← Κύπρος

Rachel Christou ν. Κωνσταντίνου Χρίστου, Αίτηση Αρ.: 26/08, 31/5/2011

Rachel Christou ν. Κωνσταντίνου Χρίστου, Αίτηση Αρ.: 26/08, 31/5/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2011:2 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αίτηση Αρ.: 26/08 Μεταξύ: Rachel Christou, από την Πάφο Αιτήτριας - και - Κωνσταντίνου Χρίστου, από την Πάφο Καθ' ου η αίτηση -------------------------------- Αίτηση Τροποποίησης, ημερομηνίας 25/1/2011 Ημερομηνία: 31/5/2011 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια στην Αίτηση Τροπ.-Αιτήτρια στην εναρκτήρια αίτηση: κα. Α. Κακογιάννη Για Καθ' ου η αίτηση στην Αίτηση Τροπ.-Καθ' ου η αίτηση στην εναρκτήρια αίτηση: κα. K. Μενοίκου (για ν' ακούσει την απόφαση, η κα. Ε. Μιχαήλ) ---------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι αίτημα της Αιτήτριας για τροποποίηση της εναρκτήριας αίτησης και για τροποποίηση της αιτούμενης θεραπείας. Συγκεκριμένα ζητούνται τα ακόλουθα: "Α. Διάταγμα και/ή Διαταγή του Δικαστηρίου δια του οποίου θα επιτρέπεται η Τροποποίηση της παρ.2 Β της Αίτησης υπό τον τίτλο Α. ΑΙΤΟΥΜΕΝΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ, δια της προσθήκης μετά το τέλος της εν λόγω παραγράφου με την ακόλουθη φράση: « και/ή της αξίας του οχήματος.» Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να επιτρέπεται η τροποποίηση της Αίτησης δια της προσθήκης μετά την παράγραφο 2 υπό τον τίτλο Α. ΑΙΤΟΥΜΕΝΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ της ακόλουθης φράσης υπό τον αριθμό 3 και δια της ανάλογης αρίθμησης των επόμενων παραγράφων «Ενοίκια προς €400 από 1/1/08 και καθ' όλη τη διάρκεια της διαμονής του στην κατοικία των διαδίκων η οποία ανήκει κατά το ήμισυ στην Αιτήτρια.» Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να επιτρέπεται η τροποποίηση της Αίτησης δια της προσθήκης μετά την παράγραφο 3 στην ενότητα υπό τον τίτλο Γ. ΓΕΓΟΝΟΤΑ της ακόλουθης φράσης «Ο καθ' ου η αίτηση διαμένει από τις αρχές του 2008 και μέχρι σήμερα στην κατοικία των διαδίκων η οποία περιγράφεται ανωτέρω εις παρ. 2 Α.» Δ. Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία." Η αίτηση βασίζεται επί των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών Δ.25 ΘΘ 1 - 5, Δ.48 ΘΘ 1, 2, 3 και 9, επί του Νόμου περί Οικογενειακών Δικαστηρίων 23/90 άρθρο 15 παρ. 2, επί του Νόμου περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου 232/91, επί των Συμφυών Εξουσιών και της Πρακτικής των Δικαστηρίων. Τα γεγονότα στα οποία η Αιτήτρια βασίζει την αίτησή της για τροποποίηση παρατίθενται στην ένορκη δήλωση της, ημερομηνίας 25/1/

  1. Σ' αυτήν αναφέρει: Ότι στα πλαίσια συγκέντρωσης και αξιολόγησης της μαρτυρίας για σκοπούς ετοιμασίας και απόδειξης των ισχυρισμών τους έχει διαπιστωθεί ότι δεν έχουν συμπεριληφθεί γεγονότα και ισχυρισμοί τα οποία είναι ουσιώδη και σημαντικά για την επίλυση των επίδικων θεμάτων και διαφορών που έχουν οι διάδικοι. Ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία και θα βοηθήσει το Δικαστήριο να αποφασίσει επί της πραγματικής διαφοράς μεταξύ των διαδίκων. Και ότι είναι ορθό και δίκαιο να αποδεχθεί το Δικαστήριο τις αιτούμενες τροποποιήσεις για να τεθούν όλα τα στοιχεία και γεγονότα της υπόθεσης ενώπιόν του. Περαιτέρω, αναφέρει ότι από έρευνα η οποία ευρισκόταν σε εξέλιξη κατά τη σύνταξη υπεράσπισης έχουν προκύψει στοιχεία και πληροφορίες τα οποία συνάδουν με τους ισχυρισμούς της αιτούμενης τροποποίησης και επιβάλλουν την τροποποίηση έτσι ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα και τα πρακτικά που περιβάλλουν τη διαφορά. Ακόμα, υποστηρίζει ότι τα δικαιώματα του Καθ΄ ου η αίτηση δεν βλάπτονται ή επηρεάζονται με οποιοδήποτε τρόπο, αντίθετα με την αιτούμενη τροποποίηση διευκρινίζονται οι ισχυρισμοί και τα γεγονότα έτσι ώστε ο Καθ΄ ου η Αίτηση να γνωρίζει τι αξιώνεται και τι ισχυρισμοί υπάρχουν εναντίον του. Στην αίτηση για τροποποίηση αντέδρασε η άλλη πλευρά, η οποία πρόβαλε τους ακόλουθους λόγους, για του οποίους το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέψει την τροποποίηση. Κρίνω ορθό να τους παραθέσω αυτούσιους: "Α. Τα γεγονότα που περιέχονται στους ισχυρισμούς τους οποίους η αιτήτρια ζητά με την παρούσα αίτηση να προστεθούν στην αίτηση της, της ήταν ήδη γνωστά πριν την καταχώρηση της ( νοείται της αίτησης ) και ως εκ τούτου δεν δύναται να ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος τροποποίησης για να προστεθούν αυτοί. Β. Η αίτηση της Αιτήτριας για τροποποίηση της αίτησης της συνιστά κατάχρηση. Γ. Δεν αποκαλύπτει η Αιτήτρια κανέναν καλό λόγο που να δικαιολογεί το αίτημα της. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένστασή του, αναφέρονται στην ένορκη δήλωσή του καθ' ου η αίτηση ημερομηνίας 15/3/
  2. Ο τελευταίος, επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους ένστασης. Δηλαδή, ότι τα γεγονότα ήσαν ήδη γνωστά πριν την καταχώρηση της αίτησης, στην Αιτήτρια, αφού είναι διάδικος και όπως η ίδια λέει, γνώριζε τη διαδικασία. Επίσης, ότι από όσα τον πληροφορεί ο δικηγόρος του, για να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα αποτελεί προϋπόθεση ο διάδικος που ζητά την τροποποίηση να λαμβάνει γνώση νέων γεγονότων καταλυτικών για την υπόθεσή του. Και ότι η παράλειψη της Αιτήτριας να πληροφορήσει τη δικηγόρο της για τα γεγονότα που αναφέρει στους ισχυρισμούς της και τα οποία προσπαθεί να προσθέσει με την αίτησή της, δεν αποτελεί λόγο για τροποποίηση της κυρίως αίτησης. Επίσης, υποστηρίζει ότι η αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και ότι δεν αποκαλύπτεται κανένας ουσιαστικός λόγος που να δικαιολογείται το αίτημά της. Ζητεί, για τους πιο πάνω λόγους, απόρριψη της αίτησης, με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση στις 5/5/
  3. Κατά την ημέρα εκείνη, οι συνήγοροι των διαδίκων επιχειρηματολόγησαν έκαστος προς υποστήριξη των θέσεων του. Η δικηγόρος της Αιτήτριας, κα Κακογιάννη, αγορεύοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, ανέφερε ότι όταν καταχωρήθηκε η αίτηση δεν ήθελαν να πιέσουν τον Καθ΄ ου η αίτηση αφού είχε και οικονομικό πρόβλημα, τον άφησαν να μείνει στο σπίτι και δεν έβαλαν αξίωση για ενοίκια. Και ότι τελευταία προέκυψαν τα νέα στοιχεία, δηλαδή ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση διαμένει στο συζυγικό σπίτι με τρίτο άτομο, το οποίο επίσης εκμεταλλεύεται τη χρήση του σπιτιού. Υποστήριξε επίσης ότι με την αίτηση επιζητείται να προστεθεί ακόμα ένας ισχυρισμός και μια αιτούμενη θεραπεία με σκοπό τη σαφέστερη και πληρέστερη παρουσίαση της υπόθεσης της Αιτήτριας προς το Δικαστήριο, τον προσδιορισμό της επίδικης διαφοράς και την αποκρυστάλλωση των επίδικων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιόν του όλα τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης. Ακόμα τόνισε, πως δεν υπάρχει κακοπιστία από μέρους της Αιτήτριας, αλλά η αίτηση γίνεται καλόπιστα και για να μπορέσει η Αιτήτρια να προωθήσει όλα τα νόμιμα δικαιώματά της. Και ότι αν δεν επιτραπεί η τροποποίηση η Αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Αντίθετα, όπως υπέβαλε, ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν θα υποστεί καμία βλάβη η οποία δεν μπορεί να καλυφθεί με τα έξοδα. Υποστήριξε, ακόμα, πως δεν υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, αφού δεν έχει αρχίσει ακόμη η ακρόαση. Η κα Μενοίκου, στον αντίποδα, κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση υποβάλλοντας, με παραπομπή σε νομολογία, ότι τα γεγονότα ήταν ήδη γνωστά στην Αιτήτρια, ότι η αίτηση υποβάλλεται με καθυστέρηση και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Νομική Πτυχή Η Δ.25 Θ. 1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών αποτελεί το δικαιοδοτικό βάθρο εξέτασης τέτοιων αιτήσεων. Προβλέπει τα ακόλουθα: "Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οποιοδήποτε από τους διαδίκους να διορθώσει ή να τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι και όλες οι τέτοιες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνουν σαν αναγκαίες για σκοπούς αποπερατώσεως των πραγματικών ζητημάτων που αμφισβητούνται μεταξύ των διαδίκων." Οι αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να εγκρίνει τροποποίηση των δικογράφων έχουν αναλυθεί εκτενώς σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η σύγχρονη τάση είναι ότι τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου, βέβαια, ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποτιμηθεί με χρήμα [Βλ. Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934]. Στην υπόθεση Geto Trading Import /Export. v. Το Πλοίο Μ V Vladimir Vaslyayev (αρ. 4)
(1993)1 Α.Α.Δ. 714, τονίστηκε πως το κυρίαρχο στοιχείο που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές διαφορές. Στην αγγλική, επίσης, υπόθεση Associated Leisure Ltd and Others v. Associated Ltd
(1970)2 All E. R. 754, τέθηκε η θεμελιώδης αρχή εξέτασης αίτησης τροποποίησης. Λέχθηκαν τα πιο κάτω: "I start with the principle, well settled, than an amendment ought to be allowed, even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money. That principle applies here." Στην Astor Manufacturing and Exporting Co. και άλλων v. Levendis και άλλων
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, επίσης ειπώθηκαν τα εξής αναφορικά με τον παράγοντα του χρόνου: "Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντας ρόλο. Η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογισθούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης." Αναφορικά με τη φύση των ισχυρισμών που μπορούν να εισαχθούν με την τροποποίηση έχει λεχθεί στην υπόθεση SABA and Co ) T.M.P Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426, ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται νέα βάση αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο στην απόρριψη της αίτησης. Το Δικαστήριο, όμως, θα απορρίψει την αίτηση αν επιδιώκεται ριζική μετατροπή της αξίωσης. Οι παραπάνω αρχές συνοψίστηκαν στην πρόσφατη απόφαση Νικολάου v. Μιλτιάδους,
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005. Το Εφετείο είπε επί του προκειμένου: "Η εξουσία για έκδοση άδειας για τροποποίηση περιέχεται στη Δ.25 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, όπου προνοείται ότι, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας μπορεί να δοθεί η άδεια, ούτως ώστε να γίνουν όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις για να εκδικαστούν όλα τα επίδικα θέματα που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων. Το κυρίαρχο στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Κατά την εξέταση του θέματος, το Δικαστήριο βασίζεται σε διάφορους παράγοντες, αλλά τελικά ο κρίσιμος παράγων είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια, αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο, μέχρι και το τελικό της διαδικασίας, αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων." Εξέταση της αίτησης Έχοντας κατά νου τις παραπάνω αρχές, προχωρώ να εξετάσω τις εκατέρωθεν θέσεις, υποδεικνύοντας καταρχάς ότι όσα η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας ανέφερε στο Δικαστήριο κατά την αγόρευσή της και δεν τέθηκαν κατά την υποβολή της αίτησης τροποποίησης, ως γεγονότα στα οποία στηρίχθηκε η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, θα αγνοηθούν, καθώς οι αγορεύσεις δεν μπορούν να αποτελέσουν το μέσο εισαγωγής νέων ισχυρισμών κατά την ακρόαση. Και είναι προφανές ότι με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις εκείνο που επιδιώκεται είναι η εισαγωγή νέας θεραπείας και ισχυρισμών οι οποίοι να στηρίζουν τη θεραπεία αυτή. Αίτημα το οποίο θα εξετάσω αν είναι επιτρεπτό. Έχω μελετήσει την εναρκτήρια αίτηση σε συνάρτηση με τις αιτούμενες τροποποιήσεις. Εκείνο που ουσιαστικά αναδύεται από τις αιτούμενες τροποποιήσεις είναι η επιθυμία της Αιτήτριας για επέκταση της απαίτησης της και ο καλύτερος προσδιορισμός των θέσεων της σε σχέση με την επίδικη διαφορά. Η επέκταση των θεραπειών που επιζητεί η Αιτήτρια και η παροχή λεπτομερειών για τη θεραπεία αυτή, η οποία συνίσταται στη διεκδίκηση ενοικίου για τη χρήση της συζυγικής στέγης μετά τη διάσταση, που προήλθε κατά τη θέση της, από τη δική της συμβολή, θεραπεία η οποία θα εξεταστεί μαζί με το σύνολο της μαρτυρίας και μετά από παράθεση θετικής μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν μεταβάλλει το χαρακτήρα της παρούσας διαφοράς. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις, στρέφονται γύρω από τον πυρήνα της υπόθεσης που είναι η επίλυση των περιουσιακών διαφορών των διαδίκων ως πρώην συζύγων. Χωρίς βέβαια να αποφασίζω σε αυτό το στάδιο, καθώς ήταν πρόωρο για τη βασιμότητα τέτοιας αξίωσης. Στην Ετήσια Πρακτική (Annual Practice) του 1959, στη σελίδα 627, αναφέρεται συγκεκριμένα: "The Court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case. But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action". Άλλωστε, σύμφωνα με τη Διαταγή 20
(1)(Α) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών: "Όπου μια έκθεση απαίτησης παραδίδεται ο Ενάγοντας μπορεί να τροποποιήσει ή επεκτείνει την απαίτηση του χωρίς τροποποίηση της οπισθογράφησης του κλητηρίου." Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τον κυριότερο λόγο ένστασης του Καθ΄ ου η αίτηση, ότι τα γεγονότα ήταν ήδη γνωστά κατά την καταχώρηση της αίτησης, αλλά και ότι υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας, η οποία, σύμφωνα με τις αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος, συνδέεται με την υποβολή του αιτήματός της με καθυστέρηση, και την κακοπιστία της Αιτήτριας και να προβώ στις ακόλουθες διαπιστώσεις. Διαφοροποιείται, κατά την άποψή μου, η παρούσα περίπτωση από τις υποθέσεις Kallice Holdings Co Ltd. v. MTR Metals (Overs.) Ltd (Αρ.1)
(1996)Α.Α.Δ. 162 και Δημητρώφ
(2003)1 Γ Α.Α.Δ.1645, στις οποίες στηρίχθηκε η κα Μενοίκου. Στην πρώτη, ζητείτο τροποποίηση της υπεράσπισης, δύο περίπου μήνες μετά την αποπεράτωση της υπόθεσης των εναγόντων και αφού ήδη είχαν ακουστεί 3 μάρτυρες, για να προβληθεί νέα υπεράσπιση. Απορρίφθηκε δε η αίτηση, καθώς υποβλήθηκε σε πολύ προχωρημένο στάδιο χωρίς καμία εξήγηση, γιατί η υπεράσπιση δεν προβλήθηκε εξαρχής ή σε προγενέστερο στάδιο. Κρίθηκε δε ότι η προβολή νέας υπεράσπισης θα ανέτρεπε την πορεία της διαδικασίας με αρκετές ζημιογόνες συνέπειες για τους ενάγοντες. Ούτε και η Δημητρώφ (ανωτέρω) προσομοιάζει με την παρούσα. Σ΄ εκείνη την περίπτωση, επιχειρήθηκε τροποποίηση μετά από έξι χρόνια από την καταχώρηση της αγωγής και ήταν η 4η στη σειρά τροποποίηση. Λέχθηκε πως η αιτούμενη τροποποίηση μπορούσε κάλλιστα να περιληφθεί σε προηγούμενη αίτηση για τροποποίηση, εφόσον οι λεπτομέρειες ήσαν γνωστές από το 2001. Θεωρήθηκε με τα παραπάνω δεδομένα ότι η αίτηση ενείχε κακοπιστία. Επίσης, ότι με την περαιτέρω καθυστέρηση, τα δικαιώματα του εφεσίβλητου για την εκδίκαση της υπόθεσης μέσα σε εύλογο χρόνο επηρεάζονταν δυσμενώς. Κυρίαρχο στοιχείο για την έγκριση μιας αίτησης τροποποίησης, σύμφωνα με τα νομολογηθέντα, είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης, αλλά και η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων, αρχές στις οποίες, άλλωστε, παραπέμπει και η κα. Μενοίκου, με τις αποφάσεις τις οποίες παραθέτει στην αγόρευσή της. Θεωρώ δε ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης θα εξυπηρετείτο αν έδιδα το δικαίωμα στην Αιτήτρια να προσδιορίσει με σαφήνεια τους ισχυρισμούς εκείνους που θεμελιώνουν το αγώγιμό της δικαίωμα ακόμα και να και να θέσει όλες τις αξιώσεις της και /ή επεκτείνει τις θεραπείες που επιδιώκει στη βάση των διαφορών τους ως πρώην συζύγων. Στις οποίες ο Καθ΄ ου η αίτηση θα έχει κάθε ευκαιρία να απαντήσει και να αντικρούσει αυτές. Το όλο δε ιστορικό της υπόθεσης και η πορεία της αίτησης δεν παρέχουν περιθώριο για την εξαγωγή συμπερασμάτων περί κακοπιστίας της Αιτήτριας. Θα επαναλάβω το τι έχει λεχθεί από τη νομολογία, ότι μια τροποποίηση πρέπει να επιτρέπεται έστω και αν ζητείται αργά, εάν είναι αναγκαία για να αποδοθεί δικαιοσύνη μεταξύ των διαδίκων, μια και οποιαδήποτε δυσχέρεια προκληθεί από αυτή μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Η σύγχρονη δε τάση των Δικαστηρίων, όπως βγαίνει από τη νομολογία, είναι να επιτρέπουν στις κατάλληλες υποθέσεις τροποποιήσεις, έστω και αν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή αβλεψίας, (Βλ. Χριστοδούλου ανωτέρω), νοουμένου ότι δεν προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Επομένως, το γεγονός ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με κάποια καθυστέρηση και η μη συμπερίληψη των γεγονότων αυτών, που κατά τη θέση της Αιτήτριας, είναι σημαντικά για την επίλυση των επίδικων θεμάτων και διαφορών μεταξύ τους, οφείλεται σε παράλειψη η οποία διαπιστώθηκε σε κατοπινό στάδιο, αλλά πριν την έναρξη της ακρόασης, δεν θα με οδηγούσε δίχως άλλο στην απόρριψή της. Λαμβάνοντας υπόψη μου το σύνολο των περιστατικών και τις ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης υπόθεσης, ότι δεν υπάρχει κακοπιστία αλλά η τροποποίηση ζητείται καλόπιστα, ότι η τροποποίηση δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στην άλλη πλευρά η οποία δεν μπορεί ν΄ αποκατασταθεί με την καταβολή των εξόδων, ότι η οποιαδήποτε καθυστέρηση θα αντιμετωπιστεί με κατάλληλες οδηγίες του Δικαστηρίου για την έγκαιρη καταχώρηση των τροποποιημένων εγγράφων, αλλά και το γεγονός ότι ακόμη δεν έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία, θεωρώ ορθό και δίκαιο να εγκρίνω την αίτηση. Από την τροποποίηση δημιουργήθηκαν και δημιουργούνται έξοδα τα οποία θα πρέπει να είναι σε βάρος του διαδίκου που προκάλεσε τη διαδικασία. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα ως η αιτούμενη θεραπεία. Τροποποιημένη εναρκτήρια αίτηση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος, υπεράσπιση στην τροποποιημένη εναρκτήρια αίτηση εντός 20 ημερών από την παραλαβή της και οποιαδήποτε απάντηση εντός περεταίρω 20 ημερών από την παραλαβή της υπεράσπισης. Τα έξοδα της αίτησης και αυτά που θα χαθούν λόγω της τροποποίησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Καθ΄ ου η αίτηση στην αίτηση τροποποίησης και εναντίον της Αιτήτριας. (Υπ.) ................. Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.