ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΑΒΒΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ν. ΟΛΓΑ ΝΙΚΟΛΑ ΓΕΩΡΓΟΥ, Αρ. Αίτησης: 132/10, 2 Μαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2011:11 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Γαμικών Διαφορών ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Καρατσή, Π., Χρ. Δημητρίου, Δ., Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 132/10 Μεταξύ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΑΒΒΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, εκ Κάτω Δρυός Αιτητή και ΟΛΓΑ ΝΙΚΟΛΑ ΓΕΩΡΓΟΥ, εκ Σκαρίνου Καθ΄ης η αίτηση ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 2 Μαρτίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή: κ. Α. Πλουτάρχου. Για Καθ΄ης η αίτηση: κ. Μ. Αλεξόπουλος. Για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Α. Αλεξόπουλος Αιτητής παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η (Ex-tempore) Σ. Κ. Καρατσής, Π.: Δοθέντος ότι στην παρούσα υπόθεση κατέθεσαν μόνο οι διάδικοι και η έκβαση τόσο της αίτησης όσο και της ανταπαίτησης συνδέεται άρρηκτα με την αξιοπιστία τους, στη βάση της μαρτυρίας, θα απορρίπταμε τόσο την αίτηση όσο και την ανταπαίτηση για τους λόγους που στη συνέχεια εξηγούμε. Ο Αιτητής που είχε την πρωτοβουλία να οδηγήσει την παρούσα διαφορά σε δίκη, επιδιώκει τη λύση του γάμου του με λόγο διαζυγίου τον ισχυρό κλονισμό της έγγαμης σχέσης. Ως κορυφαίο κλονιστικό περιστατικό, συμφωνεί σε τούτο και ο ευπαίδευτος συνήγορος του, προβάλλει την εκδίωξη του από τη συζυγική κατοικία από την Καθ΄ης η αίτηση, στις 23.09.
- Η Καθ΄ης η αίτηση που επίσης επιδιώκει τη λύση του γάμου τους με ανταπαίτηση, αποδίδει στον Αιτητή τη συνήθεια να δημιουργεί εξωσυζυγικές σχέσεις για να καταλήξει πως ο τελευταίος την εγκατέλειψε στις 26.09.
- Η μαρτυρία τους στη δίκη ήταν ασυνεπής για τους λόγους που αμέσως τώρα εξηγούμε. Ο μεν Αιτητής στην παράγραφο 7 αναφέρει ότι μετά την εκδίωξη του από τον συζυγικό σπίτι προσπάθησε να περισώσει το γάμο του, αλλά πάντοτε συναντούσε την αρνητική στάση της Καθ΄ης η αίτηση η οποία επέμενε στον χωρισμό τους. Με αυτή και μόνο την παράγραφο θα πρέπει να αναζητήσουμε κλονιστικό περιστατικό μετά την εκδίωξη του από το σπίτι εφόσο ακόμη υστέρα από τις 23.09.06 είχε, ως διατείνεται, τη ψυχική διάθεση να συνεχίσει την έγγαμη σχέση με την Καθ΄ης η αίτηση. Στη δίκη βέβαια τίποτε τέτοιο δεν ανέφερε, ότι δηλαδή μετά την εκδίωξη του συνέχισε να επιμένει στην αναζωπύρωση της έγγαμης σχέσης τους και οι προσπάθειες του απέβαιναν άκαρπες εξαιτίας της αρνητικής στάσης της Καθ΄ης η αίτηση. Η Καθ΄ης η αίτηση από την άλλη αναφέρθηκε σε διάφορα περιστατικά όπου κατά την ίδια ο Αιτητής κατεπρόδωσε τη συζυγική σχέση. Το ένα το προσδιόρισε χρονικά και στο δικόγραφο της. Ανατρέχει στο 1998 όταν απέκτησαν το πρώτο τους παιδί. Είναι η θέση της εκεί ότι ο Αιτητής την εγκατέλειψε και για περίοδο 40 ημερών συζούσε με άλλη γυναίκα στη Λευκωσία. Το περιστατικό αυτό είναι τόσο παλαιό που η μετέπειτα συμβίωση τους μέχρι και το 2006, κατά την ίδια, δεν μας επιτρέπει να θεωρήσουμε ως σοβαρό αυτό το περιστατικό γιατί με τίποτε δεν συνδέεται με το αποτέλεσμα που είναι η διάσταση. Αναφέρθηκε όμως και σε δύο άλλα περιστατικά και κατονόμασε δύο πρόσωπα. Δύο χωριανές της, την Χρυστάλλα και την Μάρθα, που, κατά την ίδια, ο Αιτητής διατηρούσε δεσμό μαζί τους. Προσδιόρισε χρονικά αυτά τα δύο γεγονότα με τη γέννηση του δεύτερου τους παιδιού. Ως είναι παραδεκτό από τα δικόγραφα, η Μαρία γεννήθηκε στις 26.06.
- Θα απορρίπταμε λοιπόν την ανταπαίτηση γιατί τέσσερα χρόνια μετά τη γέννηση της Μαρίας μας οδηγούν στο 2006, στο χρόνο όπου ήδη είχε συντελεστεί η διακοπή της συμβίωσης. Ωστόσο στην παρούσα υπόθεση στη βάση των δικογράφων, οδηγούμαστε κάπου αλλού. Στην εξαγωγή συμπεράσματος ότι επήλθε κλονισμός στην έγγαμη σχέση των διαδίκων. Η κατάληξη αυτή υποστηρίζεται και από την απλή ύπαρξη αίτησης και ανταπαίτησης. Πέραν όμως τούτου έχουν ξεχωριστή σημασία όσα αναφέρει ο Αιτητής στην παράγραφο 5 της αίτησης και η Καθ΄ης η αίτηση στην παράγραφο 4(δ) της υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Παραθέτουμε το κείμενο και των δύο. Λέει στην παράγραφο 5, ο πρώτος: «Η καθ΄ης η αίτηση δεν συμπεριφερόταν στον αιτητή με αγάπη και την αρμόζουσα στοργή και τρυφερότητα, δεν τον επιθυμούσε και απέφευγε τις σεξουαλικές σχέσεις με τον αιτητή. Συνεπεία της συμπεριφοράς της καθ΄ης η αίτηση ο αιτητής από το 2005 αναγκάσθει να κοιμάται σε ξεχωριστό δωμάτιο με αποτέλεσμα οι συζυγικές τους σχέσεις να εκμηδενισθούν και η συμβίωσή τους να εξελιχθεί σε απλή συγκατοίκηση.» Η Καθ΄ης η αίτηση με τη σειρά της λέει στην παράγραφο 4(δ): «Από τις αρχές του 2005 ερχόταν στο συζυγικό του οίκο για να δημιουργήσει προβλήματα και να φάει μόνο και εάν ήθελε να κοιμηθεί το βράδυ, κοιμόταν σε ξεχωριστό δωμάτιο». Εντοπίζουμε μία σύγχυση ως προς τη νομική έννοια της διάστασης. Θα ξεκαθαρίσουμε το ζήτημα με αναφορά στην υπόθεση Π. Πιχίδη ν. Ελ. Πιχίδη
(1997)1 Α.Α.Δ.
- Εκεί το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο ερμηνεύοντας τη λέξη «συμβίωση» στο πλαίσιο του άρθρου 17 του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν.23/90)υπογράμμισε: «Η λέξη «συμβίωση» στο επίμαχο άρθρο του Νόμου έχει την έννοια της γενικά αποδεκτής ομαλής συλλειτουργίας του έγγαμου ζευγαριού σε όλες τις εκφάνσεις της σχέσης. Η έγγαμη σχέση δεν προϋποθέτει απαραίτητα, και σε όλη τη διάρκεια της, συγκατοίκηση του ζευγαριού. Για πολλούς λόγους το έγγαμο ζεύγος μπορεί να μην συγκατοικεί, όπου πχ όταν το απαιτεί η εργασία τους, σπουδές στο εξωτερικό κ.λ.π. Συγκατοίκηση σημαίνει διαμονή στον ίδιο χώρο δύο ή περισσοτέρων ατόμων, και είναι άσχετη ενίοτε με την έννοια της συμβίωσης έγγαμου ζευγαριού. Συμβαίνει έγγαμο ζεύγος να συγκατοικεί, αλλά να μην συμβιώνει σύμφωνα με την ερμηνεία που αποδίδουμε στη λέξη, και που κατά τη γνώμη μας είναι αυτή που θέλει ο Νόμος στο επίμαχο άρθρο.». Να προσθέσουμε εδώ πως η λέξη «συμβίωση» έχει την ίδια έννοια σε κάθε νόμο που σχετίζεται με τις οικογενειακές σχέσεις. Στην προκειμένη περίπτωση η διάσταση των διαδίκων επήλθε από το
- Το γεγονός ότι συγκατοικούσαν στο ίδιο σπίτι δεν μπορεί να λογισθεί ως συμβίωση μεταξύ τους. Το παραπάνω εύρημα μας μας οδηγεί στο άρθρο 27
(3)(β) του περί Γάμου Νόμου του 2003 (Ν.104(Ι)/03). Το παραθέτουμε: «Ο κλονισμός των σχέσεων μεταξύ των συζύγων κατά τα διαλαμβανόμενα στο παρόν εδάφιο τεκμαίρεται αμάχητα, εφόσον οι σύζυγοι βρίσκονται σε διάσταση επί τέσσερα τουλάχιστο χρόνια, και το διαζύγιο δύναται να εκδοθεί έστω και αν ο λόγος του κλονισμού αφορά το πρόσωπο του ενάγοντα. Η συμπλήρωση του χρόνου διάστασης δεν εμποδίζεται από μικρές διακοπές που έγιναν ως προσπάθεια αποκατάστασης των σχέσεων των και οι οποίες δεν υπερβαίνουν τους έξι μήνες.» Αυτή είναι η περίπτωση των διαδίκων. Βρίσκονται σε διάσταση για περισσότερο από 4 χρόνια εφόσο η διάσταση επήλθε το 2005 και η αίτηση διαζυγίου καταχωρήθηκε στις 12.04.2010. Ενόψει της κατάληξης μας ότι στη βάση της μαρτυρίας θα απορρίπταμε τόσο την αίτηση όσο και την ανταπαίτηση, δεν θεωρούμε αναγκαίο να προχωρήσουμε για να πούμε ποιον από τους δύο διαδίκους βαραίνει η ευθύνη του κλονισμού, εφόσο στη βάση του άρθρου 27
(3)του Νόμου, που προαναφέραμε, ο κλονισμός τεκμαίρεται αμάχητα και το διαζύγιο εκδίδεται ασχέτως ποιος από τους δύο οδήγησε τη σχέση στον κλονισμό. Καταλήγουμε πως μπορούμε να εκδώσουμε απόφαση στην αίτηση με την οποία να λύεται ο γάμος των διαδίκων λόγω ισχυρού κλονισμού, που κατ΄ αμάχητο τεκμήριο επήλθε στη σχέση τους δυνάμει του άρθρου 27
(3)(β) του περί Γάμου Νόμου του 2003. Ενόψει της κατάληξης μας θεωρούμε πως η ορθή διαταγή για τα έξοδα είναι κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της. (Υπ.) ............ Σ. Κ. Καρατσής, Π. (Υπ.) .......... Χρ. Δημητρίου, Δ. (Υπ.) .......... Δ. Κούσιου, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο