Ghalemalek Naghouni Abdolamir (Amir) ν. Mozkan Αμπτολχοσσεινζαντεχ, Αρ. Αίτησης 307/11, 6/6/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρ

αίτηση διατροφής αρ. 17/11, ούτως ώστε το ποσό που καταβάλλει ο Αιτητής ως συνεισφορά του για την διατροφή και συντήρησης των ανήλικων τέκνων του Pouyan Ghalehmalek και Tom M Ghalehmalek, μειωθεί από τα €450.- μηνιαίως, στο ποσό των €200.- μηνιαίως. Β) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία την οποία θα κρίνει δίκαιη και εύλογη το Δικαστήριο. Γ) Έξοδα της αίτησης.» Η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση σήμερα, αφού πρώτα η Καθ΄ ης η αίτηση καταχώρισε υπεράσπιση στις 27/1/2012. Στις 9/3/2012 ο συνήγορος του Αιτητή αποσύρθηκε από τη διαδικασία. Σήμερα έδωσε ένορκη μαρτυρία ο ίδιος ο Αιτητής προς υποστήριξη της αίτησής του και χειρίστηκε την υπόθεση μόνος του με βοήθεια δικού του μεταφραστή. Η αίτηση αφορά τροποποίηση σχετικά πρόσφατου Διατάγματος διατροφής που εκδόθηκε στις 14/4/2011

αίτηση διατροφής αρ. 17/2011. Το Διάταγμα αυτό εκδόθηκε εκ συμφώνου. Η αίτηση, βασικά, στηρίζεται στις διατάξεις του άρθρου 38 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90), διατάξεις οι οποίες ορίζουν πότε επιτρέπεται διαφοροποίηση ενός διατάγματος, και αυτό συμβαίνει όταν μεταβληθούν οι όροι του. Το άρθρο 38 ορίζει τα ακόλουθα: «Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφασή του, ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής.» Σχετική με την ερμηνεία του άρθρου 38 του Ν. 216/90 είναι η απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου

Έφεση αρ. 17, Χλόη Χριστοδούλου v. Ανδρέα Χριστοδούλου

(1993)1 Α.Α.Δ. 195, όπου στη σελ. 201 αναφέρονται τα εξής: «Ο όρος 'αφότου' στο πλαίσιο του άρθρου 38 του Ν. 216/90 δεν αφήνει αμφιβολία ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του διατάγματος και τείνουν να διαφοροποιήσουν το πραγματικό βάθρο στο οποίο στηρίχθηκε η απόφαση της οποίας επιδιώκεται η τροποποίηση, μπορεί να στοιχειοθετήσουν τις προϋποθέσεις για αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος. Διαφορετικά δεν παρέχεται δικαιοδοσία σε Δικαστήριο να αναθεωρήσει την απόφαση ομοβάθμιου Δικαστηρίου.» Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Βαθρακοκοίλης στο βιβλίο του «Νέο Οικογενειακό Δίκαιο» Αθήνα, 1994, σελ. 517: «Από τη σύγκριση των συνθηκών του χρόνου ασκήσεως της μεταρρυθμιστικής αγωγής και εκείνων που έλαβε υπόψη η απόφαση που επιδίκασε τις περιοδικές παροχές θα διαγνωσθεί η ύπαρξη ουσιώδους ή μη μεταβολής και η στέρηση ή μη από αυτές του εσωτερικού ερείσματος της αποφάσεως. (ΑΠ 767/1974 Νο Β 23/321).» Με βάση τα πιο πάνω, δεν μπορεί να συναχθεί ότι έχουν αλλάξει οι όροι ενός διατάγματος, εάν δεν αποδειχθεί πρώτα ποιοι ήταν οι όροι με βάση τους οποίους εκδόθηκε το διάταγμα.

παρούσα περίπτωση εφόσον το υπό κρίση Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 14/4/2011 εκδόθηκε εκ συμφώνου και χωρίς απόφαση του Δικαστηρίου

οποία να γίνονται ευρήματα επί των δυνάμεων των μερών και των αναγκών των παιδιών, ο Αιτητής όφειλε να προσφέρει μαρτυρία σχετικά με τους όρους και τα θέματα αυτά ως ίσχυαν κατά την 14/4/2011, πράγμα το οποίο και παρέλειψε να πράξει, εκτός από ένα σημείο στο οποίο θα αναφερθώ κατωτέρω. Ο Αιτητής φέρει το βάρος απόδειξης ότι ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 38 του Ν. 216/90.

Z. Alibrahim v. Α. Στυλιανού,

(2008)1Β ΑΑΔ 1294, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση για λύση του γάμου, επειδή ο εφεσίβλητος σύζυγος που είχε το βάρος απόδειξης της αίτησης του διαζυγίου, δεν απέδειξε τα συστατικά στοιχεία του λόγου διαζυγίου που επικαλείτο.

υπόθεση εκείνη, η εφεσείουσα αρκέστηκε στο να αντεξετάσει τον εφεσίβλητο, όπως δηλαδή έπραξε και η Καθ΄ ης η αίτηση

παρούσα υπόθεση, χωρίς όμως η ίδια να προσφέρει οποιαδήποτε μαρτυρία προς υποστήριξη της υπεράσπισής της. Το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο δέχθηκε τη θέση της εφεσείουσας, ότι δεν ήταν αναγκαίο αυτή να προσφέρει μαρτυρία προς υποστήριξη της υπεράσπισής της, εφόσον ο εφεσίβλητος σύζυγός της δεν απέδειξε την αίτησή του. Σήμερα, κατά την ακροαματική διαδικασία, μαρτυρία έδωσε, ως προελέχθη, μόνο ο Αιτητής, ο οποίος και αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Καθ΄ ης η αίτηση. Ουσιαστικά του υπέβαλε μόνο μια ερώτηση ότι δηλαδή τα όσα αναφέρει δεν ανταποκρίνονται

πραγματικότητα, πράγμα το οποίο και ο ίδιος αρνήθηκε. Ο δικηγόρος της Καθ΄ ης η αίτηση δεν κάλεσε την Καθ΄ ης η αίτηση να δώσει μαρτυρία, ούτε προσέφερε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία προς υποστήριξη της υπεράσπισης.

αγόρευση του, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ΄ ης η αίτηση ανέφερε ότι ο Αιτητής δεν απέδειξε το αίτημά του, διότι δεν απέδειξε ότι έχει επέλθει διαφοροποίηση των όρων της έκδοσης του Διατάγματος. Επίσης αναφέρθηκε στο πολύ σύντομο χρονικό διάστημα που καταχωρίστηκε η προκείμενη αίτηση μετά την έκδοση του Διατάγματος ημερ. 14/4/2011. Ο Αιτητής

αίτησή του ουδεμία αναφορά κάνει για διαφοροποίηση των εξόδων των παιδιών του. Περαιτέρω, ουδεμία αναφορά κάνει για διαφοροποίηση των εισοδημάτων της Καθ΄ ης η αίτηση. Ισχυρίστηκε ότι όσον αφορά τα δικά του εισοδήματα, αυτά παραμένουν τα ίδια ως ήταν όταν εκδόθηκε το διάταγμα, δηλαδή €1200 μηνιαίως.

§ 11

της αίτησής του, ο Αιτητής αναφέρεται σε κάποια έξοδα τα οποία υποστηρίζει με τη μαρτυρία του, χωρίς όμως να κάνει οποιαδήποτε σύγκριση αυτών με το τι ίσχυε, όταν εκδόθηκε το Διάταγμα ημερ. 14/4/

Ο Αιτητής όφειλε να είχε αναφερθεί σε όλα τα έξοδά του που ίσχυαν στις 14/4/2011 και όλα τα έξοδα που ίσχυαν κατά την καταχώριση της προκείμενης αίτησης, πράγμα όμως το οποίο και δεν έπραξε. Το μόνο θέμα στο οποίο αναφέρθηκε και υπάρχει διαφοροποίηση είναι το ενοίκιο. Αναφέρθηκε ότι το ενοίκιο σήμερα είναι €380 αντί €265 που ήταν «προηγουμένως», χωρίς όμως και πάλι να προσδιορίσει τι εννοεί «προηγουμένως». «Προηγουμένως» μπορεί να σημαίνει ένας μήνας, δύο μήνες ή τρεις μήνες πριν από την καταχώριση της προκείμενης αίτησης, μπορεί να σημαίνει και αρκετούς μήνες πριν από την έκδοση του διατάγματος ημερ. 14/4/
Εκτός από την πιο πάνω διαφοροποίηση, υπάρχει και κάτι άλλο το οποίο το Δικαστήριο θεωρεί σημαντικό.

§ 14των γεγονότων της Αίτησης, ο Αιτητής αναφέρει ότι το Διάταγμα ημερ.

14/4/2011 εκδόθηκε εκ συμφώνου εξαιτίας λανθασμένης συνεννόησης μαζί του, λόγω του ότι αυτός δεν μιλά καλά ελληνικά. Ανέφερε επίσης ότι ακόμα και προτού μετακομίσει στο νέο διαμέρισμα αδυνατούσε να πληρώνει το ποσό των €

Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι αυτό το οποίο ο Αιτητής ζητά με την παρούσα αίτηση, είναι η αναθεώρηση του Διατάγματος ημερ. 14/4/2011 για οικονομική αδυναμία την οποία είχε και πριν από την έκδοση του εν λόγω Διατάγματος, δηλαδή και πριν από την 14/4/
Όπως προελέχθη,

Έφεση αρ. 17, Χλόη Χριστοδούλου v. Ανδρέα Χριστοδούλου

(1993)1 Α.Α.Δ. 195, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο τόνισε ότι ένα διάταγμα δεν μπορεί να τροποποιηθεί με βάση γεγονότα τα οποία προϋπήρχαν της έκδοσης του Διατάγματος. Η ορθή διαδικασία σε τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να ήταν η καταχώριση αίτησης για ακύρωση ή για παραμερισμό του Διατάγματος, ημερ. 14/4/2011, και όχι η μετά από 5 περίπου μήνες καταχώριση της προκείμενης αίτησης για τροποποίηση του σχετικού Διατάγματος. Ανεξάρτητα των πιο πάνω, ο Αιτητής δεν ανέφερε τι προσπάθειες έκανε για εξεύρεση ενοικίου χαμηλότερου των €380, με τις ίδιες ανέσεις που έχει το σημερινό διαμέρισμα στο οποίο μένει.

§ 9

ο Αιτητής αναφέρεται στον λόγο γιατί μετακόμισε σε νέο διαμέρισμα, δηλαδή ότι αυτό έγινε για να βλέπει τα παιδιά του. Όμως πουθενά δεν αναφέρει πότε αυτή η ανάγκη γεννήθηκε. Διερωτάται κανείς, αν αυτή η ανάγκη δεν προϋπήρχε και της έκδοσης του Διατάγματος, του οποίου ζητά την τροποποίηση. Με βάση όλους τους πιο πάνω λόγους, η προκείμενη αίτηση δεν μπορεί να ευδοκιμήσει, γι΄ αυτό και απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Αιτητή και υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Γ. Α. Σεργίδης, Πρ. /ααγ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.