Μαργαρίτα Κριβαουχαβα ν. Ξενάκη Ξενά, Αρ. Αίτησης: 59/11, 16 Δεκεμβρίου, 2011

Μαργαρίτα Κριβαουχαβα ν. Ξενάκη Ξενά, Αρ. Αίτησης: 59/11, 16 Δεκεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2011:32 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Κ. Καρατσή, Π. Αρ. Αίτησης: 59/11 Μεταξύ: Μαργαρίτα Κριβαουχαβα, Αφροδίτης 4, Λειβαδιώτης Beach House, 7041, Τουριστική περιοχή Ορόκλινη, Λάρνακα Αιτήτρια και Ξενάκη Ξενά, Ριζοκαρπάσου 26, Τσιακκιλερό, Λάρνακα Καθ΄ού η αίτηση Αίτηση Ημερομηνίας 14.12.2011 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16 Δεκεμβρίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή-Καθ΄ου η αίτηση: κα Χρ. Αργυρού. Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Παναγή Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αναφορά στο ιστορικό της παρούσας διαδικασίας κρίνεται αναγκαία προκειμένου να κατανοηθεί πλήρως το περιεχόμενο των όσων θα επακολουθήσουν. Με πρωτοβουλία της Αιτήτριας υπήρξε έναρξη της διαδικασίας στις 4.4.

1. Αίτημα της είναι η ρύθμιση της γονικής μέριμνας του ανήλικου Νικήτα Ξενά, παιδί το οποίο απέκτησε με τον Καθ΄ου η αίτηση-Αιτητή στην παρούσα αίτηση. Ας σημειωθεί πως μεταξύ των διαδίκων υπήρξε έγγραφη συμφωνία ημερομηνίας 22.3.2011 και ότι τα επιδιωκόμενα με την αίτηση της διατάγματα, στόχευαν στο να προσδώσουν τον μανδύα δικαστικού διατάγματος στα συμφωνηθέντα. Ωστόσο, μετά την έναρξη της διαδικασίας υπήρξε μετακίνηση της μητέρας και του ανήλικου από την πόλη της Λάρνακας στην πόλη της Λεμεσού με αποτέλεσμα ο πατέρας να αντιδράσει με υπεράσπιση και ανταπαίτηση και στα πλαίσια της ανταπαίτησης να επιδιώξει την έκδοση προσωρινού διατάγματος για επιστροφή του ανηλίκου στη Λάρνακα και επανεγγραφή του στο σχολείο όπου φοιτούσε. Ύστερα από ακροαματική διαδικασία η αίτηση του πατέρα για προσωρινό διάταγμα πέτυχε και στις 29.11.2011 εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο διέτασσε τη μητέρα όπως το αργότερο μέχρι τις 6/12 επανεγγράψει το ανήλικο στο Δημοτικό Σχολείο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στην περιοχή Κόκκινες στη Λάρνακα. Περαιτέρω, καθοριζόταν σαν τόπος διαμονής του, ο τόπος που σύμφωνα με τη συμφωνία των διαδίκων στην οποία προαναφέρθηκα, η μητέρα ώφειλε και συμφώνησε να διαμένει μαζί με τον ανήλικο. Τέλος εκδόθηκε απαγορευτικό διάταγμα εξόδου του ανηλίκου από την Κύπρο, θεραπεία που ας σημειωθεί επιδιωκόταν και με την εναρκτήρια αίτηση της μητέρας. Το διάταγμα της 29.11.20011 συντάχθηκε στις 9.12.2011, δηλαδή σε χρόνο μετά την ημερομηνία όπου η μητέρα ώφειλε να συμμορφωθεί με αυτό. Σαν αποτέλεσμα της παραπάνω εξέλιξης ήταν μάταιο να επιδοθεί το διάταγμα στην Καθ΄ης η αίτηση, εφόσον ο χρόνος συμμόρφωσης που είχε δοθεί με το διάταγμα ήταν προγενέστερος. Με την υπό εξέταση αίτηση επιδιώκεται η αίτηση συμπληρωματικού διατάγματος με την έννοια της παράτασης του χρόνου συμμόρφωσης της μητέρας με το διάταγμα ημερομηνίας 29.11.
2. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει και υποστηρίζει αυτή, μεταξύ άλλων αναφέρονται: «Επειδή υπήρξε καθυστέρηση στη σύνταξη του πιο πάνω διατάγματος, μόλις στις 9.12.2011 κατέστη δυνατό να το παραλάβουμε από το Πρωτοκολλητείο» ΄Εχοντας αναφέρει το περιεχόμενο της παραπάνω παραγράφου οφείλω να παρατηρήσω πως από λάθος ή εκ παραδρομής καταγράφεται στο συνταγμένο διάταγμα ως χρόνος σύνταξης του η 9.12.2011 καθότι προκύπτει από το φάκελο πως η ημερομηνία όπου η πλευρά που το εξασφάλισε, δηλαδή η πλευρά του πατέρα, πλήρωσε τα σχετικά τέλη για τη σύνταξη του στις 30.11.2011, δηλαδή την αμέσως επόμενη μέρα της έκδοσης του. Η υπό εξέταση αίτηση έχει ως νομική βάση διάφορους θεσμούς των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Ανάμεσα σε αυτούς είναι η Δ.43 θ. 5, η Δ.42(α) θ. 1, 2, 3, 6, 7 και 12 και η Δ.48 θ. 1-
3. Είχα την ευκαιρία να εξετάσω ανάλογο ζήτημα στην αίτηση περιουσιακών διαφορών 31/00 Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας στις 4.12.
4. Όπως αναφέρω στην απόφαση εκείνη και υιοθετώ το σχετικό απόσπασμα ως μέρος της παρούσας, η έκδοση τέτοιου διατάγματος δεν προβλέπεται δικονομικά στην Κύπρο. Συγκεκριμένα αναφέρω: «Στην Κύπρο δεν υπάρχει καμία δικονομική πρόνοια για τέτοια εξουσία του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Carter που προανέφερα, και η οποία αποφασίστηκε πριν από την εισαγωγή των νέων δικονομικών θεσμών της Αγγλίας - αποφασίστηκε πως η έκδοση συμπληρωματικού διατάγματος βρίσκεται εντός των εξουσιών του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Μακρίδης ανωτέρω, η μη εξασφάλιση συμπληρωματικού διατάγματος αποδείχθηκε μοιραία για την υπόθεση της Καθ΄ης η αίτηση. Τόσο η υπόθεση Carter όσο και η Μακρίδης συνηγορούν στην ύπαρξη εξουσίας του Δικαστηρίου να καθορίζει το χρόνο σε απόφαση ή διάταγμα (α) είτε γιατί αυτός δεν ήταν απαραίτητο να καθοριστεί στην απόφαση ή στο διάταγμα όπως στις περιπτώσεις διαταγής καταβολής χρηματικού ποσού ή παράδοσης κινητής ή ακίνητης περιουσίας (Βλέπε Δ.40, Θ. 1), (β) είτε γιατί αυτός εκ παραλείψεως δεν καθορίστηκε. Με βάση την πιο πάνω κατάληξή μου, έχει μόνο ακαδημαϊκή σημασία καταπόσο το υπό συζήτηση διάταγμα ανήκει στην κατηγορία των διαταγμάτων στα οποία πρέπει να καθορίζεται ο χρόνος ή σ΄ εκείνα στα οποία ο καθορισμός του χρόνου δεν είναι απαραίτητος. Ωστόσο, καθοδηγούμενος από την αγγλική απόφαση Gordon v. Gordon