← Κύπρος

Svetlana Pashkovskayia ν. Alexander Pashkovskiy, Αρ. Αίτησης: 15/2010, 30/11/2012

Svetlana Pashkovskayia ν. Alexander Pashkovskiy, Αρ. Αίτησης: 15/2010, 30/11/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2012:12 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου, Σιαμτάνη Δ. Αρ. Αίτησης: 15/2010 Μεταξύ: Svetlana Pashkovskayia, εκ Λεμεσού Αιτήτριας - και - Alexander Pashkovskiy, εκ Λεμεσού Καθ' ου η Αίτηση ---------------------------------- Αίτηση δια κλήσεως για έκδοση προσωρινού διατάγματος, ημερομηνίας 18.10.2011 Ημερομηνία: 30 Νοεμβρίου 2012 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια : κ. Αλ. Στυλιανού για κ. Κ. Ανδρέου Για Καθ' ου η Αίτηση: κος Α. Χαραλάμπους ----------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Καθ' ου η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία καταχώρησε αίτηση περιουσιακών διαφορών στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού με την οποία ζητούσε να του αποδοθεί η συνεισφορά του στην αύξηση της περιουσίας της συζύγου του, Αιτήτριας στην παρούσα διαδικασία. Η αίτηση κατέληξε σε απόδειξη της απαίτησης του, εφόσον η σύζυγος του, η οποία εκπροσωπήθηκε στη διαδικασία εκείνη με δικηγόρο, τον απάλλαξε των υπηρεσιών του, ο τελευταίος, μετά από οδηγίες της, ζήτησε από το Δικαστήριο άδεια να αποσυρθεί και η ίδια δεν διόρισε νέους δικηγόρους για να προβάλει την υπεράσπιση της και τυχόν ανταπαίτηση της. Αφού το Δικαστήριο άκουσε τη μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση, ικανοποιήθηκε ότι υπήρξε επαύξηση στην περιουσία της Αιτήτριας, ότι αυτός συνεισέφερε στην επαύξηση της περιουσίας της και στις 9/1/2009 εξέδωσε απόφαση μόνο για μέρος της απαίτησης του Καθ' ου η Αίτηση, για την περιουσία που αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων. Συγκεκριμένα διέταξε την Αιτήτρια να μεταβιβάσει σ' αυτόν το 1/2 μερίδιο στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 25212 αρ. τεμαχίου 664, Φ/Σχ LIV/43, τοποθεσία «Χαλόμανδρες» στον Ποταμό Γερμασόγειας στη Λεμεσό. Και απέρριψε τις υπόλοιπες θεραπείες που ζητούσε ο Καθ' ου η Αίτηση. Η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση για παραμερισμό της απόφασης η οποία απορρίφθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο στις 12/3/

  1. Κατά της απορριπτικής απόφασης καταχώρησε την έφεση με αριθμό 17/
  2. Αλλά και ο Καθ' ου η Αίτηση αντέδρασε με έφεση για την απόρριψη των υπόλοιπων αξιώσεων του από το Οικογενειακό Δικαστήριο. Η έφεση του Καθ' ου η Αίτηση με αριθμό 8/2009, είχε επιτυχή έκβαση μια και το Εφετείο με απόφαση του ημερομηνίας 30/3/2011, τον δικαίωσε ικανοποιώντας άλλη μια αξίωση του και διατάσσοντας την Αιτήτρια να εγγράψει επ' ονόματι του ακόμα ένα ακίνητο, ώστε να καταστεί αποκλειστικός ιδιοκτήτης του διαμερίσματος με αριθμό 8 εξ. Θύρας 308 στην πολυκατοικία Kanika Panorama, που βρίσκεται στο ακίνητο με αρ. εγγρ. 04-846, τεμ100, Φ/ΣΧL/VI στη Λεμεσό. Η έφεση της Αιτήτριας κατά την απόρριψης της αίτησης παραμερισμού, απορρίφθηκε από το Εφετείο με το ακόλουθο σκεπτικό το οποίο παρατίθεται στην απόφαση του ημερομηνίας 3 Απριλίου του 2012 : « Δεν μας είναι επιτρεπτό να ακούσουμε την έφεση. Σαφώς αν της επιληφθούμε θα είναι ως να εξετάζουμε την ορθότητα του όλου υπόβαθρου της απόφασης στην Έφεση 8/2009 και έτσι θα επεμβαίναμε στην απόφαση εκείνη ανατρέποντας την σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης μας. Τέτοιο δικαίωμα δεν παρέχεται στο Εφετείο να ενεργήσει ουσιαστικά προς διαφοροποίηση του αποτελέσματος τελειωθείσης έφεσης. Είναι γεγονός ότι, ως αποτέλεσμα, η Εφεσείουσα δεν θα έχει απόφαση επί της έφεσης της. Αυτό όμως είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της πορείας που η ίδια διαμόρφωσε. Η Εφεσείουσα εμφανίζετο και μάλιστα με δικηγόρο, ως Εφεσίβλητη στην Έφεση 8/
  3. Όφειλε να είχε φέρει εις γνώσιν του Εφετείου τη δική της έφεση και να υποδείξει το συσχετισμό της με την έφεση του Εφεσείοντα, ζητώντας είτε να συνεκδικασθούν είτε να ακουσθεί πρώτη η δική της έφεση. Τούτο δεν έπραξε αφήνοντας να διαμορφωθεί μια κατάσταση που δεν μας αφήνει επιλογή άλλη από εκείνη που αναφέραμε.» Η Αιτήτρια με νέα υπόθεση περιουσιακών διαφορών που καταχώρησε στις 24/3/2010 μετά την απόρριψη της αίτησης της για παραμερισμό της πρωτόδικης απόφασης στις 12/3/2010, ζητά στην ουσία επανακαθορισμό των περιουσιακών τους διαφορών αξιώνοντας στη δική της εναρκτήρια αίτηση να της αποδοθεί το μέρος της αύξησης της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση η οποία αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων και προέρχεται από τη δική της συνεισφορά σε ακίνητα τα οποία περιγράφει με την αίτηση της, τραπεζικούς λογαριασμούς, μετοχές του Καθ' ου η Αίτηση σε εταιρείες, επίσης μερίδιο επί σκαφών τα οποία κατά τους ισχυρισμούς της ανήκουν στον Καθ' ου η Αίτηση ή σε εταιρείες στις οποίες είναι διευθυντής και μέτοχος ο Καθ' ου η Αίτηση. Στις 6/7/2011 η Αιτήτρια καταχώρησε μονομερή αίτηση με επιδίωξη την έκδοση προσωρινού διατάγματος για μη αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων του Καθ' ου η Αίτηση, την οποία όμως απέσυρε στις 7/7/2011 με επιφύλαξη να καταχωρήσει, όπως ανέφερε στο Δικαστήριο, αίτηση δια κλήσεως. Η Αίτηση δια κλήσεως που ακολούθησε αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Αιτήματα της Αιτήτριας είναι η έκδοση διαταγμάτων ως ακολούθως:
  4. Διάταγμα το Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση να πωλήσει μεταβιβάσει, διαθέσει υποθηκεύσει και καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει το 50% των μετοχών της εταιρείας SAHMAR SHIPPING CO LTD.
  5. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση να πωλήσει μεταβιβάσει διαθέσει υποθηκεύσει και καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει την ακόλουθη ακίνητη περιουσία και/ή οιονδήποτε μερίδιο αυτής που κρίνει το Δικαστήριο. (α) Κατοικία στην οδό Αζαλέων 18 επί του οικοπέδου 25212 Φ/ΣΧ LIV/43, τεμ. 664 τοποθεσία Χαλόμαντρες, ποταμός Γερμασόγειας, Λεμεσός. (β) Διαμέρισμα υπ' αριθμό 8 εξ. Θύρας 308 της πολυκατοικίας Kanika Panorama επί του Ακινήτου υπ' αρ. εγγρ. 04-846, τεμ100,Φ/ΣΧL/VI.
  6. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση και/ή στην εταιρεία SAHMAR SHIPPING CO LTD να πωλήσει και/ή μεταβιβάσει και/ή υποθηκεύσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει το κάτωθι πλοίο και/ή οιονδήποτε μερίδιο κρίνει το Δικαστήριο. (α) Πλοίο LR/IMO 7415034, Μ/V URAN, 9HB06 με σημαία Cambotia Carco Ship) Κατασκευής 1974 Stoncznia Gdansk Πολωνίας και βρίσκεται ελλιμενισμένο στο λιμάνι Βάνινο Ρωσίας.
  7. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση και την εταιρεία SAHMAR SHIPPING CO LTD να αποσύρουν οιονδήποτε ποσό από τους λογαριασμούς της εταιρείας SHAHMAR SHIPPING CO LTD που διατηρεί στην ALPHA BANK υπ αρ. 515-160-008685-0 και παραμένουν οι λογαριασμούς καθώς και οιονδήποτε ποσό παγοποιημένο μέχρι αποπερατώσεως της παρούσης υπόθεσης και/ή μέχρι νεότερων διαταγών του Δικαστηρίου.
  8. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση και στην Εταιρεία SAHMAR SHIPPING CO LTD να αποσύρουν οιονδήποτε ποσό από οιονδήποτε λογαριασμό στην ALPHA BANK και/ή οιονδήποτε ποσό φανεί ότι τους ανήκει και/ή δικαιαούχοι. Την αξίωση της για έκδοση προσωρινού διατάγματος στηρίζει στην ένορκη δήλωση της που καταχωρήθηκε αυθημερόν και αποτελείται από 56 παραγράφους στις οποίες περιγράφει τον τρόπο απόκτησης τεράστιας περιουσίας κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων και ισχυρισμούς ότι για την απόκτηση της περιουσίας αυτής η ίδια συνεισέφερε σε μέγιστο βαθμό. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζει την αίτηση της εμφαίνονται στο φάκελο της διαδικασίας. Το διάβημα της Αιτήτριας να αποταθεί για έκδοση προσωρινού διατάγματος συνάντησε την ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση ο οποίος προέβαλε 15 λόγους ένστασης. Παρατίθενται πιο κάτω αυτούσιοι: Α. Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου και κανονισμών για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Β. Τόσο η κυρίως αίτηση όσο και η παρούσα αίτηση αποτελούν κατάχρηση διαδικασίας και η Αιτήτρια εμποδίζεται να τις προωθεί λόγω δεδικασμένου το οποίο προήλθε από την απόφαση του Δικαστηρίου στην Αίτηση περιουσιακών διαφορών 8/2008 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού και στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Έφεση με αριθμό η οποία εξεδόθη το Μάρτιο του
  9. Γ. Η Αίτηση δεν στηρίζεται στους ορθούς νόμους και κανονισμούς καθότι πουθενά δεν αναγράφεται ο περί Οικογενειακών Δικαστηρίων νόμος ο οποίος προσδίδει αρμοδιότητα στο παρόν Δικαστήριο. Δ. Η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει ενώπιον του Δικαστηρίου όλη την αλήθεια, ενώ αποκρύβει σημαντικά στοιχεία και περαιτέρω τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια δεν υποστηρίζονται από έγγραφη ή άλλη μαρτυρία. Ε. Και προκύπτει το αδήριτο συμπέρασμα ότι η Αιτήτρια δεν προσέρχεται ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια. Στ. Η Αιτήτρια εμποδίζεται δια της συμπεριφοράς της να προωθεί την παρούσα Αίτηση γιατί η ίδια επέλεξε να μην καταχωρήσει υπεράσπιση και άφησε την Αίτηση 8/2008 υπόθεση να οδηγηθεί σε απόδειξη και έκδοση απόφασης εναντίον της, παύοντας τους δικηγόρους της με τη δικαιολογία ότι θα κινηθεί δικαστικά εναντίον του Αιτητή στην Ρωσία. Ζ. Η καταχώρηση και προώθηση της παρούσας Αίτησης είναι καταχρηστική γιατί η Καθ' ης η Αίτηση/Αιτήτρια με βάση την ίδια και/ή αντιπροσώπους της ήγειρε στο Επαρχιακό Δικαστήριο του Gagariskyi της Ρωσίας εναντίον του Αιτητή την Αίτηση με ανάλογο μεταξύ άλλων περιεχόμενο. Η. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν αποκαλύπτει καλή και βάσιμη υπόθεση εναντίον του Αιτητή και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Θ. Η Καθ' ης η Αίτηση Αιτήτρια υπήρξε ένοχη μεγάλης καθυστέρησης στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης ενώ καταχώρησε ακόμα δύο ακόμα αιτήσεις με ίδιο περιεχόμενο τις οποίες και απέσυρε ανεπιφύλακτα. Ι. Κανένα ποσό δεν περιλαμβάνεται στους λογαριασμούς που περιγράφονται στην παράγραφο στην 3α της Αίτησης ενώ το δεύτερο της σκέλος είναι γενικό και αόριστο και δεν υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση. Ούτε η Εταιρεία Shahmar ούτε ο Καθ' ου η Αίτηση έχουν οποιαδήποτε δεσμευμένο λογαριασμό στο όνομα τους στην Alpha Bank. K. Το διάταγμα με αριθμό 5 είναι γενικό και αόριστο και δεν υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της Αιτήτριας. Λ. Οι Λογαριασμοί με αριθμούς 515-160-008685 -0 και 515-106-001381-0 είναι λογαριασμοί της Αιτήτριας και όχι του Καθ' ου η Αίτηση ή της εταιρείας Shahmar. Μ. Η εταιρεία Shahmar δεν είναι διάδικος στην παρούσα διαδικασία και δεν μπορεί να εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα εις βάρος της είτε άμεσο είτε έμμεσο μέσω του διευθυντή της Καθ' ου η Αίτηση. Ν. Ούτε η εταιρεία Shahmar ούτε ο Καθ' ου η Αίτηση είναι ιδιοκτήτες του πλοίου URAN και το διάταγμα δεν θα είχε οποιοδήποτε νόημα. Ξ. Δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Την ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του, στην οποία προβάλλει τους δικούς του ισχυρισμούς. Δεν προτίθεμαι να τους επαναλάβω, βρίσκονται στο φάκελο της διαδικασίας. Ας σημειωθεί ότι μετά την υποβολή της αίτησης αυτής καταχωρήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση, αίτηση για εκδίκαση νομικού σημείου (προδικαστικής ένστασης) την οποία εγείρει στην υπεράσπιση του και με την οποία θεωρεί ότι η αίτηση δεν μπορεί να προχωρεί ως καταχρηστική για το λόγο ότι οποιεσδήποτε απαιτήσεις της Αιτήτριας εναντίον του Καθ' ου η αίτηση καλύπτονται από δεδικασμένο το οποίο δημιουργήθηκε από την απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 9/1/2009 που εκδόθηκε στην αίτηση 12/2008 την οποία καταχώρησε ο Καθ' ου η Αίτηση για ρύθμιση των περιουσιακών τους διαφορών. Και ότι σε αυτήν καταχωρήθηκε ένσταση από την Αιτήτρια. Με αυτή η Αιτήτρια ενίσταται να δικαστούν τα θέματα προδικαστικά για τους λόγους που προέβαλε. Αφού ανέφερα στους δικηγόρους ότι θα προχωρούσα με την εκδίκαση της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος συμφώνησαν. Ορίστηκε γι' αυτό για ακρόαση. Κατ' εκείνη την ημερομηνία οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε αγορεύσεις και νομική επιχειρηματολογία. Ο κύριος Ανδρέου στην αγόρευση του, περιορίστηκε στην ανάλυση των τριών προϋποθέσεων του νόμου και εισηγήθηκε ότι πληρούνται ξεκάθαρα. Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση γιατί η Αιτήτρια εξασκεί το δικαίωμα της για ορθή και δίκαιη λύση των περιουσιακών διαφορών τους με τον Καθ' ου η Αίτηση. Ότι οι διάδικοι κατά το γάμο τους δημιούργησαν τεράστια περιουσία την οποία κατέχει προσωπικά και αποκλειστικά ο Καθ' ου η Αίτηση. Αναφερόμενος στην προηγούμενη διαδικασία υπέβαλε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση επιμελώς απέκρυψε να αναφερθεί σε σημαντικά και μεγάλης αξίας περιουσιακά στοιχεία τα οποία αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια του γάμου τους οι διάδικοι. Συγκεκριμένα απέκρυψε τη συσταθείσα οικογενειακή εταιρεία Arbitex Ltd την ύπαρξη του πλοίου URAN και την χρησιμοποίηση του από την εταιρεία Shahmar Shipping Co Ltd το οποίο μέχρι σήμερα αποφέρει κέρδη τα οποία μόνο ο Καθ' ου η Αίτηση διαχειρίζεται την ύπαρξη του σκάφους και του οχήματος Mitsubishi Pajero, τις καταθέσεις και τα κέρδη από τις εταιρείες στη Γερμανική Berenberg Bank Hamburg, την ύπαρξη της εταιρείας Oriental and Pacific Maritime Services Inc, από την οποία πωλήθηκε το πλοίο Dauria IMO. Εισηγήθηκε ακόμα ότι ο τρόπος που ο Καθ' ου η Αίτηση επιχείρησε να αποκρύψει τόσο πολλά και σημαντικά περιουσιακά στοιχεία των διαδίκων φανερώνει την προσπάθεια του να ξεγελάσει το Δικαστήριο με σκοπό να αποξενώσει όλα τα μεγάλης αξίας περιουσιακά στοιχεία. Και ότι η συμπεριφορά του σε συνδυασμό με την εξάσκηση του δικαιώματος της Αιτήτριας για να αποκτήσει όλα όσα προσέφερε στην απόκτηση και δημιουργία περιουσίας καταδεικνύουν τη σοβαρότητα του ζητήματος που καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο. Υπέβαλε ακόμα ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας αλλά και ότι και η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται καθώς ο Καθ' ου η Αίτηση έχει αρχίσει τις διαδικασίες για πώληση μετοχών της κύριας οικογενειακής εταιρείας, Shahmar Shipping Co Ltd και προβαίνει σε ενέργειες για πώληση του πλοίου Uran. Και ότι αν καταφέρει να τα αποξενώσει θα είναι αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Κάλεσε γι' αυτούς τους λόγους το Δικαστήριο να αποδεχθεί τα αιτήματα της Αιτήτριας. Δεν ασχολήθηκε καθόλου ούτε απάντησε στις ενστάσεις που αφορούσαν το κατ' ισχυρισμό δεδικασμένο και κατάχρηση της διαδικασίας. Ο κύριος Χαραλάμπους στη δική του επιχειρηματολογία, έθεσε για εξέταση διάφορους λόγους προτάσσοντας ανάμεσα σ' αυτούς τους κυριότερους λόγους της ένστασης του το κώλυμα του δεδικασμένου και κατάχρησης της διαδικασίας. Κατάχρησης της διαδικασίας ενόψει του δεδικασμένου λόγω της προηγούμενης διαδικασίας που υπήρξε μεταξύ των διαδίκων. Και υπέβαλε ότι η καταχώρηση νέας αίτησης από την Αιτήτρια συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Επίσης ότι λόγω του δεδικασμένου δεν υπάρχει καλή βάση αγωγής. Εισηγήθηκε ακόμα ότι δεν κωλύεται το Δικαστήριο να εξετάσει τα θέματα αυτά ακόμα και στο στάδιο των ενδιάμεσων διαδικασιών. Αναλύοντας περαιτέρω τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, υπέβαλε ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ότι το σπίτι στην οδό Αζαλέων είναι εγγεγραμμένο κατά το ½ στο όνομα της και ότι η ίδια σε αντίθεση με το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου αρνείται να το μεταβιβάσει στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση. Επίσης ότι παρέλειψε να αποκαλύψει ότι οι λογαριασμοί που παρουσιάζονται στην Alpha Bank είναι μηδενικοί, είτε βρίσκονται στο όνομα της. Υποστήριξε περαιτέρω ότι η Αιτήτρια είναι ένοχη μεγάλης καθυστέρησης στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης, ενώ καταχώρησε δύο ακόμα αιτήσεις με ίδιο περιεχόμενο τις οποίες απέσυρε ανεπιφύλακτα. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι κανένα ποσό δεν περιλαμβάνεται στους λογαριασμούς που περιγράφονται στην παράγραφο 3 α της αίτησης ενώ το δεύτερο σκέλος είναι γενικό και αόριστο. Ακόμα ότι ούτε η εταιρεία Shahmar ούτε ο Καθ' ου η Αίτηση έχουν οποιοδήποτε δεσμευμένο λογαριασμό στο όνομα τους στην Alpha Bank. Αλλά και ότι το διάταγμα που ζητείται με αριθμό 5 είναι γενικό και αόριστο. Ενώ οι λογαριασμοί με αριθμούς 515-160-008685-0 και 515-106-001381-0 είναι λογαριασμοί της Αιτήτριας και όχι του Καθ' ου η Αίτηση ή της εταιρείας Shahmar. Υπέβαλε ακόμα ότι η εταιρεία αυτή δεν είναι διάδικος στη διαδικασία γι' αυτό και δεν μπορεί να εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα σε βάρος της, είτε άμεσο είτε έμμεσο μέσω του διευθυντή της Καθ' ου η Αίτηση. Επίσης ότι ούτε η εταιρεία Shahmar αλλά ούτε ο Καθ' ου η Αίτηση είναι ιδιοκτήτες του πλοίου URAN και το διάταγμα δεν θα είχε οποιοδήποτε νόημα. Υποστήριξε στη συνέχεια ότι δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα μια και έχουν παρέλθει 5 χρόνια από τη λύση του γάμου των διαδίκων με κυριότερο επιχείρημα ότι έχουν εκδικαστεί τόσο πρωτόδικα όσο και κατ' έφεση οι διαφορές των διαδίκων. Καθώς και ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει καταχωρήσει δύο προηγούμενες αιτήσεις τις οποίες απέσυρε χωρίς να παρέχει οποιαδήποτε εξήγηση στην ένορκη δήλωση του. Τέλος υπέβαλε ότι δεν αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση λόγω του δεδικασμένου που προηγήθηκε από τις προηγούμενες δικαστικές διαδικασίες αλλά και οι υπόλοιπες προϋποθέσεις δεν πληρούνται για να προχωρήσει το Δικαστήριο στην έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Υπόβαθρο υποβολής αίτησης περιουσιακών διαφορών μεταξύ των συζύγων, αποτελεί ο Περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων, Νόμος του 1991 (Ν. 232/91)ως έχει τροποποιηθεί. Το άρθρο 14 του οποίου προνοεί ότι: "Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή." Αντικείμενο του διαμοιρασμού σύμφωνα με την Ορφανίδης v. Ορφανίδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 179 είναι η αύξηση της περιουσίας εκάτερου των συζύγων μετά το γάμο. Το Δικαστήριο, κατά την εξέταση μιας αίτησης περιουσιακών διαφορών θα πρέπει να εξακριβώσει πρώτα την αύξηση της περιουσίας του συζύγου ώστε να διαπιστωθεί το αντικείμενο του διαμοιρασμού. Το δεύτερο που θα εξετάσει είναι κατά πόσο ο έτερος σύζυγος συνεισέφερε στην αύξηση είτε άμεσα είτε έμμεσα και το τρίτο να καθορίσει το ύψος της συνεισφοράς. Σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο από το οποίο μπορούμε να αντλήσουμε καθοδήγηση, όταν υπάρχουν αμοιβαίες αξιώσεις στην επαύξηση της περιουσίας των συζύγων και ο ένας από αυτούς ασκήσει αγωγή μπορεί ο άλλος σύζυγος να ασκήσει ανταγωγή. Η ανταγωγή αυτή με την οποία ο αντενάγων θα ζητά τη συμμετοχή του στην επαύξηση της περιουσίας του ενάγοντος, θα συνεκδικαστεί για ενιαία κρίση. Βλ. άρθρα του Αστικού Κώδικα
  1. Όταν υπάρχουν αντίθετες αγωγές δηλαδή αν ο ένα σύζυγος ασκήσει αγωγή από τα άρθρα 1400 του Αστικού Κώδικα, κατά του άλλου συζύγου ο τελευταίος έχει τη δυνατότητα να ασκήσει την αυτοτελή αντίθετη αγωγή με την οποία να ζητά τη συμμετοχή του στην επαύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου. Οι δύο αντίθετες αγωγές αυτές θα συνεκδικαστούν λόγω συνάφειας και θα διαταχθούν από το δικαστήριο τα οικεία θέματα αποδείξεως. [Βλ. Σύγγραμμα «Αγωγές Οικογενειακού Δικαίου» Θεωρία- Νομολογία και Πράξη Τόμος Α Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου Επίτιμου Αντιπροέδρου Αρείου Πάγου. Δ.Ν.] Στον Αστικό Κώδικα του Αρεοπαγίτη Βασίλη Βαθρακοκοίλη ΕΡΝΟΜΑΚ Ερμηνεία κατ' άρθρο τόμος Ε. Οικογενειακό Δίκαιο αναφέρεται επίσης στη σελίδα 346, παρ.
  2. « Η ύπαρξη αμοιβαίων αξιώσεων στην αύξηση της περιουσίας παρέχει δυνατότητα άσκησης αντίθετων αγωγών οι οποίες πρέπει να συνεκδικαστούν από πρόδηλη μεταξύ τους συνάφεια. ( 246 ΚΠολ Δ) η αγωγής και ανταγωγής.» Στην παράγραφο 31 του ιδίου συγγράμματος όπου αναλύεται το άρθρο 1400 του Αστικού Κώδικα για την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα, στη σελ 342 ως αντικείμενο της δίκης προσδιορίζεται: «Η αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα όπως διαγράφεται στη διάταξη, είναι μία ενιαία ενώ η απαίτηση υπολογίζεται με δύο τρόπους (τερμακτός - πραγματικός υπολογισμός). Ο χαρακτήρας αυτός της αξίωσης προσδιορίζει το αντικείμενο της δίκης το οποίο είναι η αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα ανεξάρτητα από με ποιο τρόπο ζητείται δηλαδή με τον τεκμαρτό ή πραγματικό υπολογισμό.................. .................................................................Αν εκκρεμεί αγωγή που στηρίζεται στον ένα τρόπο δεν μπορεί να ασκηθεί άλλη με τον άλλο τρόπο υπολογισμού γιατί δημιουργείται εκκρεμοδικία και αν κρίθηκε η διαφορά δημιουργείται δεδικασμένο..........» Στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για τον έλεγχο των διαδικασιών και προς αποτροπή κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου , έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και την ανάγκη αντιμετώπισης της διαφοράς ως ενιαίας λόγω του ταυτόσημου πραγματικού υποβάθρου, θεωρώ καθήκον μου, πέραν του ότι εγείρεται και ως λόγος ένστασης από τον Καθ' ου η Αίτηση, να εξετάσω κατά πόσο η έγερση νέας αίτησης εκ μέρους της Αιτήτριας, για επίλυση των περιουσιακών διαφορών αυτής και του συζύγου είναι καταχρηστική. Στην υπόθεση Α.Μ. Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος v. Χριστάκη Σταύρου Χριστροφόρου
(1993)1 Α.Α.Δ. 248 επισημάνθηκε στη σελίδα 250 ότι: « Η επιδίωξη ομοίων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο. Όπως γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για επίτευξη του ιδίου στόχου.» Στην υπόθεση Mills v. Cooper
(1967)2 All E.R. 100, στη σελ 104 αναφέρεται ότι : « Κάθε δικαστήριο έχει αναμφιβόλως, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, το δικαίωμα να αρνηθεί να ακούσει διαδικασία, με την αιτιολογία ότι η διαδικασία αυτή είναι καταπιεστική και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας.» Συνιστά επίσης κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας η προώθηση περισσοτέρων της μιας δικαστικών διαδικασιών για επίτευξη στόχων που μπορούν να επιδιωχθούν με μια διαδικασία. Βλ. Διευθυντής των φυλακών .v. Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ.
  1. Έχω παραθέσει το ιστορικό των διαδικασιών μεταξύ των διαδίκων πιο πάνω. Στην αίτηση του συζύγου της, η Αιτήτρια συμμετείχε με δικηγόρο. Οικειοθελώς τον έπαυσε, δεν διόρισε δικηγόρο και δεν καταχώρησε υπεράσπιση. Ούτε και ανταπαίτηση για τις δικές της διεκδικήσεις στην επαύξηση της περιουσίας του συζύγου της. Και είναι η άποψη μου ότι στις περιπτώσεις περιουσιακών διαφορών στις οποίες διεκδικούν και οι δύο σύζυγοι, θα πρέπει να καταχωρείται ανταπαίτηση και όχι ξεχωριστή αγωγή. Σε περίπτωση όμως που καταχωρηθεί ξεχωριστή αγωγή επιβάλλεται να συνεκδικαστεί με την πρώτη προτού η πρώτη τελειωθεί, μια και το περιεχόμενο της μαρτυρίας που θα δοθεί είναι ταυτόσημο, αλλά και για να αποφευχθούν ασυμβίβαστες αποφάσεις. Αφετηρία και στις δύο περιπτώσεις θα είναι η διαπίστωση των περιουσιακών στοιχείων κατά το χρόνο του γάμου, στη συνέχεια θα διαπιστωθεί κατά πόσο υπήρξε επαύξηση στην περιουσία των συζύγων και ακολούθως θα αποφασιστεί αν υπήρξε συνεισφορά των συζύγων στην αύξηση. Η συνάφεια των απαιτήσεων είναι πρόδηλη και η μαρτυρία που θα δοθεί θα είναι στο μεγαλύτερο μέρος ταυτόσημη. Στην προκειμένη περίπτωση όχι μόνο η Αιτήτρια άφησε ανυπεράσπιστη την απαίτηση του συζύγου της, δεν καταχώρησε τις δικές της αξιώσεις κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας. Αποτάθηκε στο Δικαστήριο για την προβολή των δικών της αξιώσεων καταχωρώντας εναρκτήρια αίτηση στις 24/3/2010, όταν η αίτηση της για παραμερισμό της απόφασης που εξασφάλισε ο σύζυγος της, απορρίφθηκε στις 12/3/
  2. Παρέλειψε ακόμα να φέρει σε γνώση του Εφετείου τη δική της Έφεση που αφορούσε ουσιαστικά την ίδια διαφορά. Είναι δε εμφανής η προσπάθεια της Αιτήτριας να τύχει μιας δεύτερης ευκαιρίας επιδιώκοντας επανάνοιγμα και επανακαθορισμό των περιουσιακών διαφορών τους, που εξαιτίας της δικής της στάσης είχαν αυτή την κατάληξη, δηλαδή της απόρριψης της έφεσης της και της επικύρωσης της πρωτόδικης απόφασης της με την απόδοση στον Καθ' ου η Αίτηση ακόμα ενός περιουσιακού στοιχείου . Η εξήγηση που δίδει ο ευπαίδευτος συνήγορος της για την ενέργεια της να αποταθεί με νέα υπόθεση, ότι δηλαδή ο Καθ' ου η Αίτηση επιμελώς απέκρυψε και δεν αναφέρθηκε σε σημαντικά και μεγάλης αξίας περιουσιακά στοιχεία τα οποία αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια του γάμου τους καθώς και ότι η πρώτη διαδικασία δεν επεκτάθηκε σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία των διαδίκων τα οποία απέκτησαν κατά τη διάρκεια του γάμου τους, τα οποία και ο Καθ' ου η Αίτηση δεν αποκάλυψε δεν διαφοροποιεί την κατάσταση. Η Αιτήτρια με εύλογη επιμέλεια θα μπορούσε να θέσει τις αξιώσεις της στην προηγούμενη διαδικασία. Στην απόφαση Κοζάκη ν. Κοζάκη
(2002)1 (Γ) 1710 τονίστηκε η γενική αρχή ότι η πολλαπλότητα των διαδικασιών που αφορούν προσωπικά θέματα μεταξύ των διαδίκων για ακίνητη ιδιοκτησία οδηγούν σε απόρριψη της αγωγής. Περαιτέρω η αποδοχή της θέσης της Αιτήτριας, θα οδηγούσε σε ατέρμονες διαδικασίες, αν ήταν επιτρεπτό oι σύζυγοι να επανέρχονται με νέα υπόθεση όταν θυμηθούν ένα άλλο περιουσιακό στοιχείο που παραλείφθηκε κατά την πρώτη διαδικασία. Διατηρώ δε την άποψη ότι οι περιουσιακές διαφορές των συζύγων μια φορά θα πρέπει να δικάζονται και μια απόφαση να δίδεται με την οποία να επιλύονται όλα τα θέματα. Τα παραπάνω αναπόφευκτα με οδηγούν στην εξέταση και του 2ο λόγου ένστασης της ύπαρξης δεδικασμένου, ως αλληλένδετου με την κατάχρηση διαδικασίας. θα μπορούσε δηλαδή η Αιτήτρια να τύχει μιας 2ης ευκαιρίας αξιώνοντας η ίδια τα περιουσιακά στοιχεία που ο σύζυγος της παρέλειψε και/ή να αναφέρει ή δημιουργήθηκε δεδικασμένο από τις αποφάσεις που εκδόθηκαν για το θέμα; Είναι γι' αυτό αναγκαίο να εξετάσω αν η παράλειψη έγερσης των αξιώσεων της κατά τη διαδικασία που ήγειρε ο σύζυγος της, συνιστά κώλυμα για την έγερση νέας υπόθεσης και/ή δημιούργησε δεδικασμένο . Εξετάζοντας την ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση για το θέμα αυτό. Για το θέμα του δεδικασμένου υπάρχει σωρεία νομολογίας . Θα κάμω αναφορά σε ορισμένες από αυτές. Στην αίτηση Ανδρέα Δημητριάδη και Αδούλας Κυριάκου Κούντουρου
(2006)1 Α.Α.Δ. 368, η έντιμη Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κα Ε. Παπαδοπούλου, σε σχέση με την αναγνώριση του δικαιώματος υποβολής νέας αίτησης πάνω στα ίδια γεγονότα, παρέπεμψε στην Πολ. Έφ. 9596 ημερ. 26 Μαρτίου 1996, αναφορικά με την Αίτηση του David Carter στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Δημιουργείται δεδικασμένο όχι μόνο σε σχέση με όσα προβλήθηκαν στην πρώτη διαδικασία αλλά και σε σχέση με εκείνα που θα μπορούσαν να είχαν προβληθεί ως ενταγμένα στο πλαίσιο του αντικειμένου της αλλά δεν προβλήθηκαν . Το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Wigram VC στην υπόθεση Henderson v. Henderson (1843-1860) All E. R 378 στη σελ. 381 που υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Theori and Another v. Djoni and Another
(1984)1 C.L.R. 296 στη σελ 300 προσδιορίζει την αρχή: " I state the rule of the Court correctly, when I say that where a given matter becomes the subject of litigation in, and o adjudication by a Court o competent jurisdiction, the Court requires the parties to that litigation to bring forward their whole case, and will not ( except under special circumstances) permit the same parties to open the same subject in contest, but which saw not brought forward only because they have from negligence, inadvertence, or even accident, mitted part of their case. The plea of res judicata applies except in special case, not only to points upon which the Court was actually required by the parties to form an opinion and pronounce a judgment, but to every point which properly belonged to the subject of litigation an which the parties exercising reasonable diligence, might have brought forward at the time."». Σε μετάφραση: « Αποδίδω ορθά τον κανόνα του Δικαστηρίου όταν λέγω ότι όταν ένα ορισμένο θέμα καθίσταται αντικείμενο αντιδικίας και εκδίκασης από αρμόδιο Δικαστήριο απαιτεί από τους διαδίκους στην αντιδικία αυτή να προβάλουν ολόκληρη της υπόθεση τους και δεν θα επιτρέπει ( εκτός κάτω από εξαιρετικές περιστάσεις στους ίδιους διαδίκους να ανοίξουν το ίδιο αντικείμενο της αντιδικίας σε σχέση με θέμα το οποίο θα μπορούσε να υποβληθεί ως μέρος του αντικειμένου υπό αμφισβήτηση αλλά δεν προβλήθηκε ως μέρους του αντικειμένου υπό αμφισβήτηση αλλά δεν προβλήθηκε μόνο επειδή από αμέλεια, παραδρομή ή ακόμα ατύχημα παρέλειψαν μέρος της υπόθεσης τους. Η ένσταση του δεδικασμένου καλύπτει εκτός σε εδικές περιπτώσεις όχι μόνο σημεία σε σχέση με τα οποία το Δικαστήριο πράγματι κλήθηκε από τους διαδίκους να διαμορφώσει γνώμη και να απαγγείλει απόφαση αλλά και κάθε σημείο το οποίο πρεπόντως ανήκει στο αντικείμενο της αντιδικίας και το οποίο οι διάδικοι με εύλογη επιμέλεια, θα μπορούσαν να είχαν προβάλει τότε.» Θεμελιακή επίσης ήταν η υπόθεση K.S.R. Commercio SA κ.α. v. Bluecoral Nav Ltd
(1995)1 AAΔ σελ. 309 στην οποία εξετάστηκε θέμα δεδικασμένου. Το Εφετείο είπε επί του προκειμένου: « Σαν θέμα γενικής πολιτικής του δικαίου η παράλειψη διαδίκου να εγείρει σε προηγούμενη δικαστική διαδικασία στα δικογραφήματα του ή την επιχειρηματολογία που ανάπτυξε ή να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με οτιδήποτε θα μπορούσε να στηρίξει την υπόθεση ή υπεράσπιση του δεν δικαιολογεί ούτε επιτρέπει νέο δικαστικό αγώνα με αντικείμενο ότι παραλείφθηκε Αυτό θα σήμαινε την τμηματική εκδίκαση των διαφορών κατ' επιλογήν του διαδίκου και τη διαιώνιση τους. Έτσι η αρχή της τελεσιδικίας που είναι κοινωνικά επιβεβλημένη θα υφίστατο καίριο πλήγμα.» Παραπέμπω ακόμα σε υπόθεση του Εφετείου στην Μιχάλη Θεοδώρου v. Ανδρέα Μάντη
(2010)1 (Β) ΑΑΔ
  1. Aφορούσε δυστύχημα με συμμετοχή τριτοδιαδίκου. Το ερώτημα δε που τέθηκε ήταν αν ο εφεσίβλητος είχε νομικά το δικαίωμα δηλαδή τη δικονομική δυνατότητα να εγείρει εναντίον του εφεσείοντα στη διαδικασία τριτοδιάδικου και τα υπόλοιπα θέματα που ήγειρε με δεύτερη αγωγή, δηλαδή των δικών του διεκδικούμενων αποζημιώσεων. Σύμφωνα με το πρωτόδικο Δικαστήριο κάτι τέτοιο δεν ήταν δυνατό. Το Εφετείο διαφωνώντας με την πρωτόδικη προσέγγιση κατέληξε στα ακόλουθα: « Όπως διαπιστώνεται από το πιο πάνω κείμενο της σχετικής δικονομικής διάταξης, μπορεί ένας εγαγόμενος να διεκδικήσει εναντίον τρίτου προσώπου, πέραν της κάλυψης συνεισφοράς και οποιαδήποτε θεραπεία η οποία συνδέεται με την αρχική αιτία αγωγής και η οποία είναι ουσιωδώς η ίδια με κάποια από τις θεραπείες οι οποίες αξιώνονται από τον ενάγοντα. Μπορεί ακόμα να ζητήσει όπως οποιοδήποτε επίδικο θέμα που σχετίζεται ή συνδέεται με το αντικείμενο της αγωγής και ουσιωδώς το ίδιο με κάποιο θέμα που εγείρεται μεταξύ ενάγοντα και εναγόμενου, αποφασιστεί μεταξύ των τριών προσώπων. Στην υπό εξέταση περίπτωση, το ουσιώδες επίδικο θέμα ήταν η ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος στο οποίο είχαν εμπλακεί ο εφεσίβλητος και ο Αγαθοκλέους και πέραν της συνεισφοράς ή κάλυψης την οποία μπορούσε ο εφεσίβλητος να ζητήσει και ζήτησε εναντίον του εφεσείοντα τριτοδιαδίκου μπορούσε να ζητήσει και όπως το θέμα της ευθύνης αποφασισθεί ουσιαστικά μεταξύ των τριών προσώπων και επίσης μπορούσε να αξιώσει εναντίον του εφεσείοντα τριτοδιαδίκου θεραπεία ως προς τις δικές του σωματικές βλάβες και υλικές ζημιές αφού σύμφωνα με την πιο πάνω δικονομική πρόνοια επρόκειτο για μια θεραπεία ή αξίωση η οποία και σχετιζόταν με τη ίδια βάση αγωγής, δηλαδή την ευθύνη για το δυστύχημα και ουσιωδώς η ίδια με τη θεραπεία που ζητούσε και ο Αγαθοκλέους (ενάγων). Όπως άλλωστε διαφαίνεται και από τις πρόνοιες του Κανόνα 9 της ίδιας Δ.10 σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο κατόπιν ακρόασης μπορεί μεταξύ άλλων να αποδώσει στον εναγόμενο (εδώ στον εφεσίβλητο) οποιαδήποτε θεραπεία η οποία θα μπορούσε να αποδοθεί σ' αυτόν στην περίπτωση κατά την οποία ο τριτοδιάδικος (εδώ εφεσείων) ήταν εναγόμενος σε ξεχωριστή αγωγή την οποία ήθελε καταχωρήσει εναντίον του ο εναγόμενος.» Καταλήγοντας, το Εφετείο έκρινε ότι οι διεκδικήσεις του εφεσίβλητου για αποζημιώσεις μπορούσαν και έπρεπε να περιληφθούν στην πρώτη αγωγή και εσφαλμένα αποφάνθηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο περί του αντιθέτου. Εναλλακτικά, θα έπρεπε να εζητείτο η συνένωση η συνεκδίκαση πρώτης και δεύτερης αγωγής και όχι να αχθούν οι δύο αγωγές σε ξεχωριστή διαδοχική εκδίκαση. Αναφέρω ότι παρέθεσα την πιο πάνω απόφαση για να καταδείξω ότι η τάση είναι να αποφεύγονται διπλές διαδικασίες με αναπόφευκτα αποτελέσματα σε ορισμένες περιπτώσεις ασυμβίβαστων αποφάσεων. Πόσο μάλλον εδώ που έχουμε διαφορά που αφορά αποκλειστικά τους δύο διαδίκους. Εφαρμόζοντας λοιπόν, τις πιο πάνω αρχές στην παρούσα υπόθεση κρίνω ότι η Αιτήτρια παρέλειψε, ενώ είχε την ευκαιρία να εγείρει τις αξιώσεις της στην προηγούμενη διαδικασία. Αποδεχόμενο το Δικαστήριο να προχωρεί με μια νέα υπόθεση περιουσιακών διαφορών μεταξύ των διαδίκων, θα ισοδυναμούσε με κατάργηση της απόφασης του Εφετείου, το οποίο έκρινε ότι δεν μπορούσε να εξετάσει τη δική της έφεση καθώς θα ήταν επέμβαση στα ήδη κριθέντα αναφορικά με την έφεση του Καθ' ου η Αίτηση και θα αναιρούσε και καταργούσε το αποτέλεσμα της έφεσης του Καθ' ου η Αίτηση. Στην προκείμενη περίπτωση το ουσιώδες επίδικο θέμα θα ήταν και στις δύο περιπτώσεις η επαύξηση της περιουσίας των συζύγων κατά τη διάρκεια του γάμου και η ίδια βάση αγωγής. Και δεν θα ήταν ορθό το Δικαστήριο να προβεί σε τμηματική εκδίκαση διαφορών. Ας σημειωθεί περαιτέρω ότι παρά την πρωτόδικη απόφαση για μεταβίβαση της κατοικίας επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση και την επικύρωση της από το Εφετείο αλλά και της διαταγής για την επ' ονόματι του εγγραφής του διαμερίσματος και δικαίωσης του Καθ' ου η Αίτηση για τα παραπάνω στοιχεία, η Αιτήτρια επιδιώκει τη δέσμευση τους μέχρι την εκδίκαση των δικών της αξιώσεων. Προβάλλει ακόμα ισχυρισμούς που θα έλθουν σε σύγκρουση με τα ευρήματα του πρωτόδικου και Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με την απόκτηση των παραπάνω περιουσιακών στοιχείων, θέματα με τα οποία θα κληθεί το παρόν Δικαστήριο να ασχοληθεί εκ νέου σε μια νέα διαδικασία και να αναιρέσει τα ήδη αποφασισθέντα. Καταλήγω λοιπόν ενόψει των πιο πάνω, στην απόρριψη της αίτησης λόγω κατάχρησης διαδικασίας και ύπαρξης δεδικασμένου. Δεν θα επέτρεπα όμως την αίτηση για ένα επιπρόσθετο λόγο. Γιατί η Αιτήτρια πέραν της δυνατότητας που είχε να εγείρει ανταπαίτηση ή να ασκήσει ξεχωριστή αγωγή που θα συνεκδικαζόταν με αυτή του συζύγου της πριν ολοκληρωθεί η δική του υπόθεση και επικυρωθεί από το Εφετείο, προωθούσε παράλληλα και μια άλλη υπόθεση περιουσιακών διαφορών στη Μόσχα, υπόθεση την οποία απέκρυψε από το Δικαστήριο. Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 3 στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση αλλά και από τα όσα αναφέρει στην παράγραφο 10 της ένστασης του, η Αιτήτρια φαίνεται να είχε καταχωρήσει την υπόθεση με αριθμό 38/08 στο Δικαστήριο του Gagariskiy της Μόσχας της Ρωσίας, στην οποία επιδίωκε μεταξύ άλλων και το διαμοιρασμό της περιουσίας που αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων. Με επιστολή δε του δικηγόρου της από το «Κολλέγιο Δικηγόρων της Μόσχας», επιστολή που τοποθετήθηκε στο φάκελο των υποθέσεων της, μεταξύ των οποίων ήταν και η 12/08, από το Πρωτοκολλητείο, γεγονός που προβλήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση στην ένσταση του και δεν αμφισβητήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο, η Αιτήτρια ζήτησε από το Δικαστήριο να κλείσει τις εκκρεμούσες υποθέσεις λόγω σχετικών διαδικασιών στη Ρωσία και λόγω διακανονισμού μεταξύ των μερών. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο της επιστολής των δικηγόρων της προς το Δικαστήριο: Ενδιαφέρει η παράγραφος 4 και η παράκληση στο τέλος της επιστολής. « Court of the City of Limassol Your Honor, I intend to inform you that Pashkovskaya Svetlana Alexeyenva ( passport of the Russian Federation 62No 0740843) has submitted an application under No 38/08 dated April 30,2008 to Gagariskiy District court of the city Moscow ,Russia on the following issues:
  2. Divorce with her spouse Pashkovskiy Ippolitovich.
  3. Collection from Pashkovskiy A.I. of child support payments for the child of tender years Nikita, born on September 26,2001 and the under- aged child Alexander, born on September 09.1992, as well as additional and of the funds for the support of the children.
  4. Collection from Pashkovskiy A.I. of monetary and other funds for the temporary support of Pashkovskaya S.A. for her aw well for fer under- aged children's medical treatment and aftercare.
  5. Division of property, monetary and other funds assets in companies and other commercial entities purchased and jointly gained during the civil marriage, as well as during the legal marriage registered in the Consular Section of the Embassy of the Russian Federation in the Territory of the Republic of Cyprus on June 5.1998,
  6. ................................
  7. ................................
  8. ................................
  9. ................................ Καταλήγοντας ζητούν οι δικηγόροι της Αιτήτριας τα ακόλουθα: « Your Honor. We apply to you on the behalf to Pashkovskaya Svetlana Alexeevna and ask you to examine an application under the above mentioned cases numbers between Pashkovskiy A.I. and Pashkovskaya S.A. and close the case in terms of settlement of the dispute between them in Gagarinsky district court to Moscow, Russia. Και όπως έχει λεχθεί επανειλημμένα από τη νομολογία: «η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται και μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο διαταγής προς το σκοπό αποτροπής κατάχρησης των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου». Με πόσες διαδικασίες και πόσα Δικαστήρια αλήθεια θα κληθούν να αποφασίσουν για τα ίδια θέματα, τις περιουσιακές διαφορές των διαδίκων; Αποτελεί η παρούσα αίτηση κλασική περίπτωση κατάχρησης διαδικασίας. Και αν η κρίση μου σε περίπτωση έφεσης θεωρηθεί ως εσφαλμένη, και προχωρούσα να εξετάσω εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος και πάλι δεν θα εξέδιδα προσωρινό διάταγμα, καταλήγοντας ότι δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας αφού η Αιτήτρια επιδιώκει να επανανοίξει το θέμα του διαμοιρασμού της περιουσίας στα Κυπριακά Δικαστήρια, ενώ τα θέματα επιλύθηκαν στη Μόσχα αλλά και λόγω της προηγούμενης διαδικασίας μεταξύ των διαδίκων, στην Κύπρο. Και εν πάση περιπτώσει εάν υπήρξε συμφωνία επίλυσης των περιουσιακών διαφορών των διαδίκων στη Μόσχα και ρύθμισης τελικά των δικαιωμάτων των διαδίκων, το Οικογενειακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα διαφορά. Βλ. Κοζάκη. v. Κοζάκη
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1047. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου παρέλκει η εξέταση των υπόλοιπων προϋποθέσεων για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αναπόφευκτη είναι και η απόρριψη της εναρκτήριας αίτησης η οποία συμπαρασύρεται εκ του πιο πάνω αποτελέσματος. Υπ................... Κ. Χ" Αθανασίου, Σιαμτάνη Δικ. Οικ. Δικ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΧΓ Subject: Family Court - Interim Judgement Αναφορά: Περιουσιακές Διαφορές - Προσωρινό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.