ΗΡΩ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ν. ΦΩΤΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΥ, Αρ. Αίτησης: 56/11, 14.6.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2011:3 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ"Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 56/11 Μεταξύ: ΗΡΩ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, από την Πάφο Αιτήτριας και ΦΩΤΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΥ, από την Πάφο Καθ΄ ου η αίτηση ----------------------- Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 14.6.2011 ----------------------- Ημερομηνία: 14.6.2011 Για την Αιτήτρια: κ. Α. Χρ. Δημητριάδης με κ. Γ. Δημητριάδη ΑΠΟΦΑΣΗ (ex tempore) Αίτημα της Αιτήτριας στην εναρκτήρια αίτηση είναι η έκδοση διατάγματος με το οποίο να επιτρέπεται σ' αυτήν να αποταθεί στο Υπουργείο Εσωτερικών, Αρχείο Πληθυσμού, Υπηρεσία Μετανάστευσης και/ή σε οποιαδήποτε άλλη Δημόσια Αρχή και/ή να προβεί σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια με σκοπό την έκδοση διαβατηρίου και/ή οποιουδήποτε άλλου ταξιδιωτικού εγγράφου για τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων, Μιχάλη Νεοφύτου και Ουρανίας (Ράνιας) Νεοφύτου χωρίς να απαιτείται η συγκατάθεση του πατέρα, Καθ' ου η αίτηση. Πανομοιότυπο είναι το αίτημα της στην αίτηση για προσωρινό διάταγμα. Ζητείται ειδικότερα προσωρινό διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται σ' αυτήν να αποταθεί στο Υπουργείο Εσωτερικών, Αρχείο Πληθυσμού, Υπηρεσία Μετανάστευσης και/ή σε οποιαδήποτε άλλη Δημόσια Αρχή και/ή να προβεί σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια με σκοπό την έκδοση διαβατηρίου ή οποιουδήποτε άλλου ταξιδιωτικού εγγράφου για τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων Μιχάλη Νεοφύτου και Ουρανίας (Ράνιας) Νεοφύτου χωρίς να απαιτείται η συγκατάθεση του πατέρα των ανηλίκων, Καθ' ου η αίτηση. Η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 14.6.2011 στηρίζεται σε ένορκη δήλωση της ιδίας η οποία ως λόγους για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος προβάλλει τους ακόλουθους: Ότι με διάταγμα ημερομηνίας 8.4.2008 ανέλαβε αποκλειστικά την ευθύνη για τη φύλαξη των ανήλικων, ότι την Πέμπτη 9.6.2011 διαπίστωσε ότι το διαβατήριο της στο οποίο περιλαμβάνονται και τα ανήλικα παιδιά της έχει λήξει και ότι για την ανανέωση του χρειάζεται και η συγκατάθεση του Καθ' ου η αίτηση για συμπερίληψη των παιδιών και/ή για την έκδοση διαβατηρίου και/ή οποιουδήποτε άλλου ταξιδιωτικού εγγράφου για τα ανήλικα. Περαιτέρω, αναφέρει ότι έχει πρόθεση να ταξιδεύσει στο Ηνωμένο Βασίλειο μαζί με τα ανήλικα παιδιά της για σκοπούς ξεκούρασης και αναψυχής από την 16.6.2011 μέχρι την 22.6.2011 και ότι είναι η επιθυμία των ανήλικων τέκνων να τη συνοδεύσουν. Αναφέρει ακόμα ότι το ταξίδι θα αποβεί προς όφελος των ανήλικων παιδιών αφού θα αποκτήσουν νέες εμπειρίες και θα γνωρίσουν τον τρόπο ζωής, τον πολιτισμό και τα αξιοθέατα μιας άλλης χώρας. Συνεχίζοντας ισχυρίζεται ότι τόσο η ίδια όσο και οι δικηγόροι της κάλεσαν κατ' επανάληψη τον Καθ' ου η αίτηση στο κινητό του και προσπάθησαν να επικοινωνήσουν μαζί του αλλά ούτε απαντά στο τηλέφωνο του, ούτε έρχεται σε επαφή με τα ανήλικα και/ή με την ίδια και ότι δεν γνωρίζει πού βρίσκεται ο Καθ' ου η αίτηση. Επίσης υποστηρίζει ότι την Παρασκευή 10.6.2011 οι δικηγόροι της επικοινώνησαν με το δικηγόρο του Καθ' ου η αίτηση για εξασφάλιση της συγκατάθεσης του καθ' ου η αίτηση, αλλά μέχρι τώρα δεν είχαν οποιαδήποτε απάντηση εκ μέρους του δικηγόρου του. Και ότι η έκδοση ταξιδιωτικών εγγράφων είναι απαραίτητη για να μπορέσουν να ταξιδέψουν τα ανήλικα στο εξωτερικό κατά την πιο πάνω ημερομηνία και όποτε κριθεί αυτό αναγκαίο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας κατά την ημερομηνία ορισμού της μονομερούς αιτήσεως ζήτησε ν' αγορεύσει για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Αφού άκουσα τα όσα έχει αναφέρει προς υποστήριξη του αιτήματος του και την επιχειρηματολογία του, θεωρώ ότι το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί, στην προκειμένη περίπτωση, είναι αν η αιτούμενη θεραπεία θα έπρεπε να προωθηθεί με ενδιάμεση αίτηση, με αίτημα την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Είναι όμως η θεραπεία που ζητείται προσωρινή; Η άποψη μου είναι πως όχι. Η θεραπεία που ζητείται είναι οριστικού χαρακτήρα. Άντλησα καθοδήγηση για την κατάληξη μου, ότι εκείνο το οποίο διεκδικεί στην ουσία η Αιτήτρια είναι η παροχή οριστικής θεραπείας από την απόφαση Χριστοφίδης Αρ. 1
(1993)1 Α.Α.Δ. σελ. 613. Σε εκείνη την περίπτωση χορηγήθηκε άδεια για καταχώριση αίτησης για έκδοση εντάλματος certiorari εναντίον διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου που αφορούσε τα τέκνα του Αιτητή και που είχε εκδοθεί σε μονομερή αίτηση χωρίς να του δοθεί η ευκαιρία να παρουσιάσει τις θέσεις του. Ζητήθηκε και δόθηκε μονομερώς η τροποποίηση διατάγματος επικοινωνίας. Περαιτέρω το Δικαστήριο επέτρεψε ταξίδι των παιδιών στην Ελλάδα για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και όπως η μητέρα υπογράψει κάθε αναγκαίο έγγραφο για έκδοση ταξιδιωτικών εγγράφων. Το δεύτερο και τρίτο διάταγμα δε ορίστηκαν επιστρεπτέα γιατί η αργοπορία που θα προκαλούσε η διαδικασία ειδοποίησης και επίδοσης θα καθιστούσε αδύνατη την έκδοση των εγγράφων από τις Αρμόδιες Αρχές. Ο Νικήτας Δικαστής, κρίνοντας ότι δεν δόθηκε η ευκαιρία στον πατέρα να εκθέσει τις απόψεις του, παρέθεσε στη σελίδα 617 τα ακόλουθα: «Φαίνεται πως εδώ όλες οι θεραπείες που παρασχέθηκαν με το διάταγμα της 29/7/93 είναι οριστικού χαρακτήρα και παραχωρήθηκαν κατόπιν αίτησης ex parte.» Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου, αν εξέταζα την αίτηση στηριζόμενη στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 στο ίδιο αποτέλεσμα θα κατέληγα, δεν θα εξέδιδα προσωρινό διάταγμα. Τα προσωρινά διατάγματα εκδίδονται πάντοτε σε συνάρτηση με την εναρκτήρια αίτηση. Έχουν δε σκοπό να ρυθμίσουν προσωρινά μια προσωρινή κατάσταση μέχρι να ρυθμιστεί οριστικά το θέμα με την εναρκτήρια αίτηση. Στην περίπτωση αυτή, τυχόν έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο θα επιτρεπόταν στην Αιτήτρια να προχωρήσει να εκδώσει ταξιδιωτικά έγγραφα για τα ανήλικα ή οποιαδήποτε άλλα έγγραφα χωρίς να απαιτείται η συγκατάθεση του πατέρα-Καθ' ου η αίτηση, θα επέφερε ουσιαστικά τερματισμό της διαφοράς. Η εναρκτήρια αίτηση θα παρέμενε χωρίς αντικείμενο. Η ενδεχόμενη εξέλιξη θα ήταν να αποσυρθεί η εναρκτήρια αίτηση εφόσον ο στόχος της έκδοσης των διαβατηρίων και ο απώτερος στόχος της μετάβασης των ανήλικων τέκνων στο εξωτερικό με τη μητέρα τους θα είχε επιτευχθεί υπό το μανδύα ενός προσωρινού μέτρου. Ακόμα θα πρόσθετα πως είναι ανεπιθύμητο η αίτηση για προσωρινό διάταγμα να ζητά ουσιαστικώς την ίδια θεραπεία που ζητά η εναρκτήρια αίτηση με αποτέλεσμα να εκδικάζεται το ίδιο θέμα δύο φορές. Βλέπετε την απόφαση Frixos Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 CLR 578. Προχωρώντας θα έλεγα ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μου σήμερα οτιδήποτε αναφορικά με τις προσπάθειες που έγιναν για προσωπική επικοινωνία με τον Καθ' ου η αίτηση. Το μόνο που τίθεται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας είναι ότι «καλέσαμε κατ' επανάληψη το κινητό τηλέφωνο του Καθ' ου η αίτηση». Η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου, ότι εφόσον έχει την επιμέλεια η αιτήτρια είχε και δικαίωμα να εκδώσει και διαβατήριο του ανήλικου, ακόμα και να μεταφέρει τον ανήλικο εκτός Κύπρου», με τη σχετική παραπομπή του στην απόφαση Θ. Μιχαήλ v. Κυπριακής Δημοκρατίας, Αριθμός 83/98, 25.1.1999 (μη δημοσιευθείσα), δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, αφού η απόφαση στην οποία παραπέμπει ο συνήγορος δεν μπορεί να τύχει ανάλογης εφαρμογής, καθώς σ' εκείνη την περίπτωση η μητέρα είχε την επιμέλεια του ανήλικου. Στην προκειμένη περίπτωση εκείνο το οποίο τίθεται γενικά στην ένορκη δήλωση είναι ότι η αιτήτρια έχει τη φύλαξη των ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Δεν επισυνάπτεται ακόμη το διάταγμα με το οποίο ρυθμιζόταν η γονική μέριμνα των παιδιών. Ακόμα δεν αναφέρεται αν επηρεάζεται καθ' οιονδήποτε τρόπο για την παραπάνω περίοδο ταξιδιού των παιδιών στο εξωτερικό, ενδεχόμενο δικαίωμα επικοινωνίας που τυχόν έχει ο πατέρας με τα παιδιά του. Ακόμα και αν εξέδιδα προσωρινό διάταγμα, λόγω των ασφυκτικών πλαισίων που έθεσε η ίδια η Αιτήτρια υποβάλλοντας την αίτηση της δύο μέρες μόνο πριν από τον προγραμματισμένο από αυτήν ταξίδι στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Αγγλία, το προσωρινό διάταγμα θα οριζόταν για αναθεώρηση σε ημερομηνία μεταγενέστερη δηλαδή, σε ημερομηνία που το προγραμματισμένο ταξίδι της Αιτήτριας από τις 16/6 μέχρι τις 22/6 θα είχε συντελεστεί, έμμεσα με την έκδοση προσωρινού διατάγματος για έκδοση ταξιδιωτικών εγγράφων για τα παιδιά με σκοπό να μπορέσουν στο εξωτερικό. Τελειώνοντας, παρατηρώ ότι η περίπτωση αυτή άπτεται μιας σημαντικής πτυχής της γονικής μέριμνας η οποία σύμφωνα με το άρθρο 7 του Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Νόμος 216/90, ρυθμίζεται από το Δικαστήριο, εφόσον υπάρχει διαφωνία των γονέων για την άσκηση τους και αφού ακουστούν και οι δύο πλευρές. Θα πρόσθετα περαιτέρω ότι δεν μπορώ να λάβω υπόψη μου τα όσα έχει αναφέρει ο κ. Δημητριάδης κατά το στάδιο των αγορεύσεων, αναφορικά με οποιαδήποτε ταξίδια των παιδιών, τα οποία μέχρι σήμερα γίνονταν χωρίς προβλήματα, καθώς δεν περιέχεται τέτοιος ισχυρισμός στην ένορκη δήλωση και είναι γνωστό ότι δεν μπορούν να εισάγονται νέα θέματα κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Συνακόλουθα το αίτημα για προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 14.6.2011 απορρίπτεται. Καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................. Κ. Χ"Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο