← Κύπρος

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΤΤΟΦΑΡΟΣ ν. ΑΛΕΝΑ ΤΣΕΚΑΝ, Αρ. Αίτησης: 277/09, 13 Απριλίου 2011

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΤΤΟΦΑΡΟΣ ν. ΑΛΕΝΑ ΤΣΕΚΑΝ, Αρ. Αίτησης: 277/09, 13 Απριλίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2011:13 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Γαμικών Διαφορών ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Καρατσή, Π., Χρ. Δημητρίου, Δ., Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 277/09 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΤΤΟΦΑΡΟΣ Αιτητή και ΑΛΕΝΑ ΤΣΕΚΑΝ Καθ΄ης η αίτηση Αίτηση ημερ. 9.02.2011 Ημερομηνία: 13 Απριλίου 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή: κ. Μ. Χατζηχριστοφή. Για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Π. Χατζηχριστοφή Για την Καθ΄ης η αίτηση: κα Γιουσελή. Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Δ. Ταουξιή Α Π Ο Φ Α Σ Η Είναι χρήσιμο να μεταφέρουμε αυτούσιο στην απόφαση μας το πρακτικό της 26.01.2011: «ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή: Καμία εμφάνιση. Για την Καθ΄ης η αίτηση: κα Ε. Παπαγαπίου για κ. Κυριακίδη Αιτητής απών κα Παπαγαπίου: Ζητώ όπως απορριφθεί η αίτηση και ζητώ όπως αποσύρω την ανταπαίτηση. Ζητώ τα έξοδα μου στην απόσυρση της αίτησης. Δικαστήριο: Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα €800 πλέον ΦΠΑ επιδικάζονται υπέρ της Καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται ως αποσυρθείσα χωρίς έξοδα.» Είναι επίσης χρήσιμο να πούμε πως στις 26.01.2011 η υπόθεση ήταν ορισμένη για καθορισμό επίδικων θεμάτων. Επρόκειτο για ημερομηνία που είχαμε δώσει στις 15.12.2010 προκειμένου ο Αιτητής να διορίσει νέο δικηγόρο. Είναι τέλος χρήσιμο να πούμε π ως τις 26.01.2011 στο φάκελο της δικογραφίας δεν υπήρχε ένδειξη καταπόσο ο Αιτητής θα εκπροσωπείτο από δικηγόρο. Ο ίδιος απουσίαζε. ΄Ο,τι επακολούθησε παρατίθεται στο πρακτικό μας που ήδη παραθέσαμε. Στις 9.02.2011 ο Αιτητής καταχώρησε αίτηση δια κλήσεως με την οποία επιδιώκει επαναφορά της αίτησης για λύση του γάμου του «.ή/και παραμερισμό της εκδοθείσας απορριπτικής απόφασης ημερ. 26.01.2011.». Η αίτηση αυτή καταχωρήθηκε από το δικηγορικό γραφείο Μάμας Χατζηχριστοφής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.. Η αίτηση της 9.02.2011, στην οποία αφορά η απόφαση μας αυτή, επιδόθηκε στην Καθ΄ης η αίτηση στις 11.02.

  1. Παρέλειψε, ωστόσο, να καταχωρήσει ένσταση. Στις 9.03.2011 ζήτησε παράταση χρόνου για να το πράξει. Ορίσαμε την αίτηση στις 16.03.2011 με οδηγίες να καταχωρήσει την ένστασή της σε τέσσερις ημέρες. Στις 16.03.11 ζήτησε νέα παράταση για τον ίδιο σκοπό. Προγραμματίσαμε την αίτηση για ακρόαση στις 30.03.2011 και ώρα 10:00 με οδηγίες για καταχώρηση της ένστασης εντός τεσσάρων ημερών. Οι οδηγίες μας αγνοήθηκαν και πάλιν. Στις 30.03.2011 η δικηγόρος κα Γιουσελή που την εκπροσωπούσε δήλωσε: «κα Γιουσελή: Δυστυχώς η ένσταση μας δεν έχει καταχωρηθεί εγκαίρως, θα ζητούσα προφορικά αίτημα παράτασης καταχώρησης της αίτησης μέχρι σήμερα. Είμαι έτοιμη για την καταχώρηση σήμερα. Επειδή είναι νομικό θέμα δεν έχει πρόβλημα να δοθεί η ένσταση σήμερα και να συνεχίσουμε ή αν ο συνάδερφος επιθυμεί να μελετήσει την ένσταση και να οριστεί κάποια άλλη μέρα για αγορεύσεις. Εμείς ζητούμε την άδεια σας για να παραταθεί ο χρόνος της ένστασης μέχρι σήμερα.» Παραθέσαμε τη δήλωση της γιατί παρά τα όσα διαδραματίσθηκαν στις 30.03.2011 ενόψει της απουσίας ένστασης και, αφού ακούσαμε όσα είχε να πει ο συνήγορος του Αιτητή και επιφυλάξαμε την απόφασή μας, το απόγευμα της ίδιας μέρας η Γραμματεία του Οικογενειακού Δικαστηρίου μας παρέδωσε ένσταση της Καθ΄ης η αίτηση με ημερομηνία καταχώρησης 30.03.
  2. Εννοείτε πως δεν ακούσαμε οτιδήποτε από την κα Γιουσελή για λογαριασμό της Καθ΄ης η αίτηση επί της ουσίας της αίτησης της 9.02.
  3. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή με επίκληση της υπόθεση Παπανικολάου ν. Κότσαπα

(2004)1 Α.Α.Δ. 1800 μας ζήτησε να εγκρίνουμε την αίτηση. Υποδεικνύουμε ευθύς εξαρχής πως η υπόθεση Παπανικολάου δεν προωθεί τα επιχειρήματα του. Όσα παρακάτω αναφέρουμε εξηγούν και συνάμα δικαιολογούν τη θέση μας. Μεταφέρουμε εδώ όσα αναφέρει ο Αιτητής στις παραγράφους 4, 5, 6, 7, 8 και 9 της ένορκης δήλωσης του. «
  1. Ο κ. Χατζηχριστοφής με πληροφορεί ότι την 19.05.2010 η Αίτηση ορίστηκε από το Δικαστήριο για ακρόαση την 15.12.2010, ώρα 10:00 π.μ. Την 15.12.2010 λόγω ήδη προκύψασας διαφωνίας μου με τον δικηγόρο μου κ. Αντώνη Δημητρίου ως προς τους περαιτέρω χειρισμούς, ζήτησα από το Δικαστήριο αναβολή ώστε να διορίσω νέο δικηγόρο και το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για καθορισμό επίδικων θεμάτων την 26.01.
  2. Σημειώνω ότι το Δικαστήριο δεν καθόρισε την συγκεκριμένη ώρα για την εμφάνιση της 26.01.2011 για να γίνουν οι εμφανίσεις ενώπιον του.
  3. Στη συνέχεια, διόρισα τον κ. Αντώνη Ιντιάνο σαν το νέο μου δικηγόρο, υπέγραψα τύπο διορισμού δικηγόρου και συνεννοήθηκα με τον δικηγόρο μου να εμφανιστούμε στο Δικαστήριο την 26.01.
  5. Την 26.01.2011, ώρα 9:15 π.μ. βρισκόμουν στο Δικαστήριο Λάρνακας όπου συνάντησα τον κ. Ιντιάνο με σκοπό να εμφανιστούμε ενώπιον του Δικαστηρίου για τη συνέχιση της διαδικασίας. Εισήλθαμε μερικές φορές στην αίθουσα του Οικογενειακού Δικαστηρίου με τον δικηγόρο μου ενώ εισήλθα δυο-τρεις φορές και μόνος μου στην απουσία του κ. Ιντιάνου. Το Δικαστήριο από το πρωί ήταν υπερπλήρες και είδα πάρα πολλούς δικηγόρους να ευρίσκονται στο Δικαστήριο και να αναμένουν. Ο κ. Ιντιάνος εν τω μεταξύ διεκπεραίωνε και άλλες υποθέσεις του σε άλλα Δικαστήρια ενώ εγώ περίμενα είτε εντός είτε έξω από την αίθουσα του Δικαστηρίου είτε στο εξωτερικό κυλικείο στην αυλή του ισογείου. Ο κ. Ιντιάνος μου ανέφερε ότι είναι καλύτερο να περιμένουμε να αδειάσει κάπως το Δικαστήριο.
  6. Με πληροφόρησε ο κ. Ιντιάνος εκ των υστέρων ότι δεν είχε έλθει σε επαφή με κάποιο δικηγόρο από το γραφείο Κυριακίδη για να συνεννοηθούν για την κοινή τους εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου, ούτε πρόσεξε στον χώρο του Δικαστηρίου είτε τον κ. Χάρη είτε τον κ. Μιχάλη Κυριακίδη, τους οποίους γνώριζε προσωπικά.
  7. Κατά τους πιο πάνω χρόνους δεν άκουσα να καλείται το όνομα μου από τα μεγάφωνα του Δικαστηρίου είτε με φυσική φωνή και πληροφορούμαι από τον κ. Ιντιάνο και τον κ. Χατζηχριστοφή ότι υπάρχει μακρά πρακτική να φωνάζονται οι διάδικοι προτού θεωρηθεί ότι δεν παρέστησαν στο Δικαστήριο.
  8. Όταν ο κ. Ιντιάνος έκανε την εμφάνιση του ενώπιον του Δικαστηρίου και εγώ είχα εισέλθει στην αίθουσα μαζί του διαπιστώθηκε ότι η άλλη πλευρά είχε ήδη παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου ενωρίτερα και ότι η Αίτηση μου είχε απορριφθεί. Τότε ο κ. Ιντιάνος αναζήτησε τον κ. Μιχάλη Κυριακίδη και τον παρακάλεσε να εμφανιστούν ξανά στο Δικαστήριο αλλά ο κ. Κυριακίδης δεν συγκατένευσε.» Προκύπτει από όσα αναντίλεκτα παραθέτει ο Αιτητής στις παραπάνω παραγράφους πως ο δικηγόρος που θα τον εκπροσωπούσε στις 26.01.11 ήταν ο κ. Αντώνης Ιντιάνος. Σημειώσαμε ήδη την απουσία καταχώρησης τέτοιας εξουσιοδότησης από τον Αιτητή προς οποιοδήποτε δικηγόρο κατά την μέρα εκείνη. Ωστόσο, θα προχωρήσουμε, γιατί από όσα στη συνέχεια εξηγούμε τούτο δεν είναι καθοριστικής σημασίας. Η αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων στη Δ.33, θ. 1 και 5 και στη Δ.26, θ. 14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.33 έχει ως τίτλο «proceedings at trial" και οι θεσμοί 1, 2, 3 και 4 αυτής ρυθμίζουν τη διαδικασία εκεί όπου ένα ή όλα τα μέρη απουσιάζουν τη μέρα της δίκης. Εάν απουσιάζει μόνο η μια πλευρά, του ενάγοντα ή του εναγόμενου τότε εφαρμόζονται οι θεσμοί 4 και 3, αντίστοιχα. ΄Ετσι, η Δ.33 θ. 4 περιέχει ειδική ρύθμιση σε σχέση με την παράλειψη του ενάγοντα να εμφανιστεί στη δίκη και ακολούθως τις δυνατότητες που έχει ο εναγόμενος που εμφανίζεται, σε περίπτωση που δεν έχει καθώς και στην περίπτωση που έχει ανταπαίτηση. Πρόκειται για ανάλογη ρύθμιση με εκείνη της Δ.33 θ. 3 όπου στη δίκη εμφανίζεται ο ενάγοντας όχι όμως, ο εναγόμενος. Η απόφαση που εκδίδεται όταν ένα από τα μέρη δεν εμφανιστεί κατά τη δίκη μπορεί να παραμεριστεί μετά από αίτηση που υποβάλλεται μέσα σε 15 μέρες από τη μέρα της δίκης. Υπεισέρχονται εδώ οι πρόνοιες της Δ.33 θ. 5 που έχει ως ακολούθως: "
  9. Any judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as many seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial." Η Δ.33 θ. 5 δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση που η αγωγή απορρίπτεται από το δικαστήριο τη μέρα της δίκης, όταν όλα τα μέρη απουσιάζουν. Σ΄ αυτή την περίπτωση η Δ.33 θ. 1 ρυθμίζει εξαντλητικά το ζήτημα. Σύμφωνα με αυτή "the action..shall not subsequently be heard, unless upon application to the Court, the Court orders reinstatement of the action on the ground that it is equitable so to do in the circumstances of the case". Στην περίπτωση που εξετάζουμε η 26.01.2011 δεν ήταν ημέρα δίκης. Δεν εγείρεται συνεπώς θέμα εφαρμογής της Δ.33, θ. 4 [Βλ. Mesolongitis v. Koutas
(1986)1 C.L.R. 161 και Toumbouras Estates Ltd ν. Ιωαννίδου κ.ά.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1512]. Θ΄ αντιμετωπίζομε το ζητούμενο κάτω από διαφορετική οπτική γωνία. Το ζήτημα είναι απλό. Στις 26.01.11 εκδώσαμε στην ουσία δύο αποφάσεις. Με την πρώτη απορρίψαμε ύστερα από αίτημα της συνηγόρου της Καθ΄ης η αίτηση την αίτηση του Αιτητή και τον καταδικάσαμε στα έξοδα τα οποία καθορίσαμε στα €800 [Βλ. Δ.59, θ. 11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας]. Με τη δεύτερη απορρίψαμε την ανταπαίτηση σύμφωνα με την επιθυμία της Καθ΄ης η αίτηση. Πώς τώρα ανατρέπεται η πρώτη απόφαση που πέτυχε η Καθ΄ης η αίτηση στην απουσία του Αιτητή; Η επαναφορά της εναρκτήριας αίτησης δε διασφαλίζει επιστροφή στην προ της 26.01.2011 κατάσταση. Μόνο με παραμερισμό της απόφασης επιτυγχάνεται τούτο. Στην υπόθεση Evagora v. Crhistodoulou and Another
(1982)1 C.L.R. 771 στη σ. 774 το εφετείο αναφέρει: «Judgment is any order finally disposing of the matter whether on the merits or on any other ground.". Με την πρώτη απόφαση μας της 26.01.2011 θέσαμε τέλος στην αξίωση του Αιτητή όχι ύστερα από εξέταση της ουσίας της, αλλά λόγω της απουσίας του και του εξαιτίας αυτής αιτήματος της συνηγόρου της Καθ΄ης η αίτηση. Η διαταγή μας είναι απόφαση. Υπεισέρχονται συνεπώς οι πρόνοιες της Δ.26 θ. 14 και τα όσα στην υπόθεση Evagorou. Η Δ.26, θ. 14 δε θέτει οποιαδήποτε προθεσμία για παραμερισμό απόφασης του δικαστηρίου σε αντίθεση με τη Δ.33 θ.
  1. Οι δύο όμως θεσμοί ρυθμίζουν διαφορετικές περιπτώσεις και δεν τυγχάνουν παράλληλης εφαρμογής [Βλ. Ann-Clair Developments Ltd v. Στέλιου Κυριακίδη, Π.Ε. 9981-26.4.99]. Παραθέτουμε το κείμενο της Δ.26 θ. 14, όπως αποδόθηκε στην ελληνική στην απόφαση της πλειοψηφίας στην υπόθεση Toumbouros, στη. Σ.
  2. «Οποιαδήποτε απόφαση λόγω παράλειψης, είτε σύμφωνα με αυτή τη Διαταγή είτε σύμφωνα με οποιοδήποτε άλλου από αυτούς τους Κανονισμούς, μπορεί σε κατάλληλη περίπτωση να ακυρωθεί (set aside) από το Δικαστήριο με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή διαφορετικά, όπως θα έκρινε σκόπιμο το Δικαστήριο.» Στις σελίδες 773-774 της υπόθεσης Evagorou αναφέρεται: "Ord. 26, r. 14, expressly provides that any judgment by default whether given under Ord. 26 or under any other order of the Civil Procedure Rules may be set aside. Judgment is any order finally disposing of the matter on the merits or on any other ground. So, in virtue of the plain provisions of this rule the order for the dismissal of the action by default could be set aside on appropriate terms." Λίγο παρακάτω, το εφετείο, υιοθετώντας την αγγλική απόφαση Evans v. Bartlam [1937] A.C. 473 συνεχίζει με κάτι σημαντικό. Αντί να παραθέσομε αυτούσιο στην αγγλική μεταφέρομε την απόδοση του στην ελληνική από την απόφαση της πλειοψηφίας στην υπόθεση Toumbouros, σ. 1517: «Υπάρχει δικαιοδοσία παραμερισμού κάθε απόφασης η οποία δεν στηρίζεται στην εκτίμηση της αξίας της υπόθεσης και ακύρωση προηγούμενου κυρωτικού μέτρου του Δικαστηρίου. Η νομική αυτή αρχή υιοθετείται στο White Book ως αντικατοπτρίζουσα ορθά την πρακτική των Αγγλικών Δικαστηρίων που αφορά σε αιτήσεις παραμερισμού αποφάσεων που δόθηκαν λόγω παραλείψεως. Επαναφορά δυνατό να διαταχθεί με τέτοιους όρους όπως θα κρίνει σκόπιμο το Δικαστήριο (δες Annual Practice σελ. 617). Η εξουσία επαναφοράς δυνατό να ασκηθεί σε οποιαδήποτε φύση αγωγής (Annual Practice σελ. 618).". Το μαρτυρικό υλικό που παρατίθεται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή εντάσσεται σε τρεις σαφώς διακριτές ενότητες. Η πρώτη καλύπτει την περίοδο από 25.09.09, ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης μέχρι και την 19.12.10, ημέρα όπου η αίτηση και ανταπαίτηση ήσαν ορισμένες για ακρόαση [Βλ. παραγράφους 1 έως και 4 της ένορκης δήλωσης]. Με εξαίρεση το χρόνο συμπλήρωσης της δικογραφίας, που είναι η 13.05.10 και όχι η 3.05.10 ως αναφέρει ο Αιτητής στην παράγραφο 2 της δήλωσής του, τα υπόλοιπα συνάδουν απόλυτα με όσα καταγράφονται στα επιμέρους πρακτικά του Δικαστηρίου ή προκύπτουν από το φάκελο της δικογραφίας. Η δεύτερη ενότητα καλύπτει τις ενέργειες του Αιτητή από 19.12.2010 μέχρι και την 26.01.10 όπου η αίτηση και ανταπαίτηση ήσαν ορισμένες για καθορισμό επιδίκων θεμάτων. [Βλ. παραγράφους 5 έως 9 και δεύτερο σκέλος της παραγράφου 12 ένορκης δήλωσης]. Πιστεύουμε πως όσα αναφέρει ο Αιτητής και σ΄ αυτή την ενότητα είναι αληθή. Συνεδριάζομε σε δίκη διαζυγίου μια φορά τη βδομάδα με όντως βεβαρημένο πινάκιο. Η αναφορά λοιπόν του Αιτητή σε «υπερπλήρες» Δικαστήριο στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης δεν είναι παρά η αποτύπωση της εικόνας του πλήθους δικηγόρων και διαδίκων που κάθε φορά βρίσκονται στην αίθουσα. Η αναμονή για διεκπεραίωση πρώτων εμφανίσεων υπερβαίνει ενίοτε τις τρεις ώρες. Η αλληλοκατανόηση και συναντίληψη μεταξύ των δικηγόρων που κατά κανόνα υπάρχει δεν οδηγεί και πάντως είναι η πρώτη φορά στα τρία σχεδόν χρόνια της παρούσας σύνθεσης του Δικαστηρίου που οδήγησε - ενόψει του δραστικού αιτήματος που αντιμετωπίσαμε - σε απόρριψη υποθέσεων. Αν διατυπώσουμε την παραπάνω παρατήρηση δεν είναι για να ψέξομε με οποιοδήποτε τρόπο τη στάση της πλευράς της Καθ΄ης η αίτηση, η οποία ενήργησε βεβαίως εντός των δικαιωμάτων της, αλλά για να υποδείξομε κάποιες εγγενείς με τις συνθήκες λειτουργίας του Δικαστηρίου δυσχέρειες που συνέτειναν ενδεχομένως στην απώλεια από μέρους του Αιτητή της αναγκαίας επαφής με την υπόθεση του. Είναι δε αλήθεια πως δεν υπήρχε συγκεκριμένη ώρα για την διεκπεραίωση της υπόθεσης στις 26.01.
  3. Είναι ενδεικτικά όσα αναφέρει στην παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης του: «
  4. ............................. Επρόκειτο για μεμονωμένη, στιγμιαία, περιστασιακή και συμπτωματική παράλειψη ή/και καθυστερημένη εμφάνιση ενώπιων του Δικαστηρίου και εισηγούμαι ότι συνέβαλε, τόσο ο μεγάλος αριθμός υποθέσεων προς εκδίκαση, όσο και το πολυάριθμο των ατόμων και δικηγόρων που βρίσκονταν την ημέρα εκείνη στην αίθουσα του Δικαστηρίου, όπως επίσης και ο μη καθορισμός ακριβούς χρόνου εμφάνισης.» Την τρίτη ενότητα συναποτελούν οι παράγραφοι 10 έως 16 της ένορκης δήλωσης. Σ΄ αυτές ο Αιτητής εξηγεί το βάσιμο του αιτήματός του· τον κλονισμό που επήλθε στη σχέση του με την Καθ΄ης η αίτηση που επιβεβαιώνεται με την επιλογή της τελευταίας ν΄ αντιδράσει στην αίτησή του όχι μόνο με υπεράσπιση, αλλά και ανταπαίτηση, τα κλονιστικά γεγονότα που κατ΄ εκείνον οδήγησαν στον κλονισμό του γάμου και που η στοιχειοθέτηση τους στη δίκη θα οδηγούσαν σε επιτυχία της αίτησης. Δεν θα επεκταθούμε άλλο. ΄Οπως εξηγήσαμε ήδη η Δ.26, θ. 14 θέτει οποιαδήποτε προθεσμία για υποβολή αίτησης παραμερισμού απόφασης του Δικαστηρίου. Εναπομένει να αιτιολογήσουμε την προσφυγή μας στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Ο περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικός Κανονισμός του 1990 στον Κ. 9
(1)προβλέπει: «9. Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Κανονισμού και του Νόμου θα εφαρμόζονται κατ΄ αναλογία οι πιο κάτω Διαδικαστικοί Κανονισμοί:
(1)Για διαδικασία που αφορά λύση γάμου, οι περί Γαμικών Διαφορών Κανονισμοί (Δ. Ν. Τόμος ΙΙ 296) με τις σχετικές τροποποιήσεις». Οι λέξεις «λύση του γάμου» και «νόμος» ερμηνεύονται στον Κ. 2 ως ακολούθως: «Λύση του Γάμου» σημαίνει λύση με διαζύγιο πολιτικού ή θρησκευτικού γάμου που έχει ιερολογηθεί σύμφωνα με τους θρησκευτικούς κανόνες της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας». «Νόμος» σημαίνει τον περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμο 23 του 1990». Στις περί Γαμικών Διαφορών Κανονισμούς δεν γίνεται καμμιά αναφορά για τα υπό εξέταση ζητήματα. Ούτε στον περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικό Κανονισμό του
  1. Ωστόσο, ο Κ. 11 του τελευταίου διαλαμβάνει: «Για διαδικασία που αφορά οποιοδήποτε άλλο θέμα για το οποίο δε γίνεται ειδικότερη πρόνοια στον Κανονισμό αυτό εφαρμόζονται οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας». Υπό το φως όλων των ανωτέρω κρίνουμε πως η αίτηση πρέπει να επιτύχει. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται το μέρος της απόφασης της 26.01.2011 με το οποίο απορρίψαμε την εναρκτήρια αίτηση. Δεν κρίνουμε σκόπιμο να επιβάλουμε οποιουσδήποτε όρους ως προς τα έξοδα ή διαφορετικά. Ούτε βεβαίως επιδικάζουμε έξοδα στην αίτηση της 9.02.
  2. (Υπ.) ............ Σ. Κ. Καρατσής, Π. (Υπ.) .......... Χρ. Δημητρίου, Δ. (Υπ.) .......... Δ. Κούσιου, Δ. /ΓΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.