Μάριου Γεωργίου Πιέρου ν. Δέσποινας Ηλία, Αρ. Αίτησης: 10/06, 28 Ιανουαρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2011:6 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Δικαιοδοσία Ρύθμισης Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Κ. Καρατσή, Π. Αρ. Αίτησης: 10/06 Μεταξύ: Μάριου Γεωργίου Πιέρου, από το Παραλίμνι, Αντ. Παπαδοπούλου, 43, 5282, Παραλίμνι Αιτητής και Δέσποινας Ηλία συζύγου Μάριου Πιέρου, από τις Βρυσούλες, Αγίου Γεωργίου 8Ζ Καθ΄ης η αίτηση Αίτηση ημερ. 20.9.2010 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 Ιανουαρίου 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κα Μ. Χατζηκωνσταντή για κ. Πιττάτζιη Για την Καθ΄ης η αίτηση: κ. Κ. Ανδρέου Α Π Ο Φ Α ΣΗ Είναι αναγκαία η αναφορά στο οδοιπορικό της παρούσας υπόθεσης προκειμένου να γίνουν κατανοητά όσα με την υπό εξέταση αίτηση επιδιώκονται. Στις 26.07.06 ο Αιτητής πήρε την πρωτοβουλία να κατάγει σε δίκη τη διαφορά του με την Καθ΄ης η αίτηση η οποία συνίστατο σε ρύθμιση των περιουσιακών τους σχέσεων που απορρέουν από τη σχέση τους ως πρώην συζύγων. Η επίδικη περιουσία συνίστατο κύρια σε μία κατοικία την οποία ανήγειραν στη διάρκεια του γάμου τους. Η Καθ΄ης η αίτηση πρόβαλε υπεράσπιση και η ακροαματική διαδικασία άρχισε στις 8.12.
- Την ημέρα εκείνη ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή επιδίωξε να καταθέσει γραπτή κατάθεση του Αιτητή. Το Δικαστήριο ήγειρε ζήτημα ως προς τη δεκτότητα της. ΄Υστερα από ακροαματική διαδικασία επί του ζητήματος αυτού και αφού ακούστηκαν και οι δύο πλευρές, το Δικαστήριο με απόφαση του της 12.02.09 έκρινε πως το ΄Αρθρο 25 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε από τον περί Αποδείξεως (Τροποποιητικό) Νόμο του 2004 ερχόταν σε σύγκρουση με άλλους κανόνες του δικονομικού μας συστήματος και δεν επέτρεψε η κατάθεση του Αιτητή να αποτελέσει την κύρια εξέταση του. Ο Αιτητής, ενεργώντας εντός των δικαιωμάτων του, κατεχώρισε έφεση εναντίον της παραπάνω απόφασης, η οποία, με απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην ΄Εφεση Αρ. 15/09, Μάριου Πιέρου ν. Δέσποινας Ηλία, 16.01.2010, παραμερίστηκε ως εσφαλμένη. Στο μεταξύ και συγκεκριμένα στις 27.04.2009 και ενώ εκκρεμούσε η έφεση εναντίον της πρωτόδικης απόφασης, οι διάδικοι διευθέτησαν την παρούσα διαφορά. Παραθέτω αυτούσιο το πρακτικό στις 27.04.09: «Η παρούσα υπόθεση έχει διευθετηθεί. Επειδή ο Αιτητής ως πρώην σύζυγος της Καθ΄ης η αίτηση κατεχώρησε την παρούσα υπόθεση με την οποία επιδιώκει ρύθμιση των μεταξύ τους περιουσιακών διαφορών και επειδή μεταξύ άλλων επιδιώκει μεταβίβαση και/ή εγγραφή στο όνομα του των 2/3 μεριδίων της οικογενειακής στέγης η οποία βρίσκεται στο συνοικισμό αυτοστέγασης Αχερίτου με Αριθμό Εγγραφής 0/6013 καθώς και των 2/3 της αξίας του εξοπλισμού αυτής, και επειδή η Καθ΄ης η αίτηση αναγνωρίζει τη συμβολή του Καθ΄ου η αίτηση στην ανέγερση της παραπάνω κατοικίας και στην απόκτηση του εξοπλισμού αυτής και επειδή οι διάδικοι είναι συνοφειλέτες των υπολοίπων τριών λογαριασμών στη ΣΠΕ Αχερίτου, ήτοι του λογαριασμού 7211524-8, 7211772-3 και 7211608-0, και επειδή η Καθ΄ης η αίτηση αδυνατεί να αποδώσει σ΄ αυτόν τη συνεισφορά του και επειδή αναγνωρίζει ότι η δική της συνεισφορά στην αύξηση της περιουσίας τους δεν ξεπερνά τις €93,970, έχει αποφασίσει και συμφωνεί όπως αντί του ποσού των €93,970 και της ανάληψης υποχρέωσης εξόφλησης των υπολοίπων των παραπάνω τριών λογαριασμών διαθέσει και εγγράψει στο όνομα του Αιτητή την οικογενειακή στέγη η οποία καλύπτεται από τον τίτλο Αριθμός Εγγραφής 0/6013 Φ/Σχ-/2-280-383, Τμήμα 9, Τεμάχιο 462, Κοινότητα 105 Φρέναρος, καθώς και να παραδώσει την κατοχή του παρακάτω εξοπλισμού, ήτοι της τραπεζαρίας που αποτελείται από ένα τραπέζι με 6 καρέκλες και ενός μικρού σαλονιού που αποτελείται από 2 2θέσεους καναπέδες και ένα τραπεζάκι και των κουρτινών ολόκληρης της κατοικίας. Η Καθ΄ης η αίτηση αναλαμβάνει όπως μεταβιβάσει την παραπάνω κατοικία και παραδώσει κενή κατοχή αυτής στον Αιτητή εντός 6 μηνών από σήμερα και ταυτόχρονα με την καταβολή του παραπάνω ποσού από τον Αιτητή στην Καθ΄ης η αίτηση. Οι διάδικοι συμφωνούν όπως τα ποσά που οφείλονται στους παραπάνω 3 λογαριασμούς ξοφληθούν από τον Αιτητή ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση της οικίας και της παράδοσης του εξοπλισμού στον ίδιο. Τέλος η Καθ΄ης η αίτηση αναλαμβάνει όπως από σήμερα μέχρι και τη μεταβίβαση της κατοικίας στον Αιτητή αποφύγει από το να εκμισθώσει και/ή παραχωρήσει τη χρήση της παραπάνω κατοικίας σε τρίτο πρόσωπο. Τέλος ο Αιτητής αναλαμβάνει όπως καλύψει τα δικηγορικά έξοδα της Καθ΄ης η αίτηση, κατά το χρόνο της μεταβίβασης, που συμφωνήθηκαν στο ποσό των €5,000 συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ. Η πελάτισσα μου συμφωνεί και αποδέχεται όπως για σκοπούς διευκόλυνσης του Αιτητή να εξασφαλίσει τα παραπάνω ποσά συνεργαστεί ώστε να υποθηκευτεί η παραπάνω κατοικία, η δε πράξη της υποθήκης θα γίνει την ίδια ημέρα με τη μεταβίβαση της κατοικίας στον Αιτητή και της αποπληρωμής από τον ίδιο των παραπάνω ποσών. Νοείται ότι δικαίωμα υποθήκευσης της εν λόγω κατοικίας έχει και ο Αιτητής αμέσως μετά τη μεταβίβαση της κατοικίας σ΄ αυτόν και της αποπληρωμής των παραπάνω ποσών στην Καθ΄ης η αίτηση. κ. Πιττάτζης: Συμφωνώ. Δικαστήριο: Η παραπάνω συμφωνία των διαδίκων καταγράφεται υπό μορφή συμφωνίας ενώπιον του Δικαστηρίου (Rule of Court) και αποτελεί ρύθμιση των περιουσιακών σχέσεων των διαδίκων, που απορρέουν από τη σχέση τους ως πρώην συζύγων δυνάμει του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν.232/91). (Υπ.) Σ. Κ. Καρατσής, Πρ.» Αργότερα, στις 18.06.09, ο συνήγορος του Αιτητή με επιστολή του προς τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου (δική του είναι η δοθείσα διεύθυνση) ζητούσε όπως το Δικαστήριο ορίσει δικάσιμο της παρούσας υπόθεσης. Η Γραμματεία του Οικογενειακού Δικαστηρίου, στην οποία προφανώς είχε παραπεμφθεί η παραπάνω επιστολή, σημείωσε στο σώμα αντιγράφου της επιστολής αυτής ότι «η υπόθεση έχει συμβιβαστεί» και του την παρέδωσε. Επακολούθησε δεύτερη επιστολή του συνηγόρου του Αιτητή ημερομηνίας 7.07.09 με την οποία ζητούσε το ίδιο πράγμα. Τη δεύτερη αυτή επιστολή συνυπογράφει και ο συνήγορος της Καθ΄ης η αίτηση. Η υπό εξέταση αίτηση κατεχωρίθηκε, αφού και το νέο διάβημα του συνηγόρου του Αιτητή με επιστολή απέβηκε άκαρπο. Σύμφωνα με την αίτηση της 20.09.10, ο Αιτητής επιδιώκει ορισμό δικασίμου και οδηγίες για την πορεία της υπόθεσης. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή η οποία αναφέρεται στο πρακτικό του Δικαστηρίου της 27.04.09, το οποίο και επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α και στα διαβήματα του συνηγόρου του που επακολούθησαν προκειμένου να επαναφερθεί στη ζωή η αίτηση του. Στην αίτηση αυτή η πλευρά της Καθ΄ης η αίτηση κατεχώρισε ένσταση. Οι λόγοι για τους οποίους ενίσταται είναι τρεις· τους παραθέτω: «
- Η υπόθεση έχει διευθετηθεί με το πρακτικό του Δικαστηρίου Ημερ. 27.4.
- Η Αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και κατ΄ ουσία αδικαιολόγητη εφ΄ όσον η Υπόθεση έχει Διευθετηθεί.
- Η Διαδικασία θεωρείται τερματισθείσα με τη συμφωνία επί Δικαστηρίου ημερ. 27.4.09». Στη ένορκη δήλωση της Καθ΄ης η αίτηση που συνοδεύει την ένσταση στις παραγράφους 2 και 3 αναφέρονται τα ακόλουθα: «
- Αρνούμαι την ΄Ενορκο Δήλωση του Αιτητού και περαιτέρω αναφέρω ότι η Υπόθεση έχει διευθετηθεί σύμφωνα με το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 27.4.
- Η Υπόθεση έχει Διευθετηθεί σύμφωνα με τη Συμφωνία την οποία Δηλώσαμε και στην οποία είμασταν Παρόντες δικηγόροι και Διάδικοι.» Μελέτησα με ξεχωριστή προσοχή το αίτημα του Αιτητή στην υπό εξέταση αίτηση καθώς και τα όσα προέβαλε η Καθ΄ης η αίτηση στην ένσταση της. Με ξεχωριστή προσοχή έλαβα υπόψη μου και όσα οι συνήγοροι, που έλαβαν μέρος χθες στην ακροαματική διαδικασία, έθεσαν ενώπιον μου. Μου είναι ευχερέστερο να πω από τώρα ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και να εξηγήσω τους λόγους της κατάληξης μου. Αποτελεί πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με κύρια την υπόθεση Orphanides v. Michaelides
(1968)1 C.L.R. 295, ότι από τη στιγμή που μια υπόθεση είτε ύστερα από ακροαματική διαδικασία είτε άλλως πως καταλήγει σε απόφαση ή διευθέτηση τότε δημιουργείται δεδικασμένο. Το σχετικό απόσπασμα από την υπόθεση Orphanides v. Michaelides βρίσκεται στη σελ. 303· το παραθέτω: ".once, in Cyprus a judgment has been delivered, signed and filed, there can be no possibility for the Court which has delivered it to rehear argument and to change it, or set it aside, except, of course, to the extent to which it has, always, been possible to correct an error in a judgment under the provisions of Order 25, rule 6 (..), and under the injerent jurisdiction of the Court." Το ίδιο απόσπασμα το παραθέτω σε δική μου μετάφραση: «Στην Κύπρο από τη στιγμή που μια απόφαση απαγγέλλεται, υπογράφεται και καταχωρείται, είναι αδύνατο για το Δικαστήριο που την απάγγειλε να ξανακούσει επιχειρήματα και να την τροποποιήσει ή να την παραμερίσει εκτός φυσικά και στην έκταση που πάντοτε ήταν δυνατό να διορθώσει κάποιο λάθος (error) στην απόφαση σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.25 θ. 6 (...) και σύμφωνα με τη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου.» Οι διάδικοι στην προκειμένη περίπτωση με το πρακτικό της 27.04.09 κατέληξαν σε μία μεταξύ τους συμφωνία η οποία και εξαντλούσε τα επίδικα ζητήματα. Είναι για τούτο που, το Δικαστήριο σημείωσε στο πρακτικό της ημέρας εκείνης: «Η παραπάνω συμφωνία των διαδίκων καταγράφεται υπό μορφή συμφωνίας ενώπιον του Δικαστηρίου (Rule of Court) και αποτελεί ρύθμιση των περιουσιακών σχέσεων των διαδίκων, που απορρέουν από τη σχέση τους ως πρώην συζύγων δυνάμει του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν.232/91).» Είναι θλιβερό το γεγονός ότι η παραπάνω συμφωνία δεν έγινε κατανοητή ούτε από τους διαδίκους ούτε από τους ευπαίδευτους συνηγόρους τους. Αναφέρομαι στο Τεκμήριο Β στην αίτηση με το οποίο επιζητείτο και από τους δύο συνηγόρους ο καθορισμός δικασίμου, αλλά και στην παράγραφο 3 της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή, που αναφέρει: «Αμφότεροι δικηγόροι είχαν δηλώσει ότι στα πλαίσια και σαν όρος του συμβιβασμού θα έπρεπε να εκδοθούν οι αποφάσεις και τα διατάγματα που ζητούσαν εκάστη πλευρά.». Παρέθεσα ήδη ολόκληρο το πρακτικό της 27.04.09 και επιλέγω να μην σχολιάσω τη θέση αυτή του Αιτητή. Διερωτάται κανείς ενόψει απουσίας ανταπαίτησης από μέρους της Καθ΄ης η αίτηση πως αλήθεια θα μπορούσε το Δικαστήριο να εκδώσει διατάγματα εναντίον του Αιτητή και υπέρ της Καθ΄ης η αίτηση για καταβολή του ποσού των €93.970. Είναι και άλλα ζητήματα, που, στην απουσία ανταπαίτησης, ήταν αδύνατη η έκδοση διατάγματος εναντίον της Καθ΄ ης η αίτηση. Εκείνο όμως που με βεβαιότητα μπορεί να λεχθεί, είναι ότι η συμφωνία ενώπιον του Δικαστηρίου έθετε τέλος στην επίδικη διαφορά με οριστική διευθέτηση των περιουσιακών σχέσεων των διαδίκων. Μια συμφωνία ενώπιον του Δικαστηρίου παρουσιάζει πλεονεκτήματα έναντι οποιασδήποτε άλλης ιδιωτικής συμφωνίας· το αυταπόδεικτο και το αδιαμφισβήτητο αυτής της συμφωνίας. Όμως η διευθέτηση της περιουσιακής διαφοράς των συζύγων με συμφωνία ενώπιον του Δικαστηρίου, σημαίνει και το τέλος της δικαιοδοσίας του Οικογενειακού Δικαστηρίου με ρύθμιση των περιουσιακών τους σχέσεων δυνάμει του Ν. 232/91. Σχετική είναι η υπόθεση Σ. Κοζάνη ν. Γ. Κοζάκη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1710. Η υπόθεση Orphanides v. Michaelides στην οποία παρέπεμψα προηγούμενα αναφέρεται και στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Πάμπου Ζένιου ν. Νέδης Ζένιου
(1998)1 Α.Α.Δ. ... όπου ο Κωνσταντινίδης, Δ. αναφέρει: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. ΄Εκρινε πως θα έπρεπε να είχαν φανεί περιστάσεις που θα δικαιολογούσαν παρέμβαση, μεταγενέστερες της έκδοσης του αρχικού διατάγματος. Όπως κρίθηκε και στην περίπτωση του άρθρου 38 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90)στην υπόθεση Χλ. Χριστοδούλου ν. Α. Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 195. Διαφορετικά θα παραβιαζόταν το δεδικασμένο που παράχθηκε. Και η διαδικασία, ενόψει της υπόθεσης Orphanides v. Michaelides
(1968)1 CLR, θα ισοδυναμούσε με αναψηλάφηση της πρώτης δίκης, έξω και πέραν από τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου.». Είναι βέβαιη η κατάληξη μου ότι με την καταγραφή της συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων στο πρακτικό του Δικαστηρίου της 27.04.09 έχει δημιουργηθεί δεδικασμένο σε ό,τι αφορά την αξίωση του Αιτητή για συμμετοχή σε περιουσία δυνάμει του ΄Αρθρου 14 του Ν. 232/91 και ταυτόχρονα έχει λήξει η δικαιοδοσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου να επιληφθεί περαιτέρω της υπόθεσης. Εάν οι διάδικοι για λόγους άγνωστους στο Δικαστήριο δεν μπορούν να υλοποιήσουν τη συμφωνία ή ένας από αυτούς αρνείται να συνεργαστεί στην υλοποίηση της είναι πια θέμα που εμπίπτει κατά την υπόθεση Κοζάκη, εντός της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Ενόψει όσων αναλυτικά έχω παραθέσει και ελπίζω επιτέλους να γίνουν κατανοητά αυτή τη φορά, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. (Υπ.) ........... Σ. Κ. Καρατσής, Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο