Α. Τ. ν. Α. Β., Αρ. Αίτησης: 336/2009, 24/6/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας Ενώπιον: Φ. Κωνσταντίνου, Δ. Αρ. Αίτησης: 336/2009 Μεταξύ: Α. Τ. Αιτήτρια και Α.Β. Καθ' ου η αίτηση ---------------------------- Ημερομηνία: 24 Ιουνίου 2011 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια - καθ' ης η αίτηση στην παρούσα διαδικασία: κα Ζ. Νικολάου Για τον καθ' ου η αίτηση - αιτητή στην παρούσα διαδικασία: κ. Σ. Π''Κυριακού ---------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ---------------------------------- Ο καθ' ου η αίτηση - αιτητής στην παρούσα διαδικασία, στο εξής «ο αιτητής», με ενδιάμεση αίτηση του που καταχώρισε στις 19.1.2011, ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος με το οποίο να ρυθμίζεται η άσκηση του δικαιώματος του για προσωπική επικοινωνία με τα ανήλικα τέκνα του, με βάση το άρθρο 17 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90), στο εξής «ο Νόμος». Η αιτήτρια - καθ' ης η αίτηση στην παρούσα διαδικασία, στο εξής «η καθ' ης η αίτηση», ενίσταται μερικώς στο αίτημα του αιτητή, όπως ακολούθως θα εξηγήσω. Στις 22.3.2011 εκδόθηκε εκ συμφώνου ενδιάμεσο διάταγμα με το οποίο ρυθμίστηκε η άσκηση του δικαιώματος του αιτητή για προσωπική επικοινωνία με τα τέκνα του για τα αιτήματα του των παραγράφων β) και γ) της εξεταζόμενης αίτησης. Το αίτημα της παραγράφου α) είχε χάσει τη σημασία του λόγω της χρονικής περιόδου στην οποία αναφερόταν. Το ίδιο ισχύει και για τη ρύθμιση του αιτήματος της παραγράφου δ). Ό,τι παραμένει για εξέταση είναι το αίτημα της παραγράφου ε), με το οποίο ο αιτητής ζητά τη ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας με τα τέκνα του κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών ως ακολούθως:
- Από την Παρασκευή 1.7.2011 η ώρα 8:00 μ.μ. μέχρι το Σάββατο 16.7.2011 η ώρα 8:00 μ.μ. με δικαίωμα διανυκτέρευσης.
- Από το Σάββατο 23.7.2011 η ώρα 8:00 μ.μ. μέχρι την Παρασκευή 5.8.2011 η ώρα 8:00 μ.μ. με δικαίωμα διανυκτέρευσης.
- Από την Παρασκευή 12.8.2011 η ώρα 8:00 μ.μ. μέχρι την Παρασκευή 19.8.2011 η ώρα 8:00 μ.μ. με δικαίωμα διανυκτέρευσης.
- Από την Παρασκευή 26.8.2011 η ώρα 8:00 μ.μ. μέχρι την Πέμπτη 1.9.2011 η ώρα 8:00 μ.μ. με δικαίωμα διανυκτέρευσης. Οι δικηγόροι των διαδίκων ζητούσαν από το Δικαστήριο χρόνο για εξώδικο συμβιβασμό του αιτήματος που παρέμεινε για ρύθμιση. Το Δικαστήριο έδωσε το χρόνο που ζητήθηκε, επισημαίνοντας επανειλημμένα ότι οι διάδικοι έπρεπε να αφήσουν μακριά από τα ανήλικα τέκνα τους τις οποιεσδήποτε μεταξύ τους αντιπαραθέσεις. Καθώς και ότι η ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας του αιτητή με τα τέκνα του κατά τις καλοκαιρινές διακοπές θα ήταν καλύτερα να ρυθμιστεί με συμφωνία μεταξύ των διαδίκων, λαμβάνοντας υπόψη το δικό τους ελεύθερο χρόνο και κυρίως τη γνώμη των τέκνων τους. Ο συμβιβασμός δεν επιτεύχθηκε και η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση ως προς το αίτημα της παραγράφου ε). Η εξεταζόμενη αίτηση, η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του αιτητή προσέκρουσε σε ένσταση της καθ' ης η αίτηση. Με αυτή προβάλλονται λόγοι για μη ρύθμιση του δικαιώματος του αιτητή για προσωπική επικοινωνία με τα ανήλικα τέκνα τους όπως επιδιώκει με την αίτηση του. Στην ένορκη δήλωση του ο αιτητής ανέφερε ότι τα ανήλικα τέκνα του «θέλουν και απαιτούν να έχουν απρόσκοπτη και ποιοτική επαφή» μαζί του. Καθώς και ότι θέλουν να πηγαίνουν τακτικά στην Κυπερούντα, όπου ζει ο ίδιος, και να έχουν επικοινωνία με τους συμμαθητές και τους φίλους τους που έχουν εκεί. Η καθ' ης η αίτηση στην ένορκη δήλωση της ανέφερε ότι δεν εναντιώνεται στην άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας του αιτητή με τα τέκνα τους κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών. Η ένσταση της βασίζεται στη διαφωνία της ως προς τις ημέρες που εισηγείται ο αιτητής. Η δική της εισήγηση είναι να διαμένουν τα τέκνα τους μια βδομάδα με τον καθένα τους εκ περιτροπής κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών. Υποστήριξε την εισήγηση της αυτή αναφέροντας ότι είναι παιδιά 9 και 7 ½ ετών, τα οποία χρειάζονται τη στοργή και τη φροντίδα και των δύο, αλλά ειδικά τη δική της γιατί αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας για τα οποία αποκλειστικά υπεύθυνη ήταν πάντα αυτή. Ανέφερε ότι ο υιός της αντιμετωπίζει πρόβλημα με το θυρεοειδή αδένα, υποβάλλεται κάθε μήνα σε ιατρικές εξετάσεις και λαμβάνει καθημερινά φαρμακευτική αγωγή. Καθώς και ότι η θυγατέρα της έχει πρόβλημα με τη σωματική της ανάπτυξη και υπόκειται σε ιατρική παρακολούθηση. Κατέθεσε περαιτέρω ότι θα ταλαιπωρηθούν τα ανήλικα τέκνα τους, αν στερούνται τον ένα γονέα για δεκαπέντε συνεχείς ημέρες καθώς και ότι τα τέκνα της της εξέφρασαν τη δυσαρέσκεια τους για το γεγονός αυτό. Κατά την ακρόαση της εξεταζόμενης αίτησης οι διάδικοι δεν αντεξετάστηκαν στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων τους. Οι δικηγόροι τους καταχώρισαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας, ο μεν δικηγόρος του αιτητή την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, η δε δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση την έκδοση διατάγματος ως η εισήγηση της τελευταίας, την οποία παρέθεσα ανωτέρω. Μελέτησα την εξεταζόμενη αίτηση ως προς το μέρος της που παρέμεινε για εξέταση, την ένσταση, το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και τα όσα υποστήριξαν με τις αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των διαδίκων. Η καθ' ης η αίτηση ενίσταται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και υποστήριξε ότι το συμφέρον των ανήλικων τέκνων της επιβάλλει να διαμένουν μια βδομάδα με τον κάθε γονέα εκ περιτροπής κατά τις καλοκαιρινές διακοπές, εκφράζοντας τη διαφωνία της να διαμένουν δεκαπέντε συνεχείς ημέρες με τον αιτητή. Κρίνω ότι θα πρέπει πρώτα να εξεταστεί ο ισχυρισμός του δικηγόρου του αιτητή, όπως προβλήθηκε στην αγόρευση του, ότι η ένσταση της καθ' ης η αίτηση είναι παράτυπη, αφού δεν αναφέρει τους λόγους για τους οποίους εναντιώνεται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, όπως καθορίζει η Δ.48 Θ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Είναι η θέση του δικηγόρου του αιτητή ότι για το λόγο αυτό η ένσταση της καθ' ης η αίτηση και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Σοφοκλέους ν. Ταβελούδη κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 92, αναφέρθηκαν, ως εν παρόδω λεχθέντα, τα πιο κάτω αναφορικά με τη Δ.48 Θ.4 και τον καθορισμό στην ένσταση των λόγων που την υποστηρίζουν: «Θα θέλαμε όμως με αυτή την ευκαιρία να θυμίσουμε τον επιτακτικό χαρακτήρα της νέας διάταξης αναφορικά με τον καθορισμό, στο σώμα της γραπτής ένστασης, των λόγων που την υποστηρίζουν και το συναφές καθήκον του συντάκτη της να τους εξειδικεύσει. .................................. Ας μη λησμονείται ότι ο συντάκτης της ένστασης δεν έχει μόνο καθήκον να πληροφορήσει τον αντίδικο του σε ποιους ακριβώς λόγους έγκειται η ένσταση του, αλλά και ανάλογη υποχρέωση απέναντι στο δικαστήριο.» Αναφέρθηκε στην απόφαση ότι το θέμα που προβλήθηκε δεν ήταν επίδικο και συνεπώς δεν απασχόλησε περαιτέρω το Δικαστήριο. Υποδείχθηκε όμως ότι η διάταξη αυτή απέβλεπε να αντιμετωπίσει δυσχέρειες εντοπισμού των λόγων ένστασης στην ένορκη δήλωση. Ο δικηγόρος του αιτητή δεν πρόβαλε τέτοιες δυσχέρειες. Προκύπτουν από απλή ανάγνωση της ένορκης δήλωσης της καθ' ης η αίτηση οι λόγοι ένστασης της, οι οποίοι και παρατέθηκαν ανωτέρω. Ο επιτακτικός χαρακτήρας της εν λόγω διάταξης, αναφορικά με τον καθορισμό στην ειδοποίηση της πρόθεσης για ένσταση των λόγων που την υποστηρίζουν, είναι αδιαμφισβήτητος. Αποφεύγονται έτσι οι αναφερόμενες δυσχέρειες τόσο για το Δικαστήριο, όσο και για την άλλη πλευρά. Ενόψει όμως της κατανόησης των λόγων στους οποίους στηρίζεται η ένσταση της καθ' ης η αίτηση, κρίνω ότι η παρατυπία αυτή δεν μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της ένστασης. Εξέτασα ακολούθως αν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60). Οι προϋποθέσεις του άρθρου αυτού έχουν κατ' επανάληψη εξεταστεί στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557, The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 253, M & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. The Timberland Co
(1997)1 AAΔ 1791). Για να επιτύχει ο αιτητής έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση στην ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Το άρθρο 17 του Nόμου καθορίζει: «17.
(1)Ο γονέας με τον οποίο δε διαμένει το τέκνο διατηρεί το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας με αυτό.
(2)Σε περίπτωση διαφωνίας όσο αφορά την άσκηση του δικαιώματος προσωπικής επικοινωνίας, αποφασίζει το Δικαστήριο.
(3)Στην απόφαση του το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και εφαρμόζει κατ' αναλογία τις πρόνοιες του άρθρου 6.» Οι πρόνοιες του άρθρου 6 που αφορούν την εξεταζόμενη αίτηση είναι οι ακόλουθες: «6.
(2)(α) Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της. (β) Η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία.» Επίδικο θέμα της παρούσας διαδικασίας είναι η ρύθμιση από το Δικαστήριο της άσκησης του δικαιώματος της προσωπικής επικοινωνίας του αιτητή με τα ανήλικα τέκνα του κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών και συγκεκριμένα από 1.7.2011 μέχρι 1.9.2011. Κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην εναρκτήρια αίτηση με την οποία η καθ' ης η αίτηση ζητά να ρυθμιστεί το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας του αιτητή με τα τέκνα του.
(2)Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο αιτητής δικαιούται σε θεραπεία ή έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Λόγω ακριβώς της εξουσίας του Δικαστηρίου να αποφασίζει, σε περίπτωση διαφωνίας, για την άσκηση της προσωπικής επικοινωνίας του γονέα με τον οποίο δε διαμένουν τα τέκνα με βάση το συμφέρον των τέκνων, ικανοποιείται και η προϋπόθεση αυτή.
(3)Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η ψυχική υγεία των τέκνων δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, ούτε μπορεί να αποκατασταθεί με κανένα τρόπο μεταγενέστερα. Εξετάζοντας αν ικανοποιείται η προϋπόθεση αυτή, με απασχόλησε το ερώτημα, κατά πόσο, από τα ενώπιον μου στοιχεία δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος λαμβάνοντας υπόψη το συμφέρον των ανηλίκων. Είναι η θέση του αιτητή, όπως αναφέρθηκε στην ένορκη δήλωση του, πως τα τέκνα του ζητούν να πηγαίνουν στην Κυπερούντα, όπου ο ίδιος διαμένει, και θέλουν να επικοινωνούν με τους φίλους τους εκεί. Η καθ' ης η αίτηση, χωρίς να αντικρούσει τη θέση αυτή του αιτητή, ανέφερε στην ένορκη δήλωση της αόριστα ότι τα τέκνα της εξέφρασαν τη δυσαρέσκεια τους να στερούνται τον ένα γονέα για δεκαπέντε συνεχείς ημέρες, χωρίς να συγκεκριμενοποιήσει την άποψη των παιδιών. Αναφέρθηκε περαιτέρω στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν τα τέκνα της επίσης αόριστα, χωρίς να εξηγήσει πώς θα επηρεαστεί αρνητικά η υγεία των παιδιών από τη διαμονή τους με τον αιτητή πέραν της μιας βδομάδας, αφού δεν ανέφερε ότι ο τελευταίος δεν μπορεί να τους παράσχει κάθε δυνατή φροντίδα. Επισημαίνω ότι το αίτημα του αιτητή της υποπαραγράφου 1) της παραγράφου ε) αφορά δεκαπέντε συνεχείς ημέρες, το αίτημα της υποπαραγράφου 2) αφορά δεκατρείς συνεχείς ημέρες, το αίτημα της υποπαραγράφου 3) αφορά επτά συνεχείς ημέρες και το αίτημα της υποπαραγράφου 4) αφορά έξι συνεχείς ημέρες. Συνεπώς η γενική άρνηση της καθ' ης η αίτηση στο αίτημα του αιτητή, με τη δικαιολογία ότι η επικοινωνία του με τα τέκνα του δεκαπέντε συνεχείς ημέρες δεν εξυπηρετεί το συμφέρον τους, δεν έχει οποιαδήποτε υπόσταση. Διαπιστώνω ότι η αντιπαράθεση που υπάρχει μεταξύ των διαδίκων δεν τους άφησε να δουν με ήρεμη και λογική σκέψη το συμφέρον των τέκνων τους για να έχουν αυτά όσο το δυνατόν χαρούμενες καλοκαιρινές διακοπές, όπως απαιτεί η ηλικία τους. Συνεπώς το βάρος πέφτει στο Δικαστήριο να αποφασίσει σχετικά, λαμβάνοντας υπόψη το συμφέρον των ανηλίκων. Στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας το Δικαστήριο δεν έχει κοινωνική έκθεση Λειτουργού Ευημερίας (βλ. Δαμιανού ν. Δαμιανού
(1989)1 Α.Α.Δ. 29) και δε συνεκτιμά τη γνώμη των ανηλίκων (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1993)1 Α.Α.Δ. 130), στοιχεία που λαμβάνει υπόψη κατά τη διαδικασία της εναρκτήριας αίτησης, όπου αξιολογεί τη μαρτυρία που θα προσαχθεί, λειτουργώντας εξεταστικά. Αυτό που καλούμαι να αποφασίσω, με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία, είναι πώς θα εξυπηρετηθεί όσο το δυνατόν καλύτερα το συμφέρον των ανήλικων τέκνων των διαδίκων κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών τους. Το άρθρο 6
(1)και
(2)(α) του Νόμου, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 17
(3), καθιερώνει την αρχή ότι η γονική μέριμνα πρέπει να ασκείται προς το συμφέρον του τέκνου και ότι στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του Νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της. Ως συμφέρον του τέκνου εννοείται το σωματικό, υλικό, πνευματικό, ψυχικό, ηθικό και γενικότερα το κάθε είδους συμφέρον (βλ. Διευθύντρια Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Φ. Ντούμα κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 1911). Στη Σύμβαση περί των Δικαιωμάτων του Παιδιού, η οποία κυρώθηκε με τους περί της Σύμβασης περί των Δικαιωμάτων του Παιδιού (Κυρωτικούς) Νόμους του 1990 και του 2000, καθορίζεται στο άρθρο 3 ότι σε όλες τις αποφάσεις που αφορούν παιδιά και λαμβάνονται, μεταξύ άλλων από τα Δικαστήρια, «πρέπει να λαμβάνεται πρωτίστως υπόψη το συμφέρον του παιδιού». Στο άρθρο 9
(3)της Σύμβασης καθορίζεται ότι: «Τα Συμβαλλόμενα Κράτη οφείλουν να σέβονται το δικαίωμα του παιδιού που ζει χωριστά από τους δύο γονείς του ή από τον έναν από αυτούς να διατηρεί προσωπικές σχέσεις και να έχει άμεση επαφή με τους δύο γονείς του, τακτικά, εκτός εάν αυτό είναι αντίθετο με το υπέρτατο συμφέρον του παιδιού.» Έλαβα υπόψη μου ότι τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων βρίσκονται σε ηλικία τέτοια, 9 και 7 ½ ετών, που η ωριμότητα τους επιβάλλει να συνεκτιμηθεί η γνώμη τους πριν από την έκδοση απόφασης σχετικά με την επικοινωνία του πατέρα τους μαζί τους. Αυτή όμως, όπως ανωτέρω ανέφερα, θα αναζητηθεί και θα συνεκτιμηθεί στο πλαίσιο της εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης. Η τρίτη προϋπόθεση συνδέεται με το θέμα της επάρκειας των αποζημιώσεων. Όταν όμως η υπόθεση αφορά τον ψυχικό κόσμο των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, η προϋπόθεση αυτή δεν μπορεί να εξεταστεί σε συνάρτηση με οικονομικά συμφέροντα. Στην Ε. Στυλιανού ν. Β. Στυλιανού (ανωτέρω) λέχθηκε σχετικά: «.η δικαιοδοσία για γονική μέριμνα δεν έχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Αντίθετα, έχει άξονα το κοινό καθήκον των γονέων για τη φροντίδα των παιδιών τους και συνισταμένη την ευημερία των τέκνων». Αναμφίβολα, προκύπτει ότι αν δεν εκδοθεί διάταγμα ρύθμισης του δικαιώματος του αιτητή για προσωπική επικοινωνία με τα τέκνα του, η απουσία του πατέρα από τη ζωή τους θα οδηγήσει στην αποξένωση που δύσκολα θα μπορούσε να αποκατασταθεί. Συνεπώς κρίνω ότι και η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται. Έχοντας κατά νου τα όσα ανωτέρω παρέθεσα, καταλήγω ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος, με το οποίο να ρυθμίζεται η άσκηση του δικαιώματος προσωπικής επικοινωνίας του αιτητή με τα τέκνα του κατά τις καλοκαιρινές διακοπές. Καταλήγω πως από τα ενώπιον μου στοιχεία προκύπτει ότι το συμφέρον των παιδιών επιβάλλει να διαμένουν με τον κάθε γονέα ίση περίοδο κατά τις καλοκαιρινές διακοπές, δέκα συνεχείς ημέρες με διανυχτέρευση. Στην κατάληξη μου αυτή έλαβα υπόψη ότι το συμφέρον τους εξυπηρετείται το ίδιο, είτε διαμένουν δεκαπέντε ημέρες είτε επτά, αρκεί ο χρόνος των γονέων με αυτά να είναι ποιοτικός. Οι ισχυρισμοί που πρόβαλαν οι διάδικοι για την υποστήριξη των θέσεων τους δε με έπεισαν, για να τους δοθεί οποιαδήποτε υπόσταση. Διαπίστωσα ότι οδηγήθηκαν σ' αυτές ακολουθώντας την αντιπαράθεση και τον εγωισμό τους, μη βλέποντας τι επιβάλλει το αληθινό συμφέρον των παιδιών τους. Συνακόλουθα εκδίδεται ενδιάμεσο διάταγμα με το οποίο ο αιτητής θα έχει δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας με τα ανήλικα τέκνα του το καλοκαίρι του 2011 ως ακολούθως: α) Από την 1 Ιουλίου 2011 η ώρα 18.00 μέχρι τις 11 Ιουλίου 2011 η ώρα 18.00 με διανυχτέρευση. β) Από τις 21 Ιουλίου 2011 η ώρα 18.00 μέχρι τις 31 Ιουλίου 2011 η ώρα 18.00 με διανυχτέρευση. γ) Από τις 10 Αυγούστου 2011 η ώρα 18.00 μέχρι τις 20 Αυγούστου 2011 η ώρα 18.00 με διανυχτέρευση. Αντίστοιχο δικαίωμα επικοινωνίας της καθ' ης η αίτηση με τα ανήλικα τέκνα της καθορίζεται ως ακολούθως: α) Από τις 11 Ιουλίου 2011 η ώρα 18.00 μέχρι τις 21 Ιουλίου 2011 η ώρα 18.00 με διανυχτέρευση. β) Από τις 31 Ιουλίου 2011 η ώρα 18.00 μέχρι τις 10 Αυγούστου 2011 η ώρα 18.00 με διανυχτέρευση. γ) Από τις 20 Αυγούστου 2011 η ώρα 18.00 μέχρι τις 30 Αυγούστου 2011 η ώρα 18.00 με διανυχτέρευση. Νοείται ότι η άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας του αιτητή όπως καθορίστηκε στο ενδιάμεσο διάταγμα ημερομηνίας 31.3.2010, θα αναστέλλεται αναφορικά με την ανωτέρω καθορισθείσα περίοδο κατά την οποία η καθ' ης η αίτηση θα ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας της με τα ανήλικα τέκνα της. Ως τόπος παραλαβής και παράδοσης των παιδιών για την άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας του αιτητή με αυτά, καθορίζεται ο τόπος διαμονής των παιδιών μαζί με τη μητέρα τους. Η καθ' ης η αίτηση διατάσσεται όπως παραδίδει τα παιδιά στον αιτητή κατά την έναρξη της περιόδου επικοινωνίας του με αυτά και ο αιτητής διατάσσεται όπως παραδίδει τα παιδιά στην καθ' ης η αίτηση κατά τη λήξη της περιόδου επικοινωνίας του με αυτά. Το διάταγμα ισχύει μέχρι την έκδοση νεότερου διατάγματος του Δικαστηρίου. Ενόψει του αποτελέσματος, αποφασίζω κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ............... Φ. Κωνσταντίνου, Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο