Alina Goldblate ν. Μιχάλη Χριστοδουλίδη, Αρ. Αίτησης: 80/2012, 30/11/2012

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ.α.

(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της αποκάλυψης έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον αιτητή. Για να ακυρώσει δε το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης θα πρέπει να ευρίσκοντο εντός της γνώσης του αιτητή. Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού

(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ.ά. v. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.

(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980). Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος, με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263]. Στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας v Beogradska Banka DD

(1999), 1A 227 στη σελ. 236 λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον τέως Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αρτεμίδη όπως ήταν τότε. «Θα επαναλάβουμε, έστω και με κίνδυνο να γίνουμε φορτικοί, πως οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνουμε γίνονται για τους σκοπούς της εξέταση της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος αντικείμενο της πρωτόδικής απόφασης και έφεσης. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για ν' αποφασιστούν όταν θα εξεταστεί η ουσία της.» Σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προκύπτει από τη Διαταγή 39. Καθήκον δε του Δικαστηρίου είναι να συνεκτιμήσει την ποιότητα της μαρτυρίας την οποία οι διάδικοι επέλεξαν να προσκομίσουν, με σκοπό να διαπιστώσει αν τηρούνται οι τρεις προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Το θέμα της διατροφής ρυθμίζεται από τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων νόμο του 1990 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Η ιδιότητα του γονέα γεννά και υποχρεώσεις στο κάθε γονέα για τη διατροφή των τέκνων του. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του νόμου οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Η διατροφή, σύμφωνα με το σχετικό νόμο, περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση και τα έξοδα της εκπαίδευσης του. Δεν προτίθεμαι να προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας σε αυτό το στάδιο γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς. Φαίνεται εξάλλου από τις ένορκες δηλώσεις και των δύο διαδίκων ότι υπάρχουν διαφιλονικούμενα θέματα, ειδικότερα για το ακριβές ύψος των εισοδημάτων εκάστου διαδίκου, για το ποιος καταβάλλει τα ιατρικά έξοδα και τα μεταφορικά του παιδιού αλλά και γενικότερα για το ύψος των αναγκών της ανήλικης θυγατέρας τους και θα ήταν πρόωρο να αποφασίσω κατά το στάδιο της ενδιάμεσης διαδικασίας επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών. Εκείνο όμως που από τη μαρτυρία αβίαστα προκύπτει είναι ότι το ανήλικο έχει ανάγκη για διατροφή. Δεν αμφισβήτησε ο Καθ' ου η Αίτηση ότι έχει υποχρέωση να συνεισφέρει στη διατροφή του παιδιού του. Εκείνο που προβάλλει για να καταργηθεί το διάταγμα διατροφής είναι η καλή επικοινωνία που έχει με το παιδί του. Η ύπαρξη διατάγματος όμως επικοινωνίας, ακόμα και αν συνεπάγεται κάποια επιβάρυνση του Καθ' ου η αίτηση με έξοδα δεν τον απαλλάσσει από την υποχρέωση συνεισφοράς. Ούτε και αναιρεί αφ' εαυτής τον επείγοντα χαρακτήρα του αιτήματος για προσωρινή ρύθμιση της συνεισφοράς του πατέρα στη διατροφή του παιδιού του αρκεί η συνεισφορά να είναι εύλογη με βάση τις ανάγκες του παιδιού σε διατροφή και τα εισοδήματα των δύο διαδίκων. Δεν πρέπει ακόμα να διαφεύγει της προσοχής μας ότι στην προκείμενη περίπτωση το Δικαστήριο επιδίκασε ως προσωρινή συνεισφορά ποσό 280 ευρώ μηνιαίως και όχι 500 ευρώ που ζητούσε η μητέρα με την αίτηση της. Όπως αναφέρεται άλλωστε στο διάταγμα γονικής μέριμνας που ακολούθησε, τις πρόνοιες του οποίου και παρέθεσε ο δικηγόρος του, η φύλαξη και φροντίδα του παιδιού ανατέθηκε στη μητέρα και δεν θα συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο του Καθ' ου η Αίτηση ότι «αυτό δεν σημαίνει τίποτα». Σύμφωνα δε με το διάταγμα που ακολούθησε την έκδοση του προσωρινού διατάγματος διατροφής, ο Καθ' ου η αίτηση θα έχει επικοινωνία με την ανήλικη θυγατέρα του ως εξής: Δευτέρα Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή από η ώρα 17.00 μέχρι 19.30 και την Τετάρτη από η ώρα 17.00 με δικαίωμα διανυκτέρευσης. Την άλλη εβδομάδα τη Δευτέρα, Τρίτη , Τετάρτη , Πέμπτη από τη ώρα 17.00 μέχρι 19.00 και την Παρασκευή από η ώρα 17.00 μέχρι τη Δευτέρα όπου και ο Καθ' ου η αίτηση παίρνει το παιδί στο σχολείο. Για τα Χριστούγεννα έχει επικοινωνία μια εβδομάδα και μια εβδομάδα το Πάσχα. Το καλοκαίρι 15 μέρες και 15 μέρες τον Αύγουστο. Από το περιεχόμενο του πιο πάνω διατάγματος δε συμμερίζομαι τη θέση του δικηγόρου του, ότι «στην πραγματικότητα η φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων είναι τουλάχιστον από κοινού». Μια και κατά τις καθημερινές η επικοινωνία του πατέρα με το παιδί περιορίζεται σε ένα δίωρο. Ακόμα ο Καθ' ου η Αίτηση γενικά και αόριστα αναφέρει ότι επιβαρύνεται με τα έξοδα του παιδιού όταν λαμβάνει χώρα η επικοινωνία. Πέραν όμως από τα δίδακτρα του νηπιαγωγείου τα οποία ο ίδιος καταβάλλει και που εν πάση περιπτώσει δεν θα πληρώνει για πολύ καιρό ακόμη λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του παιδιού που είναι πλέον 5 ½ χρονών, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έδωσε καμιά λεπτομέρεια για το ακριβές ποσό που δαπανά όταν έχει επικοινωνία με το παιδί του. Ούτε και η προετοιμασία φαγητού από αυτόν πριν παραδώσει το παιδί στη μητέρα του τον απαλλάσσει από την υποχρέωση για συνεισφορά και στις άλλες ανάγκες του παιδιού. Kαι ασφαλώς η διαμονή του παιδιού στη μητέρα λογικά συνεπάγεται αυξημένα έξοδα συντήρησης και διατροφής. Ούτε και διαφωτίζει το Δικαστήριο ως προς το πόσα ήταν τα έξοδα του, όταν σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, το παιδί έμενε εξίσου στους δύο γονείς. Σε αντίθεση με την Αιτήτρια η οποία κάνει αναλυτική αναφορά των μηνιαίων εξόδων του παιδιού. Αλλά και οι ισχυρισμοί του ότι αν και τα οικονομικά του δεν του επιτρέπουν αναγκάζεται να ενοικιάζει διαμέρισμα μετά την εκδίωξη του από την Αιτήτρια από τη συζυγική εστία, δεν τον θέτουν σε δυσμενέστερη θέση από την Αιτήτρια, αφού και η Αιτήτρια σύμφωνα με τη δική της ένορκη δήλωση καταβάλλει ενοίκιο ύψους 540 ευρώ. Συνεκτιμώντας επομένως τις ένορκες δηλώσεις, θεωρώ ότι ικανοποιούνται οι δύο προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ο Καθ' ου η αίτηση έχει υποχρέωση βάσει του νόμου να συνεισφέρει για τη διατροφή της θυγατέρας του. Η διατροφή αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών της ανήλικης. Χωρίς διατροφή είναι αδύνατη η συνέχιση της ζωής. Η συνεισφορά εκάστου γονέα είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για την ανήλικη. Και η τρίτη προϋπόθεση, συνεπώς συντρέχει, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιωνδήποτε αποζημιώσεων. Η ανήλικη δεν μπορεί να περιμένει μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης γα το θέμα της διαβίωσής της. Το επείγον της αίτησης είναι αυταπόδεικτο. Απαραίτητη συνεπώς είναι η καταβολή κάποιου ποσού κάθε μήνα για τη διατροφή του παιδιού. Θεωρώ, συνεπώς, ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος διατροφής. Όσον αφορά την κατ' ισχυρισμό απόκρυψη της συμφωνίας που είχαν οι διάδικοι μεταξύ τους, ο ισχυρισμός αυτός αναιρείται από την ίδια την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας όταν αποτεινόταν στο Δικαστήριο για εξασφάλιση ενός προσωρινού διατάγματος και θα αποφασιστεί όταν το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τη ζωντανή μαρτυρία και των δύο διαδίκων. Η γνώση δε του γεγονότος της καλής επικοινωνίας του παιδιού με τον πατέρα του, κατά την εξέταση της μονομερούς αίτησης του δεν θα επιδρούσε καταλυτικά στην κρίση μου, ούτε θα ήταν και λόγος για να μην εκδώσω ένα διάταγμα διατροφής. Θα συνεκτιμούσα όμως το στοιχείο αυτό μαζί με όλα τα άλλα για να αποφασίσω το ύψος της συνεισφοράς. Ακολουθεί το ερώτημα κατά πόσο από τα ενώπιον μου στοιχεία δικαιολογείται η τροποποίηση του διατάγματος; Έχοντας, σε αυτό το στάδιο υπόψη μου ένα νέο δεδομένο, την ύπαρξη του διατάγματος επικοινωνίας της ανάληψης κάποιων επιπρόσθετων εξόδων από τον ίδιο τον Καθ' ου η αίτηση, αλλά και ότι η Αιτήτρια έχει σήμερα εισοδήματα σύμφωνα με τον Καθ' ου η Αίτηση, καθώς έχει βρει δουλειά, θέση που δεν αμφισβητήθηκε, κρίνω ότι η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση είναι ορθό να μειωθεί στο ποσό των €250 ευρώ μηνιαίως, το οποίο ενόψει της ηλικίας της Τάλιας αλλά και των αναγκών του παιδιού, κρίνω υπό τις περιστάσεις εύλογο. Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 22/3/2012 τροποποιείται και διατάσσεται ο καθ' ου η αίτηση από σήμερα να καταβάλλει στην Αιτήτρια μηνιαίως, το ποσό των €250 ως συνεισφορά για τη διατροφή του ανήλικης θυγατέρας του Τάλιας, μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Το προσωρινό διάταγμα, ως έχει τροποποιηθεί, καθίσταται απόλυτο. Ενόψει της μερικής επιτυχίας της αίτησης κρίνω δίκαιο και ορθό να επιβαρυνθεί κάθε διάδικος τα δικά του έξοδα. Υπ................ Κ. Χ" Aθανασίου - Σιαμτάνη, Δικ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΓ Subject: Family Court/Interim Judgement Aναφορά: Προσωρινό διάταγμα διατροφής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο