθηκε το επίδικο οικόπεδο, όπως επίσης αναπόδεικτο παραμένει το ύψος της συνεισφοράς του Αιτητή με χρήματα που κέρδιζε από την εργασία του, ισχυρισμό που απορρίπτει η Καθ΄ης η αίτηση, ισχυριζόμενη ότι το οικόπεδο αγοράσθηκε και με χρήματα που κέρδιζε η ίδια από την εργασία της. Επίσης δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από τον Αιτητή μαρτυρία ως προς το κόστος οικοδόμησης της οικίας και ως προς το μέρος του κόστους που κατέβαλε ο ίδιος, είτε άμεσα είτε έμμεσα με προσωπική εργασία. Η ποιότητα της πιο πάνω μαρτυρίας του Αιτητή, η οποία είναι γενικόλογη και αόριστη, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αποδεικτική της αξιούμενης συνεισφοράς του, στην απόκτηση της συζυγικής περιουσίας. Η συνεισφορά αυτή ως την αξίωσε ο Αιτητής, έγκειται στα ¾ ή 75% της συνολικής (άγνωστης) αξίας της περιουσίας. Ήτοι, το ½ μερίδιο που δώρισε στην κόρη του, συν ½ του ½ του μεριδίου της Καθ΄ης η αίτηση, ήτοι 2/4 + ¼ = ¾ ή 75%. Η μαρτυρία του Αιτητή, όπως αυτή προσφέρθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, επ΄ ουδενή λόγο αποδεικνύει τέτοιο ποσοστό συνεισφοράς του. Ενόψει μάλιστα και του αναμφισβήτητου γεγονότος, ότι την περίοδο που ο Αιτητής έλειπε για εργασία στο εξωτερικό, ήτοι για 12 - 13 χρόνια, η Καθ΄ης η αίτηση είχε την αποκλειστική φροντίδα της οικογενειακής εστίας και των μελών της οικογένειας, το ίδιο δε και ως οικοκυρά την περίοδο που δεν εργαζόταν, έργο και καθήκον, πολύ σημαντικό και εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να αποτιμηθεί σε χρήμα. Επιπλέον η Καθ΄ης η αίτηση για μεγάλο χρονικό διάστημα από το 1982 και εντεύθεν εργαζόταν και ως ο ίδιος ο Αιτητής παραδέχθηκε, μέρος των εισοδημάτων της τα διάθετε για την οικογένεια της. Καταλήγοντας, επισημαίνεται ότι ο Αιτητής επικαλείται τον πραγματικό υπολογισμό ως βάση διεκδίκησης της απόδοσης της συνεισφοράς του στην αύξηση της περιουσίας της Καθ΄ης η αίτηση. Το ύψος της συμβολής του στην απόκτηση και εντεύθεν επαύξηση της περιουσίας, με βάση τον πραγματικό υπολογισμό, παρέμεινε αναπόδεικτη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει το αξιούμενο ύψος συνεισφοράς του, στην απόκτηση της συζυγικής περιουσίας. Ένας άλλος ισχυρισμός που πρέπει να εξετασθεί, είναι ο ισχυρισμός της Καθ΄ης η αίτηση, ότι μεταξύ των διαδίκων υπήρχε συμφωνία ότι η περιουσία θα κατανέμετο κατ΄ ίσα μερίδια και ότι η ενέργεια του Αιτητή να δωρίσει το μερίδιο του στην κόρη του, τον εμποδίζει, λόγω των πιο πάνω ενεργειών του, να διεκδικήσει τις θεραπείες που αναφέρονται στην αίτησή του. Για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω, η πιο πάνω θέση της Καθ΄ης η αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η πιο πάνω θέση έχει, ως αντιλαμβάνομαι, έρεισμα στις συμφωνίες ημερ. 3.4.91 με την οποία αγοράσθηκε το επίδικο οικόπεδο και τη συμφωνία ημερ. 24.4.01. Παρατηρώ ευθύς εξ΄ αρχής, ότι η Καθ΄ης η αίτηση αντλεί το σχετικό επιχείρημα της, από γραπτές συμφωνίες οι οποίες δεν κατατέθηκαν ως μαρτυρία στο Δικαστήριο. Περαιτέρω, όπως φαίνεται από την ενώπιον μου μαρτυρία, η συμφωνία ημερ. 22.4.01, αφορά γραπτή συμφωνία που έγινε μεταξύ της Καθ΄ης η αίτηση και της θυγατέρας τους Έλενας, για διαχωρισμό και ή καθορισμό της μεταξύ τους περιουσίας, καθορίζοντας ότι στην Καθ΄ης η αίτηση ανήκει το ισόγειο και ο πρώτος όροφος και στην κόρη τους Έλενα ο 2ος όροφος. Στη συμφωνία αυτή δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος ο Αιτητής και ως εκ τούτου δεν μπορώ να συμφωνήσω με την Καθ΄ης η αίτηση ότι οι ενέργειες του Αιτητή που οδήγησαν στην εν λόγω συμφωνία αποτελούν εμπόδιο για τη διεκδίκηση της αξίωσής του. Η αίτηση, ως προς τα κινητά περιουσιακά στοιχεία που περιγράφονται στις θεραπείες Β, Γ, Δ, Ε. Στ και Ζ της αιτούμενης θεραπείας, απορρίπτεται ενόψει του γεγονότος ότι ο Αιτητής ουδεμία μαρτυρία προσέφερε στο Δικαστήριο για την απόδειξή των. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα, επιδικάζονται υπέρ της Καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Τσαγγαρίδης, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ /ΠΑΝ Subject:Family/Interim Αναφορά: Περιουσιακές cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.