Ελένης Θρασυβούλου ν. Λευτέρη Μηνά Τάκη, Αρ. Αίτησης: 199/09, 21 Ιανουαρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2011:4 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Διατροφής ΕΝΩΠΙΟΝ Σ. Κ. Καρατσή, Π. Αρ. Αίτησης: 199/09 Μεταξύ: Ελένης Θρασυβούλου εκ Χοιροκοιτίας Αιτήτριας κ α ι Λευτέρη Μηνά Τάκη, εκ Τόχνης Καθ΄ου η Αίτηση ------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21 Ιανουαρίου 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Γ. Κόκκινου Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κ. Χρ. Πουτζιουρής. Για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Πουτζιουρή Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 25.06.2008 οι διάδικοι υπέγραψαν συμφωνία με την οποία διευθέτησαν ολόκληρο το φάσμα των Οικογενειακών τους διαφορών (Τεκμήριο 1). Επρόκειτο για συμφωνία που συνομολόγησαν λίγες μέρες μετά τη διακοπή της συμβίωσής τους, που επήλθε στις 10.06.2008. Για το θέμα της διατροφής των τέκνων τους το τεκμήριο 1 προβλέπει: «Οι συμβαλλόμενοι συμφωνούν και αποδέχονται όπως για το θέμα της διατροφής προς τα ανήλικα τέκνα τους, ο «Πρώτος Συμβαλλόμενος» θα καταβάλλει ως συνεισφορά το ποσό των €600 μηνιαίως. Σε περίπτωση που τα έξοδα των ανηλίκων αυξηθούν ή η παρούσα κατάσταση αλλάξει τότε η Διατροφή θα αλλάξει αναλόγως νοουμένου ότι δικαιολογείται αυτό.». «Πρώτος Συμβαλλόμενος» στο τεκμήριο είναι ο Καθ΄ου η αίτηση στην υπό συζήτηση αίτηση. «Δεύτερη Συμβαλλόμενη» είναι βεβαίως η Αιτήτρια. Με αίτηση που η τελευταία κατεχώρισε στις 11.11.2009 επιδιώκει: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον καθ΄ου η αίτησις όπως καταβάλει το ποσόν των €900 μηνιαίως για την διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων Χρυστάλλας και Νικολέττας σαν εύλογο και δίκαιο από την ημέρα καταχωρήσεως της παρούσης αιτήσεως. Β. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο θα θεωρήσει εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Γ. Τα έξοδα της παρούσας αιτήσεως και έξοδα επίδοσης.». Αποτελεί δικογραφημένη θέση της Αιτήτριας ότι «[ο] Καθ΄ου η αίτηση από την ημερομηνία της διάστασής τους συνεισέφερε για τη διατροφή των ανηλίκων θυγατέρων τους το ποσόν των €600 μηνιαίως», θέση την οποία αρνείται ο Καθ΄ου η αίτηση στην υπεράσπισή του και «την θέτει σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της». Ανάλογη είναι και η υπεράσπιση του Καθ΄ου η αίτηση στη θέση της Αιτήτριας ότι «[γ]ια την συντήρηση των ανηλίκων τέκνων των απαιτείται ποσόν περίπου €900 μηνιαίως.». Η Αιτήτρια κατεχώρισε Απάντηση στην Υπεράσπιση. Με αυτή επικαλείται τη μεταξύ τους συμφωνία για το ποσό των €600 το μήνα και ισχυρίζεται «ότι δεν έχουν αλλάξει τα οικονομικά δεδομένα του Καθ΄ου από τότε». Ας σημειωθεί ότι καμμιά πλευρά δεν επικαλείται μεταβολή των όρων της διατροφής ως αυτή ρυθμίζεται στη μεταξύ τους συμφωνία. Η Αιτήτρια, στη δίκη, εξήγησε τους λόγους που την ανάγκασαν να καταχωρίσει την αίτηση· η παράλειψη του Καθ΄ου η αίτηση να της καταβάλλει τη συμφωνηθείσα διατροφή δεν της άφησε άλλη επιλογή. Συμφωνούν και οι δύο πλευρές πως το Δικαστήριο έχει εξουσία να ρυθμίσει το θέμα της διατροφής ανεξαρτήτως της μεταξύ τους συμφωνίας. Συμμερίζομαι την κοινή θέση τους όχι για όσα προβλήθηκαν από τους συνηγόρους τους στην αγόρευσή τους, αλλά για όσα στη συνέχεια εξηγώ. Το άρθρο 33
(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90)προβλέπει: «33
(1)Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του.». Από την ερμηνεία της πιο πάνω διάταξης προκύπτει ότι:
(1)Οι γονείς έχουν ευθύνη για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου.
(2)Η κοινή υποχρέωση των γονέων είναι ανεξάρτητη από το γάμο, το διαζύγιο, την ακύρωση του γάμου ή την εκτός γάμου συγγένεια.
(3)Η υποχρέωση υφίσταται εφόσον υπάρχουν και οι δύο γονείς και το τέκνο είναι εκούσια ή δικαστικά αναγνωρισμένο.
(4)Η υποχρέωση είναι κύρια και για τους δύο γονείς.
(5)Η υποχρέωση κατανέμεται στον καθένα από τους γονείς ανάλογα με τις δυνάμεις τους και όχι κατά ίσα μέρη. Η υφή της παραπάνω διάταξης συμπληρώνεται απ΄ εκείνη του άρθρου 36 του ίδιου Νόμου: «
- Το Δικαστήριο μπορεί με αίτηση του γονέα ή του δικαιούχου να ρυθμίσει το θέμα διατροφής του σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου.». Οι γονείς δεν μπορούν με μεταξύ τους συμφωνία ν΄ αποστερήσουν το Δικαστήριο από την παραπάνω εξουσία που του παρέχεται από το νόμο. Η εκδηλούμενη με τη συμφωνία ιδιωτική βούληση τους θα αντέβαινε σε δημοσίας τάξεως διάταξη, όπως είναι η διάταξη του άρθρου
- Ανάλογη ήταν διαχρονικά η αντιμετώπιση τέτοιων συμφωνιών από το δίκαιο. Στη σειρά Halsbury´s Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 12, σ. 354, παρ. 754 διαβάζομε: "The parents cannot by agreement deprive the Court of its statutory powers relating to the custody, maintenance and education of the children.". Ομοίως στο σύγγραμμα Chitty on Contracts (General Principles), 25η έκδοση, παρ. 1066 αναφέρεται: «Maintenance agreements. Any provision by which a wife binds herself not to apply to the Divorce Court for maintenance is void as an ouster of the jurisdiction of the courts; but one which, by purporting to make maintenance a debt enforceable at law, impliedly ousts the jurisdiction of the Divorce Court to fix, vary or discharge it as by statue binding on the parties and provides consideration for a counter promise, although on application to the Court it may be varied or revoked." Εκείνο που μπορεί να κρατήσει κανείς ως έγκυρο από τη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία είναι τη δυνατότητα του Καθ΄ου η αίτηση στο χρόνο της υπογραφής της να συνεισφέρει για τα τέκνα του το ποσό των €600 το μήνα. Τούτου δοθέντος μου φαίνεται πως η προσπάθεια του Καθ΄ου η αίτηση να μειώσει τη συνεισφορά του στα €440 ήταν άστοχη και μάταιη. Μάταιη βεβαίως είναι και η προσπάθεια της Αιτήτριας για καθορισμό της συνεισφοράς του στο ποσό των €900, εφόσο αυτή παραγνωρίζει την κατά το άρθρο 33
(1)του νόμου κοινή υποχρέωση τους να διατρέφουν τα τέκνα τους ανάλογα με τις δυνάμεις του. Η ίδια καθορίζει το κόστος συντήρησης και ευημερίας των ανηλίκων στο ποσό των €900 το μήνα (παρ. 9 των γεγονότων της αίτησης). Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα ισοδυναμούσε με απαλλαγή της ίδιας από τη νομική της υποχρέωση. Παρέμεινε αδιαμφισβήτητη η θέση της Αιτήτριας στη δίκη ότι μετά τη διάσταση εργάστηκε για δύο μήνες με μισθό €550 το μήνα. Εξέλιξη που τοποθετεί το ποσό αυτό εντός των δυνάμεων της ασχέτως εάν τώρα δεν εργάζεται [βλ. Μενελάου ν. Μενελάου (19939 1 Α.Α.Δ. 381]. Από την άλλη η προσπάθεια του Καθ΄ου η αίτηση να παρουσιάσει μείωση του κύκλου εργασιών της προσωπικής του εταιρείας Ελευθέριος Αντωνίου Λτδ και την ύπαρξη χρεών (Τεκμήρια 14 και 15) δεν προωθούν την υπόθεση του εφόσο το δάνειο του Τεκμηρίου 14 υφίστατο κατά τον ίδιο και κατά την υπογραφή του Τεκμηρίου 1 ενώ το δεύτερο παρουσιάζεται στο Τεκμ. 15 ως ανάληψη μετρητών στις 7.07.2010, δηλαδή σε χρόνο μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων. Το Τεκμήριο 15 έχει ως τελευταία κίνηση την κατάθεση ποσού €400 στις 16.09.2010 και ημερομηνία έκδοσής του την 11.10.2010, την προηγούμενη μέρα που ο Καθ΄ου η αίτηση κατέθεσε του στο Δικαστήριο. Θα ήταν εύκολο στο πλαίσιο της προσπάθειας του να καταβάλλει μόνο €440 το μήνα να συνάψει δάνειο για οποιοδήποτε ποσό πριν τη δίκη και αφού παρουσιάσει σχετικό έγγραφο σ΄ αυτή να το αποπληρώσει με το ίδιο ποσό. Λέγω τούτο όχι ως απλή υπόθεση αλλά ως βέβαιη κατάληξη μου πως ο Καθ΄ου η αίτηση απέκρυψε την αλήθεια από το Δικαστήριο. Η εταιρεία Ελευθέριος Αντωνίου Λτδ είναι ο άλλος του εαυτός. Επέμενε πως κάθε €3 που εισπράττει από τις μεταφορές που διενεργεί το €1,15 είναι κόστος πετρελαίου. Διαψεύδεται, ωστόσο, από τα τεκμήρια που κατέθεσε. Στο τεκμήριο 12 το πετρέλαιο δεν ήταν παραμόνο €53,252.14 από τις €146,051.63, που ήταν το σύνολο των εσόδων. Δεν ενδιαφέρουν όμως οι ισολογισμοί της εταιρείας Ελευθέριος Αντωνίου Λτδ, αλλά οι δικές του απολαβές, που εν πάση περιπτώσει εκείνος καθορίζει ως ο μόνος διευθυντής και μέτοχος. Το 2009 δήλωσε ως καθαρό ετήσιο εισόδημα €21.500 (Τεκμήριο 8). Για τον ίδιο χρόνο η εταιρεία Ελευθέριος Αντωνίου Λτδ παρουσίαζε ως έξοδα για μισθούς και συνεισφορές το ποσό των €26.128.86. Προσδιόρισε το μισθό κάθε οδηγού στα €350 τη βδομάδα και, ως εξήγησε, μαζί με τον ίδιο είναι τρεις οδηγοί. Το ποσό των €26,278.86 δεν αρκεί ούτε για τους ετήσιους μισθούς δύο οδηγών. Δεν εξήγησε εάν αμοίβεται και ως μισθωτός και ως σύμβουλος. Ωστόσο, το ποσό των €21.500 που αναφέρεται μισθός συμβούλων ταυτίζεται με το ετήσιο καθαρό του εισόδημα σύμφωνα με το τεκμήριο 8. Αφήνω που ο ίδιος ανέφερε ως σύμβουλο της εταιρείας τη λογίστρια αυτής. Δεν θα επεκταθώ άλλο στη μαρτυρία. Ο Καθ΄ου η αίτηση, στον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι έχει τις δυνάμεις που τουλάχιστον είχε και στον χρόνο σύνταξης του Τεκμηρίου 1 δεν πρόβαλε καμμιά θετική υπεράσπιση για τη δυνατότητα του να συνεισφέρει το ποσό των €600 το μήνα ούτε για το ύψος των αναγκών των ανηλίκων. Κάλεσε απλώς την Αιτήτρια ν΄ αποδείξει αυστηρά την υπόθεση της. Υπεισέρχεται εδώ ο κανόνας που νομολογήθηκε στην Regina Fur Company Ltd v. Bossom
(1958)2 Lloyd´s Rep. 425 και που υιοθετήθηκε στην Photiades & Co v. Guardian Royial Exchange Assurance Ltd
(1983)1 CLR 505. Δεν του επιτρεπόταν να προωθήσει κάποια θετική υπόθεση που δεν πρόβαλε στο δικόγραφο του. Δέχομαι συνεπώς πως οι ανάγκες των ανηλίκων μπορούν να καλυφθούν με το ποσό των €900 το μήνα και ότι δεν απαιτείται το ποσό των €1.100 που κατέθεσε η Αιτήτρια [Βλ. και τεκμήρια 2 εώς 7]. Δέχομαι ότι ο Καθ΄ου η αίτηση κερδίζει πέραν των €1.700 το μήνα και ότι έχει τη δυνατότητα να συνεισφέρει το ποσό των €600 το μήνα στη διατροφή των ανηλίκων. [Βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386]. Εκδίδεται συνακόλουθα διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση όπως από 11.11.2009 ημέρα καταχώρισης της αίτησης και κάθε αντίστοιχη μέρα κάθε επόμενου μήνα καταβάλλει στην Αιτήτρια: (α) το ποσό των €300 ως συνεισφορά του στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του Χρυστάλλας Ελευθερίου Μηνά και (β) το ποσό των €300 ως συνεισφορά του στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του Νικολέττας Ελευθερίου Μηνά. Το συνολικό ποσό που ο Καθ΄ου η αίτηση κατέβαλε στην Αιτήτρια δυνάμει του προσωρινού διατάγματος ν΄ αφαιρεθεί από το ποσό της μέχρι σήμερα συσωρευθείσας διατροφής. Τέλος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1.000 ως έξοδα. (Υπ.) ........... Σ. Κ. Καρατσής, Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο