ΓΡΗΓΟΡΗ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. ΜΑΡΙΑΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ, Αρ. Αίτησης: 35/09, 24 Μαΐου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2011:15 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Διατροφής ΕΝΩΠΙΟΝ Σ. Κ. Καρατσή, Π. Αρ. Αίτησης: 35/09 Μεταξύ: ΓΡΗΓΟΡΗ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Αιτητή κ α ι ΜΑΡΙΑΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ Καθ΄ης η Αίτηση ------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 24 Μαΐου 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κ. Ν. Νικολάου Για την Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Γ. Λιβέρας Α Π Ο Φ Α ΣΗ Την 1.07.2008 το Οικογενειακό Δικαστήριο Αμμοχώστου εξέδωσε, συμφωνούντων των διαδίκων, διάταγμα ρύθμισης του θέματος διατροφής της ανήλικης θυγατέρας τους Ανμαρί Γρηγορίου, προσδιορίζοντας τη συνεισφορά του Αιτητή στο ποσό των €350 το μήνα. Τούτο έγινε στην αίτηση 15/08 που είχε καταχωρηθεί από την Καθ΄ης η αίτηση. (Στη συνέχεια θ΄ αναφέρεται «το υφιστάμενο διάταγμα διατροφής»). Ένα χρόνο μετά ο Αιτητής κατεχώρησε την παρούσα αίτηση, επιδιώκοντας τροποποίηση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής με μείωση της συνεισφοράς του στο ποσό των €170 το μήνα. Οι συνθήκες που κατά την εκδοχή του δικαιολογούν την τροποποίηση περιστρέφονται γύρω από δύο θεματικούς άξονες. Ο ένας αφορά τις δυνάμεις του και ο άλλος τις ανάγκες της ανήλικης. Επικαλείται μείωση και των δύο. Συνδέει τη μείωση των δυνάμεων του με ολοσχερή καταστροφή των σκαφών του εξαιτίας εμπρησμού στις 5.05.08. Για τη μείωση των αναγκών της ανήλικης αναφέρει στην παράγραφο 9 των γεγονότων: «.τα έξοδα και οι ανάγκες της ανήλικης έχουν μειωθεί από την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 01.07.2008 καθότι από το Σεπτέμβριο θα φοιτήσει στο Δημοτικό Σχολείο και δεν θα υπάρχει στις ανάγκες της . η καταβολή φοίτησης στο νηπιαγωγείο.» Η Καθ΄ης η αίτηση κατεχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Αφού απεκάλυψε πως ιδιοκτήτης των σκαφών ήταν ο πατέρας του Αιτητή και ότι αυτά ήσαν δύο και αφού έμμεσα παραδέκτηκε τον εμπρησμό ισχυρίστηκε, στην παράγραφο 5(γ), όταν στις 12.11.09 κατεχωρούσε το δικόγραφο της, πως «[τ]ο σκάφος εις το οποίο ο αιτητής εκτελούσε καθήκοντα καπετάνιου και/ή εργαζόταν ως καπετάνιος έχει επιδιορθωθεί πλήρως και συνεχίζει να πραγματοποιεί καθημερινά κρουαζιέρες.». Στη συνέχεια η Καθ΄ης η αίτηση αρνείται πως οι ανάγκες της ανήλικης μειώθηκαν. Αντίθετα αυξήθηκαν, διατείνεται, και με ανταπαίτηση αξιώνει επίσης την τροποποίηση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής με αύξηση της συνεισφοράς του Αιτητή στο ποσό των €1.000 το μήνα. Στη δίκη κατέθεσαν οι διάδικοι και ο πατέρας του Αιτητή. Θα ήταν, θεωρώ, σημαντικό, αφού υποδείξω πως η εξουσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου να τροποποιεί προηγούμενη απόφαση ομοβάθμιου δικαστηρίου στηρίζεται στο άρθρο 38 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90), να παραθέσω την ερμηνεία που δόθηκε σ΄ αυτό στην υπόθεση Χλ. Χριστοδούλου ν. Α. Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 195, στη σ. 201: «Ο όρος «αφότου» στο πλαίσιο του ΄Αρθρου 38 του Ν. 216/90, δεν αφήνει αμφιβολία ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του διατάγματος και τείνουν να διαφοροποιήσουν το πραγματικό βάθρο στο οποίο στηρίχθηκε η απόφαση της οποίας επιδιώκεται η τροποποίηση, μπορεί να στοιχειοθετήσουν τις προϋποθέσεις για αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος. Διαφορετικά, δεν παρέχεται δικαιοδοσία σε δικαστήριο να αναθεωρήσει την απόφαση ομοβάθμιου δικαστηρίου.» Ακολουθεί πως η τροποποίηση προηγούμενης απόφασης από ομοβάθμιο δικαστήριο γίνεται μόνο και πάντοτε στο πλαίσιο άσκησης πρωτογενούς εξουσίας [Βλ. Orphanides v. Michaelides
(1968)1 Α.Α.Δ. 295 και Ζένιου ν. Ζένιου
(1989)1 Α.Α.Δ. 796]. Ακολουθεί ακόμη, στη βάση της Χριστοδούλου (ανωτέρω), πως η μεταβολή των όρων της προηγούμενης απόφασης θα πρέπει να είναι μεταγενέστερη του χρόνου έκδοσής της. Ακολουθεί, τέλος, ως ζήτημα κοινής λογικής, πως μόνο γεγονότα, που, στο χρόνο καταχώρησης της αίτησης τροποποίησης, έχουν συντελεσθεί, μπορούν ν΄ αποτελέσουν το πραγματικό βάθρο αυτής. ΄Ο,τι ανάγεται σε μελλοντικό χρόνο, όσο βέβαιο και αν είναι, δεν μπορεί να ενταχθεί στο πραγματικό βάθρο της αίτησης τροποποίησης. Η τελευταία θέση σχετίζεται βεβαίως με το δεύτερο θεματικό άξονα στον οποίο ο Αιτητής στηρίζει το αίτημα του για τροποποίηση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής. (α) Η τύχη της αίτησης Οι εισοδηματικές ικανότητες του Αιτητή συνδέθηκαν στη δίκη με την εργοδότηση του στα σκάφη του πατέρα του. Αναιρώντας τη θέση του στην παράγραφο 6 των γεγονότων της αίτησης ότι «διατηρούσε και εργαζόταν ως καπετάνιος σε ακτοπλοϊκά σκάφη τα οποία πραγματοποιούσαν μικρές κρουαζιέρες εντός των χωρικών υδάτων της Κύπρου», ευθυγραμμίστηκε μ´ εκείνη της Καθ΄ης η αίτηση ότι ήταν υπάλληλος σε εταιρεία του πατέρα του. Ο τελευταίος, Αντωνάκης Γρηγορίου (ΜΕ2), εξήγησε στην αντεξέταση πως πρόκειται για την εμπορική επωνυμία «Γρηγόρης Γρηγορίου», που παραπέμπει στο ονοματεπώνυμο του Αιτητή. Ακολουθεί πως τα περί εμπρησμού που άφησαν τον Αιτητή «χωρίς αντικείμενο εργασίας, αλλά και με ανυπολόγιστες ζημιές» ευσταθούν μόνο ως προς το πρώτο σκέλος και πάλιν όχι απόλυτα. Κατέθεσε ο Αιτητής στην κύρια εξέταση: «. Ο πατέρας μου δανείστηκε δεν ξέρω και εγώ πόσα λεφτά, για να ξανακάνει σκάφη, έτσι αναγκαστικά μείναμε με τον ίδιο μισθό.». Ο μισθός του στο χρόνο έκδοσης του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής ήταν, είπε, €860 το μήνα. Τον ίδιο μισθό εξακολουθεί να παίρνει και σήμερα, είπε. Τοποθέτησε τον εμπρησμό στις 25.03.
- Ο πατέρας του (ΜΕ2) τον τοποθέτησε στις 5.04.09 ως ήταν και η θέση του γιου του στην παράγραφο 6 της αίτησης. Ο πατέρας του έδωσε σαφή εικόνα και ως προς την επανέναρξη των κρουαζιέρων. «Το ένα σκάφος λειτούργησε 17.07.09 και το άλλο 23.07.10», είπε. Θέση που ταυτίζεται με ό,τι η Καθ΄ης η αίτηση πρόβαλε στο δικόγραφο της και υπεστήριξε στη δίκη. Είναι χωρίς σημασία ν΄ ασχοληθεί κανείς με το καταπόσο ο Αιτητής απεκάλυψε το πραγματικό ύψος των απολαβών του. ΄Ο,τι ενδιαφέρει είναι ότι δεν υπήρξε μείωση των απολαβών του. Σε ότι δε αφορά το χρόνο από 5.04.09 μέχρι 17.07.09, η θέση του ότι πρόκειται για εποχιακή απασχόληση από Ιούλη μέχρι Δεκέμβρη και ότι τους άλλους έξι μήνες κάνει διακοπές, εισπράττοντας βεβαίως ανεργιακό επίδομα €550 το μήνα, περιορίζει την παραμονή του εκτός εργασίας μόνο για τις πρώτες 16 μέρες του Ιούλη του
- Η αίτηση, στο χρόνο καταχώρησης της, στη βάση όλων των παραπάνω είχε μηδενική δυναμική. Μηδενική ήταν, ωστόσο η δυναμική της και με απλή ανάγνωση των γεγονότων της αίτησης του. Περιορίζομαι στη θέση του στην παράγραφο 5 ότι «[τ]ην 01.07.08 εκδόθηκε το τελικό διάταγμα διατροφής στο οποίο . ανταποκρίνεται ανελλιπώς μέχρι σήμερα», από τη μια και σ΄ εκείνη της παραγράφου 7 ότι «σήμερα αδυνατεί ν΄ ανταποκριθεί και να συμμορφωθεί στο διάταγμα.», θέση την οποία επαναλαμβάνει και στην παράγραφο 8, από την άλλη. Αντινομικά υπήρξαν όμως και όσα κατέθεσε στη δίκη. Κάλυπτε τη συνεισφορά του στη βάση του υφιστάμενου διατάγματος με τη βοήθεια του πατέρα του, είπε «ο οποίος δεν χρωστούσε και δεν είχε πρόβλημα». Σε άλλη απάντηση ισχυρίστηκε πως δανείστηκε λεφτά από φίλο του. Ωστόσο, πέραν της συνεισφοράς του επέμενε πως κατέβαλλε και καταβάλλει με απευθείας παροχές €200 το μήνα για το ταμιευτήριο της ανήλικης, γιατί «είναι καλό πράγμα για το μωρό για μελλοντικούς σκοπούς που θα το βοηθήσουν για τις σπουδές.». (β) Η τύχη της ανταπαίτησης Δεν θα ήταν λάθος εάν χαρακτήριζε κανείς την ανταπαίτηση ως αντίβαρο στην αίτηση και ως ενέργεια αντιπερισπασμού. Αρχίζοντας από το ταμιευτήριο που η Καθ΄ης η αίτηση εντάσσει στις ανάγκες της ανήλικης και μάλιστα στην έκταση των €200 το μήνα, οφείλω να παρατηρήσω τα παρακάτω. Η διατροφή ανηλίκου περιορίζεται στις ενεστώσες ανάγκες του και όχι στις μελλοντικές. Η Καθ΄ης η αίτηση και αμφισβήτησε βεβαίως τη θέση του Αιτητή και του πατέρα του ότι τα €200 το μήνα καταβάλλονται από τη μεριά του και επέμενε πως της δίνουν τα €100 και τα άλλα €100 τα συμπληρώνει η ίδια. Και αυτό τη στιγμή που κατά την ίδια από τα €1.300 το μήνα που κερδίζει ως υπάλληλος στο Τμήμα Αλιείας, καταβάλλει δόση στεγαστικού δανείου ύψους €1.100 το μήνα και ενοίκιο μαζί με κοινόχρηστα €550 το μήνα. Η παραδοχή της στην αντεξέταση ότι ο συμβίος της έχει το μερίδιό του σ΄ αυτό, άγνωστο σε ποια έκταση, δεν την βοηθά. Οι αριθμοί που παρέθεσε αποτελούν εύγλωττη διάψευση των θέσεων της για όσες ανάγκες ισχυρίστηκε πως δήθεν έχει η ανήλικη και πως δήθεν εκείνη υφίσταται τις δαπάνες. Τα €200 που τις περισσεύουν μετά την αποκοπή της δόσης του στεγαστικού δανείου τι να πρωτοφτάσουν; Το ενοίκιο, την αυτοδιατροφή της, τη συνεισφορά της στη διατροφή της ανήλικης, το ταμιευτήριο, τα γενέθλια της ανήλικης στο Lemon Park αντί του ποσού των €900, τα €3 την ημέρα για το σχολείο, τη συντήρηση του νοικοκυριού κ.τ.λ. Αδυνατώ να παρακολουθήσω τη συλλογική της Καθ΄ης η αίτηση. Ενεργούσε βεβαίως εντός των δικαιωμάτων της, όταν απεφάσιζε να συνάψει δάνειο ύψους €240.
- Θα μπορούσε, αν ήθελε, να δεσμευτεί να καταβάλει δόση ίση, ακόμη και μεγαλύτερη του μισθού της. ΄Εργο μου δεν είναι να κρίνω, εάν η ενέργεια της ήταν συνετή ή απερίσκεπτη. Όμως μόνη της οδήγησε τον εαυτό της στην ανέχεια. Και βεβαίως δεν μπορεί να επιβαρύνει τον Αιτητή με μεγαλύτερη συνεισφορά, μετακυλώντας σ΄ εκείνον δικές της υποχρεώσεις, στην προσπάθεια της ν΄ αποκτήσει περιουσία [Βλ. Χρ. Χαραλάμπους ν. Χ. Χαραλάμπους, ΄Εφεση Αρ. 19/2008, Δ.Ο.Δ. της 6.07.10]. Ότι οι ανάγκες των ανηλίκων αυξάνονται με την πάροδο του χρόνου δεν αμφισβητείται από κανένα. Αυτή την κοινή λογική και πείρα της ζωής θέλησε να εισάξει ο νομοθέτης με τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων (Τροποποιητικό) Νόμο του 2008 (Ν. 68(Ι)/2008). Το νέο άρθρο 38
(2)του Νόμου προβλέπει: «
(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου
(1), το ύψος του ποσού της διατροφής αυξάνεται κατά δέκα τοις εκατόν (10%) ανά περίοδο εικοσιτεσσάρων μηνών:». Τα έξοδα διατροφής δεν είναι σταθερά, υφίστανται διακυμάνσεις. [Βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386]. Η φοίτηση της Ανμαρί στο Δημοτικό Σχολείο οδήγησε βεβαίως στην εξοικονόμηση του ποσού των €145 το μήνα, που στο χρόνο έκδοσης του υφιστάμενου διατάγματος εντασσόταν στο περιεχόμενο της διατροφής της. Το νηπιαγωγείο έπαψε από το Σεπτέμβρη του 2008 ν΄ αποτελεί περιεχόμενο της διατροφής της. Τη θέση του, ωστόσο, πήρε ή πήραν νέες ανάγκες ή η έκταση παλαιών διευρύνθηκε ή το κόστος ικανοποίησης άλλων αυξήθηκε. Είναι αδιαμφισβήτητο πως στο χρόνο έκδοσης του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής η Καθ΄ης η αίτηση δεν πλήρωνε ενοίκιο. Πλήρωνε όμως δόση ύψους £525 σε δάνειο για την οικογενειακή στέγη, στην οποία σήμερα διαμένει ο Αιτητής. Τη δόση εκείνη έπαψε να την καταβάλλει. Το χρέος, κοινό για τους διαδίκους, υφίσταται και προφανώς αβγαταίνει. Αυτά όμως θα εξεταστούν σε άλλη μεταξύ τους αντιδικία. Τη θέση της δόσης εκείνης πήρε το ενοίκιο, ενώ και άλλη δόση προστέθηκε στο παθητικό της. ΄Ο,τι ενδιαφέρει την ανταπαίτηση είναι ότι η Καθ΄ης η αίτηση δεν στοιχειοθέτησε αύξηση των αναγκών της ανήλικης που να μην αντισταθμίζεται με την εξοικονόμηση των €145 το μήνα που κατέβαλλε για τη φοίτηση της Ανμαρί στο νηπιαγωγείο και την κατά το άρθρο 38
(2)του Νόμου αυτόματη αύξηση του ύψους του ποσού της διατροφής, που στο μεταξύ έχει συντελεσθεί. Η μαρτυρία γύρω από τις ανάγκες της Ανμαρί προέρχεται πρωτίστως από την Καθ΄ης η αίτηση. Ο Αιτητής περιορίστηκε σε απαντήσεις του τύπου «δεν πιστεύω», «όχι», «όχι, δεν θυμούμαι», «αυτό δεν το γνωρίζω», «δεν το γνωρίζω». Εκείνη παρέθεσε κονδύλια ως εάν να επροκείτο σε εξυπαρχής ρύθμιση του θέματος διατροφής. Παρέλειψε να προσάξει μαρτυρία για τις τότε ανάγκες της Ανμαρί, εξέλιξη που αποστερεί το δικαστήριο τη δυνατότητα να καταλήξει ως προς την αύξηση των αναγκών, την αλλαγή στο περιεχόμενο της διατροφής καθώς και το εύλογο των κονδυλίων. Συνακόλουθα η αίτηση και ανταπαίτηση απορρίπτονται. Κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδά της τόσο στην αίτηση όσο και στην ανταπαίτηση. (Υπ.) ......... Σ. Κ. Καρατσής, Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο