John Allan Thomas ν. Χαριτού Ανδρέου Σωκράτους, Αρ. Αίτησης: 284/07, 19 Ιανουαρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2011:3 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Γαμικών Διαφορών ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Καρατσή, Π., Χρ. Δημητρίου, Δ., Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 284/07 Μεταξύ: John Allan Thomas, Panayi Building, διαμ. 204, Γρίβα Διγενή 22, 7040 - Ορόκλινη Λάρνακα Αιτητή και Χαριτού Ανδρέου Σωκράτους, Λεωφόρος Αριστοφάνους 20, διαμ. 22, Στρόβολος - Λευκωσία Καθ΄ης η αίτηση ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19 Ιανουαρίου 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή: κα Βραχίμη. Για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Π. Χατζηπαναγιώτου Για Καθ΄ης η αίτηση: κα Ραφαήλ για κ. Φράγκο. Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Π. Δημητριάδου Α Π Ο Φ Α Σ Η Σ. Κ. Καρατσής, Π.: Το διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό παρουσιάζει τον Αιτητή, στη βάση των δικών του παραδοχών στη δίκη, να έχει ουσιαστική συνάφεια με την Καθ΄ης η αίτηση μέχρι και τα Χριστούγεννα του
- Τα πέρασαν είπε, μαζί με την κόρη τους στο Hilton Park και πρόσθεσε: «. προσπαθούσα να βάλω θαρραλέα προσωπίδα μπροστά στην κόρη μου, να δείχνω ότι όλα είναι καλά, μόνο για τη μέρα των Χριστουγέννων.». Η κόρη τους τότε ήταν βεβαίως δεκαεπτά και πλέον χρονών και διερωτάται κανείς προς τι η προσωπίδα και γιατί χρειαζόταν να είναι θαρραλέα. Η γνησιότητα της τοποθέτησής του έχει πάντως μηδενική αξία, αν λάβει κανείς υπόψη πως στο χρόνο εκείνο εκκρεμούσε ήδη η αίτηση του για λύση του γάμου του. Η Καθ΄ης η αίτηση γνώριζε την ύπαρξη και το περιεχόμενό της από 31.10.
- Για τον ίδιο αποτελούσε υλοποίηση της πρόθεσης του που γνωστοποίησε στον αρμόδιο επίσκοπο από 2.04.
- Εάν, όπως διατείνεται στην αίτησή του, η συμβίωση του με την Καθ΄ης η αίτηση είχε διακοπεί από το 2000 ήταν ζήτημα άγνωστο στην κόρη του, που μπορούσε να καλύψει η όποια και όσο θαρραλέα προσωπίδα; Δεν είναι εύκολο ν΄ αποκρύψει κανείς την αλήθεια. Στη γνωστοποίηση της 2.4.2007, που, ορθά συνοδεύει την αίτηση, εντοπίζουμε την πρώτη ασυνέπεια του Αιτητή. Γνωστοποιούσε στον επίσκοπο του τόπου διαμονής της συζύγου του πως ως λόγο διαζυγίου προτίθετο να επικαλεστεί εκείνο του άρθρου 225(β) του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου. Ωστόσο, με την αίτηση του επικαλείται δύο άλλους λόγους· τον ισχυρό κλονισμό της έγγαμης σχέσης και τη διάσταση για πέντε τουλάχιστο χρόνια. Η γνωστοποίηση που αποστέλλεται στον επίσκοπο θα πρέπει κατά το άρθρο 3
(1)του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου του 1990 (Ν. 22/90)να είναι σύμφωνα με τον τύπο που εκτίθεται στο Παράρτημα Α. Το Παράρτημα Α αποτελεί κατά το άρθρο 42 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ. 1 μέρος του Ν. 22/90 και όπως προβλέπεται σ΄ αυτό ο Αιτητής εκθέτει όλους ή μερικούς από τους λόγους που προτίθεται να επικαλεστεί και πάντως δεν προβλέπεται, πως μπορεί να επικαλεστεί ως μόνο λόγο άλλο από αυτούς. Στηρίζουμε τη θέση μας αυτή στην υπόθεση Ζένιου ν. Ζένιου (Αρ. 2)
(2002)1 Α.Α.Δ.
- Εκεί ο εφεσείων κατεχώρισε τη δεύτερη αίτηση διαζυγίου με τη γνωστοποίηση που είχε αποστείλει για σκοπούς καταχώρισης της πρώτης. Οι δύο αιτήσεις στηρίζονταν σε διαφορετικούς λόγους. Το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο υπεγράμμισε, στη σ. 1185: «Η δεύτερη αίτηση διαζυγίου βασίζεται πάνω στις πρόνοιες του Νόμου 46(Ι)/99 που εισάγει ένα και μόνο νέο λόγο διαζυγίου, που διαφέρει [από] εκείνο της πρώτης αγωγής. ΄Εκδηλα το βάθρο πάνω στο οποίο βασίστηκε η γνωστοποίηση που δόθηκε στην πρώτη αγωγή δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις του Νόμου 46(Ι)/99». Δεν μένομε ως εδώ. Κρατάμε πάντως την ημερομηνία αποστολής της γνωστοποίησης ως το χρονικό σημείο συμπλήρωσης του χρονικού διαστήματος της ισχυριζόμενης συνεχούς διάστασης για πέντε τουλάχιστον χρόνια. Με αφετηρία βεβαίως την 29.10.2000, όπως ο ίδιος την καθορίζει στα γεγονότα της αίτησής του. Δε θα μας απασχολήσουν τα χρόνια της συμβίωσης τους στην Αγγλία εφόσο είναι παραδεκτό πως απέκτησαν την κόρη τους στις 22.08.1990 και ότι στην Κύπρο εγκαταστάθηκαν μετά το
- Είναι χωρίς σημασία αν ήρθε πρώτα η Καθ΄ης η αίτηση με την κόρη τους και αργότερα ο Αιτητής. Ο τελευταίος, και τούτο είναι σημαντικό, τοποθετεί τη συζυγική κατοικία στη λεωφόρο Αριστοφάνους Αρ. 20 στο Στρόβολο. Αφήνει μάλιστα να νοηθεί πως συμβίωναν εκεί μέχρι την 29.10.2000, που, εξαιτίας όσων αποδίδει στην Καθ΄ης η αίτηση, εκείνος «εγκατέλειψε την συζυγική οικία και έκτοτε. ζουν χωριστά.». Στη δίκη είπε άλλα ο Αιτητής. Προσδιόρισε ως πρώτο τόπο διαμονής τους στην Κύπρο το σπίτι της Καθ΄ης η αίτηση στην Ορόκλινη και πως η συμβίωση τους διακόπηκε τον Οκτώβρη του 2000, όταν εκείνη «[ε]γκατέλειψε τη συζυγική εστία και πήγε να διαμείνει στη Λευκωσία σε διαμέρισμα.». Ο ίδιος δεν την ακολούθησε, είπε. Ούτε βεβαίως παρέμεινε για πάντα στην Ορόκλινη. Μετακόμισε στο Πισσούρι. Για την εξέλιξη αυτή υπάρχει αδιαμφισβήτητη μαρτυρία. Είναι το ενοικιαστήριο έγγραφο που ο ίδιος προσκόμισε στη δίκη, (Τεκμήριο 1). Φέρει ημερομηνία 9.06.2001 και αφορά την περίοδο από 16.06.2001 μέχρι 15.12.
- Ο ίδιος παραδέκτηκε πως παρέμεινε στο Πισσούρι για τέσσερα περίπου χρόνια. Ενδιαφέρουν όμως οι πέραν της μιας και συγκρουόμενες εξηγήσεις που έδωσε για την εγκατάστασή του στο Πισσούρι. Στην κύρια εξέταση είπε: «Επισκεπτόμουν τη γυναίκα μου, αλλά κυρίως έμενα στην Ορόκλινη και ακολούθως μετακόμισα στο Πισσούρι, επειδή στην επιχείρηση την οποία είμαι υπάρχουν περισσότεροι πελάτες στην Πάφο και στη Λεμεσό. Ζήτησα της γυναίκας μου να έρθει, αλλά αρνήθηκε.». Η απάντηση αυτή διαψεύδει τη θέση του ότι βρίσκονταν σε διάσταση από το
- Βρισκόμαστε ήδη στις 16.06.
- Στο χρόνο που είχε προηγηθεί, θεωρώντας την Καθ΄ης η αίτηση ως σύζυγό του, την επισκεπτόταν στη Λευκωσία. Στις 16.06.2001 και πάλιν, θεωρώντας την ως σύζυγό του, της ζήτησε να τον ακολουθήσει στο Πισσούρι. Στην αντεξέταση ξέχασε τα παραπάνω και είπε άλλα: «΄Εφυγα από την Ορόκλινη και πήγα στο Πισσούρι, γιατί προηγουμένως η γυναίκα μου με είχε εγκαταλείψει.». Αναμένει να τον πιστέψουμε πως επισκεπτόταν τη σύζυγο του που τον είχε εγκαταλείψει και ότι γι΄ αυτό το λόγο μετακόμισε στο Πισσούρι. ΄Ο,τι δεχόμαστε από τη μαρτυρία του είναι πως στο Πισσούρι παρέμεινε μέχρι το Νιόβρη του 2006 που επέστρεψε στην Ορόκλινη. Είναι και άλλες παραδοχές του Αιτητή που αποκαλύπτουν το περιεχόμενο της σχέσης του με την Καθ΄ης η αίτηση· ότι η Καθ΄ης η αίτηση τον επισκέφθηκε για μια βδομάδα στο Πισσούρι και ότι ενόσω εκείνος έμενε εκεί την επισκεπτόταν στο διαμέρισμά της, στη Λευκωσία, ότι όλο αυτό τον καιρό είχαν κοινές εξόδους για φαγητό και ότι η Καθ΄ης η αίτηση του έπλενε και σιδέρωνε τα ρούχα. Παραθέτουμε τη σχετική στιχομυθία από την αντεξέταση: «Ε. Ποιος σας έπλενε και σας σιδέρωνε τα ρούχα σας μέχρι το Νοέμβριο του 2008; Α. Δεν είναι μέχρι το Νοέμβριο του 2008, είναι ενωρίτερα απ΄ αυτή την ημερομηνία, αλλά επειδή πλήρωνα όλους τους λογαριασμούς της γυναίκας μου αυτή ως ανταπόδοση μου έπλενε τα ρούχα μου.» Διερωτάται κανείς, ακόμη και εάν ήθελε να πιστέψει τον Αιτητή, πόσο ενωρίτερα σταμάτησε να λειτουργεί η παραπάνω συζυγική διευθέτηση; Να υποθέσει κανείς το χρόνο επίδοσης της αίτησης διαζυγίου, δηλαδή την 31.10.2007; Ο ίδιος επέλεξε το Νοέμβριο του
- Κατέθετε στις 17.02.2010 και όταν του τέθηκε, στην αντεξέταση, πως, ενόσω βρισκόταν στο Πισσούρι και επισκεπτόταν την Καθ΄ης η αίτηση στη Λευκωσία κοιμόντουσαν μαζί, απάντησε: «Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς η γυναίκα μου μετακόμισε στο μεγαλύτερο διαμέρισμα το οποίο αυτή τη στιγμή κατέχει, αλλά είναι σίγουρα πέντε χρόνια πριν από σήμερα, δεν θυμάμαι να είχα οποιαδήποτε σεξουαλική επαφή με τη γυναίκα μου σε οποιοδήποτε μέρος.» Ας σημειωθεί ότι ο Αιτητής παραδέκτηκε πως μια ή δυο φορές είχε σεξουαλική επαφή με την Καθ΄ης η αίτηση μετά το 2000 που εκείνος προσδιόρισε ως χρόνο διακοπής της συμβίωσης. Μας φαίνεται πως η αλήθεια είναι πιο κοντά σε όσα η Καθ΄ης η αίτηση προβάλλει στην Υπεράσπισή της και επανέλαβε στη δίκη. Εκείνη απεκάλυψε τους διάφορους τόπους διαμονής του Αιτητή. Εκείνη εξήγησε πως η διαμονή τους στη Λευκωσία συνδεόταν με τη φοίτηση της κόρης τους στο ιδιωτικό σχολείο Φάλκον. Εκείνη αναφέρθηκε στις τακτικές επισκέψεις και διανυκτερεύσεις του Αιτητή στο χώρο της. Δεν βλέπουμε γιατί να μην την πιστέψουμε, αφού όσα παρέθεσε στην υπεράσπισή της, τα επανέλαβε με συνέπεια στη δίκη. Τον παρουσιάζει εκεί να φεύγει από κοντά της το 2007 για δήθεν επαγγελματικό ταξίδι στην Ταϋλάνδη και να της δηλώνει στην επιστροφή του πως δε θα ξαναπήγαινε στο σπίτι τους στη Λευκωσία. Το επανέλαβε στη δίκη δίνοντας λεπτομέρειες πριν την αναχώρηση του, για το τηλεφώνημα που του έκανε όταν βρισκόταν εκεί και τη σύνδεση του με τη στάση που εκείνος τήρησε στην επιστροφή του. Τον παρουσιάζει ακόμη εκεί να παραλαμβάνει την ίδια και την κόρη τους τον Αύγουστο του 2007, όταν επέστρεφαν από ταξίδι στην Αμερική, να τις μεταφέρει στη Λευκωσία και να κοιμάται μαζί της το βράδυ. Το επανέλαβε στη δίκη: «. πήγαμε σπίτι μου, κοιμηθήκαμε στο ίδιο κρεβάτι και εκάμαμε έρωτα, αυτός δηλαδή πιο πολύ έδειχνε ότι το μετάνιωσε.». Τέλος τον παρουσιάζει εκεί να μοιράζεται μαζί της το ίδιο κρεβάτι το Νιόβρη του 2008, μετά από ταξίδι του στην Αγγλία. Το επανέλαβε στη δίκη. Του τέθηκε ο ισχυρισμός της στην αντεξέταση και απάντησε: «Αυτό είναι ψέμα, αλλά περίμενα να το πείτε αυτό.». Ρωτήθηκε γιατί διέμενε μαζί της, όταν πήγαινε στη Λευκωσία και απάντησε: «Πήγαινα στη Λευκωσία για να δω την κόρη μου.». Του τέθηκε πως μπορούσε να διαμένει κάπου αλλού και είπε: «Γιατί να μείνω κάπου αλλού; Δεν είμαι ο Σιακόλας, ήδη έχω δύο σπίτια.». Το ένα σπίτι είναι εκείνο στην Ορόκλινη στο οποίο μετακόμισε μετά το Πισσούρι. Αυτό αναφέρει ως διεύθυνσή του στην γνωστοποίηση στον επίσκοπο. Ποιο είναι άραγε το άλλο; Μήπως είναι εκείνο της Καθ΄ης η αίτηση στη Λευκωσία για το οποίο πλήρωνε όλους τους λογαριασμούς και που ως ανταπόδοση εκείνη του έπλενε και του σιδέρωνε τα ρούχα; Γιατί δεν αρκέστηκε ν΄ αποκαλέσει ψέμα τη θέση για σαρκική επαφή με την Καθ΄ης η αίτηση και πρόσθεσε ότι ανέμενε να του τεθεί; Θα έπρεπε βεβαίως να αναμένει τη θέση αυτή από 3.09.07, όταν παρέλαβε την τροποποιημένη υπεράσπιση της Καθ΄ης η αίτηση. Ωστόσο ούτε αυτή ούτε τόσες άλλες δεν αισθάνθηκε την ανάγκη ν΄ αντικρούσει καταχωρώντας απάντηση. Εκτός βεβαίως και εάν εντάσσει τη συνεύρεση του μαζί της στο πλαίσιο της δικής της ανταπόδοσης για την πληρωμή των λογαριασμών. Το τεκμήριο 2 στάληκε στην Καθ΄ης η αίτηση στις 9.05.07, ένα μήνα μετά την αποστολή της γνωστοποίησης του Αιτητή. Της στάληκε με την προοπτική της παρούσας αίτησης διαζυγίου. Το τεκμήριο 3 της στάληκε στις 10.04.08 μετά την καταχώριση και επίδοση της αίτησης. Το ίδιο και το τεκμήριο
- Δεν προσθέτουν στην υπόθεση του Αιτητή. Απεναντίας επιβεβαιώνουν την υπεράσπιση της Καθ΄ης η αίτηση. «Τον άντρα μου τον αγάπησα και τον αγαπώ. Δεν θέλω διαζύγιο.» κατέθεσε στην αντεξέταση. Στην υπόθεση Π. Πηχίδη ν. Ελ. Πηχίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 1612 το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο ερμηνεύοντας τη λέξη «συμβίωση» στο πλαίσιο του άρθρου 17 του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν.23/90)υπεγράμμισε: «Η λέξη «συμβίωση» στο επίμαχο άρθρο του Νόμου έχει την έννοια της γενικά αποδεκτής ομαλής συλλειτουργίας του έγγαμου ζευγαριού σε όλες τις εκφάνσεις της σχέσης. Η έγγαμη σχέση δεν προϋποθέτει απαραίτητα, και σε όλη τη διάρκεια της, συγκατοίκηση του ζευγαριού. Για πολλούς λόγους το έγγαμο ζεύγος μπορεί να μην συγκατοικεί, όπου πχ όταν το απαιτεί η εργασία τους, σπουδές στο εξωτερικό κ.λ.π. Συγκατοίκηση σημαίνει διαμονή στον ίδιο χώρο δύο ή περισσοτέρων ατόμων, και είναι άσχετη ενίοτε με την έννοια της συμβίωσης έγγαμου ζευγαριού. Συμβαίνει έγγαμο ζεύγος να συγκατοικεί, αλλά να μην συμβιώνει σύμφωνα με την ερμηνεία που αποδίδουμε στη λέξη, και που κατά τη γνώμη μας είναι αυτή που θέλει ο Νόμος στο επίμαχο άρθρο.». Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης φέρουν τους διαδίκους να συμβιώνουν χωρίς να συγκατοικούν διαρκώς μέχρι και το 2007, χρόνο καταχώρισης της αίτησης. Ακόμη και αν ξεχάσουμε τη μετέπειτα συνάφεια τους οι λόγοι στους οποίους ο Αιτητής στήριξε το αίτημά του δεν έχουν στοιχειοθετηθεί. Επιπλέον το βάθρο στο οποίο βάσισε τη γνωστοποίηση που είχε απεστείλει στον επίσκοπο δεν μπορούσε να ικανοποιήσει μήτε τις προϋποθέσεις του ισχυρού κλονισμού της έγγαμης σχέσης [Βλ. Ζαχαρίου ν. Ζαχαρίου
(1993)1 Α.Α.Δ. 159] μήτε εκείνες της συνεχούς πενταετούς διάστασης του Νόμου 46(Ι)/99. Γι΄ αυτό η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα €2.300 πλέον ΦΠΑ εάν υπάρχει υπέρ της Καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. (Υπ.) ............ Σ. Κ. Καρατσής, Π. (Υπ.) .......... Χρ. Δημητρίου, Δ. (Υπ.) .......... Δ. Κούσιου, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο